ရြာထဲမေရာက္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ။ စိတ္ကေတာ့ အျမဲေရာက္ပါတယ္။ ပုိ႔စ္ေတြလည္းတင္ခ်င္တာ မတင္ျဖစ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အခုတေလာ အိမ္ကုိလည္းေနာက္က်မွ ျပန္ေနရတယ္။ ေနာက္က်ေတာ့ ကားတစ္ဆင့္ထဲနဲ႔ ေရာက္ရမွာကို ႏွစ္ဆင့္စီးျပီးမွ အိမ္ေရာက္ေရာ………..။ အဲဒီ့လို ႏွစ္ဆင့္အစီးေကာင္းတာ ကံေကာင္းလို႔ မေသတယ္။ ျဖစ္ပံုအစံုကေတာ့……………………

အဲဒီ့ေန႔က (၈)နာရီခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွ ရံုးကေနျပန္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ့ေတာ့ စီးေနက် (၁၅၇) အထူးက မလာေတာ့ဘူး။ ကံေကာင္းရင္ေတာ့ တစ္စီးတစ္ေလ လာတတ္ေပမယ့္ ေနာက္က်ေနေတာ့ သူလာတဲ့အထိလည္း မေစာင့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ အဓိပတိ(အနီ) ေလးစီး၊ ကမာၻေအးမွာဆင္း၊ ေနာက္တစ္ဆင့္ျပန္စီးမယ္လို႔ စိတ္ကူးျပီး စီးလိုက္မိပါတယ္။ ကားကေတာ့ လူသိပ္မပါဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာ အေၾကာရွည္ျပီး ေနာက္ဆံုးခံုတန္းရွည္မွာ သြားထုိင္မိတယ္။ အုတ္က်င္းမွတ္တိုင္လည္းေရာက္ကေရာ ကားကမွတ္တိုင္မွာေတာင္ မရပ္ေသးဘူး။ ေနာက္ကကားေပါ့…….. (၄၈) အထူးေလ။ အဓိပတိ(အနီ)ကို ၀င္ေဆာင့္တယ္။ အရွိန္ေတာ္ေတာ္ျပင္းျပင္းကို ၀င္တိုက္လိုက္တာပါ။

ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ ေနာက္မွန္ၾကီး ကြဲသြားျပီး မွန္စေတြလာစင္တယ္ေလ။ ေနာက္ဆံုးခုံမွာ ထုိင္တဲ့ (၆)ေယာက္မွာ (၃)ေရာက္ကေတာ့ မွန္စေတြထိျပီး နဖူးနဲ႔ဂုတ္ေတြမွာ ေသြးေတြနဲ႔ေပါ့။ ဒဏ္ရာရတဲ့ (၃)ေယာက္က ျငိမ္းေဘးမွာ ထုိင္တာပါ။ အဲဒီ့ေန႔က ျငိမ္းကေတာ္ေတာ္ေလးကို ကံေကာင္းတာပါ။ ေက်ာကုန္းကို နည္းနည္းၾကီးတဲ့ မွန္ကြဲတစ္ခု လာရိုက္မိတာပါ။ အျပားလိုက္ရိုက္မိလို႔ေပါ့။ မဟုတ္လို႔ကေတာ့ မွန္စိုက္ျပီး တစ္ခုခုျဖစ္မွာ။ အက်ၤီေပၚေတြမွာေကာ၊ ဆံပင္ေတြမွာပါ မွန္စေတြခ်ည္းပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အစ္မတစ္ေယာက္နဲ႔အတူ ကားငွားျပီးပဲ အိမ္ျပန္လိုက္ေတာ့တယ္။ အိမ္ျပန္တဲ့တစ္လမ္းလံုးလည္း လူက လန္႔လည္းလန္႔၊ အက်ၤီမွာလည္း မွန္စေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ဟိုနားကဆူးတူးတူး၊ ဒီနားကဆူးတူးတူးနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီ့ညကလည္း အိပ္လို႔ကို မေပ်ာ္ဘူး။ တစ္ညလံုးလန္႔လန္႔ႏိုးေနေရာ…………….

ျဖစ္ပံုကေတာ့ အဲဒီ့လိုပါ။ စိတ္လည္းျငိမ္သြားျပီး လန္႔တာနည္းနည္း ေပ်ာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္က်မွ အဲဒီ့အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့………. လြတ္တယ္ထင္ျပီး အရွိန္မေလွ်ာ့ဘဲ အသားကုန္ေမာင္းတဲ့ကားေတြရယ္၊ မွတ္တိုင္မွာ စနစ္တက် ေသခ်ာမရပ္ၾကတာရယ္ ႏွစ္ခုလံုးေၾကာင့္လို႔ထင္ပါတယ္။  စမွားတာကေတာ့ (၄၈) အထူးကမွားတာလို႔ထင္တယ္။ ျငိမ္းတို႔စီးလာတဲ့ အဓိပတိ(အနီ)က မွတ္တိုင္မွာ ရပ္မလို႔ပါ။ (အဲဒီ့မွတ္တိုင္မွာ ကားတစ္စီးလည္း ရပ္ထားတာရွိပါေသးတယ္။) မွတ္တိုင္မွာ ေသခ်ာမရပ္ရေသးခင္ ေနာက္ကေန ၀င္တိုက္တာပါ။ ေသခ်ာမရပ္ေသးခင္ ၀င္အတိုက္ခံရတာဆိုေတာ့ အဓိပတိ(အနီ)က မွတ္တိုင္မွာ ေသခ်ာရပ္မွာလား၊ မရပ္ဘူးလားဆိုတာကိုေတာ့ေသခ်ာ မသိလိုက္ဘူးေပါ့ေလ။

လို္င္းကားေတြတင္မကပါဘူး။ taxi ေတြဆိုလည္း အဲဒီ့လိုပါပဲ။ ငွားတဲ့လူရွိလည္း ေဘးကပ္ရပ္ျပီး ေစ်းမေျပာဘူး။ လမ္းအလယ္မွာ ကားရပ္ျပီး ေျပာတယ္။ ေနာက္ရွိေသးတယ္။ မေန႔ညတုန္းက အျပန္မွာ ေတြ႕လိုက္တာ။ taxi တစ္စီးေပါ့။ လမ္းအလယ္မွာ ရပ္ျပီး စကာလွမ္းေျပာေနတာေလ။ ေနာက္မွာ ကားေတြက ပိတ္ေနျပီ။ ကိုယ့္အသိမိတ္ေဆြေတြ႕လည္း ကားေတာ့ လမ္းေဘးရပ္ျပီး ေျပာဆိုႏႈတ္ဆက္လို႔ရတာကို။ ခဏပါပဲဆိုျပီး အလြယ္လုပ္ၾကေတာ့ မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္ၾကတာပါ။

“ခဏေလးပါပဲ” ၊ “သိပ္မၾကာပါဘူး” ၊ “ငါ့တစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး” ဆိုျပီး ျပီးစလြယ္လုပ္မိေနတဲ့ ကိစၥေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ခဏေလး၊ သိပ္မၾကာပါဘူးဆိုတာကလည္း အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္သြားႏိုင္သလို၊ “ငါ့တစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ေတာ့” ဆိုတာကလည္း လူတစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကသာ “ငါ့တစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ေတာ့” ဆိုျပီး ျဖစ္ေနရင္ အကုန္လံုးဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ကိစၥကိုမွ ျပီးစလြယ္မလုပ္မိတာအေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တာက ကိုယ့္သမိုင္းပဲဆိုေတာ့ကာ………… ရြာသူားအေပါင္း သမိုင္းေတြလွႏိုင္ၾကပါေစ…………………..

ရြာသူားအေပါင္း က်န္းမာ၊ ခ်မ္းသာျပီး ဆႏၵနဲ႔ ဘ၀ တစ္ထပ္တည္း က်ႏိုင္ၾကပါေစ………………………………

 

About Nyein Nyein

Nyein Nyein has written 5 post in this Website..