ဦးေသာ္ေကာင္းႏွင့္ ေမာင္ေဇယ်ာ စီစဥ္တဲ့..ဦးသန္႔ရဲ႕လက္ေရႊးစင္ စာစုထဲက ၀တၳဳတိုေလးပါ…

– တေပါင္းလ ေကာလိပ္ေက်ာင္း စာေမးပဲြမ်ား ၿပီးစီးၿပီျဖစ္တဲ့ အတြက္ သူငယ္ခ်င္း ၄-၅ ေယာက္တို႔သည္ ကၽြန္ေတာ္၏ အခန္းသို႔ လာၿပီး ေထြရာေလးပါးေျပာႀကပါသည္…

တေယာက္ၿပီးတေယာက္ မိမိတို႔ တသက္တြင္ မွတ္သားစရာ အေကာင္းဆံုးအေၾကာင္းအရာ မ်ားကို ျပန္ေျပာၾကရာ..ကဲဗ်ာ..ကိုစိုးသိမ္း..ခင္ဗ်ာတစ္ေယာက္ဘဲ က်န္ေတာ့တယ္..ကဲကဲ လုပ္ပါဦး..

” ကဲ..နားေထာင္ၾက..ကၽြန္ေတာ္ေျပာပါ့မယ္….

ကၽြန္ေတာ္ဆယ္တန္းေအာင္တံုး ဆယ္တန္း ပထမႏွစ္တံုးက လမ္းမေတာ္ ၀ိုင္အမ္စီေအမွာ တစ္ႏွစ္ေနခဲ့ရတယ္…ဆန္းတာ တခုက ကၽြန္ေတာ္အိပ္တဲ့ ခုတင္ေခါင္းရင္းမွာ…အုတ္ခ်ပ္ေတြ နည္းနည္း ကြာၿပီးေတာ့ လူရဲ့ မ်က္ႏွာတခုလို ထင္ေနတယ္…အုတ္ခ်ပ္ကြာတာေတာ့ အမ်ားႀကီးေပါ့..ဒါေပမဲ့ ဒီကြာက်တဲ့ အုတ္ကြက္ တကြက္ တည္းက ဆန္းေနတာ..သိပ္အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာဘဲ…

မနက္အိပ္ရာထထခ်င္း ျပဳတင္းေပါက္က ေနေရာင္ထိုးၿပီဆိုရင္ ဒီမ်က္ႏွာဟာ တကယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ မ်က္ႏွာလို အထင္းသား ထင္ေနတာပဲ..တကယ့္ကို ပန္းခီ်ဆရာေတြ ေရး
ျခစ္ခဲ့တဲ့ ပံုထက္ေတာင္ အခိ်ဳးအစားက်ေသးတယ္..
မ်က္ႏွာက ခပ္၀ိုင္း၀ိုင္း- ခပ္ခံ့ခံ့ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ေရးေရးႏွင့္..မ်က္လံုးျပဴးျပဴး ေခါင္းေပါင္းစ
ႀကီးႀကီး …အင္မတန္က်က္သေရ ရိွတဲ့မ်က္ႏွာဘဲဗ်ာ…

ကၽြန္ေတာ့ အခန္းနား ကလူေတြေမးၾကည့္ေတာ့လည္း…ကၽြန္ေတာ္မလာခင္ ဗိုလ္ကျပား
တစ္ေယာက္ ေနခဲ့တယ္တဲ့…ဒီဗိုလ္ကျပား လုပ္ခဲ့ရင္လည္း…ျမန္မာရုပ္ေတာ့ မဟုတ္တန္ရာဘူးလို႔ စဥ္းစားမိတယ္ဗ်ာ..

က်က္သေရရိွလိုက္တဲ့ မ်က္ႏွာဗ်ာ..ခင္ဗ်ာတို႔ကို ျမင္ေစခ်င္တယ္”..

ထိုအခါ..ကၽြန္ေတာ္က ၾကားျဖတ္ကာ..” အခုဒီဟာ ရိွေသးလား” ..

” နားေထာင္ပါဦး..ကိုသန္႕ ဆံုးေတာ့ သိလိမ့္မေပါ့..ဒီမ်က္ႏွာႀကီးကို အိပ္ရာထတိုင္း ျမင္ျမင္
ဲၿပီးေတာ့..စာဖတ္တုန္းလည္းျမင္…ေက်ာင္းတက္ခါႏီွး လည္းအားရပါးရၾကည့္…သြားေလရာတိုင္း ဒီမ်က္ႏွာကို ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး အလိုလိုခ်စ္လာ
တာပဲဗိ်ဳ႕…ခင္ဗ်ာတို႔ သိတဲ့ အတိုင္းဘဲ ေယာကၤ်ားအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ဖို႔ဆိုတာ အေတာ္ခက္တာ.

ၿပီးေတာ့လည္း ေယာကၤ်ားလို႔သာေျပာတာ အဂၤေတကြာ ေနတဲ့ အရုပ္ႀကီးဘဲ..ဒါနဲ႔ ခပ္တိုတို
ဘဲေျပာပါရေစ…ကၽြန္ေတာ္လည္းစာဖတ္လို႔ မရေတာ့ဘူး…
ဒီအေၾကာင္းသူငယ္ခ်င္းေတြ ေျပာရမွာကလည္း..ရယ္စရာျဖစ္ေနေတာ့ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာဘဲ…တစ္ေယာက္တည္း တိတ္တိတ္ပုန္း စဲြလမ္းေနလိုက္တာ…စိတ္ေနာက္သလို
ေတာင္ျဖစ္လာတယ္…

ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားၾကည့္တယ္…ဒါမိ်ဳးဧကႏၱ လူတူတစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ ရိွရ
မယ္…အဂၤလိပ္ သတင္းစာ မဂၢဇင္းေတြမွာ..ဖတ္ဖူးတဲ့ အတိုင္း ေနာင္ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေတြ႔ရ
မည့္ သူတစ္ေယာက္၏ မ်က္ႏွာပံုသာ ျဖစ္ရမယ္လို႔ စိတ္စဲြ လမ္းမိတာ…အဲလိုစဲြလမ္းၿပီးတဲ့ အခါ ကၽြန္ေတာ္လည္း လိုက္ရွာေတာ့တာဘဲ…ရုပ္ရွင္ရံုေတြမွာ လိုက္ရွာ..ကန္ေတာ္ႀကီးပဲြ
ေတြဆိုလည္း အႏွ႔ံေပါ့… ရန္ကုန္အေရွ႔ပိုင္း..အေနာက္ပိုင္းလည္း ကုန္သေလာက္ေပါ့ဗ်ာ…ဘယ္မွာ မွမေတြ႔ေတာ့ စိတ္ေတာင္နည္းနည္းပ်က္လာတယ္…
ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းျပန္ရင္လည္း..ကၽြန္ေတာ့္ကို အၿမဲ ႏုတ္ဆက္ေနသလို…ခပ္ၿပံဳးၿပံဳး စိုက္
ၾကည့္ေနတယ္…စကားေျပာၿပီး ႏုတ္ဆက္တာနဲ႔ သိပ္မျခားဘူး..

ဒါနဲ႔ဗ်ာ….ေနာက္ဆံုးေတာ့..ေတြ႔ပါေလေရာ”. ..

ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ့္ကို အာလံုးပင္ အံ့အားသင့္စြာ “ေၾသာ္” ဆိုၿပီးတၿပိဳင္နက္ ေအာ္လိုက္
ၾကသည္..

အဲဒီႏွစ္ ခရစ္စမတ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ… ကၽြန္တာ္တို႔အိမ္က ကိ်ဳက္ထီးရိုးသြားၾကမယ္လို႔
ေခၚတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အိမ္ျပန္ၿပီး သူတို႔နဲ႔ ကိ်ဳက္ထီးရိုး လိုက္သြားတယ္…ဒီလိုနဲ႕..
ကၽြန္ေတာ္တို႔က မနက္ေစာေစာ ကင္ပြန္းစခန္းက တက္ၾကေရာ..ေရေျမာင္ႀကီးလည္း နည္းနည္း လြန္လာေရာ…တစ္ခါတည္းေတြ႔ေတာ့တာဘဲ…ဟာဗ်ာ မေျပာပါနဲ့ေတာ့..အခန္းထဲက မ်က္ႏွာနဲ႔ တစ္ပံုစံထဲဘဲဗ်ာ…

နည္းနည္းကေလးမွ မလဲြဘူး…ေခါင္းေပါင္းေရာ…ႏႈတ္ခမ္းေမႊးပါ..မ်က္ႏွာက်ပံုေရာ..
တစ္ေထရာတည္းပါဘဲ…သူတို႔က အဆင္း..ကၽြန္ေတာ္က အတက္ကိုဗ်ာ..သူႏွင့္ အတူတူ
မိန္းမႀကီးတစ္ေယာက္၊ ခပ္ရႊယ္ရႊယ္ သမီးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေနာက္က ေတာ့ အိမ္ေဖၚတစ္ေယာက္…ဒါပါဘဲ…ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘယ္ေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ မလဲ…

တခါတည္းဦး တစ္ဆိတ္ေလာက္ခြင့္ျပဳပါ..ဦးတို႔ဘယ္အရပ္ကလည္းလို႔ေမးတာ…ဒီေတာ့ဦး
ကကၽြန္ေတာ့္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ စိုက္ၾကည့္ၿပီးေတာ့..သူသမီးကို တခါလွည့္ၾကည့္ၿပီး..
မသကၤာတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ဘာမွ မေျပာဘဲ…ဆင္းသြားပါေလေရာဗ်ာ…ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘယ္ေနႏိုင္မလဲ…တခါတည္းလိုက္ၿပီး ေမးျပန္တာေပါ့…သူကကၽြန္ေတာ့္ကို လူေပလူေတ လို႔
ေအာင့္ေမ့တယ္ထင္ပါရဲ့…ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္ ၿပီးေတာ့…” အင္းစိန္က ဦးေရႊအုပ္”
လို႔ ခပ္ျမန္ျမန္ေျပာၿပီး…ဆက္လက္ဆင္းသြားပါေလေရာ…

ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္နည္းနည္းမွ မေကာင္းဘဲ..” အင္းစိန္က ဦးေရႊအုပ္..အင္းစိန္က ဦးေရႊအုပ္ ” နဲ႔ စိတ္ထဲက ေအာင့္ေမ့ၿပီး..ဘုရားေပၚေရာက္ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေနၿပီး…
ျပန္ဆင္းဆင္းလာၾကေရာ..ေက်ာင္းဖြင့္လို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္းရန္ကုန္ျပန္လာၿပီး..အရင္အ
ခန္းထဲေရာက္ေတာ့..ဒီမ်က္ႏွာႀကီး သြားၿပီးျမင္ျပန္ေရာဗ်ာ..ဒါနဲ႔ ၀ိုင္အမ္စီေအမွာ အင္းစိန္က တရုတ္ကျပား ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရိွလို႔ ဦးေရႊအုပ္ အေၾကာင္းေမးၾကည့္
ေတာ့ ဒီလူဟာပင္စင္စား ၀န္ေထာက္ဆိုဘဲ…ပိုက္ဆံလည္းအေတာ္ရိွသတဲ့..လာဒ္ေငြစားလို႔
အထက္အစိုးရ သိခါႏီွးမွာ..ရုတ္တရက္ ပင္စင္ယူလိုက္တာဘဲ..ဒါဘဲသိရေတာ့တယ္..
ခင္ဗ်ာတို႔ဘဲစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ..အင္းစိန္က ၀န္ေထာက္နဲ႔ ၀ိုင္အမ္စီေအက အဂၤေတ
ကြာတာ နဲ႔ဘာဆိုင္လည္း.ေျပာခ်င္ေျပာမယ္…

ဒါနဲ႔ တေန႔က်ေတာ့ မ်က္ႏွာပံုဟာ…နည္းနည္းမိွန္လာသဗ်..ခါတိုင္းျဖင့္ ထင္ထင္ရွားရွား ျပတ္ျပတ္သားသားႀကီး…ေနာက္ေတာ့ မ်က္ႏွာပံုေလာက္သာထင္ေတာ့တယ္..မ်က္စိ၊ပါးစပ္၊နာေခါင္းတို႕ေတာ့ ေရးေရးေလာက္သာ
က်န္ေတာ့တယ္..ကၽြန္ေတာ့ အခန္းထဲလည္း လူသြားလူလာက အနည္းသား…ဘယ္သူသ
မွ တမင္တကာသြားဖ်က္းစီးမွာ မဟုတ္ဘူး…ဖ်က္လို႔လည္းရတာမိ်ဳးမွ မဟုတ္ဘဲ..ဒါနဲ႔
မိွန္မိွန္လာလိုက္တာ….(၁၅)ရက္ေလာက္လည္းၾကာေရာ…မ်က္ႏွာတခုလံုး ေပ်ာက္သြား
ပါေလေရာ..ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုးကပင္ အံ့အားသင့္စြာ…” ခင္ဗ်ားဟာ ကေတာ့ အေတာ္ကို ဆန္းက်ယ္တာဘဲ…ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ တခါမွ မၾကားဖူးဘူး”..
ဟုေျပာလိုက္မိ၏…

” ခင္ဗ်ားတို႔ အံ့ၾသတာ ေတာ္ ေတာ္..ေနာက္ႏွစ္ရက္ၾကာေတာ့ သူရိယ သတင္းစာ နာေရး သတင္းစာ နာေရးေၾကာ္ျငာထဲမွာ…တစ္ခါတည္းေတြ႔ပါေလေရာ..အင္းစိန္က ပင္စင္ အၿငိမ္းစား..၀န္ေထာက္မင္း ဦးေရႊအုပ္ဟာ (၁၅) ေလာက္ မက်န္မမား ျဖစ္ၿပီး
ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္တယ္လို႔ ပါလာပါေရာဗ်ာ”….ထိုအခါကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ..အလြန္အက်ဴး အံ့ၾသကုန္ၾကၿပီး..ကၽြန္ေတာ္
ကပင္ ထိုအေၾကာင္းကို အဂၤလန္ျပည္စာေရး ဆရာ ကိုႏွင္ဒိြဳင္း ထံသို႕ ေပးပို႔လွ်င္ေကာင္းမည္ဟု ေျပာမိ၏…

ဒီလိုနဲ႔ ကိုစိုးသိမ္းလည္း…ဆက္လက္ၿပီး…သူ၏မ်က္မွန္ကို ျဖဳတ္ကာ လက္ကိုင္ပု၀ါႏွင့္
ပြတ္သပ္ၿပီးလွ်င္…” ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ထူးဆန္းတာ သံုးခုရိွတယ္ဗ်ာ…
ပထမအခ်က္ကေတာ့…မေတာ္တဆ အမွတ္တမဲ့ ထင္ေနတဲ့ အဂၤေတရာဟာ တကယ့္လူ
တစ္ေယာက္မွက္ႏွာႏွင့္ တူလြန္းသဗ်ာ..အသက္ခ်င္းေတာင္တူေနတယ္…
ေလာကဓါတ္ဆရာႀကီးေတြျဖင့္ ေနာက္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကို ဘယ္လိုရွင္လင္းမလဲ မသိဘူး…ၿပီးေတာ့လည္း… ဒုတိယ တခ်က္က ဦးေရႊအုပ္ဆိုတဲ့ နာမည္ႏွင့္ အုတ္အဂၤေတဆိုတာ…နာမည္ခ်င္းမဆင္တူဘူးလားဗ်ာ..နာမည္ ကလည္း အံ့ၾသစရာ
တူေနလိုက္တာ”….

ထိုသို႔ေျပာစဥ္တြင္…၁၁ နာရီထိုးၿပီျဖစ္ၿပီး..ဓါတ္မီးမ်ားကိုၿငိမည္ဟု သိသျဖင့္..ကိုစိုးသိမ္း
လည္း မိမိအခန္းသို႔ ထသြားမည္ျပဳ၏..ကၽြန္ေတာ္က လက္ကိုဆဲြထားကာ…” ေနပါဦးဗ်ာ
ခဏ…ခင္ဗ်ာေျပာတာ အံ့ၾသ စရာ သံုးခ်က္ရိွတယ္ဆို…..တတိယအခ်က္ေျပာပါဦး
လို႔ေတာင္းပန္ရာ…ကိုစိုးသမ္းလည္း ..ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ၿပီး….”တတိယ အခ်က္က
ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ကို စိတ္၀င္စားေအာင္ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ေျပာတာကို ခင္ဗ်ားတို႔က ယံုတာ
အံ့ၾသစရာေပါ့ဗ်ာ..ဂြတ္ႏိုက္..ကိုသန္႕”…..

About Ko out of...

Ko out of... has written 91 post in this Website..