…ဒကာႀကီး ဦးမိုးလာဗ်ာထိုင္ နံက္စာေလးသုံးဦး….
…ညက တပည့္ေတာ္ ေရာက္တာ ေနာက္ႀကသြားလို႕ ဆရာေတာ္ဆီ မလာပဲ အိပ္လိုက္ေတာ့တာဘုရား။ ညက ရြာလည္မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ လူကလဲစုံေတာ့ညဥ့္နက္သြားတယ္။ ဆရာေတာ္ကိုေလွ်ာက္ခ်င္တာေလးရွိ လို႕ ေစာေစာျပန္ဖို႕စိတ္ကူးထားတာကို မရလိုက္ဘူး။ ညဥ့္နက္သြားတယ္ ဘုရား။
…ဘာမ်ားေလွ်ာက္ခ်င္လို႕လဲ ဒကာႀကီး ဦးမိုး…
..ဒီေန႕ ဘုန္းႀကီးေတြ နိဳင္ငံေရးလုပ္သင့္ ..မလုပ္သင့္ဆိုတာ တပည့္ေတာ္ မစဥ္းစားတတ္ျဖစ္ေနတယ္ဘုရား။ နိဳင္ငံတကာက သတင္း႒ာနေတြမွာလဲ ဒီ အေႀကာင္းေတြကိုပဲ ေမးေျဖေတြလုပ္ေနႀကတယ္။ အေမးခံရတဲ့ ဆရာေတာ္ ေတြကလဲ နိဳင္ငံေရး မကင္းတဲ့ဆရာေတာ္ေတြကမ်ားေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြ နိဳင္ငံေရးလုပ္သင့္ေႀကာင္း။ ဘုရားေတာင္ ေဆြမ်ိဳးေတြ ေရလုပြဲမွာ ၀င္ပါ ေႀကာင္း။ ၀ိဋဋဴပကိစၥမွာလဲ ဘုရားက ေဆြမ်ိဳးေတြ မေသေအာင္ ပါ၀င္ ခဲ့ေႀကာင္း ဒါေတြပဲႀကားေနရတယ္။ တခ်ိဳကေတာ့လဲ ဘုန္းႀကီးေတြ နိဳင္ငံ ေရးမွာ မပါဖို႕အေႀကာင္း..ဘုန္းႀကီးဟာဘာသာေရး ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာ ျဖစ္ ေႀကာင္း ေျပာဆိုသံေတြ ႀကားေနရတယ္ဘုရား။ ဘာသာေရးနဲ႕ နိဳင္ငံေရး မေရာသင့္ေႀကာင္း…အဲဒီလိုႀကားေနရတယ္။ အဲဒါ ..ဆရာေတာ္ အျမင္ေလး ႀကားခ်င္ေနတာဘုရား….
…ေအာ္…ဒါက ဒီလိုရွိတယ္ဒကာႀကီးမိုးရဲ႕။ နိဳင္ငံေရးဆိုတာ ဘယ္လိုအေရး လဲ။ ဘာသာေရးဆိုတာကေကာ ဘယ္လိုအေရးလဲဆိုတာေတြ အရင္သိမွ ျဖစ္မွာ။ ဒီေတာ့ နိုင္ငံေရးဆိုတာ ဘယ္လိုအေရးလဲသိေအာင္ အရင္လုပ္ရ ေအာင္။ နိဳင္ငံေရးဆိုတာ နိဳင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးအေရး။ ပညာေရးအေရး… က်န္းမာေရးအေရး..လူမႈေရးအေရး..ေတြကိုေပါင္းၿပီး နိုင္ငံေရးလို႕ ေျပာႀက တာ မဟုတ္လား။ ကုိယ့္နိုင္ငံမွာ စီးပြားေရး..ပညာေရ..လူမႈေရး..က်န္းမာေရ ေတြေကာင္းေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခံနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားေတြလုပ္ေနႀကတဲ့ အေရးေတြကို နိဳင္ငံေရးလို႕ေျပာတာမဟုတ္လား။
ဘာသာေရးဆိုတာကေတာ့….ဘာသာ..ဆိုတာ အလင္းေရာင္လို႕ အဓိပၸါယ္ ရတယ္။ လူေတြကို အသိဉာဏ္အလင္းေရာင္ရေအာင္ လုပ္တဲ့အေရး.. လူေတြမွာ အသိဉာဏ္ေတြမရွိဘဲ အေမွာင္ထဲစမ္းတ၀ါးတ၀ါး မေနရေအာင္ လုပ္တဲ့အေရးကို ဘာသာေရးလို႕ေျပာရမယ္။
ကဲဆက္စပ္ႀကည့္ရေအာင္..နိဳင္ငံသူ နိဳင္ငံသားေတြရဲ႕ က်န္းမာေရး.. ပညာ ေရး စား၀တ္ေနေရးေတြ အဆင္ေျပေအာင္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူလူတန္းစား ႏွစ္ရပ္လုပ္တဲ့အေရးကို နိဳင္ငံေရးပဲ။ အဲဒီ နိဳင္ငံေရး ဆိုတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူေတြ ကို အလင္းေရာင္ရေအာင္လုပ္ေပးရ မွာက ဘာသာေရးပဲ။အဲဒီလူေတြ အသိဉာဏ္မွန္ေအာင္ အသိဉာဏ္ရေအာင္ လုပ္ေပးရမွာက ဘာသာေရးပဲ။ အသိဉာဏ္ရေအာင္ေနာ္…အာဏာရဖို႕ မပါ ရဘူး။ ဘယ္သူဘယ္၀ါ အာဏာရဖို႕လဲမပါရဘူး။ အာဏာရွိသူေတြျပဳတ္ဖို႕ ထဲလဲ မပါရဘူး။ လူနဲ႕လူ႕လုပ္ငန္းေတြမွာမပါရဘူး။ဒီလိုဆို…..
နိဳင္ငံတခုမွာ နိဳင္ငံသူ နိဳင္ငံသားေတြရဲ႕ လူမႈေရး..ပညာေရး..စီးပြားေရး.. က်န္းမာေရး..ျငိမ္းခ်မ္းေရး..ဆိုတဲ့အေရးေတြေကာင္းဖို႕ပဲ လုပ္ေနႀကရတာ ကို အဲဒီအေရးေတြမွာ ဘာသာေရးမပါရဘူးဆိုရင္ ဘာသာေရးက ဘယ္ေန ရာမွာ ပါရမွာလဲ။ ဘယ္ေနရာမွာသုံးရမွာလဲ။
ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ေတာ့ သိဖို႕သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ကိုယ့္ေနရာ မဟုတ္တဲ့ေနရာ ၀င္ပါရင္ေတာ့ မဟုတ္တာေတြျဖစ္ကုန္မွာပဲ။ ရွင္းေအာင္ ေျပာျပမယ္။
နိဳင္ငံေတာ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားေတြက နိဳင္ငံသူ/သားေတြရဲ႕ စား၀တ္ ေနေရး လုံျခဳံေရး စတာေတြကိုေကာင္းေအာင္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ ဥပ ေဒေတြဆြဲၿပီးအုပ္ခ်ဳပ္ဖို႕က သူတို႕အလုပ္။ အာဏာရွိဖို႕..အာဏာရဖို႕.သူတို႕ အလုပ္။ဒါက အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားေတြရဲ႕နိုင္ငံေရးအလုပ္ပဲ။
အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစားေတြကလဲ အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားေတြ မေကာင္းရင္ ကန္႕ကြက္ရမယ္။ေတာင္းဆိုရမယ္။တင္ျပရမယ္။ လဲလွယ္နိဳင္ေအာင္လုပ္ႀက ရမယ္။ ဒါေတြဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူ တန္းစားေတြလုပ္ရမယ့္ နိုင္ငံေရးအလုပ္ပဲ။
အဲဒီ အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားေတြရဲ႕အလုပ္ေတြထဲမွာလဲ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းေတြမပါ၀င္သင့္ဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစားေတြရဲ႕ အလုပ္ေတြထဲမွာလဲ သာသနာ့၀န္ထမ္းရဟန္းေတြ မပါ၀င္သင့္ဘူး။ သာသနာ့၀န္ထမ္းရဟန္းေတြ ဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ…အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူ..ႏွစ္မ်ိဳးလုံးကလြတ္ေနရမယ္။
အဲဒီအုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူေတြရဲ႕ အထက္ကေန အလင္းေရာင္ေပးရမွာ အသိအလင္းေတြေပးရမွာ..အဲဒါဘာသာေရး။ေျပာခ်င္တာကအုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ ကလဲ အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူေတြကို ေလာဘေတြ.. ေဒါသေတြ..မာနေတြ…စတဲ့ ကိ ေလသာေတြနဲ႕ မအုပ္ခ်ဳပ္ႀကဖို႕ ေျပာရမယ္။ ဆိုရမယ္။တိုက္တြန္းရမယ္။
ထိုအတူပဲ…အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစားေတြကိုလဲ.. မတရားတာေတြကိုတြန္းလွန္ ႀက။ မေကာင္းတာေတြကို ျပဳျပင္ႀက။ကန္႕ကြက္ႀက။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို တြန္း လွန္ကန္႕ကြက္ႀကတဲ့အေပၚမွာ ေလာဘေတြ..ေဒါသေတြ.. အာဃာေတြ.. အညိဳး အေတးေတြနဲ႕ မတုန္႕ျပန္ႀကဖို႕ ေျပာရမယ္။ ဆိုရမယ္။ တုိက္တြန္း ရမယ္။ အဲဒီလို ဘာသာေရးဆိုတာ နိုင္ငံေရးမွာပါ၀င္ရမွာ။ သာသနာ့၀န္ထမ္း ေတြလုပ္ေဆာင္ႀကရမွာ။

က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးက ႏုိင္ငံကလူေတြက်န္းမာေရးေကာင္းေအာင္ ႀကံစည္ တာေတြ.. စိတ္ကူးတာေတြ..တီထြင္တာေတြ..ကုသတာေတြ..လုပ္ရမွာ။ အဲဒီက်န္းမာေရး၀န္ႀကီးကို သူ႕ထက္ႀကီးတဲ့ နိဳင္ငံေတာ္လူႀကီးက အုပ္ခ်ဳပ္ရ မွာ။ဘုန္းႀကီးက က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဘယ္သူျဖစ္ဖို႕ဆိုတဲ့လုပ္ရပ္မလုပ္ရဘူး။ က်န္းမာေရးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး စည္မ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြထုတ္ဖို႕လဲမလုပ္ရဘူး။ ဘယ္လိုျဖစ္သင့္တယ္။ ဘယ္လိုမျဖစ္သင့္ဘူးလို႕လဲ ေျပာဖို႕မဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူေတြအေပၚ ေမတၱာထားဖို႕…ေလာဘေတြနဲ႕မကုဖို႕။ ေဒါသေတြနဲ႕ လူနာေတြကို မဆက္ဆံဖို႕။ ဒါေတြကို ဘုန္းႀကီးေတြက ေျပာရ..လုပ္ရမွာ။ အဲဒီက်န္းမာေရး၀န္ႀကီးကို ျပည္သူေတြက မႀကိဳက္လို႕ ဆႏၵျပတဲ့အခါ တားျမစ္မႈလဲမလုပ္ရဘူး။ တိုက္တြန္းတာလဲ မလုပ္ရဘူး။ ဘုန္းႀကီးေတြလုပ္ ရမယ့္အလုပ္က ကန္႕ကြက္တဲ့အေပၚ…ဆႏၵျပတဲ့အေပၚ..ေလာဘေတြ.. ေဒါသေတြ…အညိဳးအေတးေတြ အမုန္းေတြနဲ႕ မကန္႕ကြက္ႀကဖို႕..လုပ္ရမွာ။
အားလုံးအတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္….သာသနာ့၀န္ထမ္းေတြဟာ..ဘုရားအဆုံးအမေတြလူေတြသိၿပီး လူထဲ ဘုရားအဆုံးအမေတြပ်ံ႕ႏွံ႕ေနဖို႕တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ရမွာ။
လူေတြကို ဘယ္လိုစီးပြားေရးေတြလုပ္ပါလို႕ညြန္ျပရမွာမဟုတ္ဘူး။ ေလာဘ ေဒါသေတြနဲ႕ စီးပြားေရးေတြမလုပ္ဖို႕ ညႊန္ျပ ရမွာ။
က်န္းမာေရးနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ေဆးေတြ။စည္းမ်ဥ္းစည္ကမ္းေတြ..ဆရာ၀န္ ေတြကိုညႊန္ႀကားရမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီက်န္းမာေရးအတြက္လုပ္တဲ့လုပ္ရပ္နဲ႕ လုပ္သူေတြထဲမွာ ကိေလသာဆိုတဲ့ ေလာဘေတြ ေဒါသေတြမပါေအာင္လုပ္ ႀကဖုိ႕ေဟာရမွာ။
နိဳင္ငံကိုအုပ္ခ်ဳပ္သူေတြကို ဘယ္သူျဖစ္သင့္တယ္။ဘယ္လိုျဖစ္သင့္တယ္။ ဘာေတြလုပ္သင့္တယ္။ဘယ္လိုဥပေဒေတြေရးဆြဲသင့္တယ္ဆိုတာေတြမွာ ပါ၀င္ဖို႕မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီသူေတြနဲ႕အဲဒီလုပ္ရပ္ေတြေပၚမွာ ေလာဘေတြ..ေဒါ သေတြ…မာနေတြစတဲ့ စိတ္ယုတ္စိတ္ပုတ္ေတြနဲ႕မေဆာင္ရြက္ႀက..မလုပ္ ကိုင္ႀကဖို႕ေျပာရမွာက ဘုန္းႀကီးေတြပါရမယ့္နိဳင္ငံေရးထဲက ဘာသာေရးပဲ။
အုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစားေတြကိုလဲ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြကိုျပန္ေျပာဖို႕တို႕…ကန္႕ ကြက္ဖို႕တို႕….ေထာက္ခံဖို႕တို႕…ဆႏၵျပဖုိ႕တို႕….မျပဖို႕တို႕…ဒါမ်ိဳးေတြမွာ ပါရမွာမဟုတ္ဘူး။ သူတို႕လုပ္သင့္တယ္ထင္တဲ့အလုပ္လုပ္ႀကလိမ့္မယ္။ အဲဒီလုပ္တဲ့အေပၚမွာ ေလာဘ ေဒါသ စတဲ့စိတ္ရဲ႕အညစ္အေႀကးကိေလသာ ေတြနဲ႕ မလုပ္ႀကဖို႕ကိုပဲညြန္ျပရမွာ…အဲဒါဘုန္းႀကီးေတြလုပ္ရမယ့္နိဳင္ငံ အေရး ပဲ။
ဘာသာေရးဟာ နိုင္ငံေရးရဲ႕အထက္မွာရွိရမယ္။ အေရးအားလုံးရဲ႕ အထက္ မွာ ရွိရမယ္။ စီးပြားေရးထဲမွာလဲဘာသာေရးပါရမယ္။ ပညာေရးထဲမွာလဲ ဘာသာေရး ပါရမယ္။ က်န္းမာေရးထဲမွာလဲ ဘာသာေရးပါရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ပါပုံပါနည္းေတာ့တတ္ရမယ္။ဒါပဲ။
အုပ္ခ်ဳပ္သူ အာဏာရွင္ထဲပါပါ…အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူ ျပည္သူထဲပါပါ…သူတို႕လုပ္ရ မယ့္အလုပ္ ေတြထဲပါၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ သူတို႕နဲ႕အတူတူျဖစ္သြားလို႕ ညႊန္ျပ လို႕ရမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ဘာသာေရးဟာ လူ႕အေရးေတြနဲ႕ကင္းကင္းလာႀကတယ္။ ဘာသာေရးဆို လူေတြက စိတ္မ၀င္စားႀကေတာ့ဘူး။ စိတ္၀င္စားသူ အေတာ္ကိုနည္းလာ တယ္။ ဘာသာေရးဟာ ေ၀ဘန္ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။ ေ၀ဘန္လို႕ရတာ မဟုတ္ဘူး။ ဆိုၿပီး ဘာသာေရးဟာ လူေတြသုံးမျဖစ္တဲ့ သီးသန္႕အေရးႀကီး လိုျဖစ္လာေနၿပီ။ ေနာက္ဘာသာေရးဟာ လက္ရွိဘ၀နဲ႕ သိပ္မဆိုင္ပဲ..ေနာင္ ဘ၀ေတြနဲ႕သာဆိုင္တဲ့ အေရးတစ္ခုလိုျဖစ္လာေတာ့ လူေတြက ခုလက္ေတြ႕ ဘ၀ေတြက အေရးႀကီးေနတာျဖစ္ေတာ့ ဘာသာေရးကိုပိုၿပီး အေရးမထား နိဳင္ႀကေတာ့ဘူး။
အခု..ဘာသာေရးလုပ္ေနႀကပါတယ္ဆိုတဲ့ လူေတြကလဲ သူတုိ႕စီးပြားေရး ေက်ာ္ႀကားေရး..ေတြအတြက္သာ စိတ္၀င္စာၿပီးလုပ္ေဆာင္ေနႀကတာ။ တရားရေရးတို႕…နိဗၺာန္ရေရးတို႕ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႕အမွန္တကယ္ လုပ္ေဆာင္ေနႀကတာမဟုတ္ဘူး။
ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစီခ်ီတက္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာနိဳင္ငံကို ဗုဒၶရဲ႕ ဒီမို ကေရစီက်တဲ့ ေျပာဆိုခ်က္လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကုိထုတ္ျပၿပီး ဘာသာေရး ေရွ႕ကလမ္းညႊန္ျပရမွာ။ ခုေတာ့ လမ္းညႊန္ျပတဲ့ေရွ႕ကေနရမယ့္သူေတြက …….နိုင္ငံမွာ လူေတြသာ ဒီမိုကေရစီရသြားမယ္ က်န္တာေတြရဖို႕ မလြယ္ဘူး။ သာဓကျပပါဆိုရင္ ….စာေပလြတ္လပ္ခြင့္မွာ ဘာေတြက်န္ ေနသလဲ။ သက္ေသပဲ။
….ဘုန္းဘုန္းဘုရား..ကိုဗိုက္ကေလးက အရက္ကို ဘုရားလွဴခ်င္လို႕ဆိုၿပီး လာပါတယ္ဘုရား……
…..ေဟ…ဘုရားကို အရက္လွဴမလို႕ဟုတ္လား…ႀကားသားမိုးႀကိဳး…ကဲ ဒါကာႀကီးဦးမိုး ဘာသာေရးေႀကာင္းၿပီးမွ ဆက္ေျပာႀကဦးဗ်ာ…ေျပာစရာေတြ ကက်န္ေသးတယ္။ခုေတာ့ ဒကာဗိုက္ ဘုရားအရက္လွဴမွာဆိုတာ သြား ေမးလိုက္ဦးမယ္။

About ေဇာက္ ထိုး

ေဇာက္ ထိုး has written 44 post in this Website..