ဒီပို႕(စ) ကေတာ့ ဆားခ်က္တဲ့ ပို႕(စ) လို႕ပဲေျပာရမလား။  ေဖ့ဘုတ္က  “ခ်မ္းေျမ့ရိပ္ျငိမ္” အဖြဲ႕ေလး အတြက္ေရးခဲ့တာကို တင္ေပးပါတယ္။ တီခ်ယ္နဲ႕ ကိုယ့္ရဲ့ ဘဝ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းလို႕ ေျပာလို႕ရမလားေတာ့ မသိပါ။ ေတြ႕ဖူးသမွ် ဆရာ/မ ေတြထဲ ေစတနာအရ၊ ပညာအရ၊ စိတ္ဓာတ္အရပါ အေလးစားဆုံး ဆရာမျဖစ္ပါ၏။ ေနာက္ပိုင္းကိုယ္ကို ဘာသာေရးအရပါ လမ္းညႊန္ႏိုင္သူ အေနနဲ႕ပါ ရိုေသရပါတယ္။ တီခ်ယ္ကို လြမ္းလို႕ေရာ တင္လိုက္ပါတယ္။

 

 ခ်မ္းေျမ့ရိပ္ျငိမ္ သင္တန္းမ်ား

တီခ်ယ္ရဲ့ အားေပးမႈေတြနဲ႕ စာေတြေရးတင္ဖို႕ စိတ္အားေတြထက္သန္လာေပမဲ့ ေရးစရာ အေၾကာင္းအရာကလည္း စဥ္းစားရျပီေလ။ အစားအေသာက္ပို႕(စ) ေတြခ်ည္းပဲလည္း ေရးလို႕မျဖစ္ေသးဘူး။ (  :hee:  ဝါသနာ ခဏ နားထားမွ)။ ခံစားခ်က္ေလးေတြ ရွယ္လို႕ရေအာင္ ဒီ ခ်မ္းေျမ့ရိပ္ျငိမ္ က သင္တန္းေလးေတြကို အဓိက ထားေရးမလားလို႕။ ဒါေပမဲ့ သုံးရတဲ့ အခ်ိန္မတူတာတို႕၊ လူခ်င္းမရင္းႏွီးတာတို႕ေၾကာင့္ေတာ့ ေဆြးေႏြးခန္းေတာ့ မေရာက္ႏိုင္ဘူးေပါ့ေလ။ (ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းထဲေတာ့ တစ္ခုေျပာလိုက္တာနဲ႕သေဘာတူခ်က္၊ ျငင္းခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးလာေတာ့တာ။)

ကဲပါ … အခ်ီေတြ နိဒါန္းေတြၾကာေနျပီ။ ေရးပါေတာ့မယ္။ ကိုယ့္ တီခ်ယ္ကို စေတြ႕ဘူးေတာ့ အသက္က ၁၆ ႏွစ္ စြန္းစြန္းပဲရွိေသးတယ္။

အဲဒီမတိုင္ခင္က ကိုယ့္ အေဖေျပာင္းတဲ့ နယ္ေတြကို လိုက္ေနရတာ။ အဂၤလိပ္စာ ဆိုတာ မိခင္ဘာသာမဟုတ္ဘူးဆိုျပီး နည္းနည္းအားစိုက္ေလ့လာတာေလာက္ရွိတာ။ အေဒၚေတြက အကုန္ ဆရာမေတြ …ကိုယ္က တူမ အဦး၊ ကိုယ့္ျမင္ရင္ စာပဲ ေမးခ်င္၊ သင္ခ်င္တာ။ ျမင္လိုက္တာနဲ႕ Verb to be ေနာက္က ဘာလိုက္တုန္းဆိုတာေလာက္အနည္းဆုံးေမးလိုက္ရမွ။ အဲဒီလိုနဲ႕ သီဝရီမွန္သမွ်ေတာ့ ဘိုင္ဟာတ္ ပဲ။

အဲ! အဂၤလိပ္လို ေျပာဖို႕ကေတာ့ အိမ္မက္မမက္ မစဥ္းစားတာ။ ဒီ သမီးေလးကို လဲ ႏိုင္ငံျခားဆိုတဲ့ဟာၾကီးကို လႊတ္ဖို႕စိတ္ကူးမရွိ၊ ကိုယ္တိုင္ကလည္း သက္သာရာသက္သာေၾကာင္းေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ၁၀ တန္းေအာင္ျပီး နယ္မွာလိုက္ေနေနတုန္း အဖိုးက သူနဲ႕လာေနေစခ်င္တာေရာ၊ တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းလုပ္ေစခ်င္တာေရာနဲ႕ မႏၲေလးေခၚျပီး ဘာသင္တန္းတက္မတုန္းေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္က ေဖ့ဘြတ္လည္းေဝး၊ ဂ်ီေမးလည္းမျမင္ဘူး၊ ခ်တ္တင္ဆိုတာ မၾကားဘူး ဆိုေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ကြန္ျပဴတာဆိုတာ ခ်ိဳ နဲ႕လားပဲ။ (ခါးခါးသီးသီးကို ျငင္းတာဗ်)။

ကိုယ္ကလည္း ကိုယ့္အၾကံနဲ႕ ကိုယ္ေပါ့။ ကိုယ္က ဆရာဝန္ျဖစ္မဲ့သူေပါ့ေလ။ အဂၤလိပ္လို မႊတ္မႊတ္ေျပာတတ္မွ မန္း ေဆးေက်ာင္းက သူေတြကို အထင္မေသးႏိုင္မွာေပါ့။ အဟင္း!!။ ေနာက္ေတာ့လည္း ဆရာဝန္ျဖစ္ဖို႕မဆိုထားနဲ႕၊ ဆရာဝန္ကေတာ္ကို မျဖစ္လိုက္ဘူး။  :byae: (ဟယ္!!! ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြေပၚကုန္ျပီ၊ ရပ္မွ)။  

ဒီလိုနဲ႕ တီခ်ယ္ႏုဆီ ေရာက္လာပါေလေရာ။ (ေရးခ်င္တာက ခုမွလာတာ။ ေမြးရာပါ ေလေၾကာရွည္သူမို႕ သည္းခံၾကပါ။)

၁) ပထမဆုံး တက္ရတာက Survival တန္း တကယ္ကို အသုံးဝင္တဲ့ ထမင္းစားေရေသာက္ ေျပာစကားမ်ားဆိုပါေတာ့။ အဲဒီမွာ အသံထြက္အမွားေတြစေတြ႕ေတာ့တာပါပဲ။ :harr:

တသက္လုံး အ႐ိုးစြဲလာတဲ့ အသံထြက္ေတြ ကြဲတာပဲ။ အဲဒီ အတန္းရဲ့ အက်ိဳးကေတာ့ ခုဆို သူမ်ားေျပာရင္ေၾကာင္မေနပဲ တံု႕ျပန္စကားေထာက္ႏိုင္တာမ်ိဳးေပါ့ေလ။ (Yes/No/Ok) က မတက္တဲ့ သူေတြထက္ပို ေဖာႏိုင္ပါတယ္။   :hee:

၂) ေနာက္ေတာ့ ပရိုဂရမ္ တစ္ လို႕ေပးထားတဲ့ အျပန္အလွန္စကားေျပာခန္းေတြပါတဲ့ သင္ခန္းစာေတြ စတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီ သင္ခန္းစာကေတာ့ယူတတ္ရင္ အဂၤလိပ္စကားေျပာသာမက ရုပ္ရွင္မင္းသမီးပါျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဇာတ္ကြက္ေလးေတြကို ဇာတ္ေကာင္ေလးေတြခြဲျပီး တစ္စုခ်င္း သရုပ္ေဆာင္ရတာပါ။ ဟမ္မေလး! စာလည္းမေမ့ရ၊ အမူ အယာလည္းမေၾကာင္ရ

ဂ႐ုုစိုက္ရတဲ့အျပင္ လူၾကားထဲသရုပ္ေဆာင္ရတာ အေတာ္ရင္ခုန္ပါတယ္။    :eee:

၃) မေရွးမေႏွာင္းမွာ ပရိုဂရမ္ ႏွစ္ၾကီး ကို ကိုယ္တို႕ တီခ်ယ္က ဆက္တက္ခိုင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ေျပာရတဲ့ ဒိုင္ ေတြက ၾကီး/ျမင့္/ရွည္ ေတြပါ။ စကားလုံး ေတြ ၾကီးျမင့္ရတဲ့ အထဲ စာေၾကာင္းေတြက အရွည္ၾကီးပါ။ တီခ်ယ္က ေလသံတစ္ဆက္တည္း ေျပာတာလည္းမၾကိဳက္ေတာ့၊ ေလယူေလသိမ္းက အစ အေတာ္ဂ႐ုစိုက္ရပါတယ္။ တက္ရတဲ့ အထဲမွာ အရီရဆုံး၊ ေပ်ာ္စရာ အေကာင္းဆုံးပါ။ (ခုလို ဗီဒီယို ႐ိုက္လို႕ရတဲ့ ဖုန္းေတြ မေဖာသီတဲ့ေခတ္မို႕ေပါ့။ အိမ္ေရာက္ရင္ျပန္ျပန္ေျပာျပျပီး ရီရတယ္)။ ဒီ ႏွစ္ခုရဲ့ ေကာင္းမႈကေတာ့ ဒိုင္ယာေလာ့ ေတြရဲ့ ေလယူေလသိမ္း ကို အက်င့္ရျခင္း၊ စကားေျပာ ဝါက် တည္ေဆာက္မႈကို ေလ့လာႏိုင္ျခင္း၊ ရဲရင့္ သြက္လက္လာျခင္း၊ အမူအယာပိုေကာင္းလာျခင္းတို႕ပါပဲ။ တို႕ဆို အဲဒီတုန္းက အဂၤလိပ္စကားေျပာ ရုပ္ရွင္တို႕ ဆာတိုရီတို႕ ရဲတိုက္တို႕မရွိလို႕မင္းသမီးမျဖစ္တာ။ (ဟမ္!!! ေပါရဲလိုက္တာေနာ္)။    :kwi:

၄) ေနာက္တစ္ခုက Phonetics ေပါ့။ စတက္ခါစက ဘာပါလိမ့္ေပါ့။ ကိုယ္ေတြ ေဝးခ်က္ကလည္း အသံထြက္ဆိုတာ ဆရာ/မ ပါးစပ္ထဲပဲ ရွိတယ္မွတ္တာ။

  :mrgreen:   Dictionary ၾကည့္နည္းေတြပါသင္ေတာ့မွ ဪ ဂလိုကိုးေပါ့။

(ဟင္ ေပါ့။ ကိုယ့္အေဒၚေတြ အပါအဝင္ေပါ့ အဂၤလိပ္စာ ဆရာ/မ ေတြ Dictionary ကိုင္တာ မျမင္ဘူးဘူးေပါ့ စသည္ျဖင့္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေတြးရေသး။)  :bar:

တီခ်ယ္သင္တန္းက ျပန္လာျပီး အဘိဓာန္လို႕လည္း ေျပာေရာ ကိုယ့္ကို ဝမ္းသာအားရ စာအုပ္စင္က ယူေပးၾကတာဗ်ား။ (ဪ ေတာ္ပါေသးရဲ့။ စာအုပ္္စင္မွာ ရွိပါေသးေပါ့)။ အက်ိဳးကေတာ့ အသံထြက္ကို ျပီးျပီးေရာမထြက္ရဲေတာ့ျခင္း၊ မစစ္ႏိုင္ရင္ေတာင္ စာလုံးေပါင္းေတြကို ၾကည့္ျပီး အနီးစပ္ဆုံး အသံထြက္ခန္႕မွန္းႏိုင္ျခင္း၊ အသံထြက္ေတြ ကို ဗမာလို ေရးစရာ မလိုေတာ့ျခင္း၊ (အိမ္တြင္ လူၾကီးမ်ား၏အသံထြက္အမွားမ်ားကို လိုက္ျပင္မိ၍ အေခါက္ခံရျခင္း) စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ။    :saut:

 ၅) အီဒီယမ္ အဘိဓာန္ – ကိုယ့္အတြက္ အေတာ္အားစိုက္ရတဲ့ အတန္းပါ။ ေပးထားတဲ့ စကားစုရဲ့ တိုက္႐ိုက္အဓိပၸယ္ကို မဟုတ္ပဲ သူသက္ေရာက္တဲ့ သြယ္ဝိုက္အဓိပၸယ္ကို မွတ္ရတာပါ။ ဝတၳဳဖတ္တဲ့သူေတြ အတြက္ အလြန္အသုံးဝင္ပါတယ္။ (အဲ့ဒီ စကားလုံးေတြ သုံးျပီး ေရးထားတဲ့ ရည္းစားစာ ခုထက္ထိရွိေသးဗ်။)     :oops:

 ၆) Discussion တန္းပါ။ အေျပာဦးစားေပးတန္းေပါ့ေလ။ တီခ်ယ္ေျမႇာက္စားလို႕ မမွီတဲ့ပန္းကို တုံးခုျပီးလွမ္းပါတယ္။ ဆရာ့ ဆရာၾကီးမ်ားထဲ ကိုယ္ အသက္အငယ္ဆုံးပါ။ စိတ္ အလႈပ္ရွားရဆုံး အတန္းေပါ့။ လူေရွ႕ ဗမာ လိုေျပာဖို႕မျဖစ္ေျမာက္ေသာသူအတြက္ ေရွ႕ထြက္ အဂၤလိပ္လိုေျပာရမယ္ဆိုေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကိုယ္ Presentation အတြက္ လာမဲ့ေမးခြန္းေတြလည္း ကိုယ္ပဲတာဝန္ယူေျဖရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ေခ်ာင္ပိတ္ရင္ တီခ်ယ္ကူေျဖပါတယ္။ အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာလာေတာ့ ေၾကာက္ ေက်ာျပတ္သြားပါတယ္။ ကိုယ္ေျပာမဲ့စကားေတြ အထားအသိုမွန္၊ အသံထြက္မွန္ေအာင္၊ လာမဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ဘယ္လိုေျဖမယ္ပဲ ဂ႐ုစိုက္ရပါေတာ့တယ္။ Presentation ျပီး လို႕ ရလာမဲ့ တီခ်ယ္စာရြက္ထဲက မွတ္ခ်က္ေလးေတြကို ေတာ့ အေတာ္မက္ေမာတယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါပဲ။ တီခ်ယ္ မွတ္ခ်က္ေတြကမထပ္ဘူး။ အဲဒီ စာရြက္ေလးေတြ ခုထိရွိေသးပါရဲ့။ အဲဒီရလာဒ္ေတြက အခု လုပ္ငန္းခြင္က Presentation ေတြမွာ သူတို႕ေမးႏိုင္မဲ့ေမးခြန္းေတြပါ ၾကိဳစဥ္းစားျပင္ဆင္ႏိုင္သြားပါတယ္။ ေၾကာက္လည္းမေၾကာက္တတ္ေတာ့ပါဘူး။   

 ၇) Reading တန္း – အၾကိဳက္ဆုံး၊ မပ်က္ကြက္ခ်င္ဆုံးအတန္းပါ။ တီခ်ယ္ ေရြးေပးတဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ စာပိုဒ္၊ သီတင္း စတာေတြကို ဖတ္ျပီးဘာသာျပန္ရပါတယ္။ စစခ်င္းေတာ့ ရွာလိုက္ရတဲ့ စကားလုံးေတြ၊ အဘိဓာန္ လက္ကမခ်ရပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳးစားျပီးေနာက္မွာ က်င့္သားရသြားတာက သုံးေခါက္ေလာက္ ၾကည့္ျပီးသား စာလုံးကို အလြတ္ရသြားျပီး၊ စာတစ္ေၾကာင္းကို အၾကမ္းဖ်င္း ဘာသာျပန္ႏိုင္သြားပါတယ္။ လူေရွ႕မွာ ျပန္ရမဲ့ ျမန္မာဘာသာအတြက္ ဗမာလို အဆင္ေခ်ာေအာင္လည္း စိတ္ထဲက စဥ္ ရပါေသးတယ္။   :hee:

၈) Business English – ခုထိ အဲဒီ စာအုပ္ေလးကို ယူလာျပီး ျပန္ျပန္ၾကည့္ရပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴး က အစ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ဆက္ဆံေရး အဆုံး မွတ္သားစရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ အဲဒီ အတန္းမရွိေတာ့ရင္ေတာ့ တီခ်ယ္ကို ပဲ ေမးၾကည့္ၾကပါ။

ခု ကေလးေတြေတာ့ အရင္က သင္တန္းေတြနဲ႕ တူ မတူမသိေတာ့ပါဘူး။ ဉာဏ္ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ထက္ေကာင္းၾကမွာပါ။ ကိုယ္ေတြ တကၠသိုလ္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကေန ခုထိ အဂၤလိပ္စာကို ဟုတ္တိပတ္တိ မကိုင္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ တီခ်ယ္နားမွာေနခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ကာလက သိမွတ္ခဲ့တာေလးနဲ႕ ဒီ အခ်ိန္ထိ အသက္ဆက္ေနခဲ့ရတာပါ။ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္တီခ်ယ္။ ဒီတစ္ခုေတာ့ ဒီမွာပဲ အဆုံးသတ္ပါရေစ။ တီခ်ယ္ကို လည္း အျပီးသတ္ ေခ်ာက္ခ် အဲေလ အၾကံေပးခ်င္တာက Listening အတြက္ ရုပ္ရွင္ျပတဲ့ အတန္းတို႕၊ အဂၤလိပ္သီခ်င္း အဆိုျပိဳင္ပြဲတို႕ လုပ္ေပးပါလို႕။ :kwi: :harr:

ေနာက္မ်ားမွ စလုံးက စကားေျပာနဲ႕ မိဆြိတို႕ ဘယ္ေလာက္ ေခ်ာက္က်တယ္ဆိုတာ ေရးပါဦးမယ္။

 

 

ဇီဇီ

About ဇီဇီ

ဇီဇီ has written 354 post in this Website..

CJ # 129120