( က်ေနာ့အျမင္မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ဟာ ေျမာင္းထဲကုိ အရွိန္နွင့္ ဒလေဟာ ထုိးက်ေနျပီလုိ႔ ထင္တယ္။ ပုိဆုိးတာက မုိက္မုိက္မဲမဲ ေျမာင္းထဲတြန္းခ်သူေတြကုိ မတားဆီး၊ မကန္႔ကြက္တဲ့အျပင္ မသိက်ိဳးက်င္ျပဳေနတဲ့သူေတြက ထုႏွင့္ ထည္ႏွင့္ ရွိေနရုံတင္မက မသိမသာျဖစ္ျဖစ္၊ သိသိသာသာျဖစ္ျဖစ္၊ တုိက္ရုိက္ျဖစ္ျဖစ္၊ သြယ္ဝုိက္၍ျဖစ္ျဖစ္ အားေပးအားေျမွာက္ေနသူေတြႏွင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာက တစ္ခုလုံးမွာ ျပန္႔ႏွံ႔ေနတယ္လုိ႔ေတာင္ ထင္မွတ္စရာျဖစ္ေနပါျပီ။ ႏုိင္ငံေရးအရ မွန္ မမွန္(Political Correctness)ကုိ အျမဲေထာက္ျပေနတတ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရး ပ႑ိတ္ေတြကလည္း အ့ံၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ဆြ႔ံအႏႈတ္ပိတ္ေနၾကတယ္။ ဒါက ေကာင္းတဲ့ အလားအလာ၊ ေကာင္းတဲ့ နိမိတ္(omen)ေတြ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ေသခ်ာလြန္းပါတယ္။

ေတာင္အာဖရိကမွာ နာမည္ဆုိးႏွင့္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ Apartheid ဆုိတာကုိ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး သိၾကပါတယ္။ လူေတြကုိ မ်ိဳးႏြယ္အရ သီးျခားစီ ခဲြျခားထားျခင္း(Segregation)ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လူမိ်ဳးေတြ ဘယ္ေနရာကုိ မလာရ၊ ဘယ္ေနရာမွာ မေနရ၊ ဘယ္ကားကုိ မစီးရ၊ ဘယ္စားေသာက္ဆုိင္မွာ မစားရ၊ ဘယ္ေက်ာင္းကုိ မတက္ရ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္အလုပ္ကုိ မလုပ္ရဆုိတဲ့ လူမ်ိဳးခ်င္း ခဲြျခားဆက္ဆံမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ လူ႕အဖဲြ႕အစည္း၊ ျမိဳ႕ရြာ၊ ျပည္နယ္၊ ႏုိင္ငံအက်ိဳးအတြက္ အဖဲြ႕အစည္းေတြမွာ မတူညီေသာ လူအုပ္စုႏွစ္စုက အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ဆုိတာကေတာ့ စဥ္းစားစရာပင္ မလုိေတာ့ပါ။ အင္မတန္ ရြံရွာစရာေကာင္း၊ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အယူအဆဆုိးျဖစ္တာမုိ႔ ယဥ္ေက်းတဲ့ ယေန႔လူ႔ကမၻာမွာ ဘယ္လုိလူသားဆန္တဲ့ လူသားမ်ိဳးကမွ က်င့္သံုးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိတာ၊ လႈံ႔ေဆာ္တာ မေျပာႏွင့္ ဒီအယူအျမင္ကုိ လက္ခံပါတယ္လို႔ေတာင္ မေျပာရဲတဲ့ အင္မတန္ ဆုိးယုတ္သိမ္ဖ်ဥ္းတဲ့ အယူဝါဒျဖစ္ပါတယ္။

သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ္တုိ႔ အမိျမန္မာျပည္မွာ ဒီဝါဒဆုိး segregationကို အတိအလင္း ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ျပန္ ေတာင္းဆုိရဲတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီ ရွိေနပါျပီ။ ဘယ္ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္၊ ဘယ္တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္၊ ဘယ္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္၊ ဘယ္လူ႕အခြင့္အေရးေခါင္းေဆာင္၊ ဘယ္အစုိးရဝန္ႀကီး၊ ဘယ္ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရးစတဲ့ အဖဲြ႕အစည္းကမ်ား ကန္႔ကြက္သံ ၾကားရေလမလားလို႔ ႏွစ္ရက္ၾကာေအာင္ ေစာင့္ဆုိင္းခဲ့ပါတယ္။ ရွက္စရာ ေၾကာက္စရာကုိ မရွက္မေၾကာက္ လုပ္သူက လုပ္တယ္။ ဘယ္သူကမွ မလုပ္သင့္ဘူးလုိ႔ တစ္ခြန္းဆုိသံ မၾကားရသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ သြားျပီလားလုိ႔ ေမးခြန္းထုတ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ (RNDP၏ ဤေၾကျငာခ်က္ကုိ မသိရွိေသးသူမ်ားအား မဆုိလုိပါ။)

RNDP (ရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ား တုိးတက္ေရးပါတီ)က ၂၀၁၂ခု ေမလ (၂၆)ရက္ေန႔စြဲႏွင့္ ထုတ္ျပန္ေသာ ေၾကျငာခ်က္အမွတ္ ၀၄/၂၀၁၂မွာပါတဲ့ တရားမဝင္ ခုိးဝင္လာသူမ်ားကုိ အေရးယူတာ၊ မူရင္းႏိုင္ငံကုိ ျပန္ေစတာေတြကုိေတာ့ လုံးဝ သေဘာတူပါတယ္။ အျငင္းပြါးစရာ မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ ေၾကျငာခ်က္ရဲ့ အမွတ္စဥ္ ၆(ခ)မွာ၊ တရားဥပေဒခ်ိဳးေဖါက္သူေတြ၊ ရာဇဝတ္မႈက်ဴးလြန္သူေတြကုိ ထိေရာက္စြာ အေရးယူေစျပီး ႏုိင္ငံသားအခ်င္းခ်င္း သင့္ျမတ္ေရး၊ ေအးခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တဲြ ေနထုိင္ႏုိင္ေရးကုိ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ဦးေဆာင္ေပးရမည့္အစား

ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ျမိဳ႕ရြာမ်ား၌ ရခုိင္လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ဘဂၤလီလူမ်ိဳးမ်ား နီးကပ္စြာေရာေႏွာေနထုိင္မႈ မရွိရေအာင္ ဘဂၤလီလူမ်ိဳးမ်ားအား သင့္ေတာ္ရာ၌ ယာယီသီးျခားေနရာခ်ထားရန္လုိ႔ ေတာင္းဆုိထားပါတယ္။ ဒါကုိ Apartheid (Segregation) မေခၚရင္ ဘာလို႔ေခၚမလဲဆုိတာကုိ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး၊ တုိင္းရင္းသားေရး၊ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ စီးပြါးေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ေျဖၾကပါ။ ဒီေလာက္ ဆုိးသြမ္းေဖါက္ျပန္တဲ့ ေၾကျငာခ်က္ကုိ ၾကားသိလွ်က္ႏွင့္ ႏႈတ္ဆိတ္ေနျခင္း၊ လူသိရွင္ၾကား မကန္႔ကြက္ မရႈံ႕ခ်ျခင္းသည္ သေဘာတူ(Consent)သည္ဟု ဆုိႏုိင္သျဖင့္ ယေန႔ ျမန္မာ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားေပၚတြင္ သမုိင္းေၾကြးတင္သြားပါျပီ။ ေနာင္ ျမန္မာျပည္ရဲ့ အျခားေနရာေတြမွာ အလားတူျဖစ္ရပ္ေတြ ျဖစ္လာရင္၊ ျဖစ္လာေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္ျပီး ဘာသာမတူ၊ လူမ်ိဳးမတူသူေတြရဲ့ အုိးအိမ္ေတြကုိ မတရားသိမ္းပုိက္လုိလွ်င္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ဘယ္လုိကုိင္တြယ္ေျဖရွင္းၾကမလဲ။

ဒီလုိေတာင္းဆုိသူေတြဟာ မိမိကုိယ္တုိင္က လုိလားပါတယ္ဆုိတဲ့ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိတာကုိ နားမလည္ တန္ဖုိးမထားရုံတင္မက က်င့္သုံးလုိဟန္ပင္ မရွိေၾကာင္းကုိ အတိအလင္း ျပဆုိျခင္းျဖစ္တယ္။ ၁၉၄၈ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျဖစ္တည္လာပုံ၊ ႏုိင္ငံ စတင္တည္ေထာင္စ ကတည္းက ႏွစ္ႏုိင္ငံ နယ္စပ္ေတြမွာ လူမ်ိဳးေပါင္းစုံေတြ ျပန္႔ႏွံ႔ေနထုိင္ပုံ၊ တုိင္းျပည္နယ္နိမိတ္ ခဲြျခားသတ္မွတ္မႈႏွင့္အတူ ပါဝင္လာတဲ့ လူမ်ိဳးေတြကုိ တရုပ္၊ ထုိင္း၊ အိႏၵိယ၊ ျမန္မာစသျဖင့္ ႏုိင္ငံသစ္ေတြက လက္ခံေပးရပုံ (ခုိးဝင္သူေတြကို လကၡံေပးဖုိ႔ မေျပာပါ။) စသည့္ သမုိင္းျဖစ္ရပ္ေတြကုိ အေျခခံေလာက္မွ နားမလည္ျခင္းကုိ ျပပါတယ္။ ပုိဆုိးတာက (၂၁)ရာစုမွာ လူသားအေျခခံျပီး လူသားခ်စ္စိတ္ႏွင့္ တုိင္းျပည္ကုိ လက္ေတြ႕က်က် တည္ေဆာက္ရမည့္အစား စိတ္ဝမ္းကဲြျပားမႈေတြႏွင့္ မညီမညြတ္ျဖစ္ေစကာ တုိင္းျပည္ကုိ ေခ်ာက္ထဲထုိးခ်မည့္ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ငါ့ဘာသာ၊ ငါ့သာသနာ၊ ငါ့လူမ်ိဳးဆုိတဲ့ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကုိ တာဝန္မဲ့ လႈံ႕ေဆာ္ျခင္းျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ျပည္သူေတြကုိ အက်ိဳးျဖစ္ေအာင္ အသိညာဏ္ဖြင့္ေပးရမည့္အစား အက်ိဳးယုတ္ အသိကန္းေအာင္ အဆိပ္ခပ္ျခင္းျဖစ္တယ္။ (ေရွးေခတ္က ဟစ္ေအာ္လာၾကခဲ့တဲ့ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာဆုိတဲ့ စကားမ်ိဳးကုိ လက္သုံးျပဳလုိ႔ မလုံေလာက္ေတာ့ဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာ ခရစ္ယာန္၊ အစၥလာမ္၊ ဟိႏၵဴ၊ နတ္ကုိးမႈစသည္ကုိ စဲြျပီး လူမ်ိဳးေရးတရားလုပ္လုိ႔မရဘူး။ ကုိယ္ယုံၾကည္ရာ ကုိယ္ကုိးကြယ္ျပီး တုိင္းေရးျပည္ေရးမွာ ညီညီညြတ္ညြတ္ စုေပါင္းလုပ္ၾကဖုိ႔ ေဖေဖၚဝါရီလ(၁၁)ရက္ ပင္လုံညီလာခံမွာ လက္မွတ္မေရးထုိးမီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ကတိျပဳ ေျပာၾကားခ့ဲပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားက အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာဟု ဆုိျခင္းကုိ နားလည္ေပးႏုိင္ေသာ္လည္း လူမ်ိဳးေပါင္းစုံ၊ သာသနာ ေပါင္းစုံကုိ ကုိယ္စားျပဳရမည့္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာဟု ေျပာလာမည္ဆုိလွ်င္ မိမိစီးေသာျမင္းကုိ အထီးမွန္း အမမွန္း မသိသူမ်ား ျဖစ္ရာ၏။ လြန္ခဲ့ေသာ (၆၆)ႏွစ္ကပင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံ တည္ေထာင္ေရးအတြက္ လက္ေတြ႕မက်ဟုဆုိကာ ပယ္ခ်ခဲ့ေသာ အယူမွား၊ အျမင္မွားျဖစ္သည္ကုိ သတိခ်ပ္သင့္လွ၏။)

ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအေနႏွင့္ ေဘာ့စနီးယား၊ ရဝမ္ဒါစတဲ့ ႏုိင္ငံေတြက လူမ်ိဳးေရး အထိကရုဏ္းေတြကုိ ျပန္စဥ္းစားျပီး သခၤန္းစာယူၾကပါ။ အေျခအေနေတြ ပုိမဆုိးလာေအာင္ အခ်ိန္မီ တားဆီးၾကပါ။ တုိင္းျပည္ကုိ လမ္းေၾကာင္းမွန္ကုိ ျပန္တင္ေပးၾကပါ။ ျပန္လည္ေခါင္းေထာင္ဖုိ႔ အထင္အရွား ၿကုိးစားေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီအေရျခံဳ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ တစ္ႏုိင္ငံလုံးက တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံ ျပည္သူလူထု၏ နည္းမွန္လမ္းမွန္ျဖစ္ေသာ စည္းလုံးညီညြတ္မႈျဖင့္ အႏုိင္တုိက္ယူပါ။

အႏွစ္ငါးဆယ္မွာ ရေတာင့္ရခဲျဖစ္တဲ့ အခုလုိအခြင့္အခါမ်ိဳးကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ အသုံးခ်ႏုိင္ဖုိ႔လုိတယ္လုိ႔ ေဒၚစုက ယေန႔တင္ဘဲ ျပင္သစ္မွာ ေျပာလုိက္ပါျပီ။ မွန္မွန္ကန္ကန္ အသုံးမခ်ႏုိင္ရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ ေနာက္တစ္ခ်ီ သြားျပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ အႏွစ္ ငါးဆယ္ေလးေလာက္ပါ။

ေအာင္တင္
ဇြန္လ(၂၈) ၂၀၁၂ . . . .. )

facebook စာမ်က္ႏွာတစ္ခုမွ ေအာင္တင္ရဲ႕ ” ျမန္မာျပည္ သြားျပီလား” ဆိုတဲ့ ပိုစ့္ကို ဖတ္မိေတာ့
ဗုဒၶဘာသာေရးမွာ လူအစိုးရအာဏာ ေရာယွက္ေနမႈဟာ အနာဂတ္ဗုဒၶသာသနာအတြက္ ရင္ေလးစရာျဖစ္လာပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားက အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာဟု ဆုိျခင္းကုိ နားလည္ေပးႏုိင္ေသာ္လည္း လူမ်ိဳးေပါင္းစုံ၊ သာသနာ ေပါင္းစုံကုိ ကုိယ္စားျပဳရမည့္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာဟု ေျပာဆိုေနၾကျခင္းက ဗုဒၶသာသာနာကို အမွန္ေစာင့္ေရွာက္သလိုမွ ျဖစ္ရဲ႕လား ဆိုတာ စိစစ္ဖို႔ေကာင္းေနပါတယ္။

ျပည္တန္ပတၱျမားကို ဘယ္ပံုဘယ္နည္း ထိန္းသိမ္းရမယ္ဆိုတာကို ႏြားေက်ာင္းသားက မသိႏိုင္သလို ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ဗုဒၶသာသာနာကို သမာသမတ္က်က်ဘယ္ထိန္းသိန္းေပးရမယ္ဆိုတာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအသိမရိွသူ၊ ဘာသာအစြဲႀကီးသူေတြအေနနဲ႔ မသိႏိုင္ပါဘူး။
သမိုင္းမွာျပန္ၾကည့္ရင္ ရွင္ဘုရင္ေတြရဲ႕ ဘာသာေရးအေပၚတယူသန္ တစ္ဖက္သတ္ ခ်ီးေျမာက္မႈေတြေၾကာင့္ ေနာက္ေနာင္ ထိုရွင္ဘုရင္ရဲ႕ ဆန္႔က်င့္ဖက္ ရွင္ဘုရင္က အာဏာရလာေသာအခါ အရင္ရွင္ဘုရင္ အစြဲႀကီးစြာ တယူသန္ခ်ီးေျမာက္ခဲ့ေသာ ဘာသာတရားသည္ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဘာသာတရားမ်ားသည္ ထိုဘာသာတရားရဲ႕ ဓမၼအရွိန္အ၀ါနဲ႔သာ ထြန္းလင္းေျပာင္သင့္ေပသည္။
ဘာသာတရားထဲကို လူအစိုးရအာဏာ ၀င္ေရာယွက္လာပါက ထိုဘာသာ သာသနာရဲ႕အနာဂတ္ သက္တန္းမွာ စိတ္မခ်ရေတာ့ပါ။
အိႏၵိယမွာ ဟိႏၵဴဘာသာ၊ ဂ်ိန္းဘာသာ၊ ျဗဏၼဏဘာသာမ်ား ယေန႔ေခတ္တိုင္ က်န္ရိွေနၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာေပၚ ခ်ီးေျမာက္မႈလြန္ကဲေသာ အာေသာကရွင္ဘုရင္ေၾကာင့္ အာေသာကေနာက္ရွင္ဘုရင္မ်ား လက္ထက္တြင္ လံုး၀ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရသည္ကို သင္ခန္းစာယူသင့္ေပသည္။
ရွင္ဘုရင္မ်ားရဲ႕ ပံုမွန္အတိုင္ပဲ ခ်ီးေျမာက္ျခင္းသာခံရေသာ ဘာသာတို႔မွာ သက္တမ္းရွည္စြာတည္တန္႔ေနေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာတရားအေပၚ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူအစိုးရမ်ားမွ တိုင္းျပည္ရိွ က်န္တဲ့ ဘာသာတရားမ်ားထက္ ပိုမို၍ ထူးကဲစြာ ခ်ီးျမင့္ေထာက္ပံ့ျခင္းသည္ ဗုဒၶသာသာနာ အရွည္တည္တန္႔ဖို႔ေလာ . . . ။ သက္တမ္းတိုဖို႔ေလာ ဆိုတာ စဥ္စားသင့္ပါၿပီ။
ထို႔ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရမင္းမ်ားအေနနဲ႔ ဘာသာတရားမ်ား အရွည္တည္တန္႔ဖို႔အတြက္ ဘာသာတရားမ်ားအေပၚတြင္ ပံုမွန္အတိုင္း မွ်တစြာေဆာင္႐ြက္ေပးျခင္းျဖင့္သာ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။

About ကိုပါႀကီး

has written 21 post in this Website..