***အသားက် ေခါက္ရုိးက်ိဳး ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းရဲ့ ထမင္းသုိးမ်ား***

 

 

 

ေတာလုိလုိ ၊ ၿမိဳ ့လုိလုိမ်က္နွာ
ဘ၀ဟာ ……
မိတ္ကပ္နံ ့ေတြနဲ ့ ထထကတတ္တဲ့
မုဆုိးစုိင္သင္   အပ်က္မ ရဲ့  ညမ်ိဳး
ေခါက္ရုိးက်ိဳး  ေထာင့္ခ်ိဳး ၊

စာအုပ္ထဲက  စာရိတၱမ႑ဳိင္က
အစာအိမ္ကုိ  မလွန္နုိင္ခဲ့ဘူး
ကုိယ့္တြင္းကုိယ္တူးစရာ မလုိေတာ့တဲ့ … ေခတ္
အညစ္အေထးကုိ  လြယ္လြယ္ပဲ ေလွ်ာ္ပစ္လုိက္ႀက
ငါ့အရိပ္က  ငါနဲ ့  …. တစ္ထပ္ထဲက်လုိ ့…………၊

ဘယ္တြင္းထဲမွာ  အစာရွိလဲ
ေခါင္း၀င္ရင္  ကုိယ္ဆံ့ရမေပါ့ …
ကုိယ့္အနံ ့ကုိယ္  မသတီ
ကုိယ့္အညွီ  ကုိယ္ၿပန္စုပ္
လူဆုိတာ  အလုပ္လုပ္ရတယ္
…..  ဒါေပမယ့္ ……..
ငါက   ေက်ာက္ရုပ္
ေဆးေရာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအသုတ္ခံရ
မုိးဒဏ္ ေလဒဏ္  ဘာဒဏ္  ညာဒဏ္
သမာဓိ ေကာင္းေကာင္းနဲ ့  အံတုခံရ ၊

အသားမက်ေသးခင္  အရုိးကက်ီးေပါင္းတတ္
ကၽြန္ေတာ္  ဟန္ေဆာင္တတ္လာခဲ့တယ္ေပါ့ (စက္ရုပ္တစ္ရုပ္လုိ)
ေဗာ္လ္တဲယား လုိ …
ခင္ဗ်ားရဲ့  လြတ္လပ္စြာေၿပာေရးဆုိခြင့္ကုိ  ေလးစား နားလည္ခဲ့ပါတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ စကားကုိလဲ …
ေဗာ္လ္တဲယားရဲ့   နား နဲ ့  ခင္ဗ်ား နားေထာင္ပါ၊

အစာအိမ္ေအာက္မွ    ကုိယ္က်င့္ေပတံ
(စံ) ရွိဖုိ ့အတြက္  ဆန္လုိတယ္ (အမွန္တရားေတာ့မဟုတ္ေလာက္)
အသားထဲက  ထုိးခြဲထြက္လာတဲ့ ေလာက္ေကာင္ေတြ
ဘယ္သူေသေသ    အသေရယုတ္တုန္း ….
နိဂုံးေတာ့ …..
ေတာမက်၊ ၿမိဳ့မက်  အၿပံဳးေနာက္က
ေစ်းဦးမေပါက္ေသးတဲ့   မ်က္နွာေတြမွာ  ဒဏ္ရာေတြထပ္လုိ ့
အသက္တစ္ရက္ ပုိႀကီးလာတဲ့   ၿမိဳ့ႀကီး
နီးေတာ့နီး လာပါၿပီတဲ့ ။

ေမာင္ခင္မင္(ကၽြန္းေခ်ာင္း)

၃.၁၀.၂၀၁၂

About maung khinmin

maung khinmin has written 85 post in this Website..