လူမုန္လာဥ၊ လူႀကက္ဥ နဲ႕ လူလက္ဖက္ေျခာက္

တစ္ခါက ဤမဟာဘဒၵကမၻာရဲ႕တစ္ေနရာမွာ သားအဖႏွစ္ေယာက္ရွိေလသတဲ့။
တစ္ေန႕မွာသမီးလုပ္တဲ့သူက အေဖကိုတုိင္တည္တယ္။
သူ႕ဘဝမွာအဆင္မေျပတာေတြမ်ားေနတယ္
ေပါ့။ ဘာလုပ္လုပ္အဆင္မေျပတာေတြခ်ည္းမိ
ု႕
အားကျပတ္ေနၿပီး အရာရာကိုလက္ေလွ်ာ့ခ်င္စိတ္ကေပါက္ေနၿပီ ေဖေဖရယ္။
တိုက္ရခုိက္ရတာ၊ ရုန္းရကန္ရတာလည္း သမီးမွာေမာလွပါၿပီ၊ ပန္းလွပါၿပီရွင္။
ျပႆနာတစ္ခုေျပလည္သြားလို႕မွ မနားရေသးဘူး ေနာက္ထပ္ျပႆနာတစ္ခုက ထပ္တက္လာနဲ႕
ဘဝဆုိတာ ဒုကၡတြင္းႀကီးထဲေဇာက္ထုိးဆင္းေနရသလိုပါပဲ ေဖေဖရယ္၊
သမီးေတာ့စိတ္ညစ္တယ္ လူေတာင္ဆက္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး
ဘာညာစသည္ျဖင့္ဖေအကိုတုိင္တည္ရင္း ညည္းရွာတယ္။

ဖေအလုပ္တဲ့လူက စာဖိုမွဴးႀကီးပါ။ သမီးကလည္း အဲဒီလို
ညည္းညဴတုိင္တည္လာေရာဖေအက ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႕သမီးကိုလက္ဆြဲၿပီး
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲေခၚသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့အိုးသံုးလံုးထဲကုိေရေတြျဖည့္ၿပီး
မီးျပင္းျပင္းနဲ႕ ဖုိသံုးဖုိေပၚမွာတည္လိုက္တယ္။ မႀကာပါဘူး။
မီးေတြကျပင္းေတာ့သံုးအုိးစလံုးထဲကေနေရေတြက ပြက္ပြက္ဆူလာေတာ့တာေပါ့။
ေရေႏြးလည္းဆူေရာ ဖေအလုပ္တဲ့သူက တစ္အိုးထဲကုိ မုန္လာဥေတြထည့္၊
ေနာက္တစ္အိုးထဲကုိ ႀကက္ဥေတြထည့္၊ ေနာက္တစ္အိုးထဲကိုက်ေတာ့
လက္ဖက္ေျခာက္ေတြထည့္လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့အုိးေတြကို
ဒီအတုိင္းဆက္တည္ထားလိုက္တယ္။ စကားေတာ့တစ္လံုးမွမေျပာဘူး။ သမီးလုပ္တဲ့သူက
ေဖေဖ့ႏွယ္ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနျပန္တာလဲလို႕ေတြးရင္းစိတ္ကတယ္မရွည္ခ်င္ဘူး။
ဒါေပမဲ့ဘာကိုမဆုိအေႀကာင္းမဲ့မလုပ္တတ္တဲ့
ဖေအ့အေႀကာင္းကိုသိထားေတာ့အံကေလးတင္းရင္း
စိတ္မရွည္စြာနဲ႕ပဲေစာင့္ေနရပါေတာ့တယ္။

ဆယ္မိနစ္ေလာက္ႀကာေတာ့ဖေအလုပ္တဲ့သူက မီးသံုးဖုိစလံုးကိုသတ္လုိက္ၿပီး
ပထမအိုးထဲက မုန္လာဥေတြကုိဆယ္၊ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ထဲထည့္တယ္။ ေနာက္တစ္အုိးထဲက
ႀကက္ဥေတြကုိလည္းဆယ္ၿပီးတျခားပန္းကန္ထဲထည့္တယ္။
ေနာက္ဆံုးအိုးထဲကလက္ဖက္ရည္ႀကမ္းေတြကုိလည္း ပန္းကန္တစ္လံုးထဲထည့္တယ္။
ၿပီးေတာ့မွ သမီးဖက္ကုိလွည့္ၿပီးေမးလုိက္တယ္။

” ကဲ .. သမီးေလးေရ၊ ဒါေတြကဘာေတြလဲ.. ”

” မုန္လာဥျပဳတ္ရယ္၊ ႀကက္ဥျပဳတ္ရယ္၊ ေရေႏြးႀကမ္းရယ္ပါ ေဖေဖ.. ”

သမီးကအဲဒီလိုေျဖလုိက္ေတာ့ဖေအကသမီးကုိသူ႕နားလာခုိင္းၿပီး
မုန္လာဥေတြကုိစမ္းခုိင္းတယ္။ သမီးကဖေအခုိင္းတဲ့အတုိင္း
မုန္လာဥျပဳတ္ေတြကုိဇြန္းနဲ႕ထုိးႀကည့္ၿပီးေနာက္ ” ေဖေဖ့မုန္လာဥေတြက
ေပ်ာ့ၿပဲေနၿပီ.. ” လို႕ေျပာလုိက္ပါတယ္။

ဖေအက သမီးစကားကုိအမႈမထားပဲႀကက္ဥျပဳတ္တစ္လံုးကုိယူၿပီးသမီးကိုခြဲခုိင္းျပန္တယ္။
အေပၚကအကာကုိခြာလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့
ေကာင္းေကာင္းႀကီးက်က္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ႀကက္ဥျပဳတ္ေပါ့။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေရေႏြးႀကမ္းကုိျမည္းႀကည့္ဖုိ႕ဖေအကခုိင္းလုိက္ျပန္တယ္။
သမီးလုပ္တဲ့သူက ၿပံဳးလိုက္မိေနရင္းကေန
ဖေအခုိင္းတဲ့အတုိင္းအေငြ႕တေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ေရေႏြးႀကမ္းပူပူကုိ
တဖူးဖူးမႈတ္လုိ႕ျမည္းလုိက္လိုက္ရပါတယ္။
အင္မတန္ေမႊးပ်ံ႕ၿပီးအရသာရွိတဲ့လက္ဖက္ရည္ႀကမ္းျဖစ္ေနတာကုိလည္း
သတိထားလုိက္မိတယ္။

“ေဖေဖဘာကုိေျပာခ်င္တာလဲဟင္…” လက္ဖက္ရည္ႀကမ္းကိုအရသာခံရင္း
သမီးကမေအာင့္ႏုိင္ေတာပဲ ေမးလုိက္ရပါေတာ့တယ္။

ဖေအကရွင္းျပတယ္။

” မုန္လာဥရယ္၊ ႀကက္ဥရယ္၊ လက္ဖက္ေျခာက္ရယ္ဆိုတဲ့မတူတဲ့အရာသံုးမ်ိဳးဟာ
တူညီတဲ့ဒုကၡျဖစ္တဲ့ ေရေႏြးပူပူထဲမွာ တစ္ျပိဳင္တည္း တစ္ညီတည္း
ထည့္အျပဳတ္ခံခဲ့ရတာခ်င္းအတူတူ တံု႕ျပန္ပံုခ်င္းက်ေတာ့ မတူဘူးေလ သမီးရဲ႕။

မုန္လာဥဟာေရေႏြးထဲမေရာက္ခင္တုန္းကေတာ သန္သန္မာမာ၊
ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းႀကီးရယ္၊ အဲ.. ဒါေပမဲ့
ေရေႏြးနဲ႕လည္းအျပဳတ္ခံလုိက္ရေရာ တစ္ခါတည္းကိုေပ်ာ့ဖတ္ၿပီး
ခ်ိနဲ႕သြားေတာ့တာပဲ။

ႀကက္ဥကက်ေတာ့ ေရေႏြးထဲမေရာက္ခင္ကအထိမခံဘူး
ထိလုိက္တာနဲ႕ဖတ္ခနဲကြဲမွာအေသအခ်ာေနာ္။ အေပၚခြံပါးပါးေလးက
အထဲကအရည္ႀကည္ေပ်ာ့ဖတ္ဖတ္ေလးေတြကိုကာရံထားရတဲ့အေနအထားေပါ့။
ဒါေပမဲ့ေရေႏြးဆူဆူထဲမွာလည္းႀကာႀကာေလးေနလိုက္ရေရာ
အဲဒီေပ်ာ့အိအိအတြင္းသားေတြအားလံုးမာကုန္တာပဲမဟုတ္လားသမီးရဲ႕..။

ေအး.. လက္ဖက္ေျခာက္ကေတာ့ တစ္ဘာသာပဲ။ ေရေႏြးပြက္ပြက္ထဲလည္းေရာက္သြားေရာ
အဲဒီပြက္ပြက္ဆူေနတဲ့ေရကုိပါ လက္ဖက္ရည္အျဖစ္ေျပာင္းလဲပစ္လုိက္တယ္။

ကဲ.. အေဖ့သမီးကေရာ ဘာလဲ။ မုန္လာဥလား၊ ႀကက္ဥလား၊ လက္ဖက္ေျခာက္လား။
ေလာကဓံဆုိတာေတာ့လူတုိင္းရင္ဆုိင္ႀကရတာပဲသမီး။ အဲဒီေလာကဓံနဲ႕နဖူးေတြ႕
ဒူးေတြ႕ရင္ဆုိင္ရတဲ့အခါမွာ သမီးက ဘယ္လိုတံု႕ျပန္လိုက္ခ်င္သလဲ။
မုန္လာဥလုိတံု႕ျပန္မလား၊ ႀကက္ဥလိုတုံ႕ျပန္မလား၊
လက္ဖက္ေျခာက္လုိတုံ႕ျပန္မလား သမီးဘာသာစဥ္းစားေပေတာ့ကြယ္။”

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ဒါပါပဲကြယ္။ စာဖတ္သူလူႀကီးမင္းကေရာဘယ္လိုပါလဲ။

အျပင္ပန္းအျမင္မွာေတာ့ မုန္လာဥလိုမာမာခ်ာခ်ာ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းႀကီးနဲ႕
ေလာကဓံနဲ႕ တကယ္တမ္းရင္ဆုိင္ရတဲ့အခါက်ရင္ေတာ့
ေပ်ာ့ေခြႏြမ္းရိၿပီးအားကုန္သြားမယ့္လူစားမ်ိဳးပါလား။

ဒါမွမဟုတ္ႀကက္ဥလုိလူစားလား။ အစတုန္းကေတာ့ ထိလြယ္ရွလြယ္တယ္။
စိတ္ကလည္းေပ်ာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ေသျခင္းတရားလုိ ရွင္ကြဲကြဲတာလုိ
ခြ်တ္ၿခံဳက်တာလို ႀကမၼာဆုိးတစ္ခုခုကို
အျပင္းအထန္ခံစားၿပီးရတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ နင္လားဟဲ့.. ေလာကဓံဆုိတဲ့စိတ္ဓာတ္၊
ထီမထင္တဲ့စိတ္ဓာတ္နဲ႕ မာေက်ာေက်ာ
ေတာင့္တင္းတင္းႀကီးျဖစ္သြားမယ့္လူစားမ်ိဳးလား။ မျပဳတ္ခင္ႀကက္ဥနဲ႕
ျပဳတ္ၿပီးသားႀကက္ဥလုိပဲ အျပင္ပန္းအျမင္မွာသိပ္မကြာလွေပမယ့္
အတြင္းမွာခါးသီးမာေက်ာေနတဲ့ႏွလံုးသားနဲ႕လူမ်ားျဖစ္ေနမွာလား။

ဒါမွမဟုတ္စာဖတ္သူလူႀကီးမင္းဟာ လက္ဖက္ေျခာက္လုိလူစားမ်ိဳးလား။
ေရပူကုိေပမယ့္ အသြင္ေျပာင္းေပးႏုိင္စြမ္းရွိတာမ်ိဳးေလ။
လက္ဖက္ေျခာက္ဆုိတာက ေရေႏြးဆူေလေလ ပြက္ေလေလ လက္ဖက္ရည္အရသာေကာင္းေလေလေပါ့။
လက္ဖက္ေျခာက္လိုလူဆုိတာကလည္း ဒုကၡသုကၡေတြ အရွိန္တက္ေလေလ
အရည္အခ်င္းေတြပိုရွိလာေလျဖစ္ၿပီး ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္
ပိုေကာင္းတဲ့အေျခအေနကုိ ဖန္တီးေပးႏုိင္သူျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

ကဲ.. စာဖတ္သူလူႀကီးမင္း ေလာကဓံကုိဘယ္လိုရင္ဆိုင္မယ္စိတ္ကူးပါသလဲ။
စာဖတ္သူဟာ လူမုန္လာဥလား၊ လူႀကက္ဥလား၊ လူလက္ဖက္ေျခာက္လား။

About cobra

oakar min maung has written 203 post in this Website..