ကျွန်တော်သိတဲ့ ရွာကြီးတရွာ…
အဲဒီရွာကြီးဟာ ဒီနေ့ခေတ်မှာ မြို့တွေနဲ့ ကားလမ်းတွေလဲ ပေါက်နေပါပြီ။ ပညာရေးကလဲ ရွာမှာတင် အထက်တန်းပညာရေးအထိ ရှိနေပါပြီ။
ဘာသာရေးကိုကြည့်ရင်လဲ ဘုန်းကြီးကျောင်းများစွာနဲ့ အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ ဘာသာရေး အဆောက်အဦးကြီးတွေနဲ့ ရွာကြီးတစ်ရွာပါ။
ကျေးလက်ကျန်းမာရေးလဲရှိ။
လျှပ်စစ်မီး.. အင်တာနက်.. အားလုံးပြည့်စုံနေတဲ့ရွာကြီး။
အဲဒီရွာကြီးထဲက ဒီနေ့ခေတ်လူတွေရဲ့ အသိ။
ကျွန်တော် အံ့ဩမိတာလေး တစ်ခု။

အဲဒီရွာကြီးမှာ လူငယ်တစ်ဦး နှလုံးရောဂါလား.. ဝက်ရူးပြန်ရောဂါလားမသိဘူး။ ရှိနေတယ်။ တခါတလေ သတိလွတ်သလိုဖြစ်တတ်တယ်။ အဲဒီအခါ သူ့ကိုဖက်ထားရင် သက်သာပျောက်ကင်းသွားတတ်တယ်။ အမြဲတမ်းတော့လဲ ဖြစ်နေတာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ခါ တစ်ခါပါ။

အဲဒီလူငယ်.. တစ်ခါမှာတော့ ဆိုင်ကယ်စီးရင် ရောဂါပေါ်လာခဲ့တယ်။ သတိလွတ်သွားတယ်ထင်ပါတယ်။ အလွန်အင်မတန်ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ဆိုင်ကယ်ကို စီးလာတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ သတိလွတ်ပြီး ထိမ်းမရသလိုဖြစ်နေပုံပဲ။
လမ်းဘေးက လူတွေ ဘေးကိုပြေး။ နောက်ဆုံးတော့ လမ်းဘေးက တိုင်ကြီးကို ဝင်တိုက်လိုက်တယ်။
ဒဏ်ရာတွေ ပြင်းထန်သွားတယ်။ ချက်ခြင်း အနီးဆုံးမြို့လေးက ဆေးရုံကိုပို့လိုက်တယ်။ မရတော့ပါဘူး။ ဆေးရုံမှာတင် ဆုံးသွားတယ်။
ရွာကို အလောင်းပြန်သည်လာခဲ့တယ်။ အလောင်းကို ရွာထဲသွင်းပြီး အိမ်မှာပြင်လိုက်တယ်။

အဲဒီနေ့မှာ.. တစ်ဦးတစ်ယောက်လို့ပဲ ဆိုပါစို့.. လူရယ်. ဘုန်းကြီးရယ် မပြောတော့ပါဘူး။ အဲဒီသူကပဲ ပြောတယ်ဆိုပါစို့
အလောင်းကိုရွာထဲအထိ သည်လာလို့ ဒီနေ့ဆိုင်ကယ်တိုက်မှုရင်လဲ ထပ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် မိုးကြိုးတွေရင်လဲ ပစ်လိမ့်မယ်တဲ့။

တရွာလုံး ဆူ သွားတယ်။ တောထဲသွားနေတဲ့ ဆိုင်ကယ်တွေ လိုက်ခေါ်ကြတယ်။
ကျောင်းသွားမယ့် ကျောင်းသားတွေ ခြေကျင်သွားကြရတယ်။ တချို့က ကျောင်းအထိ ဆိုင်ကယ်လိုက်ယူကြတယ်။
ပြောတဲ့အတိုင်းတော့ ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ပြီးမသွားသေးဘူး။
ရွာထဲက လူတွေက မိရိုးဖလာ ကြားဖူးနားဝ စကားတွေရော… ဆရာတွေရော.. ဘာတွေရော.. အားလုံးလက်ခံလိုက်ကြပုံကြ…
““ဒီလိုလုပ်တဲ့အတွက် မိုးခေါင်တာတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်တဲ့။ ရွာကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်တဲ့။””

အဲဒီရွာကြီးမှာ နှမ်းတွေစိုက်ထားတယ်။ နှမ်းတွေအောင်မြင်ဖို့က တမိုးလောက်အသဲအသန်လိုနေပြီ… ဒီတမိုး ရွာမှ နှမ်းတွေကလဲ ရမှာ။
ခုထိ မိုးက မရွာသေးဘူး။
ရွာသူ ရွာသားတွေ တယောက် တပေါက် ပြောလာကြပြီ.. “တောက် မိုးမရွာတာ ဒင်းတို့ကြောင့်”။
မျက်စောင်းတွေ ခုတ်လာကြပြီ..
ပြောတဲ့သူတွေ.. ခုတ်တဲ့သူတွေ မှာကော ကောင်းပါ့မလား။
အခုတ်ခံ အပြောခံရတဲ့ သူတွေမှာရော စိတ်ချမ်းသာပါ့မလား။
တရွားလုံး စည်းလုံးချစ်ခင်ကြတဲ့ လူ့ငြိမ်းချမ်းမှုလေး… မှားယွင်းတဲ့ အသိအမြင်လေးက ခုတ်သတ်ပစ်လိုက်ပြီ…

ဒီအသိအမြင်ဟာ ဘုရားပြခဲ့တဲ့ အသိအမြင်လား။ လူတွေကို ဆင်းရဲစေတဲ့ အသိအမြင်လား။ ချမ်းသာစေတဲ့ အသိအမြင်လား။

ဒီနေ့ အထက်တန်းဆိုတဲ့ ပညာရေးကကော လူ့အသိအမြင်တွေကို တိုးတက်ဖို့ အထောက်အကူမပြုနိုင်ကြပါလား။
ဒီနေ့ မြန်မာ နိုင်ငံ စာသင်မှုတွေဟာ စာသင်မှုတွေမှာပဲ လမ်းဆုံးနေကြပြီး ပညာသင်မှုအထိ မရောက်ကြပါလား။
မြန်မာနိုင်ငံ စာတတ်မြောက်ရေးနဲ့.. ပညာတတ်မြောက်ရေး အတူတူလား။
စာသင်ကျောင်းဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ အညီ စာတွေကိုပဲ သင်နေကြပါလား။

လူ့ဘဝ တသက်လုံးလိုလို တာဝန်တွေယူပြီး ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခဲ့ရတဲ့ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ လမ်းညွှန်သူတွေကကော….

ပညာဆိုတာ အကြောင်းမှန်ကို “သိ”ခြင်းတဲ့။ မိုးမရွာခြင်း အကြောင်းမှန်က ဒါမျိုးလား။
ဒီရွာမှာ ဒါမျိုးဖြစ်လို့ မိုးမရွာဘူးဆိုရင် ဟိုဘက်ရွာတွေ ဘာဆိုင်လို့လဲ သူတို့ ရွာတွေ ရွာပါ့တော့လား။ ဒီရွာက ဒါမျိုးလုပ်လို့ အပြစ်ရှိတာဆိုရင် တမြို့နယ်လုံးနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ကျန်တဲ့ မြို့နယ်ထဲက ရွာတွေ ရွာပါတော့လား။
မိုးကြိုးဆိုတာ ဘာကြောင့် ပစ်တာလဲ။
မြို့ကြီးတွေပေါ်မှာ အလောင်းတွေ ဒီလိုသည်နေကြ.. ဖြတ်နေကြ.. ကူးနေကြ.. သန်းနေကြ.. တာပဲ မဟုတ်လား။
ရုပ်ဝတ္ထု ပစ္စည်းတွေ တိုးတက်လာပေမယ့် .. လူ့အသိတွေ မတိုးတက်သလိုပါပဲလား။
ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ စာသင်ကျောင်းတွေမှာ လူငယ်လူရွယ်တွေအားလုံး စာသင်နေကြတာဟာ စာတတ်ဖို့။ ဘွဲ့ရဖို့။ အလုပ်ရဖို့။ အတွက်ပဲလား။ အမှားအမှန်ဝေဘန်နိုင်တဲ့ ပညာရှိဖို့အတွက် မပါကြတော့ဘူးလား။

လှေလုပ်နည်းတွေသင်နေကြတယ်။
လှေလှော်နည်းတွေလဲ သင်နေကြတယ်။
ရေလမ်းကြောင်းတွေလဲ သင်နေကြတယ်။
ကောင်းကင်ကြည့်တွေလဲ သင်နေကြတယ်။
ဘာတွေ ဘယ်လောက်သင်သင်.. လိုရာကို မှန်မှန်ကန်ကန်ရောက်ဖို့ ပဲ့ထိမ်နည်း မသင်ခဲ့ရင်…
လှေတွေကြိုက်သလောက်ကောင်း…
အားကောင်းမောင်းသန်ကြိုက်သလောက်လှော်…
ရေလမ်းအပေါ် ကြိုက်သလောက်ကျွမ်းကျင်..…
ပဲ့မပါရင်.. ပဲ့ မထိမ်းတတ်ရင် ပင်လယ်ပြင် ဝယ်လည်နေမှာပါပဲ။
လိုအပ်တဲ့ ပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ လွန်စွာခဲ့ယဉ်းပါလိမ့်မယ်။
ဒီနေ့ ရဟန်းသံဃာတွေ ကိုးကွယ်နေကြတာလဲ.. နောင်ဘဝကောင်းစားဖို့ ငရဲမရောက်ဖို့.။ နတ်ပြည်ရောက်ဖို့။ နောင်ဘဝချမ်းသာဖို့။ ဒါတွေအတွက်ပဲ လား။ ဒီဘဝ ရပ်တည်ရှင်သန်မှုမှာ လမ်းမှန်ဖို့အတွက် တွေ မပါကြတော့ဘူးလား။
ဆရာတော်တွေက ပြောကြပါတယ်။ ဒို့ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေဟာ မိရိုးဖလာတွေများတယ်တဲ့။ ဒါက ဆရာတော်တွေပြောတဲ့စကား… ဒါလဲဟုတ်တာပဲ။
အဲ …အဲလိုမဟုတ်ဖို့ မိရိုးဖလာကို ကျော်တွေးပြီးဝေဘန်ကြည့်မယ်။ ဆန်းစစ်ကြည့်မယ်။ ဒီတော့လဲ မင်းဟာ အဓမ္မ…တဲ့။
ဒီတော့လဲ ဂွကြတဲ့အနေအထား..
ကျွန်တော် ကြားဖူးပါသေးတယ်။ ကမ္ဘာမှာ ဦးနှောက်တွေဈေးရောင်းပွဲတော်ကြီးကျင်းပနေတာမှာ မြန်မာ့ ဦးနှောက်က ဈေးအများဆုံးတဲ့။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ “မြန်မာ့ဦးနှောက်က လုံးဝမသုံးရသေးတဲ့ ဦးနှောက်အသစ်ဖြစ်လို့တဲ့”
ဟိုတုန်းက သင်္ချိုင်းက ပစ္စည်းဆို ဘာမှမယူကောင်းဘူးတဲ့။ အော်မလေး..
ဒီနေ့ ရွာတွေမှာ သင်္ချိုင်းကမြေတွေလဲ တချို့က နွားတဲတွေမှာမြေဖို့နေပြီ။
မြို့ကြီးတွေပေါ်မှာဆို.. သင်္ချိုင်းတွေဖျက်တော့ လူ့အုတ်ဂူတွေက အုတ်တွေကို ဝယ်ပြီး တံတိုင်းတွေတောင်ခတ်နေသေး။
အုတ်ခဲကို အုတ်ခဲလို့မြင်ဖို့ သိပ်ခက်နေတယ်။ သင်္ချိုင်းက အုတ်။ ဘုရားက အုတ်။ စီမံထားတဲ့ အုတ်။ ဘာအုတ်.. ညာအုတ်..
တကယ်တော့ အုတ် ခဲက အုတ်ခဲပါပဲ။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ..ဆိုတာ ဘာလဲ..
မိစ္ဆာဆိုတာ မှားမှားယွင်းယွင်း.. ။
ဒိဋ္ဌိ=ဆိုတာကတော့ မြင်တာပဲ။
လူသေအလောင်း ရွာထဲသည်လာလို့ ဆိုင်ကယ်တွေ ထပ်တိုက်လိမ့်မယ်။ ရွာမှာ နောက်ထပ်လူတွေ သေလိမ့်ဦးမယ်။
ဒီရွာမှာ မိုးတွေခေါင်လိမ့်မယ်။
မိုးကြိုးတွေ ပစ်လိမ့်မယ်။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ- ဆိုတာ မှားမှားယွင်းယွင်း သိမြင်တာ။
အော်…ရွာသူရွာသားများ ခင်ဗျာ။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ၆၂=ပါးဆိုတာ ကြားဖူပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့လို လူပြိန်းတွေ နာလည်တဲ့အနေအထားထိ လူတိုင်းနာလည်နိုင်တဲ့အနေအထားမျိုးနဲ့ သိခွင့်ရရင် သိချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ… စာလိုသက်သက်ဖြင့် မသိလိုပါ။
ကျွန်ုပ်အား မေတ္တားထားသဖြင့် အကြောင်းအကျိုးပြကာ ပြုပြင်ဆုံးမမည့်သူများ ပေါများပါစေ။

About ေဇာက္ ထိုး

ေဇာက္ ထိုး has written 44 post in this Website..