ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၁ ႏွင့္ ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၂ တို႕အား ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ ဖတ္ရႈလိုသူမ်ား အေနျဖင့္ လင့္ခ္ေပၚတြင္ ကလစ္ႏွိပ္၍ ဖတ္ရႈႏုိင္ပါေၾကာင္း …

ရတနာသိုက္ ရွာပံုေတာ္ – ၃

သတင္း

လြန္စြာ ခမ္းနားေသာ အိမ္ႀကီးတစ္အိမ္ အတြင္းရွိ အေကာင္းစား ထိုင္ခံုတစ္လံုးေပၚတြင္ လူရြယ္တစ္ဦးသည္ စီးကရက္တစ္လိပ္အား ဟန္ပါပါ ရႈိက္ဖြာ၍ ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ အိမ္ႀကီး၏ အတြင္းနံရံမ်ားေပၚတြင္လည္း ဓါတ္ပံုႏွင့္ ပန္းခ်ီကား မ်ားစြာ ခ်ိန္ဆြဲထားသည္ကိုလည္း ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုဓာတ္ပံုႏွင့္ ပန္းခ်ီကားတို႕အနက္ အၿငိမ့္မင္းသမီးေလးပံု ပန္းခ်ီကားမွာ ပို၍ ထင္ရွားေနေတာ့၏။

ထိုလူရြယ္မွာ ၾကည့္ျမင္တုိင္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္သို႕ လာေရာက္ခဲ့ေသာ လူရြယ္ ျဖစ္ေလ၏။ လူရြယ္သည္ ေသာက္လက္စ စီးကရက္အား ထုိးေခ်လိုက္ၿပီးေနာက္ ၎၏ေရွ႕ စားပြဲေပၚတြင္ တင္ထားေသာ ဆြဲျပားေလးအား ေကာက္ယူကာ ၾကည့္ရႈေလ၏။ လူရြယ္သည္ ရုိးရုိး ၾကည့္ရုံျဖင့္ အားမရဘဲ လက္ကိုင္ မွန္ဘီလူးျဖင့္ ၾကည့္ရႈေလ၏။ ၿပီးေနာက္ စာရြက္ေပၚတြင္ တစ္စံုတစ္ခုအား ေရးျခစ္လိုက္ေတာ့သည္။

ထိုအခိုက္တြင္ အိမ္ဝင္တံခါးမႀကီးသည္ ျဖည္းညွင္းစြာ ပြင့္လာၿပီး လူတစ္ေယာက္ ဝင္ေရာက္လာသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုလူသည္ လူရြယ္အား အရုိအေသျပဳသည့္ဟန္ ေပးၿပီးေနာက္ “ဆရာ၊ ဆရာ စံုစမ္းခိုင္းထားတဲ့ ကိစၥကို သိရပါၿပီ ဆရာ” ဟူ၍ ေျပာေလ၏။

“ေအး … ေျပာပါဦး”

“ဒီလိုပါ ဆရာ၊ ေၾကာင္ႀကီးက သဃၤန္းကၽြန္းဘက္ကို ေရာက္ေနတယ္လို႕ သိရပါတယ္ ဆရာ၊ ၿပီးေတာ့ ဆရာ သြားခဲ့တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကလည္း စကားဆန္းေတြကို ထပ္သိလာရပါတယ္ ဆရာ”

“စကားဆန္းေတြ … ဟုတ္လား”

“ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ”

“ဒါဆို စကားဆန္းေတြကို ဒီရြက္ေပၚမွာ ေရးကြာ” ဟူ၍ လူရြယ္မွ စာရြက္ႏွင့္ ေဖာင္တိန္အား ထိုလူ၏ ေရွ႕သို႕ ေပးလိုက္ေလ၏။ ထိုလူသည္ လူရြယ္ ေပးေသာ စာရြက္ေပၚတြင္ ၎ေျပာသည့္ စကားဆန္းမ်ားအား ေရးၿပီးေနာက္ လူရြယ္၏ ေရွ႕သုိ႕ စာရြက္ကို ျပန္၍ေပးလိုက္ေလ၏။

“ေရးၿပီးသြားပါၿပီ ဆရာ”

“ေအးေအး သြားႏိုင္ပါၿပီ” ဟူ၍ လူရြယ္မွ ေျပာလိုက္သည့္အခါ ထုိလူမွာ လူရြယ္အား အရုိအေသ ျပဳသည့္ဟန္ လုပ္ၿပီးေနာက္ ထြက္ခြာသြားေလ၏။ ထိုအခါ လူရြယ္မွာ စာရြက္အား ေကာက္ယူ၍ ဖတ္ရႈေလ၏။ ၿပီးေနာက္ လူရြယ္သည္ စီးကရက္တစ္လိပ္အား ထုတ္ယူကာ ဖြာရိႈက္ၿပီးေနာက္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအား ေလးနက္စြာ စဥ္းစားေနေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

ေရာက္လာျခင္း

တစ္ေန႕သ၌ ၾကည့္ျမင္တုိင္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေခ်ာင္က်ေသာ ေနအိမ္တစ္အိမ္အတြင္းတြင္ လူေလးေယာက္တို႕သည္ စကားေျပာလွ်က္ ရွိၾကသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

“ဒီလို ကိုေခ်ာေရ၊ ေၾကာင္ႀကီးကို ဦးခုိင္တို႕လူစု သူတို႕နယ္ထဲကို ျမွားေခၚသြားတယ္ဗ်”

ေခ်ာ – “ဟ .. ဒါဆို ေၾကာင္ႀကီး အနိစၥ ေရာက္ေတာ့မွေပါ့”

ပါ – “ေၾကာင္ႀကီးကလည္း အဲ့ဒီေလာက္ ညံ့တဲ့လူေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်၊ သူ႕လက္ထဲက ဆြဲျပားကို အပါခံမယ္ေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး”

မိုက္ – “က်ဳပ္အထင္ ဦးခိုင္တို႕နဲ႕ ေၾကာင္ႀကီး ေပါင္းသြားမယ္ ထင္မိရဲ႕”

ေဖာ္ – “ကိုႀကီးမိုက္ ထင္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္သြားရင္ေတာ့ျဖင့္ တယ္မလြယ္လွဘူး”

ပါ – “ေမာင္ႀကီးမိုက္ ထင္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ တို႕စဥ္းစားရမယ့္ တစ္ေယာက္ က်န္ေသးတယ္”

ေခ်ာ – “ေမာင္ဂီ ဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္မ်ားလားဗ်ာ”

ပါ – “ဟုတ္တယ္ ကိုေခ်ာ၊ ေမာင္ဂီက ဥာဏ္ေျပးတယ္၊ သြက္တယ္၊ သူ႕ဆီမွာလည္း ေျမပံုဆြဲျပားက တစ္ျပားရွိတယ္ ဆိုေတာ့ကာ သူလည္း လႈပ္ရွားေနမွာပဲဗ်”

မိုက္ – “ေျမပံုျပားေတြက ဦးခိုင္ဆီမွာ တစ္ျပား၊ ေၾကာင္ႀကီးဆီမွာက တစ္ျပား၊ ၿပီးေတာ့ ေမာင္ဂီဆီမွာက တစ္ျပားဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ျပားက ဘယ္မွာ ရွိႏိုင္မလဲ”

ေဖာ္ – “က်ဳပ္စံုစမ္းရေလာက္ ေျပာရရင္ ေနာက္က်န္ေနတဲ့ တစ္ျပားက နယ္ဘက္မွာ ေရာက္ေနတယ္လို႕ ၾကားရတာပဲ၊ ပိုၿပီး တိတိက်က်ေျပာရရင္ ေတာင္တြင္းႀကီးနယ္ဘက္က ရြာတစ္ရြာမွာလို႕ ေျပာလို႕ရတယ္ဗ်၊ ပိုင္ဆိုင္ထားသူက အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ဆိုပဲ”

ေခ်ာ – “အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ …၊ ဟုတ္လား ေပါက္ေဖာ္ရဲ႕”

ေဖာ္ – “ဟုတ္တယ္ ကိုေခ်ာ”

ပါ – “ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဟုိအုပ္စုထက္ လက္ဦးေအာင္ က်ဳပ္တို႕ အရင္သြားမွ ေတာ္ကာက်မယ္ ထင္တယ္”

မုိက္ – “ဟုတ္တယ္ဗ်၊ က်ဳပ္တို႕ လက္ဦးမႈ ရယူရမွာပဲ၊ ဒီေတာ့ နယ္ဘက္ဆင္းဖို႕က ေပါက္ေဖာ္ကပဲ တာဝန္ယူေပးရမွာပဲ”

“ယူရမွာေပါ့ ကိုႀကီးမိုက္ရယ္” ဟူ၍ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူမွ ေျပာလိုက္သည့္ အခိုက္တြင္ “ေဒါက္ … ေဒါက္ … ေဒါက္” ဟူေသာ တံခါး ေခါက္သံသည္ ထြက္ေပၚလာေလ၏။ ထိုအခါ ၎တို႕ ေလးေယာက္သည္ အံ့ၾသသြားသည့္ဟန္ျဖင့္ တံခါးဆီသို႕ ၿပိဳင္တူ ၾကည့္လိုက္ၾကေလ၏။ ယင္းေနာက္ အခ်င္းခ်င္း ၾကည့္လိုက္ၾကေလ၏။ ၎တို႕၏ အၾကည့္မ်ားထဲတြင္ “ကိုယ့္လူတို႕ ဘယ္လိုလဲ” ဟူေသာ အဓိပၸါယ္မ်ား ပါဝင္ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

၎တို႕ ေလးဦးအနက္ ေပါက္ေဖာ္ဆိုသူ လူရြယ္မွာ ေနရာမွ ထၿပီးလွ်င္ တံခါးဆီသုိ႕ ေလ်ာက္သြားေလ၏။ က်န္သံုးဦးမွာမူ လက္နက္မ်ား ကိုယ္စီထုတ္လ်က္ အဆင္သင့္ ျပင္ထားလိုက္ၾကေလ၏။ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူသည္ တံခါးအား ျဖည္းညွင္းစြာ ဖြင့္လိုက္ေလ၏။ က်န္သံုးဦးမွာလည္း တံခါးဆီသုိ႕ သတိႀကီးစြာၾကည့္လ်က္ တိုက္ခိုက္ရန္ အသင့္ျပင္ထားၾကသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

တံခါးပြင့္သြားေသာအခါတြင္ ၎တို႕ ထင္သကဲ့သုိ႕ လူဆုိးလူမိုက္တစ္ေယာက္ကို မေတြ႕ရဘဲ လြန္စြာ ေခ်ာေမာေသာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ထူးဆန္းစြာ ေတြ႕လိုက္ရေလ၏။ ေပါက္ေဖာ္ဆိုသူမွာ မိန္းကေလးအား တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ ပတ္ဝန္းက်င္အား အကဲခတ္လိုက္ရာ မည္သူမွ် မရွိသည္ကို ေတြ႕ရေတာ့မွပင္ “ဘာကိစၥမ်ားလည္း မိန္းကေလး” ဟူ၍ ေမးျမန္းေလ၏။

“ဒီလိုပါရွင့္၊ က်မနာမည္ ေရႊၾကည္ပါ၊ ကိုေမာင္ေပက လႊတ္လိုက္လို႕ ဒီက အကိုႀကီးတို႕နဲ႕ေတြ႕ဖို႕ လာခဲ့တာပါရွင္” ဟူ၍ မိန္းကေလးမွ ေျပာလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူသည္ က်န္လူသံုးဦးထံသို႕ လွမ္း၍ ၾကည့္လိုက္ေလရာ ၎တို႕မွ “ဝင္ခိုင္းလိုက္ပါ” ဟု အဓိပၸါယ္ရေသာ အၾကည့္ျဖင့္ ျပန္လည္ ၾကည့္လိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေပါက္ေဖာ္ ဆုိသူမွ “မိန္းကေလး အထဲကို ဝင္သြားပါ” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ေရႊၾကည္ ဆိုေသာ မိန္းကေလးမွာ ဝင္သြားရႏုိး၊ မဝင္ရႏိုး စဥ္းစားေနသကဲ့ ရွိေနေလ၏။

ထိုအခါတြင္ ပါေလရာ ဆိုသူမွ “ရဲရဲ ဝင္ခဲ့ပါ မိန္းကေလးရယ္၊ က်ဳပ္တို႕က မိန္းကေလးကို ကိုက္မစားပါဘူးဗ်” ဟူ၍ ရီက်ဲက်ဲျဖင့္ လွမ္းေျပာလိုက္မွပင္ ေရႊၾကည္ဆိုေသာ မိန္းကေလးမွာ ဝင္ေရာက္လာေလ၏။ မိန္းကေလးမွာ ၎တို႕အနီးသို႕ ေရာက္ေသာအခါတြင္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ၌ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေလး ထိုင္လိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ႀကီးမိုက္ဆိုသူမွ “မိန္းကေလးရယ္၊ အဲဒီလို ထိုင္စရာ မလိုပါဘူးကြယ္၊ ေဟာဟုိက ခံုေပၚမွာထိုင္” ဟူ၍ ထိုင္ခံုအလြတ္တစ္လံုးအား ညႊန္ျပကာ ေျပာလိုက္ေလ၏။

“မိန္းကေလးကို ေမာင္ေပ ဆိုတဲ့လူက လႊတ္လိုက္တာ ဟုတ္တယ္ေနာ္”

“ဟုတ္ပါတယ္ရွင့္၊ က်မကို မိန္းကေလးလုိ႕ မေခၚဘဲ ေရႊၾကည္လို႕လည္း ေခၚႏိုင္ပါတယ္ရွင္”

“မိန္းကေလး … အဲ … မဟုတ္ဘူး … ေရႊၾကည္ …၊ ေရႊၾကည္ေျပာတဲ့ ေမာင္ေပဆိုတဲ့ လူကို က်ဳပ္တို႕ အေနနဲ႕ မသိဘူးလို႕ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္”

ထိုအခါ ေရႊၾကည္ ဆိုေသာ မိန္းကေလးမွ “က်မကို ကိုေမာင္ေပက ေဟာဒါေလး ေပးလိုက္ပါတယ္ရွင့္” ဟူ၍ ေျပာၿပီး စာအိတ္တစ္ခုအား ကမ္း၍ ေပးလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ပါေလရာ ဆိုသူမွာ စာအိတ္အား ဖြင့္၍ ဖတ္လိုက္ေလ၏။ ၿပီးေနာက္ ကိုေခ်ာ ဆိုသူအား ကမ္း၍ ေပးျပန္၏။

ဤသို႕ျဖင့္ ၎သို႕ ေလးေယာက္သည္ စာကို အသီးသီး ဖတ္ၾကၿပီးေနာက္ ေရႊၾကည္ဆိုေသာ မိန္းကေလးဘက္သို႕ ၾကည့္ကာ “ေဟာဒီက တစ္ေယာက္က မိန္းကေလးနဲ႕ လိုက္ခဲ့ပါလိမ့္မယ္” ဟူ၍ ႀကီးမိုက္ ဆိုသူအား ညႊန္ျပလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ႀကီးမိုက္ ဆိုသူမွ “က်ဳပ္ မိန္းကေလးနဲ႕ လိုက္ခဲ့ပါမယ္၊ က်ဳပ္ လိုက္မယ္ဆိုက ေမာင္ေပဆိုတဲ့လူနဲ႕ ေတြ႕ဖို႕ေနာ္၊ တစ္မ်ိဳး မထင္နဲ႕” ဟူ၍ ရီက်ဲက်ဲျဖင့္ ေျပာေလရာ ေရႊၾကည္ ဆုိေသာ မိန္းကေလးမွ “သိပါတယ္ရွင္” ဟူ၍ ခ်စ္ခင္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အၿပံဳးေလးႏွင့္ ျပန္လည္ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ယင္းေနာက္တြင္ ႀကီးမိုက္ဆိုသူမွာ ေရႊၾကည္ဆိုေသာ မိန္းကေလးႏွင့္ ထြက္သြားေလရာ ေပါက္ေဖာ္ဆိုသူမွ “ကိုႀကီးမိုက္ ေကာင္းေကာင္းလိုက္ေနာ္” ဟူ၍ လွမ္းကာ ေျပာလိုက္သည့္အခါတြင္ ႀကီးမိုက္ဆိုသူမွ “က်ဳပ္က ေကာင္းေကာင္း မလိုက္ေတာ့ ကို႕ရုိ႕ကားရား လိုက္ရမွာလား” ဟု စပ္ၿဖီးၿဖီး ျပန္လည္ ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

၎တို႕ ထြက္သြားေသာအခါတြင္ ကိုေခ်ာ ဆိုသူမွ “ေမာင္ေပ ဆိုတဲ့လူဟာ က်ဳပ္တို႕ကို သိေနရုံတင္ မကဘူး၊ က်ဳပ္တို႕ ဘယ္မွာ ရွိေနမယ္ဆိုတာကိုေတာင္ တိတိက်က် သိေနပါလားဗ်” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ပါေလရာ ဆိုသူမွ “ဟုတ္တယ္ ကိုေခ်ာ၊ အဲဒီလူက ေခသူ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ဒါကို ၾကည့္တာနဲ႕ သိႏိုင္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ သူဟာ ရတနာသိုက္ကို ရွာဖို႕အတြက္ လႈပ္ရွားေနသူ တစ္ေယာက္လို႕ ျမင္မိတယ္” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ေပါက္ေဖာ္ဆိုသူမွ “ဟို ေရႊၾကည္ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးေတာ့ က်ဳပ္တို႕ ေျပာေနတာေတြ ၾကားသြားေလာက္တယ္” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ကိုေခ်ာ ဆိုသူမွ “ပူမေနပါနဲ႕ ေပါက္ေဖာ္ရယ္၊ အကုန္လံုးနီးပါးကို ၾကားသြားမွာပါ” ဟူ၍ ျပန္လည္ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ ေပါက္ေဖာ္မွ “ဒါျဖင့္ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲဗ်ာ” ဟူ၍ ေမးခြန္း ထုတ္ေလရာ ပါေလရာ ဆိုသူမွ “ဒီလို ေပါက္ေဖာ္ေရ၊ ခုေတာ့ ဘာလုပ္ၾကမလဲဆိုတာ မသိႏိုင္ေသးဘူး၊ ေမာင္ႀကီးမိုက္ ျပန္လာရင္ေတာ့မွ အေၾကာင္းစံု သိရမွာပဲ၊ အကယ္၍ ေမာင္ေပဟာ လူဆုိးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ အဲဒီ ေမာင္ေပေရာ၊ မိန္းကေလးကုိပါ အျပတ္ရွင္းခဲ့လိမ့္မယ္၊ အကယ္၍ ေမာင္ေပ က က်ဳပ္တို႕နဲ႕ လက္တြဲမယ့္ တစ္ေယာက္ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ …” ဟူ၍ စကားကို မဆက္ဘဲ ရွိေနစဥ္မွာပင္ ကိုေခ်ာဆိုသူမွ “က်ဳပ္တို႕အတြက္ သိပ္ေကာင္းသြားၿပီေပါ့ဗ်ာ” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

နယ္သို႕ ဆင္းျခင္း

ယင္းသို႕ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ရက္ခန္႕အၾကာတြင္ ေပါက္ေဖာ္ ဆုိသူ လူရြယ္မွာ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ ဆြဲျပားတစ္ျခမ္းအား ရွာေဖြရန္ အတြက္ ၎သတင္းရထားေသာ ေတာင္တြင္းႀကီး နယ္ဘက္သို႕ ဆင္းလာခဲ့ေလ၏။ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူမွာ ေတာင္တြင္းႀကီးသုိ႕ ေရာက္သည့္အခါတြင္ အမ်ိဳးသမီး၏ ပံုပန္းသ႑ာန္ကို ေျပာျပ၍ စံုစမ္းေလေတာ့၏။

ကံအားေလ်ာ္စြာပင္ အဆိုပါ အမ်ိဳးသမီး ေနထုိင္ေသာ ရြာကို သိခဲ့ရၿပီးေနာက္ ၎ရြာဘက္ဆီသုိ႕ ဆက္လက္ ထြက္ခြာေလေတာ့၏။ ရြာသို႕ ေရာက္သည့္အခါတြင္ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူအား ၎၏ အနီးတြင္ရွိေသာ ရြာခံမ်ားက ထူးဆန္းစြာ ၾကည့္ရႈေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

ထိုအခါ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူမွာ လူရႊင္ေတာ္ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ၎အား ၾကည့္ေနၾကေသာ ရြာခံမ်ားအား ၿပံဳးျပလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ တစ္ေယာက္ေသာသူမွ “ရုပ္ကလည္း ေျပာင္စပ္စပ္နဲ႕ ဇာတ္ကြဲလာတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ မွတ္ရဲ႕” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ အနီးရွိ ရြာခံမ်ားမွာ “ဝါး” ခနဲ ပြဲက်သြားေလေတာ့၏။

ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူ လူရြယ္မွာလည္း မေနတတ္၊ မထိုင္တတ္ ျဖစ္သြားၿပီးေနာက္ အနီးရွိ ရြာကာလသား ျဖစ္ဟန္တူသူ လူငယ္ တစ္ေယာက္အား ၎ရွာေနေသာ အမ်ိဳးသမီး၏ ပံုပန္းသ႑ာန္ကို ေျပာျပ၍ ေမးလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ရြာ၏ လူငယ္ျဖစ္ေသာ ကာလသားမွ “ေအာ္ .. သိတာေပါ့ဗ်ာ၊ သို႕ေပမယ့္ ဒီရြာမွာေတာ့ မရွိေတာ့ဘူးဗ်၊ အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးႀကီးက ခ်မ္းသာသြားလို႕ ရန္ကုန္မွာ အိမ္ဝယ္ၿပီး သူေ႒းမႀကီး လုပ္ေနတယ္ဗ်” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူမွာ စဥ္းစားသည့္ဟန္ျဖင့္ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕လိုက္သည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

“ေဟ့ … ဖရဲသီး၊ ဧည့္သည္ကို ဘာေတြ ေပါက္ကရ ေလွ်ာက္ေျပေနတာတံုး၊ ဟိုက အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕” ဟူ၍ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္မွ အဆိုပါ ရြာခံကာလသားအား ေအာ္၍ ေျပာလိုက္ၿပီးေနာက္ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူဘက္သို႕ လွည့္ကာ “ဒီက အကိုႀကီး ေျပာတဲ့ ပံုစံအတုိင္းဆို က်ဳပ္တို႕ အရီးပဲ ျဖစ္ရမယ္၊ ခင္ဗ်ား ေတြ႕ခ်င္ရင္ေတာ့ က်ဳပ္ေနာက္ကသာ လိုက္ခဲ့ေပေတာ့” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါမွပင္ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူ လူရြယ္၏ မ်က္ႏွာမွာ ဝင္းပသြားၿပီးေနာက္ အမ်ိဳးသမီး၏ ေနာက္သို႕ လိုက္သြားေလ၏။ ဖရဲသီး ဆိုသူ ရြာခံလူငယ္အားလည္း မၾကည္ၾကည့္ျခင္း တစ္ခ်က္ ၾကည့္သြားေလ၏။ ထိုအခါ ဖရဲသီး ဆိုသူမွ “အားကိုႀကီး ကန္ေတာ့ေနာ္” ဟူ၍ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးႀကီးႏွင့္ ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

“အရီးေရ … ဧည့္သည္လာတယ္”

“ေအာ္ … ေအးေအး၊ ဒီကို လႊတ္လိုက္ပါကြယ္” ဟူ၍ ဆိုကာ အိမ္၏ ေအာက္ထပ္တြင္ ထိုင္လ်က္ရွိေသာ အသက္ (၄၀) အရြယ္ခန္႕ရွိ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးမွ လွမ္း၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေပါက္ေဖာ္ဆိုသူ လူရြယ္မွာ အဆိုပါ အမ်ိဳးသမီး ထိုင္ေနေသာ အိမ္ေအာက္ထပ္ ကြက္ပ်စ္ဆီသုိ႕ လွမ္းလာခဲ့ေလ၏။

အရီး ဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးမွာ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူအား ေသခ်ာစြာ ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ “ေမာင္ရင္ ထိုင္ေလကြယ္” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။ ယင္းေနာက္တြင္ –

ရီး – “ေမာင္ရင္က ဘယ္သူမ်ားတံုးကြယ့္၊ အရီးျဖင့္ ေမာင္ရင့္ကို မျမင္ဖူးပါလား”

ေဖာ္ – “ဟုတ္ပါတယ္ အရီး၊ က်ေနာ့္နာမည္က ေပါက္ေဖာ္လို႕ ေခၚပါတယ္ အရီး၊ ရန္ကုန္ကေန အရီးဆီကို လာခဲ့တာပါ”

ရီး – “ဒါဆို မဟုတ္မွလႊဲေရာ၊ ဆြဲျပားကိစၥထင္ရဲ႕”

ေဖာ္ – “အရီးထင္တာ မလႊဲပါဘူး၊ က်ေနာ္ အရီးဆီမွာရွိတဲ့ ဆြဲျပားကိစၥနဲ႕ လာခဲ့တာပါပဲ၊ ဒါနဲ႕ အရီးက ႀကိဳသိေနတယ္ေနာ္”

ရီး – “သိပါေရာလား ေမာင္ရင္ရယ္၊ ဒီဆြဲျပားေလးက ရတနာသိုက္ကို ဖြင့္ႏိုင္မယ့္ ေသာ့ဆိုၿပီး သတင္းက ႀကီးေနတာကြယ့္၊ အရီးကေတာ့ ဟုတ္မယ္ မထင္ပါဘူးကြယ္၊ အရီးအဖို႕ေတာ့ အေဖကိုယ္တုိင္ ဆြဲေပးခဲ့တဲ့ ဆြဲျပားေလးမို႕ မိဘအေမြဆိုၿပီး အျမတ္တႏိုး ဆြဲထားတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုေပါ့ကြယ္”

– ဟူ၍ ဆိုကာ လည္ပင္းတြင္ ဆြဲထားေသာ မုိးႀကိဳးသြားပံုသ႑ာန္ အတြန္႕မ်ားျဖင့္ ဆြဲျပားေလးအား ထုတ္၍ ျပလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူမွာ ဆြဲျပားေလးအား တစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ –

ေဖာ္ – “အရီးေျပာသလိုပဲ မိဘအေမြအႏွစ္ဆုိတာ အျမတ္တႏိုးနဲ႕ ထားသင့္ပါတယ္ အရီး၊ ဒါေပမယ့္လို႕လည္း က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက သတင္းႀကီးေနသလိုပဲ ဒီဆြဲျပားေလးက ရတနာသိုက္ကို ဖြင့္ႏိုင္မယ့္ေသာ့ ဆိုတာ အဟုတ္ပါဘဲ အရီး၊ ဒီလို ဆြဲျပားမ်ိဳး ေနာက္ထပ္ သံုးခုလည္း ရွိပါေသးတယ္ အရီး”

ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ အရီးဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးမွ “ဒီမယ္ ေမာင္ရင္ေရ၊ အရီးက ျမင္းစီးၿပီး အထီးမွန္း အမမွန္းေတာ့ သိပါတယ္ကြယ္၊ ေမာင္ရင္လည္း ခရီးပန္းလာမွာပဲ၊ အရီးတို႕ရြာကို ေရာက္တုန္း ေလာဘေတြကို အနားေပးၿပီး ေအးေအးလူလူ အနားယူလိုက္ပါဦး၊ ေမာင္ရင္က လူရြယ္ ဆိုေတာ့ကာ အရီးရဲ႕ ေျမးေလး ဖရဲသီးနဲ႕ အတူေနေပါ့ကြယ္၊ ဆြဲျပားကိစၥကေတာ့ ေနာက္မွ ေျပာၾကတာေပါ့” ဟူ၍ အရီးမွ ေျပာလိုက္ေလရာ ေပါက္ေဖာ္ ဆိုသူ လူရြယ္မွ “ဟို … ဖရဲသီး ဆိုတာ အရီးရဲ႕ ေျမးလား” ဟူ၍ ေမးလိုက္ေလ၏။

“ဟုတ္တယ္ေလ ေမာင္ရင္၊ ဖရဲသီးကို ေမာင္ရင္ ေတြ႕ခဲ့ၿပီထင္တယ္”

“ဟုတ္ပါတယ္ အရီး၊ သူ႕ကို ရြာအဝင္မွာကတည္းက ေတြ႕ခဲ့ၿပီးပါၿပီ၊ ေတာ္ေတာ္ ေနာက္တဲ့ ေကာင္ေလးပဲေနာ့”

“သူက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ေနတတ္တာပါကြယ္၊ ေဟာ .. ဟိုမွာ ေျမးေလး လာေနၿပီ” ဟူ၍ ဆိုကာ အိမ္တံခါးဝအား လွမ္း၍ ညႊန္ျပလိုက္ေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

ေပါင္းၾကေလၿပီ

တစ္ေန႕သ၌ သဃၤန္းကၽြန္း ဘူတာအနီးရွိ ေနအိမ္ႀကီး တစ္အိမ္အတြင္းသို႕ လြန္စြာ ထြားႀကိဳင္းေသာ လူႀကီးတစ္ဦးႏွင့္ ကတံုးေျပာင္ေျပာင္ လူရြယ္လူထြား တစ္ဦးတို႕သည္ ေဆးလိပ္ကိုယ္စီခဲလ်က္ ေလ်ာက္လွမ္းလာသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ အဆိုပါ အိမ္ႀကီး၏ အိမ္တံခါးဝ တြင္လည္း လူႀကီးတစ္ဦး ရပ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုလူႀကီးမွ လမ္းေလ်ာက္လာေသာ လူထြားႀကီးအား –

“ကိုေၾကာင္ႀကီး ေနေကာင္းပါစ” ဟူ၍ လွမ္းကာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလ၏။

“ေကာင္းပါတယ္ ကိုခိုင္၊ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ကို ေစာင့္ႀကိဳေနတာေပါ့၊ ဟုတ္စ”

“ႀကိဳရတာေပါ့ ကိုေၾကာင္ႀကီးရယ္၊ ရတနာတံခါးကို အတူဆြဲဖြင့္ၾကမယ့္ လူေတြဆိုေတာ့ .. ဟဲဟဲ” ဟူ၍ ရီက်ဲက်ဲ အမူအယာျဖင့္ ေျပာၿပီးေနာက္ ေၾကာင္ႀကီးဆိုသူ လူထြားႀကီး၊ ကတံုးေျပာင္ေျပာင္ လူရြယ္တို႕ႏွင့္အတူ အိမ္ႀကီးအတြင္းသို႕ ဝင္ေရာက္သြားေလေတာ့၏။

ေၾကာင္ႀကီး ဆိုသူမွာ ထိုင္ခံုတစ္လံုးေပၚတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီးေနာက္ အိမ္အေျခအေနအား အကဲခတ္လိုက္ေလ၏။ ၿပီးေနာက္ ဦးခိုင္ ဘက္သို႕ လွည့္ကာ “ခင္ဗ်ားက ပိုက္ဆံရွိသေလာက္ ကပ္ေစနဲတဲ့ လူစားမ်ိဳးပဲ၊ ေဟာ .. ဟိုက ေဆးေပါ့လိပ္ကို ၾကည့္တာနဲ႕တင္ သိႏိုင္တယ္” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ဦးခိုင္ ဆိုသူမွ “ကိုေၾကာင္ႀကီး ေတာ္တယ္ဆိုတာ က်ဳပ္သိၿပီးသားပါဗ်ာ၊ ေတာ္လို႕လည္း လက္ထဲ ရတနာတစ္ျခမ္း ေရာက္ေနတာေပါ့၊ ဟုတ္သလား ေမာင္ေအာင္ပုရဲ႕” ဟူ၍ ေအာင္ပုဟူေသာ ကတံုးေျပာင္ေျပာင္ လူရြယ္ဘက္သုိ႕ လွည့္ကာ ေျပာလိုက္ေလ၏။ ထိုအခါ ေအာင္ပု မွ “ဟုတ္တာေပါ့ ဦးခိုင္ရယ္” ဟူ၍ ေခါင္းကို ညိမ့္လွ်က္ ေျပာလိုက္ေလ၏။

“က်ဳပ္ကို ေျမွာက္မေနပါနဲ႕ ကိုခိုင္၊ က်ဳပ္က အေျမွာက္ႀကိဳက္တဲ့လူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး၊ ဒဲ့ေျပာမွ ႀကိဳက္တဲ့လူမ်ိဳး၊ ဒီေတာ့ကာ က်ဳပ္တို႕ လိုရင္းကို ေျပာၾကရေအာင္”

ခိုင္ – “လိုရင္းကို ေျပာရရင္ က်ဳပ္မွာလည္း ဆြဲျပားတစ္ျပားရွိတယ္၊ ကိုေၾကာင္ႀကီးမွာလည္း ဆြဲျပားတစ္ျပား ရွိတယ္၊ က်ဳပ္တို႕နဲ႕ ကိုေၾကာင္ႀကီး ေပါင္းလိုက္ရင္ ရတနာသိုက္ရဲ႕ တစ္ျခမ္းကို ပိုင္ဆုိင္သြားၿပီ၊ ဒီေတာ့ကာ ကိုေၾကာင္ႀကီးကို က်ဳပ္တို႕နဲ႕ ပူးေပါင္းဖို႕ကို ကမ္းလွမ္းခ်င္ပါတယ္”

ေၾကာင္ – “ဟုတ္ၿပီ၊ ပူးေပါင္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ဳပ္အေနနဲ႕ လက္ခံႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ပူးေပါင္းမယ္ ဆိုၿပီးမွ ဆြဲျပားကို လာလုရင္ေတာ့ျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ ဗိုက္ထဲကို ေဟာဒီဓါးက ဝင္သြားလိမ့္မယ္” ဟူ၍ ၎၏ လြယ္အိတ္ႀကီးအတြင္းမွ ဓါးေျမွာင္အား ထုတ္ယူကာ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ပု – “အဲ့ဒီ ဓါးႀကီးေတာ့ ဗိုက္ထဲ အဝင္မခံရေစနဲ႕ဗ်ာ၊ က်ဳပ္က ဗုိက္ထဲ ဓါးဝင္ရင္ ယားက်ိယားက်ိ ေနတတ္လို႕ပါ”

ခိုင္ – “က်ဳပ္တို႕ဘက္က ကတိျပဳပါတယ္ ကိုေၾကာင္ႀကီး၊ ကိုေၾကာင္ႀကီး ဘက္ကလည္း က်ဳပ္တို႕ဆီက ဆြဲျပားကို လုမသြားဖို႕ ကတိျပဳပါ”

ေၾကာင္ – “ဒီမွာ ကိုခိုင္၊ က်ဳပ္ဘက္ကေတာ့ စည္းေဖာက္လိမ့္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မွတ္ထားလိုက္ပါ”

ခိုင္ – “ဟုတ္ၿပီ၊ ဒီေတာ့ကာ က်ဳပ္တို႕နဲ႕ ကိုေၾကာင္ႀကီးဟာ ႏွစ္ကိုယ့္တစ္စိတ္ ျဖစ္သြားၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္ က်န္ေနတဲ့ ဆြဲျပားႏွစ္ျခမ္းကို ရဖို႕အတြက္ ႀကံၾကရေအာင္”

ပု – “ႀကံတာက ခင္ဗ်ားတို႕ အလုပ္၊ ႀကံၿပီးရင္ က်ဳပ္ကိုေျပာ က်ဳပ္ရေအာင္ ယူေပးမယ္၊ ဒါက က်ဳပ္အလုပ္”

ေၾကာင္ – “က်န္တဲ့ ႏွစ္ျပားထဲက တစ္ျပားက ေမာင္ဂီ ဆီမွာ၊ တစ္ျပား အရီးလတ္ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးဆီမွာ”

ခိုင္ – “ေမာင္ဂီဆီက ဆြဲျပားကို လုဖို႕အလုပ္က မလြယ္လွဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အလဲအထပ္ သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေလာက္တယ္၊ အရီးလတ္ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက ေတာင္တြင္းႀကီးဘက္က ရြာမွာရွိတယ္၊ က်ဳပ္တပည့္ တစ္ေယာက္ကို စံုစမ္းခိုင္းခဲ့တယ္၊ အဟုတ္ပဲ၊ အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ လည္မွာ ဆြဲထားတယ္ဆိုပဲ၊ သူ႕ဆီက ေငြေပးၿပီး ဝယ္ဖို႕ဆိုတာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ဘူး၊ ဒီေတာ့ သူ႕ဆီကေတာ့ မရ ရတဲ့နည္း လုရမွာပဲ”

ပု – “အဲဒီ လုဖို႕ ကိစၥကို က်ဳပ္တာဝန္ထားဗ်ာ၊ က်ဳပ္သြားၿပီး မရ ရတဲ့နည္းနဲ႕ ယူခဲ့ေပးမယ္”

ေၾကာင္ – “ဟုတ္ၿပီ၊ ေမာင္ေအာင္ပုက အဲ့ဒီတစ္ျပားကို တာဝန္ယူတယ္ဆိုေတာ့ က်ဳပ္နဲ႕ ကုိခိုင္က ေမာင္ဂီနဲ႕ အလဲအထပ္လုပ္ဖို႕ ကိစၥကို တာဝန္ယူၾကစို႕” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

X X X X X X X X

ႀကိဳးစားလွ်က္

အံစာတံုး

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 306 post in this Website..

အခ်ိဳ႕ေသာ အရာေတြဟာ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ျပန္ေကာင္းဖို႕ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕အရာေတြ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ပိုပို ေကာင္းလာတတ္တဲ့ အမ်ိဳး။ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ေျပာင္ေအာင္လို႕ ရိတ္တယ္။ ရိတ္ေလ .. သန္ေလပဲ။ ထိပ္ေျပာင္လို႕ ဆံပင္ သန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီသေဘာ .. ဒီသေဘာ။