ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းပိတ္ရင္ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မွာ ကစားစရာဆုိလုိ႕ သားေရကြင္းပစ္မယ္ ေဂၚလီ ရုိက္မယ္ေနာက္ျပီး အရုပ္ေထာင္ပစ္မယ္ ပုိက္ဆံေထာင္ပစ္မယ္ ျပီးေတာ့ ေသနတ္ပစ္တုိင္းေပါ့။       ေလေသနတ္ေတြေပၚခါစဆုိေတာ့ အဲဒါကနည္းနည္းေတာ့ ျပသာနာရွိတယ္ မ်က္လုံးေတြဘာေတြထိတတ္တယ္ မုိးတြင္းဆုိရင္ ရပ္ကြက္က ကန္ထရိုက္ေတြစဝင္ခါစဆုိေတာ့ တုိက္ေဆာက္ဖုိ႕ ေဖာင္ေဒးရွင္းတူးထားတဲ့ က်င္းၾကီးေတြထဲေရတြင္ဝင္ျပီး ေရကန္ၾကီးေတြျဖစ္ေနတယ္ အဲဒီမွာေရေတြကူးတယ္ ။ ေဘာလုံးကန္တာကေတာ့ေျပာမေနနဲ႕ေတာ့။

အခုေခတ္ ကေလးေတြက်ေတာ့အဲဒီလုိမဟုတ္ေတာ့ဘူးဗ် အားေနရင္ဂိမ္းဆုိင္သြားမယ္ အင္တာနက္ဆုိင္သြားမယ္ ေကာင္းတဲ့ဗဟုသုတေရာ မေကာင္းတဲ့အက်င့္ေကာ အကုန္ေစာေစာစီးစီးသိကုန္ေရာ ေနာက္ျပီး အခုေခတ္ ကေလးေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ငယ္ငယ္တုန္းကလုိ လွဳပ္ရွားမွဳနည္းေတာ့ body က ညွက္တယ္ ဖြံျဖိဳးမွဳေနာက္က်တယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက တယ္လီဖုန္းဆုိတာ ဟမ္းဖုန္းကုိင္ႏုိင္တဲ့သူကုိ သူေဌးလုိ႕သတ္မွတ္ျပီးသား ဖုန္းတဆင့္ေခၚေပးတဲ့အိမ္မွာ ဖုန္းလာလုိ႕သြားကုိင္ရင္ ကေလးဆုိျပီးေပးမကုိင္ခ်င္ဘူး ေနာက္ျပီးေတာ့ အိမ္မွာတီဗြီေတြဘာေတြဆုိတာ လူၾကီးေတြဖြင့္ေပးမွၾကည့္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ရွိတယ္။

အခုေခတ္ကေလးေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သမီးဆုိရင္ ၅ႏွစ္ အိမ္မွာ ကာတြန္းကားၾကည့္ဖုိ႕ တီဗီြ သက္သက္ဝယ္ေပးထားတယ္ ေနာက္ျပီးကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းဆုိရင္ PIN နဲ႕ Screen Lock ခ်ထားလဲတစ္ေခါက္ ေလာက္ေဘးကေနလာၾကည့္ျပီးရင္ ကၽြန္ေတာ္လစ္တာနဲ႕ သူ႕ဘာသာဖြင့္ျပီးဂိမ္းေဆာ့ေနေရာတစ္ခ်ိဳ႕ကေလးေတြဆုိရင္ ဖုန္းေတာင္သူတုိ႕အတြက္သက္သက္ဝယ္ေပးထားတဲ့မိဘေတြေတာင္ရွိတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ၆ တန္းေလာက္မွာ ေက်ာင္းကျပန္ရင္ အေမ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေမာင္ႏွမေတြ ရပ္ကြက္ရုံးမွာဆန္တန္းစီရတယ္ တစ္ျပည္ကုိ တစ္ရာလား၊ႏွစ္ရာလားမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ဧည့္မထနဲ႕ ငစိန္နဲ႕ သုံးခ်ိဳးတစ္ခ်ိဳးေရာထားတာ အဲဒါေတာင္မွ အလုအယက္တန္းစီရတာ ကုိယ့္အလွည့္ေရာက္ခါနီးမွ ဆန္မကုန္ပါေစနဲ႕လုိ႕လဲဆုေတာင္းရ ေနပူထဲလဲ ေက်ာင္းကျပန္လာေဆာ့ခ်င္တာမေဆာ့ရပဲ တန္းလဲစီရတယ္။ေနာက္ျပီး ဆီ က်ေတာ့လဲ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ဆယ္သား စားအုန္းဆီ ျပစ္ခဲေနတာ ကုိ ဘယ္ေစ်းလဲေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး အျပင္ထက္စာရင္ေတာ့ သက္သာမွာေပါ့။ အဲဒါလဲမိသားစုလုိက္တန္းစီရတယ္ မနက္ဆုိရင္အေစာၾကီးထျပီးေတာ့ေပါ့။

အခုေခတ္ကေလးေတြက်ေတာ့ လဲ အဲဒါမ်ိဳးေတြျမင္ဖူးရင္အံၾသ ၾကမယ္ထင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္သမီးဆုိရင္ အိမ္မွာ ဆန္တစ္အိတ္ သုံးေသာင္းေက်ာ္ ေကာင္းေကာင္းေလး ဝယ္ထားတာေတာင္ တီဗီြမွာ ေၾကျငာတဲ့ ဧရာဆန္ တုိ႕ေနာင္ရွည္ဆန္တုိ႕ စားခ်င္ပါတယ္ဆုိလုိ႕ စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ တစ္ျပည္ေလာက္ဝယ္ေပးျပီးေနာက္ အဲဒီအိတ္ခြံထဲကုိ အိမ္ကဆန္ထည့္ျပီးခ်က္ျပ လုိက္ေတာ့တယ္။

ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္မွာဆန္ဆုိရင္ အဖြားက ကုိယ္တုိင္ျပာတယ္ ထြက္လာတဲ့ဆန္ကြဲေတြကုိ စာကေလးေကၽြးတယ္ေရာင္းစားတယ္ ။ ဆန္အိတ္ခြံေတြေရာင္းတယ္       ျပီးေတာ့ ဆပ္ျပာပူေဖာင္းသည္လာရင္ သြားတုိက္ေဆးခဲပတ္ခြံေတြနဲ႕ ေကာ္တုိေကာ္စေတြ ယူျပီးကၽြန္ေတာ္တုိ႕သူ႕ဆီတန္းေျပးတာပဲ။ အိမ္မွာဆုိရင္ ေနာက္ေဖးမွာခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြ သီးတယ္။    ငရုတ္သီးစိမ္းပင္ေတြရွိတယ္ ကန္စြန္းဆုိစားခါနီး ရပ္ကြက္ထဲမွာၾကိဳက္တဲ့ေနရာခူးစားရုံပဲ။

အခုကေလး ေတြကေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ေနရာတကာ ကန္ထရုိက္ အထပ္ျမင့္တုိက္ေတြၾကီးပဲမုိ႕လုိ႕  ဘယ္သူမွ ျမင္ဖူးၾကမယ္မထင္ဖူး ေနာက္ျပီးကၽြန္ေတာ္တုိ႕တုန္းကလုိလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ခူးစားစရာေလးေတြလဲမရွိေတာ့ ေဆးျဖန္းတာေတြပဲစားရေတာ့တယ္။ကားေတြကလဲ တဝီဝီနဲ႕ဆုိေတာ့ ကန္ေတာ္ၾကီးထဲ ဝင္ေၾကးေပးျပီးေတာ့ပဲ ကေလးေတြကို ေျပးလႊားေဆာ့ခုိင္းရေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕တုန္းက က်ဴရွင္ဆုိတာ မူလတန္း အတြက္အေရးမၾကီးဘူး အခုကၽြန္ေတာ့္သမီးဆုိရင္ မနက္ ၈ နာရီ က်ဴရွင္ သြား ၉ နာရီေက်ာင္းတက္ ညေန ေက်ာင္ဆင္း ၃ နာရီက်ဴရွင္ျပန္တက္ ၄ နာရီအိမ္ျပန္ေရာက္ စာက်က္အိမ္စာလုပ္ေနာက္ တစ္ေန႕ကူးတာပါပဲ ကၽြန္ေတာ္လဲ ကုိယ္ထိန္းရတာမဟုတ္ေတာ့ အိမ္ကမေဟသီကုိ ဆရာသြားမလုပ္ရဲဘူး။

ေနာက္ဆုံးပိတ္ဆုိရရင္ေတာ့ ျပိဳင္ဆုိင္မွဳေတြမ်ားလြန္းတဲ့အခုေခတ္မွာ ကေလးျဖစ္ရတာေကာင္းလား ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ၁၉၉၀ ဝန္းက်င္မွာ ကေလးျဖစ္ရတာေကာင္းလားဆုိတာေတာ့ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။

About ဦးသု

ဦး သု has written 58 post in this Website..

ေယာင္ 60 ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ 6 ကေဇာက္ထုိးျဖစ္သြားတယ္