ဧၿပီလ ၂၀ ရက္ေန႔ဟာ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ ၆၈ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ျဖစ္ပါတယ္
သမၼတသက္တမ္း၃ႏွစ္ေျမာက္မွာက်ေရာက္တဲ့ေမြးေန႔မဂၤလာလည္းျဖစ္ပါတယ္

ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေမြးေန႔ျဖစ္ပါေစ သမၼတႀကီးခင္ဗ်ာ

4

ႏုိင္ငံ့တာဝန္ေတြ ဒီထက္ပုိၿပီးေကာင္းမြန္ေအာင္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါေစဗ်ာ

ႏွစ္သစ္ေျပာင္းျပန္ၿပီ

ဒါနဲ႔တဆက္တည္း ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၅ခုကုိလဲ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါၿပီ

ေရွးျမန္မာဘုရင္ေတြအဆက္ဆက္က သကၠရာဇ္ေတြၿဖိဳခဲ့ၾကလုိ႔ ၁၃၇၅ခုသာရွိေနေသးတာပါ

အမွန္က ႏွစ္ေပါင္း၂၀၀၀နီးနီးရွိပါၿပီ။ ေခတ္ေတြကလည္းအဆက္ဆက္၊ ပုဂံ၊ ပင္းယ၊ အင္းဝ၊ ေတာင္ငူ၊ ေညာင္ရမ္း ၊ ကုန္းေဘာင္၊ ကုိလုိနီ၊ လြတ္လပ္ၿပီးေခတ္၊ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီ၊ မဆလ၊ စစ္အစုိးရ၊ ဒီမုိကေရစီအစုိးရ စသည္ျဖင့္ျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဒီေခတ္ေတြထဲမွာဘဲ ျပည္ေထာင္ေတြရဲ႕အစျဖစ္တဲ့ ပ်ဴ၊ သေရေခတၱရာ။ အကူးအေျပာင္းစပ္ၾကားကာလက ျမင္စုိင္း၊ ဂ်ပန္႔ေခတ္၊ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳ၊ အိမ္ေစာင့္အစုိးရ။ ေခတ္ၿပိဳင္ေတြျဖစ္တဲ့ ဟံသာဝတီ ၊ေျမာက္ဦး၊ စစ္ကုိင္း အစရွိတဲ့ေခတ္ေတြလည္းရွိခဲ့ပါေသးတယ္။

ဒီထဲမွာမွ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီး စည္းလံုးၿပီးခ်မ္းသာႀကီးပြါးသိကၡါရွိတဲ့ျပည္ေထာင္စုအျဖစ ္ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကအလြန္တရာနည္းလွပါတယ္။ ကိန္းဂဏန္းအရတြက္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ပုဂံေခတ္က ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ ခန္႔၊ ေတာင္ငူေခတ္က ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ခန္႔၊ ကုန္းေဘာင္ေခတ္က ၆၀ခန္႔၊ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳေခတ္က ၃ႏွစ္ ၊ ႀကိဳၾကားႀကိဳၾကားကာလေတြပါထည့္ေပါင္းရင္ေတာင္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀မျပည့္ပါဘူး။

ႏွစ္ေပါင္း၂၀၀၀နီးပါးမွာ ဆယ္ပံုတပံု ေလာက္ဘဲစည္းလံုးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာေတြစည္းလံုးၿပီဆုိေရပက္မဝင္ စည္းလံုးတာမုိ႔ ေဒသတြင္းႏုိင္ငံေတြဟာ ဖိန္႔ဖိန္႔တံုေအာင္ ေၾကာက္ရံြ႕ၾကပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္းေဒသတြင္းႏုိင္ငံေတြဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံစည္းလံုးၿပီးအင္အားႀကီးမွာကုိမလုိလားၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ထုိင္း နဲ႔ စင္ကာပူပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္းဒီႏုိင္ငံေတြ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ထက္သာေနတာကုိ မလုိလားပါဘူး။

1

ထုိင္း

ထုိင္းကေတာ့သမုိင္းေၾကာင္းအရ ျမန္မာေတြအင္အားရွိတုိင္းသူတုိ႔ အက်ဳိးစီးပြါးေတြပ်က္စီးလုိ႔ ျမန္မာေတြစည္းလံုးမွာကုိအလြန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ေတြကုိ ထုိင္းနယ္စပ္မွာလြတ္လပ္စြာလႈပ္ရွားခြင့္ေပးထားသလုိ တဖက္ကလည္း ေထာက္ပံ့မႈေတြရွိေနတာပါ။ ျမန္မာျပည္ကျပည္ေျပးေတြကုိ ဒုကၡသည္လုိ႔ဗန္းျပၿပီး ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ေထာက္ပံ့မႈေတြကုိယူပါတယ္။ ျမန္မာအစုိးရကုိဆန္႔က်င္တဲ့သူမွန္သမွ် နဲ႔ အတုိက္အခံကုိေထာက္ခံတဲ့ အသံလႊင့္ဌာနေတြကုိလည္း အေျခစုိက္ခြင့္ျပဳထားတာပါ။

နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးစခန္းေတြ ကုိျမန္မာဘက္ကပိတ္လုိက္ရင္ ထုိင္းလုပ္ငန္းရွင္ေတြထိခုိက္တာအမွန္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ အဓိက ကုန္သြယ္ဘက္မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမဆုိသေလာက္နစ္နာတာဟာထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕အက်ဳိးစီးပြါးကုိမထိခုိက္ပါဘူး။ အမွန္တကယ္ထိခုိက္မွာက ျမန္မာႏုိင္ငံစီးပြါးေရးပြင့္လင္းသြားခဲ့ရင္ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိအေမရိကနဲ႔ဥေရာပႏုိင္ငံေတြက စီးပြါးေရးပိတ္ဆုိ႔ထားတဲ့အတြက္ ထုိင္း၊တရုတ္နဲ႔ စင္ကာပူတုိ႔ဟာအလြန္အလုပ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကုန္ၾကမ္းေတြကုိၿပိဳင္ဘက္မရွိတဲ့အတြက္ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိသာသာနဲ႔ရပါတယ္။ ဒါေတြကုိ သူတုိ႔ႏုိင္ငံမွာဘဲ ေစ်းခ်ဳိသာတဲ့ ျမန္မာလုပ္သားေတြနဲ႔ဘဲ ကုန္ေခ်ာေတြထုတ္ၿပီး ကမၻာတဝန္းကုိေရာင္းခ်ပါတယ္။ ဒါဟ ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္တာျဖစ္ၿပီး အျမတ္ေငြေဒၚလာဘီလ်ံမ်ားစြာရရွိေစပါတယ္။ဒါေၾကာင့္လဲစင္ကာပူနဲ႔ ထုိင္းဟာ အာဆီယံႏုိင္ငံေတြထဲမွာ အသားတင္ထုတ္ကုန္အမ်ားဆံုးရရွိေနတာပါ။

တကယ္လုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံပြင့္လင္းသြားခဲ့ရင္ ၿပိဳင္ဘက္ေတြတုိးလာလုိ႔အရင္လုိ ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ထုိင္းႏုိင္ငံအတြက္ အႀကီးမားဆံုးထုိးႏွက္ခ်က္က ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းလုပ္သားေတြျပည္ေတာ္ျပန္တာပါဘဲ။အနီးစပ္ဆံုးခန္႔မွန္းစာရင္းေတြအရ ထုိင္းမွာ ျမန္မာလုပ္သားေပါင္း၂သန္းရွိပါတယ္။ ထုိင္းလုပ္သားေတြဟာ ျမန္မာလုပ္သားေတြကုိေပးသေလာက္နဲ႔ ဒီစက္ရံုေတြမွာမလုပ္ႏုိင္ၾကပါဘူး။ ဒီအတြက္ လုပ္အားခေတြတုိးျမႇင့္လုိက္ရင္ ကုန္စည္ေတြကအရင္ကေစ်းနဲ႔ေရာင္းရင္အ႐ံႈးေပၚမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေစ်းကုိတင္ေရာင္းရပါတယ္။ ဒီလုိဆုိ ကမၻာ့ေစ်းကြက္အတြင္းမွာ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏုိင္ဘုိ႔အားနည္းသြားပါၿပီ။ ဒါဟာတုိင္းျပည္တခုရဲ႕စီးပြါးေရးက်ဆင္းရတဲ့အဓိကအေၾကာင္းရင္းေတြထဲကတခုပါ။

စင္ကာပူ

စင္ကာပူႏုိင္ငံဟာ ကမၻာ့ထိပ္တန္းႏုိင္ငံေတြထဲကမွ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ဂ်ပန္ၿပီးရင္အကူအညီအေပးဆံုးပါ။ ဂ်ပန္ေတာင္မွစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ ကန္႔ကြက္မႈေၾကာင့္ျမန္မာႏုိင္ငံမွာရင္းႏွီးျမဳပ္ႏံွမႈႀကီးႀကီးမားမားမလုပ္ပါဘူး။ စင္ကာပူကေတာ့ က႑ေပါင္းစံုမွာအရင္းအႏွီးေတြလုပ္ထားပါတယ္။ ဒါေတြဟာဘာေၾကာင့္ပါဘဲ။

စင္ကာပူဟာတကယ္ေတာ့ကြၽန္းႏုိင္ငံေလးတခုပါ။ လူဦးေရကလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေလာက္ေတာင္ သိပ္သည္းမႈမရွိပါဘူး။ စုိက္ပ်ဳိးဘုိ႔၊ စက္မႈလုပ္ငန္းႀကီးေတြလုပ္ဘုိ႔ေနေနသာသာ လူေတြေနဘုိ႔ေတာင္ေနရာကမေလာက္ခ်င္ပါဘူး။ ေရေတာင္ဝယ္ေသာက္ရပါတယ္။ ဒီလုိႏုိင္ငံရဲ႕စီးပြါးေရးကေတာ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံနဲ႔တႏုိင္ငံၾကားမွာ အက်ဳိးေဆာင္လုပ္ေပးတာပါ။ အရပ္အေခၚအေဝၚအရ ပြဲစားေပါ႔။ ဒီအတြက္သဘာဝအရင္းအျမစ္ေတြရွိစရာမလုိပါဘူး။ လူ႔စြမ္းအားအရင္းအျမစ္နဲ႔ ႏုိင္ငံကမဟာဗ်ဴဟာက်ဘုိ႔သာလုိပါတယ္။ “ငါေျပာသလုိသာလုိက္လုပ္ၾက ဘာမွဆင္ေျခမေပးနဲ႔” ဆုိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း လီကြမ္ယူ ရဲ႕မွန္ကန္တဲ့လမ္းေၾကာင္းေပၚကစင္ကာပူဟာ ကံေကာင္းစြာဘဲ အာရွပစိဖိတ္ရဲ႕ အ႐ႈပ္ေထြးဆံုး၊ အသြားအလာအမ်ားဆံုးေရလမ္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ မလကၠာေရလက္ၾကားမွာတည္ရွိေနျပန္ပါတယ္။

ဒီအတြက္ ဥေရာပကကုန္ပစၥည္းေတြနဲ႔ အာဖရိကကကုန္စည္ေတြဟာအာရွပစိဖိတ္ေဒသကုိ ပုိ႔ေဆာင္ရင္ စူးအက္တူးေျမာင္းကုိျဖတ္ၿပီး အိႏၵိယသမုဒၵရာကုိျဖတ္ေက်ာ္ကာ မလကၠာေရလက္ၾကားကုိေရာက္ရွိလာပါတယ္။အထူးသျဖင့္ေတာ့ကမၻာ့မရွိမျဖစ္ကုန္စည္ျဖစ္တဲ့

အေရွ႕အလယ္ပုိင္းက ေရနံစိမ္းေတြဟာ စြမ္းအင္လုိအပ္ခ်က္မ်ားတဲ့တရုတ္အပါအဝင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွနဲ႔ အေရွ႕အာရွကုိ မလကၠာေရလက္ၾကားကဘဲျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးေရာက္ရွိလာပါတယ္။ဒါ႔အျပင္ အာရွပစိဖိတ္ေဒသက ေစ်းႏႈန္းခ်ဳိသာၿပီး အသံုးဝင္တဲ့ကုန္စည္ေတြကုိ ဥေရာပ၊ အာဖရိက၊ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းက ုိပုိ႔ေဆာင္လွ်င္္လည္း ဒီလမ္းေၾကာင္းပါဘဲ။ ဒါဟာ မလကၠာေရလက္ၾကားတည့္တည့္မွာ ရွိတဲ့စင္ကာပူအတြက္ေတာ့ ဘုရားေပးတဲ့အခြင့္အေရးပါ။ ဒါကုိေအာင္ျမင္ေအာင္ အသံုးခ်ႏုိင္တဲ့အတြက္ စင္ကာပူဟာ ႏုိင္ငံငယ္သေလာက္ကမၻာမွာထိပ္တန္းေရာက္ေနတာပါ။ ဒါ႔အျပင္ စင္ကာပူဟာဘဏ္လုပ္ငန္းေတြလုပ္ကုိင္ရာမွာလည္း နာမည္ႀကီးပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ပိတ္ဆုိ႔မႈေတြမရွိေတာ့ရင္ ႏုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏံွမႈေတြအရွိန္အဟုန္နဲ႔ဝင္လာမွာပါ။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ကမ္းရုိးတန္းမုိင္ေပါင္း ၁၂၀၀ေက်ာ္ရွိတဲ့အျပင္ အာရွပစိဖိတ္ကကုန္ပစၥည္းေတြကုိ ကုန္းလမ္းကတဆင့္ပုိ႔ေဆာင္ႏုိင္မွာပါ။ ေက်ာက္ျဖဴ၊ ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းေတြၿပီးသြားရင္ ဒါေတြဟာတကယ္ျဖစ္လာမွာပါ။ ဒီလုိဆုိရင္ အာရွပစိဖိတ္နဲ႔ အျခားတုိက္ႀကီးေတြ ကုန္သြယ္မႈဟာ မလကၠာေရလက္ၾကားကုိ ျဖတ္သန္းစရာမလုိေတာ့ပါဘူး။ ဒီအတြက္

အခ်ိန္(၃ရက္နီးပါး) နဲ႔ကုန္က်စရိတ္ေတြကုိ သက္သာေစပါတယ္။ စီးပြါးေရးသမားေတြအတြက္က

အခ်ိန္ဟာေငြပါဘဲ။ ရက္တုိတုိနဲ႔ပုိ႔ႏုိင္ေလ ကုန္က်စရိတ္သက္သာေလ၊ ေငြျမန္ျမန္ေပၚေလပါဘဲ။

မလကၠာေရလက္ၾကားမွျဖတ္သန္းရင္ ပင္လယ္ဓားျပရန္ကုိလည္းေၾကာက္ရပါေသးတယ္။ မေလး၊စင္ကာပူ၊ အင္ဒုိနီးရွားေရတပ္ေတြကင္းလွည့္ေနေပမဲ့ လံုးဝစိတ္ခ်ရတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။

5

ေနာက္တခုကကမၻာမွာစြမ္းအင္နဲ႔ ဝယ္လုိအားအမ်ားဆံုးျဖစ္တဲ့ တရုတ္ႏုိင္ငံပါ။ တရုတ္ႏုိင္ငံဟာသူ႔ကုိ တင္သြင္းတဲ့ေရနံစိမ္းေတြကုိ

အေမရိကန္ နဲ႔မဟာမိတ္ေတြ ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ မလကၠာေရလက္ၾကားက ျဖတ္သန္းရတာကုိမလုိလားပါဘူး။ဒီအတြက္တရုတ္ႏုိင္ငံဟာ သမုဒၵရာ ၂စင္းေပၚလစီခ်ၿပီး အိႏၵိယသမုဒၵရာကုိပါအသံုးျပဳႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ေနတာပါ။ဒါ႔အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံကေက်ာက္ျဖဴ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းဟာ အသင့္ေတာ္ဆံုးပါ။ ဒီကမွတဆင့္ပုိက္လုိင္းေတြနဲ႔ ျပည္ႀကီးက ုိတုိက္ရုိက္သြင္းဖုိ႔စီမံထားပါတယ္။

ထုိင္းကလည္း ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းကုိ အလွ်င္အျမန္အေကာင္ထည္ေဖာ္ေနပါတယ္။

ဒီစီမံကိန္းေတြဟာ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ တရုတ္နဲ႔ေဒသတြင္းႏုိင္ငံေတြကုိအက်ဳိးထူးရေစေပမဲ့ စင္ကာပူကုိေတာ့ဆုိးရြားစြာထိခုိက္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္စင္ကာပူကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံပြင့္လင္းလာမွာကုိမလုိလားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ဘဲ စစ္အစုိးရသက္ရွည္ေစေအာင္ထိပ္ဆံုးကကူညီေပးခဲ့တာပါ။

ေဒသတြင္းနဲ႔အိမ္နီးခ်င္း

ျမန္မာရဲ႕အျခားအိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြအေၾကာင္းကုိလည္း အနည္းငယ္ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ အိႏၵိယ ကေတာ့ျမန္မာနဲ႔ေႏြးေထြးတဲ့ဆက္ဆံမႈရွိတဲ့အျပင္ တရုတ္နဲ႔လည္းေဒသတြင္းမွာ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာညိႇေနရတာမုိ႔ အျမတ္ထုတ္ဖုိ႔အခြင့္အေရးနည္းပါတယ္။ လာအုိကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံလုိဘဲ ျပည္တြင္းေရးအ႐ႈပ္ေတြရွင္းေနရပါတယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ ကေတာ့ ျပသနာရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူဦးေရေပါက္ကြဲမႈက ႏုိင္ငံအရြယ္အစားနဲ႔မလုိက္ေအာင္ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္မ်ားျပားလွတဲ့လူဦးေရအတြက္ လုိအပ္တဲ့သဘာဝအရင္းအျမစ္ေတြ ရယူသံုးစြဲရာမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔အျငင္းပြါးစရာေတြရွိေနပါတယ္။ ဒါ႔အျပင္ နယ္စပ္မွာေနထုိင္တဲ့ ရုိဟင္ဂ်ာလုိ႔ သူတုိ႔ကုိယ္သူတ ုိ႔သတ္မွတ္ထားတဲ့လူမ်ဳိးစုအေရးကလည္း ခုထိေျဖရွင္းလုိ႔မၿပီးေသးပါဘူး။

အိမ္နီးခ်င္းမဟုတ္ေပမဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား၁သန္းေလာက္ရွိတဲ့ႏုိင္ငံကေတာ့ မေလးရွားပါ။ မေလးရွားဟာတုိးတက္တဲ့ႏုိင္ငံတခုျဖစ္တဲ့အျပင္မူစၥလင္ဘာသာကုိကုိးကြယ္ပါတယ္။သူကလည္း လူနည္းစုဘာသာေရးျပသနာေတြကုိ ထုိင္းနဲ႔အျငင္းပြါးေနတာပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ဘာျပသနာမွ မရွိပါဘူး။

ဒါဆုိအထက္ကတင္ျပခဲ့တဲ့ထုိင္းနဲ႔ စင္ကာပူသာ သတိထားရမွာျဖစ္သလုိ တရုတ္ႏုိင္ငံကုိလည္းေမ့ထားလုိ႔မရပါဘူး။

ဒါေတြကုိရွင္းျပေနရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းက ျမန္မာျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာျပသနာေတြကုိေျပာခ်င္လုိ႔ပါ။ တုိင္းျပည္ကေရွ႕တုိးမယ္လုပ္လုိက္ရင္ေနာက္ပုိင္းကျပသနာေတြဘဲျပန္ျပန္ရွင္းေနရတာဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ဒီျပသနာေတြဟာအရင္ကေခတ္စနစ္နဲ႔ ဥပေဒအားနည္းမႈေၾကာင့္လည္း ျဖစ္သလုိ ႏုိင္ငံတကာဗဟုသုတနည္းတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ေဝဖန္ပုိင္းျခားႏုိင္တဲ့ဉဏ္နဲ႔လည္း တုိက္ရုိက္သက္ဆုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာအမ်ားစုဟာ ဆြဲေဆာင္ရလြယ္ကူသလုိ ေျပာသမ်ကုိအႂကြင္းမဲ့ယံုလုိက္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဒါဟာႏုိင္ငံတကာက အဖ်က္သမားေတြအႀကိဳက္ပါဘဲ။

လက္နက္ကုိင္အင္အားစု

 ျမန္မာႏုိင္ငံကလက္နက္ကုိင္အင္အားစုအဖြဲ႕ေတြဟာ ျပည္နယ္ႏွင့္တုိင္း ၁၄ခုထက္မ်ားပါတယ္။ ဒါဟာအခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာပုိင္ႏုိင္ငံတခုအေနႏွင့္ စုိးရိမ္ရတဲ့အေျခအေနပါ။ အင္အားအေနျဖင့္လည္း ႏုိင္ငံ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ ၅ပံု ၁ပံုေလာက္ရွိပါတယ္။ အေျခစုိက္စခန္းေတြအခုိင္အမာရွိသလုိ ေျပာက္ၾကားစနစ္မဟုတ္ဘဲ တရားဝင္တပ္မေတာ္တခုလုိ ယူနီေဖာင္းနဲ႔လက္နက္အျပည့္အစံုပါ။အခ်ဳိ႕အဖြဲ႕ေတြ၌ ေနာက္ဆံုးေပၚလက္နက္ေတြနဲ႔ သံခ်ပ္ကာယဥ္ေတြအထိရွိပါတယ္။ စစ္သံုးပစၥည္းဆုိတာအလြန္ေစ်းႀကီးပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႕အစည္းေတြဟာဒါေတြကုိ တပ္ဆင္ႏုိင္ဖုိ႔ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ေမွာင္ခုိလုပ္ငန္းေတြကုိလုပ္ကုိင္ၾကပါတယ္။ အဲကရတဲ့ဝင္ေငြေတြဟာျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အသားတင္ထုတ္လုပ္မႈထပ္အမ်ားႀကီးပုိပါတယ္။

2

ဒီေတာ့ဒီလက္နက္ကုိင္ေတြဟာအလြယ္တကူေတာ့လက္နက္ကုိစြန္႔မွာမဟုတ္ပါဘူး။ဒါေတြကုိအႏုနည္းေရာ၊ အၾကမ္းနည္းပါႏုိင္ငံတကာနဲ႔ေပါင္းၿပီးအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေျဖရွင္းရဦးမွာပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ဒီျပည္တြင္းစစ္ဟာ ကမၻာေပၚမွာအရွည္ၾကာဆံုးျဖစ္ၿပီး ရာစုႏွစ္ဝက္ကုိေက်ာ္လြန္လာခဲ့ပါၿပီ။

ျပသနာေပါင္းစံု

ခုေနာက္တခါရုိဟင္ဂ်ာလုိ႔သူတုိ႔ဖာသာသက္မွတ္ထားသူတုိ႔အေရးကုိလည္းေျဖရွင္းရဦးမွာပါ။ ေနာက္ၿပီးအတုိက္အခံေတြရဲ႕ ထုိးႏွက္ခ်က္ေတြ၊ မီဒီယာေတြရဲ႕ေလပင့္မႈေတြ၊ အစုိးရအတြင္းျခစားမႈေတြ၊

စစ္တပ္မုန္းတီးေရးလုပ္ေဆာင္မႈေတြ၊ အစုိးရနဲ႔ျပည္သူနားလည္မႈလြဲမႈေတြ၊ လူထုရဲ႕အခ်ိန္တုိအတြင္း ဘာမဆုိျဖစ္ခ်င္မႈေတြကုိလည္းအစုိးရကရင္ဆုိင္ရဦးမွာပါ။ ဒါ႔အျပင္ ဘာသာေရးအထိကရံုးေတြျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးမႈေတြကလည္းရွိေနျပန္ပါေသးတယ္။ အစုိးရနဲ႔ျပည္သူနားလည္မႈလြဲေနေသးတဲ့အတြက္ တုိင္းျပည္ေရွ႕တုိးရမည့္လုပ္ငန္းေတြျဖစ္တဲ့ ဆင္းရဲမြဲေတြမႈတုိက္ဖ်က္ေရး၊  စီးပြါးေရးျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ၊စုိက္ပ်ဳိးေရးနဲ႔စက္မႈထြန္းကားေရး၊ ပညာေရးျမႇင့္တင္မႈ၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ၊  လူမႈဖူလံုေရး၊  ပုိ႔ေဆာင္ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြအျပင္ လွ်ပ္စစ္မီးရရွိေရးနဲ႔ ေသာက္ေရသံုးေရးရရွိေရးတုိ႔ကုိထိေရာက္ေအာင္မလုပ္ႏုိင္ေသးပါဘူး။ သိၾကားမင္းကုိယ္တုိင္သမၼတက္လုပ္ရင္ေတာင္အေတာ့ကုိေခါင္းစားသြားႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေတြဟာအစုိးရနဲ႔ျပည္သူ အတြဲညီညီတေယာက္ကုိတေယာက္အျပစ္ေျပာမေနဘဲတက္ညီလက္ညီေျဖရွင္းမွေအာင္ျမင္မွာပါ။ ဒါေတာင္ဆယ္စုႏွစ္၂ခုေလာက္အခ်ိန္ယူရႏုိင္ပါတယ္။

အတုိက္အခံ

ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္အတုိက္အခံဆုိတာရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါမွလည္းတုိးတက္တာပါ။ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္အမ်ားစုဟာ ျပည္သူေတြကုိဘယ္လုိအလုပ္လုပ္ရမယ္၊ စည္းလံုးရမယ္၊ တက္ညီလက္ညီရွိရမယ္ဆုိၿပီးတုိက္တြန္းတာနည္းပါတယ္။ မွားေနရင္လည္းျပည္သူကုိေထာက္ျပဖုိ႔ဝန္ေလးၾကပါတယ္။ အစုိးရကုိသာ အလြယ္တကူလက္ညိႇဳးထုိးၿပီးေဝဖန္ျပစ္တင္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ဒါကလည္း ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့သေဘာပါ။

ႏုိင္ငံေရးသမားတေယာက္ရဲ႕အဓိကပန္းတုိင္ဟာ တုိင္းျပည္ ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႕အစည္းတခုခုရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဖုိ႔ပါ။ ဒါဆုိလူႀကိဳက္မ်ားဖုိ႔လုိပါတယ္။ လူႀကိဳက္မ်ားေအာင္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ တႏုိင္ငံနဲ႔တႏုိင္ငံမတူပါဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံတခုနဲ႔တခုမွာရွိတဲ့ျပည္သူေတြဟာ ဉဏ္ရည္နဲ႔ဗဟုသုတမတူပါဘူး။ ဒါေတြအျပင္ ပညာတတ္ေျမာက္မႈရာခုိင္ႏႈန္း၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့၊ ကုိးကြယ္မႈ၊ အဓိကစီးပြါးေရး ဒီအခ်က္ေတြေပၚမွာမူတည္ၿပီးလည္းကြဲလြဲသြားၾကပါတယ္။ဥပမာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားတေယာက္ဟာ အေမရိကနဲ႔ဥေရာပ ပံုစံလုိလူႀကိဳက္မ်ားေအာင္လုပ္လုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ စုိက္ပ်ဳိးေရးအဓိကႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့အတြက္လယ္သမားထုနဲ႔လက္လုပ္လက္စားကလူဦးေရရဲ႕၆၀ရာခုိင္ႏႈန္းနီးပါးရွိပါတယ္။ဒီထက္လည္းပုိႏုိင္ပါတယ္။ လယ္သမားအမ်ားစုဟာ ပညာတတ္ေတြမဟုတ္ၾကသလုိ ရုိးရုိးသားသားနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခ်င္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိလူမ်ဳိးေတြဟာ စကားေျပာေကာင္းတဲ့ႏုိင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ သားေကာင္ေတြပါဘဲ။

 ဒါအျပင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမကုိ အႂကြင္းမဲ့လုိက္နာတတ္တဲ့သေဘာရွိတာမုိ႔ ဘာသာေရးနဲ႔ပက္သက္ၿပီးလည္း ကုိ႔ဘက္ပါေအာင္စည္းရံုးလုိ႔ရပါေသးတယ္။အစုိးရလုပ္ငန္းေတြမေအာင္ျမင္တာကုိသာ ေထာက္ျပတတ္ၿပီး အၾကံေကာင္းဉဏ္ေကာင္းမေပးဘဲ မိမိကုိေထာက္ခံေရးဦးတည္လုပ္ၾကေသာ အတုအေယာင္ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကုိသေဘာက်ေလ့ရွိပါတယ္။ အတုိက္အခံကုိမႏွစ္သက္ေသာ္လည္း အစုိးရကုိမုန္းတီးေနတဲ့ျပည္သူေတြဟာ အစုိးရကုိဆန္႔က်င္တဲ့အဖြဲ႕အစည္းလူပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ဝါဒျဖန္႔မႈကဟုတ္ႏုိးႏုိးထင္တက္ၾကပါတယ္။ဒါေၾကာင့္လည္း ထုိကဲ့သုိ႔ေသာႏုိင္ငံေရးသမားအမ်ားစုဟာ အမာခံပရိသတ္ကုိရေလ့မရွိၾကပါဘူး။ သူတုိ႔ေနာက္မွာရွိတဲ့ျပည္သူအမ်ားစုဟာ ထုိပုဂၢိဳလ္ အေျခအေနမေကာင္းရင္ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ကုန္ၾကတာပါ။ ဒါဟာျပည္သူေတြကုိအထင္ေသးတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ခုေခတ္ခါအရဒီလုိျဖစ္ေနတာပါ။

ထုိႏုိင္ငံေရးသမားကုိယ္တုိင္လည္း အာဏာမရခင္မွာ မိမိအာဏာရလွ်င္ ဘာေတြျဖစ္ေစရမယ္၊ညာေတြျဖစ္ေစရမယ္ ဆုိၿပီးျပည္သူေတြလုိခ်င္ေတာင့္တတဲ့ဟာေတြကုိ ကတိေတြတြင္တြင္ေပးၿပီး လူႀကိဳက္မ်ားေအာင္လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္လည္း အာဏာရလာတဲ့အခါမွာ ျပည္သူေတြကုိေပးခဲ့တဲ့ ကတိေတြရဲ႕ သံုးပံုတပံုေတာင္ လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ အႀကီးအကဲေတြဟာ အလြန္ရွားပါးေၾကာင္း ကမၻာ့သမုိင္းနဲ႔ လက္ရွိအေျခအေနေတြမွာ ျမင္ဘူး၊ၾကားဘူး၊ ဖတ္ဘူးၾကမွာပါ။

“လူေတြဟာ အတုိက္အခုိက္ေတြဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေတာင့္ခံႏုိင္တယ္။ အာဏာကုိေတာ့မခံႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လူတေယာက္ရဲ႕သီလကုိ သိခ်င္ရင္ ထုိလူ႔ကုိအာဏာေပးလုိက္ပါ” လုိ႔ ကမၻာေက်ာ္အေမရိကန္သမၼတႀကီး လင္ကြန္းကမိန္႔ၾကားခဲ့ပါတယ္။

တာဝန္

ဒါေၾကာင့္ျပည္သူတေယာက္ခ်င္းစီ၊ မီဒီယာ၊ အစုိးရနဲ႔အတုိက္အခံေတြအပါအဝင္ လုပ္သင့္မလုပ္သင့္၊ ေျပာသင့္မေျပာသင့္ ကုိသံုးသပ္ၿပီးမွ ျဖစ္သင့္တာကုိလုပ္ရဲတဲ့တာဝန္ယူစိတ္ရွိရပါမယ္။

လူတုိင္းဟာမိမိတာဝန္မိမိေက်ပြန္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြရဲ႕အမွားေတြကုိအျပစ္မေျပာဘဲ၊ ေထာက္ျပၿပီးဘယ္လုိဆုိပုိေကာင္းႏုိင္တယ္ဆုိၿပီးသာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့အၾကံေပးမႈ၊ ပူးေပါင္းမႈ၊ တာဝန္ယူမႈေတြရွိရမွာျဖစ္သလုိ ေသြးခြဲတဲ့၊ ေသြးထုိးတဲ့ျပည္တြင္းျပည္ပရန္ေတြကုိလည္း အမ်ဳိးသားေရးသတိနဲ႔အၿမဲကာကြယ္ခ်င့္ခ်ိန္ေနရမွာျဖစ္ပါတယ္။

3

“လူတုိင္းမိမိတာဝန္မိမိေက်ပြန္ေအာင္မလုပ္ဘူးဆုိရင္ ဘယ္စနစ္ဘဲက်င့္သံုးက်င့္သံုး၊ ဘယ္လုိအစုိးရဘယ္တက္တက္ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ စည္းကမ္းမရွိတဲ့၊ ဘယ္သူ႔ေတြ႕ေတြ႕မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးေနရတဲ့ ဖာႏုိင္ငံလုိမ်ဳိးျဖစ္ေနမွာဘဲ” ဟုျမန္မာ့အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကေျပာၾကားခဲ့တာကုိတင္ျပရင္း ဒီေဆာင္းပါးကုိအဆံုးသတ္လုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။

                                                                                                                                                                ဆင္ျဖဴရွင္

                                                                                                                                                        ဧၿပီ ၁၉၊ ၂၀၁၃

About ဆင္ျဖဴရွင္

aung ye has written 3 post in this Website..