ပညာရေးအတွက် မိဘတွေက ဘယ်လောက်အတိုင်းအတာထိ ပံ့ပိုးဆောင်ရွက်နိုင်မလဲဆိုတဲ့ အချက်ကလည်း အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုအနေနဲ့ ပါဝင်လို့ နေပြန်ပါသေးတယ်။
ဒါကြောင့် မေးမြန်းလာတဲ့အခါ ကလေးက ဘာဝါသနာပါသလဲ၊ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသလဲ။ သူက ဘာဖြစ်ချင်တာလဲလို့ ပြန်မေး ရပါတယ်။ ဟုတ်ပြီး ရည်မှန်းထားတာရှိတယ်ဆိုရင် ဒီဘာသာရပ်အပေါ် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် နိုင်နင်းစွာ သင်ကြားနိုင်မလား ဆိုတာကို အရင်ဆုံး လေ့လာဆန်းစစ်ကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။ အဓိက ပြောချင်တာကတော့ ကိုယ် ရွေးချယ် သင်ယူတဲ့ လိုင်းက ကိုယ်ရဲ့ဘဝလမ်းကြောင်းမှာ အသုံးချဖို့ သင့် မသင့်နဲ့ ဝါသနာပါ မပါဆိုတာပါပဲ။ တစ်ချို့က မိဘတက်ဆိုလို့ တက်လိုက်တယ်။ ကျောင်းပြီး ဘွဲ့ရတဲ့သူရှိသလို လမ်းခရီး တစ်ဝက်မှ ဘာသာပြောင်းတက်တဲ့ သူတွေလည်း ရှိကြတယ်။ ဥပမာ အိမ်နားက ကလေးတစ်ယောက်ဆို ဆေးလိုင်းဝင်တော့ မိဘက ဆေးတက္ကသိုလ်တက်ခိုင်းတယ်။ အစပထမတော့ ကလေးက တက်လာ လိုက်တာ ဟော နောက်ဆုံးနှစ်လည်း ရောက်ရော သူ ဝါသနာမပါဘူး၊ စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုပြီး ဘာသာရပ် ပြန်ပြောင်းယူပါလေရော။ ဒီတော့ မိဘက ပံ့ပိုးလာခဲ့တဲ့အရာတွေက သဲထဲ ရေသွန်ဖြစ်မနေဘူးလား။ သူ့အနေနဲ့လည်း အချိန်လည်းကုန်၊ ငွေလည်းကုန်၊ လူလည်း ပင်ပန်းဆိုသလို ဖြစ်သွားတော့တာပေါ့။ ဒီလိုလူတွေအပြင် ဘွဲ့ရပြီး အလုပ်မရှိတဲ့သူတွေလည်း ဒုနဲ့ ဒေး တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်နေတာကို မြင်တွေ့ကြ မှာပါပဲ။ ကျောင်းပြီးတာနဲ့ ဘာအလုပ်လုပ်မယ်၊ ဘာတွေ ပြင်ဆင်ထားရမယ်ဆိုတာ အရင်ဆုံး လေ့လာ သုံးသပ်ပြီး ပြင်ဆင်ထားမှသာ အလုပ်ခွင်ထဲ တန်းဝင်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သားသမီးကလည်း စိတ်အားထက်သန်၊ မိဘတွေကလည်း ထောက်ပံ့နိုင်တဲ့ ကလေးဆိုရင်တော့ သူ့ဘဝအတွက် အနာဂတ်ရဲ့ အတောက်ပဆုံး ကြယ်တစ်ပွင့်ဖြစ်လာမှာ အမှန်အကန်ပါပဲ။
မြန်မာအင်ဖိုတက် ဟောပြောပွဲတစ်ခုမှာ မြန်မာနိုင်ငံ ကွန်ပျူတာ အသင်းချုပ်ဥက္ကဋ္ဌ ဦးသိန်းဦးဟောပြောပွဲအတွင်းမှာ ကွန်ပျူတာ တက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတစ်ဦး ထမေးဖူးပါတယ်။ ဘာလဲဆိုတော့ သူလည်း သူ့ခံစားချက်နဲ့သူပေါ့လေ။ ဆေးတက္ကသိုလ်နဲ့ အင်ဂျင်နီယာတက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရပြီးတဲ့သူတွေက အလုပ်ခွင်တန်းဝင်ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကွန်ပျူတာတက္ကသိုလ် ကျောင်းဆင်းဘွဲ့ရတွေကျတော့ ဘာကြောင့် အလုပ်တန်းမခန့်ကြတာ ပါလဲလို့ ရဲဝင့်စွာ မေးသံကြားရပါတယ်။ ဒီတော့ ဆရာ ဦးသိန်းဦးက ဒီလို ပြန်ဖြေပါတယ်။ ကွန်ပျူတာ တက္ကသိုလ် ဘွဲ့ရသူတွေကို ခုလည်း အလုပ်တန်းမခန့်သလို နောင် ၁ဝ နှစ်အကြာလည်း အလုပ်တန်းခန့်မှာ မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ သူပြောတာ မှန်နေပါတယ်။ ခုလည်း အလုပ်ဝင်ပြီဆိုရင် အရင်ဆုံး On Job Training ခြောက်လ အရင်ဆင်းပြီးမှသာ ပြန်လည်ရွေးချယ် ခန့်ကြတာများပါတယ်။ သဘောတရားကတော့ အလုပ်တစ်ခုရဖို့ ဘက်ပေါင်းစုံက ပြင်ဆင်ထားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပညာသင်ကြားရေးဆိုတာမှာလည်း တက္ကသိုလ်မှာ ပညာသင်ကြားရုံသက်သက်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုကိုရဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှပါဘူး။ ခုခေတ်ကျတော့ မိဘတွေကလည်း ထောက်ပံ့နိုင်တော့ သင်တန်းတွေသာ တစ်ခုပြီး တစ်ခုတက်ကြပြီး လက်မှတ်တွေ လက်ထဲ ကိုင်ပြီး အလုပ်မရှိတဲ့သူတွေ ပေါများနေကြတာ အများအပြား တွေ့ရှိနေရပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကိုယ်ဝါသနာပါတာနဲ့ မကိုက်ညီကြတာလို့ မြင်မိပါတယ်။ ဒါတက်ပြီးရင် ဒါတက်ဆိုတဲ့ မိဘတွေရဲ့ပုံစံခွက်ထဲကနေ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာကို မိဘနဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီး လျှောက်လှမ်းရင် ပိုမိုကောင်းမွန်မှာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ခုချိန်ခါကတော့ နိုင်ငံတော်ကြီးလည်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲလာတဲ့ အနေအထားကို ရောက်ရှိလို့ လာနေပါပြီ။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေလည်း အများအပြား ပေါ်ပေါက်လာပြီး အားလုံးက မျက်စိပွင့် နားပွင့် ခေတ်အခြေအနေရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အစိုးရကျောင်းများအပြင် ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းများလည်း နေရာ အနှံ့အပြားမှာ ဖွင့်လှစ်ခွင့်ရရှိနေကြပြီဆိုတော့ ရွေးချယ်ခွင့်တွေ အများအပြားလိုလာပါပြီ။ အတော်များများကတော့ ကိုယ့်သားသမီးကို နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းထားမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးတွေ တသီတတန်းကြီး ရှိနေကြသလို အစိုးရကျောင်းထွက်လည်း ဘာမှလုပ်စားလို့မရဘူးဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေလည်း ရှိတဲ့ မိဘတွေ ရှိနေကြမယ်လို့ မြင်မိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မိဘများအနေနဲ့ သေချာ သုံးသပ်စဉ်းစားစေချင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျောင်းပြီးလို့ ပြည်တွင်းမှာ အလုပ်လုပ်မယ့်သူ ရှိသလို ပြည်ပထွက်ချင်သူတွေလည်း ရှိကြမှာပါပဲ။ အဲဒီတော့ ဘယ်လိုအချိန် သိသာသလဲဆိုရင်တော့ အစိုးရကျောင်းကို လစ်လျူရှုထားတဲ့ မိဘတွေအနေနဲ့ အပြင်ကျောင်းပဲ ထားပြီး စင်ကာပူလို နေရာမျိုးမှာ အလုပ်သွားလုပ်ခိုင်းမယ့် ကိုယ့်သားသမီး အတွက် တစ်ချက် စဉ်းစားရမှာကတော့ အစိုးရကျောင်းဘွဲ့ရနဲ့ မရကို သူတို့နိုင်ငံက ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ထား လို့ပါပဲ။ ဘွဲ့ရ ကလေး တစ်ယောက်ဆို သူတို့နိုင်ငံမှာ Spass လို့ ခေါ်တဲ့ ဝင်ခွင့်နဲ့ သွားရောက် လုပ်ကိုင်ခွင့် ရသလို လစာလည်း ကောင်းပြီး လူလည်း ပင်ပန်းမှုကို လျှော့စေမှာ ဖြစ်ပြီး ဘွဲ့မရရင်တော့ Work Permit ဆိုတဲ့ အမည်ခံနဲ့ သွားရောက်လုပ်ကိုင်ရမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ကွာခြားမှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိရမှာ ဖြစ်ပါတယ်ဆိုတာ သတိလေးထားသင့်တဲ့ အချက်လေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ၁ဝ တန်းအောင်စာရင်း အမှတ်က နည်းနေ တယ်ဆိုရင်တော့ အဝေးသင်တက်ပြီး တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ကိုယ်သန်ရာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လိုင်း တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး အလုပ်ခွင်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသင့်ပါတယ်။
တစ်ချို့ကျတော့ မိဘချမ်းသာတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းက သားသမီးတွေက အဆင်သင့် စားနိုင် သွားနိုင်တဲ့သူတွေကျတော့ အလုပ်ဆိုတာ မလုပ်လည်း ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ အတွေးလည်း ရှိကောင်း ရှိနေမှာပါ။ ကျွန်မကတော့ ပညာရေးလည်း မပျက်ပဲ ဘဝတစ်လျှောက် ကိုယ့်အား ကိုယ်ကိုးပြီး ကိုယ်ဝါသနာပါရာ လမ်းကို လျှောက်စေချင်ပါတယ်။ သူများပြောလို့ ခေါင်းညိတ် တာထက် ကိုယ်ပြောလို့ သူများ ခေါင်းညိတ်တာပဲ ဖြစ်စေချင်ပါတယ်။ ဒီတော့ ကျွန်မ ပြောချင်တာကတော့ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ၁ဝ တန်းဆိုတဲ့ တံတိုင်းကြီး ကနေ ကိုယ့်လမ်း ကိုယ်ဖောက် ကိုယ့်ခြေကိုယ်ရပ်ပြီး ဘဝ အားမာန်ကို ရဲရဲရင့်ရင့် ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ သားသမီးတွေ အများအပြား ပေါ်ထွန်းလာပြီး မိဘက ဘေးကနေ ပဲ့ကိုင် ထိန်းကျောင်းပြီး ပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဝတွေ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြစေဖို့ ဘယ်လိုကျောင်းပဲတက်တက်၊ ဘယ်လို လုပ်ငန်းကိုပဲ လုပ်လုပ်၊ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ အရေးကြီးတဲ့အချက် အနည်းငယ်တော့ ပြောလိုက်ပါရစေ။ ပထမဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုနဲ့ ဘဝကို တည်ဆောက်ပါ။ မိဘတွေကို အားကိုးတာထက် ကိုယ်ခြေပေါ် ကိုယ်ရပ်ပြီး ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားကြပါ။ ခုလို နည်းပညာခေတ် ဘဝလမ်းကို လျှောက်လှမ်းဖို့ မလွှဲမသွေ ပြင်ဆင်ရမှာကတော့ အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အပြောအဆို၊ အရေးအသား ကျွမ်းကျင်ဖို့ လိုအပ်သလို၊ နည်းပညာခေတ်နဲ့အညီ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ဖို့ ကွန်ပျူတာကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် အသုံးချ နိုင်ရမည့်အပြင် အခုဆိုရင် စီးပွားရေး ဈေးကွက်မှာ နိုင်ငံတကာက နယ်မြေတိုးချဲ့လာပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် တရုတ်ဘာသာစကားနှင့် ဂျပန်ဘာသာစကားကိုပါ တတ်ထားသင့်ပြီဆိုတာ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာ တဲ့ ခေတ်အခြေအနေကို မြင်တွေ့နေရင်းနဲ့ ကျွန်မ ပြောချင်ပါတော့တယ်။

ဲဇူလိုင် ၁ ရက်နေ့ မြန်မာအိုင်စီတီဂျာနယ်တွင် ဖော်ပြပါရှိပြီး ဖြစ်ပါသည်။

စာရေးသူ – မနောဖြူလေး
၂၅.၆.၂၀၀ရ (ည ၁ဝ နာရီ ၃၂ မိနစ်)

About manawphyulay

manawphyu lay has written 943 post in this Website..

I like Design. I am writing blog. http://www.manawphyulay.blogspot.com အေကာင္းဆုံးၾကည့္မွန္ဆိုတာ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းတစ္ေယာက္ပါပဲ။