ဒါနဲ့ကၽႊန္မလဲ  ဝမ္းသာအားရေျပးသြားလိုက္တဲ့  အခ်ိန္မွာေတာ့..လား..လား။

ကၽႊန္မအရုပ္ကေလး နားကိုေရာက္ခါနီး  လက္တစ္ကမ္းစာေလာက္အလိုမွာေတာ့ အရုပ္

ေလးဟာ  စတင္လွဳတ္ရွားလာပါေတာ့တယ္။  ပထမျဖည္းျဖည္းေလးနဲ႕  ေတာင္ဘက္

ကိုစလွဲ႕ပါတယ္။ ေနာက္ျပီးအေရွ႕ဘက္  ကၽႊန္မနဲ့မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ျပန္လွည့္လာပါတယ္။

ေနာက္ေတာ႕ ေျမာက္ဘက္ကိုပါ။  အရုပ္ကေလးလည္ေနတာေတြ႕ေတာ့  ကၽႊန္မလဲ

ဆက္မသြားနိုင္ပဲ  အဲဒီအရုပ္ေလးကို  ေႀကာင္ျပီးႀကည့္ေနမိတာပါ။  ေနာက္ျပီး လြန္ခဲ့

တဲ့ နွစ္၂၀ ေက်ာ္ ၃၀ နီးပါးေလာက္ အခ်ိန္ေတြတံုးက  ျမို႕ကလူေတြ(ကေလးေတြ)

ေတာ့မသိေပမဲ့  ကၽႊန္မတို့လို  နယ္မွာေမြး နယ္မွာႀကီးတဲ့  ကေလးေတြအတြက္ကေတာ့

ခုေခတ္လို  လွဳတ္ရွားမွဳမ်ိဳးစံုလုပ္နိုင္တဲ့  အရုပ္ေတြကို  ျမင္ဖူးဖို့မေျပာနဲ႕  ႀကားေတာင္မ

ႀကားဖူးႀကပါဘူး။  ဒါနဲ႕  ပထမကၽႊန္မလဲ  ေႀကာင္ျပီးခဏေလာက္ရပ္ႀကည့္ေနမိပါတယ္။

ေနာက္ကၽႊန္မႀကည့္ေနရင္း  အရုပ္ေလးဟာျဖည္းညင္းစြာလည္ေနရာက  တျဖညး္ျဖည္း

ပိုပိုျမန္လာပါတယ္။  ဒါေပမဲ့ အရုပ္ေလးကိုႀကည့္ေတာ့လဲ  ျပံဳးေနတဲ့ပံုေလးပါပဲ။ လည္တာကလဲ  တစ္ကိုယ္လံုးပတ္လွည့္ျပီးလည္တာမဟုတ္ပါဘူး။  ကၽႊန္မနဲ႕မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္အေရွ႕ ျပီးေတာ့ေဘးေတာင္ဘက္ ေနာက္ေတာ့ေရွ႕ဘက္ ျပီးမွေျမာက္ဘက္ ဒီလို  ဟိုဘက္ဒီဘက္လွည့္ ျပီး  လည္ေနတာပါ။

ႀကည့္ေနရင္းနဲ႕  ကၽႊန္မလဲေႀကာက္စိတ္ေတာ့မျဖစ္မိေပမဲ့ တစ္ကိုယ္လံုး  ႀကက္သီးဖုေတြထလာပါေတာ့တယ္။  ေနာက္ျပီးကၽႊန္မ အိမ္ရွိရာကိုအသားကုန္  ေနာက္က်တဲ့ေျခေထာက္ သစၥာေဖါက္လို႕သေဘာထားျပီး  ေျပးေတာ့တာပါပဲ။   အေမႀကီးတို႕အိမ္ကို

ေရာက္ေတာ့ကၽႊန္မ  ရုတ္တရက္စကားမေျပာနိုင္ေသးဘဲ  ေမာေနပါေသးတယ္။ အေမ

ႀကီးနဲ့အိမ္သားေတြက ေမာႀကီးပန္းႀကီးေခ်ြးသံတရွြဲရွြဲနဲ႕  ေျပးလာတဲ့ကၽႊန္မကို  ဝိုင္းေမး

ႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽႊန္မလဲေတာ္ေတာ္နဲ႕ စကားမေျပာနုိင္ပဲ  ခဏေလာက္နားျပီး

ေတာ့မွ ျပန္ေျပာျပနိုင္ပါတယ္။  ဒါေပမဲ႕ ကၽႊန္မအေဒၚေတြက မယံုႀကပါဘူး။  ကၽႊန္မ

ေလ်ွာက္ေျပာေနတယ္ပဲ  ထင္ႀကပါတယ္။ ကၽႊန္မကလဲ တကယ္ေတြ႕ခဲ့တာေသခ်ာ

ေနေတာ့ ကၽႊန္မအေဒၚေတြနဲ႕  အျပိဳင္ျငင္းပါတယ္။ အဲဒီမွာ အေဒၚငယ္က နင္ေသခ်ာ

ရင္ေနရာလိုက္ျပ  လာသြားႀကမယ္လို႕ ေျပာေတာ့တာပါပဲ။  အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ ကၽႊန္

မ အဲဒီကို ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္မသြားခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကၽႊန္မမ်က္စိနဲ႕  ျမင္ခဲ့တာလဲ

ေသခ်ာေနတာကို အေဒၚေတြကမယံုႀကည္တဲ့အတြက္ ကၽႊန္မ မညာဘူးဆိုတဲ႕ သက္ေသလဲ  ျပခ်င္ေသးတာမို႕ လိုက္ျပဖို သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အေမ

ႀကီးကလဲ ကၽႊန္မတို႕ကို  စိတ္မခ်တာေႀကာင့္ထင္ပါတယ္  ကၽႊန္မတို႕နဲ႕လိုက္လာပါ

တယ္။

 

ဒါေပမဲ့  ကၽႊန္မအရုပ္ေလးေတြ႕တဲ့  ေနရာကိုအေရာက္မွာေတာ့ ဘာဆိုဘာမွမေတြ႕ရ

ေတာ့ပါဘူး။ အေဒၚေတြကလဲ ကၽႊန္မကိုညာေျပာတယ္ဆိုျပီး စႀကပါတယ္။ ကၽႊန္မလဲ

မညာတဲ့ အေႀကာင္းတကယ္ေတြ႕ခဲ့တာေသခ်ာတဲ့ အေႀကာင္းကိုထပ္တလဲလဲေျဖရွင္း

ခ်က္ေတြေပးေနခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီညမွာေတာ့ ကၽႊန္မစိတ္စြဲတာပဲလား  တကယ္ပဲလားမသိပဲ  အိမ္မက္မက္ပါတယ္။  အိမ္မက္ထဲမွာက အမေခ်ာေခ်ာေလး တစ္ေယာက္က အိမ္ျပင္ကေနကၽႊန္မကို လွမ္းျပီး

စကားေျပာေနတာပါ။

”ညီမေလး…ညီမေလး….”လို႕ကၽႊန္မကိုလွမ္းေခၚပါတယ္။  ထူးဆန္းတာက အိမ္မက္ထဲ

မွာ ကၽႊန္မက အဲဒီအမေခ်ာေခ်ာေလးကို ျမင္တာနဲ႕ ခ်စ္ခင္ေနမိတာပါ။ ကၽႊန္မက  ျပန္ထူးေတာ့ သူကေျပာပါတယ္။ “ညီမေလးကို အမခ်စ္လို႕ေပးတာ ဘာလို႕မယူတာလဲ”

တဲ့ ေမးပါတယ္။  ဒါနဲ့ကၽႊန္မက  “ဘာေပးလို့လဲ “ လို့ျပန္ေမးမိေတာ့  “ ညေနကေလ ညီမ

ေလးကိုအမ ေရွြရုပ္ေလးေပးတာ ဘာလို့မယူတာလဲတဲ့” ေျပာျပီးျပန္ထြက္သြားပါတယ္။

ကၽႊန္မစိတ္ထဲမွာေတာ့  အဲဒီအမကို  မျပန္ေစခ်င္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ႕  အိမ္မက္ထဲမွာ

ေတာ့လွမ္းေခၚေနေပမဲ့ အသံကထြက္မလာပါဘူး။ ကၽႊန္မလဲ အက်ယ္ႀကီးေခၚဖို႕ ႀကိဳး

စားလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ အိမ္မက္ကလန္႕နိုးသြားပါတယ္။ ထူးဆန္းတာက အဲဒီအမေခ်ာ

ေခ်ာေလးကို အိမ္မက္ထဲမွာမဟုတ္ပဲ အျပင္မွာတကယ္ပဲလာေျပာေနသလို စိတ္ထဲကခံစားေနရတာပါပဲ။

 

အဲဒီအေႀကာင္းကို မနက္ေရာက္ေတာ့အေမႀကီးကို ေျပာျပေတာ့ အင္းကုိ ေစာင့္တဲ့ဥစၥာ

ေစာင့္ထဲက အငယ္ညီမက သမီးကိုကေလးမို့ခ်စ္လို႕ေပးတာျဖစ္နိုင္တယ္တဲ့။ သမီးဘာ

လို႕မယူလာခဲ့တာလဲလို႕  ေမးပါတယ္။  ကၽႊန္မက ” ဟင့္..အေမႀကီးကလဲ….ေပးခ်င္ရင္

အရင္ထဲက  ရိုးရိုးအရုပ္လိုပဲေပးေပါ့…ဘာလို႕အရုပ္ႀကီးက ..လည္ေနရတာလဲ…အဲလို

လည္ေနေတာ့ဘယ္သူက  ယူရဲမွာလဲလို႕”….ေစာဒကတက္ ျပန္ေျပာပါတယ္။  ဒီေတာ့

အေမႀကီးက  “သူတို႕ေပးခ်င္တိုင္းေပးလို႕မရဘူးေလ  သမီးရဲ႕ကံကလဲ ရွိေသးတယ္  သမီးကိုေပးခ်င္ေပမဲ့ .. သမီးရထိုက္တဲ့ကံမပါလာေတာ့ မရနိုင္ဘူးေပါ့ “လို႕ျပန္ရွင္းျပပါ

တယ္။   ဒီအေႀကာင္းေတြဟာ…

ကၽႊန္မ ၇ နွစ္ ၈ နွစ္အရြယ္ေလာက္္က အမွန္တကယ္ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရတဲ့(ကၽႊန္မရဲ႕

မေမ႕နိုင္တဲ့  အျဖစ္ေလးမို႕)

မယံုရင္ေတာင္ပံုျပင္လို႕ေတာ့  မမွတ္ေစခ်င္ပါဘူးရွင္။

 

ခုေတာ့အေမႀကီးတို႕ရြာေလးနဲ့တစ္ကြအင္းႀကီးသည္လည္း    ငမိုးရိမ္ဆည္ႀကီးရဲ့ေအာက္ကို  ေရာက္သြားခဲ့ရွာပါျပီ။ လက္ညွိးထိုးမလြဲေအာင္ ရွိခဲ့ႀကတဲ့

အမ်ိဳးအေဆြေတြလဲ ရြာစဥ္အနွံ႕ နယ္စဥ္အနွံ႕ ပ်ံံ႕နွံ႔ေရာက္ရွိေနႀကပါျပီ။ ဒီလိုထူးထူး

ဆန္းအေႀကာင္းေတြကို  ျမိဳ႕မွာေမြး ျမိဳ့မွာႀကီးႀကတဲ့သူေတြေတာ့ ယံုႀကည္ႀကမွာမဟုတ္

ပါဘူး။ ဒါမ်ိဳးေတြက ေတာငယ္ရြာေသးေလးေတြမွာသာ အျဖစ္မ်ားႀကတာပါ။

ကၽႊန္မဒီပိုစ္႕ကို မတင္မီ တင္သင့္မတင္သင့္ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားပါေသးတယ္။ ဒီေဂဇက္

ထဲမွာက အားလံုးျမိဳ့မွာေမြး ျမိဳ့မွာႀကီးမဲ့လူေတြ သာမ်ားမွာမို့ ကၽႊန္မပိုစ္႕ကိုေလွာင္ခံထိမွာ

ေႀကာက္လို႕ပါ။ ဒါေႀကာင့္ မယံုရင္လဲပံုျပင္လို့မမွတ္ပါနဲ႕လို႕ေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး ကိုယ္ေတြ႕ေလးကိုမၽွေ၀လိုက္တာပါ။  ဒီထက္ထူးျခားဆန္းျပားတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားစြာ ရွိပါေသးတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ထဲက လူေတြကလည္း  အျပင္မွာခုထိ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနႀကေသးတဲ့  အေႀကာင္းေလးေတြရွိေနပါေသးတယ္။ စာဖတ္သူရြာ

သားမ်ားမယံုႀကည္နိုင္ေအာင္ဆန္းႀကယ္တဲ့  ျဖစ္ရပ္ဆန္းေလးေတြပါ။  ကၽႊန္မကိုယ္တိုင္

အေမေျပာျပတာကို ဟုတ္ရဲ့လားလို႕အံံ့ႀသျခင္းမ်ားစြာနဲ့ နားေထာင္ခဲ့ရတဲ့အေႀကာင္း

ေလးေတြကို ေရးျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမက ေဒၚဘယ္သူ ဦးဘယ္သူ ဆိုျပီးနံမည္နဲ႕ တပ္လို႕ေျပာခဲ့တဲ့ သက္ေသျပစရာ လူေတြကလည္းရွိေနေသးတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေဂဇက္ရြာသားေတြအတြက္  ေနာက္ပိုစ္႔မွာေရးတင္ေပးပါ့  မယ္ရွင္။

 

ေဝဖန္အႀကံေပးခ်က္ေတြကို ေစာင့္ေမ်ွာ္ေနပါမယ္ရွင္။

About may flowers

may flowers has written 61 post in this Website..