“ ညီေလးေရ ေပါ႔ဆိမ္႔တစ္ခြက္လုပ္ကြ´´
“ ေဟ႔ေကာင္းေလး ဒီမွာရွင္းမယ္ ဘယ္ေလာက္က်လဲကြယ္´´

လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေတြမွာ အၿမဲတမ္းၾကားေနရတဲ႔ စကားေတြပါ။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ဖူးတဲ႔လူတုိင္း ၾကားဖူးၾကသလုိ ေျပာလည္းေျပာဖူး ၾကပါလိမ္႔မယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လက္ဖက္ရည္ေသာက္တဲ႔အက်င့္က ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုလုိျဖစ္ေနတာေလ။ အဲဒီလုိ ျမန္မာလူမ်ဳိး ေတြလက္ဖက္ရည္ေသာက္တတ္တဲ႔ အက်င့္ေတြရွိေတာ့ ၿမဳိ႕ရြာေဒသအသီးသီးမွာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေတြကုိ ေပါမ်ားစြာေတြ႕ရွိ ေနၾကပါတယ္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြကအစ လူႀကီးေတြအထိ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္တတ္ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ထုိင္ရတဲ႔အရသာကုိႀကိဳက္လုိ႔ တစ္ခ်ိဳ႕က အလုပ္ကိစၥအတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ ဟုတ္ပါတယ္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးအမ်ဳိးနဲ႔ လူေတြ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ အထက္က ေဖာ္ျပခဲ႔တဲ႔ စကားေျပာေလးကုိ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ပါ။

က်ေနာ္တုိ႔ လက္ဖက္ရည္မွာဖုိ႔၊ ပုိက္ဆံရွင္းဖုိ႔အတြက္ စားပြဲထုိးေတြကုိ ေခၚတဲ႔အခါ သုံးႏႈန္းလုိက္တဲ႔ အေခၚအေ၀ၚေတြက “ညီေလးေရ´´ “ ေကာင္ေလးေရ´´ တဲ႔။ ဒီလုိအေခၚအေ၀ၚေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ထက္ အသက္ႀကီးတဲ႔သူေတြကုိ ယဥ္ေက်းမႈအရ ေခၚလုိ႔မရပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ထက္ အသက္ငယ္တဲ႔ သူေတြကုိ ေခၚေ၀ၚတဲ႔ အသုံးအႏႈန္းေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာပါတယ္ က်ေနာ္တုိ႔ထက္
အသက္ငယ္တဲ႔ သူေတြကုိ ေခၚဖုိ႔အၿမဲတမ္းလုိလုိ အသုံးျပဳေနတတ္တဲ႔ အေခၚေ၀ၚေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြကအစ “ညီေလးေရ´´ “ ေကာင္ေလးေရ´´ လုိ႔ေခၚေနၾကတယ္ဆုိရင္ စားပြဲထုိးေလးေတြက ကေလးေတြ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူဆရမွာျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရည္ဆုိင္ဆုိတာ ၁၂ ရာသီဖြင့္တဲ႔ဆုိင္မ်ဳိးျဖစ္သလုိ မနက္မုိးလင္းကေန ညေရာက္တဲ႔အထိ ဖြင့္ၾကပါတယ္။ စားပြဲထုိးလုပ္တဲ႔ကေလးေတြက ၁၂ ရာသီပတ္လုံး၊ တစ္ေန႔လုံး အလုပ္လုပ္ၾကရမွာေပါ႔။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္
ေမးခြန္းတစ္ခုေမးခ်င္ပါတယ္ “အဲဒီကေလးေတြ ေက်ာင္းမတက္ၾကဘူးလား  ?´´။

ေသခ်ာပါတယ္ ဒီကေလးေတြ ေက်ာင္းမတက္ၾကပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ေက်ာင္းေနအရြယ္ကေလးေတြက ေက်ာင္းမတက္ပဲ အလုပ္လုပ္ေန ၾကတာလဲ? အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေနၾကမွာပါ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းေနရြယ္ကေလးတုိင္း ေက်ာင္းတက္သင့္ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ ဒီကေလး ေတြက ပ်င္းလုိ႔ ဒါမွမဟုတ္ ပညာမလုိခ်င္လုိ႔ ေက်ာင္းမတက္ပဲ အလုပ္လုပ္ေနၾကတာလား?။ အေျဖကေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိၾကမွာပါ
ဒါေပမယ္႔ လူတုိင္းလုိလုိကေတာ့ ပညာတတ္ျဖစ္ခ်င္ၾကမွာပါ။

အရြယ္ေရာက္တဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္ကုိ စားပြဲထုိးအျဖစ္ငွားရမ္းဖုိ႔ ေပးသင့္တဲ႔လစာက ကေလးသုံးေယာက္ေလာက္ရဲ႕ လစာအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ငွားရမ္းႏုိင္ၾကတဲ႔အတြက္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ အမ်ားစုေတြက၀င္ေငြကုိၾကည့္ၿပီး ကေလးစားပြဲထုိးေတြကုိ ငွားရမ္းၾကရပါတယ္။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ကေလးေတြ စားပြဲထုိးအျဖစ္ လုပ္ကုိင္ေနၾကတာကုိ အေတြ႕မ်ားေနတယ္လုိ႔
ျမင္မိပါတယ္။

စားပြဲထုိးအလုပ္ဆုိတာ ေစ်းေရာင္းသူနဲ႔ ေစ်း၀ယ္သူၾကား အဆင္ေျပေအာင္ ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ေပးရတဲ႔အလုပ္မ်ဳိးပါ။ အဆင္မေျပတဲ႔အခါမွာ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းမႈကုိလည္း ခံၾကရမွာပါ။ ဘယ္အလုပ္မဆုိ မပင္ပန္းတဲ႔အလုပ္လည္းမရွိသေလာက္ပါပဲ။ က်ေနာ္႔ရဲ႕အထင္ကေတာ့ အလုပ္ဆုိတာ ကေလးေတြနဲ႔ မသက္ဆုိင္သလုိပါပဲ။

“ပညာရွာတဲ႔အရြယ္၊ ဥစၥာရွာတဲ႔အရြယ္၊ တရားရွာတဲ႔အရြယ္´´ဆုိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔လူႀကီးသူမေတြ ေျပာဆုိသတ္မွတ္ထားၾကတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီကေလးေတြက ပညာရွာတဲ႔အရြယ္မွာ ဥစၥာရွာတဲ႔အရြယ္ေတြရဲ႕ အလုပ္ေတြကုိလုပ္ေနၾကရတယ္ေလ။ ေနာက္ၿပီး သူတုိ႔ရတဲ႔လစာေတြကေရာ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘ၀ေရွးေရးအနာဂတ္အတြက္ ဘယ္ေလာက္အထိအာမခံခ်က္ေပးႏုိင္မလဲ။

ႏုိင္ငံတကာေတြမွာ ပညာကုိေရွးတန္းတင္ၿပီး ႀကိဳးစားေနၾကတဲ႔ေခတ္ႀကီးထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံက လက္ရည္ဆုိင္ေတြမွာ စားပြဲထုိးလုပ္ ေနၾကတဲ႔ ကေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္ကုိ ေတြးၾကည့္ၾကရေအာင္။ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္က ဘာေတြျဖစ္လာႏုိင္မလဲ? မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေသခ်ာေရရာတဲ႔ လွပႏုိင္မည့္အနာဂတ္ေတြကုိေတာ့ သူတုိ႔မပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ပါဘူးလုိ႔ က်ေနာ္ယုံၾကည္မိပါတယ္။

က်ေနာ္ၾကားဖူးတဲ႔ အဂၤလိပ္စကားပုံေလးတစ္ခုရွိတယ္ ” The Child is The Father of Man”
“ကေလးတစ္ေယာက္က လူႀကီးတစ္ေယာက္၏ ဖခင္´´တဲ႔ေလ . . .။

မွတ္ခ်က္။  ။က်ေနာ္တုိ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္တဲ႔အခါ ကေလးစားပြဲထုိးေလးေတြကုိ ေတြ႕မိရင္ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ႕ ဘ၀အနာဂတ္ကုိ ေတြးၾကည့္ေပးၾကရင္း ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔အျမင္ေလးေတြနဲ႔ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးေပးၾကပါလုိ႔ စာဖတ္သူမ်ားကုိ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။

About lu ta lone

lu ta lone has written 261 post in this Website..