ထုိင္ေနၾက   ခုံတန္းေလးက    အေဖာ္မဲ ့ေနခဲ ့သည္မဟုတ္ပါလား။      ေနာက္ဆုံေတာ့   အရာရာအားလုံးက     သူ ့ဘ၀ထဲကေန   ထြက္ခြာသြားခဲ ့ျပီေလ။  ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္   သူကေတာ့    သူသိပ္ခ်စ္ခဲ ့တဲ ့   ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကုိ  အခ်ိန္တုိင္းေမွ်ာ္လင္ ့ေနခဲ ့သည္ေလ။     ျပန္လာမဲ ့အခ်ိန္ေလးကုိေပါ့…………………

“ရွာလုိက္ရတာ   မင္းေဇာ္ရယ္………”

“ဘာကိစၥလဲကြ……”

“မင္းနဲ့စကား    နဲနဲေလာက္ေျပာခ်င္လုိ ့ပါကြာ……..အခ်ိန္ရရင္  ထုိင္ေနၾက  ေကာ္ဖီဆုိင္ေလးကုိသြားရေအာင္ကြာ……”

“အင္းကြာ………ငါလဲ   မထုိင္ရတာေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီ      သြားမယ္ကြာ……………..ဒါနဲ ့   ဟုိေကာင္   ၀င္းထြန္းေကာကြ…….“

“   ေကာ္ဖီဆုိင္မွာေစာင္ေနမယ္တဲ ့…….ငါ ့ကုိေျပာလုိက္တယ္……”

“ေအးကြာ…….မေတြ ့ရတာလဲၾကာျပီဆုိေတာ့     ေကာင္းတာေပါ့ကြာ…….”

သူတုိ ့ႏွစ္ေယာက္သား   ေကာ္ဖီဆုိင္ေလးရွိရာသုိ ့   ထြက္လာခဲ ့လုိက္ေလသည္။       ထုိင္ေနၾက   ခုံတန္းေလးက   အေဖာ္မဲ ့စြာ    က်န္ရစ္ခဲ ့သည္ေပါ့………

“လာကြာ      မင္းတုိ ့ႏွစ္ေယာက္ကလဲ   ေစာင္လုိက္ရတာ     ေညာင္ေရအုိး  ျဖစ္ေနျပီ…….”

“ေစာရီးကြာ……၀င္းထြန္းရယ္    ဒီေကာင္ေလ  ေတာ္ေတာ္နဲ ့     ခုံက ထခုိင္းတာ    မရလုိ ့ေလ……”

“ဒါနဲ ့  မင္းေဇာ္  မင္းကုိေမးရအုံးမယ္…ျဖစ္တယ္မလား”

“ေမးေလကြာ….”

“   မင္းလင္းငယ္  ကုိေတြ ့ေသးလား……”

“ဒီေန ့အထိ   မေတြ ့ခဲ ့ပါဘူးကြာ………”

“ေအးကြာ…..အက်ဳိးအေၾကာင္ေလးေတာ့ေမးဖုိ ့သင္ ့တာေပါ့……….”

ဟုတ္သည္ပဲေလ      သူငယ္ခ်င္းမွားက   ေျပာေတာ့လဲ  သူရင္ထဲက   ပုိျပီးးတမ္းတမိတာပါပဲေလ။     သူ ့အေပၚကုိဘယ္ေလာက္ပဲရက္စက္ခဲ ့   သူကေတာ့   ခ်စ္ေနျမဲပဲေပါ့။   ဘာ ့ေၾကာင္ ့လဲဆုိေတာ့   သူက     သိပ္ခ်စ္ခဲ ့တာကုိ    သူ ့အတြက္ဆုိရင္    အသက္ကုိပင္ေပး၀ံ့ပါတယ္ေလ။………

“ဟဲ ့     လင္းငယ္     ဟုိမွာ    အစ္ကုိ  မင္းေဇာ္မလား……..”

“ေနပါေစ…….သူ ့လုိ    ကတိမတည္တဲ ့သူနဲ ့  စကားမေျပာခ်င္ဘူး…….”

“နင္ကလဲဟယ္   သူ ့မွာ   အေၾကာင္းအရင္းေလးေတာ့ရွိမယ္ထင္ပါတယ္ဟယ္………”

 

“ေဟ့ေကာင္   မင္းေဇာ္   ဟုိမွာ     မင္းရဲ ့ခ်စ္သူ…….”

၀င္းထြန္းညႊန္ျပေသာေနရာကု္ေၾကည္ ့လုိက္ေတာ့   ဟုတ္ပါသည္ေလ။   ဟုိးအရင္အခ်ိန္တုန္းကလုိ     လွျမဲတုိင္းလွေနတဲ ့ခ်စ္သူက   ေျပာင္းလဲသြားတာဆုိလုိ ့   သူ ့ရဲ ့ဆံႏြယ္ေလးေတြ    ရွည္လာတာကလြဲလုိ ့ေပါ့     ။     ဘယ္အရာမွ   မေျပာင္းလဲေသးတဲ ့    ခ်စ္သူကုိၾကည္ ့ျပီး   သူေနရာမွထလုိက္ေလသည္။

“လင္း…..ကုိ ့ကုိ    စကားနဲနဲေလာက္ေျပာခြင္ ့ေျပဳပါကြာ…ေနာ္…”

“ရွင္နဲ ့စကားေျပာစရာ   က်မ  မွာ   ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး…….ရွင္ ့မ်က္ႏွာလဲ   မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး…….ရွင္ျပန္ပါေတာ့     ”

“ခဏေလးပါ    လင္းရယ္…….”

“ေတာ္ျပီ   ေတာ္ျပီ….”

ေျပာျပီး    ေနာက္လွည္ ့ကာ   ကားေပၚတက္ျပီ    အရွန္ျဖင္ ့ေမာင္းထြက္သြားေလသည္။

“၀ုန္း………….”

ပါတ္၀န္းက်င္က      လူေတြေျပာတဲ ့အသံေတြ    …….   ကားမွန္ကြဲသံေတြက     သူ ့ရဲ ့နားထဲမွာ   မုိးၾက ုိးျပစ္လုိက္သလုိ     ၾကားလုိက္ရေလသည္။

“ဟာ….သြားျပီ      မျဖစ္ပါရေစနဲ ့…….လင္း    သတိထားပါအုံးကြာ……..”

“လူနာတင္ယဥ္ေခၚေပးၾကပါ………….လုပ္ၾကပါအုံးရွင္……..”

သူ ့စိတ္ေတြထဲ   ဘာမွ  မရွိေတာ့ဘူး…ေသြးေရာင္လႊမ္းေနတဲ ့မ်က္ႏွာႏုႏုကုိသာ    စုိးရိမ္စိတ္ေတြနဲ ့  ၾကည္ ့ေနမိသည္ေလ…။ရင္ထဲမွာလဲ    စုိ ့နင္ ့ေနျပီေလ။………..

အားလုံးကုိခင္မင္လွ်က္ ………….ေရွ ့သုိ ့ဆက္ပါအုံးမည္။။။။။။။။

 

 

About aung nainglin

aung nainglin has written 26 post in this Website..