ဒီလောကမှာ……

ကျွန်တော်..ချစ်တဲ့ အရာတွေရော..မချစ်တဲ ့အရာတွေပါ..အတူယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေတာက….

သဘာဝ မို ့.ကျွန်တော်…..ငြင်းဆန်ချင်လို ့..မရပါဘူး ။

လောကမှာ….

လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်..သက်ရှင်နေထိုင်ရာမှာ…. သက်ရှု နှုန်း.မှန်ကန်စေဖို ့….

မချစ်တဲ ့ အရာတွေက်ို..ခဏပဲ.ဖြစ်ဖြစ်..မေ့ထားချင်တတ်ပါတယ် ။

ကိုယ် ့ အာရုံနဲ ့ ဓါတ်မတည့်တဲ ့ အရာတွေက်ု..ဘေးဖယ်ထားပြီးမှပဲ…

စိတ်ချလက်ချ.နဲ ့ဘဝဟာ..နေသာထိုင်သာ ရှိသွားတတ်တာမို ့…..ဘဝ ဖြတ်သန်းမှု မှာ…

ကိုယ်..မချစ်တဲ ့အရာတွေ..မပါဝင်စေချင်ပါဘူး …။

ဒီတော့……………………

မချစ်တဲ ့ မနှစ်သက်တဲ ့အရာတွေကို… ဖယ်ထားပြီးးးးး

ကျွန်တော်..ချစ်နေတယ်..လို ့….. ယူဆ ထားမိတဲ့ အရာတွေအကြောင်းးးး

နည်းနည်းလောက်.. စဉ်းစားကြည့်မိပါရဲ ့ဗျာ…။

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

တောင်တန်းကြီးတွေက်ို…

ကျွန်တော်..ချစ်တယ် ။

တောင်တန်းကြီးတွေကို ကျွန်တော်..ချစ်တယ် ။

တောင်တန်းကြီးတွေကို
ကျွန်တော်..ချစ်တယ် ။

ကျွန်တော်….. မြင့်မားလှပပြီး…မှိုင်းညို ့ ဝေသီနေတဲ ့…. အဲဒီတောင်တန်းမြင့်မြင့်ကြီးတွေ….ကို..မြင်ရရင်…..

ချစ်တဲ ့စိတ်တွေ..တအားဖြစ်မိတယ် ။

တောင်တန်းကြီးတွေရဲ ့…စိမ်းညို ့နက်ရှိုင်းတဲ ့ သဘာဝ အလှတရားဟာ…

ကျွန်တော့်ကို…. အသက်ရှု မှားစေတယ် ။

အသက်ရှု ဖို့ကိုတောင်….မေ့လျော့သွားစေတတ်တယ် ။

ဒါကြောင့်..

တောင်တန်းကြီးတွေက်ို…

ကျွန်တော်..ချစ်တယ် ။

တောင်ပေါ်ဒေသ တချို့ဆီကို……….ကျွန်တော်

အရောက်သွားခဲ့ပါတယ် ။

တောင်ပေါ်ဒေသမှာ…သက်ရှင်နေထိုင် ပြီး… သူ တိ်ု ့ ဘဝ ဖြစ်တည်မှုနဲ ့သူတို ့….

ရုန်းကန် လှုပ်ရှား သက်ဝင်နေတဲ ့….တောင်ပေါ်နေ လူတွေက်ို..မြင်တဲ ့အခါ………….

(တောင်ပေါ်ဒေသနေ..လူတွေရဲ ့ ဘဝ ကို လက်တွေ ့ကျကျ မြင်ရတဲ ့အခါ…. )

ကျွန်တော်…………

တောင်တန်းကြီးတွေက်ို…ချစ်တယ်..ဆိုတာ….သေချာ ရဲ ့လား..လို ့…

သံသယ တွေ..ဝင်လာတတ်ပါတယ် ။

တောင်ပေါ်ဒေသမှာ.နေထိုင် သက်ရှင်နေတဲ ့လူတွေလို..ကျွန်တော်…နေနိုင်သလားးးးးးး

စာကြည့်တိုက်မရှိ……

စာအုပ်ဆိုင်မရှိ …

ပညာဘဏ်တိုက်လို ့…ဆိုရမယ့် အရာတော်တော်များများ..မရှိ…..

အင်တာနက်မရှိ….

ကော်ဖီဆိုင်မရှိ……

မဂ္ဂဇင်းတိုက် မရှိ…….

မရှိ….

မရှိ….

မရှိ….

အင်းးးးကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံ ဆီက.တောင်ပေါ်ဒေသတွေမှာ….

ရှိသင့်တာတွေ မရှိတာ…

တော်တော် များပါတယ် ။

ကဲ…………..

အဲဒီလို…နေရာမှာ… ကျွန်တော်..သက်ရှင်နေထိုင်နိုင်မလား….

တောင်တွေကို.ချစ်တယ်..ဆိုတဲ ့ ခံယူချက်ကလေး.တစ်ခုတည်းနဲ ့…..လေ…..။

ကျွန်တော် တောင်တွေကို….ချစ်တယ်ဆိုပြီးးးး တောင်ပေါ်ဒေသမှာ…နေနိုင်သလားးးးး

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ပင်လယ်ပြင်ကြီးတွေကိုလည်း ကျွန်တော်...ချစ်တယ်။

ပင်လယ်ပြင်ကြီးတွေကိုလည်း
ကျွန်တော်…ချစ်တယ်။


ကျွန်တော်…..

ပင်လယ်ပြင်ကြီးတွေကိုလည်း..ချစ်ပါတယ် ။

ပင်လယ် ခရီးလမ်းတချို ့လည်း..ရအောင် ထွက်ခဲ့ပါတယ် ။

ပင်လယ်ကို ချစ်တဲ ့စိတ်နဲ ့…………အစမှာ..ပျော်ရွှင်ကြည်နူးခဲ့ပေမယ့်…..

ကြာ….လာ….တော့……….

—————

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ..သက်မွေးမှု..ပြုနေရတဲ ့…..

ပင်လယ်ပြင်ကို ဖက်တွယ်ထားပြီး…..ထမင်းစားဖို ့…အနိုင်နိုင် ကြိုးစားနေရတဲ ့ လူသားတချို့ ရဲ ့…. ဘဝနေထိုင်မှု ဟန်ပန် တွေကိ်ု

လက်တွေ ့ကျကျ…တွေ ့မြင် ခံစားလိုက်ရတဲ ့အခါမှာတော့………..

ကျွန်တော်…ပင်လယ်ပြင်ကို….. ချစ်တယ်..ဆိုတဲ ့…ခံယူချက်ကို…. ကိုယ့်ဘာသာ ရိုက်ချိုးချင်လာပါတော့တယ် ။

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ….ကျွန်တော်..နေနိုင်သလား……..

ရေပြင်….

လှိုင်း…နဲ ့……

လေမုန်တိုင်းကြမ်းးးးးးးးး

ရေငန်ကြမ်းကြမ်းတွေက လွဲရင်……..

တခြား ..ဘာမှ… ထူးထူးခြားခြား..မရှိတဲ ့….ပင်လယ်မှာ……..ကျွန်တော်.နေမလားးးးး

သဘာဝတရားကလွဲရင်.. ( အဲဒီင်္ သဘာဝတရားကလည်း..လူတွေ..ပျက်ပျက်စီးစီး..ဖြစ်နေပြီဆိုတော့.. )

တခြား..ဘာမှ မရှိတဲ ့…ပင်လယ်.ပြင်ပေါ်မှာ…..

ချစ်တဲ ့စိတ်တစ်ခုတည်းနဲ ့..နေထိုင်မလားးးးးး

သဘာဝ ဖြစ်စဉ်တွေက……

အနိုင်ယူထားပြိီးသားးးနေရာ..

ပင်လယ်…….

လူသားက…..ပင်လယ့်သဘောကို.လျိုက်လျောနေရတဲ ့နေရာ….

ပင်လယ်……..

အဲဒီ..ပင်လယ်ပြင်ကြီးပေါ်မှာ….

လှိုင်းတွေနဲ ့အတူ..ကျွန်တော်..နေနိုင်မလားးးးးးးးးးးးးးး

ကျွန်တော်… ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ….

အိမ်ဆောင်ပြီးးးးနေလို ့မရဘူး ။

ကျွန်တော်….စားဖို ့… သီးနှံတွေ…. ပင်လယ်ပေါ်မှာ.စိုက်ပျိုးလို ့…မရဘူး ။

လေနီကြမ်းနဲ ့…. လှိုင်းတံပိုးတို ့ရဲ ့..ထိပါးစော်ကားမှု ဒဏ်ကို…. ကျွန်တော်….ကြာရှည်ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ။

မာယာများတတ်သလို ရှိ တဲ ့ ပင်လယ်ပြာပေါ်မှာ…ရွေ့ ့လျားသွားလာဖို ့…..လှော်တက်တွေ ခတ်နိုင်မယ့်…..လက်မျိုးးးး

ကျွန်တော့်မှာ…ရှိ / မရှိ မသေချာဘူး ။

( အဝတ်တောင် အနိုင်နိုင် လျှော်နေရတဲ ့..ကျွန်တော့်အသုံးမကျတဲ ့လက်နဲ ့…..လှော်တက်တွေ..ကြာရှည် ခတ်နိုင်ပါ့မလားးးးး )

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ကျွန်တော်…ဆိုတဲ ့ကောင်က……

ကိုယ်လိုချင်တဲ ့ပုံစံ..ဖြစ်မနေရင်……

ကိုယ့်သဘော ဆောင်သွားအောင်…ပြောင်းလဲပစ်ချင်တဲ ့ကောင်…….

ဒါပေမယ့်………

သဘာဝတရားရဲ ့ ဖြစ်တည်မှု အစဉ်တွေကိုတော့…….

ကျွန်တော်…မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူုး….

ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိရင်တောင်မှ…….

ပြောင်းလဲ..မပစ်ရက်ပါဘူးးးးးးး

အဲဒါ…….

အဲဒါ……..

ကျွန်တော့် သဘာဝပါ။

#############################################################

ကျွန်တော့် ဘဝမှာ…….

ကျွန်ဆေတာ်..ချစ်တယ်..လို ့….. သတ်မှတ် ယူဆ ထားမိတဲ ့ အရာတွေ……

အများကြီး ..ရှိ်ပါသေးတယ် ။

ဒါပေမယ့်……..

သေချာ…စစ်ပေါက်ပြီးးးးးတွေးမိတဲ ့အခါ……..မှာ.တော့လည်းးးးးးး

ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက……

အင်းးးးးးးးးးးးးးးးး

အင်းးးးးးးးးးးးးးးးးး

မသေချာပါဘူးလေ…..။

ကိုယ်က ချစ်တဲ့အရာတွေကို…သေချာ လေ့လာ စစ်ဆေးလိုက်တဲ ့အခါ……

မသေချာ /မရေရာမှုတွေ…ကြောင့်…..

ကျွန်တော့် ယုံကြည်ချက်တွေ……ပျက်ပြယ်ခဲ့ရဖူးပါတယ် ။

အဲဒီ ယုံကြည်ချက်တွေ…. မျှော်လင့်ချက်တွေ….

မမျှော်လင့်ပဲ….ပျောက်ဆုံးသွားတဲ ့အခါတို်င်းးးးးးး

ဘာနဲ ့မှမတူအောင်…..ကျွန်တော်…ကြေကွဲရပါတယ် ။

ဘာနဲ ့မှ …

ဘာဆိုူဘာနဲ ့မှ….မတူုတဲ ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို….

ဆို့ဆို့နင့်နင့်….ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ဖူးပါတယ် ။

ကျွန်တော်…ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးးးး

ကျွန်တော်..ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးး

ကျွန်တော်…ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးးးး

ကျွန်တော်..ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးး

ကျွန်တော်…ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးးးး

ကျွန်တော်..ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးး

ကျွန်တော်…ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးးးး

ကျွန်တော်..ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးး

ကျွန်တော်…ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးးးး

ကျွန်တော်..ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးး

ကျွန်တော်…ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးးးး

ကျွန်တော်..ချစ်တယ်..ဆိုတာတွေက….

မသေချာဘူးးးးးး

////////////////////////////////////////////////////////////

ငါ.... ဘယ်မှာလဲ..... အဲဒါ.... ငါလား..... သေချာလား....

ငါ….
ဘယ်မှာလဲ…..
အဲဒါ….
ငါလား…..
သေချာလား….

ဖြစ်တည်မှု ပျောက်ဆုံးခြင်းးးးးးးးး

ကျွန်တော်..မကြာခဏ………..

ဖြစ်တည်မှုတွေ….ပျောက်ဆုံးသွားတတ်တယ် ။

ကျွန်တော်ဟာ… ကျွန်တော်အဖြစ်…….

ဖြစ်တည်လာလိုက်……

ပျောက်ဆုံးသွားလိုက်………….

ဖြစ်တည်လာလိုက်….

ပျောက်ဆုံးသွားလိုုက်ပေါ့ကွယ်…

-@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

လေးစားစွာဖြင့်……

အလင်းဆက်

alinsett.art@gmail.com

About alinsett

alinsett has written 615 post in this Website..

. . .