“အလင္းတုိင္မွသည္…..အလင္းေရာင္ဆီသုိ႔”

…………………………………………………………………………………………………………….
အလင္းေရာင္ဟူသည္ေလာကလူသားတုိ႔လုိလားေတာင္းတၾကသည္မဟုတ္ပါလား။
အေမွာင္ေလာကႀကီးထဲမွာလြတ္ေျမွာက္ဖုိ႔အလင္းေရာင္ကုိေတာင္းတခဲ့ၾက၏။
ထုိအလင္းေရာင္သည္အမုိက္ေမွာင္ေလာကႀကီးကုိၿဖိဳခြဲႏူိင္စြမ္းရွိေလသည္။
အလင္းေရာင္ရရွိဖုိ႔အတြက္အမ်ိဳးမ်ိဳးဖုံဖုံႀကံစည္ႀကံဆၾကေပသည္။နည္းစနစ္အေဟာင္း
အသစ္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးအဖုံဖုံေတြ႕ျမင္ေနၾကရသည္။
သက္ရွိ/သက္မဲ့ျဖစ္ေစအေမွာင္ေလာက
ႀကီးထဲမွာမျဖစ္ေစလုိအားလုံးလုိလုိျမင္ေတြ႔ေစဖုိ႔အလင္းေရာင္ကုိဖန္တီးၾကသည္။
ထုိအလင္းေရာင္ေတြဟာေလာကရုပ္ဝတၳဳျမင္ႏူိင္ေစဖုိ႔ႀကံစည္ႀကံဆေတြးေတာၾကျခင္းျဖစ္သည္။
အလင္းေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖုံဖုံရွိၾကသည္အနက္ဘဝမ်ားစြာတုိ႔ကုိအလင္ေရာင္ျဖန္႔ေဝေပးေနသည့္အလင္းတုိင္တစ္တုိင္၏စြမ္းအားကားမည္မွ်က်ယ္ျပန္႔ပုံကုိစာရႈ႕သူအားေဝငွေပးခ်င္ေနမိသည္။
ထုိအလင္းတုိင္အျဖစ္ထြန္းညိွလုိက္သူကအျခားမဟုတ္တပည့္ေတြကုိေမြးထုတ္ေပးေနတဲ့ဆရာသမားမ်ားပင္ျဖစ္သည္။
သူတုိ႔ထြန္းညိွလုိက္ေသာအလင္းတုိင္တစ္တုိင္ေၾကာင့္မ်ားစြာဘဝတုိ႔ရဲ႕အေမွာင္ေလာကကုိေခ်ဖ်က္ခြင့္ရခဲ့ေလၿပီ။
အမွန္ေတာ့က်ဥ္းေျမွာင္းေသးငယ္ေသာအခန္းတြင္းမွာထြန္းညွိထားေသာဆီမီးတစ္တုိင္၏
စြမ္းအားကမထင္ရွားေပမယ့္၊ထုိတုိင္ေလးမွထြန္းညွိပြားယူလုိက္ေသာဆီမီးတုိင္တုိ႔ရဲ႕စြမ္း
အားေတြကေတာ့အ့ံမခန္းျဖစ္လွပါဘိ။ အားလုံးတက္ညီလက္ညီနဲ႔ယိမ္းထုိးေနေလရဲ႕။
တစ္တုိင္ေသာစြမ္းအား၏အလင္းေရာင္ဟာတုိင္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔ရဲ႕စြမ္းအားကုိျမင့္တင္ေပး
ေနခဲ့သည္။ ထုိအလင္းတုိင္ေလးမွပြာယူခဲ့ေသာအလင္းေရာင္ေတြဟာတုိက္ခန္းအက်ယ္ကုိလည္းမမႈ႕႔
က႕မၻာေလာကႀကီးကုိေတာင္အန္တုေလေနရဲ႕ထုိနည္းတူစြာကၽြန္ုပ္တုိ႔ရဲ႕ဘဝေတြကုိအလင္းေရာင္ေပးေဝခဲ့ေသာဆရာသမား
မိဘေတြရဲ႕ဘဝမွာေကာအခန္းက်ဥ္းေလးထဲကဆီမီးတစ္တုိင္ပင္ေလာ။
အစျဖစ္တည္ပုံကဒီအခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပင္ဘဝရဲ႕စြန္႔လြတ္မႈ႕၊အနစ္နာခံမႈေတြေရာယွက္ၿပီးေမတၱာ
ေစတနာေတြအျပည့္နဲ႔တပည့္တုိရဲ႕ဘဝေတြကုိေဝငွေပးခဲ့တာသက္ဆုံးထိတုိင္ေအာင္ပင္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။
ယၡဳအလင္းတုိင္ေလးအျဖစ္ရပ္တည္ေနသူဆရာသမားမ်ားမွာလည္းဘဝမ်ားစြာတုိ႔အလင္း
ေရာင္ေဝငွေပးႏူိင္ဖုိ႔ဘဝရဲ႕စြန္႔လြတ္မႈ၊အနစ္နာခံမႈေတြေရာယွက္ၿပီးေမတၱာေစတနာအျပည္န႔ဲတပည့္ေပါင္းမ်ားစြာကုိေမြးထုတ္ေပးလုိက္ၿပီ။
နွစ္ကာလဆုိေသာအခ်ိန္တြင္းမွာမ်ာစြာေသာဘဝေတြကုိဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးအဖုံဖုံၾကားမွာ
အလင္းေရာင္ေတြေပးေဝေနခဲ့သည္။ယေန႔အခ်ိန္ထိလည္းေပးေဝေနဆဲပင္ျဖစ္ေပသည္။
နွစ္ကာလဆုိတဲ့အခ်ိန္ကလတစ္ခုဟာနည္းေသာအခ်ိန္ကာလမဟုတ္ေပ၊ ”ေရကန္အသင့္
ၾကာအသင့္”ျဖစ္ေနသူအဖုိ႔အခ်ိန္ကဘာမွမဟုတ္ေပမယ့္အုတ္ျမွစ္မွစ၍အေျခတည္ေနသူအဖုိ႔ပင္ပန္းမႈဒဏ္စသည္
ဒုကၡနည္းမ်ိဳးစုံၾကားမွာရုန္းကန္ၿပီးတည္ၿငိမ္စြာျဖစ္ေနဖုိ႔မလြယ္ကူလွေပ။ေတာ္ရုံတန္ရုံစိတ္ဓာတ္ဝီရိယခြန္အားနွင့္မလြယ္ကူပါ။အားလုံးကခုိင္ၿမဲေနမွသာ
တည္ၿငိမ္မႈအျဖစ္ရပ္တည္ေနႏူိင္မည္။သားသမီးေတြဟာမိဘရဲ႕အုပ္ထိန္းမႈေအာက္မွာရွိေနစဥ္၊
ဘဝကုိရွင္သန္ဖုိ႔ရုန္းကန္လုပ္ရွားရတာေတြကုိအေလးနက္မထားၾကပါ။
ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာေမာနဲ႔သာကုိယ့္ဘဝေတြကုိကုန္ဆုံးေစခဲ့သည္။
ကုိယ့္ဒူးကုိယ္ခၽြန္ရွာရသူအဖုိ႔သိပါလိမ့္မည္။မိဘအုပ္ထိန္းမႈေအာက္မွာလြတ္လာၿပီး
ကုိယ့္သားကုိယ့္မယားနွင့္ျဖစ္လာၿပီဆုိလွ်င္ျဖင့္ဘဝရဲ႕ပင္ပန္းမႈဒဏ္ေတြကုိယ့္ကုိဖိစီးလာခဲ့ၿပီ။
ထုိအခါမွဘဝရဲ႕အရသာဟာမလြယ္ကူပါလားဆုိၿပီးညည္းတြားမႈေတြနဲ႔သက္ျပင္းခ်ခဲ့ၾက
သည္။မိဘႏွင့္သားသမီးနွစ္ဦးသားမွာမိဘကအလင္းတုိင္အျဖစ္တည္ရွိေနကာ
ထုိအလင္းတုိင္ေလးမွထြန္းညိွလုိက္ေသာအလင္းေရာင္ေတြအျဖစ္သားသမီးေတြရွင္သန္လာခဲ့ၾကတာပင္။
ထုိအလင္းတုိင္ေလးဟာဘဝရဲ႕စြန္႔လြတ္မႈ႕၊အနစ္နာခံမႈေတြအၿမဲလုိလုိ
ခါးစည္းခံကာအလင္းေရာင္ေတြေပးေဝခဲ့ၾကသည္။
ကၽြန္ုပ္တုိ႔အားလုံးပင္လွ်င္အလင္းတုိင္ေလးရဲ႕စြမ္းပကားျဖင့္ေတာက္ပလာခဲ့သည္
၊စုိေျပလာခဲ့သည္။ထုိအလင္းတုိင္ေလးေတြကုိကၽြန္ုပ္တုိ႔မေမ့သင့္ေပ။
ေနမင္းႀကီးသည္သူ၏အလင္းေရာင္ျဖင့္ကမၻာေလာကရဲ႕အလွပကုိျမင္ေစခဲ့သလုိ၊
ထုိနည္းတူစြာမိဘဆရာသမားတုိ႔ဟာလည္းကၽြန္ုပ္တုိ႔ကုိဘဝရဲ႕အလွပေတြကုိျမင္ေစခဲ့သည္။
“လက္ဦးဆရာမည္ထုိက္စြာပုဗၺာစရိယမိႏွင့္ဘ”ဆုိသကဲ့သုိ႔မိဘဆုိတာဆရာတစ္ဆူအမည္ရွိသလုိ
မိမိတုိ႔ကုိအသိပညာဉာဏ္အလင္းေရာင္ေပးေသာဆရာသမားမ်ားကုိမိဘလုိ႔
သတ္မွတ္ရေပလိမ့္မည္။ကၽြန္ုပ္တုိ႔ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာမိဘဟာလက္ဦးဆရာပါ
“ရပ္ႏူိင္ေပ့…………ရပ္ႏူိင္ေပ့”စသည္ကအစသင္ေပးခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။
ထုိနည္းတူစြာသိတက္ေသာအရြယ္၊တနည္းဆုိရေသာ္မူႀကိဳအရြယ္မွာ
“ဒုတိယဆရာ”ထံသုိ႔အသိဉာဏ္တည္းဟူေသာပညာအလင္းကုိသင္ေစခဲ့သည္။
ဆရာသမားမ်ားဟာလည္းအရပ္ေလးမ်က္နွာမွလာေရာက္ကုန္ေသာတပည့္အေပါင္းတုိ႔
အားေစတနာေမတၱာအျပည့္နွင့္ဘဝရဲ႕အလင္းေရာင္ေတြကုိေဝငွေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ဆရာသမားေတြဟာလည္းတပည့္အေပါင္းတုိ႔ရဲ႕ခုိလႈံရာအရိပ္အာဝါသအျဖစ္တည္ရွိေနၿပီး
ထုိအရိပ္အာဝါသေအာက္သုိ႔ခုိလႈံၾကေသာတပည့္အေပါင္းတုိ႔ကုိမျမင္စမ္းတမ္းေမွာင္ေမွာင္မဲမဲျဖစ္ေနမွာစုိးသည့္အတြက္”အလင္းတုိင္”အျဖစ္တည္ရွိေနသူပင္။
အလင္းတုိင္ေလးဟာတစ္တုိင္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္းမ်ားစြာေသာဘဝေတြကုိထြန္းလင္းေပးႏူိင္ခဲ့သည္။
သူထြန္းလင္းလုိက္ေသာအလင္းတုိင္ေတြဟာကမၻာေလာကႀကီးကုိဉာဏ္ပညာ
အလင္းေရာင္ျဖင့္သာယာေစခဲ့သည္၊လွပေစခဲ့သည္၊ေတာက္ပေစခဲ့သည္၊စုိေျပေစခဲ့သည္။
ထုိအလင္းတုိင္ေလးကေတာ့ဒုကၡရဲ႕ရန္မူျခင္းေတြနဲ႔အတူအခန္းက်ဥ္းေလးတစ္ေနရာမွာအလင္းေရာင္ျဖန္႔ေဝျခင္းျဖင့္ဘဝကုိကုန္ဆုံးေစခဲ့သည္။
အလင္းတုိင္ေလးဟာ……….
“ေလာကႀကီးထဲမွာကၽြန္ေတာ္ေမြးဖြားလာတယ္၊ဒါေပမယ့္ေလာကႀကီးဟာကၽြန္ေတာ့္
အတြက္မဟုတ္ပါ၊ကၽြန္ေတာ္ဟာေလာကႀကီးအတြက္ပါ”တဲ့။က်ဴးရင့္လုိက္တဲ့ဥဒါန္းသံက
ေလာကႀကီးကုိတုန္လႈပ္ေစခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။
ေစတနာေမတၱာအျပည့္နဲ႔ရင္ထဲကထြက္ေပၚလာတဲ့ဥဒါန္းသံဟာလည္းေအးျမျခင္းကုိေဖာ္
ေဆာင္ခဲ့သည္။ “ဆရာဟူသည္တပည့္မရွား၊တျပားမရွိပီတိကုိစားအားရွိပါ၏”ကၽြန္ုပ္ငယ္ငယ္ကဖတ္ခဲ့ဖူး
ေသာကဗ်ာေလးပါ။စာေရးဆရာနာမည္မမွတ္မိေတာ့သုိ႔ေပမယ့္ထုိကဗ်ာေလးကုိကၽြန္ေတာ္နွစ္သက္မိပါသည္။
“ဆရာဆုိတာတပည့္မရွား”မွန္ပါသည္။
ဆရာတုိ႔မည္သည္မွာတပည့္မရွားလွပါ။အရပ္ေလးမ်က္နွာမွလာေရာက္ကုန္ေသာ
သူတုိ႔ကုိအသိဉာဏ္ပညာသင္ေပးေနသူအဖုိ႔တပည့္ဆုိတာမရွာလွပါ။
ေကာင္းသူ/ဆုိးသူမည္သူမည္ဝါမသိတပည့္အျဖစ္ခံယူသူတုိ႔ကုိဉာဏ္အလင္းေပးမည္မွာ
ဆရာသမားမ်ားပင္ျဖစ္သည္။
“ဆရာသမားဆုိတာကေတာ့၊ဘဲဥကုိရင္ေငြ႔နဲ႔ဝပ္ေပးရတဲ့ၾကက္မိခင္လုိပါပဲေလ။
အေတာင္အလက္စုံတဲ့အခါသူတုိ႔ကေရထဲဆင္ၿပီးကူးေနၾကတာကုိကုန္းေပၚကေန
ရင္တမမနဲ႔ၾကည့္ႀကီးပူေနရတာပါပဲ”ပခုကၠဴနိကာယမဟာရတၱညဴမဟာေထရဆရာေတာ္
ဘုရားႀကီးဘဒၵႏၱေဇာတိကမိန္႔ၾကားေသာၾသဝါဒေလးပါ။
ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမိန္႔ၾကားသလုိမွန္ပါသည္။
ဆရာသမားဆုိတာဘဲဥကုိရင္ေငြ႔နဲ႔ဝပ္ေပးရတဲ့ၾကက္မိခင္ကုိအေတာင္အလက္စုံလင္တဲ့
“ဘဲကေလး”ေတြဟာသူတုိ႔ရဲ႕မ်ိဳရုိးဗီးဇအလုိက္ေရထဲမွာဆင္းၿပီးအစာရွာၾကတာဓမၼတာတစ္ခုျဖစ္ေပမယ့္
ၾကက္မႀကီးရဲ႕ရင္ထဲမွာသားသမီးအျဖစ္ခံယူထားတဲ့ေစတနာေမတၱာတရား
ေတြကဓမၼတာကုိဖုံးလြမ္းထားတဲ့အတြက္ “ေရမ်ားနစ္ေလမလား”ဆုိတဲ့ပူပင္စိတ္ေတြက
စုိးမုိးေနခဲ့သည္။ထုိ႔အတူဆရာသမားေတြကလည္းေသြးသားမေတာ္စပ္ေသာလူမ်ိဳး,
ဘာသာမတူတဲ့လူမ်ိဳးေပါင္းစုံကုိတပည့္အျဖစ္လက္ခံထားေလေတာ့“ဓမၼတာ”ေတြကုိ
ေစတနာေမတၱာတရားေတြကဖုံးလြမ္းၿပီးရင္ဝယ္သာပမာပူပန္ခဲ့ၾကသည္။
တပည့္ဆုိတာပညာမစုံခင္ေသာအခ်ိန္ကာလအတြင္းမွာဆရာသမားတုိ႔ရဲ႕အရိပ္အာဝါသကုိခုိလႈံတက္ၾကၿပီး
ပညာျပည့္စုံေသာအခါဆရာတုိ႔ကုိခြဲခြာသြားၾကတာခ်ည္းပင္ျဖစ္သည္။
အခ်ိဳ႕ေသာတပည့္မ်ားသည္မိမိကုိဉာဏ္ပညာအလင္းထြန္းညွိေပးလုိက္ေသာ
(သုိ႔မဟုတ္)အလင္းတုိင္ေလးတစ္တုိင္အျဖစ္တည္ရွိေစေသာဆရာသမားမ်ားကုိပင္
ေမ့ေလ်ာသြားျခင္းပင္။ေလာကအလယ္မွာဘယ္ေနရာသြားသြားအၿမဲလင္းေစေသာ
အလင္းတုိင္ေလးအျဖစ္ထြန္းညွိေပးလုိက္ေသာဆရာသမားတုိ႔၏ဂုဏ္ေက်းဇူးကုိမည္သည့္အခါမွမေမ့စေကာင္းပါ။
အခ်ိန္တုိင္းတာတစ္ခုအေနနဲ႔တစ္ခ်ိန္ေသာအခါမွာဆရာသမား
တုိ႔ကုိပူေဇာ္သင့္၊ျပဳစုလုပ္ေကၽြးသင့္၊ေက်းဇူးဆပ္သင့္ပါသည္။အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ
စြန္႔လြတ္အနစ္နာခံမႈေတြနဲ႔တပည့္တုိ႔ရဲ႕အေပၚေစတနာေမတၱာအျပည့္ထားကာမ်ားစြာ
ေသာဘဝတုိ႔ကုိအလင္းေရာင္ေပးေဝေနေသာအလင္းတုိင္ေလးရဲ႕ဘဝကိုစာနာသင့္
ပါသည္။စာရႈ႕သူေရာစာေရးသူေရာထုိအလင္းတုိင္ေလးေတြမွထြန္းညွိေဝငွလုိက္ေသာ
အလင္းေရာင္တုိ႔ျဖင့္အေမွာင္ေလာကႀကီးထဲမွာထင္ထင္သာသာအလင္းေရာင္ေတြရွိၿပီး
ေလွ်ာက္ရသကဲ့သုိ႔ကၽြန္ုပ္တုိ႔အလင္းေရာင္မွတဆင့္ “မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္”ဆုိေသာ
အလင္းတုိင္ေလးေတြကုိတဖန္ထြန္းညွိေဝငွေပးျခင္းျဖင့္ဘဝကုိရွင္သန္ေစမည္ဆုိရင္
ကမၻာေလာကႀကီးဟာအၿမဲလင္းေနအုံးမွာမလြဲဧကန္ျဖစ္သည္။ထုိ႔ေၾကာင့္ကၽြန္ုပ္တုိ႔သည္
“အလင္းတုိင္မွသည္အလင္းေရာင္သုိ႔”(သုိ႔မဟုတ္)အလင္းေရာင္မွသည္အလင္းတုိင္ဆီသုိ႔”
တည္ရွိရွိၿပီးမ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္တုိ႔ရဲ႕ဘဝေတြကုိအလင္းေရာင္ထြန္းညွိေဝငွေပးရင္းကမၻာ
ေလာကႀကီးကုိသာယာလွပေအာင္တန္ဆာဆင္ၾကအုံးစုိ႔……………။           ။

ဇြဲမာန္(အင္းဝ)

 

About ဇြဲမာန္(အင္းဝ)

ဇြဲမာန္ (အင္းဝ) has written 49 post in this Website..