1တရားနာယူ

 

2ရွိုခုိးေကာ္ေရာ္ ပူေဇာ္ကန္႔ေတာ႔

3 ေလ်ာက္ထားနာယူ

4လွဴဒါန္းဆက္ကပ္

5နာယက ဆရာေတာ္မ်ား

6 ႏုတ္ဆက္ခြဲခြာ


“မန္းေဂဇက္ရြာသားမ်ား မေမ႔နိုင္တဲ႔ ေမေဒးေန႔က ထမင္းတစ္နပ္”
(ေကာင္သင္းေကာက္ပန္းတေနာ္ အပိုိငး္သုံး)

က်ေနာ္တုိ႔ ဒီခရီးလမ္းမွာ အားလုံးက အေလးထားဆက္ဆံရတဲ႔ VIP ႏွစ္ေယာက္ပါလာပါတယ္။
တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ဂ်ဴနီယာရြာစားေက်ာ္ျဖစ္ျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ဂ်ဳနီယာႏုိဗြီ(ဂ်ဳႏုိ)ျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ စတတ္ ေနာက္တတ္ပါတယ္။
(အစေကာင္းလုိ႔ ျပႆနာတက္တာလဲခဏခဏ)
ဂ်ဳနုိေလးကုိ သိသိၾကီးနဲ႔ “သမီးက မႏုိဗြီတူမေလးလား”လုိ႔ေမးေတာ႔ ကေလးမက
“တူမ မဟုတ္ဘူး ….သမီးပါေနာ္ မယုံရင္ေဖ႔ေဖ႔ ဓါတ္ပုံေတာင္ျပလုိ႔ရေသးတယ္”လုိ႔သြက္သြက္လက္လက္ျပန္ေျဖပါတယ္။
“မႏုိက ငါ႔ကုိ အပ်ဳိၾကီးလုိ႔ ေျပာထားတာ”လုိ႔က်ေနာ္က ထပ္ေျပာေတာ႔
“ဟုတ္လဲဟုတ္ဘဲနဲ႔” လုိ႔ေျပာပါတယ္။
ဂ်ဳႏုိေလးက က်ေနာ္တုိ႔ရြာထဲကုိ အျမဲ၀င္ျပီးၾကည္႔ပါသတဲ႔။
က်ေနာ္တုိ႔နာမယ္ေတြကိုလည္း ရင္းႏွီးလုိ႔ေနပါသတဲ႔။
“ ဦးတုိ႔ ေဆာ႔ေနတဲ႔ပုံေတြ သမီးရုိက္ထားတာေနာ္ သနားလုိ႔ မတင္ဘူး”လုိ႔ ေျပာေတာ႔
က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးရီၾကရပါတယ္။
တယ္လဲစကားတတ္တဲ႔ကေလး ။
ရြာစားေက်ာ္သားေလးက ေတာ႔ စကားေျပာရင္ တီတီတာတာနဲ႔ခ်စ္စရာ။
ေနာက္ေတာ႔ ကေလးခ်စ္တတ္တဲ႔ ေႏြးသီး က ဒီကေလးကို ထိန္းေပးလာပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ထြက္လာလုိ႔ သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ကားကုိလမး္ေဘးတစ္ေနရာမွာရပ္လုိက္ေတာ႔
အားလုံးက ေရာက္ျပီထင္မိၾကပါတယ္။
က်ဳိက္ထိးရုိးဆံေတာ္ရွင္ေစတိျဖစ္ပါတယ္(ပုံစံတူေပါ႔)။
အဲဒါနဲ႔ကားေပၚကဆင္း ျပိး ထန္းပင္ေတြစီတန္းေနတဲ႔ေျမလမး္ကေလးကေနဘုရားဖူးဘုိ႔၀င္ၾကပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာေ နက အေတာ္ေလးပူေနပါျပီ။
ပုစဥ္းမေလး မႏွင္းဆီက တစ္ဘက္ကေလးကို ထုတ္ျပီးေခါင္းေပၚတင္ေရာ မိတူရတုိ႔ က
ဆုိမာလီ သူပုန္မ ဆုိျပီး စၾကပါတယ္။
အ၀င္လမး္က ထန္းပင္တန္းအေတာ္ေလးကိုလွပ ပါတယ္။
ထန္းပင္ျမင္တာနဲ႔ က်ေနာ္က လက္ေဆာ႔ပါေတာ႔တယ္။
(ဒီထန္းပင္ေလးနဲ႔မွ ရုိက္ခ်င္ပါတယ္ဆုိတဲ႔ ကမး္ၾကီးကို ႏွစ္ခ်က္တီးေပးခဲ႔ရပါေသးတယ္)
ေနာက္ နဂါးရုံဘုရားနံေဘးနားမွာ ေရကန္ကေလး။
က်ေနာ္႔ အၾကိဳက္ ေရေသာက္ဆင္းေနတဲ႔ထန္းပင္ပုံေလးကုိေတြ႔ရပါတယ္။
ကန္ထဲမွာေမွာ္ေတြနဲ႔ဆုိေတာ႔ ပုံရိပ္က မပီမသ။
အဲဒါနဲ႔ ကန္ေဘးမွာရွိတဲ႔ ၀ါးလုံးပုံထဲက တုတ္တစ္ေခ်ာင္းယူလုိ႔ ကန္ထဲကေမွာ္ေတြကိုိလဲ ဖယ္ေရာ
ဟန္းဖုနး္နဲ႔ ေအာ္ဂင္တီးေနတဲ႔ ဖက္ကက္နဲ႔ မိတိုက္တုိ႔ အဖြဲ႔က
“ေလးေပါက္ ငါးမဖမ္းနဲ႔”ဆုိျပီး၀ုိင္းေအာ္ၾကပါတယ္။
ေအာ္ဆုိ ကန္ထဲမွာ ငါးအၾကီးၾကီးေတြ အမ်ားၾကီးရွိတာကိုးဗ်။
အမႈိက္ေတြဖယ္လုိက္မွ က်ေနာ္ရုိ္က္ခ်င္တဲ႔ပံုကုိရပါေတာ႔တယ္။
(ကန္ထဲမွာထန္းပင္အရိပ္ကေလးက်ေနတာကိုပါ။)
ေရွ႔တည္႔တည္႔မွာေတာ႔ တည္လက္စ လားျပဳျပင္လက္စလားမသိတဲ႔ေစတီတစ္ဆူ။
က်ေနာ္ဓါတ္ပုံေတြရုိက္ခ်င္တာရုိက္ျပီးမွ မဒမ္ေပါက္ကုိ သတိရလုိ႔လုိက္ရွာေတာ႔
အေနာက္ဖက္က ဇရပ္ထဲမွာအရိပ္ခုိေနၾကတာေတြ႔ရပါတယ္။
အေရွ႔ေျမာက္ဘက္ကိုလွမ္းၾကည္႔လုိ္က္ေတာ႔ က်ဳိက္ထီးရုိးေစတီပုံစံတည္ထားတဲ႔ ေစတီတစ္ဆူ။.
အေတာ္ေလးျမင္႔တဲ႔ ေစတီေပၚမွာရြာသူားအေတာ္မ်ားမ်ားေရာက္ေနပါျပီ။
ေနကေတာ႔ အေတာ္ေလးပူပါတယ္။
ဘုရားကလဲ အေတာ္ေလးျမင္႔ပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ဆုိတာ ရွိမရွိ မသိေလေတာ႔ ေရာက္တုန္းေလး အမိအရ တက္။
ဘုရားထက္မွာေတာ႔ ပုံေတြေပးျပီးဓါတ္ပုံရုိက္ေနသူက ေနပူတာေတာင္ မမူ႔အား။
က်ေနာ္လဲ ဘုရားဆီလာရင္း ဒီေလာက္မ်ားတဲ႔ ကင္မလာမင္းေတြၾကားမွာ ငါေတာ႔
ဘယ္ေလာက္မ်ားစနက္ေရွာ႔ ထားလဲမသိဘူးလုိ႔ေတြးမိပါရဲ႕။
(တကယ္လဲ စနက္ေရွာ႔ခံထားရတဲ႔ပုံေတြအမ်ားၾကီးပါခင္ဗ်ာ)
ဘုရားေပၚေရာက္ေတာ႔ အေရွ႔ဖက္ကိုလွမ္းအၾကည္႔ စိိမး္စုိ လြင္ျမေနတဲ႔ ျမင္ကြငး္ေအာက္မွာ
လြမး္စရာ သစ္ေျခာက္ပင္ေလးတစ္ပင္။
က်ေနာ္လဲဘုရားေပၚကအဆင္း သြားမယ္ေဟ႔ လုိ႔ေအာ္သံၾကားလုိ႔ ကမန္းကတန္းအဆင္း
မဒမ္ေပါက္က သြားစုိ႔လုိ႔ေခၚလုိက္မွ အေနာက္ဘက္က ေစတီတစ္ဆူေဘးမွာ ယင္းေထာင္
တပ္ထားတဲ႔ ထနး္ပင္ကုိ ျမင္ေတာ႔ ခ်စ္မိတ္ေဆြၾကီးေအာင္ပုကုိ သတိရမိပါတယ္။
အနီးကပ္ဘုိ႔အခ်ိန္မရေတာ႔ အေ၀းကဘဲ စနက္ေရွာ႔လုိက္ရပါတယ္။
ဘုရားကေနအထြက္ အေရွ႔ဘက္ျခမး္မွာ စိန္းစုိလန္းေနတဲ႔ငွက္ေပ်ာပင္ သစ္ပင္ေတြၾကားက
ေက်ာင္းအုိအုိေလးကို ေတြ႔မိေတာ႔ ေဆာ္မယ္ဆုိအ၀င္ ခြ်တ္ကနဲ႔အသံၾကားလုိ႔လွည္႔ၾကည္႔ေတာ႔
က်ေနာ္နဲ႔အၾကံတူတဲ႔ေမာင္ဂီ။
အဲဒါနဲ႔အေဖာ္ရျပီဆုိျပီး ႏွစ္ေယာက္သားအားရပါးရ ႏွက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

က်ဳိက္ထီးရုိးကေနထြက္အလာ အေတာ္ေလးၾကာေတာ႔ ျမဳိ႔ထဲကုိအ၀င္လမး္မွာ
ဆင္ကျပီးအလွဴခံေနတာကုိေတြ႔ရပါတယ္။
ကားေရွ႔တည္႔တည္႔ကပိတ္ရပ္ျပီးကေနေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ကလဲကားေအာက္ဆင္းျပီးလက္ေဆာ႔။
အရင္႔ေရာင္က ဆင္နဲ႔ရုိက္ခ်င္တယ္ဆုိုလုိ႔ ရုိက္ေပးအျပီး ဆင္ၾကီးက ဖင္ေထာင္ျပီး ေနာက္ျပန္ကန္တဲ႔
ပုံေလး လွတပတရလုိက္ပါတယ္။
ျမဳိ႔ကထြက္လုိ႔ လမး္ခပ္ၾကမး္ၾကမး္ေလးကို ေက်ာ္ျဖတ္အျပီးမွာေတာ႔ရြာေလးေတြစေတြ႔ရပါတယ္။
ရြာေလးေတြက ငရုတ္သီးေတြလွမ္းထားတာ အိမ္အေတာ္မ်ာမ်ားေတြ႔ရပါတယ္။
ဖရဲမ က ကားေပၚကေန အိမ္ေရွ႔ရပ္ေနတဲ႔သူမွန္သမွ်ကုိ “အရီးေနေကာငး္လား”တုိ႔
“ဂ်ီးေဒၚ က်ေနာ္ျပန္လာျပီ” တုိ႔ပါးစပ္ထဲေတြ႔သမွ်ေပါက္ကရေအာ္ရင္ က်ေနာ္တုိ႔ကလဲ၀ုိင္းေအာ္ေပး
ၾကပါတယ္။
လမး္ေဘးက တုိင္တစ္တုိင္မွာ ေရးထားတာေလး ျမင္သူတုိင္းျပဳံးစရာ။
သူ႔ေဒသနဲ႔သူေတာ႔ သေဘာေပါက္ျပိးသား။
“ ဆုိင္ကယ္ ဂယ္လီ လုိက္သည္ “
လမ္းမွာကားခဏရပ္ေပးလုိက္တာကုိ ၾကည္႔မိေတာ႔ ေဒၚလွဂ်ီးေပၚမွာတင္လာတဲ႔
၀ါးပုိး၀ါး တကယ္႔ကုိအၾကီးၾကီးပါ၊
(ဒိပုံႏွစ္ပုံစလုံးကုိ စားဖုိမွဴးေ၀ေ၀က လက္ေဆာ႔ျပီးတင္ထားပါတယ္)
ေအာ္ရင္းဟစ္ရင္း သီခ်င္းေတြဆုိၾကရင္း ေရာက္ျပီ ဆုိတဲ႔အသံေလးအၾကား
ရြာအ၀င္လမး္ေလးမွာကားရပ္တာနဲ႔က်ေနာ္ဆင္းျပီးလက္ေဆာ႔ဘု႔ိျပင္ပါတယ္။
ေႏြေခါင္ေခါင္ျဖစ္ေနေတာ႔ ရြာထဲကေခ်ာင္းေတြမွာေရမရွိ။
ကားကေတာ႔ ထြက္သြား ေတာ႔ က်ေနာ္ကေတာ႔ လမး္ေလွ်ာက္ရင္း ျမင္သမွ်ကုိ လက္ေဆာ႔လာပါတယ္။.
ငရုတ္သီးအေတာင္႔ၾကီးၾကီး နီရဲရဲေတြလွမ္းထားတာျမင္ေတာ႔လဲလက္ေဆာ႔။
တိမ္ျပာျပာျမင္ေတာ႔လဲလက္ေဆာ႔။
က်နာ္နားမလည္တဲ႔စကားေတြနဲ႔လာေျပာေနတဲ႔ကေလး ေလးခ်ီထားတဲ႔ အေဒၚၾကီးျမင္ေတာ႔လဲလက္ေဆာ႔။
မဒမ္ေပါက္လွမး္ေခၚေတာ႔မွဘဲအေျပးအလြားနဲ႔ေဆးရုံနားကိုလာခဲ႔ရပါတယ္။
ဒါေတာင္ မွ လုလင္ရယ္ အုံအုံရယ္ က ေဆးရုံအ၀င္၀က သစ္တုံးေပၚတက္ျပီး ဓါတ္ပုံရုိက္တာေတြ႔ေတာ႔
၀င္ျပီး လက္ေဆာ႔ေပးခဲ႔ပါေသးတယ္။
ေဆးရုံအတြင္းထဲကုိ၀င္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔ကို လာၾကဳိေနသူ လာၾကည္႔သူေတြအမ်ားၾကီးေတြ႔ရပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး သေဘာထားေပမယ္႔ရြာခံလူေတြက က်ေနာ္တုိ႔ကုိ တေလးတစားနဲ႔
အေလးထားတာ သူတုိ႔ရဲ႕ရုိးသားတဲ႔မ်က္ႏွာေတြမွာျမင္ေနရေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီအရပ္ကုိ လာျပီးအလွဴလုပ္
တာ လုံး၀ကုိ မွန္ကန္တဲ႔လုပ္ရပ္တစ္ခုဆုိတာ ေသခ်ာလုိ႔သြားပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ကိုဧည္႔ခံဘုိ႔ျပင္ဆင္ထားတဲ႔ ခန္းမထဲကိုေရာက္တဲ႔အခါ ေဒသျဖစ္မုန္႔ေတြကို ဗန္းေတြဗန္းေတြနဲ႔
ထည္႔ထားတာ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။
က်ေနာ္မျမင္ဘူးတဲ႔မုန္႔ေတြလဲ ပါ ပါတယ္။
ေသာက္လုိက္ရတဲ႔ ေရကလဲ တစ္ဘူးျပိးတစ္ဘူး။
ေရအလွဴရွင္ကို အင္မတန္မွေက်းဇူးတင္မိပါရဲ႕။
၀ယ္ေသာက္ရရင္ မေခ်ာင္ေလာက္ဘူးေလ။
ဘယ္ရမလဲ တစ္ခုျပီးတစ္ခုနုိက္စားတာ အရသာရွိလွပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႔ေတြလဲ ကားေပၚမွ အေညာင္းမိသမွ် ေျခဆန္႔လက္ဆန္႔နဲ႔ အေညာင္းေျဖရင္း
အားေနတဲ႔ပါးစပ္ကို အနားမေပးဘဲ မုန္႔ေတြစားရင္း ေလေပါၾကပါတယ္။
မမ တုိ႔ကေတာ႔ လွဴဘြယ္ပစၥည္းေတြနဲ႔အလုပ္ရွုပ္ေနၾကပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔အထဲမွာ ဓါတ္ပုံဆရာေတြမ်ားပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔ လွ်ပ္စစ္ေက်ာက္သင္ပုံးနဲ႔ဓါတ္ပုံရုိက္တဲ႔ ရဲစည္က ေတာ႔ ဒီေန႔အဘုိ႔စပါယ္ရွယ္၀မး္ဓါတ္ပုံဆရာဘြ႔ဲကိုေပးလုိက္ပါတယ္။
ထုိင္ျပီးအေမာေျဖရင္း ဓါတ္ပုံေတြရုိက္ၾက စကားေျပာၾကလုပ္ေနတုံး ထမင္းစားဘုိ႔လာေခၚပါေတာ႔တယ္။
လမး္ၾကမ္းၾကမး္ ေျခာက္မုိင္ေလာက္ကုိ ဂလုံးဂလုံးနဲ႔ျဖတ္လာရေတာ႔ အ၀တီးထားတဲ႔ ပန္းတေနာ္မုန္႔ဟင္းငါး
အစာေၾကခ်ိန္ေလာက္မွာ ျမန္မာမုန္႔ေတြျမင္လုိက္ေတာ႔ အငမ္းမရတီးလုိက္မိတာကို ေနာင္တရသလုိလုိ။.
ထမင္းေတာ႔ မစားနုိင္ေလာက္ဘူးလုိ႔ထင္မိပါတယ္။
ထမင္းစားခနး္ထဲမွာေတာ႔ ခနး္လုံးျပည္႔ စားပြဲေတြခင္းထားပါတယ္။
ဟင္းေတြကလဲစုံတကာေစ႔ေနတာပါဘဲ။
အသားဟင္းပါတယ္။
ငါးဟင္းပါတယ္။
ခရမး္ခ်ဥ္သီးခ်က္ပါတယ္။
အတုိ႔အျမဳတ္ပါတယ္။
(မန္းေလးမွာ မစားရတာၾကာတဲ႔ဥသွ်စ္ရြက္ေတာင္ပါလုိက္ေသးတယ္)
ငါးပိေရေဖ်ာ္ သန္႔သန္႔ေလးပါတယ္။
ဟင္းခ်ဳိပါတယ္။
ဆုိင္မွာပိုက္ဆံေပးစားရင္ေတာင္ ဒီေလာက္မေကာင္းနုိင္မျပည္႔စုံနုိင္ပါဘူး။
ရြာခံေတြ က်ေနာ္တုိ႔ကို ဂရုစိုက္ပုံကလဲ အရမး္ကုိအားနာစရာေကာင္းလွပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ထမင္းစားေနတဲ႔ထမင္း၀ုိင္းနားမွာ အပူဒဏ္သက္သာေအာင္မတ္တပ္ရပ္လုိ႔
ယပ္ခပ္ေပးတာ ရပါတယ္ေျပာလဲ႔မရ ဧည္႔၀တ္ေက်လုိက္ပုံက ၾကက္သီးေတာင္ထမိပါတယ္။
ထမင္းစားၾကေတာ႔ က်ေနာ္ မဒမ္ေပါက္နဲ႔ တူမေလး လုလင္နဲ႔ ကိုေနခ်ားက တစ္၀ိုငး္။
(က်ေနာ္က စကတည္းက လုလင္နဲ႔တထုိင္ဘုိ႔ စိတ္ကူးျပီးသားပါ။
ကိုေနခ်ားကလည္းအစားေရွာင္တယ္။
လုလင္ကလည္း သိပ္မစား။
မဒမ္ေပါက္နဲ႔ူသူ႔တူမကလဲ တုိ႔ကနန္းဆိတ္ကန္းစားေတာ႔ က်ေနာ္ခ်ည္းဘဲ အ၀အုပ္ရတာေပါ႔။
အစားနည္းတဲ႔လူနဲ႔တြဲေတာ့က်ေနာ္အစားၾကီးတာ လူမသိေတာ႔ဘူးေပါ႔။)
မိတူရ အုံအုံ အိတုန္နဲ႔ေဒါက္ေဒါက္ ရယ္ မိတုိ္္က္နဲ႔ေရႊစခ်ဳပ္တုိ႔ကတစ္၀ိုငး္၊
(အမွန္က မိတူရတုိ႔ မသိတတ္တာ သူနဲ႔အုံအုံက အတြဲမဟုတ္ဘဲ၀င္ထုိင္တာ။
အစက အတြဲေတြ သီးသန္႔ထုိင္ခုိင္းျပီး တစ္ေယာက္တလွည္႔ ခြံ႔ေကြ်းဘုိ႔စီစဥ္ထားတာ
သူတုိ႔က မဆီမဆုိင္၀င္ထုိင္ေတာ႔ ပြဲပ်က္ေရာ)
ခ်စ္ရင္ထူးညီေနာင္ ရယ္ ဂီရယ္ ပန္ပန္ ဂ်ပန္ၾကီးနဲ႔ ေႏြးသီးတုိ႔ကတစ္၀ုိငး္၊
(အမွန္က အဲဒီ၀ိုင္းကုိ ေႏြးသီး၀င္ထုိင္တာက ဂီနဲ႔ခ်စ္ရင္ထူးတုိ႔ဆီက ကင္မလာပညာ သင္ခ်င္လုိ႔ပါတဲ႔။
ဒါေပမယ္႔ ခ်စ္ရင္ထူးက လူလည္က်ျပီး ထမင္းစားတုံးသူ႔ကင္မလာၾကီးေႏြးသီးလက္ထဲထည္႔ထားေပးေတာ႔
ေနြးသီးမွာ ကင္မလာအသစ္ၾကီးၾကည္႔ေနတာန႔ဲထမငး္ေတာင္ေကာင္းေကာငး္မစားလုိက္ရပ့ါဘူးတဲ႔)
ဖရဲမတုိ႔ က်ေနာ္ဒုတိယ တားတားေလး အံဇာတုန္း(ပထမသားေလး ေရႊဘုိသားက ဒီခရီးမွာပါမလာပါဘူး)
တုိ႔ရဲစည္တုိ႔ ကတစ္၀ိုင္း၊
(ဖရဲမ မ်က္နွာက နီရဲတြတ္ေနေတာ႔ ဘာျဖစ္တာလဲလုိ႔ေမးေတာ႔
“ မီးအန္ခ်င္တယ္”လုိ႔ေျဖပါတယ္။
အဲဒါဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လဲလုိ႔ ေမးေတာ႔ “ေျပာခ်င္ဘူူး ရွက္တယ္”လုိ႔ေျပာပါတယ္။
ေနာက္မွသိရတာက ကားေပၚမွာတုန္းက ပလပ္စတစ္ခြက္ၾကီးတစ္လုံးကုိ သူက ကိိုင္၊
ကမး္ၾကီးလက္ကုိဆြဲျပီး သနားၾကပါခင္ဗ်ာဆုိျပီး ပိုက္ဆံေတာင္းပါတယ္။
အဲဒီမွာ ဆူးက အဲဒါၾကီး မကြဲေပေစန႔ဲ ထမင္းေပါင္းအုိး ဟုိက်ရင္အဲဒါနဲ႔ထမငး္ခ်က္ရမွာဆုိျပီး ၾကပ္လုိုက္ပါသတဲ႔။
အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး ခြက္ၾကီးကြဲမွာ စုိးလုိ႔ အရိပ္တၾကည္႔ၾကည္႔နဲ႔ေနလုိက္။
ရင္ခြင္ထဲမွာပိုက္ထားလုိက္နဲ႔ တစ္လမး္လုံးလုိက္လာရပါသတဲ႔။
ေဆးရုံေရာက္လုိ႔ ပစၥည္းေတြခ်ေတာ႔ ၀ွီးခ်ဲၾကီးနားမွာ အဲဒီခြက္ၾကီးသြားထားေတာ႔မွ သူတစ္လမ္းလုံးတယုတယန႔ဲ
ေပြ႔ပုိက္လာတဲ႔ခြက္ၾကီး က အိမ္သာခြက္ၾကီးမွန္းသိလုိက္ပါသတဲ႔။
ထမင္းစားမယ္လဲလုပ္ေရာ အဲဒီအိမ္သာခြက္ၾကီးကို သူ႔ရင္ခြင္ထဲပိုက္လာတာကိုလဲစဥ္းစားမိေရာ အန္ခ်င္စိတ္ေတြေပါက္လာပါသတဲ႔။
ဒီတစ္ခါေတာ႔ ဖရဲမ အၾကပ္ခံထိသြားပါသတဲ႔။
တိန္……………………..)
ဆူးေလးတုိ႔ စုံတြဲရယ္ က်ေနာ္တုိ႔နဲအတူ ပါ၀င္လွဴဒါန္းၾကတဲ႔ ရြာသူား မဟုတ္သူမ်ားက တစ္၀ိုင္း၊
တကူးတကလာတဲ႔ဧည္႔သည္ဆုိေတာ႔ လဲက်ေနာ္တုိ႔က ဧည္႔၀တ္မေက်မွာစုိးေတာ႔ ေသခ်ာဧည္႔ခံရပါတယ္။
ခ်ာတူးရယ္ႏြယ္ပင္ရယ္ အာဂတုိ႔အဖြဲ႔က တ၀ုိင္း၊
သူတုိ႔ကေဒါင္႔ဆုံးမွာထုိင္ၾကတာ သူတုိ႔ လူပိန္သေလာက္စားနုိင္တာ သူမ်ားသိမွာစုိးလုိ႔ထင္တာပါဘဲ။
(ထင္တာလုိ႔ေျပာတာေနာ္ အစားၾကီးတယ္လုိ႔ မေျပာဘူး)
အညာတမာ ရယ္ အမတ္မင္းရယ္ အရင္႔ေရာင္ရယ္ ဖက္တီးကက္ရယ္က ေလးေယာက္ထဲတစ္၀ုိင္းထုိင္ပါတယ္။
(ဖက္တီးကက္က နွစ္ေယာက္စာေနရာယူျပီးႏွစ္ေယာက္စား စားမယ္ဆုိလုိ႔ပါ။)
မႏုိ ပဒုမၼာ မမ မေ၀ နဲ႔ အပ်ဳိၾကီးစာရင္း၀င္သူမ်ားကုိ တစ္၀ုိင္းထုိင္ခုိင္းပါတယ္။
(“ရြာထဲကအပ်ဳိၾကီးေတြဒီခုံလာထုိင္”လုိ႔ေျပာသံၾကားတာနဲ႔ မႏုိက ခပ္တည္တည္၀င္ျပီး ထုိင္တယ္လို
မခုိင္လုံေသာသတင္းရပ္ကြက္က ေျပာေရးဆုိခြင္႔ရွိသူက သတင္းထုတ္ျပန္ထားတယ္လုိ႔သိရပါတယ္.။)
ေနာက္မွသူ႔သမီးေလး ဂ်ဳိႏုိက “ေမေမနဲ႔ထုိင္မယ္”ေျပာျပီးလာထုိ္င္ပါသတဲ႔။
အဲေတာ႔ မႏုိအပ်ုိၾကီးဟန္ေဆာင္တဲ႔အၾကံအစည္လဲပ်က္သြားပါေလေရာတဲ႔ခင္ဗ်ာ။

ဟုိအေရွ႔ဆုံးခုံမွာေတာ႔ မေနာတုိ႔ ဂ်ဴးဂ်ဴးမတုိ႔ အုပ္စုထုိင္ပါတယ္။
အဲဒီမွာျပႆနာတက္တာကေတာ႔ ဆံရွည္သခင္မပါတဲ႔။
လူကေသးေသး ပလပ္စတစ္ထုိင္ခုံကၾကီးၾကီး ခုံထဲ၀င္ထုိင္ရင္ လူက ခုံထဲ၀င္သြားေတာ႔
ဟင္းခြက္ေတြမမွီေတာ႔ပါဘူးတဲ႔။
အဲဒါကိုျမင္သြားတဲ႔ ရြာကလူတစ္ေယာက္က
“ဖင္ထုိင္ခုံတစ္လုံးယူခဲ႔ေဟ႔ ဒီမွာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္က မမွီဘူး ခုံခုေပးရေအာင္”
ဆုိျပီးခုံခုထုိင္မွ အဆင္ေျပသြားျပီး ဟင္းခြက္ေတြကုိလွမ္းနုိ္က္လုိ႔ စားနုိင္ပါသတဲ႔။

က်ေနာ္မုန္႔ဟင္းခါးကုိ အ၀အျပဲႏွစ္ပြဲစား။
ေဆးရုံေရာက္ေတာ႔ ေရအ၀ေသာက္။
ျပီးေတာ႔ ဧည္႔ခံတဲ႔မုန္႔ေတြတစ္၀တစ္ျပဲစား။
သိပ္မၾကာေသးခင္ ထမင္းစားၾကရေအာင္လာေခၚေတာ႔ စိတ္ေလသြားပါတယ္။
စားမွ စားႏုိင္ပါမလားေပါ႔။
ဒီခရီးလမး္မွာ က်ေနာ္ဒုတိယေျမာက္တလြဲေတြးမိတယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ခ်က္၀င္ေလာက္ေအာင္
ထမင္းႏွစ္ပန္းကန္ကုန္သြားပါတယ္။
အတုိ႔အျမဳတ္နဲ႔ ငပိေရခ်ဳိက လုိက္ဖက္ညီ ကိုေနခ်ားကလဲ
“ကိုေပါက္စား” ဆုိျပီးဟင္းေတြတစ္ခုျပီးတစ္ခုထည္႔၊
လုလင္ကလည္း ဟငး္ေတြထည္႔ေပးဆုိေတာ႔ တကယ္႔ကိုအားပါးတရစားျဖစ္ပါတယ္။
ဟင္းခ်က္တာကလဲေကာငး္ ဟင္းစပ္ကလဲေကာငး္ဆုိေတာ႔ မဆာဘူး မစားနုိင္ဘူး
ထင္တာေတြတစ္လြဲျဖစ္ကုန္ပါတယ္။
က်ေနာ္႔ ဒီအသက္အရြယ္ထိ ထမင္းအနပ္ေပါင္းမ်ားစြာစားဘူူးတဲ႔အထဲက
ဒီေမေဒးေန႔မွာစားခဲ႔ရတဲ႔ မန္းေလးေဂဇက္အလွဴေတာ္ပြဲမွာ စားခဲ႔ရတဲ႔ မမ တုိ႔စီစဥ္ထားတဲ႔
ထမင္းတစ္နပ္က မေမ႔နုိင္ေသာ ထမင္းတစ္နပ္လုိ႔မ်ားေျပာရင္ အတူလုိက္ပါလာခဲ႔
အတူစားခဲ႔ၾကတဲ႔ ရြာသူရြာသားမ်ားကေတာ႔ ကန္႔ကြက္သူမရွိ ရာႏူန္းျပည္႔ေထာက္ခံမယ္
ဆုိတာကေတာ႔ အေသအခ်ာပါဘဲ။
ဟုတ္တယ္မလား………………….
ဟုတ္တယ္မလား…………………………………..
ဟုတ္တယ္မလား…………………………………..
ရြာသူရြာသားအေပါငး္တုိ႔ေရ။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

ကိုေပါက္နဲ႔ပဒုမၼာ ပူးတြဲတင္ဆက္ျခငး္(11-5-2012)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1597 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။