+++++++++++++++++++++++++++++++

လူပ်ိဳသိုး နဲ႕ တစ္ညသ၌ – ၁ ကို ဖတ္ခ်င္ရင္ ဒီေနရာကို ကလစ္ပါ။

+++++++++++++++++++++++++++++++

လူပ်ိဳသိုး နဲ႕ တစ္ညသ၌ – အဆက္ ………..

 

ငတိုက္ရဲ႕ ေဘးမွာ ဘိုးမင္းေခါင္ ဒီဇုိင္းနဲ႕ တင္ကလိမ္ခ်ိတ္ၿပီး ထိုင္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္လည္း ရွိေသးတယ္ …..။

ဒီေကာင္ကလည္း ငတိုက္နဲ႕ နင္လား ငါလားပဲ ….

လူၾကည့္ေတာ့တာ ဘာမွ မဟုတ္တာ ထိုင္ေနတဲ့ စတိုင္ကို က ေထာင့္မက်ိဳးတဲ့ စတိုင္ …….

ေနေတာ့ ႏြားေျခရာခြက္၊ ေျပာလိုက္တဲ့ စကားက ကမၻာနဲ႕ ခ်ီတယ္ …

ေဘးက သူ႕ေဘာ္ဒါေတြကေတာ့ ဒီေကာင့္ေလ အတိုက္ခံၿပီးသားဆိုေတာ့ ေအးေဆးေပါ့ …

သူ႕အေၾကာင္း မသိတဲ့ လူသာဆို တစ္ခါတည္းနဲ႕ အထင္ေတြေတာင္ လႊတ္ႀကီးသြားႏိုင္တယ္ ….

 

တစ္ခါသားဆို ….

အေရွ႕ဘက္ ရြာက မိုးေက်ာက္ ဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္ သူ႕ဂ်ီးေဒၚအိမ္ကို အလည္လာရင္းနဲ႕ ဒီေကာင္နဲ႕ သြားေတြ႕ခဲ့တာေပါ့ …

လႊတ္လိုက္တဲ့ ေတာ္ကီေတြ …

သိပၸံ အေၾကာင္းေရာ၊ ပညာေရး အေၾကာင္းေရာ၊ ႏိုင္ငံေရး အေၾကာင္းေရာ၊ ကမၻာေက်ာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြ အေၾကာင္းေရာ …

ဟုတ္တာ မဟုတ္တာ အပထား … ေျပာလိုက္တာမွ စံုေနတာပဲ …

အမယ္ ေျပာေနလိုက္ပံုမ်ား ဟိတ္နဲ႕ ဟန္နဲ႕ … တစ္ခါတစ္ခါ  ျမည္သံစြဲ အလကၤာေတြေတာင္ ပါလိုက္ေသး .. ေဟေဟ့ …

မိုးေက်ာက္ ဆိုတဲ့ လူလည္း ဒီေကာင့္ ေတာ္ကီေၾကာမွာ ေမ်ာသြားၿပီး ဟာေတြ၊ ဟင္ေတြ ပါ ျဖစ္ကုန္ပါေလေရာ …

ေနာက္ပိုင္း ၾကားရတဲ့ သတင္းအရဆိုရင္ မိုးေက်ာက္ ဆိုတဲ့ လူက သူ႕ညီမနဲ႕ေတာင္ ဒီေကာင္နဲ႕ ေပးစားဖို႕အတြက္ ရည္စူးထားတယ္ ဆိုလားပဲ …….

 

ဒီေကာင္ နာမည္ကိုလည္း မိတ္ဆက္ေပးရပါဦးမယ္ ….

ဒီေကာင္ နာမည္က “အုပ္ႀကီး” ……။

နာမည္ တြင္လာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကုိ ေျပာရရင္ …

ဒီေကာင္ ငယ္ငယ္ကေပါ့ဗ်ာ …

သူ႕မွာ စားစရာရွိရင္ သူမ်ားေတြ မျမင္ေအာင္ လက္ကေလးနဲ႕ အုပ္အုပ္ထားၿပီး စားတတ္တယ္ ….

ဒါ … သူ႕ အက်င့္ပဲ …။ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေပါ့ ….။

ႀကီးလာေတာ့လည္း အရင္ေလာက္ မဆိုးဘူး ဆိုေပမယ့္ ပံုစံကေတာ့ မေပ်ာက္ဘူး …

လက္ေတြ႕ ခု ထန္းရည္ဝုိင္းမွာေတာင္ ၾကြက္ေၾကာ္ကို ယူၿပီး စားသလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႕ သူ႕ေပါင္ေအာက္မွာ အုပ္ၿပီး ဖြတ္ထားေသးတာ …

ေဘာ္ဒါေတြက အေၾကာင္းသိ ဆိုေတာ့ ေအးေဆးပဲ … အားလံုး လက္စ သတ္ခါနီးၿပီ ဆိုေတာ့မွ ဒီေကာင့္ ေပါင္ေအာက္က ၾကြက္ေၾကာ္ကို ထုတ္ခုိင္းေတာ့တာပဲ ….

ဒီလို အုပ္အုပ္ ထားၿပီး စားတတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ ငယ္ငယ္တည္းကပဲ သူ႕ကို “အုပ္ေလး” လို႕ ေခၚခဲ့ၾကသည္ေပါ့ဗ်ာ …

အခု ႀကီးလာေတာ့ … “အုပ္ႀကီး” ေအာ္တိုမီးတစ္ ျဖစ္လာတာေပါ့ ……..။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တာ ေလးေယာက္ ရွိၿပီေနာ္ ………။

“မတ္ႀကီး”၊ “ရဲစီး”၊  “ငတိုက္”၊  “အုပ္ႀကီး” …….. ဒီေလးေယာက္ ……..။

အျခား ဝုိင္းက လူေတြအေၾကာင္းကိုေတာ့ ဒီေတးႀကီး မိတ္ဆက္ မေနေတာ့ပါဘူး ….

စံမရီ ေျပာရရင္ေတာ့ သူတို႕ ဝုိင္းအျပင္ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ဝုိင္း ရွိေနတယ္ …

အားလံုးက ဒီရြာသားေတြခ်ည္းပဲ …..

 

သူတို႕ လာရင္း ကိစၥကလည္း ….. ထန္းရည္ ခ်မယ္ …. ေဆာ္အေၾကာင္း ပြားၾကမယ္ …..။

ေရခပ္သြား၊ ေရခပ္ျပန္ ရြာပ်ိဳျဖဴေလးေတြကို လွမ္းစၾက ေနာက္ၾကမယ္ ….

ကိုယ့္ ေကာင္မေလး ပါလာရင္ လိုက္ၿပီး ေတာ္ကီ ေဝၚကီ ပြားမယ္ေပါ့ဗ်ာ … (ေတာ ဇာတ္ကားေတြ ၾကည့္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား)

ဟို အထက္က ေလးေယာက္ကေတာ့ ငယ္ငယ္တည္းက တပူးပူး တတြဲတြဲ ေနလာခဲ့ၾကတဲ့ ေဘာ္ဒါ အရင္းေခါက္ေခါက္ႀကီးေတြေပါ့ ….။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

အခ်ိန္က ေနညိဳခ်ိန္ကို ေက်ာ္လြန္လာခဲ့ၿပီ ……..။

ဒါေပမယ့္ … ဖုိးသာထူး တဲ ထဲက လူေတြကေတာ့ျဖင့္ ေက်ာ္လြန္ဖို႕ ေနေနသာသာ ….

လစ္မစ္ေတာင္ ျပည့္ၾကေသးဟန္ မတူ ……။

သို႕တေစ …… သူတို႕ ေလသံ ဖမ္းၾကည့္ရတာ .. ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းေနၾကၿပီ …….။

သူတို႕ေတြရဲ႕ အသံေတြနဲ႕ ဖုိးသာထူး တဲေလးဟာလည္း သက္ဝင္ လႈပ္ရွားေလေနသည္ ….

ဒါေပမယ့္လို႕လည္း … စကားေျပာတဲ့အခါ သတိတစ္ခုေတာ့ ထားရတယ္ …..။

ဘယ္ေလာက္ မူးေနမူးေန … အဲ့ဒီစကားေတာ့ ေယာင္လို႕ေတာင္ မပါေၾကး …..

ထန္းသမား ဖုိးသာထူး ကေတာင္ သူ႕တဲရဲ႕ တိုင္မွာ ေဟာဒီလို ေရးထားေစတယ္ ……

 

သုႀကိ

နမယ္

မေပ်ာ

 

ဒီစာကို ဘယ္သူ ေရးတယ္ မွတ္လဲ …..။

ဖိုးသာထူးရဲ႕ ညီ .. အငယ္ေကာင္ “ငဂ်ား” ဆိုတဲ့ေကာင္က ေရးထားတာ ….။

သတ္ပံုကေတာ့ လန္ထြက္ေနတာပဲ …. ဟဲဟဲ …

ဒါေပမယ့္ .. “ေဟ့ေကာင္ ငဂ်ား မင္းေရးထားတာ မွားေနတယ္” လို႕မ်ား သြားၿပီး မေျပာေလနဲ႕ ….

ငဂ်ား ဆိုတဲ့ ေကာင္က သူ႕အစ္ကို ဖုိးသာထူး ထန္းတက္ရင္ သံုးတဲ့ ဓါးလွီးပါး ဓါးကို ဆြဲၿပီး …

“ဘယ္ေနရာမွားတာလဲ ေျပာစမ္းပါ ေျပာစမ္းပါ …. လုပ္ေတာ့တာပဲ …….။

သူ႕ပံုက မထင္ရင္ တကယ္ ခုတ္မယ့္ပံု ……..။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

ေရခပ္ဆင္းတဲ့ ပ်ိဳျဖဴေတြကိုလည္း မေတြ႕ရေတာ့ ….

လမ္းမထက္မွာ ေခြးတစ္အုပ္ပဲ ေတြ႕ရေတာ့တယ္ ….

လ ကေလးကလည္း မစို႕မပို႕ ထြက္လာေနၿပီ …

ဒီအခ်ိန္မွာ ……

မ်က္ႏွာက  စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႕ မတ္ႀကီးတို႕ ဝုိင္းထဲ ဝင္ထိုင္လိုက္သူ တစ္ေယာက္ ….

သူ႕ပံုကို ေျပာရရင္ …

နဖူးက ေျပာင္ေျပာင္၊ မ်က္ႏွာက စပ္ၿဖီးၿဖီး …

ရုပ္ကိုက “မ” ျမင္တိုင္း ဘူးက်မယ့္ ရုပ္မ်ိဳး …..

အသက္ကေတာ့ျဖင့္ သိပ္ႀကီးဟန္ မတူ … ရွိလွ … ၂၈ ဝန္းက်င္ေပါ့ ……။

 

သူ႕နာမည္က “ေအဘူး” ……။

ဟုတ္တယ္ …

ဒီေကာင္က ႏွာဘူးထတဲ့ ေနရာမွာ ႏွစ္ေယာက္ မရွိဘူးရယ္ ….

ရြာ လူပ်ိဳ၊ လူပ်ိဳးသုိး ေတြရဲ႕ၾကား ဘူးထတဲ့ ေနရာမွာ ဒီေကာင္က စံတင္ရေလာက္တယ္ …

ဒါေၾကာင့္ ဒီေကာင့္ကို ေအဘီစီဒီ မေတာက္တေခါက္ တတ္တဲ့ ေကာင္ေတြက …

“ေအဘူး” …. ဆိုၿပီး ေပးထားၾကတာ ……..

ေနာက္ပိုင္း အဲ့ဒီေကာင္ေတြ ေခၚသလို လိုက္ေခၚၾကရင္းနဲ႕ ဒီေကာင္နာမည္ “ေအဘူး” ဆိုၿပီး တြင္လာခဲ့သည္ေပါ့ …..။

 

စပ္တုန္း ထပ္ေျပာရရင္ သူ႕ဖားသား ဦးျမင့္ေဆာင္ ႀကီး ေနပံုထုိင္ပံုက ရုိးရုိးကုပ္ကုပ္ရယ္ ….

ဦးျမင့္ေဆာင္ႀကီး ငယ္ဘဝကို စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့လည္း ေအးေဆးပါပဲ ….

သူ႕မားသား ေဒၚလွ နဲ႕ ညားခဲ့တာေတာင္ မိဘေတြက ေပးစားခဲ့လို႕ ညားခဲ့တာတဲ့ …

ေဒၚလွ ကလည္း ရုိးရုိးကုပ္ကုပ္ ေအးေအးလူလူ ေနတတ္သူပါပဲ ….

သူ႕ အဘုိးေတြဘက္ကို လွည့္ၾကည့္ေတာ့လည္း သူ႕လို ဘူးထ ခဲ့ပံုမ်ိဳး မေတြ႕ရျပန္ဘူး …

ဒီေကာင့္က်မွ ဘယ္လိုလုပ္ ႏွာပြ လာရတာလဲ မသိပါဘူး ……..။

 

ဒီေကာင္ ဒီေလာက္ ဘူးထ ေနေပမယ့္ …

သူ႕ကို  ျပန္ႀကိဳက္တဲ့ ရြာသူရယ္လို႕ ခုထိ တစ္ေယာက္မွ မရွိ ……..

ဟို မတ္ႀကီး ဆိုတဲ့ ေကာင္လည္း ထိုနည္း လည္းေကာင္းပဲ …. (သူက ဘူးရဲသူေတာ့ မဟုတ္)

သူတုိ႕ဝုိင္းထဲ စြံတယ္လို႕ ေျပာလို႕ ရတာကေတာ့ ဟို ရဲစီး၊ ငတိုက္၊ အုပ္ႀကီး တို႕ သံုးေယာက္ပဲ …..။

ဒါေပမယ့္ … အထင္ေတာ့ လႊတ္မႀကီးလိုက္ေလနဲ႕ဦး ….

(((သူမ်ားအေၾကာင္း အတင္းတုပ္ရာ ေရာက္မွာစိုးလို႕ ထပ္မေျပာေတာ့ပါဘူးေလ .. ဟဲဟဲ …)))

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

“ေဟ့ေကာင္ … မတ္ႀကီး၊ မင္း ရြာေတာင္ပုိင္းက ေအးေမ ကို ႀကိဳက္ေနတယ္ဆိုကြ”

 

ဒီလို ေမးလိုက္သူက တျခား မဟုတ္ ….။ “ေအဘူး” ….. ဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္ ……။

ဒီအခါ မတ္ႀကီး ကပ်ာကယာ ျဖစ္သြားတယ္ …။

ျဖစ္မယ္ဆိုလည္း ျဖစ္ေလာက္တယ္ ….

ေအဘူး ေမးလိုက္တဲ့ အသံလည္း ၾကည့္ဦး … ခုနစ္အိမ္ၾကား၊ ရွစ္အိမ္ၾကား အသံနဲ႕ ေမးလိုက္တာ ….

ဒီထက္ ျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းက ဟိုဘက္က ထန္းရည္ဝုိင္းမွာ ေအးေမရဲ႕ ေမာင္ဝမ္းကြဲ ငေၾကာင္ ဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္လည္း ရွိေနေသးကိုးဗ် ……….

ဒီေတာ့ မတ္ႀကီး လန္႕သြားရတာေပါ့ ……။

 

ေအးေမရဲ႕ ေမာင္ .. ငေၾကာင္ ဆိုတဲ့ ေကာင္ကလည္း လြယ္သူ မဟုတ္ …

မူးလာရင္ နပန္းခ်မယ္ ဆိုတာခ်ည္းပဲ …

နပန္းခ်စရာ လူမရွိရင္ ေျမႀကီးေပၚ တစ္ေယာက္ထဲ လွိမ့္လွိမ့္ၿပီး ….

သူက အထက္က ေရာက္ေနတဲ့ ပံုစံ (ေမွာက္လ်က္) ဆိုရင္ ..

“ဒီတစ္ခါ ငါ့ အလွည္ကြ၊ အလွည့္က် မႏြဲ႕စတမ္းကြ၊ ဟားဟား” …

သူက ေအာက္က ေရာက္ေနတဲ့ ပံုစံ (ပက္လက္) ဆိုရင္ …

“ေနႏွင့္ဦးေပါ့ကြ၊ ေယာက်္ား ဘာသား ယိယား” … စသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ ေပါ့ဗ်ာ ….

တစ္ေပြတည္း ရူးေန .. အဲ .. အဲ .. နပန္း ခ်ေနေတာ့တာ …..

နာမည္နဲ႕ လုပ္ရက္ … ကြက္တိ ျဖစ္ပါေပ့ ………။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

“ေဟ့ေကာင္ ေအဘူး၊ မင္းကလည္း တုိးတုိးလုပ္စမ္းပါ၊ ဟိုဘက္ဝုိင္းမွာ ငေၾကာင္ ရွိတယ္ဟ”

ဒီလို မတ္ႀကီးက ေလသံ တုိးတိုးနဲ႕ ေျပာလိုက္ေတာ့ ရဲစီး ဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္က ဝင္ေျမႇာက္ေပးတယ္ …။

“မတ္ႀကီး ကလည္းကြာ ေၾကာက္စရာ မရွိ ႀကံဖန္ ေၾကာက္ေနတယ္၊ ႀကိဳက္ရင္ ႀကိဳက္တယ္ေပါ့ကြာ၊ တစ္ရြာလံုး သိေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္လဲ”

က်န္တဲ့ … ငတိုက္၊ အုပ္ႀကီး နဲ႕ ေအဘူး တို႕ကလည္း ထန္းရည္ တစ္က်ိဳက္စီ ေမာ့ရင္းနဲ႕ ရဲစီး စကားကို ေထာက္ခံၾကတယ္ …..။

“ဟုတ္တယ္ မတ္ႀကီး၊ ဘယ္ေကာင့္မွ မႈစရာ မလိုဘူး၊ မင္းေဘးမွာ ငါတို႕ေတြ ရွိတယ္၊ တကယ္ ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ထြက္ေျပးမယ္ … ဟဲဟဲ”

 

သူတို႕ ဘာေတြပဲ ေျပာေျပာ မတ္ႀကီး ကေတာ့ ဟိုဘက္ဝုိင္းက ငေၾကာင္ ကို လွမ္းၿပီး ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္ လုပ္ေနရတယ္ …။

ဟုတ္တယ္ေလ …။ ဟိုေကာင္က ေရခ်ိန္ကိုက္ေနေလာက္ၿပီ။

မထင္ရင္ နပန္းလာခ်မွ ဒုကၡ ………။

ေအာင္မာ … ငေၾကာင္ ကလည္း နားရြက္ေလးကို ေထာင္လို႕၊ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ အကဲခတ္တဲ့ မ်က္လံုးေလးနဲ႕ လွမ္းၾကည့္လို႕ဗ်ား …။

အုပ္စု နည္းနည္း ေတာင့္ေနလို႕သာ မတ္ႀကီး ခံသာသြားတယ္လို႕ ေျပာရေလာက္တယ္ …….။

တကယ္ .. တကယ္ … ႏို႕ မဟုတ္လုိ႕ကေတာ့ … မတ္ႀကီး တစ္ေယာက္ ဘယ္ဘဝ ေရာက္သြားမယ္ မသိ … ဟီဟိ …

ဟို .. ငေၾကာင္ ဆိုတဲ့ ေကာင္က မဲမဲတုတ္တုတ္ႀကီး … (ကိုယ္ခႏၶာ ေျပာတာ)

မတ္ႀကီး ဆိုတဲ့ ေကာင္က ေမြးတည္းကသာ ေထာင္လာတာ … ဒီေနရာမ်ိဳးက်ေတာ့ ကုပ္ကုပ္ေလးရယ္ …

လူပံုစံ ကလည္း ငေၾကာင္နဲ႕ ယွဥ္လိုက္ရင္ သံုးပံု ႏွစ္ပံုေတာင္ မလိုက္ႏိုင္ဘူးရယ္ ….

ဒီေတာ့ကာ … နည္းနည္းေတာ့ ရွိန္ေနတာေပါ့ဗ်ာ ……….။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++++++++

 

အခ်ိန္က ည (၉) နာရီေက်ာ္ (၁၀) နာရီ ဝန္းက်င္ေလာက္ေပါ့ ……..။

လေလးကလည္း သာေနေလရဲ႕ …..

ဒီ လရိပ္ေအာက္မွာ ဖုိးသာထူး တဲေလးဟာလည္း တစ္စထက္ တစ္စ … ၿငိမ္သက္စ ျပဳလာေနတယ္ ….

ဟုတ္တယ္ …

က်န္တဲ့ ႏွစ္ဝုိင္း ကေတာ့ ျပန္သြားၾကၿပီ ….

က်န္ေနတာကေတာ့ လူပ်ိဳသိုးႀကီးမ်ားရဲ႕ ထန္းရည္ဝုိင္း ….

ေျပာရရင္ … မတ္ႀကီး၊ ရဲစီး၊ ငတိုက္၊ အုပ္ႀကီးနဲ႕ ေအဘူး တုိ႕ရဲ႕ ဝုိင္း …………။

 

သူတို႕က စုစုေပါင္း ငါးေယာက္ ……

ဒါေပမယ့္ ေလးေယာက္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတယ္ …

ဟုတ္တယ္ … က်န္ေလးေယာက္က မတ္ႀကီး ကို ဝုိင္း သ,မ ေနၾကေလတယ္ ….

မတ္ႀကီး ကလည္း မမူးေသးခင္သာ သူ႕ကို စေနာက္တိုင္း ၿပံဳးၿဖီးၿဖီး ေနတတ္တာ …

မူးသြားၿပီ ဆိုလို႕ကေတာ့ မရေတာ့ဘူး … ေရလည္ ျပန္ပက္ေတာ့တာပဲ …….

 

ဟိုေလးေယာက္ မတ္ႀကီးကို သ,မ ေနတဲ့ အေၾကာင္း …

တစ္နည္းအားျဖင့္ ….

မတ္ႀကီးကို ကလိေပးေနတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ ……..

ဒီေန႕ ညတြင္းခ်င္း မတ္ႀကီး တစ္ေယာက္ ေအးေမ ဆီက အေျဖရေအာင္ ေတာင္းႏိုင္ရင္ ….

ဘာျဖစ္တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္၊ ေလာင္းေၾကးထပ္တယ္ …

ၾကက္တစ္ေကာင္ေၾကး၊ ထန္းရည္တစ္ဝုိင္းေၾကး ……. စသည္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ ……..

 

မတ္ႀကီး ကလည္း အစပိုင္း အေၾကာင္းျပ ျငင္းခ်က္ေတြ ထုတ္ေနေသးေပမယ့္ ….

ေနာက္ဆံုး လက္က်န္ ထန္းရည္တစ္က်ိဳက္ ေမာ့လိုက္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ………

“ေအး … စိန္လိုက္ကြ၊ ငါ အခုပဲ ေအးေမ ဆီကို သြားၿပီး အေျဖေတာင္းမယ္၊ မင္းတို႕ ေစာင့္ေနၾက၊ ၾကားလား”

ဆိုၿပီး …

ေျပာေျပာဆိုဆို ေငါက္ခနဲ ထ ရပ္လို႕ ….

ယိုင္နဲ႕နဲ႕ ေျခလွမ္းအခ်ိဳ႕နဲ႕အတူ ဖုိးသာထူး တဲေလးထဲကေန တစ္ေပြတည္း ထြက္သြားပါေတာ့တယ္ ……….။

 

+++++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++++++++

က်န္တဲ့ အပိုင္း ဆက္ရန္ ………….

+++++++++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++++++++++++++++++++

by – မဟာရာဇာ အံစာတံုး

+++++++++++++++++++++++++++++++

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 306 post in this Website..

အခ်ိဳ႕ေသာ အရာေတြဟာ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ျပန္ေကာင္းဖို႕ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕အရာေတြ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ပိုပို ေကာင္းလာတတ္တဲ့ အမ်ိဳး။ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ေျပာင္ေအာင္လို႕ ရိတ္တယ္။ ရိတ္ေလ .. သန္ေလပဲ။ ထိပ္ေျပာင္လို႕ ဆံပင္ သန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီသေဘာ .. ဒီသေဘာ။