ယင္းမာတို႔ တရုတ္ျပည္ကို အလည္ျပန္ျဖစ္ေတာ႔ ရွန္တုံနယ္က ခ်ဴဖူၿမဳိ႕ကေလးကို ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ျဖဴးရွပ္စ္ရဲ႕ ေမြးဇာတိျဖစ္ၿပီး သခၤ်ဳိင္းဂူလည္းရွိတယ္။ Confucious Temple တဲ႔။ အဲဒီထဲမွာ ကြန္ျဖဴးရွပ္စ္ကစလို႔ သူ႔မ်ဳိးရိုးစဥ္ဆက္ကို ဖြားရက္ ေသရက္ အတိိအက်နဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ႔တာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ကဆိုေတာ႔ မ်ဳိးဆက္ေပါင္း ၇၇ ဆက္ေတာင္ရွိသတဲ႔။ ၁၉၄၀ မွာ ဂ်ပန္ေတြ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာလို႔ မ်ဳိးဆက္ေနာက္ဆုံးေယာကၤ်ားေလးက ထိုင္၀မ္ကို ထြက္ေျပးသြားေတာ႔မွ အစအနေပ်ာက္သြားေတာ႔တယ္။ ဟန္မင္းဆက္လက္ထက္တုန္းက ေက်ာင္းေတာ္ကို ျပဳျပင္ဖို႔ အုတ္နံရံတစ္ခုကို ၿဖဳိခ်လိုက္တဲ႔အခါ အထဲက စာအုပ္ေတြ ထြက္လာလို႔ စာအုပ္မီးရႈိ႕သူႀကီးလက္ကေ၀းေအာင္ သို၀ွက္သိမ္းဆည္းထားမွန္း အေထာက္အထားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲသည္ေနာက္ပိုင္း မင္းဆက္မ်ားက ေက်ာင္းေတာ္ကို အလည္ေရာက္တဲ႔အခါ အမွတ္တရေက်ာက္စာတိုင္မ်ား ေရးထိုးသြားလို႔ သမိုင္းမွတ္တမ္း က်န္ရစ္တာေပါ႔။ တပ္နီေတြလက္ထက္ေရာက္မွပဲ တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းမသိပဲ အေပၚကေန ေတာင္ျခစ္ေျမာက္ျခစ္ ဖ်က္ဆီးခံရတာ ႏွေျမာစရာပဲ။ အဲဒီကျပန္ေတာ႔ ရွန္ရွီနယ္က ရွိအန္းၿမဳိ႔ကို ခရီးဆက္တယ္။ အရင္တုန္းက ခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ ရွန္းယန္ၿမဳိ႔ေဟာင္းကို သြားဖို႔ေလ။ ေ၀ျမစ္ကမ္းပါးမွာ ခုႏွစ္ျပည္ေထာင္အလုံးကို စုရုံး၀ါးၿမဳိျပီး တည္ထားခဲ႔တဲ႔ နန္းေတာ္ရာအေဟာင္းက အခုေတာ႔ အုတ္ပုံကမူကုန္းေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီေပါ႔။ နန္းေဆာင္ေတာ္ကူးဖို႔ ေစာင္းတန္းကေလးေတြ တစ္ဆစ္ခ်ဳိး တစ္ဆစ္ခ်ဳိးေတြ႔ခဲ႔တယ္။ အုတ္ခ်ပ္၊ ေၾကြျပား၊ ေရကန္၊ ေရဆင္းပိုက္ကေလးေတြလည္း စံနစ္တက်ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕နံရံေတြေပၚမွာ တန္ဆာဆင္ထားတဲ႔ ရုပ္ပုံပန္းခ်ီ အနုပညာလက္ရာေတြလည္း က်န္ေသးတယ္။ အနီေရာင္မျပယ္ေသးတဲ႔ နန္းမတိုင္လုံးႀကီးေတြကို ေတြ႔တဲ႔အခါ အသံနက္ႀကီးနဲ႔ တဟားဟားရယ္ေနတဲ႔ ဆရာၾကင္ႀကီးကိုေတာင္ မ်က္လုံးထဲမွာ ျမင္ေယာင္လာတယ္။ ဘယ္နားက တိုင္ကေလးမွာ မွီေနခဲ႔သလဲ မဆိုနိုင္။

ဧကရာဇ္မင္းရဲ႕ သခၤ်ဳိင္းေတာ္ဟာ ေတာင္ပူစာငယ္ကေလးသ႑န္ ေမာက္တက္သြားၿပီး ႏွစ္ပရိေစၦဒၾကာေအာင္ ရာသီဥတုဒဏ္ကို ခံရတာမို႔ ေျမေအာက္ကို ေတာ္ေတာ္ နိမ္႔၀င္သြားခဲ႔လိမ္႔မယ္ လို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ခုထက္ထိေတာ႔ ဘယ္သူမွ တူးဆြေဖာ္ထုတ္တဲ႔သူ မရွိေသးဘူး။ သည္အတိုင္း ထိမ္းသိမ္းထားတယ္။ ဧကရာဇ္ႀကီးက သူစနန္းတက္တဲ႔ ၁၃ ႏွစ္သားအရြယ္ကတည္းက သူေသရင္ျမွဳတ္ဖို႔ သခၤ်ဴိင္းေတာ္ကို စတင္ေဆာက္လုပ္ခဲ႔တယ္ လို႔ဆိုတယ္။ ၂၆ ႏွစ္အၾကာမွာ တိုင္းျပည္အလုံး စည္းရုံးၿပီးခဲ႔တဲ႔ေနာက္ ႏိုင္ငံတ၀ွမ္းလုံးက အလုပ္သမား ပညာရွင္ေပါင္း ၇ သိန္းကို ဆင္႔ေခၚေစခိုင္းခဲ႔ပါသတဲ႔။ (သူေသရင္ သူ႔ေနာက္ပါသြားမယ္႔ဟာလို႔ အယူရွိေတာ႔ ဂေလာက္ေတာ႔ ေလာေဆာ္ေပမေပါ႔)။ အုတ္စီနံရံအတြင္းက ေၾကးသားကြပ္ထားတဲ႔ ေခါင္းတလားႀကီးထဲမွာ ေလ်ာင္းစက္ေတာ္မူတဲ႔ မင္းတရားႀကီးနဲ႔အတူ ပါသြားေစဖို႔ တရုတ္ျပည္ေျမပုံႀကီးကို ယန္စီျမစ္ ျမစ္၀ါျမစ္ ျမစ္ငယ္ငါးရာပါမက်န္ ပုံတူကေလးေတြကို ျပဒါးနဲ႔ စီးဆင္းေနေစသတဲ႔။ ေရႊေငြ ေက်ာက္သံပတၱျမား၊ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ႔ ရတနာမ်ားဆိုတာကေတာ႔ ကုေဋကုဋာပါတဲ႔။ လက္နက္ ေငြေၾကး အသုံးအေဆာင္မ်ားအျပင္ စာအုပ္မ်ားလည္း အမ်ားအျပားပါသတဲ႔။ အုတ္ဂူအမိုးခုံးႀကီးကို ေၾကးနီနဲ႔မိုးထားၿပီး ၾကယ္အစုံ လအစုံ နကၡတ္တာရာမ်ားကို ရတနာပုလဲမ်ားနဲ႔ စီဆြဲထားသတဲ႔။ သူ႔ပစၥည္းေတြ သူမ်ားလာယူမွာလည္း ေၾကာက္လို႔ ဓါးစက္လွံစက္ ေလးျမားစၾကာမ်ားလည္း တပ္ဆင္ထားသတဲ႔။ ကိုယ္႔ဆီက ေရႊတိဂုံေစတီဓါတ္ေတာ္တိုက္ထဲမွာ စီရင္ထားတာေတြနဲ႔ အတူတူလိုပဲ လို႔ ေအာင္႔ေမ႔ရင္း စဥ္းစားမိတာက ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေခတ္ခ်င္းက သိပ္မွ မကြာပဲ။ ရွိရွိ မရွိရွိ၊ အဲသည္အခ်ိန္က အဲသလိုပဲ ခပ္ၾကြားၾကြားေလး မွတ္တမ္းတင္ထားတာလည္း ျဖစ္ရင္ျဖစ္မွာေပါ႔။ သူ႔မလွမ္းမကမ္းမွာ လယ္သမားတစ္ေယာက္ ေရတြင္းတူးရင္း အမွတ္မထင္ တူးေဖာ္မိသြားတာေတြကေတာ႔ စဥ့္ရည္သုတ္ ရဲမက္စစ္သည္မ်ား၊ ေလးသည္ေတာ္မ်ား၊ ျမင္းရည္တက္မ်ား နဲ႔ စစ္ျမင္း စစ္ရထားေပါင္းမ်ားစြာပါပဲ။ (ဂ်က္ကီခ်န္းရုပ္ရွင္ထဲကဟာေတြက တကယ္ ရွိခဲ႔သကိုး) ဓါးလွံလက္နက္ေလးျမား အစစ္ႀကီးေတြ တပ္ဆင္ထားၿပီး ခ်ပ္၀တ္တန္ဆာ အစုံအလင္နဲ႔ တကယ္႔လူအရြယ္အစားရွိၿပီး တစ္ရုပ္နဲ႔တစ္ရုပ္ မ်က္နွာေပါက္ မ်က္နွာထားခ်င္းေတာင္ ဆင္တူမရွိတဲ႔ အဲသည္စစ္သည္ေတာ္မ်ားဟာ ကမာၻ႔အံ႔ဖြယ္ထဲမွာေတာင္ ပါသြားပါေလေရာ။ အဲသလို အခန္းက်ယ္ႀကီး သုံးခု တူးေဖာ္ထားၿပီး အခန္း (၂) မွာ အထူးတပ္သားနဲ႔ အရာရွိေတြ၊ ျမင္းေလးေကာင္ကတဲ႔ ေၾကးသားစစ္ရထားႀကီးေတြပါၿပီး အခန္း(၃) မွာေတာ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ဗ်ဴဟာေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ေနပုံပါတဲ႔။ ဆင္ရိုး၊ ျမင္းရိုးမ်ားပါေတြ႔တဲ႔အတြက္ တိရစာၦန္အရွင္မ်ားကိုေတာင္ ဂူသြင္းစေတးခဲ႔တယ္ လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ ယာဇ္ပူေဇာ္တာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ႔။ ေသရမွာကို အလြန္ေၾကာက္သေလာက္ ေသဖို႔အေရးကိုလည္း အဲသေလာက္ေတာင္ ျပင္ဆင္သြားတဲ႔ ဧကရာဇ္ႀကီး ဘယ္လိုမ်ား ေသသြားရွာသလဲ သိခ်င္မလာဘူးလား။ ဘီစီ ၂၁၁ ခုမွာ တဲ႔ … ။

ပဥၥမျမာက္တိုင္းခန္းလွည့္လည္ဖို႔ ျပင္ဆင္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ဘုရင္မင္းျမတ္က ယုံမွားသံသယေတြနဲ႔ သိပ္ကို လွ်ဳိ႕၀ွက္ေနပါၿပီ။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ႔ အသက္ ၇၀ေက်ာ္ အဖိုးႀကီး လီဆီရယ္၊ ေသနာပတိခ်ဳပ္ မုန္းရွန္ရဲ႕ညီ မုန္ယိရယ္၊ သူ႔အနားမွာ အပါးေတာ္ၿမဲျဖစ္ေနတဲ႔ ကုန္းကုန္းႀကီး ေဂ်ာင္ေကာရယ္ပဲ တိတ္တိတ္ကေလးသြားဖို႔ ျပင္ပါသတဲ႔။ သြားခါနီးက်မွ အငယ္ဆုံးသားေတာ္ေလး ၀ွဴဟဲက လိုက္ပါရေစ အတင္းပူဆာတာနဲ႔ ေခၚသြားတယ္။ အကုန္လုံးကေတာ႔ လူရင္းေတြခ်ည့္ပါပဲ။ လက္တိုလက္ေတာင္းခိုင္းဖို႔ေခၚသြားတဲ႔ ကုန္းကုန္းႀကီး ေဂ်ာင္ေကာတစ္ေယာက္ပဲ လူစိမ္းပါတယ္။ သူကအစတုန္းကေတာ႔ ေခ်ာင္ျပည္နယ္က။ သူ႔အေဖကရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္တဲ႔အတြက္ အေမပါ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ခံရတဲ႔အခါ ေထာင္ထဲမွာ ဘုရားသခင္ေပးေသာသားေတာ္အျဖစ္နဲ႔ ေမြးလာလို႔ သူတို႔ေခတ္ထုံးစံအတိုင္း ဥထုဇဥ္လူသားအျဖစ္ နန္းေတာ္ထဲက မာမီမ်ားထံပို႔လိုက္တယ္။ ေကာင္ေလးက ငယ္သာငယ္ ေတာ္တယ္ေလဆိုၿပီး မာမီတို႔ကေမြးစားလိုက္ေတာ႔ အရွင္ေမြး ေန႔ခ်င္းႀကီးၿပီး အပါးေတာ္ၿမဲျဖစ္သြားသတဲ႔။ ဘုရင္မင္းျမတ္ အမိန္႔ေတာ္ျပန္တဲ႔အခါတိုင္း သူကထြက္ထြက္ ဖတ္ျပရတာေလ။ တရုတ္ကားေတြ ခဏခဏၾကည့္ေပးရင္ေတာ႔ အဲဒါမ်ဳိးေတြ ေတြ႔ဖူးသြားလိမ္႔မယ္။ တို႔ဆီမေတာ႔ သံေတာ္ဆင္႔မင္း ေခၚမလားမသိ။ ေဂ်ာင္ကုန္းကုန္းတို႔ အခရာက်ခ်က္ကေတာ႔ မင္းသားေလး ၀ွဴဟဲရဲ႕ အႀကီးေတာ္ က်ဴရွင္ဆရာ ဂုရုႀကီးလည္း ျဖစ္လိုက္ေသးတာ။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ မႏူးမနပ္မင္းသားေလးကို ေထာင္ထဲမွာေမြးၿပီး မာမီေတြအိမ္ကထြက္တဲ႔ သူ႔ဆရာက ဘယ္ပုံဘယ္နည္း မီးေသေအာင္ထိန္းထားမလဲဆိုတာ ေတြးၾကည့္ရင္ ေၾကာက္စရာႀကီးေနာ္။ ရွစ္စပ္ကဂ်င္ဂ်င္လည္တဲ႔ ေဂ်ာင္ကုန္းကုန္း လူပါးပုလင္းထိတဲ႔အခါလည္း ရွိခဲ႔ဖူးသတဲ႔။ ရာဇ၀တ္မႈတစ္ခုမွာ၀င္ပါရင္း ျပစ္မႈထင္ရွားတဲ႔အတြက္ ေသဒဏ္စီရင္ခံလိုက္ရတာ လူႀကီးအိမ္က က်ဴရွင္ဆရာမို႔သာ သီသီကေလးလြတ္သြားသတဲ႔။ တရားသူႀကီးက အခုပါလာတဲ႔ စစ္သူႀကီးမုန္ယိဆိုေတာ႔ သူ႕ဘက္ကေတာ႔ “ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ႔ ေအ” ဆိုၿပီး မ်က္ေစာင္းတထိုးထိုး ရွိေနပါလိမ္႔မယ္။

ဘုရင္မင္းျမတ္ဟာ ယန္စီျမစ္ကိုစုန္ဆင္းသြားၿပီး အေရွ႔ဘက္ပင္လယ္ကိုေရာက္ေတာ႔ တစ္ညမွာ သူနဲ႔ ပင္လယ္နတ္ဘီလူးနဲ႔ စီးခ်င္းထိုးရတယ္ လို႔ အိပ္မက္မက္သတဲ႔။ အဲဒီငါးဘီလူးႀကီးက ေရထဲမွာကင္းလွည့္ေနရင္း သူလႊတ္လိုက္တဲ႔သူေတြ မေသေဆးရွာမေတြ႔ေအာင္ ေနွာက္ယွက္ေနတာ လို႔ ေျပာသြားေတာ႔ ေနာက္ေန႔မနက္မွာ စိတ္တိုတိုနဲ႔ ပင္လယ္ထဲထြက္ၿပီး ေ၀လငါးႀကီးတစ္ေကာင္ကိုေတာင္ ရေအာင္သတ္ခဲ႔ေသးသတဲ႔။ အဲဒီက ျပန္လာတဲ႔ေနာက္ေတာ႔ ရုတ္တရက္ ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္ရာက ေသခမူနာသေရာ၌တည္း ဆိုတဲ႔ဘူတာဆိုက္လာတယ္။ ဒါေပမယ္႔သူ႔ေရွ႕ ဘယ္သူမွ ေသစကား မေျပာရ ေသစကားေျပာရင္ ေသဒဏ္လို႔ အမိန္႔ထုတ္ေသးတာ။ မေျပာနဲ႔ဆိုလည္း မေျပာရုံေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔ မေသနဲ႔ဆိုတိုင္း မေသမွာမွ မဟုတ္တာ။ သူကိုယ္တိုင္ေသစကားထုတ္ေျပာရမယ္႔အခ်ိန္ေရာက္လာေတာ႔ ကုန္းကုန္းႀကီးကို လက္ယပ္ေခၚၿပီး ေသတမ္းအမိန္႔ေတာ္ကို ျပန္ပါတယ္။ သူ႔ကန္႔လန္႔တိုက္လို႔ ဂရိတ္ေ၀ါေဆာက္တဲ႔ဆီလႊတ္ထားတဲ႔ သားေတာ္ႀကီး ဖူဆူကို “စာရရခ်င္း ရွန္းယန္ၿမိဳ႕ေတာ္ကိုျပန္ပါ။ မသာေတာ္ကိစၥ ထုံးစံနဲ႔အညီလုပ္ပါ။” လို႔မွာသြားၿပီး ကံေတာ္ကုန္သြားလို႔ စာပို႔ဆက္သားလက္ေတာင္ စာကို မအပ္လိုက္ရေသးဘူးတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ အင္မတန္ဘုန္းႀကီးတဲ႔ တရုတ္ဧကရာဇ္ႀကီးခမ်ာ သက္ေတာ္ ၄၉ ႏွစ္ နန္းစံသက္ ၃၆ ႏွစ္မွာ ေရႊနန္းေတာ္နဲ႔ မိုင္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေလာက္ ေ၀းတဲ႔အရပ္မွာ ၀န္အိုႀကီးတစ္ေယာက္၊ သားငယ္မင္းသားတစ္ပါး၊ ကုန္းကုန္းႀကီးတစ္ျခမ္းနဲ႔ အေျခြအရံအနည္းငယ္ ေရွ႕ေမွာက္မွာ နတ္ရြာစံသြားပါတယ္။ မုန္ယိကေတာ႔ ေနမေကာင္းစမွာ နန္းေတာ္ျပန္ ယၾတာေခ်ခိုင္းထားလို႔ မရွိဘူး။ နဂိုကတည္းက အိမ္ေရွ႕အရာအပ္ထားတဲ႔သူမရွိတာရယ္။ ေသတာေတာင္ ဘယ္သူ႔ကို နန္းတက္ခိုင္းရမယ္ လို႔ မွာမသြားတာရယ္ေၾကာင္႔ အေမွ်ာ္အျမင္ရွိတဲ႔ လီဆီက နာေရးသတင္းကို အထူးလွ်ဳိ႕၀ွက္ထားရွိၿပီး ေနျပည္ေတာ္အေရာက္ မသာေတာ္ကို ရထားနဲ႔ သယ္ေစပါတယ္။ လမ္းခရီးမွာရွိတဲ႔ နယ္စားပယ္စားမ်ားက ေလွ်ာက္ထားခ်က္ေတြ တင္ျပလာရင္လည္း ကုန္းကုန္းႀကီးကပဲ ရထားအတြင္းသို႔တင္ျပသေယာင္နဲ႔ တံဆိပ္ေတာ္ခပ္ႏွိပ္ၿပီး အမိန္႔ျပန္ေပးပါတယ္။ အခ်ိန္မွန္မွန္ စားေတာ္ဆက္ျခင္း ေရႊနားေတာ္သြင္းျခင္းမ်ားကိုလည္း ဟန္မပ်က္ ဆက္လုပ္ေစသတဲ႔။

တို႔ဆီမွာလည္း အေလာင္းမင္းတရားႀကီး နတ္ရြာစံတဲ႔အခါ အဲသလိုပဲ ေရႊဘိုအေရာက္ ျပန္သယ္ခဲ႔ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ တရုတ္ျပည္မွာလည္း ဒီလိုလုပ္တာ ဘာဆန္းသလဲ။ ခုထက္ထိေတာင္ လုပ္လို႔မ၀ေသးဘူးတဲ႔။ ေမာ္စီတုံးႀကီးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္လင္ေျဗာင္ကို ေလယာဥ္အစီးလိုက္ ပစ္ခ်လိုက္ၿပီး အဲသည္သတင္းကို အေမွာင္ခ်ထားတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာတယ္မွတ္လဲ။ ေသတာက ၁၉၇၁ စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္က။ ေအာက္တိုဘာလထုတ္ တရုတ္ျပည္သူ႔ေန႔စဥ္မွာ ေမာ္စီတုံးႀကီးနဲ႔ လင္ေျဗာင္ႀကီးနဲ႔ ဓါတ္ပုံအႀကီးႀကီးေတြ မ်က္ႏွာဖုံးမွာတင္ၿပီး မိန္႔ခြန္းစကားေတြ ေျခြေနလိုက္ၾကတာ။ ေနာက္တစ္လေလာက္ၾကာေတာ႔လည္း ရွန္နန္မန္ပန္းျခံမွာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးႏွစ္ေယာက္ အတူတကြ အပူေဇာ္ခံေနလိုက္ၾကတာ ေဆာင္ပုဒ္ေတြ၊ မွာတမ္းေတြ ေ၀လို႔။ ေနာက္ေန႔ လူကိုယ္တိုင္ မိန္႔ခြန္းထြက္ေျပာရမယ္ဆိုေတာ႔မွ အခမ္းအနားစခါနီး လုံျခဳံေရး အေၾကာင္းျပၿပီး ကပ္ျဖဳတ္လိုက္တယ္။ ႏို၀င္ဘာ၂၇ ရက္ထုတ္ ၀ါရွင္တန္ပို႔စ္က “လင္ေျဗာင္ ေသၿပီ ဟု ယူဆရ” လို႔ မ်က္ႏွာဖုံးသတင္းပါလာတာေတာင္ သူတို႔ျပည္တြင္းမွာေတာ႔ မုန္လာဥလုပ္ထားတုန္း။ ၁၉၇၂ ဇႏၷ၀ါရီလမွာ ေဒၚေလးငယ္တို႔ ရွန္ဟိုင္းမွာ ပါတီအစည္းအေ၀းတက္ေတာ႔ လင္ေျဗာင္ရဲ႕မိန္႔ခြန္းပါတဲ႔ ပထမစာမ်က္ႏွာႏွစ္ရြက္ကို ဆုတ္ခိုင္းတာ ဘယ္သူမွ မဆုတ္ရဲၾကဘူးတဲ႔။ “ဟဲ႔။ စဥ္းစဥ္းစားစားလဲ ေျပာမွေပါ႔။ လင္ေျဗာင္ဆိုတာ ဥကၠ႒ႀကီးေမာ္ၿပီးရင္ အႀကီးဆုံးေခါင္းေဆာင္ေနာ္။ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္လည္း ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုလူမ်ဳိးကို အခုပဲ ႏွစ္ဖက္ခၽြန္၊ သစၥာေဖာက္၊ လုပ္ၾကံပုန္ကန္သူ လို႔ စြပ္စြဲခိုင္းတာ ငါေတာ႔ မေျပာရဲေပါင္။ ေတာ္ၾကာ စကားနားေယာင္ မိုးမီးေလာင္ ေနမွျဖင္႔။” (Words that would cause our nation to perish.) လို႔ ေဒၚေလးငယ္ကေတာ႔ ေျပာခဲ႔သတဲ႔။အဲသလို သတင္းအေမွာင္ခ်ၿပီး ဖုံးဖိထားတာဟာ ေဂ်ာင္ကုန္းကုန္းတို႔လို အၾကံသမားေတြ အတြက္ေတာ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ကုလားဖန္ထိုးဖို႔ အခြင္႔ေကာင္းရတာပါပဲ။ သူ႔လက္ထဲမွာ ဘုရင္မင္းျမတ္ရဲ႕ မွာတမ္းစာလႊာႀကီးလည္း ရွိတယ္။ ရာဇတံဆိပ္တုံးေတာ္ႀကီးလည္း ရွိတယ္။ ၀ွဴဟဲမင္းသားေလးကို အပိုင္ကိုင္လိုက္ရင္ ဒီထက္ခိုင္တာ မရွိေတာ႔ဘူး။

“ကိုယ္ေတာ္ေလး။ ခမည္းေတာ္ဘုရားက နန္းလ်ာကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ လႊဲအပ္ေတာ္မူမသြားဘူး။ ေနာင္ဘုရားအတြက္ စာသ၀ဏ္သာ ေစသြားတယ္။ ရွန္းယန္ေရာက္လို႔ ေနာင္ဘုရားနန္းသိမ္းလိုက္ရင္ ကိုယ္ေတာ္ေလးမွာ သိမ္းပိုက္စရာ ေျမတစ္လက္မေတာင္ က်န္မွာ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ ဘယ္႔ႏွယ္လုပ္ၾကမတုန္းဖ်ာ႔။”

“ခမည္းေတာ္ဘုရားက ေရႊဥာဏ္႔ရွင္ပီပီ စီစဥ္ညႊန္ၾကားထားၿပီး ရွိပါလိမ္႔မယ္။ သူကမွ ကိုယ္႔လႊဲအပ္ေတာ္မူမသြားမွျဖင္႔ ရွိပါေစေတာ႔။”

“ဟင္႔..။ ဒီလိုေတာ႔လည္း ဘယ္ဟုတ္ပါ႔မလဲ။ ေလာေလာဆယ္ တိုင္းျပည္ကံၾကမၼာဟာျဖင္႔ ကိုယ္ေတာ္ေလး၊ အဘိုးလီဆီ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးႀကီး သုံးေယာက္လက္ထဲမွာပဲ ရွိတယ္။ သြန္လိုသြန္ ေမွာက္လိုေမွာက္။ သေဘာေပါက္ေတာ္မူစမ္းပါဖ်ာ႔။ သူမ်ားလုပ္သမွ်ခံရတဲ႔ဘ၀နဲ႔ ကိုယ္လုပ္သမွ် သူမ်ားခံရတဲ႔ဘ၀၊ သူမ်ားအအုပ္ခ်ဳပ္ခံဘ၀နဲ႔ အုပ္စိုးသူဘုရင္ဘ၀နဲ႔ဟာ အတူတူ မွတ္ေနလို႔လား။ ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါ။”

“ကိုယ္ကအငယ္ျဖစ္လ်က္ ေနာင္ဘုရားအေပၚ ႏြားေရွ႕ထြန္က်ဴး မျပဳခ်င္ပါဘူး။ ခမည္းေတာ္ရဲ႕အလိုေတာ္ကိုဆန္႔က်င္တဲ႔ သားမိုက္လည္း မျဖစ္ပါရေစနဲ႔။ ထိုက္တန္တဲ႔အစြမ္းအစ မရွိပဲနဲ႔ မတရားသျဖင္႔ ရာထူးယူတာဟာ အမ်ားသူငါ ကဲ႔ရဲ႕ျပစ္တင္စရာႀကီးပါ။ ဒီသုံးခ်က္စလုံးဟာ ပညာနဲ႔အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္တဲ႔အမူအက်င္႔ေတြပါ။ ေသရင္ အပါယ္က်မွာေတာ႔ ေျပာစရာေတာင္ မလိုဘူး။”

ေတာ္ေတာ္တတ္တဲ႔ ကိုတတ္ပကေလးဟာ မာမီေဂ်ာင္႔အတြက္ေတာ႔ ႏွစ္ခါလွည့္စာ မရွိပါဘူး။ သမိုင္းထဲမွာ ကိုယ္႔ဆရာကို ျပန္သတ္လို႔ လူထုအေပါင္းက ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် အားေပးၾကတဲ႔ ၀န္ႀကီးတစ္ပါးအေၾကာင္းကို အစျပဳ၊ သားသမီးအျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳလို႔ ကိုယ္႔အေဖကိုယ္ျပန္သတ္တဲ႔ သားတစ္ေယာက္ကို ကြန္ျဖဴးရွပ္စ္ႀကီးကေတာင္ လက္ခုပ္ၾသဘာေပးေၾကာင္း ပုံျပင္ေလးေတြ အရင္ ပစ္သြင္းလိုက္ပါတယ္။ ၿပီးမွ ေယာက်ၤားေကာင္းအာဇာနည္တို႔မည္သည္ အလုပ္ႀကီးအကိုင္ႀကီးလုပ္တဲ႔အခါ မဆင္မျခင္ ျပဳမူေလ႔မရွိသလို ဆိုင္းတြျငင္းဆိုျခင္းျဖင္႔လည္း အံဖြယ္သရဲ ထူးကဲေသာေအာင္ပြဲတို႔ ရရွိႏိုင္မွာ မဟုတ္ေၾကာင္း။ သားေကာင္းဇာနည္ ဘာမထီမွန္ရင္ နတ္ဆိုးမိစာၦမ်ားေတာင္ တားဆီးလို႔မရႏိုင္ေၾကာင္း၊ ေသေသျခာျခာ စဥ္းစားခ်င္႔ခ်ိန္ၿပီး သတၱိျပဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီ ျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း။ အေၾကာက္တရား နဲ႔ စိုးရြံ႔မႈဆိုတာ အရႈံးမွတပါး ဘာကိုမွ မေဆာင္က်ဥ္းႏိုင္ေၾကာင္း အမ််ဳိးမ်ဳိးေညွာ္ပါေလေတာ႔တယ္။ ကိုယ္ေတာ္ေလးက မီးစိမ္းျပေတာ႔မွ “ဘိုးေတာ္ႀကီး လီဆီကို ဆြဲစိဖို႔က်န္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးႀကီးကို ဂ်င္နရယ္ပါ၀ါ စပါယ္ရွယ္ပါ၀ါေတြ ေပးေတာ္မူပါ” လို႔ ခ်ဳပ္လိုက္သတဲ႔။

credit to Dr Soe Min and it’s original owner Dr Yin Mar

About nicolus agral

nicolus agral has written 61 post in this Website..

Although I am a paladin , I work in the name of the common people.