´ဒီမွာ……..အမိ´

`က်မ ….နာမည္`အမိ´မဟုတ္ဘူး…………..´

`ဟ……..ငါမွမင္းနာမည္မသိတာ……….အမိလုိ ့ေခၚတာအထူးအဆန္းျဖစ္ေနလုိ ့လား……

ေနပါအုံး..ငါမသိတာေလးရွိလုိ ့ေမးပါရေစ…..မင္းကုိ  ငါကဇာတ္လမ္းထြင္မယ္လုိ ့…ထင္ေနတာလား……´

`  မဟုတ္လုိ ့လား ………အသိသာၾကီးပဲဟာ…..´

`ေအး…..ေကာင္းျပီေလ….ဒါဆုိရင္ေတာ့    မင္းသိေအာင္ေျပာျပရမွာေပါ့….

မင္းက      ငါ့ဘ၀အတြက္     ဘယ္ေလာက္ေတာင္တန္ဖုိးၾကီးမားေနလုိ ့လဲ…..မ၇ွိမျဖစ္လုိအပ္တဲ ့အ၇ာ၀တၱဳလဲမဟုတ္ဘူး…

အဲ့ဒါေၾကာင္ ့    ဇာတ္လမ္းထြင္မယ္လုိ ့ထင္ေနရင္   မင္းစိတ္ကူးေတြကုိ     ျဖတ္ျပစ္လုိက္ေတာ့  မိန္းကေလး…..´

ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲရွိတာကုိ       စိတ္တုိင္းက်ေျပာျပီးသြားျပီဆုိေတာ့     ေကာင္မေလးရဲ ့မ်က္ႏွာကုိ တစ္ခ်က္ၾကည္ ့မိတယ္။    မထင္ထာခဲ ့တဲ ့ပုံစံကုိ     အမွတ္တမွတ္   ေတြ ့လုိက္ရေတာ့       ကၽြန္ေတာ္အရမ္းပဲ   လြန္သြားျပီလုိ ့  စိတ္ထဲကေန   အလုိလုိသိလုိက္ျပီေလ ။       ကၽြန္ေတာ္ဦးေခါင္းကုိ   ဆင္နင္းလုိက္သလုိခံစားလုိက္ရသည္။    လွပတဲ ့  မ်က္ႏွာေလးမွာ      မ်က္ရည္စေလးေတြစြန္းထင္းေတာ့မယ္   ဆုိတာ   သိေနခဲ ့ေတာ့     အသိစိတ္က     ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာေတာ္ေတာ္လြန္သြားျပီဆုိတာ   သတိေပးလုိက္ျပီေလ။…….

`ဒီမွာ…အမိ မင္းငုိခ်င္ရင္    လမ္းေပၚမွာေတာ့မငုိလုိက္ပါနဲ ့….ဖိနပ္ဆုိင္ထဲေရာက္မွ

တ၀ၾကီးငုိေတာ့ ….ဟုတ္ျပီလား….´

ေျပာျပီး   ကၽြန္ေတာ္ေရွ ့ကဖိနပ္ဆုိင္ထဲသုိ ့    အရင္၀င္ခ ဲ ့လုိက္ပါသည္။        ျပန္လွည္ ့ၾကည္ ့မိေတာ့     ေနာက္ကေနပါလာမယ္လုိ ့ထင္ခဲ ့တာ      လမ္းမ ေပၚမွာပဲ    ရပ္ျမဲတုိင္းရပ္ေနသည္။    ဒီေတာ့  ကၽြန္ေတာ္   အျပင္ကုိ   ျပန္ထြက္ရျပီေပါ့။

`ဟိတ္….မင္းက   ဘာလုိ ့၀င္လုိက္မလာတာလဲ……

မင္း  သက္သက္အရြဲ  ့တုိက္ေနတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္…..´

`က်မ…  မွ  ….. ၀င္မလုိက္ရဲတာ ……ရွင္က်မအတြက္    ၀ယ္ျပီးလာပုိ ့ေပး…..

က်မ    ဒီကပဲေစာင္ ့ေနမယ္       လာပုိ ့ေပး……´

`   ဟာကြာ      မင္းကေတာ့    ေတာ္ေတာ္လြန္ေနျပီေနာ္…..မိန္ကေလး..´

`ဘာလဲ    ရွင္က      မ၀ယ္ေပးခ်င္လုိ ့လား ……………..´

`မင္းကုိအဲ ့ဒီလုိေျပာမိလုိ ့လားကြာ……´

စိတ္ထဲမွာ    မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး  ဖိနပ္ဆုိင္ထဲကုိ    ဒုတိယ တစ္ၾကိမ္ျပန္၀င္ခဲ ့ရတာ   ေပါ့…….။     ဖိနပ္လွလွေလးေတြ   အမ်ားၾကီးရွိေနတဲ ့   ဆုိင္ထဲမွာ     ကၽြန္ေတာ္ေရြးရခက္ေနျပီ။        ျပီးေတာ့   သူစီးတဲ ့    ဖိနပ္ရဲ ့ဆုိက္ကုိကၽြန္ေတာ္     မသိဘူးေလ    ။   ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ေစေတာ့လုိ ့     ဖိနပ္ေလးတစ္ရံကုိ   သူ ့အတြက္ေရြးခ်ယ္လုိက္ေလသည္။

` ကဲ   အမိ   မင္းစီးၾကည္ ့လုိက္ပါ …….မင္းနဲ ့  ေတာ္ရဲ ့လားလုိ ့  မေတာ္၇င္     အခုခ်က္ခ်င္းျပန္လဲရမွာေလ……´

ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပီးသြားေတာ့ေကာာင္မေလးက      ဖိနပ္ေလးကုိ   စီးၾကည္ ့ေလသည္။      တုိက္ဆုိင္တာလား….ကံၾကမၼာက  တမင္ဖန္တီးလုိက္တာလားေတာ့   ကၽြန္ေတာ္မသိဘူးေလ ……………..  ကၽြန္ေတာ္၀ယ္သြားတဲ ့ဖိနပ္ေလးက     သူ ့ရဲ ့ေခ်ဖ၀ါးေအာက္မွာလွပစြာ    ရွိေနခဲ ့ျပီေလ။

`ရွင္      က်မစီးတဲ ့ဖိနပ္ရဲ ့ဆုိက္နံပါတ္ကုိ    ဘယ္လုိသိတာလဲ…………´

`   ဒီလုိပါပဲ      မွန္းစျပီး၀ယ္လုိက္တာပါ…….မင္းနဲ ့ေတာ္တယ္ဆုိရင္…ကုိ ့ကုိခြင္ ့ျပဳအုံးေနာ္………………

ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပီး        အလုပ္ကိစၥရွိတဲ ့ေနရာကုိမသြားေတာ့ဘဲ          အိမ္သုိ ့သာ   ျပန္လာခဲ ့လုိက္ေလသည္။         စိတ္ထဲမွာေတာ့      သူမရဲ ့ပုံရိပ္ေတြက  အရိပ္လုိကပ္ပါလာသည္ေလ………………..။………………………….

 

 

 

ေနာက္ တစ္ေန ့ေရာက္ေတာ့         သူ ငယ္ခ်င္းမွာရွိရာ     ေကာ္ဖီဆုိင္သုိ ့ထြက္လာခဲ ့သည္။      သူငယ္ခ်င္းမ်ားက     သူကုိ  ေစာင့္ေနေလသည္       လူစုံတပ္စုံေပါ့။       သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့မေတြ ့ရတာ   အရမ္းလဲၾကာေနျပီေလ။    ဆုိင္ထဲေရာက္ေတာ့     လက္ေထာင္ျပေလသည္   သူတုိ ့ဘယ္ေနရာမွာရွိတယ္ဆုိတာကုိေပါ့  ..  သူငယ္ခ်င္းေတြရွိရာသုိ ့ေရွာက္လာခဲ ့လုိက္သည္။  သူေရာက္သြားေတာ့……..မင္းခန္ ့က

`လာ     သူငယ္ခ်င္း..တစ္ခါတည္း၀င္ကြာ …..´

`ခုံေအာက္ကုိ´

ဒီတစ္ခါေျပာတဲ ့သူက       ၀ုိင္းထဲမွာထုိင္ေနတဲ့ေနာက္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ ့၀င္းထြန္းဆုိတဲ ့သူငယ္ခ်င္းပါပဲ။        ေနာက္ေျပာင္လြန္းတက္တဲ ့အက်င္ ့ေလးက  သူ  တုိ ့သူငယ္ခ်င္း(၃)ရဲ ့ခင္မင္စရာ   ေကာင္းတဲ ့အရာေပါ့။     သူေရာက္သြာေတာ့    မင္းခန္ ့က    စားပြဲထုိးေကာင္ေလးအားေခၚေလသည္။

`အစ္ကုိ   ဘာသုံေဆာင္မလဲ´

စားပြဲထုိးေကာင္ေလးကေမးေတာ့…….သူက

`ေအး……ညီေလး    ဘာစားစရာေတြရွိလဲေျပာကြာ…………..´

သူေမးလုိက္ေတာ့   စားပြဲထုိးေကာင္ေလးက     စားစရာေတြတစ္ခုခ်င္းကုိ    စတင္ျပီးရြတ္ျပေလသည္။

`ပဲပလာတာ..ပဲအီၾကာ..ေပါင္မုတ္ႏုိ ့ဆီစမ္း..ထမင္းေက်ာ္..ထမင္းသုတ္..ရပါတယ္အစ္ကုိ………´

`   ေအးကြာ…..အစ္ကုိကုိ ့   အေအးတစ္လုံးေလာက္ေပးကြာ………….´

စားပြဲထုိးေကာင္ေလး   အူလယ္လယ္နဲ ့ျပန္ထြက္သြာေတာ့မွ      ၀င္းထြန္းက    ေျပာေလသည္။

`ဟာ….ေဟ့ေကာင္      မင္းကေတာ့        မေတြ ့လုိက္နဲ ့   ေတြ ့လုိက္တာနဲ ့ေမႊေတာ့တာပဲ….

စားစရာေတြေမးျပီး     အေအးမွာရတယ္လုိ ့ကြာ…မင္းလုပ္လုုိက္တာနဲ ့  စားပြဲထုိးေကာင္ေလးေတာင္

အူလယ္လယ္ျဖစ္သြားတယ္……………´

`မတက္ႏုိင္ဘူးကြာ…..သူေျပာျပတဲ ့ဟာေတြ    ငါမွမစားခ်င္တာ    …………

ဒါနဲ ့   မင္းတုိ ့ႏွစ္ေယာက္ကုိ     ငါေျပာစရာရွိတယ္………..´

`မင္းဘာေျပာမလဲဆုိတာ…………၀င္းထြန္း ဆုိတဲ ့ငါက     သိျပီးသားပါကြာ..´

`ငါေထာက္ခံတယ္   သူငယ္ခ်င္း    ……´

ဆုိျပီး   မင္းခန္ ့ပါ၀င္ေျပာေလသည္။      ဒီေတာ့    မေန ့ကျဖစ္ခဲ ့သမွ်      အားလုံးကုိသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္အားေျပာျပရန္ဆုံးျဖတ္လုိက္ေလသည္။။။။

ေရွ ့သု ိ့ဆက္ပါအုံးမည္။………………….။…………………..

 

 

 

 

 

 

 

About aung nainglin

aung nainglin has written 26 post in this Website..