1 သူတုိ႔ဆီက လက္ဖက္ရည္အၾကမး္ခြက္

2 ေရေႏြးၾကမး္အုိး

3 က်ယ္ေဂါင္မွာလဲ မႏၱေလး လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ရွိတယ္(ဒါေပမယ္႔ ပုိင္ရွင္ကေတာ႔......................)

4 ဆုံဆညး္ရာတဲ႔.................................

5 ဒီဆုိင္ေလးက အေတာ္ေရာငး္ရတယ္ အစုံရတယ္ ဖြင္႔တာလဲၾကာျပီ

6 ထက္ေအာင္ လက္ဖက္ရည္နဲ႔စားေသာက္ဆုိင္

 

7 က်ယ္ေဂါင္္ေက်ာက္မ်က္အေရာငး္အ၀ယ္လုပ္တဲ႔ဆုိင္နားက ထမင္းဆုိင္ေလး

8 ေရႊလီထဲက ပုံစားတဲ႔ထမင္းဆုိင္

 

9 အေ၀းက ျမင္ရတဲ႔ပုံစားထမငး္ဆုိင္

 

11 မူဆယ္က သန္႔ရွငး္သပ္ရပ္တဲ႔ ထမင္းဆုိင္ေလး

12 ဘဲဥျပဳတ္ ေတြေနာ္

13 အသီးအရြက္ေၾကာ္

14 အတုိ႔အျမဳတ္

15 ဒါကေတာ႔ အသားဟငး္

16 ေပ်ာ္စရာ ညထမင္းဆုိင္ေလး

 

“လက္ဖက္ရည္ေသာက္မယ္  ထမင္းစားမယ္ (သူတုိ႔ဆီမွာ)………….”

 

 

သၾကၤန္ျပီးေနာက္ပုိင္းမွာ က်ေနာ္ခရီးေတြဆက္တုိက္ထြက္ေနရပါတယ္။

အဲဒီလုိခရီးထြက္ခ်ိန္မွာၾကဳံရတဲ့အခက္အခဲကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ေသာက္တာ

ထမင္းစားတာပါဘဲ။

လက္ဖက္ရည္ေသာက္တဲ႔အခါ ကိုယ္ၾကဳိက္တဲ႔ပုံစံကုိေဖ်ာ္ေပးတဲ႔ဆုိင္ရေအာင္

ဟုိဆုိင္ထုိင္ဒီဆုိင္ထုိင္နဲ႔စမ္းေသာက္ရတာေပါ႔။

အခုေခတ္မွာေတာ႔ ဘာဘဲေျပာေျပာ ျမဳိ႔ၾကီးနဲ႔နယ္ျမဳိ႔ကြာျခားခ်က္သိပ္မရွိေတာ႔ပါဘူး။

ကိုယ္က ရွာနုိင္ဘုိ႔ဘဲလုိအပ္ပါတယ္။

 

ေတာင္ၾကီးေရာက္ေတာ႔ ကေမၻာဇဘဏ္နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာရွိတဲ႔လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာထုိင္ျဖစ္ပါတယ္။

ခရီးထြက္တယ္ဆုိရင္ ျမန္မာထမင္းဆုိင္မွာစားတာထက္ တရုပ္ဆုိင္မွာစားျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။

ျမန္မာဟင္းက ထမင္းဟင္းတြဲလ်က္ ကုိယ္မွာတာကိုယ္စားရုံသက္သက္။

တရုပ္ဟငး္ကေတာ႔ ဟငး္ေလးပြဲေလာက္မွာ အတူတူစားဆုိေတာ႔ အေျပာင္းအလဲျဖစ္သလုိ

ပူပူေႏြးေႏြးစားရတာ တပန္းသာျပန္ပါတယ္။

ဒီတစ္ေခါက္မွာေတာ႔ ေအာင္ပန္းအေရာက္ ကိုယ္တည္းတဲ႔ ရူခင္းသာနံေဘးမွာက တရုပ္ထမင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္

ျမန္မာထမင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္ရွိပါတယ္။

အေ၀းမွာေတာ႔ ဆုိင္ေတြအမ်ားၾကီးေပမယ္႔တကူးတက သြားမစားျဖစ္။

ညပုိငး္ေရာက္ျပန္ေတာ႔ မိတ္ေဆြေတြထမငး္စားလာေခၚလုိ႔လုိက္သြားျပန္ရင္လည္းတရုပ္ဆုိင္။

ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ျပန္ေတာ႔ ျမန္မာဆုိင္ေလးမွာက ထုိင္စရာမရွိေအာင္လူမ်ား.။

တရုပ္ဆုိင္ကဟင္းခ်က္ေကာငး္ေပမယ္႔ ၾကာေတာ႔လဲရုိးသြားတာပါဘဲ။

တစ္ခါစားျပန္ရင္လဲ သုံးေယာက္ကို တစ္ေသာငး္ပါတ္၀န္းက်င္။

ငါးရက္ေျမာက္ေန႔မွာေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔သုံးေယာက္တုိင္ပင္လုိက္ပါတယ္။

လူအျမဲစည္တဲ႔ထမင္းဆုိင္ေလးမွာ၀င္စားမယ္ေပါ႔။

အဲဒါနဲ႔သူမ်ားထမင္းစားခ်ိန္ထက္ေနာက္အက်ခံျပီး၀င္စားလုိက္ၾကပါတယ္။

ေန႔လည္တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္လူရွင္းခ်ိန္မွာသြားစားျဖစ္ပါတယ္။

ၾကက္သားေရလည္ဆီလည္၊

၀က္သုံးထပ္သားနဲ႔ပုန္းရည္၊

ငါးဥခ်က္။

ငံျပာရည္ဗမာခ်က္နဲ႔တုိ႔စရာ အရြက္စုံ

(က်ေနာ္ၾကဳိက္တဲ႔ဥသွ်စ္ရြက္ေတာင္ပါေသး)

သီးစုံခ်ဥ္ေရ၊

ေျပာငး္ဖူးေက်ာ္၊

စားျပီးရွင္းေတာ႔ ေရသန္႔ ႏွစ္ဘူးနဲ႔မွာေလးေထာင္႔ရွစ္ရာ။

ေစ်းသက္သာတာေၾကာင္႔မဟုတ္ဘဲ စိတ္ေက်နပ္ခဲ႔ရတဲ႔ထမင္းတစ္နပ္ကေတာ႔ အမွတ္တရ။

ဒီတစ္ေခါက္ ေျမာက္ရွမ္းဘက္ကတစ္ဆင္႔ သူတုိ႔ေနရာ(က်ယ္ေဂါင္နဲ႔ေရႊလီျမဳိ႔ အစနား)ကုိေရာက္ခဲ႔ျပန္ပါတယ္။.

အရင္တစ္ေခါက္ေရာက္ဘူးေတာ႔ က်ေနာ္႔အၾကဳိက္လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ “ျဖဳိးေမာက္သာ” ရွိတယ္

“ထက္ေအာာင္” ရွိတယ္ဆုိတာကို သိထားပါတယ္။

တကယ္ေရာက္တဲ႔ေန႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္သြားၾကေတာ႔ က်ေနာ္ထုိင္ေနၾကဆုိင္ျဖဳိးေမာက္သာမွာဘဲသြားထုိင္ၾကပါတယ္။

ေနာက္ရက္မနက္ေရာက္ေတာ႔ က်ေနာ္မထုိင္ဘူးတဲ႔ေရႊမႏၱေလးမွာသြားထုိင္ၾကပါတယ္။

လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ ႏွစ္က်ပ္ခြဲ၊ေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲ ရွစ္က်ပ္၊ေပါက္စီတစ္လုံး ႏွစ္က်ပ္။

ျမန္မာအေၾကာ္တစ္ခု တစ္က်ပ္၊ထမင္းဆီဆမး္ၾကက္ဥေက်ာ္ ေျခာက္က်ပ္။

ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ 15က်ပ္။

ဒါက က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ေလး။

က်ေနာ္က စားသာစားတာ ပုိက္ဆံရွင္းေတာ႔ သူမ်ားကရွင္းေတာ႔ ေစ်းသိပ္မသိ။

တစ္ဆုိင္နဲ႔တစ္ဆုိင္ ေစ်းမတူေပမယ္႔ သိပ္ေတာ႔ မကြာပါဘူး။

က်ေနာ္သြားတုနး္က တရုပ္ေငြတစ္က်ပ္က ျမန္မာေငြ 130က်ပ္နဲ႔ညီပါတယ္။

က်ယ္ေဂါင္က ဆုိ္င္ေတြက ျမန္မာေငြနဲ႔ေပးရင္ရသလုိ တရုပ္ေငြနဲ႔ရွင္းလုိ႔လဲရပါတယ္။

အဲဒီကလက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ သေဘာက်စရာေလးတစ္ခ်က္ေတြ႔ခဲ႔႔ပါတယ္။

ေရေႏြးေသာက္ဘုိ႔ခ်ေပးတဲ႔ခြက္ကေလးေတြကိုပါ။

ေအာက္ခံပလပ္စတစ္ခြက္ေလးေပါၚမွာ တစ္ခါသုံးစကၠဴခြက္ေလးစြပ္ေပးလိုက္တာပါ။

ေသာက္ျပီးရင္ လႊင္႔ပစ္လုိက္ရုံပါဘဲ။

ျပန္ေဆးစရာမလုိ က်ကြဲစရာမလုိ ။

က်နး္မာေရးနဲ႔လဲညီညြတ္ပါတယ္။

က်ယ္ေဂါင္ဆုိင္ေတြေပမယ္႔ ျမန္မာေတြအမ်ားစုက စားပြဲထုိးသလုိ ပုိင္ရွင္ေတြကလဲျမန္မာျပည္ေပါက္

တရုပ္ေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။

အဲေတာ႔ ျမန္မာလုိကိုယ္ၾကဳိက္တာ ကိုယ္မွာလုိ႔ ရသလုိ ျမန္မာမုန္႔ေတြလဲ အစုံရပါတယ္။

က်ယ္ေဂါင္မွာရွိေနတဲ႔ရက္ကေတာ႔ ရာသီဥတုေကာင္းေတာ႔ မနက္ငါးနာရီခြဲဆုိရင္

လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္ပါတယ္၊

တည္းခုိခနး္ကထြက္ ေရႊလီတံတားဘက္ကိုသြား။

အျပန္မွာေက်ာက္၀ုိင္းဘက္လမး္ကုိပါတ္။

ေရႊမႏၱေလးလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ကုိသြား။

လက္ဖက္ရည္နဲ႔ေပါက္စီအဆာေျပစား။

တည္းတဲ႔ဟုိတယ္ကိုျပန္.။

ေရခ်ဳိး။

ရွစ္နာရီထုိးေတာ႔ ရုံးကလာၾကဳိတဲ႔ကားနဲ႔လုိက္။

ထက္ေအာင္မွာ လက္ဖက္ရည္ေသာက္မုန္႔စား။

ရုံးမွာအလုပ္သြားလုပ္ရပါတယ္။

 

 

ေန႔လည္ထမင္းစားတာကေတာ႔ ေရႊလီတံတားအဆင္းမွာရွိတဲ႔ေက်ာက္၀ုိင္းနားကဆုိင္ေလးမွာ

သြားစားတာမ်ားပါတယ္။

ထမငး္ကေတာ႔ရွမး္ဆုိင္ဆုိေပမယ္႔လဲျမန္မာခ်က္တဲ႔ပုံစံနဲ႔သိပ္မကြာ။

လုံး၀ေတာ႔လဲမတူေပမယ္စားေကာငး္ပါတယ္။

ထမင္းအသင္႔အတင္႔ ဟင္းကေတာ႔ ၾကဳိက္သေလာက္ထည္႔စား ျမန္မာေငြ1500။

တန္ပါ၏။

သုိ႔ေသာ္ ေန႔လည္12ေက်ာ္လ်င္ဟင္းမစုံေတာ႔တာမ်ားပါတယ္။

 

ညေနပုိင္းေရာက္ေတာ႔ ေရႊလီထဲမွာရွိတဲ႔ တရုပ္ဆုိင္ေလးမွာသြားစားျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။

ခြဖုနး္ေစ်းထဲမွာရွိတာပါ။

အေၾကာ္အေလွာ္ဆုိင္တနး္ၾကီးက အၾကီးၾကီး ဗမာလုိေျပာလုိ႔လဲရတယ္။

စားေကာငး္သက္သာ ဆုိင္ေလးေတြပါ။

စိတ္ညစ္စရာေကာင္းတာေတာ႔ အရက္မူးျပီးေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ေျပာတတ္ၾကတဲ႔တရုပ္ေတြပါဘဲ။

အေၾကာင္းမသိလုိ႔ကေတာ႔ ရန္ျဖစ္ေနသလုိ.။

တကယ္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းခ်င္း ပုံမွန္စကားေျပာေနတာပါတဲ႔။

 

တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လဲ ကေလးေတြက မူဆယ္ဘက္က ခ်က္ျပီးသားဟင္း၀ယ္

ထမင္းကို ရုံးမွာတင္ခ်က္ျပီးတြယ္တဲ႔ရက္လဲရွိ။

တစ္ရက္မွာေတာ႔ ေန႔လည္ပုိငး္ကုိ ေရႊလီဘက္ကူးျပီး ပုံစားတဲ႔ဆုိင္ေလးမွာသြားစားျဖစ္ၾကပါတယ္။

အဲဒီဆိုင္ေလးရဲ႕ထူးျခားခ်က္ကေတာ႔ ထမငး္ကေတာ႔ သူတုိ႔က အသင္႔အတင္႔ထည္႔ေပးပါတယ္။

ဟငး္ကေတာ႔ ဒန္အုးိၾကီးေတြ ဇလုံၾကီးေတြထဲထည္႔ထားေပးတာကို ကိုယ္ၾကဳိက္သေလာက္ကိုယ္ထဲ႔။

ဟငး္ထည္႔ထားတာ အနည္းအမ်ားကုိၾကည္႔ျပီး မွ ဘယ္ေလာက္က်တယ္ဆုိတာကို ေျပာပါတယ္။

ဟင္းနည္းနည္းဆုိရင္ ငါးက်ပ္ မ်ားရင္ေတာ႔ တစ္ဆယ္ ဆယ္႔နွစ္က်ပ္။

ဟငး္ေတြကလဲအေတာ္ေလးစုံပါတယ္ အသီးအႏွံေၾကာ္ေပါင္းစုံ၊၀က္သားသုတ္၊

၀က္စတူး၊၀က္ခ်ဥ္စပ္ၾကက္ခ်ဥ္စပ္၊ၾကက္အာလူး ၀က္အာလူး အေတာ္ေလးကို စုံပါတယ္။

က်ေနာ္ အေတာ္ေလးသေဘာက်တဲ႔ဆုိင္ျဖစ္ပါတယ္။

 

တစ္ညေနမွာေတာ႔ ေရႊလီမွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ႔က်ေနာ္တုိ႔ရြာသူတစ္ေယာက္ရယ္ ၊

သူ႔အေဖာ္ႏွစ္ေယာက္ရယ္ က်ေနာ္တုိ႔လင္မယားရယ္က

“ တံတားကူးျမီးရွည္ “သြားစားျဖစ္ၾကပါတယ္။

တစ္ပြဲကုိ 17က်ပ္ ပြဲၾကီး 22က်ပ္ျဖစ္ပါတယ္။

မုန္႔လာခ်တဲ႔အခါမွာ ပြက္ပြက္ဆူေနတဲ႔ဟငး္ရည္ေတြကို ေျမအုိးထဲမွာထည္႔ယူလာပါတယ္။

အဖုံးေပၚမွာေတာ႔ အသီးအရြက္ မုံညင္း ဂ်ဴးမိတ္ ဂ်ဳံေခါက္ဆြဲဖတ္ ပဲျပား နဲ႔ အနီေရာင္ျပားျပားအသားဖတ္ေလးတစ္ခု။

ေနာက္ၾကက္သားတုံးေလးက သုံးတုံး၊ငုံးဥေဖာက္ျပီးသားအစိမး္ႏွစ္လုံး။

ေနာက္ပုဂံေလးတစ္လုံးနဲ႔ဆန္ေခါက္ဆြဲ။

ျပီးရင္ေတာ႔ ခ်ဳးိေၾကာ္က တစ္ကာင္လာခ်ေပးပါတယ္။

သူတုိ႔လာခ်ထားတာေတြကို ေျမအုိးထဲထည္႔လုိ႔ အဖုံးေလးခဏအုပ္ထားပါတယ္။

စားပြဲေပၚမွာတာ႔ ပုလငး္ေတြခြက္ေတြ ေတြ႔လုိ႔ေမးၾကည္႔ေတာ႔ ၾကာညဳိ႔ ငံျပာရည္ အပါအ၀င္စုံစီနဖာ။

ထည္႔ထားတာေတြ အိေလာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ စားၾကေတာ႔ အေတာ္ေလးအရသာရွိပါတယ္။

က်ေနာ္က မနး္ေလးလုိ ငရုတ္ခ်ဥ္ေဆာ႔ ေမးေတာ႔ ဒီမွာအဲဒါမ်ဳိးမစားၾကဘူးလုိ႔သိရပါတယ္။

ဒီျမီးရွည္ကုိ “ ကိုေခ်ာင္႔ျမီးရွည္  “လုိ႔ဘာလုိ႔ေခၚရတယ္ဆုိတာေလး ၾကားဘူးတာကိုေဖာက္သည္ခ်ျခင္ပါေသးတယ္။

ကို႔=ျဖတ္ေက်ာ္ျခငး္

ေခ်ာင္=တံတား လုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါသတဲ႔၊

ေရွးက တရုပ္ျပည္မွာ ဘုရင္႔စာေမးပြဲေျဖဆုိလာၾကတဲ႔ သူေတြကို ေန႔လည္စာေကြ်းရပါသတဲ႔။

ဒီျမီးရွည္ကုိ ေခ်ာင္းကူးတံတားေလးရဲ႕တစ္ဖက္ကမး္မွာ ရွိတဲ႔မီးဖုိေခ်ာင္မွာခ်က္ပါသတဲ႔။

စာေျဖတဲ႔သူေတြမ်ားေတာ႔ စားပြဲထုးိေတြက အသီးအရြက္ေတြကုိ ေျမအုိးထဲကဟင္းရည္ထဲကို

တစ္ခါထည္းထည္႔ျပီးယူလာလုိက္ပါသတဲ႔။

အသီးအရြက္အစိ္္မး္အသားစိမ္းေတြကို ဟင္းရည္ပူထဲ ထည္႔ယူလာလုိက္တာ တံတားတစ္ဖက္မွာ

ရွိတဲ႔ ထမင္းစားေဆာင္လဲေရာက္ေရာ စားလုိ႔ေကာင္းေအာင္ႏူးအိေနပါသတဲ႔။

(တံတားကလဲ ဘယ္ေလာက္ရွည္သလဲမွ မသိတာေနာ္)

အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး တံတားမျဖတ္ခင္အဆာပလာေတြကို ထည္႔လာပါေတာ႔သတဲ႔၊

အဲဒီတံတားကို ျဖတ္လာတာကို အစြဲဲျပဳျပီး တံတားကူး (ကို႔ေခ်ာင္)ဆုိျပီးျဖစ္လာတယ္လုိ႔ၾကားရဘူူးပါတယ္။

(မွားရင္သိသူက ျပင္ေပးေနာ္)

က်ေနာ္တုိ႔စားၾကည္႔တဲ႔ အခါ သူဆန္ေခါက္ဆြဲဖတ္ေလးက မနး္ေလးမွာစားဘူးတာနဲ႔မတူေအာင္ႏူးညံ႔တာကို

သိလုိက္ရပါတယ္။

မတူျခားနားေပမယ္႔စားလုိ႔ေကာင္းပါတယ္။

 

ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ရုံးကအဖြဲ႔ေတြမူဆယ္ဘက္ကိုသြားၾကပါတယ္။

အျပန္မွာေတာ႔ ထမငး္၀င္စားၾကေတာ႔ ထုံးစံအတုိငး္ပုံစားတဲ႔ဆုိင္ကုိ ၀င္ၾကပါတယ္။

ဒီလုိ ပုံစားဆုိင္ေလးေတြေပၚလာတာ အုပ္စုလိုက္ခရီးသြားသူအတြက္ အဆင္ေျပလွပါတယ္။

ဟင္းလဲအစုံစားရ ေစ်းလဲသက္သာ။

က်ေနာ္တုိ႔၀င္စားတဲ႔ဆုိင္ေလးကေတာ႔ အာရုဏ္ဦးလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေဘးက

“ ေဒၚနနး္၀ါ ပုံစား”ရွမး္ထမင္းဆုိင္ေလးပါဘဲ။

ဟင္းေတြကေတာ႔ျမင္႔တဲ႔အတုိင္း မ်ားမွာမ်ား။

ၾကဳိက္သေလာက္ထည္႔စားလုိ႔ရပါတယ္။

တစ္ခါစား 1500ငက်ပ္။

က်ေနာ္တုိ႔အုပ္စုရွစ္ေယာက္စားတာမွတစ္ေသာငး္ႏွစ္ေထာင္.။

လုိက္ပြဲယူမွတစ္ပြဲသုံးရာ တန္မွတန္ပါဘဲ။

 

တစ္ညေနခင္းမွာေတာ႔ ငါးသြားစားၾကမယ္ေျပာျပီး လုိက္ပုိ႔ေပးပါတယ္။

ေရႊလီျမဳိ႔ေျမာက္ဘက္အစြန္လယ္ကြင္းေတြဘက္ကိုထြက္လာခဲ႔ၾကပါတယ္။

အားလုံး ဆယ္ႏွစ္ေယာက္တိတိ။

ျမဳိ႔အေနာက္ေျမာက္ဘက္အစြန္ကေတာင္တနး္ၾကီးရဲ႕ေအာက္ကဆုိင္ေလးကိုပါ။

ဒီဆုိင္ကေလးကို အရင္ကပထမတစ္ခါေရာက္ဘူးပါတယ္။

အခုုေတာ႔အရင္ကထက္စည္ကားပါတယ္။

အရင္က ရုိးရုိးအခန္းေလးေတြကေနအခုမေတာ႔ ၀ါးအိမ္ကေလးေတြက ေနရာယူထားပါတယ္။

ဆုိင္ခ်ဲ႔ထားလုိက္တာမွ ဟုိ႔အေနာက္ဘက္ဆုံးထိ ထမင္းစားခန္းေလးေတြအျပည္႔ေပါ႔.။

အဲဒီဆုိင္က ငါးအေကာင္လုိက္ကို ထက္ျခမ္း ျခမ္း။

တစ္ျခမး္က အစိမး္အတုိင္း အခ်ဳိခ်က္။

တစ္ျခမး္ကေတာ႔ ေၾကာ္ျပီးမွ အစပ္ခ်က္၊

ဒီငါးဟင္းကေတာ႔အဓိကဟင္း၊

က်န္တဲ႔ဟင္းရံကေတာ႔ကိုယ္ၾကဳိက္တာမွာ၊

က်ေနာ္အၾကဳိက္ဆုံးဟင္းကေတာ႔ ၀က္နံရုိးကို အရြက္ကေလးေတြပါတ္ျပီးကင္ထားတာပါ။

ႏူးႏူးညံ႔ည႔ံအိိအိေမႊးေမႊး။

(ဒီပုံေလးေတြကိုရုိက္ခ်င္ေပမယ္႔ အလင္းေရာက္သိပ္နည္းေနေတာ႔ မလွဘူးထင္ျပီးမရုိက္ခဲ႔ပါဘူး)

စားလုိ႔တကယ္ေကာင္းတာအမွန္။

ငါးေလးကလဲခ်ဳိခ်ဳိအိိအိ။

(မေကာင္းတာကေတာ႔ ကန္ထဲမွာေမြးထားတဲ႔ငါးထဲက ကိုယ္ၾကဳိက္တဲ႔အရြယ္အစား

ေျပာလုိက္တဲ႔အခါမွ ခ်က္ခ်င္းသတ္ျပီးခ်က္ေပးတာပါဘဲ။)

က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးငါးဟင္းကအၾကီးတစ္ပြဲအေသးတစ္ပြဲ။

ဟင္းအရံက ရွစ္ပြဲ ထမင္းလဲစား အခ်ဳိရည္ေတြေသာက္တာမွ

574က်ပ္ဘဲကုန္ပါတယ္။

ျမန္မာေငြ ခုွႏွစ္ေသာငး္နီးပါးေပါ႔။

 

 

 

ေနာက္မျပန္ခင္တစ္ရက္မွာေတာ႔ အလုပ္ထဲက ကေလးေတြနဲ႔ငါးခ်ဥ္သြားစားၾကပါတယ္၊

ငါးခူကို  ခ်ဥ္ေစာ္ကားသီးထည္႔ျပီး ခ်ဥ္စပ္ေလးျဖစ္ေအာင္ခ်က္ထားတာပါ။

အဲဒီဆုိင္ကေတာ႔ က်ယ္ေဂါင္ျမဳိ႔ရဲ႕စည္ကားလွတဲ႔ညေစ်းတန္းအ၀င္ေလးမွာပါ။

လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းေပၚမွာခုံေလးခင္းျပီးေရာင္းပါတယ္။

သူကေတာ႔ ငါးကိုေျမအုိးနဲ႔ျပဳတ္ထားတဲ႔အထဲကုိ အသီးအရြက္ေတြ စိတ္တုိင္းက်ထည္႔စားရတာပါ။

သူ႔ဆုိင္က ထမင္းပန္းကန္ေသးေသးေလးနဲ႔ထည္႔ထားကို တစ္က်ပ္ေပးရပါတယ္။

အဲေတာ႔ ဥာဏ္ၾကီးေသာ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔က ထမင္းေပါင္းအုိးႏွစ္လုံးခ်က္ကို ရုံးကေနသယ္။

သူ႔ဆုိင္က ငါးဟင္းသုံးပြဲနဲ႔ ၀က္သားသုတ္ တစ္ဆယ္ဘုိးမွာျပီး အ၀တီးၾကပါတယ.္။

ငါးခ်ဥ္စပ္ကေတာ႔ေစ်းသက္သာပါတယ္။

အၾကီးသုံးဆယ္က်ပ္ အငယ္ နွစ္ဆယ္က်ပ္ပါဘဲ။

ဗမာေငြနဲ႔တြက္ရင္ 690နဲ႔260က်ပ္ေပါ႔။

 

သူမ်ားျမဳိ႔ရြာကို အလည္သြားတဲ႔အခါခက္ခဲတတ္တာကေတာ႔

အစားအေသာက္လုိ႔ဆုိခ်င္ပါတယ္။

ျမဳိ႔ခံနဲ႔မသိလုိ႔ကေတာ႔ သိပ္စားမေကာငး္တဲ႔ဆုိင္ေလးကုိ ၀င္မိရင္ စိတ္ညစ္စရာၾကဳံရျပန္ပါတယ္။

ဒီတစ္ေခါက္က်ယ္ေဂါင္ေရာက္တာကေတာ႔ အစားအေသာက္နဲ႔ပါတ္သက္ရင္အေတာ္အဆင္ေျပပါတယ္။

အရင္ထက္စာရင္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေတြမ်ားလာသလုိ ေနရာအႏွံ႔ ျမန္မာလူမ်ုိးေတြကိုအလႊာေပါငး္စုံ

ေတြ႔ေနရေတာ႔ ျမန္မာစကားသံေလးေတြလဲၾကားေနရတတ္ပါတယ္။

ကိုယ္႔ျမဳိ႔ကို္ယ္ရြာမဟုတ္ေပမယ္႔လည္း ကိုယ္႔စကားေျပာတတ္တဲ႔လူမ်ုိးေတြၾကားမွာေနရေတာ႔

စိတ္လုံျခဳံသလုိရွိပါတယ္။

ဟုိးအရင္ကေတာ႔ တရုပ္ျပည္က်ယ္ေဂါင္ဆုိတာနဲ႔ အစားအေသာက္ဆငး္ရဲ။

ျဖစ္သလုိတည္း အတန္းလုိ္က္ထားတဲ႔ေျမာင္းအိမ္သာမွာ သတင္းစာကြယ္ျပီး

အိမ္သာတက္ဆုိတာေတြက အခုအခါမွာပုံျပင္လုိပါဘဲ.

ကဲ……ေရာက္ဘူးတာေလးတစ္ေခါက္ကို ပြားျပီးနားကို အနုိင္က်င္႔တယ္ေတာ႔ မဆုိလုိက္ပါနဲ႔။

မေျပာရရင္မေနနုိင္တဲ႔ ကိုေပါက္မုိ႔ပါ.

 

 

 

ကိုေပါက္လမး္သလားေနသည္

(18-6-2012)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။