ရြာကုိျပန္ရမွာမို႔ မနက္ေစာေစာထၿပီး ရြာအတြက္ေစ်းထဲက ဟင္းခ်က္စရာေလးေတြ သြားဝယ္ ၿပီးတာနဲ႔ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းအပ္လာတာမို႔ စာအုပ္ထုတ္ေလးနဲ႔ စီဒီခ်ပ္ေလးေတြက တစ္ဖက္၊ အျခားတစ္ဖက္က ဟင္းခ်က္စရာအိပ္ေလးေတြဆြဲ၊ ေက်ာပိုးအိပ္ေလးလြဲၿပီး ရထားနဲ႔ ရြာျပန္ဖို႔

ဘူတာရုံရွိရာ စထြက္လာခဲ႔ပါတယ္။ မွန္မွန္သြားေနရင္းနဲ႔ လမ္းမွာလူတစ္ေယာက္က ဘူတာမွာ ရထားဆိုက္ေနတာ ၾကာၿပီျဖစ္ေၾကာင္းေျပာလိုက္တဲ႔အခါမွာေတာ႔ ရထားမွီဖို႔အေရး ေျပးရပါေတာ႔တယ္။ ေျပးေနရငး္မွာပဲ ကံဆိုးမသြားရာ မိုးလိုက္လုိ႔ရြာဆိုတဲ႔အတိုငး္္ မႏိုင္မနင္းဆြဲလာတဲ႔ လက္ထဲကခရမ္းခ်ဥ္သီးထုတ္က ပြင္႔ထြက္ၿပီး တစ္လံုးခ်ငး္ ျပန္႔ႀကဲကုန္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ရွိတဲ႔ဟာေလး

ျပန္စုၿပီးမေမာႏိုင္ပဲ ဆက္ေျပးရျပန္ပါတယ္။ ရထားကိုလွမ္းျမင္ခ်ိန္မွာေတာ႔ စက္ႏူိးၿပီးသားျဖစ္ေနပါတယ္။ ေမာေမာနဲ႔ ဆက္ေျပးရျပန္ပါတယ္။ ရထားနားေရာက္ေတာ႔ ပထမဆံုး ေတြ႔တဲ႔ အတြဲမွာပဲ တက္ၿပီး အေပါက္နားမွာပဲ ထိုင္ခ်လိုက္မိပါတယ္။ က်မလဲတက္ၿပီး တစ္ခါတညး္ ရထားထြက္ေတာ႔တာပါပဲ။ ကိုယ္႔အေမာနဲ႔ကိုယ္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သတိမထားမိပါဘူး။ ခဏအေမာေျပေတာ႔ အရမ္းေခ်ာင္လြန္းေနတဲ႔ ရထားတြဲကို ၾကည္႔လိုက္မိပါတယ္။ ရထားေပၚစီးေနတဲ႔လူတိုငး္ဟာ ခံုေတြနဲ႔ပဲ ထိုင္ေနၾကတာပါ။ အူေၾကာင္းမွာ အေပါက္နားမွာ ထိုင္ေနတဲ႔သူဆိုလုိ႔ က်မတစ္ေယာက္ပဲရွိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ေခါငး္ေလးကိုျပဴၿပီး ေနာက္အတြဲေတြ ၾကည္႔လိုက္တဲ႔အခါမွာ အရမ္းၾကပ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။အတြဲ အေပၚနားက စာတန္းေလးကုိ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ “အထက္တန္းတြဲ” ဆိုတာကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။  ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္လဲ ေခါင္းႀကီးသြားပါတယ္။ (၅) တန္းကေန ဆယ္တန္းထိ ရထားတစ္ပတ္တစ္ခါ စီးရေပမယ္႔ ရိုးရိုးတန္းေတြပဲ ရွိတာပါ။ အထက္တန္း မပါဘူးတာမို႔၊ရထားမစီးတာလဲ ၾကာၿပီျဖစ္လို႔ မသိပါဘူး။ ေျပးလာရတာမို႔ လက္မွတ္လဲမပါပါဘူး။ လက္ထဲမွာလဲ လိပ္ေနေအာင္ဆုတ္ထားတဲ႔ တစ္ေထာင္တန္ေလးပဲရွိပါေတာ႔တယ္။ အထက္တန္းတြဲမွာ ဆိုေတာ႔ ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားႀကီးေပးရမလား မသိ ဆိုၿပီးေပါ႔။ ႏိုရာတုိ႔ ရြာဘူတာက ဘူတာသံုးခုျဖတ္ရင္ေရာက္ပါၿပီ

ဒုတိယဘူတာလဲေရာက္ေရာ လက္မွတ္စစ္တက္လာပါတယ္။ လက္မွတ္စစ္ေနာက္က ပါတဲ႔လူတစ္ေယာက္က ဒီအတြဲ ကို မစီးရဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ႏိုရာလဲ လက္မွတ္မျဖတ္ခဲ႔ရတဲ႔သူမို႔ ဒဏ္အရိုက္မခံရေအာင္ အရင္ဆံုး ပါတဲ႔ပိုက္ဆံ တစ္ေထာင္တန္ေလးကို လက္မွတ္စစ္ကိုသြားေပးလိုက္ပါတယ္။ လက္မွတ္စစ္တဲ႔

သူက သေဘာေကာင္းပါတယ္။ မေပးပါနဲ႔ တဲ႔ ဘယ္ဘူတာကို ဆင္းမွာလဲတဲ႔ ႏိုရာဆင္းမယ္႔ဘူတာကို ေျပာလိုက္ေတာ႔ အတြဲေျပာငး္မစီးပါနဲ႔ေတာ႔တဲ႔။ဒီေတာ႔မွ ႏုိရာလဲ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ပါေတာ႔တယ္။

က်မအရမ္းကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါကေတာ႔ ႏိုရာ ပထမႏွစ္ေက်ာင္း

အပ္ျပန္လာေတာ႔ ႀကံဳခဲ႔ရတာေလးပါ။ ရယ္စရာလဲေကာငး္ပါတယ္ ။ သနားစရာလဲေကာငး္ပါတယ္။

About mamanoyar

mama noyar has written 25 post in this Website..

   Send article as PDF