ေမြးကင္းစေဆာင္ဆုိတာ ရန္ကုန္ကေလးေဆးရုံၾကီးက အေဆာင္တစ္ေဆာင္ရဲ႕ အမည္ပါ။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ၀မ္းနည္းမွဳနဲ႕ ၀မ္းသာမွဳ၊ စိတ္ပ်က္မွဳနဲ႕ ႏွစ္သက္မွဳ၊ အျပစ္တင္လုိမွဳနဲ႕ ေက်းဇူးတင္မွဳ …ဆန္႕က်င္ဘက္ခံစားခ်က္ေတြကုိ ေပးခဲ့တဲ့ေနရာပါ။ ဇာတ္လမ္းက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ သားငယ္ေလး  ႏွစ္ရက္သားအရြယ္မွာ စပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ဇနီးတုိ႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ သားဦးေလးကုိ ေမြးဖြားဖုိ႕ ပုဂၢလိကေဆးရုံတစ္ခုကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ရုိးသားစြာ၀န္ခံရရင္ ပုဂၢလိကေဆးရုံ တစ္ခုကုိေရြးခဲ့တာဟာ ျပည္သူ႕ေဆးရုံေတြကုိ စိတ္မခ်လုိ႕ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ေရြးခဲ့တဲ့ ပုဂၢလိကေဆးရုံကလည္း ၀န္ေဆာင္မွဳေကာင္းပါတယ္။ ၀န္ထမ္းေတြက ဆက္ဆံေရးေကာင္းၾကသလုိ သန္႕ရွင္းသပ္ရပ္မွဳလည္းရွိပါတယ္။ သားေလးကုိ ခြဲေမြးျပီး မိခင္ေရာကေလးပါ က်န္းက်န္းမာမာရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကံဆုိးခ်င္ေတာ့ ဂရုတစုိက္ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ၾကားက ေမြးျပီးႏွစ္ရက္အၾကာသားေလးမွာ ကေလးအသား၀ါေရာဂါရွိလာပါတယ္။ ကေလးအသား၀ါေရာဂါဟာ လူၾကီးေတြမွာျဖစ္တဲ့ ဘီပုိး၊ စီပုိးေတြေၾကာင့္ျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ကေလးငယ္ရဲ႕ ႏုနယ္တဲ့ အသည္းက ေကာင္းစြာ အလုပ္မလုပ္လုိ႕ျဖစ္တာပါ။ သားေလးရဲ႕ အသား၀ါႏွဳန္းဟာ အရမ္းမ်ားေနတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ပုဂၢလိကေဆးရုံက ႏုိင္နင္းစြာကုသႏုိင္မွာမဟုတ္လုိ႕ ကေလးေဆးရုံၾကီးဆီကုိ သားေလးကုိ လႊဲေျပာင္းေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ေဆးရုံကုိေရာက္တယ္ဆုိရင္ပဲ ျပင္ပလူနာဌာနမွာ စစ္ေဆးၾကျပီး သားေလးကုိ ေမြးကင္းစေဆာင္ကုိပုိ႕ဖုိ႕ ေစလႊတ္ပါတယ္ ။ ေမြးကင္းစေဆာင္ဟာ ငါးထပ္ေဆးရုံရဲ႕ အေပၚဆုံးထပ္မွာ ရွိပါတယ္။ ဇနီးက ခ်ဳပ္ရုိးမက်က္ေသးတဲ့အတြက္ သားေလးကုိကြ်န္ေတာ္နဲ႕ သူ႕အေဒၚက ေခၚလာပါတယ္။ ေသာကေတြနဲ႕ပူေလာင္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ေမြးကင္းစေဆာင္ဆုိတဲ့ဆုိင္းဘုတ္ေရွ႕အေရာက္မွာ “အမ်ိဳးသားမ်ားလုံး၀မ၀င္ရ” ဆုိတဲ့ အနီေရာင္စာလုံးၾကီးေတြေၾကာင့္ ရင္ဘတ္ကုိ ေဆာင့္အကန္ခံလုိက္ရသလုိပါပဲ။

သားေလးကုိ သူ႕အေဒၚနဲ႕ထည့္လုိက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္က အျပင္မွာထုိင္ေစာင့္ရပါတယ္။ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ထုိင္ေစာင့္သည့္တုိင္ အက်ိဳးအေၾကာင္းဘာမွမသိရပါဘူး။ သူ႕အေဒၚကုိေခၚေမးေတာ့လည္း ကေလးလူနာမ်ားကုိ သီးသန္႕ခန္းထဲမွာထည့္ျပီး မိခင္ျဖစ္ေစ၊ လူနာေစာင့္ျဖစ္ေစ ဘယ္သူနဲ႕မွ ေပးမေတြ႕ပါဘူး။ လုိအပ္တဲ့ေဆးပစၥည္းအခ်ိဳ႕၀ယ္ေပးအျပီးမွာ သားေလးကုိေသြးလဲကုထုံးနဲ႕ကုရမယ္လုိ႕ေျပာပါတယ္။ ေသြးလဲကုထုံးဆုိတာ သားေလးကုိယ္ခႏၶာထဲကေသြးကုိ အမိ်ဳးအစားတူတဲ့ေသြးနဲ႕ လဲလွယ္တဲ့ကုထုံးျဖစ္ပါတယ္။

ေသြးလဲကုထုံးဆုိတဲ့အသံၾကားေတာ့ သားေလးရဲ႕အဖြားဟာ မူးေမ့လဲမတတ္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ေယာက္ဖ၊ သားေလးရဲ႕ဦးေလးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း သုံးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္က ကေလးအသား၀ါေရာဂါကုိ ေသြးလဲကုထုံးနဲ႕ ကုသခဲ့ရျပီး တစ္သက္လုံးမွာ ဥာဏ္ရည္မမွီသူတစ္ဦးအျဖစ္နဲ႕ ေနထုိင္ေနရသူပါ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕သားေလးသာ အဲဒီလုိျဖစ္လာခဲ့ရင္ဆုိတဲ့အေတြးက….

ဒီလုိနဲ႕ သားေလးကုိေသြးလဲျပီး ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီေစာင့္ၾကည့္ကာလကုိ ေရာက္လာပါတယ္။ သားေလးရဲ႕အေမဟာ မ်က္ရည္လည္ရြဲနဲ႕ သားေလးသတင္းကုိ တစ္ခ်ိန္လုံးေမးျမန္းလုိ႕သာ ေနပါတယ္။ သားေလးကုိေသြးလဲျပီး (၁၂) နာရီမွာပဲ သတင္းေကာင္းေရာက္လာပါတယ္။ သားေလးရဲ႕အေျခအေနဟာ အမ်ားၾကီးတုိးတက္ေကာင္းမြန္လာတဲ့အတြက္ သားေလးကုိ မိခင္ႏုိ႕တုိက္မယ္ဆုိရင္ တုိက္လုိ႕ရပါျပီတဲ့။ သားေလးရဲ႕အေမဟာ သူ႕ဗုိက္ကခ်ဳပ္ရုိးကုိေမ့ျပီး သားေလးရွိရာေဆးရုံကုိ သူတက္ေနတဲ့ေဆးရုံကေန အေျပးလုိက္လာပါတယ္။ သားေလးရဲ႕အေမက သားေလးနဲ႕အတူ ေမြးကင္းစေဆာင္ထဲ ရွိေနခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မျငိမ္းေသးတဲ့ေသာကမီးေတြနဲ႕ အေဆာင္အျပင္ကထုိင္ေစာင့္ေနရပါတယ္။

သားေလးကုိ နာရီ၀က္ေလာက္ႏုိ႕တုိက္ျပီးခ်ိန္မွာ သားေလးရဲ႕အေမက ကြ်န္ေတာ္ရွိရာကုိလာလုိ႕ အေျခအေနေတြကို ေျပာျပပါတယ္။ သူေနခဲ့ရတဲ့ ပုဂၢလိကေဆးရုံ နဲ႕ ဒီေမြးကင္းစေဆာင္ရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ေတြပါ။ ေမြးကင္းစေဆာင္မွာ သူတုိ႕ရဲ႕၀န္ေဆာင္မွဳအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕က ပုိက္ဆံေပးရတာမရွိပါဘူး။ အဲဒီလုိပဲ သူတုိ႕ကလည္း ပုိက္ဆံအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕မ်က္ႏွာကုိျပန္ၾကည့္ေနဖုိ႕မလုိေတာ့ပါဘူး။ ကေလးေတြရဲ႕က်န္းမာေရးအတြက္ မိဘေတြရဲ႕ေသာကကုိ သူတုိ႕မ်က္ကြယ္ျပဳထားရပါတယ္။ ေမြးကင္းစကေလးေတြဟာ အလြန္ႏုနယ္တဲ့အတြက္ ေရာဂါပုိးမႊားေတြမ၀င္ေရာက္လာေအာင္ အရမ္းဂရုစုိက္ရပါတယ္။ အေဆာင္ထဲမွာရွိတဲ့ ကေလးသီးသန္႕ခန္းထဲကုိ ၀န္ထမ္းေတြေတာင္မွ ပုိးသတ္ထားတဲ့၀တ္ရုံအျပည့္အစုံ၀တ္မထားရင္ ၀င္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ႏုိ႕တုိက္ခ်ိန္ကုိလည္း တိတိက်က်သတ္မွတ္ထားျပီး မိခင္မ်ားဟာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာမွာပဲကေလးကုိစနစ္တက် ႏုိ႕တုိက္ရပါတယ္။

အလြန္တရာစုိးရိမ္ရတဲ့ သားေလးရဲ႕ အေျခအေနဟာ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္ တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာခဲ့ျပီး ငါးရက္အၾကာမွာ ေဆးရုံက ဆင္းခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ ၾကည္ႏူးစိတ္အျပည့္နဲ႕ သားေလးကုိေထြးေပြ႕လုိ႕ အိမ္ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သားေလးရဲ႕ ေဆးကုသမွဳမွတ္တမ္းကုိ ျပန္ၾကည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ နာရီနဲ႕အမွ် သားေလးရဲ႕အေျခအေနေတြကုိ တုိင္းတာစစ္ေဆးထားတဲ့ မွတ္တမ္းစာရြက္စာတမ္းမ်ားကုိၾကည့္ရင္း ကြ်န္ေတာ္မ်က္ရည္၀ဲမိပါတယ္။ ေမြးကင္းစေဆာင္အေပၚထားမိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕စိတ္ပ်က္မွဳနဲ႕ မေက်နပ္မွဳေတြအတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိပဲ ျပန္အျပစ္တင္မိပါေတာ့တယ္။

About yannaingech

yan naing aung has written 24 post in this Website..

Residence of Myanmar, living in Mandalay, working in an internet cafe.