1 ရြာအ၀င္ေျမနီလမ္းကေလး အုန္းပင္ေတြနဲ႔စိမ္းစုိျငိမ္းခ်မး္

2 ငရုတ္သီးေတြအေျခာက္လွမ္းထားတာ ေကာ္ေဇာ္အနီေရာင္ခင္းထားသလုိပါဘဲရဲရဲေတာက္

3 မင္းသားပါတယ္ဆုိလုိ႔လာၾကည္႔လာတဲ႔ဗ်ာ( ကေလးေလးကခ်စ္စရာ)

4 က်ေနာ္တုိ႔ေရာက္ေရာက္ျခငး္အဆာေျပ ဧည္႔ခံတဲ႔အခ်ဳိပြဲ

 

5 က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႔ကို ရြာကေစတနာအျပည္႔နဲ႔ေကွြ်းတဲ႔ အ၀စား ထမင္း၀ုိင္း ၾကည္႔ရင္းေတာင္ဗုိက္ဆာလာတယ္

6 "ေမာင္ေလးဘာေတြရုိက္ေနတာလဲ? မမကိုလဲျပအုံးေလ.........................

7 ကဲ မမနဲ႔ေမာင္ေလး မတူတဲ႔အေတြးေတြ မတူတဲ႔အျမင္ေတြနဲ႔ ေဆာ္မယ္ ႏွက္မယ္ စနက္ေရွာ႔ၾကမယ္ (ရြာသူားေတြကို အားက်လုိ႔ပါတ ဲ႔)

 

8 ေနပူပူမွာေတြ႔ရတဲ႔ မုိးတိမ္ေထာင္ထု က်ေနာ္တုိ႔ကုိေအးေအာင္ ဖန္တီးေပးသလုိဘဲ

 

9 စိမး္လန္းေသာငွက္ေပ်ာပင္နဲ႔ သစ္ပင္မ်ားၾကားမွ ျငိမး္ခ်မ္းေသာေက်ာင္းသခၤန္းကေလး

10 ရြာလယ္ကိုျဖတ္စီးတဲ႔ေခ်ာင္းကူးတံတားေလး အုန္းပင္ေလးေတြနဲ႔ လွပ

11 တိမ္ျဖဴျဖဴ အုနး္ပင္ညီေနာင္နဲ႔ အမုိးပါတဲ႔ တံတားေလး

12 စိန္းပန္းက နီနီ တိမ္ေငြရည္က ျဖဴလႊ (ဒီပုံကို ဂီလဲ ရုိက္ပါသည္)

13 က်ေနာ္ႏွစ္သက္တဲ႔ ဒီခရီးက ပုံကေလးပါ

14 ေအးခ်မး္တဲ႔ရြာလယ္လမး္မနဲ႔ ရြာထဲက ဓါတ္ပုံဆရာၾကီးႏွစ္ဦး

15 ဒီုပုံေလးကိုျမင္ေတာ႔ အိမ္အုိေဟာင္းေလးဆုိတဲ႔သီခ်င္းကို သြားသတိရမိပါတယ္

16 အ၀တီးခဲ႔ရတဲ႔ မုန္႔ဟင္းငါးပြဲေလး အမွတ္တရေနာ္......................

“ေပ်ာ္ရတဲ႔ခရီးႏွင္႔အ၀တီးတဲ႔မုန္႔ဟင္းငါး”

ကားေပၚေရာက္တာနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အေပ်ာ္စြက္တဲ႔အသံေတြနဲ႔ေအာ္ဟစ္ႏုတ္ဆက္ၾကပါတယ္။

ကားဘီးေပါက္လုိ႔ေနာက္က်တာေတြဘာေတြအားလုံးေမ႔ ၊

ဘာေတြအခက္အခဲျဖစ္မလဲဆုိတာေတြအားလုံးေမ႔၊

မျမင္မေတြ႔ဘူးၾကေသာ ၀ါသနာတူခ်စ္မိတ္ေဆြေတြေတြ႔တာနဲ႔ျပဳံးျပၾက ။

ဘယ္သူက ဘယ္သူ ဆုိတာကုိ မသိသူနဲ႔သိသူ တီးတုိးေမးလုိ႔အသိျခင္းဖလွယ္ၾကနဲ႔ဆုိေတာ႔

မဂၤလာနံနက္ခင္းကုိ က်က္သေရအလငး္နဲ႔ဖြင္႔လုိက္တဲ႔ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေလးဆုိရင္လဲမမွားပါဘူး။

ကားရဲ႕ဟုိေနာက္ဆုံးက ခုံတန္းလ်ားမွာ ဖရဲမ။

မေတြ႔တာတစ္ႏွစ္နီးပါးၾကာတဲ႔ မိတ္ေဆြၾကီးကိုေနခ်ား။

သူ႔ေဘးနားက ခုံမွာ ၀ွီးခ်ဲၾကီးေတြ႔ေတာ႔ ကိုယ္႔လူၾကီးက်န္းမာေရးမွေကာငး္ရဲ႕လားဆုိျပီးစိတ္ပူသြား။

အေသအခ်ာေမးမွ ဒကာမေလးဆူးက သူ႔ဖခင္ ရွိစဥ္က ခဏေလးဘဲသုံးလုိက္ရတဲ႔ ၀ွီးခ်ဲကုိ လွဴဘုိ႔ယူလာတာကိုသိရမွ စိတ္ေအးသြားပါတယ္။

“ကိုေနခ်ားေရ ခင္ဗ်ားပါမလားဘူးထင္တာ အခုလုိ႔ေတြ႔ရေတာ႔ ၀မး္သာတယ္”လုိ႔ေျပာရင္း အျပဳံးနဲ႔ႏုတ္ဆက္ပါတယ္။

ေဘးနားမွာေတာ႔ ေရႊတုိက္စုိး နဲ႔ေရႊစခ်ဳပ္ ကိုေတြ႔လုိက္ရ။

က်ေနာ္တုိ႔ရြာမွာေတာ႔ အလုိက္ဖက္ဆုံးပုလုံးလုံးစုံတြဲေလးပါဘဲ။

သေဘာေကာင္းမေနာေကာင္း သူတုိ႔နွစ္ေယာက္ေၾကာင္႔လဲ အေပ်ာ္ေတြအဆစ္္ထြက္လာပါတယ္။

 

ေရွ႔ပုိင္းမွာေတာ႔ မမ နဲ႔မိတ္ေဆြမ်ား ပါးကြက္ၾကားနဲ႔ဂ်ဴးဂ်ဴးေကနဲ႔ သူ႔ညီမ။

မမေနာက္မွာေတာ႔ က်ေနာ္႔ရဲ႔ မဒမ္ေပါက္နဲ႔ ေၾကာင္ၾကီးကုိ ပါးစပ္နဲ႔ေပးထားတဲ႔ မဒမ္ေပါက္ရဲ႕ တူမေလးတို႔ထုိင္ပါတယ္။

 

ေရွ႔တန္းမွာထုိင္သူေတြက က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ေက်ာေပးထားေတာ႔ ဘယ္သူက ဘယ္လုိဆုိတာ စိတ္တုိင္းက်

စပ္စုခြင္႔မရလုိက္ပါဘူး။

ဆံရွည္သခင္မ မေနာျဖဴ လူက ပုေသးေသးဆုိေတာ႔ ဆံပင္က လူတစ္ရပ္နီးပါး။

 

သူတုိ႔ေနာက္ က ခုံတန္းမွာေတာ႔ ယေန႔ပြဲကုိ ျဖစ္ေျမာက္လာေအာင္ဦးေဆာင္လုိ႔

နိွဗၺာန္ေဆာ္လုပ္ခဲ႔ လုပ္ငန္းအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ စီစဥ္ခဲ႔သူ  အပင္ပနး္ခံလုိ႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔သူ

အနီရဲရဲ၀တ္စုံေလး နဲ႔ ဆူးေလးတုိ႔………….။

သူ႔ေနာက္မွေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ကုိစာေရးဘုိ႔အျမဲအားေပးသူ မပဒုမၼာရယ္ ျမန္မာဆန္ဆန္၀တ္စုံနဲ႔တူမေခ်ာေလး။

(ထိလုိ႔မရ တုိ႔လုိ႔မရ မွတ္ပုံတင္ျပီးသားတဲ႔ေနာ္)

ေနာက္မွာေတာ႔ အ၀ါေရာင္ကို ၀တ္မွာလုိ႔ ၾကဳိတင္ေၾကညာထားတဲ႔ ရြာစားဖုိးမွဴး ေ၀ေ၀နဲ႔ သူ႔ေဘာ္ေဘာ္။

(ရန္လုပ္ရအုံးမယ္ မွတ္တုိင္မွာကားေစာင္႔တုံးက သူ႔လက္ထဲမွာပါတဲ႔မုန္႔ကို စားေနတာ ကို က်ေနာ္ေမွ်ာ္ၾကည္႔

တာေတာင္ စားပါအုံးလားလုိ႔မေမးဘူးဗ်ာ…………..ေနႏုိင္သူေလးေပါ႔)

ေနာက္ေတာ႔ ေခတ္ဆန္ဆန္ လက္ျပတ္နီ ညဳိေလးနဲ႔  ဘာရမလဲ အာဂရဲ႕ တစ္ပင္ထဲ ရင္ထဲႏြယ္ပင္။

(မပဒုမၼာရယ္ေလ ႏြယ္ပင္အက်ီကို လွန္ျပီး  ဇြတ္အတင္းကိုၾကည္႔တာ ပုခုံးကပန္းပြင္႔ေလးကို ျမင္ခ်င္လုိ႔တဲ႔ေနာ ္)

ေတြ႔လုိက္တုိင္းဂ်င္းပင္အျပာနဲ႔ ေယာက္်ားေလးဆန္ဆန္ေနတတ္တဲ႔ခ်ာတူးလန္။

(ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႔ ထူးထူးျခားျခားမိနး္မပီပီသသ ထမီေလးနဲ႔ဆုိေတာ႔ ရီစရာ)

မ်က္မွန္ေလးေအာက္က အျပဳံးေတြေ၀ေနတဲ႔မ်က္ႏွာပုိင္ရွင္ လူကပိစိေကြး ၀တ္ထားတာက ၾကည္ျပာေရာင္အက်ီေလး။

ခါးမွာအိတ္ပါတဲ႔ ခါးပတ္အၾကီးၾကီးပါတ္ထားျပီးသူ႔ေဘးမွာ အေဖာ္တစ္ေယာက္ပါသူကေတာ႔ ရြာသူေလး ပန္ပန္ ပါတဲ႔ ။

သူနဲ႔ခ်ိန္းတုိင္းလြဲ ဒီတစ္ခါမွ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္။

(က်ေနာ္က က်ားမအတူလာရင္အတြဲမွတ္လုိ႔ သူ႔လူမွတ္ေနတာေမးၾကည္႔မွ သူ႔ရုံးက အရာရွိ  ဂ်ပန္လူမ်ဳိးပါတဲ႔

မွနး္ထဲ႔လုိက္တာ သိပ္မလြဲပါဘူး။

ေဆာရီးပါ အေသးေလးေရ)

သူ႔ေနာက္မွာေတာ႔ ဖက္ဖူးဆင္ခင္ခင္ၾကဳိက္တယ္ဆုိတဲ႔ ဖက္ဖူးစိမ္းေရာင္၀တ္စုံေလးနဲ႔ အျပံဳးရႊင္ရႊင္နဲပခင္ခ်င္စဖြယ္ေရႊစခ်ဳပ္။

သူ႔နံေဘးမွာ မဲၾကဳတ္ၾကဳတ္ကေလးမက  သိပ္မလွေတာ႔ လွည္႔မၾကည္႔မိပါဘူးဗ်ာ။

 

တံခါးအတက္၀မွာေတာ႔ ရြာသူား မဟုတ္ေပမယ္႔ သဒၵါတရားထက္သန္စြာနဲ႔ပါ၀င္လွဴဒါန္းၾကတဲ႔

ခ်စ္ေသာမိတ္ေဆြမ်ားကိုေနရာေပးထားပါတယ္။

သူ႔ေနာက္မွာေတာ႔ ရန္ကင္းေၾကးအုိးနဲ႔ အီးတုန္း ဆုိျပီး

မတူတဲ႔အရာႏွစ္ခုကို တြဲလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔စတတ္တဲ႔  တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္လူၾကီးဆန္ဆေနတတ္သူ

ေအေကေကအုိနဲ႔ သြက္လက္ဖ်တ္လတ္ တက္ၾကြတဲ့ အိတုန္

(စြာလဲအေတာ္ေလးကိုစြာတယ္ က်ေနာ္သူမ်ားနဲ႔ရန္ျဖစ္ရင္သူ႔ကုိစစ္ကူေတာင္းရပါတယ္ အားရွိေအာင္လုိ႔) ထူးျခားခ်က္ကေတာ႔ မန္းေလးေဂဇက္မွာ အလွဴအတန္းေလးျဖစ္လာေအာင္ပထမဆုံးဦးေဆာင္ခဲ႔တဲ႔စုံတြဲဘဲျဖစ္ပါတယ္။

 

ေနာက္ကခုံမွာေတာ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္စာအုပ္နဲ႔မ်က္ႏွာမခြာ။ဘယ္သူလဲေတာ႔ မသိ။

ေနာက္မိတ္ဆက္ေတာ႔မွသိတယ္ ဇြန္ဇြန္ဆုိတဲ႔ရြာသူ။

သူ႔နံေဘးမွာေတာ႔ ပါးခ်ဳိင္႔ေလးေပၚေအာင္ျပဳံးတတ္တဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ကံစပ္လြန္းတဲ႔ေႏြးသီး(ခ)ရင္ေႏြျငိမ္း

တီရွပ္အျပာ ေဘာင္းဘီအနက္ မ်က္မွန္က အေရာင္ေတြလက္လက္ အျပဳံးခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ က်ေနာ္႔ကိုႏုတ္ဆက္။

ေနာက္မေတာ႔ ဖေယာင္းပုံလွလွေလးေတြလဲလုပ္ ကင္မ္ခ်ီလဲလုပ္ တကယ္႔ကိုၾကည္လင္ျပီးက်က္သေရရွိေသာ

အျပဳံးပုိင္ရွင္ မႏုိဗြီနဲ႔အတူပါလာတဲ႔သြက္လက္ခ်က္ခ်ာတဲ႔ကေလးမေလး။

(မႏုိနဲ႔ဆုံတာ ဒါကဒုတိယအၾကိမ္ ၀တ္တာစားတာကေတာ႔ တကယ္႔ကုိစမတ္က်သလုိသဒၵာတရားကလဲထက္သန္ပါတယ္။.

က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ေကာက္ညွင္းေပါငး္ ငခ်ိတ္ေပါငး္နဲ႔ဆီထမင္းေတြယူလာတာကိုးဗ်။

သူ႔ေနာက္မွေတာ႔ ေနျပည္ေတာ္က ေတာင္ ၾကြခ်ီေတာ္မူလာတဲ႔ရြာစားေက်ာ္တုိ႔မိသားစု။

သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကလဲ အရြယ္တူ ဆုိက္တူ မ်က္ႏွာေပါက္တူ ခ်ုဳိေသာအျပဳံးမ်ားနဲ႔စုံတြဲေလးပါ။

သူ႔သားေလးက စကားလဲသြက္ ေမးကလဲေမးတတ္ဆုိေတာ႔ တစ္ကားလုံးမွာပါတဲ႔ အားလုံးက ခ်စ္ၾကရတဲ႔ကေလးေလးေပါ႔ဗ်ာ။

 

က်ေနာ္ခင္ရတဲ႔ ညီေလး အာဂကုိေမးေတာ႔ ေလးေလးဒီမွာဆုိျပီးေနာက္ဆုံးတန္းကေနအသံေပးပါတယ္။

ေဟာ သူ႔ေနာက္ကခုံမွာေတာ႔ က်ေနာ္နဲ႔မၾကာေသးခင္က ဓါတ္ပုံကိစၥနဲ႔ညွိျပီး မွ ညီသြားၾကတဲ႔

က်ေနာ္ကို ေဖၾကီးလုိ႔ ေခၚသူ မ်က္နွာေျခာက္မ်ဳိးရွိတဲ႔အံဇာတုန္းကုိ ကြမး္ပါးစပ္အျပဳံးေလးနဲ႔ေတြ႔ရပါတယ္။

သူ႔ေဘးမွာေတာ႔ မ်က္ႏွာက ပင္ကုိယ္အျပဳံးခ်ဳိခ်ဳိ လူပုံက အိေျႏၵရရ ၀တ္စားထားတာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ (ကိုေပါက္နဲ႔တစ္ေရေလာက္ဘဲကြာပါတယ္)

နဲ တမာေတာမွာေပ်ာ္တဲ႔ေမာင္………………အညာတမာ

ဟုိေငးဒီေငး ဟုိေမးဒီေမးလုပ္ေနရင္း ရြတ္ခနဲ႔ဆုိဘုရင္႔ေနာင္ေရာက္ေတာ႔ အဖြဲ႔ေတြထပ္တက္လာပါတယ္။

ဒီေတာ႔မွာကားေပၚမွာလူစုံတက္စုံ။

လႊတ္ေတာ္မတက္ဘဲ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔လုိက္လာတဲ႔အမတ္မင္း။

မန္းေဂဇက္သီခ်င္းေတြ စပ္တဲ႔ မိတူရ ကတုံးမ။

အသက္ကငယ္ငယ္ လူကေတာ႔ ေပါင္ႏွစ္ရာေက်ာ္ ေျခာက္လဗုိက္ကုိလြယ္ထားတဲ႔ ဖက္တီးကက္။

(အစုၾကီးမွာထမင္းစားေတာ႔ သူ႔ကို ဘရိတ္ကီ ဆုိျပီးရြာက ကေလးေတြ၀ုိင္းၾကည္႔ေနၾကပါသဗ်ား)

လူက ပိန္ရွည္ရွည္ ………………ကင္မလာအသစ္ၾကီးနဲ႔  ခ်စ္ရင္ထူးတုိ႔ ညီအကုိ။

သူ႔အေဖက ပနး္ပုထုတာေတာ္တယ္ေျပာတယ္ သူတုိ႔ညီအကိုနွစ္ေယာက္က တကယ္ကုိတူတာဗ်ာ။

(က်ေနာ္႔ပါလာတဲ႔ တူမေလးကို တုိးတုိးတိတ္တိတ္မွာထားရပါတယ္ အဲဒီေကာင္ေခၚရင္မထူးနဲ႔လုိ႔။

သေဘာေပါက္ပါတယ္ေနာ္)

ေနာက္တစ္ရြာလုံးက အထင္ၾကီးေလးစားခ်စ္ခင္ပါတဲ႔ စကားလုံးအသစ္ေတြထြင္တတ္ပါတဲ႔ ဂ်ပန္ကေန

အေရာက္လာတဲ႔ ဂီဂီ။

စတီဗင္ေဆးဂဲလ္လုိ ဆံရွည္ၾကီးကုိ ပယ္ျပီး မွ စတစ္ေကာ္လာ အက်ီျဖဴျဖဴ ကတုံးအသစ္ခ်ပ္ခြ်တ္နဲ႔ကမ္းၾကီး။

ခရမး္ေရာင္မင္းသား ေလး ဓါတ္ပုံဆရာ လုလင္ ၊

စည္ဘီယာၾကဳိက္လြန္းလုိ႔နာမယ္ေတာင္စည္ထည္႔ထားပါတယ္ဆုိတဲ႔လွ်ပ္စစ္ေက်ာက္သင္ပုန္းၾကီးနဲ႔ရဲစည္ ။

လူစုံတက္စုံေပ်ာ္စရာေကာင္းပါေပသည္။

အ၀ါေရာင္အက်ီ ေဘာင္းဘီတုိတုိနဲ႔ ေကာင္ေလး ေမးၾကည္႔ေတာ႔ အရင္႔ေရာင္ပါတဲ႔။

က်ေနာ႔စိတ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ေပ်ာက္ေနေတာ႔  မႏွင္းဆီေခၚတဲ႔မယ္အုံကုိ ေမးေတာ႔

ေရႊစခ်ဳပ္ေဘးကေန “သမီးက ဒီမွာလုိ႔ျပန္ေျဖပါတယ္”

(ေအာ္ အေစာက မဲမဲသဲသဲေလးဆုိ က်ေနာ္လွည္႔မၾကည္႔တဲ႔ေကာင္မေလးက မယ္အုံ ျဖစ္ေနတာကိုး။

ေနာက္သူကလဲ အေမွာင္ထဲမွာ ပုပုေလးထုိင္ေနေတာ႔ အမွတ္တမဲ႔ဆုိ မျမင္မိတာပါ)

“ နင္က နင္႔ထရိတ္မတ္ ပုစဥ္းမ်က္မွန္မတတ္ေတာ႔ ငါဘယ္သိမလဲ”လုိ႔ေျပာေတာ႔ သူ႔မ်က္မွန္ကို

ထုတ္လဲအတပ္ အားလုံးက ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ေဟး……..ဆုိျပီး၀ုိင္းေအာ္ၾကပါတယ္။

ကားေပၚလဲေရာက္ေရာ ဆူညံပြက္ေလာရုိက္ေနေအာင္စၾက ေနာက္ၾကတာ အုန္းအုန္းထ။

သူမ်ားေတြနားထဲမွာေတာ႔ ဘယ္လုိေနမယ္မသိေပမယ္႔ ကေလးဗုိလ္လုပ္တတ္တဲ႔

က်ေနာ္ကိုေပါက္ကေတာ႔ ကေလးေတြနဲ႔ေရာလုိ႔ေပ်ာ္ပါတယ္။

ကားထြက္လုိ႔ခဏေလးလဲၾကာေရာ မႏုိဗြီက သူအိမ္ကယူလာတဲ႔ စားစရာေတြကို ေ၀ပါေတာ႔တယ္။

မထုိင္ဘဲရပ္ေနၾကသူေတြက တစ္ေယာက္တစ္လက္လက္ဆင္႔ကမ္းလုိ႔ေပးၾက။

က်ေနာ္တုိ႔ ကားေနာက္ခနး္ကေတာ႔ လြတ္လပ္ေပါ႔ပါးစြာ နဲ႔

ငခ်ိတ္ေပါင္းဆီထမင္း ေကာက္ညွင္းေပါငး္သုံးမ်ဳိးပါတာကုိ ကေလးေတြလုိ ေအာ္ဟစ္လုိ႔ေရြးၾက။

ေပ်ာ္စရာတစ္မ်ဳးိေလးပါဘဲ။

(ေန႔စဥ္အလုပ္မွာ လူၾကီးေတြလုိခပ္တည္တည္ဟန္လုပ္ေနရတဲ႔ဘ၀ကေန ခဏေလးေျပးထြက္လုိက္တယ္

ဆုိရင္လဲ ဒီအေျဖဟာမွန္ပါတယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။)

ေနာက္ေတာ႔ ေရသန္႔ဘူးေတြ အတြဲလုိက္ေ၀ပါတယ္။

ေကာက္ညွင္းေပါင္းတင္မက ငါးေျခာက္ဖုတ္ဆီဆမ္းေတြကိုလဲ ဂ်ဳိ႔င္႔နဲ႔အျပည္႔ လုိက္ေ၀ပါေသးတယ္။

စားလုိ႔ေသာက္လုိ႔လဲျပီးေရာ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔ေတြက သီခ်င္းဆုိဘုိ႔ၾကြက္စီၾကြက္စီနဲ႔ျပင္ၾကပါတယ္။

သီခ်င္းမဆုိခင္မွာ ဆူးကေနျပီးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီမိတ္ဆက္တဲ႔အစီအစဥ္စပါတယ္။

စစခ်င္းသူေျပာပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ တစ္ေယာက္မိတ္ဆက္ျပီးသြားတဲ႔အခါ ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုေခၚဘုိ႔ အေတာ္စဥ္းစားရေတာ႔

က်ေနာ္ေျပာရတဲ႔အလွည္႔ကစျပီးေတာ႔ ေျပာျပီးတာနဲ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ကုိ ဆက္ဖိတ္ေခၚဘုိ႔ စီစဥ္လုိက္ပါတယ္။

က်ေနာ္လဲခုံမွာျပန္မထုိင္ေတာ႔ဘဲ ဟိုလူေခၚ ဒီလူေခၚဆုိျပီး ရြာေဆာ္ၾကီးလုပ္ပါေတာ႔တယ္။

တစ္ခ်ဳိ႔က ဒီလုိေျပာဘူးေျပာစ မရွိတာရယ္ ရွက္တာရယ္ေၾကာင္႔မေျပာခ်င္ပါဘူး။

ဘယ္ရမလဲ ထြက္မေျပာရင္ထမင္းမေကြ်းဘူးေနာ္ဆုိျပီး ၀ုိငး္စေတာ႔ မေနသာဘဲ ကိုယ္႔အလွည္႔က်ေတာ႔ မႏြဲ႔စတမ္း ထြက္ေျပာရပါေတာ႔တယ္။

တစ္ေယာက္ေျပာျပ့ီးရင္ လက္ခုပ္ေတြတီး ဟုိလူေခၚဒီလူေခၚ၀ိုင္းေအာ္

အေတာ္ကုိေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ႔ၾကပါရဲ႕၊။

စာေရးစာဖတ္သူမဟုတ္ဘဲ စကားေျပာခြင္႔ၾကဳံသူကေတာ႔ မဒမ္ေပါက္ပါဘဲ။

(သူကို႔ အခုလုိမိတ္ဆက္စကားေျပာခြင္႔ေပးလုိက္ေတာ႔ အေတာ္ေလး၀မ္းသာသြားပါသတဲ႔။.

သူအစုိးရ၀န္ထမ္းအျဖစ္ကေနထြက္ျပီးကတည္းက အခုလုိ အေဖာ္အေပါင္းနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးစြာမသြားရတာၾကာလုိ႔ပါတဲ႔)

ေနာက္ျပီးေတာ႔ သူၾကီးေပးတဲ႔ ဟန္းဆက္နဲ႔ မင္မုိရီစတစ္လက္ေဆာင္ မဲေဖာက္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႔၀င္ေတြကို တစ္သွ်ဴးထုပ္ေလးေတြေ၀လုိက္ပါတယ္။

အဲဒီတစ္သွ်ဴးထုပ္ထဲက အထုပ္ႏွစ္ထုပ္မွာ အမွတ္အသားေသးေသးေလးလုပ္ေပးထားပါတယ္။

အဲဒီအမွတ္အသားပါသူက ဆုရသူပါဘဲ။

တစ္သ်ဴး ထုပ္ရဲ႔ အေပၚက R ဆုိတဲ႔နားမွာ အျပာစက္ကေလးပါတယ္ဆုိေတာ႔ကိုယ္ဆီမွာပါမလား၊

အနီစက္ကေလးပါတယ္ဆုိျပန္ေတာ႔ သူ႔ဆီမွာလားကုိယ္႔ဆီမွာလားလုိ မ်က္မွန္ေတြတပ္လုိ႔ ျပဴးျပဲရွာလုိက္ၾကတာ

ေနာက္ဆုံးမဲေပါက္တဲ႔ကံထူးရွင္ႏွစ္ဦးကေတာ႔ ကိုေနခ်ားက ဟန္းဆက္ မိတုိက္မ ေခၚတဲ႔ေရႊတုိက္စုိးက 8ဂစ္မင္မုိရီစတစ္ကို ရလုိက္ပါတယ္။

သူ႔တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကိုဓါတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔ ေနရာေရႊ႔ထုိုင္ျပီး ဓါတ္ပုံအရုိက္ ကိုေနခ်ားက ျဖတ္အသြား ေဒါက္ဆုိတဲ႔အသံေလးၾကားေပမယ္႔ သတိမထားလုိက္မိ။

ေနာက္ မွ ကိုေနခ်ားက ဖုန္းမပါဘူးဆုိလုိ႔ က်ေနာ္ေအာက္ငုံ႔ၾကည္႔မွ သူမဲေပါက္တဲ႔ဖုန္းေလးက ကားၾကမး္ျပင္မွာ။

အဖုိးတန္တာ မတန္တာ အပထား အားလုံးေပ်ာ္ၾကရတဲ႔အတြက္ သူၾကီးကိုေက်းဇူးတင္ပါ၏။

ေနာက္ေတာ႔  ပါလာတဲ႔ ဂစ္တာကုိ ဂီဂီ ေရႊတူိက္စုိး မိတူရတုိ႔က တစ္လွည္႔စီတီးပါတယ္။

ဂစ္တာ အတီးေကာင္းတဲ႔သူေတြပါ။

ေနာက္ခန္းကေန႔ တဒူန္းဒုန္းနဲ႔ ေရသန္႔ဘူးခြံနဲ႔ ထုိင္ခုံလက္တနး္ကုိ ထုတဲ႔ ဒရမ္မာက ေတာ႔ ဖရဲမပါ။

 

ဂီဂီ ဂစ္တာတီးပုံက လွပသလုိ သီခ်င္းဆုိပုံကလဲ ဖီးလ္အျပည္႔နဲ႔ပါ။

ကမ္းၾကီးကလဲ အဆုိေကာင္း တကယ္ကုိ မုဒ္ထဲ႔ျပီးဆုိတာပါ။

ဘယ္သူဘယ္ေလာက္အဆုိေကာင္းေကာင္း သံျပဳိင္ခုိးရပ္စ္ပုိက္ေရာက္တာနဲ႔

အသံေၾကာင္ေၾကာင္ၾကီးနဲ႔ တတ္သမွ် မွတ္သမွ် ၀င္ေအာ္တဲ႔က်ေနာ္႔ေၾကာင္႔ ကီးေတြလြဲကုန္တာပါဘဲ။

မိန္းကေလးျဖစ္ျပီး သီခ်င္းေတြအကုန္ရသူကေတာ႔ ရင္ေႏြျငိမ္းေခၚတဲ႔ ေတာင္ၾကီးသူေႏြးသီးပါ။

(သူ႔နာမယ္ေလးေႏြးသီးကုိ အမွီျပဳျပီး က်ေနာ္၀တၱဳေကာင္းေလး တပူဒ္ရဘူးပါတယ္။

ကံစပ္တယ္ဆုိရမွာေပါ႔။)

သီခ်င္းေပါင္းစုံကုိ ဆုိလုိ႔ေကာင္းေနတုနး္ ဂစ္တာၾကဳိး တစ္ေခ်ာင္းျပတ္ က်ေနာ္တုိ႔တီး၀ုိင္းလဲရပ္။

အားလုံးလဲေမာေမာနဲခဏနား ဒါေပမယ္႔ မယ္ ေရႊတုိက္စုိးနဲ႔ ဖက္တီးကက္ကုိ၀ုိင္းလုိ႔စ တကယ္႔ကို

ေပ်ာ္စရာေကာငး္လွပါတယ္။

တီး၀ုိင္းလဲရပ္ေရာ အရင္႔ေရာင္က ကားေပၚက ကာရာအုိေကစက္နဲ႔သြားဆုိေပမယ္႔

ျမန္မာျပည္က အင္တာနက္ေကာ္နက္ရွင္လုိ ထစ္အထစ္အျဖစ္ေနတဲ႔စက္ေၾကာင္႔သီခ်င္းဆုိမရဘဲ

တပ္ေခါက္ျပန္လာပါတယ္။

အဲလုိလဲ နားေနရတာၾကာေရာ ဂစ္တာ မလုိတဲ႔ ျမန္မာသံစဥ္သီခ်င္းေတြေအာ္ဆုိလုိ႔ေကာင္းေနတုန္း

က်ေနာ္တုိ႔စီးလာတဲ႔ကားက ဘုန္းၾကီးေက်ာငး္ေရွ႔မွာ ထုိးရပ္လုိက္ပါတယ္။

ကားေပၚကဆင္းတာနဲ႔ ေက်ာင္း၀င္းထဲက သစ္ျမစ္ဆုံၾကီးေပၚမွာ ဂုိက္ေတြေပးျပးဓါတ္ပုံေတြရုိက္ၾကပါတယ္။

မမတုိ႔ ေမာင္နွမတေတြစီစဥ္ထားတဲ႔ မုန္႔ဟင္းငါး စားၾကဘုိ႔ပါ။

ဓမၼာရုံထဲမွာ စားပြဲ၀ုိင္းေတြအမ်ားၾကီးခင္းေပးထားပါတယ္။
(က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ေကြ်းေမြးနုိင္ဘုိ႔ လူၾကဳိတင္လႊတ္ျပီး ခ်က္ခုိင္းထားတာပါတဲ႔)

ေရာက္တာနဲ႔ဟုိလူဒီလူမေရြးဘဲ အဆင္ေျပသလုိထုိင္လုိက္ၾကပါတယ္.။

တစ္ခ်ဳိ႔ကလဲ တစ္ကုိယ္ေရက်နး္မာေရးအတြက္ေျပးသူကေျပး

ကားရပ္တုံးဓါတ္ပုံခလုပ္နွိပ္သူက ႏွိပ္နဲ႔ အလုပ္ေတြရွုပ္ေနခ်ိန္ မမတုိ႔ကေတာ႔ ဆရာေတာ္ကို လွဴဘြယ္ပစၥည္းေတြဆက္ကပ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ႔ မုန္႔ဟင္းခါးစားေနတဲ႔ ပုံေတြကို လုိက္လုိ႔မွတ္တမ္းတင္။.

ျပီးမွ ရြာစားေက်ာ္တုိ႔မိသားစုရယ္ က်ေနာ္တုိ႔မိသားစုရယ္အတူထုိင္လုိ႔ စားၾကပါတယ္။

မုန္႔ဟင္းငါးခ်က္ပုံက က်ေနာ္တုိ႔ အညာကခ်က္ပုံနဲ႔မတူ။

ဘဲဥ ေတြေရာ အေၾကာ္ေတြေရာ စုံေနတာပါဘဲ။

စားပြဲေပၚက ပုဂံထဲမွာ ပုစြန္လုိလုိ ထည္႔ထားတာေတြ႔ေပမယ္႔ ဘာမွန္းမသိေတာ႔ ထည္႔မစား။

အနားမွာ ရပ္ေနတဲ႔ ဧည္႔ခံတဲ႔ အမၾကီးက

” ထည္႔စား ပုစြန္ပါးသားေခၚတယ္ အရမး္ေကာငး္တယ္မ်ားမ်ားစား”

ဆုိလုိ႔ထည္႔စားလုိက္တာ တကယ္ကုိေမာင္က်န္တစ္တုိ႔ျဖစ္သြားပါတယ္။

က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လဲ အ၀အျပဲတီးလုိက္တာ ႏွစ္ပန္းကန္။

က်ေနာ္စားလုိ႔လဲ၀ေရာ သူမ်ားေတြစားေသာက္ေနတာကို ကင္မရာတစ္လုံးနဲ႔လုိက္ခ်ိန္ျပီးေနွာင္႔ယွက္ပါတယ္။

ပုိေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ က ဖက္တီးကက္တုိ႔အဖြဲ႔ပါ.။

ဖက္တီးကက္စားေနတာကို ပုဂံလု ဇြတ္မုန္႔ေတြခြန္႔ေၾကြး အတင္းပါးစပ္ကုိ တစ္သွ်ဴးနဲ႔သုတ္။

လုပ္ၾကတာက အမတ္မင္း မိတူရနဲ႔ မိတုိက္ပါဘဲ။

ဒီျမင္ကြင္းကိုသာျမင္လုိက္ရရင္ေတာ႔ မလုိက္မိတာ နာ တယ္လုိ႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ေပ်ာ္ခဲ႔ၾကပါတယ္၊

စားေသာက္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာဘဲ က်နာ္တုိ႔အားလုံးလက္ထဲမွာ ေခါင္းမပါတဲ႔ ေဒါင္း တံဆိပ္ အ မွတ္တရယပ္ေတာင္ေလးေတြေရာက္ေနပါျပီ။

နည္းနည္းေလးအုိက္စ ျပဳလာတဲ႔ရာသီကုိ  ကိုယ္ပုိင္လက္ျဖစ္အဲကြန္းနဲ႔ တြန္းလွန္ရင္းအေအးဓါတ္ရေအာင္ယူၾကပါတယ္။.

ခဏေနေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးခရီးဆက္ဘုိ႔ ေဆာ္ၾသေနတုနး္မွာကို တစ္ေယာက္နဲ႔႔တစ္ေယာက္

အျပန္အလွန္စနက္ေရွာ႔ၾကပါတယ္။

ေအာ္………….တကယ္ကိုေပ်ာ္စရာ။

မၾကာခင္ ခရီးဆက္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ရည္ရြယ္ရာပန္းတုိင္ကို ေရာက္လွုနီးပါျပီ။

 

 

 

ပဒုမၼာနွင္႔ကိုေပါက္ ပူးတြဲတင္ဆက္ျခငး္

(9-5-2012)

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။