1 တုိက္ခန္းေတြအတြက္ ေပးထာတားတဲ႔ထရန္စေဖာ္မာ

2 ဒါကေတာ႔ ေရွ႔ဘက္က ျမင္ရတာပါ

3 တုိင္ေလးတစ္တုိင္ထဲကုိ ရွုပ္ယွက္ခပ္ေနေအာင္ ခ်ိတ္ထားၾကတာပါ

4 ျပြတ္သိပ္က်ပ္ညွပ္အနီးကပ္

5 စည္းစည္းလုံးလုံး တစ္ေနရာထဲဘဲ စုေပါငး္လုိ႔ခ်ိတ္မယ္ဗ်ာ

6 ဟုိဘက္က အခန္းေပါင္းသုံးဆယ္ ရယ္ အိမ္ေတြရယ္ေပါင္းလဲေတာ႔ စုေပါင္းညီညာ ဓါတ္တုိင္မွာ ျဖစ္သြားပါတယ္

7 ေပးကားေပး၏ မရ

8 ဒူးေလာက္တင္မွရင္ေလာက္က် ဆုိတာ ဒါေနမွာဘဲေနာ္

9 မျမင္ရမွာစုိးလုိ႔အနီးကပ္ရုိက္ျပတာပါ

“ေပးကားေပး၏မရ ေကြ်းကားေကြ်း၏ မ၀ ဘ၀ကလြတ္ခ်င္ပါ၏”

 

 

မေန႔ညက စာေရးထုိင္ေရးေနတုန္း ဖ်ပ္ကနဲမီးပ်က္သြားပါတယ္။

မီးပ်က္တာကေတာ႔ မဆန္း။

အျပင္ထြက္ၾကည္႔ေတာ႔ ကိုယ္႔တစ္ခန္းထဲအေမွာင္ၾက။

ဓါတ္တုိင္နားထြက္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ေလွခါးေပၚက လူတစ္ေယာက္ဆင္းလာေနတာကိုအေတြ႔

ကမန္းကတန္းအေျပးအလႊားသြားလုိ႔ အစကလာေနတဲ႔မီးရုတ္တရက္ပ်က္တဲ႔အေၾကာင္းေျပာျပေတာ႔မွ

ေလွကားေပၚျပန္တက္လုိ႔ ရွုပ္ယွက္ခတ္ေနတဲ႔၀ါယာၾကဳိးေတြၾကားကို၀င္ျပီး ျပန္ျပင္လုိက္ေတာ႔

က်ေနာ္အခန္းမီးျပန္လာျပီဆုိတာ အခ်က္ျပ။

အဲေတာ႔မွ အင္းခ်နုိင္ပါတယ္။

 

က်ေနာ္ေနတာက မန္းေလးတက္သိမ္းအငး္(ခ)ကန္ေတာ္ၾကီးအေရွ႔ဘက္ျခမ္း က တုိက္ခန္း(၈)လုံးတြဲေလးမွာ

ေနတာပါ။

က်ေနာ္က ဒီဘက္ကုိ ၂၀၀၀ခုႏွစ္ေလာက္မွာေျပာင္းလာခဲ႔ပါတယ္။

မႏၱေလး စည္ပင္သာယာရဲ႕ “တဲေပၚကလူ တုိ္က္ေပၚေရာက္ေရး”စီမံခ်က္နဲ႔အတူေပၚထြက္လာတဲ႔တုိက္ခန္းေလးေတြပါ။

ဒီ တစ္ထပ္မွာ ဆယ္ခန္း အထပ္က သုံးထပ္ဆုိေတာ႔ တစ္တြဲမွာ အခန္းေပါင္းသံုးဆယ္ပါပါတယ္။

စုစုေပါင္း တုိက္ခန္း(၈)တြဲ ဆုိေတာ႔အခန္းေပါင္း (၂၄၀)။

စေဆာက္ကတည္းကဒီတုိက္ခန္းမ်ားရဲ႕ လ်ွပ္စစ္မီး မီတာကို မန္းစည္ပင္ကတာ၀န္ယူပါသတဲ႔။

ေနာက္ေတာ႔လဲ ျမန္မာလ်ွပ္စစ္ကုိ ျပန္လႊဲေပးလုိက္ပါသတဲ႔။

ဒါေၾကာင္႔လဲ စေဆာက္ျပီးကတည္းကလူမေနတဲ႔တုိက္ခန္းေလးအတြက္ လွ်ပ္စစ္မီတာပုံးကို

မန္းစည္ပင္မွာသြားထုတ္ရပါတယ္။

က်ေနာ္ေရာက္စက လွ်ပ္စစ္မီးေဘာက္စ္ကို ေလွကားေျခရင္းမွာ တုိက္ခန္းနွစ္ခန္းကို တစ္ေပါက္

ဆင္ေပးထားပါတယ္။

ဓါတ္တုိင္ကေန အဲဒီေလွခါးရင္က မီးထဲကို၀င္ အဲဒီကမွ က်ေနာ္တုိ႔အခန္းထဲကုိမီးအ၀င္ေပးပါတယ္။

မီတာကေတာ႔ ကိုယ္မိီတာနဲ႔ကိုယ္သီးသန္႔။

အစပုိင္းမွာေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ေနတဲ႔ေျမာက္ဘက္လွည္႔ တုိက္ခန္းေတြရဲ႕ေရွ႔မွာလူေနအိမ္ေျခမရွိ။

အိမ္ေလးတစ္လုံးစႏွစ္လုံးစနဲ႔ငါးကန္ၾကီးတစ္ကန္ဘဲရွိပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔တုိက္ခန္းတည္ရာအရပ္က အေနာက္ဖက္ဆုံး လ်ွပ္စစ္မီတာရုံးက ျမဳိ႔သစ္၆၅လမ္းမွာ။

မီတာေဆာင္ရေတာ႔ ျမိဳ႔သစ္ ၅၈လမ္းက ရုံးကိုသြားေဆာင္ရပါတယ္။

မီးပ်က္လုိ႔လွမ္းဖုန္းဆက္ရင္ က်ေနာ္တုိ႔ဘက္အပုိငး္ကို တာ၀န္ေပးထားသူနာမယ္ေျပာေပမယ္႔

ရွာလုိ႔မလြယ္ေတာ႔ နီးစပ္ရာက ျပင္တတ္တဲ႔သူကိုေခၚျပင္ခုိင္းရပါတယ္။

မီးျပင္ေပးသူကိုေတာ႔ မီးပ်က္တဲ႔တုိက္ခန္းေတြက မုန္႔ဖုိး အနည္းအက်ဥ္းဘဲေပးရပါတယ္။

သူတုိ႔ျပင္ခြင္႔မရွိဘူးရွိတယ္ က်ေနာ္တုိ႔မသိပါဘူး။

အမ်ားအားျဖင္႔  တုိင္က ျဖဴးစ္ျပတ္တာမ်ားပါတယ္။

 

အရင္က မီတာေဘာက္စ္ အခန္းတုိင္းမရွိပါဘူး။

ဒါေပမယ္႔  အခန္းတုိင္းမီးလင္းပါတယ္။

ေလွခါးေျခရငး္က ဘုတ္ခုံနဲ႔ခ်ိတ္လုိက္ရင္ ရေနတာကုိး။

ေနာက္ေတာ႔ မီတာေဘာက္စ္ေတြအျပင္ထုတ္ရပါတယ္။

အဲဒီေနာက္မွာေတာ႔ မီတာေဘာက္တုိင္းက ဓါတ္တုိင္ကေန ကိုယ္ပုိင္ၾကဳိးနဲ႔ ကုိယ္ဆြဲရပါေတာ႔တယ္။

အရင္ကမီတာေဘာက္ ရွားရာကေနေပါလာတဲ႔အခါမွာ

ေျမာက္ဘက္လွည္႔ထားတဲ႔ တုိက္ခန္း (၂)တြဲရယ္ အနီးအနားက အိမ္ေတြရဲ႔ ဓါတ္ၾကဳိးေတြက

တုိက္တန္း(၂)လုံးၾကားမွာရွိတဲ႔ ဓါတ္တုိင္ေလးကေနဆြဲရပါေတာ႔တယ္.။

အဲဒီမွာ ဓါတ္တုိင္ေသးေသးေလးမွာ ၀န္နဲ႔အားမမွ်တဲ႔ဒုကၡၾကံဳရပါေတာ႔တယ္။

ဓါတ္တုိင္ေသးေသးေလးကို ၾကဳိးေတြစုျပဳံခ်ိတ္ထားၾကတာ က်ဳိးက်မတတ္

ပုံမွာျမင္ရတဲ႔အတုိင္းပါဘဲ.။

တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္႔အခန္းမီးပ်က္ရင္ ေခၚသာအျပင္ခုိင္းရတယ္မီးလႊတ္ထားတဲ႔

ဓါတ္ၾကဳိးေတြၾကားမွာ အကာအကြယ္မရွိ ၀င္ျပီးျပင္ေပးေနသူေတြ႔ရင္ အာေခါင္ေတြေျခာက္လာမိပါတယ္။.

ဓါတ္လုိက္ျပီး ျပဳတ္က်ရင္ဒုကၡဘဲလုိ႔ေတြးမိလုိ႔ပါ.။

ျဖစ္သင္႔တာကေတာ႔ ဒီမွာစုပုံခ်ိတ္ထားၾကတဲ႔ ဓါတ္ၾကဳိးေတြကို  စံနစ္တက် သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္

တုိင္ေတြခြဲခ်ိတ္ခုိင္းရမွာပါ။

 

အခုရက္ မီးအ၀င္က သုံးဆယ္နဲ႔ငါးဆယ္ၾကားမွာဘဲရွိပါတယ္။

မီးေခ်ာင္းေတာင္မလင္းနုိင္ေတာ႔ ထရန္စေဖာ္မာကို မုိင္ကုန္တင္။

ခဏေနမီးေလး ျပန္တက္လာေတာ႔ ျပဳတ္က်  ျပန္တင္နဲ႔ဆုိျပန္ေတာ႔

ထရန္စေဖာ္မာ အနားမွာ မတ္တပ္ရပ္လုိ႔ေနရပါတယ္။

(က်ေနာ္အိမ္က ထရန္စေဖာ္မာက ေအာတုိဟုတ္ဘူးေလ လက္လွဲ႔)

မီးတက္လုိက္ၾကလုိက္မုိ႔ ဒီတုိ္က္ခနး္ကလူေတြရဲ႕လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြပ်က္ေပါ္င္းလဲမနည္း။

 

မနက္အေစာ မီးမူန္လုိ႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ သုံးဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္။

ထမင္းအုိးတည္ရက္တန္းလန္းၾကီးမွ မီကျပဳတ္က်.။

အဲေတာ႔မီးမပ်က္ခင္ထရန္စဖာကို ေျပာင္းျပန္ေရာက္ေအာင္ထိကုိ တင္ရပါတယ္။

အႏၱရာယ္မ်ားမွန္းသိေပမယ္႔ ဘာမွမတတ္နုိင္။

 

က်ေနာ္တုိ႔တုိက္ခန္းေတြရဲ႕ေတာင္ဘက္ကန္ေတာ္ၾကီးပါတ္လမ္းအစ

၀င္း၀င္း ဘီယာဆုိင္နားမွာ ထရန္စေဖာ္မာၾကီးတစ္လုံးရွိပါတယ္။

ထရန္စေဖာ္မာနဲ႔သိပ္မေ၀းတာေတာင္မီးအားက အျပည္႔မရ။

မီးအားရွစ္ဆယ္ဆုိရင္ကို ၀မ္းသာေနရတာပါ။

လူေျပာသူေျပာနဲ႔သိရတာကေတာ႔ ဒီနားေလးမွာ ညဘက္ဆုိရင္လုပ္ငန္းလုပ္သူေတြရွိေနတယ္ဆုိတာကိုပါ။

ဖိနပ္လုပ္ငန္းနဲ႔စီးကရက္လုပ္ငနး္လုိ႔ေျပာၾကပါတယ္။

မွန္မမွန္ ဟုတ္မဟုတ္ စုံစမး္ဘုိ႔ ကေတာ႔ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ရဲ႕အလုပ္ပါ။

က်ေနာ္ကေတ႔ာမုိးလင္းအိမ္ကထြက္မုိးခ်ဳပ္မွျပန္သူဆုိေတာ႔ သိပ္မသိပါဘူး။

က်ေနာ္သိတာ မီးအားအျပည္႔မရတာပါဘဲ။

 

 

နုိင္ငံေတာ္က လွ်ပ္စစ္မီးကို ၂၄နာရီရေအာင္ၾကဳိးပမး္လုိ႔ေပးထားပါတယ္။

၂၂၀စနစ္ကို သုံးတဲ႔အိမ္ေတြမွာ အ၀င္ ၃၀နဲ႔၅၀ၾကားရွိေနတာကေတာ႔ တစ္ခုခုမွားေနသလုိုပါဘဲ။

ေနာက္မီးလုိင္းေတြကို တုိင္တစ္တုိင္ထဲကေန စုျပဳံဆြဲေနၾကတာထက္စာရင္ သူ႔လုိင္းနဲ႔သူ ေသေသသပ္သပ္ေလး

တုိင္ေတြခြဲျပီးဆြဲခုိင္းရင္ အျမင္တင္႔တယ္သလုိ အႏၱရာယ္လဲကင္းပါမယ္။

ေနာက္က်ေနာ္တုိ႔တုိက္ခနး္မ်ားအတြက္ မီးပ်က္ရင္အကူအညီေတာင္းဘုိ႔တရား၀င္ခန္႔ထားတဲ႔

၀န္ထမ္းေတြရွိေစခ်င္ပါတယ္။

ေခၚလို႔လက္လွမ္းမွီတဲ႔နရာမွာလည္းရွိေစခ်င္ပါတယ္။

အခုေတာ႔မတတ္သာလုိ႔သာေခၚရတယ္ မီးျပင္တဲ႔သူတုိင္ေပၚကေအာက္မေရာက္မျခင္းရင္တမမ။

က်ေနာ္တုိ႔ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္သင္႔တာကို ေျပာဘဲ ေျပာနုိင္တာပါ။

အခုခ်ိန္မ်ား ဘာျဖစ္ခ်င္လဲလုိ႔မ်ားေမးလာရင္ ျဖစ္ေစခ်င္တာေျပာရရင္ေတာ႔

“ေပးကားေပး၏ မရ

 ေကြ်းကားေကြ်း၏မ၀” ဆိုတာကေနလြတ္ခ်င္တာပါဘဲ.။

“ေပးကားေပး၏ မရ

 ေကြ်းကားေကြ်း၏မ၀” ဆိုတာကေနလြတ္ခ်င္တာပါဘဲ.။

 

 

“ေပးကားေပး၏ မရ

 ေကြ်းကားေကြ်း၏မ၀” ဆိုတာကေနလြတ္ခ်င္တာပါဘဲ.။

 

 

“ေပးကားေပး၏ မရ

 ေကြ်းကားေကြ်း၏မ၀” ဆိုတာကေနလြတ္ခ်င္တာပါဘဲ.။

 

 

“ေပးကားေပး၏ မရ

 ေကြ်းကားေကြ်း၏မ၀” ဆိုတာကေနလြတ္ခ်င္တာပါဘဲ.။

 

 

“ေပးကားေပး၏ မရ

 ေကြ်းကားေကြ်း၏မ၀” ဆိုတာကေနလြတ္ခ်င္တာပါဘဲ.။

 

 

ကိုေပါက္(မႏ ၱေလး)

 

ကုိေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

 

 

 

 

 

 

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။