က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ဖြားဖြားကသီခ်င္းဆိုသိပ္ေလ့ရွိပါသည္။

သူဆိုေသာ သီခ်င္းမ်ားစြာထဲက တပုဒ္တြင္

“ဘေမာ္ ဘဦးတို႕က ႐ႉပ္သေနာ္၊ ပုဒ္မ ပုဒ္ထီးတို႕ကိုထုတ္ေဖာ္၊

တိုင္းသူျပည္သားတို႕ရဲ့အေပၚ”  ဆိုတဲ့ စာသားပါလို႕ ေမးမိပါတယ္။

ဦးဘေမာ္ဆိုတာ အဓိပတိဘေမာ္လို႕ေခၚတဲ့ လြတ္လပ္ေရးမရခင္ ၁၉၃၇

ခုႏွစ္က ညြန္႕ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ႕ရဲ့ နန္းရင္ဝန္(ခုေခတ္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္)ေပါ့သားရဲ့။

ဂ်ပန္႕ေခတ္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္အၾကီးအကဲ-အဓိပတိဘေမာ္ျဖစ္လာတယ္။

ဦးဘဦးကေတာ့ ဆာဘဦး ဆိုတဲ့ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသမၼတၾကီးေပါ့။

အိမ္မွာ အဲဒီတုန္းက ေဒါက္တာဘဟန္ရဲ့ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္စာအုပ္ကိုျပျပီး

သူက အဓိပတိဘေမာ္ရဲ့အကိုၾကီးေလ လို႕ေျပာပါတယ္။

က်ေနာ္သူတို႕အေၾကာင္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ေကာင္းျခင္းဆိုးျခင္းေတြ ေရာေႏွာေနတဲ့ လူ႕ဘဝ၊ အမွန္နဲ႕အမွားဒြန္တြဲေနတတ္တဲ့ လူ႕သဘာဝေတြ

ကို သူတို႕၊သူတို႕ေတြရဲ့ ဘဝအေတြ႕အၾကံုေတြနဲ႕ ထင္ဟပ္ၾကည့္ခ်င္လို႕ပါ။

ျပီးေတာ့ လူတေယာက္ရဲ့ သမိုင္းဆိုတာ သည္လိုရွိတတ္ပါလားလို႕ သင္ခန္းစာယူခ်င္ရင္လဲယူႏိုင္ေအာင္ပါ။

ေဒါက္တာဘေမာ္ ဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ပထမဆုံး ေဒါက္တာဘြဲ့ရ ႏိုင္ငံေရးသမားပါ။

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရဲ့ အဂၤလိပ္စာ႒ာနမွာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားထဲက ပထမဆုံးကထိကျဖစ္ခဲ့သူပါ။

ေဖေဖာ္ဝါရီ ၈ ရက္ေမြး (၈ ဂဏန္းပိုင္ရွင္) ဗုဒၶဟူးသား ၁၈၉၃ ဖြားပါ။

[science fiction-သိပၸံစိတ္ကူးယဥ္စာေပမ်ားရဲ့ ဖခင္ ျပင္သစ္စာေရးဆရာၾကီး ဆာ ဂ်ဴးဘန္း ကလဲ

ေဖေဖာ္ဝါ ရီ ၈ ေမြးပါဘဲ။ သူ႕ရဲ့   Around the World in Eighty Days -ကမၻာပါတ္လည္ရက္ရွစ္ဆယ္

ဆိုတာ အရမ္းနာမည္ၾကီးတဲ့ စာအုပ္ေပါ့။ အဲဒီထဲက အေစခံနာမည္က ဂြၽန္ပါစီပါတူး (Jean Passepartout)

ဂ်ဲန္းးပါစီပါေတာက္လို႕ေရးထားေပမဲ့ ျပင္သစ္လို ဂြၽန္-နဲ႕-တူးလို႕ ထြက္ရတယ္ထင္ပါရဲ့)။

အဲဒါ က်ေနာ္ငယ္ငယ္ကဖြားဖြားက လူတေယာက္ကို ပါစီပါတူးလို႕ေခၚခဲ့ဘူးလို႕ေမးၾကည့္ရင္းအဲဒီ

နာမည္မွတ္မိရပါတယ္။

သူကသူ႕ဆရာ Phileas Fogg-ဖိလိရက္ ေဖာ့(ခ)ရဲ့  ရက္ ၈၀ နဲ႕ ကမၻာပါတ္လို႕ရမရ အေလာင္းအစားမွာ

ခရီးအတူလိုက္အထြက္ အိမ္က အပူေပး ဟီတာရဲ့ ခလုပ္ကိုေမ့ျပီးမပိတ္မိခဲ့လို႕ ဂက္(စ)ဖိုး ေပးေလွ်ာ္ရတဲ့ သူပါ။

ဆရာတင္ႏြယ္ေမာင္ ဟိုတုန္းက အင္တာေနရွင္နယ္ မဂၢဇင္းမွာ အခန္းဆက္ေရးခဲ့ဘူးပါတယ္။]

ေဒါက္တာဘေမာ္အေၾကာင္းဆက္ရရင္ သူ႕မွာေမြးခ်င္း ၂ေယာက္ဘဲရွိပါတယ္။

သူ႕အကိုက ေဒါက္တာဘဟန္ ပါ။

ေဒါက္တာဘေမာ္က မအူပင္မွာေမြးျပီး ငယ္စဥ္က ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ တဦးပါ။

ထူးျခားခ်က္က ဥေရာပက ပညာေတာ္သင္အျပီး ျပန္အလာမွာ  ဗုဒၶ ဘာသာကိုကူးေျပာင္းခဲ့ျခင္းပါဘဲ။

က်ေနာ္ သူ႕အေၾကာင္းကိုေလ့လာၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ သူ႕ရဲ့ ဒစ္ဇာ့ေတးရွင္း(ပီအိတ္ခ်္ဒီသီးဆစ္)က

 ခရစ္ယာန္ဘာသာနဲ႕ ဗုဒၶ ဘာသာမွာရွိတဲ့စ်ာန္ကမၼ႒ာန္းမ်ားကိုႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာထားတဲ့ 

 “Eastern meditian”စာတမ္းျဖစ္ေနပါတယ္။

  အဂၤလန္ႏိုင္ငံက ကမၻာေက်ာ္ Cambridge-ကိန္းဘရစ္ခ်္တကၠသိုလ္ၾကီးမွာပါရဂူ(ေဒါက္ထရိတ္)တက္ခဲ့

တာပါ။ဒါေပမဲ့ ဆူပါဗိုက္ဇာ(က်မ္းၾကီးၾကပ္ဆရာ) မသိဘဲ လန္ဒန္က ဝတ္လုံစာေမးပြဲကို သြားေျဖလိုက္လို႕

စကားမ်ားျပီး ပါရဂူဘြဲ့အတြက္အဲဒီစာတမ္းကို “ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ေဘာ(ရ)ဒိုးတကၠသိုလ္-University of Bordeaux,

France မွာျပင္သစ္ဘာသာနဲ႕ ေျပာင္းေရးျပီး ေဒါက္တာဘြဲ့ယူခဲ့ပါတယ္။

(တခ်ိဳ႕မွတ္တမ္းေတြအရေတာ့ သီးဆစ္ပါေခါင္းစဥ္ေျပာင္း-Aspects of Buddhism in Burma

လို႕လဲေတြ႕ရပါတယ္)

ၾကံုလို႕ေျပာရရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားမွာ ကိုယ့္က်မ္းၾကီးၾကပ္သူဆရာနဲ႕ အဆင္မေျပာလို႕ကေတာ့

ဖ်ာသာလိပ္ေပေတာ့ပါဘဲ။ ဗီဇာကအစ သူတို႕လက္ထဲမွာရွိပါတယ္။

၁၉၁၇-ကေန ၁၉၂၀-အထိရန္ကုန္ေကာလိပ္ (အဲဒီတုန္းက ကာလကတၱားတကၠသိုလ္လက္ေအာက္ခံ)

အဂၤလိပ္စာဌာနမွာ ကထိကအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ျပီး ၁၉၂၁ မွာေတာ့ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္

ထြက္ခဲ့ပါတယ္။

အထက္မွာေျပာခဲ့သလို ၁၉၂၄-မွာျပင္သစ္က ဘြဲ့ရေတာ့ ျမန္မာျပည္ျပန္လာျပီး ဝတ္လုံေတာ္ရလုပ္ပါတယ္။

ဝတ္လုံေတာ္ရလုပ္ခဲ့တဲ့ ၈ ႏွစ္တာကာလမွာ သမိုင္းဝင္လုပ္ရပ္တခုအေနနဲ႕ ဆရာစံရဲ့ အမႈကိုခုခံ ေျခပသူအ

ျဖစ္ရပ္တည္ ေလွ်ာက္လဲေပးခဲ့တာပါဘဲ။အဲဒီက စလို႕ ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

(ဆရာစံကေတာ့ အမႈရွုံးလို႕ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၆ ရက္ေန႕မွာ ၾကိဳးေပးတာခံခဲ့ရပါတယ္)

ႏိုင္ငံေပါင္းခ်ဳပ္အသင္းၾကီး (ဂ်ီစီဘီေအ) ေပၚလာေတာ့ ၁၉၃၂-၃၄ မွာေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာျပီး (၉၁)ဌာနအုပ

ခ်ဳပ္ေရးမွာ ပညာေရးဝန္ၾကီးတာဝန္ကိုယူပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၁၉၃၇ မွာညြန္႕ေပါင္းအစိုးရဖြဲ႕ျပီး အဲဒီမွာ

ပညာေရးဝန္ၾကီး ေနာက္ပိုင္း ၁၉၃၉ အထိ နန္းရင္းဝန္(ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္) လုပ္ပါတယ္။

ျဗိတိသွ်အစိုးရကို ေတာက္ေလွ်ာက္ဆန္႕က်င္ခဲ့သူ တဦးအျဖစ္ျမင္ရတဲ့ ေဒါက္တာဘေမာ္ဟာ ၁၉၃၉

ေအာက္တိုဘာလမွာ ဒို႕ဗမာအစည္းအရုံးရဲ့ ပင္မေမြးဖြားရာျဖစ္တဲ့ ဗမာ့ထြက္ရပ္ဂိုဏ္းကို တည္ေထာင္ခဲ့ျပီး

သူကဥကၠဌ၊က်ေနာ္တို႕ရဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးတာဝန္ကိုယူခဲ့ၾကတာပါ။

၁၉၄၀ ခု ဩဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႕(၈-၈-၄၀ ေနာ္- ၈ ဂဏန္း)မွာ ျမန္မာျပည္ကာကြယ္ေရးဥပေဒအရဆိုျပီး

ေထာင္က်ပါတယ္။ ၁၉၄၂-ဧျပီလမွာ (၁၉၂၆ ဧျပီ ၂၅ ကလက္ထပ္ထိမ္းျမားယူထားတဲ့ ေဒၚခင္မမ- ေနာင္

တြင္ ေဒၚခင္မမေမာ္ ဟုလည္း ေခၚေသာ) ဇနီးသည္၏ အကူအညီျဖင့္ မိုးကုတ္အက်ဥ္းေထာင္ကထြက္ေျပး

ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ကံမေကာင္းလို႕ေထာင္က်၊ ကံေကာင္းလို႕ေထာင္ကလြတ္လာျပီး ၁၉၄၂ ရဲ့ ဩဂုတ္လထဲမွာဘဲ ေက်ာက္မဲကို

ေရာက္လာတဲ့ ဂ်ပန္စစ္တပ္နဲ႕ေတြ႕ျပီး ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ရာထူး ကို (ကံေကာင္းစြာလား၊ကံဆိုးစြာလားမသိ)၊ရခဲ့ပါတယ္။

၁၉၄၃ ခုႏွစ္မွာဂ်ပန္အစိုးရဖိတ္လို႕သြားေတာ့ ေဒါက္တာဘေမာ္ကအဖြဲ႕ရဲ့ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ျပီး၊

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သခင္ျမ၊ဦးေက်ာ္ျငိမ္း၊ ေဒါက္တာသိန္းေမာင္ တို႕ပါလိုက္ပါခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲဒီမွာ ဂ်ပန္ဘုရင္ရဲ့တက္ေနဝန္း(ပထအဆင့္)တံဆိပ္ကို ခ်ီးျမႇင့္ခံရတာကလဲ ေဒါက္တာဘေမာ္နဲ႕

 ဂ်ပန္တို႕အၾကား က ၾကီးမားေသာဆက္ဆံေရးၾကီးတခုလိုပါဘဲ။

ေနာက္တခုက ဂ်ပန္တို႕ရဲ့ ေရႊရည္စိမ္ လြတ္လပ္ေရးကာလရဲ့ အဓိပတိျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။

အဲ အထင္ရွားဆုံး ေနာက္ဆုံး တခုအေနနဲ႕ကေတာ့ စစ္ရွုံးလို႕ ဂ်ပန္ေတြဆုက္ေတာ့ တျခားဝန္ၾကီးေတြ

မုဒံုမွာေနခဲ့ၾကပါရက္နဲ႕ သူ(ေဒါက္တာဘေမာ္) တေယာက္တည္း ဂ်ပန္ထိလိုက္သြားတာပါ။

၁၉၄၅ ခုႏွစ္ရဲ့ ဩဂုတ္လ ၆ ရက္ေန႕မွာ ဟီ႐ိုးရွိမ၊ ဩဂုတ္လ ၉ ရက္ေန႕မွာ နာဂစကီ မွာအႏုျမဴဗုံးအၾကဲခံရလို႕

၁၉၄၅ ဩဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႕မွာ ဂ်ပန္ က မဟာမိတ္တို႕ကိုလက္နက္ခ်ပါတယ္။

လက္နက္ခ် လက္မွတ္ေရးထိုးတာက စက္တင္ဘာ ၂ရက္ေန႕ဆိုေတာ့ ဂ်ပန္ရဲ့ တရားဝင္စစ္ရွုံးေၾကညာခ်က္က

 အဲဒီရက္လို႕ေျပာရမွာပါ။ ၁၉၄၅ ဒီဇင္ဘာမွာေတာ့ ေဒါက္တာဘေမာ္လဲ မဟာမိတ္တို႕ထံလက္နက္ခ်တဲ့

အထဲပါတဲ့အတြက္ ဆူဂါဒို အက်ဥ္းေထာင္မွာ ၁၉၄၆ ဇူလိုင္ကအထိေထာင္က်ပါတယ္။

၁၉၄၆ ဩဂုတ္လ ၁ ရက္ေန႕တြင္ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ လူေပါင္းမွားပါေတာ့တယ္။

ဂဠဳန္ဦးေစာ၊သခင္ဗစိန္၊တို႕ႏွင့္ေပါင္းကာ ေစာ၊စိန္၊ေမာ္ မဟာမိတ္ဖြဲ႕ျပီးဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ရဲ့ တိုဏ္းျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ကို

သပိတ္ေမွာက္ပါတယ္။

က်ေနာ္ ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္ကိုဖတ္ဖူးတုန္းက အဲဒီ ဦးေစာ နဲ႕ သခင္ဗစိန္တို႕ကို

ေတာ္ေတာ္လန္႕သြားဘူးပါတယ္။ဒီေလာက္အေရးၾကီးတဲ့ စာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္မေရးထိုးၾကဘူးလို႕

ေရးထားလို႕ပါဘဲ။

ေအာက္ကေနျပန္ၾကည့္ပါ။ ေနာက္ဆက္တြဲ က ဆိုတဲ့ ေနရာရဲ့အေပၚနားေလးမွာပါ။

အေထာက္အထားအေနနဲ႕ ေအာက္မွာျပေပးထားပါတယ္။

ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္အကုန္ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့လင့္(ခ)ေလးကိုကလစ္ျပီး ဖတ္ပါ။

  http://www.scribd.com/doc/26806834/Aung-San-Attlee-Agreement

 

   
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားလုပ္ၾကံခံရေသာ အခါတြင္ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္
 
တဦးအျဖစ္ ၁၉၄၇ ဩဂုတ္လ မွ ၁၉၄၈ ဇူလိုင္လ အထိေထာင္က်သည္။ ၁၉၅၉ တြင္ အမ်ိဳးသားေပါင္းစုံ
 
မဟာမိတ္အဖြဲ႕ နာယကအျဖစ္တာဝန္ထမ္းေဆာင္သည္။ ၁၉၆၂ ဦးေနဝင္းအာဏာသိမ္းျပီးေနာက္တြင္
 
“ခုံရုံးမတင္၊ တရားမစြဲဘဲ” ေဒါက္တာဘေမာ္အား ၁၉၆၆ ေမလ မွ ၁၉၆၈ ေဖေဖာ္ဝါရီလ အထိ ေထာင္ခ်သည္။
 
၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ေထာင္မွထြက္လာျပီးေနာက္ သူ၏စာအုပ္
 
“ငါတို႕ရုန္းထြက္ခဲ့ျပီ”-  Breakthrough in Burma: Memoirs of a Revolution 1939-1946 ကို
 
ေယး(လ)Yale University Press မွ ထုတ္ေဝခဲ့သည္။
 
၁၉၇၇ ခုႏွစ္ေမက ၂၉ ရက္ေန႕တြင္ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း အမွတ္(၈၁)တြင္ အသက္ ၈၄ ႏွစ္တြင္
 
ကြယ္လြန္သည္။
 
—————————————–
ေဒါက္တာဘဟန္
 
အဂၤလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓာန္စာအုပ္ က်မ္းျပဳသူ ပညာရွင္အျဖစ္ထင္ရွားသူ ေဒါက္တာဘဟန္ သည္
 
ေဝါဟာရေပါင္း ၅ ေသာင္းေက်ာ္ပါေသာ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ၾကီး ကို အသက္ ၆၀ ေက်ာ္မွ တဦးတည္းၾကိဳး
 
စားျပဳစု ႏိုင္ခဲ့သူ ဝိရီယ၊ဇြဲ ေကာင္း လွေသာ သူျဖစ္သည္။
 
ညီျဖစ္သူ ေဒါက္တာ ဘေမာ္မွာ မအူပင္တြင္ေမြးေသာ္လည္း ေဒါက္တာဘဟန္ ကေတာ့ ရန္ကုန္တြင္ေမြး
 
သူျဖစ္သည္။ၾကာသပေတးသား ၁၈၉၀ ဇန္နဝါရီလ ၃၀ ရက္ဖြားျဖစ္သည္။
 
သူတို႕ ညီအကို  ၂ ေယာက္လုံး၏ဖခင္ ဦးေက်းမွာ မန္းတေလးေကာင္းစားစဥ္က နန္းတြင္းတြင္စာသင္ၾကား
 
ေသာ သာသနာျပဳ ဆရာၾကီး ေဒါက္တာမတ္၏ ေက်ာင္းတြင္ မင္းတုန္းမင္း၏သား၊မင္းညီမင္းသားမ်ားႏွင့္
 
အတူ စာသင္ဘက္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။
 
ေဒါက္တာဘဟန္သည္ ၁၉၂၂-၂၄ ခုႏွစ္အတြင္း အင္ဂလန္ႏိုင္ငံ ကိန္းဘရစ္ တကၠသိုလ္၊ျပင္သစ္ႏိုင္ငံေဆာ္ဘြန္း
 
တကၠသိုလ္၊ ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံ ဖ႐ိုင္ဘတ္ တကၠသိုလ္၊ လန္ဒန္ လင္ကြန္းအင္း ဥပေဒေက်ာင္းတို႕တြင္ပညာသင္ခဲ့သည္။
 
၁၉၂၄ ခုႏွစ္တြင္ ေဘာ္ဒိုး(ျပင္သစ္) တကၠသိုလ္မွ ၁၈ရာစုပန္းခ်ီဆရာ၊ကဗ်ာဆရာ
 
ဝီလီလွ်န္ဘရိတ္၏အံ့ဘြယ္သုတစာတမ္းျဖင့္ စာေပပါရဂူ(ဒီလစ္) ဘြဲ့။
 
(ညီျဖစ္သူ၏ျပႆနာေၾကာင့္အကိုပါျပင္သစ္ကဘြဲ့ယူရဟန္တူသည္)
 
၁၉၂၅ခုတြင္ ဂ်ာမဏီဖ႐ိုင္ဘတ္တကၠသိုလ္မွ အီးေဗာ္လူးရွင္း ေအာ့ ဘလက္ကန္ဖီေလာ္ေဆာ္ဖီ
 
စာတမ္းျဖင့္ပီအိတ္ခ်္ဒီပါရဂူဘြဲ့ ႏွင့္ အင္ဂလန္ လန္ဒန္ လင္ကြန္းအင္း မွ Bar of Law ဘြဲ့မ်ားရခဲ့သည္။
 
၁၉၅၇ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ ္LLD-ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဥပေဒပါရဂူဘြဲ့ { Doctor of Law (LLD) }
 
ကိုအပ္ႏွင္းခဲ့သည္။
 
၁၉၃၅ ခုႏွစ္မွ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တိုင္ ဥပေဒပါေမာကၡ ၊ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဥပေဒ ပါေမာကၡအျဖစ္တာဝန္
 
ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။၁၉၅၈ အိမ္ေစာင့္အစိုးရလက္ထက္ ရာထူးမွႏႈပ္ထြက္ခဲ့သည္။
 
ထင္ရွားေသာ ဥပေဒပညာရွင္မ်ားစြာကိုေမြးထုတ္ေပးခဲ့ေသာ ဆရာတဦးျဖစ္ခဲ့သည္။
 
၁၉၆၁-၆၃ ႏွစ္မ်ားတြင္ “ျမန္မာႏိုင္ငံ သုေတသနအသင္း” ဥကၠဌအျဖစ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
 
ရွင္ဥတၱမေက်ာ္ေတာလားႏွင့္ လက္ဝဲသုနၵရရတု(၁၉၆၂) တြင္ေရးသားခဲ့ဘူးသည္။
 
၁၉၆၉ ေမလ ၁၃ ရက္ေန႕တြင္ကြယ္လြန္သည္။
 
————————————————–
 
ပညာေတာ္ေသာ တဖေအထဲ ေမြး ညီအကို ၂ေယာက္ရဲ့ တူညီေသာ၊ မတူညီေသာ ဘဝလမ္းေၾကာင္းမွ
 
အနိမ့္အျမင့္အတက္အက်မ်ားႏွင့္ ၾကိဳးစားမႈမ်ားသည္ အားက်ဘြယ္၊အတုယူဘြယ္၊သံေဝဂရဘြယ္မ်ား
 
ပါဝင္လွ်က္ရွိသည္။
 
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကဲ့သို႕ လူမ်ိဳးႏွင့္အတူ လက္တြဲေဖာ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္းအယူအဆမတူျခင္းလား၊
 
သေဘာထားကြဲလြဲမႈလားဟုထင္စရာရွိေသာ စိတ္လမ္းေၾကာင္းတခု၏ ေလာင္းရိပ္ေၾကာင့္ လမ္းလြဲ
 
ခဲ့သည္ဟု ဆိုႏိုင္ကဆိုႏိုင္မည္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
 
သို႕ေသာ္ သူတို႕သည္ကား အထိုက္အေလွ်ာက္ႏိုင္ငံအေရးကိုေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ၾကေသာေခါင္းေဆာင္မ်ား
 
ျဖစ္ပါသည္။ ေကာင္းသည္ ဆိုးသည္ဟု ဆုံးျဖတ္ရန္ကား စာဖတ္သူ၏သေဘာမွ်သာ။
 
သမိုင္းတေကြ႕မွ မွတ္သားစရာပံုရိပ္အျဖစ္တင္ျပလိုက္ရပါေၾကာင္း။
 
—————————————-။
 
ေလးစားစြာျဖင့္

ေမာင္သစ္မင္း(^^)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~။

က်မ္းကိုး။  ။1. A History of Modern Burma, by John Frank Cady, Cornell University Press, 1958

2. The Burma we love, by Kyaw Min, India Book House, 1945

3. Allen, Louis (1986). Burma: the Longest War 1941-45. J.M. Dent and Sons.

4. ျမန္မာလူေက်ာ္ ၁၀၀ ပထမတြဲ၊ ေမာင္ေဇယ်ာ။ ႏွစ္ခ်ိဳ႕ဝိုင္စာအုပ္တိုက္။ ၂၀၀၂ ႏိုဝင္ဘာလ ပထမအၾကိမ္။

5. Credit to http://www.scribd.com/doc/26806834/Aung-San-Attlee-Agreement

About thit min

thit min has written 94 post in this Website..