အလုပ္မွျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္… အိပ္ရာထဲသို႕ ပစ္လွဲခ်လိုက္သည္။ နံရံေပၚတြင္ခ်ိတ္ထားသည့္ ျပကၡဒိန္ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္မိသည္။ ဒီကိုေရာက္တာ သံုးလပင္မျပည့္ေသး။ အိမ္မွာအေမအဆင္ေျပရဲ႕လားမသိ။ သမီးေလးေရာ ေနေကာင္းရဲ႕လား….။ လွဲေနရင္းႏွင့္ပင္ ဖုန္းေလးကို ကြၽန္မေကာက္ကိုင္လိုက္မိသည္။ ဖုန္းထဲတြင္က်န္ေသာ ပိုက္ဆံမွာတစ္မိနစ္စာေလာက္ပင္ ရွိေတာ့၏။ ျမန္မာျပည္တြင္ က်န္ခဲ့သည့္ သမီးေလးႏွင့္စကားေျပာခ်င္တာေတာင္ တစ္လတစ္ခါမွ်သာ ကံတရားက ကြၽန္မကိုကန္႕သတ္ခဲ့သလား ထင္မိသည္။ ဖုန္းကိုသာ ကြၽန္မေငးၾကည့္ေနရင္း မ်က္ရည္မ်ားအလိုလိုက်လာမိသည္။ လြန္ခဲ့သည့္လတုန္းက ကြၽန္မအားပါဆယ္ႏွင့္ပို႕လိုက္ေသာ ကြၽန္မသမီး၊တူမေလး၊ေမာင္ေလးႏွင့္အေမ့ပံုကိုသာ ပြတ္သပ္ၾကည့္ရင္း ကြၽန္မပါးျပင္ေပၚသို႕ မ်က္ရည္မ်ား အတားအဆီးမရွိ စီးဆင္းေနေတာ့သည္။
“ မဂ်ဴး ငိုေနျပန္ၿပီလား…. မငိုပါနဲ႕.. မဂ်ဴးငိုရင္ သမီးလည္းငိုခ်င္တယ္…”
          ကြၽန္မႏွင့္အတူ ကြၽန္မညီမေလး၀မ္းကြဲပါ သူတစ္ပါးႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ဖို႕ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္ မဟုတ္ လား။ ကြၽန္မအတန္းပညာ (၅)တန္းသာတက္ခဲ့သည္။ ညီမေလးမွာ တကၠသိုလ္တြင္ Chemistry ႏွင့္ ဘြဲ႕ရ ၿပီးသား….။ ယခင္က ျမန္မာျပည္အိမ္မွာတြင္ပဲ ကြၽန္မအက်ီ ၤခ်ဳပ္သည္။ ကြၽန္မခင္ပြန္းႏွင့္ ကြၽန္မသမီးေလး (၂)ႏွစ္သမီးကတည္းက ကြာရွင္းထားၾကသည္။ အက်ီ ၤခ်ဳပ္ရင္းႏွင့္ပင္ ေငြစုမဲေလးစုမိသည္။ ေငြစုမဲကိုင္သည့္ သူလိမ္သြားသည္ႏွင့္ ကြၽန္မအေၾကြးသာတင္ခဲ့သည္။ အေၾကြးအားဆပ္ရန္ ေန႕သြင္းကေလး ကြၽန္မယူမိသည္။ မိသားစုမေျပလည္သည့္ၾကားကပင္ (၁၀)ရက္တိုး (တစ္နညး္အားျဖင့္ မတ္တိုး)ယူခဲ့မိသည္။ ေငြငါးေသာင္း ယူလွ်င္…… ေန႕စဥ္ (၅၀၀)သြင္းရသည္။ ထို(၅၀၀)မွာ အရင္းမဟုတ္ဘဲ ေငြငါးေသာင္း မေပးမခ်င္း ေပးေနရ ေသာ ေငြျဖစ္သည္။ ၾကပ္တည္းေနရေသာဘ၀ႏွင့္ပင္ အတိုးေပၚအတိုးဆင့္ကာ အတိုးမ်ားမွာ အရင္းထက္ပင္ အဆမတန္မ်ားျပားခဲ့ရသည္။
 ေန႕တိုး ၊ မတ္တိုးမ်ားၾကားထဲ၏ ႏြံထဲတြင္ ကြၽန္မရုန္းထြက္ဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။  စက္ခ်ဳပ္ရင္းႏွင့္ပင္ မစုမိသည့္ေငြအား တစ္လႏွင့္တစ္လစုမိရန္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ အလုပ္လုပ္ရန္အတြက္ ေအးဂ်င့္(Agent) တစ္ခု၏ ပြဲစားတစ္ေယာက္ႏွင့္ ခ်ိတ္မိခဲ့ၿပီး.. ကြၽန္မႏွင့္ ကြၽန္မညီမ၀မ္းကြဲ ကြၽန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ မေလးရွားႏုိင္ငံ ၊ ဆရီဘန္းဆိုသည့္ၿမိဳ႕ရွိ Golden Dragon Restaurant တြင္ Waitress လုပ္ရန္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ကြၽန္မ တို႕လက္မွတ္ထိုးရေသာ စာခ်ဳပ္ထဲတြင္ လစာတစ္လ(၈၀၀)ရရွိမည္။ တနဂၤေႏြေန႕တိုင္းပိတ္မည္။ တစ္ရက္ အလုပ္ခ်ိန္(၁၂)နာရီလုပ္ရမည္။ ေနစရာ၊စားစရာေပးမည္။ က်န္းမာေရးမေကာင္းလွ်င္ေဆးကုေပးမည္။ သံုးႏွစ္အနည္းဆံုးလုပ္ရမည္။ စာခ်ဳပ္ထဲတြင္ အဂၤလိပ္လိုသာ ေရးထားသည္ ကြၽန္မေမာင္ေလးဖတ္ျပလို႕သာ ကြၽန္မသိခဲ့ရသည္။
          ထြက္ခြာမည့္ရက္ ေလယာဥ္ကြင္းသို႕အေရာက္တြင္ ကြၽန္မရင္ထဲတြင္ဆို႕နင့္နင့္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ေန႕ခင္းဘက္ မေလးရွားႏိုင္ငံသို႕ေရာက္ေသာအခါ ကြၽန္မတို႕ကို လာႀကိဳမည့္သူေပၚမလာ။ ညသန္းေခါင္အထိ လာႀကိဳမည့္သူမလာသည့္အခါ ကြၽန္မတို႕ ေလယာဥ္ကြင္းရွိရုံးခန္းထဲတြင္သာ အိပ္စက္ခဲ့ရသည္။ ေလေအးေပးစက္၏ အေအးဒဏ္က ကြၽန္မတို႕ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ထိုစားေသာက္ဆိုင္တြင္ အလုပ္၀င္မည့္ လူအားလံုးကိုပါ အရုိးထဲထိေအးေစသည္။ လာႀကိဳသည့္မန္ေနဂ်ာမွာ ေနာက္တစ္ေန႕နံနက္မွ ေရာက္လာေတာ့ သည္။ ကြၽန္မတို႕ ဆရီဘန္းဆိုသည့္ၿမိဳ႕သို႕ေရာက္ေသာအခါ  ကြၽန္မတို႕အလုပ္ခြင္သို႕ တန္း၀င္ေရာက္ရေတာ့ သည္။ အလုပ္၀င္၀င္ခ်င္းေန႕ပင္ ကြၽန္မတို႕အားကိုးခဲ့ရေသာ ေက်းဇူးတင္ခဲ့ရေသာ ေအးဂ်င့္ႏွင့္ပတ္သက္ရ်္ အထင္အျမင္ တက္တက္စင္ေအာင္လြဲေပေတာ့သည္။
                   *******************************************
“မဂ်ဴးမ အလုပ္ခ်ိန္က (၉)နာရီပဲ လုပ္ရတာတဲ့…. စာခ်ဳပ္ထဲမွာက်ေတာ့ (၁၂)နာရီတဲ့ ခုေတာ့ သမီးတို႕က (၃)နာရီပိုလုပ္ရေတာ့မွာေပါ့… အမွန္ေတာ့ ဒါ(over time)ရမယ့္ အလုပ္ခ်ိန္ပဲ”
“ေအးဂ်င့္(Agent)က ေသေသခ်ာခ်ာမလုပ္ေပးလုိက္တာလား…။ တမင္ပဲလုပ္တာလား…”
“ေနာက္ၿပီးလစာကလည္း (၉၅၀)ရတာတဲ့… သမီးတို႕ကို (၈၀၀)ပဲေပးၿပီး သူတို႕ျဖတ္ခုတ္ထားတာေပါ့..”
          ညီမေလးခမ်ာ ငုိမဲ့မဲ့ႏွင့္ေျပာေနေတာ့သည္။ ကြၽန္မလည္းသက္ျပင္းသာ ခ်ႏိုင္ေတာ့သည္။
“ဟဲလို… ျဖိဳးေလး… ဟဲလို… ၿဖိဳးေအာင္လား…”
“ေအး … ဂ်ဴးမငါေျပာ… နင္အဆင္ေျပလား…”
“အင္း… ငါအဆင္ေျပပါတယ္… ဒီလတစ္သိန္းပဲ ပို႕ႏိုင္ဦးမယ္ အေၾကြးေတြထဲက အတိုးေတြ အရင္ဆပ္ထားလိုက္ေနာ္…”
“နင္ဒီလို…မ်ဳိးနဲ႕ အတိုးေတြပဲဆပ္ေတာ့မွာလား….. အရင္းမေက်ဘဲျဖစ္ေတာ့မွာပဲ.. ငါတို႕ကိုက စိတ္မပူနဲ႕ ဒီမွာက ဘယ္လိုစားစားရပါတယ္…။”
“အင္းပါ..စိတ္မပူပူါနဲ႕ ငါအဆင္ေျပပါတယ္…။ အေမေရာေနေကာင္းတယ္မဟုတ္လား…။ ဖူးေလးေရာေနေကာင္းလား…”
“နင့္သမီးကေတာ့ ေနေကာင္းပါတယ္ ေမႀကီးလည္း ေနေကာင္းတယ္..။ စိတ္မပူနဲ႕..နင္သာေအးေဆး အလုပ္လုပ္”
“ေအးေအး.. ငါဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္…။ ပိုက္ဆံက သိပ္မရွိဘူး…”
          ဖုန္းခ်ကာ ကြၽန္မသက္ျပင္းခ်မိေတာ့သည္။ တကယ္ေတာ့ ကြၽန္မအဆင္မေျပပါ။ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ တရုတ္စားေသာက္ဆိုင္မွ ေကြၽးေသာအစားအစာမ်ားမွာ ခ်ဳိခ်ုိအီအီေတြသာျဖစ္သည္။ ကြၽန္မညီမေလးမွာေတာ့ မညည္းပါ စားေသာက္ေနေတာ့သည္။ ေမာင္ေလးေျပာသလိုပင္ ကြၽန္မအေၾကြးေတြ အရင္းေတာင္ေက်ပါ့မလား…။
                             *****************************************
          ကြၽန္မတို႕ေနရေသာအေဆာင္ေတြ မိန္းကေလးသီးသန္႕ ေယာက္်ားေလးသီးသန္႕ျဖစ္သည္။ ကြၽန္မထက္ အသက္(၃-၄)ႏွစ္ ႀကီးသူမ်ားလည္းပါသည္။ ကြၽန္မတို႕အခန္းတြင္ေနေသာ မသီတာဆိုသည့္ အစ္မမွာ ကြၽန္မကိုၾကည့္ရ်္…..
“ဂ်ဴးမရယ္ စိတ္မညစ္ပါနဲ႕…. မတရားအတိုးေခ်းစားတဲ့သူေတြဟာ တစ္နည္းနဲ႕မဟုတ္ ၊ တစ္နည္းနဲ႕တစ္နည္း ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္တာ ေရာဂါျဖစ္ရင္ျဖစ္ ၊ မျဖစ္ရင္ အိမ္မီးေလာင္တတ္တာ.. ငါတို႕နားက ေငြတိုးမတရားေခ်းစား တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ အဲသည္အတိုင္းပဲ….”
          ထိုအစ္မေျပာမွသာ ကြၽန္မပိုစိတ္ပူမိေတာ့သည္ ကြၽန္မတို႕အိမ္ေလးနားမွ အိမ္မွမိန္းမသည္ မတရားေငြးတိုးေခ်းစားသည့္မိန္းမျဖစ္သည္။ နံနက္စာ၊ညစာ ဟင္းခ်က္၀ယ္စရာမလို နံနက္ေစ်းထဲ သြားသည္ႏွင့္ သူေငြတိုးေခ်းစားထားေသာ ပ်ံက်ေစ်းသည္မ်ားမွ အတိုးမရလွ်င္ ရရာအသီးအႏွံ အသားငါးကိုယူတတ္ေသာမိန္းမျဖစ္သည္။ ကြၽန္မကံေကာင္းသည္မွာ ထိုမိန္းမဆီမွ ေငြမေခ်းျဖစ္ခဲ့ပါ။ ေနာက္ရက္အနည္းငယ္တြင္ ကြၽန္မေယာင္းမျဖစ္သူ မေလးရွားသို႕ အလုပ္လုပ္ရန္ေရာက္လာေတာ့မည္။ မလာနဲ႕ဟုေျပာရန္လည္း ေငြမ်ားလက္လြန္ကုန္ၿပီျဖစ္သည္။ ကြၽန္မေယာင္းမျဖစ္သူအလုပ္လုပ္ရန္ေနရာမွာ ေ၀းသည္ဟုဆိုသည္။ သူမအား ေအးဂ်င့္(Agent)မွ မည္သို႕၀န္ေဆာင္မႈေပးလိုက္လည္း ကြၽန္မသိပါ။ ေနရာစရာသာရရ်္ စားစရာ၀ယ္စားရမည္ဟုေျပာသည္။ လစာမွာ (၉၀၀)ရမည္ျဖစ္သည္။ ကြၽန္မတို႕ႏွင့္ (၁၀၀)သာကြာသည္။
          အလုပ္တြင္ပင္ပန္းလာရ်္ ကြၽန္မအိပ္ရာေပၚသို႕လွဲခ်လိုက္သည္။ ကြၽန္မေဘးနားမွ ကြၽန္မညီမေလးမွာ လူငယ္ဆိုေတာ့ ေခါင္းခ်ရုံႏွင့္ အိပ္ေမာက်ေနၿပီ။ အတိုးေရာ အရင္းပါေက်ရန္အတြက္ (၃)ႏွစ္လံုးလံုး ကြၽန္မ ေခြၽးႏွင့္ေသြးႏွင့္ရင္း၍ အလုပ္လုပ္ရဦးမည္။
                             *****************************************
          ညဘက္အလုပ္မွ အေဆာင္သို႕ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ ဖုန္းသံထမည္လာသည္။
“ဟယ္လို…..”
“ဂ်ဴးမလား.. ငါျဖိဳးေအာင္ဟ….”
“နင္ပိုက္ဆံကုန္မွာစိုးလို႕ ငါအင္တာနက္ကေန ဖုန္းေခၚလိုက္တာ … နင္အဆင္ေျပရဲ႕လား…”
“အင္း…ငါေျပပါတယ္…..”
“နင္….ငိုေနတယ္ဆို… မီမီ(ညီမေလး)ေျပာတယ္…”
“ငါမငိုပါဘူး….”
          ကြၽန္မလိမ္ေျပာလိုက္မိသည္။ စိတ္ပူမွာစိုးေသာေၾကာင့္ပင္။
“အားတင္းထားပါဟာ…. မတရားလုပ္တဲ့သူေတြ မတရားခံရမယ္….”
“အင္းပါ….ငါသိပါတယ္.. သံုးႏွစ္ျပည့္တာနဲ႕ ငါျပန္လာေတာ့မွာ…”
          စကားေျပာရင္းႏွင့္ပင္ ကၽြန္မရင္ထဲဆို႕တက္လာသည္။ ငိုသံမပါေအာင္ ကၽြန္မထိန္းကာထားေနမိသည္။
“ေအး….နင္ လမ္းထဲက ကုန္စံုဆိုင္မိန္းမဆီက ေငြငါးေသာင္းေခ်းထားတယ္ဆို…. အတိုးဘယ္ေလာက္ေတာင္လဲဟာ… သူလာေတာင္းတာ အတိုးေရာအရင္းပါ ကိုးေသာင္းရွိၿပီတဲ့… အရင္းထက္ေတာင္မ်ားေတာ့မယ္….”
“အင္းဟုတ္တယ္….”
“သူတို႕ကိုငါေမးတယ္ ဒီလထိ အတိုးေရာအရင္း ကိုးေသာင္းတဲ့… အဲဒါနဲ႕ငါေျပာတယ္ ခုလငါးေသာင္းေပးမယ္ ေနာက္လေလးေသာင္းယူလို႕… အဲဒါမရဘူးေျပာတယ္.. မရရင္လည္း မယူနဲ႕လို႕ ကြၽန္ေတာ္က သက္သက္ ဆပ္ေပးတာလို႕ အဲဒါေနာက္ေတာ့ ယူမယ္ျဖစ္သြားတယ္… အဲသည္အေၾကြးဆပ္ထားလိုက္တယ္…”
          ကြၽန္မအသံမထြက္ေပမယ့္ ပါးျပင္တြင္ မ်က္ရည္မ်ားက်ေနမိသည္။ ကိုယ့္ထက္ငယ္ေသာ ေမာင္ေလးကိုေတာင္ ကြၽန္မအပူေတြေပးေနမိသည္။
“မတရားေငြတိုးေခ်းစားတဲ့သူေတြဟာ ခ်က္ခ်င္းျပန္ခံရတယ္ဆိုတာမမွားပါဘူး ဂ်ဴးမရယ္… ခုအဲသည္မိန္းမေတြ ဘာျဖစ္သြားလဲ နင္သိလား…”
“ဟင္…ဘာျဖစ္လို႕လဲ”
          ကြၽန္မရင္ေတြတုန္သြားမိသည္။ အိမ္မ်ားမီးေလာင္တာလား….။
“သူတို႕ကိုင္တဲ့ စုမဲေလ… သိန္း(၂၀)မဲဆိုတာ … ရၿပီးသားမဲစုၿပီးသားသူေတြ မေပးႏိုင္တာနဲ႕ သူတို႕ ဆယ္ေယာက္စာ သိန္း(၂၀၀)ေလ်ာ္လိုက္ရတယ္…။ ခုအိမ္ပါေရာင္းေပးလိုက္ရတယ္…”
“ဟင္…”
          ကြၽန္မ အံၾသစြာေရရြတ္မိလိုက္သည္။
“ေအးခု အေၾကြးသမားေတြကိုလည္း အတိုးေရာအရင္းပါေပါင္းခိုင္းထားတယ္…။ အဲသည္ေပါင္းၿပီးသားေတြကိုပဲ တစ္လခ်င္းဖဲ့ဆပ္မယ္ေျပာထားတယ္။ သူတို႕မတရားယူထားတာ သူတို႕သိပါတယ္..နင္သာ ေနေကာင္းေအာင္ ေနၿပီး အလုပ္ေအးေအးေဆးေဆးလုပ္…”
“အင္း….အင္း….”
          ဖုန္းခ်ၿပီးၿပီးခ်င္းပင္ ကြၽန္မမေနာက္ေက်ာသို႕ ညီမေလးလာဖက္ရွာသည္။ သူမပါးျပင္ႏွင့္ ကြၽန္မေက်ာျပင္ ထိလိုက္ေသာအခါတြင္ ကြၽန္မေက်ာျပင္တြင္ မ်က္ရည္အခ်ဳိ႕စိုစြတ္သြားသည္။
“သမီးလည္း ေက်ာင္းဆက္တက္ခ်င္ေသးတာ.. အေမတို႕အဆင္မေျပလို႕သာလာရတာ အားတင္းထားပါအစ္မရယ္….ခုအလုပ္က စားေသာက္ဆိုင္ျဖစ္ၿပီး (Tick money)မယူခိုင္းတာကိုလဲ သမီးတို႕ ဆႏၵျပထားတယ္မဟုတ္လား.. အဆင္ေျပလာမွာပါ…”
                             ****************************************
“ဟယ္လို…..ဟယ္လို ျဖိဳးေအာင္လား…”
“ဟဲ….ဂ်ဴးမ ငါသူဇာ… ငါဒီကိုေရာက္ေနၿပီ…”
“ဟင္..မသူဇာ..မသူဇာ ေရာက္ေနၿပီလား…”
          ကြၽန္မေယာင္းမ မသူဇာ၏အသံမွာ ဖုန္းထဲတြင္ေတာင္ အားမရွိသလိုအားေလ်ာ့ေနသည္။
“အဆင္ေျပလား မသူဇာ”
“ေျပပါတယ္…အလုပ္ကေတာ့ နင္တို႕လိုမဟုတ္ဘူး စက္ရုံဆိုေတာ့ ဘယ္နားၾကည့္ၾကည့္ ေတာေတြ ေတာင္ေတြႀကီးပဲ…။ အလုပ္ကလည္း ငါကလူသစ္ဆိုေတာ့ အရမ္းပင္ပန္းတယ္။ ကုမၸဏီက လစာေပးတာ ေထာင္ေက်ာ္တယ္ ငါ(၉၀၀)ပဲရတာ။ လစာထုတ္ရင္ေငြေပးတဲ့သူက အလုပ္ရွင္မဟုတ္ဘူး ေအးဂ်င့္(Agent)ဟ…။ သူတို႕က ငါတို႕လစာေတြကို ေခါင္းပံုျဖတ္ထားတာ မတရားဘူးဟာ။ ငါတို႕ သူတို႕ကို ၀န္ေဆာင္ခလည္းေပးထားတာကိုး…”
          မသူဇာအသံမွာ ေျပာရင္းေျပာရင္း ငိုသံပါလာသည္။ မသူဇာမွာ သားေလးႏွစ္ေယာက္အား သူ႕ညီမျဖစ္သူႏွင့္ထားခဲ့၍ ထြက္လာခဲ့သူျဖစ္သည္။
“ေအးဂ်င့္(Agent)ကို ျပန္ေျပာဦးေပါ့ မသူဇာရယ္…”
“သူတို႕က ငါတို႕ကို ေအးေအးေလးနဲ႕ ဂ်င္းထည့္သြားတာဟ…..။ ေအးေပါ့ဟာ… ငါတို႕ေခြၽးေတြ၊ေသြးေတြနဲ႕ ရုန္းကန္ထားတာေတြကို သူတို႕ကေဖာက္ထုတ္ၿပီး ေသာက္ၾကတယ္…..။ ေဖာက္ၿပီးေသာက္ၿပီးသြားရင္း သူတို႕ ေမွာက္ရက္လဲက်မယ့္ အခ်ိန္ေတာ့ လာမွာေပါ့…။ ၀ဋ္မွာအၿမဲ ငရဲမွာအပတဲ့… ၀ဋ္ကခ်က္ခ်င္းလည္မွာပါ။”
          မသူဇာ၏စကာသံမွာ ကြၽန္မနားထဲသို႕ စူးနစ္စြာ၀င္ေရာက္လာသည္။ အေသြးအသားေတြကိုေဖာက္… ၿပီးရင္းေသာက္….၊ ေသာက္ၿပီးရင္ ေမွာက္လဲက်မယ့္အခ်ိန္တဲ့။
“ငါမက်ိန္ပါဘူး ဂ်ဴးမရယ္… ကိုယ့္ဘ၀နဲ႕ကိုယ္ပဲေလ။ ငါတို႕ကေနေပမယ့္ ကံတရားကမေနပါဘူး။ ၀ဋ္ကမေနပါဘူးဟာ…။ ေတာ္ၿပီဟာ ငါ့ကို စကားေျပာခ်င္ရင္ ဒီနံပါတ္ဆက္လိုက္ေနာ္.. ငါပင္ပန္းေနလို႕ အိပ္ဦးမယ္…..”
          မသူဇာဖုန္းခ်သြားေသာအခါ ကြၽန္မဖုန္းေလးကိုသာ ၾကည့္ေနမိသည္။ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ေပၚတြင္ အိမ္မွပို႕လိုက္ေသာ ဓာတ္ပံုေလးအား ဖုန္းကင္မရာျဖင့္ ျပန္လည္ရုိက္ထားေသာပံုကေလး…။ ကြၽန္မၾကည့္ေသာ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ေလးမွာ ေ၀း၀ါးေနသည္…။ ကြၽန္မမ်က္၀န္းစမွ မ်က္ရည္မ်ား စီးဆင္းလာျပန္သည္။ ည ၁၂း၀၀နာရီရွိၿပီဆိုေသာ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္မွ နာရီကို ကြၽန္မ၀ိုးတ၀ါးသာ ေတြ႕ရသည္။ ကြၽန္မဘုရားရွိခိုးကာ ေခါင္းအံုးေပၚသို႕လွဲခ်လိုက္၏။ ကြၽန္မတို႕အားလံုး၏ ေခြၽး၊ေသြးျဖင့္ရင္းႏွီးထားေသာအရာမ်ား ေဖာက္ထုတ္ခံရ ဦးမည္။ ေဖာက္ထုတ္ခံၿပီးလွ်င္ ေသာက္သံုးခံရဦးမည္။ ၿပီးလွ်င္……………………………………………..။
စူးရွ
24.12.2011
Sunday,9:36PM
ေအာင္ မိုးသူ

About ေအာင္ မိုးသူ

ဘႀကီး ေအာင္ has written 222 post in this Website..

နာမည္အရင္းေကာ ကေလာင္နာမည္ေကာ ေအာင္မိုးသူပါ။ လူဆန္တဲ့ လူ႕ဘ၀ထဲမွာ ေနထုိင္တဲ့လူတစ္ေယာက္ပါ။

   Send article as PDF