ေတာင္ေပၚက တေယာသံ (Photo – Internet)

+++++++++++++++++++++++

ထိုေတာင္

ထိုေတာင္သည္ အျမင့္အားျဖင့္ မနိမ့္လြန္း၊ မျမင့္လြန္းေပ။ ထိုေတာင္ေပၚ၌ ထံုးျဖဴျဖဴ ေစတီတစ္ဆူလည္း တည္ထားေလ၏။ သို႕ရာတြင္ ထိုေတာင္ေပၚသို႕ တက္ေရာက္၍ ဘုရား ဖူးေျမာ္သူမွာ နည္းပါး၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ထိုေတာင္ ပတ္လည္တြင္ ခ်ံဳပုတ္မ်ား၊ ဆူးရွိသည့္ အပင္မ်ား မ်ားစြာ ေပါက္ေရာက္ေနသည့္ အျပင္ လူသြားလမ္း ဟူ၍ ေကာင္းစြာ မရွိေသာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ေပသည္။

ထိုေတာင္၏ ေျမာက္အရပ္ ႏွစ္မုိင္ခန္႕ အကြာတြင္မူ ရြာငယ္တစ္ရြာ ရွိေလသည္။ ထိုရြာငယ္၏ အမည္မွာ ရြက္လွရြာ ဟူ၍ တြင္ေလ၏။ ထိုရြာမွ ရြာသူရြာသားမ်ားမွ ထုိေတာင္အား ရန္ေအာင္ေတာင္ ဟူ၍ ေခၚတြင္ၾကေလ၏။ ယင္းအမည္တြင္ရျခင္း အေၾကာင္းမွာလည္း ယခင္က ထုိေတာင္ပတ္လည္တြင္ တည္ရွိေသာ ေျမပဲ၊ ႏွမ္းမ်ား စိုက္ပ်ိဳးသည့္ ယာခင္းမ်ားမွာ ဦးရန္ေအာင္ ဟူေသာ လူႀကီးတစ္ဦးမွ ပိုင္ဆုိင္ေလေသာေၾကာင့္ ထိုေတာင္ကိုလည္း ဦးရန္ေအာင္ ေတာင္ဟူ၍ ေနာက္ေျပာင္ ေခၚေဝၚသည္မွစ၍ ရန္ေအာင္ေတာင္ ဟူေသာအမည္မွာ တြင္ခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။

ထုိေတာင္ေပၚတြင္ တည္ထားေသာ ထံုးျဖဴျဖဴ ေစတီေလးကိုလည္း ေတာင္၏ အမည္ကို အစြဲျပဳ၍ပင္ ရန္ေအာင္ေစတီ ဟူ၍ ေခၚတြင္ေလ၏။ ထိုေစတီေလးအား မည္သည့္အခ်ိန္၊ မည္သည့္အခါ၌ မည္သူ တည္ထားခဲ့သည္ကို မည္သူမွ အတိအက် မသိၾကေပ။ ထိုေစတီႏွင့္ ထိုေတာင္တြင္ အေစာင့္အေရွာက္မ်ား၊ ဥစၥာေစာင့္မ်ား ရွိသည္ဟူ၍လည္း ထိုပတ္ဝန္းက်င္ရွိ ရြာမ်ားတြင္ သတင္းႀကီးေလ၏။ ယင္းအခ်က္သည္လည္း ထိုေတာင္ေပၚသုိ႕ အသြားအေရာက္ နည္းျခင္း အေၾကာင္းအခ်က္ တစ္ခု ျဖစ္၍ ေနေပေတာ့၏။

ရန္ေအာင္ေတာင္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း အရပ္တြင္ ဦးသာေအာင္ ဟူေသာ အဖုိးႀကီးတစ္ဦး ပိုင္ဆုိင္သည့္ ယာတစ္ကြက္ ရွိေလ၏။ ထိုအဖိုးႀကီးသည္ ၎၏ ယာကြက္အတြင္း ၎ေနထုိင္ရန္အတြက္ တဲငယ္တစ္လံုး ေဆာက္လုပ္ထားေလ၏။ အဖိုးႀကီး ဦးသာေအာင္မွာ ရြက္လွ ရြာသားတစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး ၎မွ ရြာအတြင္း ဆူညံလွသည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ၎ပိုင္ဆုိင္ေသာ ယာကြက္အတြင္း ယင္းကဲ့သို႕ တဲငယ္တစ္လံုး တည္ေဆာက္၍ နားေအးပါးေအး ဆိုသကဲ့သို႕ပင္ တစ္ေယာက္တည္း ေနထိုင္ေလ့ ရွိေလသည္။

အဖိုးႀကီး ဦးသာေအာင္မွာ ညခင္း ေမွာင္ရည္စပ်ိဳးခ်ိန္တြင္ ရြာမွ ၎၏ ေျမးျဖစ္သူ ေမာင္ေအာင္ဦး လာေရာက္ပို႕ေပးသည့္ ထမင္းအား ၿမိန္ယွက္စြာ စားေသာက္ေလ့ ရွိ၏။ ၿပီးေနာက္တြင္ ခံတြင္းခ်ဥ္ျခင္းအား ေျဖေဖ်ာက္ရန္ အလို႕ငွာ ေျပာင္းဖူး ေဆးလိပ္ႀကီးအား မီးတရဲရဲျဖင့္ ဖြာရိႈက္ေလ့ ရွိျပန္၏။ ယင္းေနာက္တြင္ မူကား အဖုိးႀကီး ဦးသာေအာင္မွာ အိမ္ယာ ဝင္ေလ့ ရွိေလသည္။

ဦးသာေအာင္မွာ ည သန္းေခါင္ယံ အခါတြင္ တစ္ေရးႏိုးေလ့ ရွိ၏။ ထိုအခါ အေပါ့အပါး သြား၍ ၎၏ တဲအေရွ႕ရွိ ကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ ထိုင္ကာ ဓာတ္ဗူးအတြင္း အဆင္သင့္ ထည့္ထားေသာ ေရေႏြးၾကမ္းအား ဇိမ္ခံ၍ ေသာက္ေနတတ္ေလသည္။ ဤေနရာတြင္ ျဖည့္စြက္၍ ေျပာရပါလွ်င္ ဦးသာေအာင္မွာ ေၾကာက္တတ္သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေပ။ ဥစၥာေစာင့္မ်ား ရွိသည္ဟူ၍ နာမည္ႀကီးေသာ ေတာင္အနီးတြင္ တစ္ေယာက္တည္း ညအိပ္ညေန ေနထုိင္သည္ကို ၾကည့္ျခင္း အားျဖင့္ပင္ ဦးသာေအာင္မွာ ေတာ္ရုံ ေၾကာက္တတ္သူ စာရင္းတြင္ မပါဝင္ေၾကာင္းကို စာဖတ္သူတို႕ သတိျပဳမိေပလိမ့္မည္။

++++++++++++++++++++++

သူတို႕ ေျမးအဖိုး

အဖုိးႀကီး ဦးသာေအာင္၏ ေျမးျဖစ္သူ ေမာင္ေအာင္ဦးသည္ ေန႕စဥ္ ညေနခ်ိန္တုိင္းတြင္ ဦးသာေအာင္အတြက္ ထမင္း လာေရာက္၍ ပို႕ေလ့ ရွိေလသည္။ တစ္ခုေသာ ေန႕တြင္မူ ေမာင္ေအာင္ဦးသည္ ရြာသို႕ မျပန္ေတာ့ ဟူ၍ ေျပာကာ ဦးသာေအာင္ႏွင့္အတူပင္ အဆိုပါ တဲကေလး၌ အိပ္စက္ခဲ့ေလသည္။ အဖုိးႀကီး ဦးသာေအာင္မွာ ၎၏ ထံုးစံအတုိင္း ဆိုသကဲ့သို႕ပင္ သန္းေခါင္းယံ အခ်ိန္၌ ႏိုးလာခဲ့၍ တဲကေလး အေရွ႕ရွိ ကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ ေအးေအးလူလူ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ရင္း ေရေႏြးၾကမ္း ေသာက္ေနေလသည္။

ေမာင္ေအာင္ဦးသည္ ဦးသာေအာင္ ႏိုၿပီး အတန္ငယ္ ၾကာေသာအခါ ၎သည္လည္း တစ္ေရးႏိုး ႏိုးထလာခဲ့ေလ၏။ ေမာင္ေအာင္ဦးသည္ ႏိုးထကာစတြင္ တဲအေရွ႕ ကြပ္ပ်စ္ေပၚ၌ ထိုင္လ်က္ ရွိေသာ ၎၏ အဖုိးျဖစ္သူအား သရဲ ဟူေသာ အမွတ္ျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ေနေသး၏။ သို႕ရာတြင္မူ ၎၏ အဖုိးမွန္း သိသြားေသာအခါတြင္ အိပ္ယာမွ ထ၍ အဖုိးျဖစ္သူထံ သြားေရာက္၍ ထိုင္ေနေလ၏။

“ဘယ္လိုတုန္း ငါ့ေျမးရဲ႕၊ တစ္ေရးႏိုးလာတာလားကြ”
“ဟုတ္တယ္ အဘ၊ ဒါနဲ႕ အဘကလည္း ညႀကီးမင္းႀကီး တစ္ေယာက္တည္း ဘာလို႕ ထိုင္ေနတာတုန္း၊ ခုဟာက ရြာထဲလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ေတာထဲ အဘရဲ႕”
“ဟ … ငါ့ေျမးကလည္း၊ ေတာထဲေနေန ရြာထဲေနေန ညဟာ ညပါပဲကြ၊ ေတာထဲက ရြာထဲထက္ ပုိၿပီးေတာင္ ေလေကာင္းေလသန္႕ ရပါေသးတယ္ကြာ”
“အဘ ကလည္းဗ်ာ၊ က်ဳပ္က ေလေကာင္းေလသန္႕ ရတာကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးဗ်၊ ေတာထဲဆိုေတာ့ … ဟိုေလ .. သရဲေတြ ရွိတယ္ဗ်”

ဟူ၍ ေမာင္ေအာင္ဦးသည္ ေဘးဘီဝဲယာ ပတ္ဝန္းက်င္အား ေၾကာက္ရြံ႕ေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ၾကည့္ရင္း ၎၏ အဖုိးျဖစ္သူ ဦးသာေအာင္အား တုိးညွင္းစြာ ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခိုက္ တိုက္ဆိုင္စြာပင္ အေစာင့္အေရွာက္မ်ားနွင့္ ဥစၥာေစာင့္မ်ား ရွိသည္ဟူ၍ နာမည္ႀကီးလွေသာ ရန္ေအာင္ေတာင္ေပၚမွေန၍ လြန္စြာ လြမ္းေဆြးဖြယ္ ေကာင္းလွေသာ တေယာသံသည္ ည သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္ ထူးဆန္းစြာ ေပၚထြက္လာေလေတာ့၏။

ထိုအသံကို ၾကားေသာအခါ ေမာင္ေအာင္ဦးမွာ ၾကက္သီးမ်ားပင္ ထသြားၿပီး ၎၏ အဖုိးျဖစ္သူနားသို႕ တုိး၍ ကပ္ထိုင္ကာ တုိးညွင္းစြာ ေမးျမန္းေလ၏။

“အဘ၊ အဲ့ဒီ အသံက ေတာင္ေပၚက လာတာလားဟင္”

ယင္းသုိ႕ ေမးလိုက္ေသာအခါတြင္ အဖုိးႀကီး ဦးသာေအာင္မွ ေအးေဆးစြာပင္ –

“ဟုတ္တယ္ေလ ငါ့ေျမးရဲ႕၊ ေတာင္ေပၚက လာတာပဲကြ၊ ေတာ္ေတာ္ လြမ္းစရာ ေကာင္းသံ လက္သံပဲ ငါ့ေျမးရဲ႕”

ဟူ၍ ေျပာေလရာ ေမာင္ေအာင္ဦးမွာ ၎၏ အဖုိးျဖစ္သူ၏ ေအးေဆးေနေသာ ဟန္အမူအယာကို အားမလို အားမရ ျဖစ္သြားၿပီးေနာက္ –

“ဟာဗ်ာ အဘကလည္း၊ လက္သံက ေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း၊ အဲ့ဒါ သရဲ ေျခာက္တာဗ်”
ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ အဖုိးႀကီး ဦးသာေအာင္မွာ ၎၏ ေျမးျဖစ္သူ ေမာင္ေအာင္ဦးအား ၾကည့္၍ တခြီးခြီး ရယ္ေမာလိုက္ၿပီး –

“ငါ့ေျမးႏိုင္ေရာကြယ္၊ သရဲ ေနေန ဘာေနေနေပါ့ကြာ၊ အဘ က လက္သံ ေကာင္းလို႕ ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာတာပဲ၊ အဲ … ေျပာရရင္၊ အဲ့ဒီ လက္သံေလးကို နားေထာင္ခ်င္လို႕ အဘက အခု ထိုင္ေနတာပဲ ငါ့ေျမးရဲ႕”

ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ေမာင္ေအာင္ဦးမွာ အဖုိးျဖစ္သူ၏ စကားအား အံ့အား သင့္၍သြားေလေတာ့၏။

“ဗ်ာ …..။ အဘ က အဲ့ဒီ အသံကို အရင္ကလည္း ၾကားေနရတာေပါ့ေနာ္”

“ဟုတ္တယ္ေလ ငါ့ေျမးရဲ႕၊ အရင္ကလည္း ၾကားေနရတာပဲကြ”

“ဟာ … ဒါဆို အဘ ကို အဲ့ဒီ ေတာင္ေပၚက သရဲက အဘ ေနကတည္းက ေန႕တုိင္း ေျခာက္ေနခဲ့တာေပါ့”

“အမေလး … ငါ့ေျမးရယ္၊ အသံၾကားရတုိင္း သရဲ ေျခာက္တယ္လို႕ခ်ည္း ေျပာေနေတာ့တာပါပဲလားကြ၊ ၿပီးေတာ့ ေျပာရဦးမယ္ ငါ့ေျမးေရ၊ အဲ့ဒီ အသံကို အဘ ၾကားရတာ အဘ တစ္ေယာက္တည္း ေဟာဒီေနရာေလးကို လာေနကတည္းက မဟုတ္ပါဘူးကြယ္၊ ဒီအသံက လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ရက္၊ ၁၅ ရက္ေလာက္ကမွ ၾကားရတဲ့ အသံပါကြ”

ဟူ၍ အဖိုးႀကီးမွ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ေမာင္ေအာင္ဦးမွာ တုိးလိုက္ ျမင့္လိုက္ျဖင့္ ထြက္ေပၚလာေနေသာ တေယာသံအား သရဲ ေျခာက္သည္ဟူ၍သာ ေၾကာက္ရြံ႕ေနသည့္အတြက္ မိမိ ယခုကဲ့သို႕ လာေရာက္ အိပ္မိျခင္းကိုပင္ ေနာင္တရေနသကဲ့သို႕ ရွိေနေလေတာ့သည္။ ထိုအျခင္းအရာအား ရိပ္မိေသာ အဖုိးျဖစ္သူမွ ေမာင္ေအာင္ဦးအား –

“ငါ့ေျမးကေတာ့ကြယ္ ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ၊ ဒါနဲ႕ အိပ္ေနတဲ့လူဟာ မေၾကာက္တတ္ဘူးတဲ့ကြ၊ ငါ့ေျမး မေၾကာက္ရေအာင္ သြားအိပ္ေခ်ေတာ့”

ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလရာ ေမာင္ေအာင္ဦးမွာ အဖိုးျဖစ္သူ၏ စကားအား သေဘာက်သြားၿပီး “ဟုတ္ေလာက္တယ္ အဘ၊ က်ဳပ္ ျပန္အိပ္တာပဲ ေကာင္းတယ္ဗ်ာ” ဟူ၍ ေျပာဆိုၿပီးေနာက္ ထိုင္ရာမွထကာ မေၾကာက္ေအာင္ ဇြတ္အတင္း အိပ္ေတာ့မည္ဟူ၍ တဲအတြင္းသို႕ သြားေရာက္ရန္ ဟန္ျပင္ေလေတာ့၏။ ထိုအခါတြင္ အဖိုးျဖစ္သူမွ –

“အင္း … ငါ့ေျမး အိပ္တဲ့ ေနရာကလည္း အဘ ထိုင္ေနတဲ့ ေနရာနဲ႕စာရင္ အဲ့ဒီ ရန္ေအာင္ေတာင္နဲ႕ ပိုနီးသြားမလားပဲ”

ဟူ၍ တစ္ေယာက္တည္း ေရရြတ္သလိုလိုျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ေနသည့္ ေျမးျဖစ္သူအား စေနာက္လိုက္ေလရာ တဲအတြင္းသို႕ ဝင္ရန္ ဟန္ျပင္ေနေသာ ေမာင္ေအာင္ဦးမွာ ဝင္ရႏိုးႏိုး အဖုိးျဖစ္သူဆီပဲ ျပန္သြားရႏိုးႏုိးျဖင့္ ေျခတံုခ်တံု ျဖစ္သြားၿပီးေနာက္ “ဟာဗ်ာ .. အဘကလည္း” ဟူ၍ ေျပာလိုက္ေလေတာ့၏။

++++++++++++++++++

ေရးသားသူ – မဟာရာဇာ အံစာတံုး

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 306 post in this Website..

အခ်ိဳ႕ေသာ အရာေတြဟာ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ျပန္ေကာင္းဖို႕ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕အရာေတြ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ပိုပို ေကာင္းလာတတ္တဲ့ အမ်ိဳး။ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ေျပာင္ေအာင္လို႕ ရိတ္တယ္။ ရိတ္ေလ .. သန္ေလပဲ။ ထိပ္ေျပာင္လို႕ ဆံပင္ သန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီသေဘာ .. ဒီသေဘာ။