ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၂

ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ အပိုင္း (၁) အား ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါ၏။ ဖတ္ရႈလိုသူမ်ား အေနျဖင့္ လင့္ခ္ေပၚတြင္ ကလစ္ႏွိပ္၍ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါေၾကာင္း …

လူရြယ္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျခင္း

အထက္ပါ အျဖစ္အပ်က္မ်ား ျဖစ္ပြားၿပီး ႏွစ္ရက္ခန္႕အၾကာတြင္ အေကာင္းစားဟု ဆိုႏိုင္ဖြယ္ရွိေသာ အနက္ေရာင္ ကားေလးတစ္စီးသည္ အဆိုပါ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးေရွ႕သုိ႕ လာေရာက္ ရပ္တန္႕လိုက္သည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ အဆိုပါ ကားအတြင္းမွ ဒရုိင္ဘာ ျဖစ္သူသည္ ျပာျပာသလဲ အမူအယာျဖင့္ ကားေပၚမွဆင္းၿပီးလွ်င္ ကားေနာက္ခန္းတံခါးအား ျဖည္းညွင္းစြာ ဆြဲ၍ ဖြင့္လိုက္ေလ၏။

လက္ဖက္ရည္ ထိုင္ေနသူမ်ားႏွင့္ လမ္းသြားလမ္းလာ မ်ားမွာ အဆိုပါ ျဖစ္ရပ္အား ေငး၍ ၾကည့္ရႈေနသည့္ အခိုက္မွာပင္ ကားေပၚမွ လူတစ္ေယာက္ ဆင္းလာသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ကားေပၚမွ ဆင္းလာသူမွာ နက္ျပာေရာင္ ဥေရာပဝတ္စံုကို ေသသပ္စြာ ဝတ္ဆင္ထားေလ၏။ ေဒါင္ေကာင္း၍ ေယာက်္ားပီသေသာ ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳးအစားေၾကာင့္ ပ်ိဳတိုင္းႀကိဳက္သည့္ ႏွင္းဆီခိုင္ဟုပင္ တင္စားရေလာက္ေသာ ရုပ္ရည္ရွိသူ လူရြယ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္ဟု ခန္႕မွန္းမိေလေတာ့၏။

ထိုလူရြယ္သည္ ပတ္ဝန္းက်င္အား အနည္းငယ္ အကဲခတ္ၿပီးေနာက္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္အတြင္းသို႕ ဝင္သြားေလ၏။ ကားဒရုိင္ဘာ ျဖစ္သူမွာ လူရြယ္ေနာက္မွ လိုက္သြားၿပီးလွ်င္ လူရြယ္ထုိင္မည့္ ထိုင္ခံုအား ၎၏ ပုခံုးထက္၌ တင္ထားေသာ အဝတ္စႏွင့္ သုတ္ေပးေလ၏။

လူရြယ္အား ၾကည့္ေနသူမ်ားမွာ အစပထမတြင္ လူရြယ္အား ေငးၾကည့္ေနၾကေသာ္လည္း ယင္းသို႕ ဒရုိင္ဘာမွ ထုိင္ခံုအား သုတ္ေပးေနသည္ကို ေတြ႕ေသာအခါတြင္ အျမင္ကတ္သြားသည့္ အမူအယာမ်ားသို႕ ေျပာင္းလဲ သြားသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ လူရြယ္သည္ ထိုင္ခံုတြင္ ထိုင္လိုက္သည့္အခါ စားပြဲထုိးေလးမွ “ဘာေသာက္မလဲ” ဟူ၍ လာေရာက္ ေမးျမန္းေလ၏။

ထိုအခါ ဒရုိင္ဘာျဖစ္သူမွ “ေဟ့ေကာင္ စားပြဲထုိး၊ မင္းေတာ္ေတာ္ ရုိင္းပါလား၊ ေနာက္အခါ ငါ့ဆရာကို ဆရာ ဘာေသာက္မလဲခင္ဗ် လို႕ ေမး” ဟူ၍ ေျပာေလရာ စားပြဲထုိးေလးမွ ဒရုိင္ဘာျဖစ္သူအား ‘ဒီလူကဘာတံုး’ ဟူေသာ အၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္ေနေလ၏။ စားပြဲထုိးေလး ကဲ့သုိ႕ပင္ လက္ဖက္ရည္ ေသာက္ေနသူမ်ားမွလည္း ဒရုိင္ဘာအား မၾကည္ၾကည့္ျဖင့္ ၾကည့္ေနၾကေလရာ ဒရိုင္ဘာမွာ မေနတတ္ မထုိင္တတ္ ျဖစ္သြားေလေတာ့၏။

ထိုအခါ လူရြယ္မွ “ငါ့ညီ … အကို႕အတြက္ လက္ဖက္ရည္ စိမ့္စိမ့္ေလး တစ္ခြက္ေဖ်ာ္ေပးပါကြာ” ဟူ၍ ေျပာလုိက္ေလရာ ပတ္ဝန္းက်င္မွ လူမ်ား၏ အၾကည့္မွာ ရုတ္ခ်ည္းဆုိသကဲ့သို႕ပင္ ေျပာင္းလဲသြားၿပီး “ဒရုိင္ဘာကသာ ပိုေနတာပါကြာ၊ လူရြယ္ကေတာ့ မြန္မြန္ရည္ရည္ပါပဲ” ဟု အခ်င္းခ်င္း တီးတိုး ေျပာဆိုေနၾကေလေတာ့၏။

စားပြဲထုိးေလးမွ လူရြယ္ထံသုိ႕ လက္ဖက္ရည္ လာေရာက္၍ ခ်ေပးေသာအခါတြင္ လူရြယ္မွ စားပြဲထိုးေလးအား “ငါ့ညီကို ေမးခြန္းေလး နည္းနည္းေလာက္ ေမးလို႕ ရမလားကြ” ဟူ၍ ေျပာေလရာ စားပြဲထုိးေလးမွ “ေမးပါ အကိုႀကီး” ဟူ၍ ျပန္လည္ ေျပာလိုက္ေလ၏။

“ဒီလို ငါ့ညီရဲ႕၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းကေပါ့ကြာ၊ ငါ့ညီတို႕ဆိုင္ကို လူေကာင္ႀကီးႀကီးနဲ႕ မ်က္ႏွာစိမ္းတစ္ေယာက္ လာထိုင္ေသးလားကြ” ဟူ၍ ေမးျမန္းေလရာ စားပြဲထုိးေလးမွ သူ၏ ေခါင္းအားကုတ္ရင္း “မသိဘူး အကိုႀကီးရ” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။ ထိုအခိုက္တြင္ လူရြယ္ႏွင့္ ကပ္ရပ္ ဝုိင္းတြင္ ထုိင္ေနေသာ လူႀကီးတစ္ဦးမွ “လာသြားတယ္ ေမာင္ရင္၊ မွတ္မွတ္ရရ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္ကပဲ၊ စာတစ္ေစာင္ဖတ္ၿပီး ‘ေတာက္’ ေတာင္ အက်ယ္ႀကီး ေခါက္သြားေသးတယ္ကြ” ဟူ၍ ေျပာေလရာ လူရြယ္မွ “ေက်းဇူးပါပဲ ဦးႀကီးေရ၊ က်ေနာ္လည္း ဒါေလး သိခ်င္လို႕ လာလိုက္တာပါ၊ ခုေတာ့ ဦးႀကီးေၾကာင့္ ဟန္က်သြားၿပီဗ်ိဳ႕” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ယင္းေနာက္တြင္ လူရြယ္သည္ လက္ဖက္ရည္အား ဆတ္ခနဲ ေမာ့ခ်ကာ ေသာက္လိုက္ၿပီး ထိုင္ခံုမွထကာ ၎၏ ဒရိုင္ဘာျဖစ္သူအား “ငတုိး လဖက္ရည္ဖုိးကို ဟိုက ဦးေလးႀကီးဝုိင္းအတြက္ပါ ရွင္းေပးခဲ့” ဟူ၍ ေျပာဆိုၿပီး ကားဆီသို႕ ထြက္ခြာသြားေလ၏။ ငတုိးဟူေသာ ဒရုိင္ဘာမွာလည္း လက္ဖက္ရည္ဖုိးအား ရွင္းေပးၿပီးေနာက္ ကားဆီသုိ႕ အေျပးသြားကာ တံခါးအား ဖြင့္ေပးလိုက္ေလ၏။ ယင္းေနာက္ ကားေလးသည္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရွ႕မွ ထြက္ခြာ သြားေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

အႀကံအစည္

သဃၤန္းကၽြန္းဘူတာ အနီးရွိ အိမ္ႀကီးတစ္အိမ္တြင္ ဦးခိုင္ဟူေသာ လူႀကီးႏွင့္ ေမာင္ေအာင္ပု ဟူေသာ လူရြယ္တို႕သည္ စကားေျပာလွ်က္ ရွိသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

ပု – “ဘယ္လိုလဲ ဦးခိုင္ရဲ႕၊ က်ဳပ္တို႕ ရထားတဲ့ ဆြဲျပားေလးနဲ႕ ဘာဆက္လုပ္ၾကရမွာလဲ”

ခိုင္ – “ဒီတစ္ခုတည္းနဲ႕ေတာ့ ဘာမွ ဆက္လုပ္လို႕ ရေသးမွာ မဟုတ္ဘူး ေမာင္ေအာင္ပုေရ၊ ေနာက္ထပ္ သံုးခုရေအာင္ ရွာရဦးမယ္ကြ”

ပု – “ေနာက္သံုးခုကို ဘယ္လို ရွာၾကမလဲဗ်ာ၊ က်ဳပ္ေတာ့ျဖင့္ ရတနာေတြကို ျမန္ျမန္လိုခ်င္လွၿပီ”

ခိုင္ – “ေခါင္းေအးေအးထားပါ ေမာင္ေအာင္ပုရယ္၊ ဒါကို က်ဳပ္လည္း ႀကံေနပါတယ္၊ အခု က်ဳပ္ စဥ္းစားမိတာ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္”

ပု – “ေျပာဗ်ာ”

ခိုင္ – “ဒီလို ေမာင္ေအာင္ပုေရ၊ က်ဳပ္ရထားတဲ့ သတင္းေတြအရ ဆိုရင္ ဆြဲျပားေလးရဲ႕ က်န္တဲ့ သံုးပိုင္းထဲက တစ္ပိုင္းကို ေၾကာင္ႀကီးဆိုတဲ့ လူႀကီးတစ္ေယာက္က ရထားတယ္ဗ်၊ ေနာက္တစ္ပိုင္းကိုေတာ့ ေမာင္ဂီဆိုတဲ့ လူရြယ္တစ္ေယာက္က ရထားၿပီး၊ က်န္တဲ့ တစ္ပုိင္းကေတာ့ ဘယ္ဆီမွာမွန္း မသိေသးဘူး၊ ဒီေတာ့ က်ဳပ္တို႕ အေနနဲ႕ ေၾကာင္ႀကီးနဲ႕ ေမာင္ဂီရဲ႕ လက္ထဲကေန အပိုင္းႏွစ္ပိုင္းကို အရင္ဆံုး လုယူရလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒီလူေတြက ေခသူေတြ မဟုတ္ေတာ့ တယ္ေတာ့ မလြယ္ဘူးရယ္”

ပု – “လြယ္တာ မလြယ္တာ ထားပါဦး၊ ဦးခိုင္ စဥ္းစားမိတာကို အရင္ေျပာဗ်ာ”

ခိုင္ – “က်ဳပ္ စဥ္းစားမိတာကို ေျပာရရင္၊ က်ဳပ္တို႕အေနနဲ႕ ေၾကာင္ႀကီးဆီက တစ္ပိုင္းကို အရင္လုရမယ္ဗ်၊ ဒီေတာ့ကာ က်ဳပ္ ႀကံထားတာက …” ဟူ၍ ေမာင္ေအာင္ပု၏ အနီးသို႕ကပ္ကာ တီးတုိး ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

ထိုအခါတြင္ ေမာင္ေအာင္ပုမွ “ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ ဟုတ္ၿပီ၊ ရတနာေတြနဲ႕ ေနာက္ေျခတစ္လွမ္း နီးဖို႕အတြက္ ခု က်ဳပ္လည္း ေျခလွမ္းလိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ” ဟူ၍ ေျပာကာ ဦးခိုင္အား ႏႈတ္ဆက္ၿပီး အိမ္ႀကီးအတြင္းမွ ထြက္သြားေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

ျပန္လည္ ေမြးဖြားလာခဲ့သူ

တစ္ေန႕သ၌ အင္းစိန္ အက်ဥ္းေထာင္ႀကီး၏ ေရွ႕တြင္ အသက္ (၂၅) ႏွစ္အရြယ္ခန္႕ရွိ လူရြယ္တစ္ဦးသည္ ရွမ္းေဘာင္းဘီအား ဝတ္ဆင္ထားၿပီး ရွမ္းလြယ္အိတ္ႀကီးအား လြယ္ထားလ်က္ တစ္စံုတစ္ေယာက္အား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနလွ်က္ရွိသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

ထိုအခိုက္တြင္ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း အဝတ္မ်ားကို ဝတ္ဆင္ထားသည့္ လူတစ္ေယာက္သည္ ေထာင္ႀကီးအတြင္းမွ ထြက္လာသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုအခါ လူရြယ္မွ –

“ဟက္လို … ကိုရင္ေမာင္” ဟူ၍ လွမ္းေျပာလိုက္ေလရာ ကိုရင္ေမာင္ ဆိုသူမွ “ဟာ … ေမာင္ေပ ပါလား” ဟူ၍ ဆိုကာ ဝမ္းသာအားရ ေျပး၍ ဖက္ေလ၏။ ကိုရင္ေမာင္မွ “ငါ ဒီေန႕ လြတ္မယ္ဆိုတာ မင္း သိေနတယ္ေပါ့ ဟုတ္လား” ဟူ၍ ေျပာေလရာ ေမာင္ေပ ဆိုသူမွ “ကိုရင္ေမာင္ရယ္ .. က်ဳပ္မွာက ေဟာဒီနားႏွစ္ဖက္တင္ ရွိတာ မဟုတ္ဘူးေလဗ်ာ” ဟူ၍ ၎၏ နားႏွစ္ဖက္အား ကိုင္ျပရင္း ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးျဖင့္ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ရင္ – “ငါ သိပါတယ္ ေမာင္ေပရယ္၊ ငါက အမွတ္တမဲ့ ေမးလိုက္တာပါကြ”

ေပ – “ဒါနဲ႕ အေၾကြးေတြ အကုန္ဆပ္ခဲ့ၿပီ မဟုတ္လားဗ်ာ”

ရင္ – “ဆပ္မွေတာ့ ေက်ၿပီေပါ့ ေမာင္ေပရယ္၊ ခုဆို ငါက ဒိုဘီဆိုင္က ထြက္လာတဲ့ အဝတ္ျဖဴေလးတစ္ထည္ေပါ့ .. ဟဲဟဲ”

ေပ – “ႀကိဳက္တယ္ ကိုရင္ေမာင္ေရ၊ အခ်ိဳ႕ဆို ေထာင္က ထြက္လာရင္ ေထာင္ထြက္ဆိုၿပီး စြာက်ယ္စြာက်ယ္ လုပ္တတ္တယ္၊ အခ်ိဳ႕က ငါ ေထာင္ထြက္တစ္ေယာက္ပဲ ဆိုၿပီး မ်က္ႏွာ ျပရမွာ ရွက္တတ္တယ္၊ စိတ္အားငယ္တတ္တယ္၊ ကိုရင္ေမာင္ ၾကည့္ရတာျဖင့္ ဒီလုိ မဟုတ္ဘူး၊ ေလာကႀကီးထဲမွာ အသစ္တစ္ဖန္ ေမြးဖြားလာတဲ့ လူတစ္ေယာက္လိုပဲ”

ရင္ – “ဒါေတာ့ လြန္ၿပီထင္တယ္ ေမာင္ေပ”

ေပ – “မလြန္ပါဘူးဗ်ာ၊ က်ဳပ္က အရွိကို အရွိအတုိင္း ေျပာတာပဲ”

ရင္ – “မဟုတ္ပါဘူး လြန္ပါတယ္ကြ”

ေပ – “ဘာကိုလဲဗ်”

“မနက္စာ စားခ်ိန္ကိုေလ” ဟူ၍ ကိုရင္ေမာင္မွ ေျပာလိုက္ေလရာ ေမာင္ေပ ဆိုသူ လူရြယ္မွာ “ဟုတ္တယ္၊ ဒါေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို လြန္တယ္” ဟူ၍ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳး ေျပာဆိုရင္း ရီေမာလိုက္ေလရာ ကိုရင္ေမာင္မွာလည္း ေမာင္ေပ ဆိုသူ လူရြယ္ႏွင့္အတူ ရီေမာလိုက္ေလေတာ့၏။

“ဟား … ဟား … ဟား”

X X X X X X X X

ႀကိဳးစားလွ်က္

အံစာတံုး

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 306 post in this Website..

အခ်ိဳ႕ေသာ အရာေတြဟာ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ျပန္ေကာင္းဖို႕ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕အရာေတြ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ပိုပို ေကာင္းလာတတ္တဲ့ အမ်ိဳး။ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ေျပာင္ေအာင္လို႕ ရိတ္တယ္။ ရိတ္ေလ .. သန္ေလပဲ။ ထိပ္ေျပာင္လို႕ ဆံပင္ သန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီသေဘာ .. ဒီသေဘာ။