ယေန႔မနက္ … ရုံးသြားရန္ျပင္ဆင္ေနစဥ္… အေမက …. သမီးရယ္ ေက်ာကုန္းေလးကို လက္ကေလးနဲ႔ ပြတ္ေပးပါလားကြယ္ … ဆုိတဲ့ … အေမရဲ႕အသံေၾကာင့္ ကၽြန္မ….  ေရခ်ဳိးခန္း၀င္ခါနီးေျခလွမ္းေတြ တံု႔ဆုိင္းၿပီး အေမ့ေက်ာကုန္းေလးကုိ လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္နဲ႔ ပြတ္ေပးေနမိတယ္ … အေမက အေၾကာေတြတက္လုိ႔ မေနႏိုင္ရင္ အေၾကာျပင္ဆရာက အႏွိပ္မခံပဲ လက္ဖ၀ါးနဲ႔သာပြတ္ရန္ေစခုိင္း ထားသျဖင့္ အေမအႏွိပ္မခံရဲျဖစ္ေနသည္ … အေမေျခသလုံးႏွစ္ဖက္မွ အေၾကာေတြထံုးေနတာ မနက္ဆုိ အေမက အိပ္ယာက ထထခ်င္းလမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ …. အေမက ဇြဲေတာ့ရွိသည္ … သူမွာ အေၾကာနဲ႔ပတ္သက္တာ တစ္ကုိယ္လံုးကုိ ခံစားေနရသူတစ္ေယာက္ပါ … အတန္ၾကာေတာ့ ကၽြန္မ လက္ေတြပူလာလုိ႔ လက္သီးေလးဆုပ္ၿပီး အေမ့ေက်ာကုိပြတ္ေပးေတာ့ အေမကေတာ္ပီသမီးရယ္ ..တဲ့ေလ … အေမကၽြန္မကုိ ခုိင္းတဲ့အခ်ိန္က အလြန္ကုိတုိေတာင္းလွပါတယ္ … ကၽြန္မအတြက္ အေမလုပ္ေပးခဲ့တာ ယေန႔အခ်ိန္ထိပါပဲ …

ကၽြန္မစိတ္ထင္ အေမက အခ်ိန္မရတဲ့ ကၽြန္မကုိ အၾကာႀကီး ခုိင္းရမွာ အားနာလုိ႔ ရပ္ခုိင္းလုိက္တာလုိ႔ ထင္ပါတယ္ … ကၽြန္မအေတြး ကၽြန္မေခါင္းထဲမွာ အေမ့အေၾကာင္းေတြ တေရးေရးေပၚလာၿပီး မ်က္ရည္ေတြ၀ဲကာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိေနာင္တေတြရေနမိတယ္ …

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔ ဒီဇင္ဘာလရဲ႕ ညတစ္ညမွာ ကၽြန္မမအိပ္ႏိုင္ပဲ အိမ္သာကို ၀င္လုိက္ ထြက္ လုိက္နဲ႔ အလုပ္မ်ားရင္း မုိးစင္စင္လင္းခဲ့ရတယ္ …. မနက္မုိးလင္းေတာ့ အေမေစ်းကျပန္လာခ်ိန္မွာ ကၽြန္မက အေမရယ္ သမီးေလ ညဘက္ တစ္ညလံုးမအိပ္ရေသးဘူး သမီးအိပ္လုိက္ဦးမယ္ေနာ္လုိ႔ ေျပာေတာ့ …. အေမက သမီး … အေမသမီးႀကိဳက္တဲ့ မုန္႔ဟင္းခါး ဆုိင္ကမုန္႔ဟင္းခါး၀ယ္လာတယ္ အဲဒါေလးစားၿပီးမွ ျပန္အိပ္ပါလားကြယ္ … ေျပာၿပီး အေမကမုန္႔ဟင္းခါးကုိ ျပင္ဆင္ေပးေတာ့ ကၽြန္မအနည္းငယ္သာ စား၀င္ခဲ့ၿပီး အိပ္ယာထဲျပန္၀င္ ခဲ့ပါတယ္ … ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မဘယ္လုိမွ အိပ္မရပဲ ထလုိက္အိမ္သာ၀င္လုိက္လုပ္ေနမိတယ္ … ခဏေနၾကေတာ့ အေမ့ကုိ ကၽြန္မလွမ္းေျပာလုိက္တယ္ အေမ သမီးဗိုက္က ခဏခဏနာလာတယ္ … အေမက ဒါဆုိ ေမြးေတာ့မလားမသိဘူး ခဏေတာ့ေစာင့္ၾကည့္လုိက္ပါဦးမယ္ဆုိၿပီး အေမ့ခမ်ာ ဟင္းခ်က္လုိက္ အသိမိတ္ေဆြေတြဆီ အမ်ဳိးေတြဆီဖုန္းဆက္ေမးလုိက္နဲ႔ ကၽြန္မအေျခအေနကို ေျပာျပၿပီး ပ်ာယာခတ္ေနပါတယ္ …. အေမက သားသမီး (၂) ေမြးထားတဲ့ သူပါ သူ႔မွာအေတြ႕အႀကံဳရွိပါရက္နဲ႔ တကယ္တမ္း မိမိရင္ေသြးျဖစ္လာေတာ့ ဘာလုပ္ဘာကုိင္ရမွန္း မသိပဲ ျဖစ္ေနေသာအေမ့ကုိၾကည့္ကာ ကၽြန္မသနားေနမိတယ္ …. အေမဘာေတြဘယ္လုိလုပ္လုိက္တယ္မသိ ကၽြန္မဗိုက္နာေနခ်ိန္မွာပဲ ကၽြန္မသိပ္ႀကိဳက္တဲ့ ငါးႏွပ္ဟင္းေလးခ်က္လုိ႔ၿပီးသြားခဲ့တယ္… ေဆးရုံမသြားခင္ အားရွိေအာင္ဒါေလးစားလုိက္ပါလား သမီးရယ္လုိ႔ဆုိၿပီး ထမင္းပြဲေလးျပင္ေပးရွာတယ္ … ကၽြန္မဘာဆိုဘာမွ မစားႏိုင္ခဲ့ပါ …. ေန႔ခင္း (၁) နာရီေလာက္မွာ ဗဟုိအမ်ဳိးသမီးေဆးရုံသို႔ ကၽြန္မရယ္ အေဒၚတစ္ေယာက္ရယ္ သြားခဲ့ၾကတယ္ … ကၽြန္မဗဟုိအမ်ဳိးသမီးေဆးရုံကုိ တက္ရတာက ကၽြန္မက သက္ဦးေမြးမွာျဖစ္တဲ့ အျပင္ လူကေသးေသးေလးနဲ႔ေမြးမွာဆုိေတာ့ ထုိေဆးရုံေလာက္ စိတ္ခ်ရတဲ့ေဆးရုံမရွိေသာေၾကာင့္ ထုိေနရာကိုသာသြားခဲ့ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ….

ေဆးရုံေရာက္ေတာ့လည္း ဗိုက္ကသိပ္စူးစူး၀ါး၀ါးမနာက်င္ခဲ့ပါ … ဒါေပမယ့္ အေမ့ကုိ ကၽြန္မလံုး၀ မေတြ႕ရတာကို အရမ္းအံ့ၾသမိတယ္ …. ကၽြန္မေမြးခါးနီး ဗိုက္ထဲက ကေလးေလးရဲ႕ ႏွလံုးခုန္သံမၾကားတာေၾကာင့္ စက္နဲ႔ႏွလံုးခုန္သံနားေထာင္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္မၿငိမ္ေနရပါတယ္ … ဗိုက္ကနာေပမယ့္ လံုး၀မလႈပ္ရေတာ့ ကၽြန္မက ေခါင္းရင္းက သံတုိင္ကုိ လက္နဲ႔ဖမ္းဆုပ္ဆြဲကိုင္ထားေတာ့ အေမက ကၽြန္မေခါင္းရင္းကေန သမီးေလး သိပ္နာေနလား သံတုိင္ေတြကုိ အတင္းမဆုပ္နဲ႔ ကေလးေမြးၿပီးရင္ ဒဏ္ျဖစ္လိမ့္မယ္ … အေမ့လက္ကုိသာ ဆုပ္ထားဆုိၿပီး အေမက သူ႔လက္ကေလးကုိ ေပးထားပါတယ္ …. ခဏေန ဗိုက္ကတရပ္စပ္နာလာတာနဲ႔ ေမြးခန္းထဲ၀င္ၿပီး  ကၽြန္မသက္ဦးသမီးေလးကို ေအာင္ျမင္စြာေမြးဖြား ႏိုင္ခံတယ္ ….. ေမြးခန္းကထြက္မွ အေမ့ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့မ်က္ႏွာကို ျမင္ရတယ္ …. အေမက သမီးေမြးမွာကုိ အေမမျမင္ရက္ဘူးကြယ္ ….. အေမအရမ္းစုိးရိမ္တယ္ သမီးနားမွာ အေမ့ဘယ္လုိမွ ေနလုိ႔မရဘူး … ဒါေၾကာင့္ အေမဟုိသြားဒီသြားလုပ္ေနခဲ့တာလုိ႔ ေျပာမွ အေမ့ရဲ႕ဂရုဏာစိတ္ကုိစိတ္ခဲ့ရသလုိ … ကၽြန္မသမီးေလးကို ျမင္တာနက္တၿပိဳင္နက္ ကၽြန္မရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ခ်က္ျခင္းပဲ ေအာ္….. သမီးေလး လည္း ငါ့လုိတစ္ခ်ိန္က်ရင္ ကေလးေမြးဖြားရဦးမွာပါလားဆုိၿပီး အေမ့လုိပဲသမီးေလးအေပၚကုိ ဂရုဏာသက္မိကာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ့ရတယ္ ….ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ႕ေမတၱာေတြက အေမကၽြန္မအေပၚထားတဲ့ ေမတၱာေတြကုိမွီပါ့မလား ….

ေဆးရုံေပၚမွာ ေန႔ေရာညေရာ အေမကကၽြန္မနဲ႔ သမီးေလးအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့တယ္ … ဒီဇင္ဘာလရဲ႕ ေအးခ်မ္းလွတဲ့မနက္ခင္းမွာ ေဆးရုံေပၚမွာ သမီးေလးအႏွီးကေလးေတြကုိ အေမက အေျပးအလႊားထထေလွ်ာ္ေပးခဲ့တယ္ … လာေလွ်ာ္ေပးတဲ့သူေတြရွိေပမယ့္ အေမက သူ႔ေျမးကုိအႏွီးသန္႔သန္႔ေလးေတြနဲ႔ ထားခ်င္တာေၾကာင့္ သူကုိယ္တုိင္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေပးခဲ့တယ္ …

စကားမစပ္ ကၽြန္မမီးဖြားၿပီးခ်ိန္မွာ အမ်ဳိးသားက ခရီးထြက္ေနတာေၾကာင့္ သမီးေလး(၂)လေလာက္မွသာ အနားကုိျပန္ေရာက္လာႏိုင္ေတာ့ ေဆးရုံးကဆင္းေတာ့လည္း အေမ့တာ၀န္ကမေသးျပန္ဘူး … ညဘက္ကၽြန္မပင္ပန္းမွာ စုိးလုိ႔ သမီးေလးငိုရင္ အေမကအရင္ထ ၿပီး ေခ်ာ့ျမဴသိပ္ေပးျပန္ပါတယ္ … ႏို႔ဆာလုိ႔ငုိမွသာ ကၽြန္မကုိႏိုးၿပီး ႏို႔ထတိုက္ေစတယ္ … ညဘက္ သမီးေလးေသးစုိေတာ့လည္း အေမပဲ ထထလဲေပးခဲ့တယ္ …. ဒီလုိနဲ႔ မနက္မုိးမလင္းခင္ ၄ း ၃၀ ေလာက္ဆုိ အေမထၿပီး သူ႔ေျမးရဲ႕ ေသးစုိအႏွီးေတြကို ဒီဇင္ဘာအေအးဒဏ္ကုိ အံတုၿပီး ေလွ်ာ္ဖြပ္ေနျပန္ပါတယ္ … ၿပီးတာနဲ႔ေစ်းေျပး ေစ်းကျပန္လာျပန္ေတာ့လည္း ခ်က္ျပဳတ္ရင္ ေန႔ခင္းေရာက္ေတာ့ ေနပူခ်ိန္မွာ သမီးေလးကုိ အေမကေရခ်ဳိးေပး ၿပီးတာနဲ႔ ကၽြန္မခ်ဳိးဖုိ႔ ေရေႏြးစပ္ေပး သနပ္ခါးလိမ္းေပးနဲ႔ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ထမင္းအဆင္သင့္ခူးခပ္ထားၿပီးတာနဲ႔ ကၽြန္မကစား သမီးေလးနဲ႔ႏို႔တုိက္ရင္းေန႔ခင္းတေရးအိပ္ခ်ိန္မွ အေမခမ်ာထမင္းစားရတယ္ … ၿပီးတာနဲ႔ အေမမနားႏိုင္ဘူး သူကုိယ္တုိင္ သူ႔ေျမးအႏွီးေတြနဲ႔ ကၽြန္မအ၀တ္အစားထမီေတြေလွ်ာ္ျပန္ေရာ …. အေမ့ကုိ ကၽြန္မလူငွားထားဖုိ႔ေျပာေပမယ့္ အေမကေတာ့ အိမ္မွာလူပုိမေခၚခ်င္တာရယ္ ကၽြန္မရဲ႕ေငြေတြအလဟသျဖစ္မွာစုိးတာရယ္ေၾကာင့္ သူလုပ္ႏိုင္ပါတယ္ဆုိၿပီး အေမကအတင္းကုိလုပ္ေနေတာ့တာပါပဲ … ေလွ်ာ္ဖြပ္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ညေနထမင္းစားခ်ိန္ျပန္ေရာက္လာျပန္တယ္ … အေမလည္း ကၽြန္မထမင္းဟင္းပူပူေလးေတြစားရေအာင္ဆုိၿပီး ခ်က္စရာရွိခ်က္ေႏြးစရာရွိေႏြးနဲ႔ တစ္ေနကုန္ ပတ္ခ်ာလည္ေနတာ ညအိပ္ခ်ိန္သာေရာက္သြားတယ္ အေမနားခ်ိန္မရွိခဲ့ဘူး ….. ဒါေတြကို ကၽြန္မျမင္ေတြ႕ေနရတာ စိတ္ထဲမွာ အရမ္းကို အားနာ၀မ္းနည္းမိတယ္ … ကုိယ့္ေၾကာင့္ မိဘက အခုခ်ိန္ထိမနားရေသးပဲ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနရာကုိ ရင္နဲ႔မခ်ိေအာင္ ခံစားခဲ့ရတယ္ …. ဒါေပမယ့္ အေျပာသာရွိခဲ့တာပါ .. စီးပြားေရးအဆင္မေျပေသးေတာ ကၽြန္မသမီးေလး (၄၅) မွာ ကၽြန္မအလုပ္ျပန္လုပ္ခဲ့ရတယ္ … ဒီလုိနဲ႔အေမက သမီးေလးကုိ ေကၽြးမိခင္ေနရာမွာ ေနၿပီးအစစ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္ …. အေမ့ရဲ႕ေက်းဇူးကုိ ကၽြန္မယခုအခ်ိန္ထိမဆပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး … အေမ့ကုိ လုပ္ေပးခ်င္တယ္ဆုိတာ စိတ္သာရွိၿပီး ကၽြန္မဘာလက္မွ မပါခဲ့ဘူး … ကၽြန္မစီးပြားရွာဖုိ႔ရယ္ သမီးေလးနဲ႔လံုးေထြးတာနဲ႔ရယ္နဲ႔သာ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔အခ်ိန္ေတြ ကုန္မွန္းမသိသာကုန္လြန္ခဲ့တယ္ … ဒါေၾကာင့္လူေတြက ေျပာၾကတာျဖစ္မွာပါ … `ေတာင္ေပၚကေရသာ ေတာင္ေအာက္ကုိစီးတာတဲ့ ေတာင္ေအာက္ကေရက ေတာင္ေပၚကုိ ဆန္တက္ဖုိ႔ ခဲယဥ္းတယ္´ ဆုိတစ္ကယ္မွန္ေနပါတယ္ …  အေမလုပ္ေပးခဲ့တာေတြ အေမ့ေက်းဇူးေတြကုိ ေတြးမိတုိင္း ရင္နာၿပီး ေၾကကြဲခဲ့ရတယ္ … ကၽြန္မမွာ သားသမီးေတြမိသားစုေတြနဲ႔ အေမမေသခင္မွာ အေမ့ကို ကၽြန္မဘယ္အခ်ိန္မွာ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးႏိုင္မလဲ …. ကၽြန္မလုိပဲ ကုိယ့္မိသားစုႏြံထဲနစ္မွာနစ္ၿပီး မိဘကုိ မလုပ္ေကၽြးမျပဳစုႏိုင္သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားရွိမလဲ …….. ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း မိဘကုိ ယခုအခ်ိန္ထိ ၀န္ပိေအာင္လုပ္ေဆာင္ေနသူတစ္ေယာက္မ်ား ျဖစ္ေနမလား ….. ကၽြန္မအေမ့ကုိ ျပန္လည္လုပ္ေကၽြးျပဳစုၿပီး ေက်းဇူးမဆပ္ႏိုင္ေတာင္မွ အေမစိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္မယ့္အလုပ္မ်ဳိး အျပဳမူ အေျပာအဆုိမ်ဳိးေတြ မလုပ္မိေအာင္ ကၽြန္မအတတ္ႏိုင္ဆံုးႀကိဳးစားေနထိုင္သြားမယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားလုိက္မိပါတယ္ ….

ဒီပုိ႔စ္ေလးကုိ တစ္ေန႔ညက အိပ္ယာထဲမွာ အေမ့အေၾကာင္း စဥ္းစားမိရင္း မ်က္ရည္က်မိတာေၾကာင့္ ရင္ဖြင့္တင္ျပလုိက္ရတာပါ …

 

ခင္မင္စြာျဖင့္

Khaing Khaing

About Khaing Khaing

- - has written 38 post in this Website..