1 ျပင္ဦးလြင္ အတက္လမး္ကေန အဆင္းလမ္းဘက္ကိုလွမ္းအၾကည္႔

 

2 က်ေနာ္က အတက္ သူတုိ႔က ပနး္ေရာငး္ဘုိ႔ မန္းေလးဘက္ကုိ အဆင္း3 အဆင္းလမး္ေစာက္နက္တဲ႔ေနရာတစ္ခု

 

3 အဆင္းလမး္ကေစာက္နက္တဲ႔ေနရာတစ္ခု

4 လမး္ေဘးက ေစ်းသည္ကုိ လာေရာငး္တဲ႔လမ္းေပၚကေစ်းသည္5 လယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္တစ္ခု လူ႔အင္အားသုံးျပိးလုပ္ရတာပါဘဲ6 ဂုတ္တြင္းအ၀င္နားက ဆုိင္ကေလး...ဂ်မ္းတုံးေတြေရာင္းတာ

 

5 ရွမး္ျပည္နယ္ထဲက လုပ္ငနး္ခြင္ကေလးတစ္ခု

6 ဂုတ္တြင္းအ၀င္က ဂ်မ္းတုံးေရာင္းတဲ႔ဆုိင္ကေလး

 

7 ေကာက္ေကြ႔ေသာ ဂုတ္တြင္း အ၀င္စလမ္းကေလး (ကားရပ္မေပးေတာ႔ စိတ္တုိင္းက်မရုိက္ခဲ႔ရပါ)8 ကားေပၚကျဖစ္သလုိရုိက္ရင္း စိတ္ထဲမွာေက်နပ္မိတဲ႔ပုံကေလး

 

8 မထင္မွတ္ဘဲရလုိက္တဲ႔ က်ေနာ္စိတ္တုိင္းက်တဲ႔ပုံကေလး

9 အားရပါးရ ေရဆင္းျပြန္ၾကီး နွစ္ခု

 

10 အေပၚလမ္းကေန လွမး္ျမင္ရတဲ႔ တံတား

 

 

 

11 ဂုတ္တြင္းကို ေကာင္းေအာင္ျပင္ဆင္ေနၾကတဲ႔ လမ္းလုပ္သားေလးေတြပါ

 

12 တစ္ထစ္ျပီးတစ္ထစ္ တက္လာတဲ႔လမး္ကေလး

 

 

13 စိမ္းစုိတဲ႔သစ္ပင္ေတြနဲ႔ရွိတဲ႔ ေတာင္တနး္ၾကီး

 

14 ေနာင္ခ်ဳိအထြက္ဘက္ လယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္

 

15 လမ္းမွာခဏနားတဲ႔ ေကာက္ေကြ႔လွပတဲ႔လမ္းကေလး16 ရွမ္းျပည္ရွမ္းရြာ အေငြ႔အသက္ေလးေတြျမင္ေနရတဲ႔ ေျမနီလမ္းနဲ႔ေတာင္တန္း လွပ ပါေပ၏။

 

16 ရွမး္ျပည္အေငႊ႔အသက္ပါတဲ႔ျမင္ကြင္းေလးပါ

17 ဓါတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္းလုပ္ငန္းခြင္တစ္ေနရာ

 

18 ဒါကလဲပုိက္လုိင္းေတြခ်ထားတာပါ သူကေတာ႔ ေရအတြက္လုိ႔သိရပါတယ္ ေသေတာ႔မေသခ်ာ

 

 

19 စိမ္းျမ ၀ါလြင္ နီေမာင္း ေျမာက္ပုိငး္ရွမး္ျပည္က အလွ

 

20 က်ေနာ္ႏွစ္သက္တဲ႔ရွမ္းျပည္နယ္က ျမင္ကြငး္တစ္ခုပါ။

 

21 က်ေနာ္တုိ႔ စီးခဲ႔တဲ႔ အငွားကား (စူပါရုပ္ဖ္လုိ႔ေျပာပါတယ္)

 

“သူတုိ႔ဆီကုိအသြား..အပုိင္း(၁)..(ဂုတ္တြင္းအလြန္)”(ကိုေပါက္လမ္းသလားေနသည္)

 

 

က်ေနာ္ဒီ2012 ခုႏွစ္မွာေတာ႔ ခရီးသြားခြင္႔အမ်ားၾကီးၾကဳံေတာ႔ ကံေကာငး္တယ္လုိ႔ စိတ္ထဲမွာခံယူပါတယ္။

ေျမာက္ပုိင္းရွမ္းျပည္ ကမူဆယ္နဲ႔ကပ္ေနတဲ႔ က်ယ္ေဂါင္ ဆုိတဲ႔ေနရာေလးကုိ အလုပ္ကိစၥနဲ႔သြားရမယ္႔

အေၾကာင္းေပၚလာပါတယ္။

အဲဒီေနရာေလးကို 2010 ေမလက တစ္ေခါက္ေရာက္ခဲ႔ဘူးပါတယ္။

မွတ္မွတ္ရရ မန္းေလးေဂဇက္ အဖြဲ႔၀င္ျဖစ္ခါစေလးမွာပါ။

အဲဒီတစ္ေခါက္ကေတာ႔ ကင္မရာလဲမရွိေသးေတာ႔ ဓါတ္ပုံေတြမရုိက္ျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။

ဒီတစ္ေခါက္မွာေတာ႔ လက္ထဲမွာ ဓါတ္ပုံေတြရုိက္ဘုိ႔အားခဲ႔ထားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ 31-5-2012 ေန႔မွာ ကားလက္မွတ္သြား၀ယ္ပါတယ္။

စူပါကပ္စတန္ေနာက္ခန္း 25000က်ပ္ ဗင္20000က်ပ္ မတ္တူး30000က်ပ္လုိ႔ဆုိပါတယ္

ဗင္ကေတာ႔ ေနာက္ခန္းသုံးေယာက္ထုိင္ရမွာဆုိေတာ႔ က်ေနာ္လုိလူ၀ၾကီးအတြက္ အဆင္မေျပပါဘူး။

ဒါနဲ႔ဘဲ စူပါရုဖ္ကုိ ဘဲစီးဘုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။

 

ဒီလုိကားေလးေတြက အိမ္တုိင္ယာေရာက္လာၾကုိေပးပါတယ္။

ပထမတစ္ေခါက္သြားတုံးက ေျခာက္နာရိခြဲလာၾကဳိမယ္ဆုိလုိ႔ ကုိယ္႔မွာတာ႔ ကမန္းကတန္းလုပ္လုိက္ရတာ။

တစ္ေယာက္၀င္ေခၚတစ္ေယာက္၀င္ေခၚနဲ႔ရွစ္နာရီေက်ာ္မွ ျမဳိ႔ျပင္ထြက္မယ္႔လမ္းမကိုေရာက္ပါတယ္။

ကိုယ္႔မွာသာ ဘာမွမစားရဘဲ လုိက္လာခဲ႔ရတာ။

ဒီတစ္ခါေတာ႔ 32လမ္းက ဂိတ္ကိုဘဲလာစီးမယ္မွာထားလုိက္ပါတယ္။

ေျခာက္နာရီဂိတ္အေရာက္ပါတဲ႔။

မတုိင္ခင္တစ္ရက္မွာေတာ႔ ဂိတ္က ငါးနာရီခြဲလာေပးပါလုိ႔လွမ္းဖုန္းဆက္လာပါတယ္။

ကားပုိင္ရွင္က သူကုိယ္တုိင္ေမာင္းျပီးလုိက္ပုိ႔မွာမုိ႔

ေစာေစာထြက္ခ်င္လို႔ပါ ဆုိျပီးေျပာလာလုိ႔ ရတယ္ဘဲလုပ္လုိက္ပါတယ္။

က်ေနာ္က လဲမူဆယ္ကုိ ေစာေစာ ေရာက္ခ်င္ပါတယ္။.

ပထမတစ္ခါအေရာက္ ညေနေျခာက္နာရီေက်ာ္မွ ေရာက္ေတာ႔ က်ယ္ေဂါင္ထဲကုိ ၀င္ခြင္႔လက္မွတ္လုပ္တဲ႔

အခါ ေနာက္က်သြားေတာ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ပြဲစားကတစ္ဆင္႔လုပ္ခုိင္းရပါေတာ႔တယ္။

တစ္ေယာက္တစ္ေထာင္ ဘဲက်သင္႔တဲ႔ေနရာမွာ ရွစ္ေထာင္ေပးလုိက္ရပါတယ္။

ပြဲစားက ၀ိုက္သြားတယ္ထင္တာပါဘဲ။

ကိုယ္ကလဲ မ၀င္မျဖစ္ေတာ႔ ေတာင္းသေလာက္ေပးလုိက္ရတာပါဘဲ။

သြားတဲ႔ေန႔(2-6-2012)ေန႔မွာေတာ႔ မနက္ငါးနာရီေလာက္အိမ္ကထြက္ မုန္႔၀င္စား

ျပီးမွ ကားဂိတ္ကိုအေရာက္သြားပါတယ္။

ဂိတ္ေရာက္ေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ  အသင္႔ေစာင္႔ေနပါတယ္။

က်ေနာ္ေရာက္တာနဲ႔ကားထြက္ 81လမ္းက စုိစုိေျပေျပ တည္းခုိခနး္မွာ တစ္ေယာက္၀င္ေခၚ။

ဒါနဲ႔ဘဲကားေလးက ျပင္ဦးလြင္သြားတဲ႔လမ္းမေပၚမွာ တရိပ္ရိပ္ေျပးေနပါတယ္။

ကားက မွန္တင္လုိ႔မရတဲ႔အလုံပိတ္ကားဆုိေတာ႔ ဓါတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔ခက္သြားပါတယ္။

ျပင္ဦးလြင္အသြားလမ္းမွာရုိက္ခဲ႔ေပမယ္႔ စိတ္တုိင္းက်တဲ႔ပုံမရပါဘူး။

မန္းေလးလားရွိုးလမ္းအတုိင္းလာရင္း ေစ်းေလးနားအေရာက္ ကားကိုရပ္လုိ႔

ေခါက္ဆြဲ၀င္စားၾကပါတယ္။

စားေသာက္ျပီးကားေလးက ထြက္လာပါတယ္။

ေရခ်မ္းအုိးမွာရွိတဲ႔႔ စံျပကားရပ္နားစခန္းနားက လမ္းေပၚတင္ကားရပ္ျပီး အထက္တက္မယ္႔သူရွိလားေမးေတာ႔

မရွိဘူးလုိ႔ျပန္ေျဖပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ဘဲ ယာဥ္ပုိင္ရွင္ရယ္ ေရွ႔ခန္းထုိင္တဲ႔တစ္ေယာက္ရယ္ က်ေနာ္တုိ႔လင္မယားရယ္ ေလးေယာက္ပဲ

ပါလာတာပါ။

ကားပုိင္ရွင္ကေတာ႔ရွမ္းလူမ်ုိးျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္ဘက္လွည္႔ျပီး ဆရာၾကီးလြတ္လြတ္လပ္လပ္သာလုိက္ လူထပ္မတင္ေတာ႔ဘူးေျပာပါတယ္။

အေတာ္ေလးကံေကာငး္တဲ႔ခရီးလုိ႔ေျပာနုိင္ပါတယ္.။

က်ယ္က်ယ္၀နး္၀န္းလြတ္လြတ္လပ္လပ္သြားရတာကုိး။

 

ဒီအထြက္လမး္ကေတာ႔ ေအပရယ္လ 20ရက္ေလာက္က ဆုိင္ကယ္နဲ႔လာျပီးဓါတ္ပုံရုိက္ထားခဲ႔ေတာ႔

ဓါတ္ပုံရုိက္ခ်င္စိတ္သိပ္မျပင္းျပပါဘူး။

အဲဒါနဲ႔ဘဲ ကားေလးက

၀က္၀ံ၊ဘန္႔ေဘြး၊အုမၼသီး၊အုမၼခါး၊

ေလာက္ပန္း ေနာင္ခ်ဳိကုိ အစဥ္အတုိင္းေလးျဖတ္လာခဲ႔ပါတယ္။

က်ေနာ္ကလည္းျမင္သေလာက္ရသေလာက္ဓါတ္ပုံရုိက္ခဲ႔ပါတယ္။

ကားေပၚက ရုိက္ရတာရယ္ မွန္တစ္ထပ္ခံေနတာရယ္ေၾကာင္႔ ေသသပ္လွပတဲ႔

ပုံ စံခ်ိန္စံညႊန္းမွီတဲ႔ပုံမဟုတ္ေပမယ္႔ မွတ္တမ္းတစ္ခုအေနနဲရခဲ႔ပါတယ္။

ေနာင္ခ်ဳိအလြန္မွာေတာ႔ အင္မတန္လွပတဲ႔ ဂုတ္တြင္းရွိပါတယ္။

ဂုတ္တြင္းကေတာ႔ ဟုိဘက္ေတာင္နဲ႔ဒီဘက္ေတာင္ကို ကူးရတဲ႔လမ္းပါ။

ဒီလမး္ရဲ႕အေရွ႔ဘက္မွာေတာ႔ နာမယ္ေက်ာ္ဂုတ္ထိပ္တံတား။

လွမး္ျပီးဓါတ္ပုံရုိက္ခဲ႔ေပမယ္႔ ေနေရာင္ကို လွန္ရုိက္ရေတာ႔ ပုံမဲမဲ႔ေတြဘဲရေတာ႔ မတင္ျဖစ္ပါဘူး။.

ဂုတ္တြင္းလမ္းက ဒီဘက္ေတာင္အျမင္႔ကေနေတာင္ေျခကိုဆင္း။

ဒီဘက္ေတာင္ေျခကမွ ဟုိဘက္ေတာင္ထိပ္ကိုျပန္တက္ရတဲ႔လမး္ေလးပါ။

အဲေတာ႔ လမး္ေလးက ေကြ႔လုိက္ေကာက္လုိက္။

အေပၚေရာက္ရင္ေအာက္ကလမး္ကို ျပန္ျမင္ရနဲ႔အေတာ္လွပါတယ္။

အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ ကားရပ္ျပီးဓါတ္ပုံရုိက္ခ်င္တာ အရမး္အရမး္ကိုပါဘဲ။

ဒါေပမယ္႔ အငွားကားဆုိေတာ႔ ဘယ္ရပ္ခုိင္းလုိ႔ရပါမလဲေနာ္။

 

ဂုတ္တြင္းကအလြန္မွာေတာ႔ ျမင္ကြင္းကေျပာငး္လဲလုိ႔သြားပါတယ္။

လမ္းေဘး၀ဲယာမွာ စိမး္စုိတဲ႔စိုက္ခင္းေတြ။

နီေမာင္းညဳိလြင္တဲ႔ ထြန္ယက္စ ယာခင္းေတြ ။

အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ႔ ေတာင္သူေတြ ကိုေတြ႔ရပါတယ္။

ေနာက္ပုိက္လုံးေတြခ်ထားတာ၊ေျမတူးစက္ေတြ ၀န္ခ်ီစက္ေတြ ကိုျမင္ရလုိ႔

ေမးၾကည္႔တဲ႔အခါ ဓါတ္ေငြ႔စီမံကိန္းလုပ္ငနး္ခြင္လုိ႔ေျပာပါတယ္။

ေရွခန္းက ႏွစ္ေယာက္ကလဲရွမး္စကားေတြနဲ႔စကားေဖာင္ဖြဲ႔။

ရွမး္ရုိးရာသီခ်င္းေတြလဲဖြင္႔ထား။

မဒမ္ေပါက္ကလဲ ဟုိေငးဒီေငး။

က်ေနာ္ကလဲဟုိရုိက္ဒီရုိက္နဲ႔ေပါ႔။

ကားဆရာက “ခဏေနရင္ေက်ာက္မဲေရာက္မယ္ ခဏနားမလား”လုိ႔ေမးေတာ႔

“မနားေတာ႔ဘူး”လုိ႔ေျဖလုိက္တဲ႔အခါ

“ဒါဆုိ အေပ႔ါသြားဘုိ႔ ကားခဏရပ္မယ္ေနာ္”

ဆုိျပီးလူရွငး္တဲ႔ေနရာေလးမွာ ကားခဏရပ္လုိက္ပါတယ္။.

 

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

 

 

ကိုေပါက္လမ္းသလားေနသည္…………………………

(ျမန္မာျပည္မွအလွတရားမ်ား)

(7-6-2012)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။