ေနသာေသာေန႔တစ္ေန႔ ၿဖစ္လိုက္ခ်င္သည္ အပိုင္း (၆)

အခန္း (၉)

 

အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ဘာမွေရေရရာရာလုပ္စရာမရွိတာမို႔ အိပ္ခန္းထဲဝင္ကာကိုကို႔အေၾကာင္းေတြစဥ္းစားေနမိသည္။

တကယ္ေတာ့ ကိုကိုဟာထူးၿခားဆိုတဲ႔ နာမည္နဲ႔မွမလိုက္မဖက္ ဘာမွမထူးၿခားပါဘဲ ကၽြန္မစိတ္ဝင္စားေနခဲ႔မိတာ။

အဲဒီမွာမွ စၿပီးထူးၿခားသြားေတာ့တာပဲ။ ေတြးရင္းနဲ႕ ကၽြန္မၿပဳံးလုိက္မိေသးသည္။ ဘာကိုမွန္းမသိအသည္းယားသလိုၿဖစ္လာတာမို႔ နံေဘးမွာရွိတဲ႔ ဗိုလ္ေပးတဲ႔

popeyeအရုပ္ေလးကိုတစ္ခ်က္ညွစ္လိုက္မိသည္။ အရုပ္ကတကယ့္ကိုေသးေသးေလးရယ္ပါ။ မနက္ကၿပန္ကာခါနီးမွ

ဗိုလ္ကကားထဲကအဲဒီအရုပ္ေလးကိုထုတ္လာခဲ႔ၿပီး ကၽြန္မကိုလက္ေဆာင္ေပးခဲ႔တာ။ သူေၿပာတဲ႔စကားေလးကတကယ့္ကိုခ်စ္စရာေလးပါ

“ဗိုလ္ကဟန္နီ႔ကိုကိုထက္စာရင္ ဟန္နီ႔ရင္ထဲမွာေနရာပိစိေလးပဲရထားတာဆိုေတာ့ ဒီအရုပ္ပိစိေလးကဗိုလ့္ကိုကိုယ္စားၿပဳမွာပါ”

တတ္လည္းတတ္တဲ႔ ဗိုလ္။ ဒါနဲ႔မ်ားေတာင္ သူကကၽြန္မကိုလည္လိုက္တာတဲ႔။ သူကမွ ငလည္ၾကီးဆိုတာသူသိရဲ႕လားမသိ။ ဟုတ္တယ္။ ကုိကိုနဲ႔ယွဥ္ရင္ေတာ့ နင္ကငလည္ေလးပါ ဗိုလ္ရယ္။ အေၿခအေနနဲ႔အခ်ိန္အခါကိုလုိက္ၿပီးလႈပ္ရွားတတ္တယ္။ ေၿပာတတ္ဆုိတတ္တယ္။ အဲဒီအၿပင္ ငါ့ရင္ထဲပါ ဝင္ၿပီးနင္ကသိတတ္ေနလိုက္တာ။ ငါခ်စ္တဲ႔ကိုကိုနဲ႔ေတာ့ကြာပါ့။ ကိုကိုဆုိဘယ္ေတာ့မွမိန္းကေလးေတြရဲ႕အၾကိဳက္ကိုမေၿပာတတ္။ သူေနတတ္သလိုသာေနၿပီးစိတ္ထဲရွိတာကို ရိုး၂သား၂နဲ႔ေျပာတတ္တဲ႔အက်င့္ေလ။ တကယ္ဆိုကိုကိုသာသိတတ္နားလည္မယ္ဆုိဟန္နီဘယ္ေလာက္ထိပင္ပန္းေနၿပီဆုိတာသိသင့္ပါတယ္။

ဘယ္လိုတန္ခိုးေတြနဲ႔ ဟန္နီ႔ကိုဖမ္းစားထားလဲဟင္။

“ဆည္းလည္းသံေတြလို .. အိုမင္းစကားေၿပာရင္ …”

ဟယ္….ကိုကို႔ဆီကဖုန္းပါလား။

“ ဟလိုကိုကို ’’

“ ညီမေလးတစ္မနက္လုံးလည္းဖုန္းမဆက္ပဲဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ”

“ အံမယ္ သူကပဲေၿပာရေသးတယ္ ကိုကိုကေကာညီမေလးကိုဖုန္းဆက္လုိ႔ရတာပဲကိုဘာလို႔မဆက္တာလဲဘာလဲဟိုၿဖိဳးဆိုတဲ႔တစ္ေယာက္ကိုလြမ္းေနရလို႔လား”

“ဟာာာ .. ေကာင္မေလးဘယ္ကဘယ္လိုၿဖိဳးကပါလာရၿပန္တာတုန္းမဆိုင္ပါဘူးကြာ”

မဆိုင္ပါဘူးကြာ .. လုိ႔ေၿပာတဲ႔ ကိုကို႔ေလသံကေဆြးရိပ္သန္းေနတာကို ကၽြန္မသတိထားလိုက္မိတယ္။ ဘယ္လုိလဲကိုကိုရယ္ ကၽြန္မရင္ေမာရပါလား .. တကယ္ပဲဒီတစ္ခါေတာ့ က်န္ရစ္ၿဖစ္ရေတာ့မွာလား…

“ထားပါေတာ့ေလ .. မၿငင္းေတာ့ပါဘူးကိုကိုစိတ္ပင္ပန္းေနမွာစိုးလို႔”

“ငါ့ညီမေလးသိပ္ကိုလိမ္မာေနပါလားမုန္႔စားခ်င္ၿပီနဲ႔တူတယ္”

“မေတာင္းဆုိေတာ့ပါဘူးေနာ္ ကိုကိုကညီမေလးကိုအၿပင္မွလိုက္မပို႔ေပးခ်င္ဘဲ”

“မဟုတ္ရပါဘူးကြာ .. ကဲဘယ္လိုသြားခ်င္လဲဒီညေနလိုက္ပို႔ေပးမယ္ ”

“ဟယ္ ကိုကိုတကယ္ေၿပာတာလား”

“ေရာ္ ခက္တာပဲကိုကိုဘယ္တုန္းကလိမ္ဖူးလို႔လဲဟ .. မုန္႔စားမွာလားဒါမွမဟုတ္ ေစ်းသြားမွာလားတစ္ခုေရြး”

“တစ္ခုတည္းလားဟင္ ႏွစ္ခုေရြးလို႔ရဘူးလားဟီးဟီး”

“မရဘူးေကာင္မေလးကိုယ္အလုပ္ေတြရွိေသးတယ္ ကိုယ္တုိ႔အခုကမ္းလွမ္းဖို႔လုပ္ေနတဲ႔ project တစ္ခုအတြက္ ေနာက္ဆုံးအဆင့္ေရာက္ေနၿပီအဲဒါေၾကာင့္ ကိုကိုရန္ကုန္လာေနရတာအခုအခ်ိန္ကအေရးၾကီးေနတယ္ အဲဒါသာေအာင္ၿမင္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေနာက္ဆုိကိုကိုရန္ကုန္ခဏခဏလာရေတာ့မွာပါ”

“အဲဒါကိုေစာေစာကမေၿပာဘူးညီမေလးလည္းကူညီမွာေပါ့ ဘာကူညီရမလဲသာေၿပာအဲ .. ဘာprojectလုပ္ေနတာလဲဟင္”

“ဒါ ကေလးေတြသိစရာလားကြ ကေလးကကေလးလိုမေနဘူး”

“ကိုကိုေနာ္ သိခ်င္လို႔ဟာကိုေၿပာၿပ”

“constructionပိုင္းနဲ႔ပက္သက္တဲ႔ကိစၥေတြပါ ကေလးရယ္ ကြယ္ .. ဒါေတြပဲေမးမေနနဲ႔ .. ဘယ္သြားမွာလဲဘာလုပ္မွာလဲကိုသာေၿပာကိုကိုလုပ္စရာရွိတဲ႔အလုပ္ေတြလတ္စသတ္ရအုံးမွာ”

“အင္းဒါဆို junction square သြားမယ္ ဟိုမွေၾကးအုိးေသာက္မယ္ ၿပီးေတာ့ ေရခဲမုန္႔စားမယ္ ၿပီးေတာ့ ညီမေလးလိုခ်င္တာကိုကိုကိုဝယ္ေပးရမယ္ ”

“အမိန္႔ေတာ္ၿမတ္အတိုင္းပါ ဒါဆို ၆ ခြဲေလာက္လာၾကိဳမယ္ေနာ္ ready လုပ္ထား”

“yes sir”

ကိုကိုနဲ႔ဖုန္းေၿ့ပာၿပီးတာနဲ႔ ေၿပးၿပီးဘီဒိုကိုဖြင့္ရေတာ့တာပဲ။ ကိုကိုနဲ႔သြားရင္ လွတပတေလးၿဖစ္ေနဖို႔ကအေရးၾကီးတယ္ေလ။ အဲဒါမွ ဒုကၡ။ ဘယ္တုန္းကမွ လွလွပပဝတ္စရာေတြမဝယ္ထားမိတာနဲ႔ေတာ့ ၿပႆနာပါပဲ။ လွန္ေလွာရွာေဖြရင္းရွာေတြ႔တဲ႔ ခ်ည္သားပန္းႏုေရာင္ ဂါဝန္ကားကားေလးကိုေတြ႔ေတာ့ သေဘာေတြ႔သြားရသည္။ facebookထဲမွာေတြ႔ေတြ႔ေနတဲ႔ ေကာင္မေလးေတြလို “ခရု” ၿဖစ္ေအာင္ၿပင္သြားရမယ္ေလ။

ဒါမွ ကိုကိုက “so cute” ဆိုၿပီးသေဘာေတြက်ေနမွာဟိဟိ။ ဘယ္ႏွစ္နာရီထုိးၿပီလဲလို႔ နာရီကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့ အခုမွ ၂နာရီခဲြ။ ကိုကိုလာၾကိဳဖို႔ ၄ နာရီေတာင္လိုေသးတာပဲ။ အဲဒါနဲ႔ပဲမ်က္ႏွာကို peel off mask ေတြကပ္၊ ဆံပင္ကိုအိမ္မွာရွိတဲ႔ အေဒၚရဲ႕USHEIDO ေပါင္းေဆးေတြယူၿပီးေပါင္း၊ တစ္ကိုယ္ေရလွဖို႔အေရး … ပိုးစိုးပက္စက္အခ်ိန္ယူၿပီး ၿပင္ဆင္ပစ္လိုက္သည္။ ေၾသာ္ ငါ့ႏွယ္ ဒီေယာက်ာ္းနဲ႔ေတြ႕မွပဲအရူးလိုအေပါလိုတစ္ေယာက္တည္းပ်ာယာေတြခတ္ေနရေတာ့တယ္။

ဝဋ္ေၾကြး။

အလွေတြအကုန္ၿပင္ၿပီးထိုင္ေစာင့္ေနတာ ၅နာရီခြဲတည္းက။ ကိုကိုက ၆နာရီစြန္းစြန္းေလးမွာေရာက္လာလို႔သာေတာ္ေတာ့တယ္။ မဟုတ္ရင္ ၿပင္ထားတဲ႔အလွေတြေတာင္ ပ်က္သြားႏိုင္တယ္မဟုတ္လား။ ကိုကိုကထုံးစံအတိုင္းရိုးရွင္းလွပါသည္။ ရွပ္အက်ီအၿပာႏုႏုတစ္ထည္ကိုစတိုင္လ္ပန္အမည္းႏွင့္ တြဲဖက္ဝတ္ဆင္ထားပုံမွာဘာမွသိပ္မထူးၿခားလွပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ မင္းသားတစ္ပါးပါပဲ။ Junction Square ရဲ႕ညေနခင္းဟာ လိပ္ၿပာမ်ားလိုကူးခတ္သြားလာေနတဲ႔အရြယ္စုံလူေတြၾကားမားမားရပ္ေနတဲ႔သစ္ပင္အလားခန္႔ညားေနပါတယ္။ ကိုကို႔နားကိုကပ္ခါ ကပ္ခါ တြတ္တီးတြတ္တာနဲ႔သြားေနရတဲ႔အခ်ိန္ေလးေတြ ဘယ္ေတာ့မွကုန္မသြားပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းေနမိတယ္။ ကိုကို႔ပုံစံကလည္း ကၽြန္မလိုခ်င္တာအားလုံးၿဖည့္ဆည္းေပးမယ့္ အကိုၾကီးတစ္ေယာက္လိုအလိုလိုက္အၾကိဳက္ေဆာင္ေနသလိုပါ။

“ေၾကးအိုးေသာက္မယ္ ေရခဲမုန္႔စားမယ္ဆိုေကာင္မေလးဟိုေလွ်ာက္ဒီေလွ်ာက္ပဲလုပ္ေနေတာ့မွာလား ကိုကိုေၿခေထာက္ေညာင္းေနၿပီကြ”

“ဟယ္ ကိုကိုဗိုက္ဆာေနၿပီလားေဆာ္ရီးေဆာ္ရီးညီမေလးကအဲလိုသြားေနရရင္ကိုေပ်ာ္ေနတာ ..

လာေၾကးအိုးအရင္သြားေသာက္္မယ္ YKKO မွာ”

“ ok”

YKKO မွာေၾကးအုိးေသာက္ေတာ့ ခါတိုင္းေၾကးအိုးတစ္ပြဲဖ်တ္ခနဲစားပစ္လိုက္တဲ႔ကၽြန္မခုကိုကို႔မ်က္ႏွာကိုေမာ့ေမာ့ၾကည့္ေနရတာနဲ႔ စားလို႔ကိုမကုန္ႏိုင္။ ကၽြန္မငရုတ္သီးေတြထည့္စားတာမ်ားလို႔ စပ္ေနရင္ ကိုကိုကအလိုက္တသိေရခြက္ကိုဖ်တ္ခနဲလွမ္းေပးေသးတယ္။ ဒီအၾကင္နာေတြ တစ္သက္လုံးပိုင္ဆိုင္ပါရေစလားေနာ္။

“ ညီမေလးမကုန္ဘူးဆုိလည္းထားလုိက္ေတာ့ေလ .. ညီမေလးကိုၾကည့္ရတာအရမ္းစပ္လာၿပီထင္တယ္ လာေရခဲမုန႔္သြားစားၾကမယ္”

“ ဟုတ္ Scoop ကဟိုဘက္ကိုၿပန္သြားရမွာ”

အဲလိုနဲ႔ကိုကိုနဲ႔ကၽြန္မ Scoop မွာထိုင္ၿပီးေရခဲမုန္႔စားၾကၿပန္သည္။ ခါတိုင္းဒိန္ခ်ဥ္အရသာေလးကို ကၽြန္မစားတတ္ေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဒိန္ခ်ဥ္မစားေတာ့။ ခ်ိဳသာေနတဲ႔ဒီအခ်ိန္ေလးမွာအခ်ဥ္ေတြေရာက္လာမွာစိုးတယ္ကြယ္။ ကၽြန္မကေခ်ာကလက္ေရခဲမုန္႔ပဲစားၿပီးကိုကိုကပိန္းဥအရသာကိုစားသည္။ ပိန္းဥေရခဲမုန္႔ကိုကိုကိုကအရမ္းၾကိဳက္တယ္တဲ႔။ အစားအစာအေၾကာင္းေလးေတြေၿပာရင္းကုိကိုနဲ႔ကၽြန္မ ၾကည္ႏူးေနတဲ႔အခ်ိန္မွာပဲေကာင္းခန္းေရာက္မွၿဖတ္ဆိုသလိုအေရွ႕မွာ ၿမင္လိုက္ရတဲ႔သူတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ကိုကို႔မ်က္ႏွာပ်က္သြားတာကို ကၽြန္မအတိအက်ေတြ႔လိုက္ရေတာ့တယ္။

 

 

—————————————–

 

 

 

အခန္း (၁၀)

 

ထိုသူမွာ တၿခားသူေတာ့မဟုတ္။ ၿဖိဳးဆုိေသာ ကိုကိုရဲ႕တစ္ေယာက္ေသာသူၿဖစ္ေနခဲ႔ပါတယ္။

ဒီေန႔လည္း သူမဝတ္စားလာပုံမွာ ၿမန္မာဆန္လွပါသည္။ ကၽြန္မနဲ႔သူမရဲ႕ အဓိကကြာၿခားခ်က္က အဲဒီမွာတင္စတာပဲလို႔ေတြးမိေတာ့နည္းနည္းၿဖဳံခ်င္သြားရသည္။

သူမကလမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ကိုကို႔ကိုေတြ႕သြားေတာ့ မ်က္ႏွာေပၚမွာအၿပံဳးတစ္ခုဖန္ဆင္းၿပီး ကၽြန္မတို႔ထိုင္ေနရာေနရာကိုလွမ္းေလွ်ာက္လာေတာ့တယ္။

လွလိုက္တဲ႔အၿပံဳးေလးပါလားလို႔ ကၽြန္မသိစိတ္ကေရာ သိစိတ္ကပါ လက္ခံလိုက္မိတယ္။

ထိုမွ်ရိုးရွင္းေသာအၿပံဳးမ်ိဳး ကၽြန္မၿပံဳးခဲ႔ဖူးပါရဲ႕လား။

 

“ ေတြ႕ၾကၿပန္ၿပီေနာ္”

 

ထိိုစကားေလး ၿဖိဳးဆိုတဲ႔ေကာင္မေလးဆီကထြက္လာတဲ႔အခိုက္ ကိုကို႔မ်က္ႏွာေပၚၿဖစ္သြားတဲ႔လွ်ပ္တၿပက္အေၿပာင္းအလဲကို ကၽြန္မအမိအရဖမ္းဆုပ္လိုက္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။

ထိတ္လန္႔သြားၿခင္းလား။ ယူၾကံဳးမရၿဖစ္ၿခင္းလား ကၽြန္မအေသအခ်ာမခြဲၿခားတတ္ပါ။

ကိုကိုကထိုအခ်ိန္ခဏမွာ အာေစးမိေနသူလို ဘာမွၿပန္မေၿဖႏိုင္။

ဒီအေၿခအေနကိုထိန္းဖို႔အတြက္ ကၽြန္မကပဲ ၾကားထဲကဝင္ေၿပာလိုက္ရတယ္။

“ဟုတ္တယ္မရ႕ဲ ကိုကို႔ကို အတင္းပူဆာၿပီး မုန္႔လိုက္ေကၽြးခိုင္းတာေလ” လို႔ၿပန္ေၿပာလိုက္ရတယ္။

ၿဖိဳးဆုိတဲ႔ေကာင္မေလးက ထပ္ၿပံဳးပါတယ္။ ဒီအၿပံဳးနဲ႔ပဲ ကိုကိုသူမကိုရူးသြပ္ခဲ႔လား  မေၿပာတတ္ပါ။

အားက်ၿခင္း၊ မနာလိုၿခင္းေတြနဲ႔ ကၽြန္မရင္ထဲခံစားမႈေတြရွဳပ္ေထြးကုန္တယ္။

“ဒါနဲ႔ပဲကိုကိုနဲ႔ညီမေလး shopping ထြက္လာၾကတယ္ေပါ့ ေကာင္းလိုက္တာေနာ္ အဲဒီလိုအကိုမ်ိဳးၿဖိဳးလည္းရခ်င္လုိက္တာ”

ဟု သူမေၿပာလာေတာ့ကိုကို႔မ်က္ႏွာထပ္ပ်က္သြားၿပန္တယ္။ ကၽြန္မေၿပာတဲ႔စကားမွားသြားၿပန္ၿပီထင္တယ္။

“မဟုတ္ပါဘူးကြာ ဟိုမွာေနတည္းကရန္ကုန္ၿပန္လာရင္မုန္႔ေကၽြးမယ္ေၿပာထားလို႔ေလ .. အဲဒါနဲ႔လာေကၽြးရတာ ထူးတုိ႔အခုပဲၿပန္ေတာ့မလို႔ ၿဖိဳးေရာဘာလာလုပ္တာလဲ”

ဘုရားေရ … အခုပဲၿပန္ေတာ့မလို႔ဆုိပါလား .. ၿဖိဳးဆိုတဲ႔တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔တာနဲ႔တင္ သူကၿပန္ေတာ့မယ္တဲ႔။

ဘယ္လိုလဲ ကိုကိုရယ္ .က်ာင္းေတာ္ကဇာတ္လမ္းေဟာင္းကိုေတာင္ ဟန္နီကအရွုံးေပးရေတာ့မွာတဲ႔လား။

မၿဖစ္ဘူးေနာ္ ကိုကို။ ဟန္နီဘဝမွာ ဘယ္တုန္းကမွရုွံးတယ္ဆိုတာမရွိဘူး။

“ၿဖိဳးကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ခ်ိန္းထားလုိ႔လာတာ…ေက်ာင္းတုန္းကသူငယ္ခ်င္းေလ ေမခ်ိဳ႕ကိုသိတယ္မဟုတ္လာ။

ေမခ်ိဳလည္း ဒူဘိုင္းကဟိုတယ္တစ္ခုမွာအလုပ္ဝင္ေနတာ

အဲဒါသူရန္ကုန္ေရာက္တုန္းေတြ႔ရေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့ ခ်ိန္းလို႔ဒီကိုလာခဲ႔တာ”

“ေအာ္ သိတယ္ .. အဲဒီတစ္ေယာက္ကေက်ာင္းတုန္းတည္းက hotelier ရူးရူးေနတာမွတ္လား”

“ဟုတ္ပါ့ ဟုတ္ပါ့ ဟုိတယ္ခ်စ္သူကားတည္းက အြန္ေစာကိုရူးၿပီးေတာ့ေလ .. ေဟာ ဟုိမွာအသက္ရွည္အုံးမယ္ မမလာပါၿပီ”

ၿဖိဳးဆိုတစ္ေယာက္ေမးေင့ါၿပရာကို ကၽြန္မအသာေလးပဲလိုက္ၾကည့္မိသည္။ သူတို႔ေၿပာေနတဲ႔စကားဝုိင္းထဲကၽြန္မဝင္မပါမိေခ်။

“ဟဲ႔ ၿဖိဳး .. ေၿပာေတာ့တစ္ေယာက္တည္းပါဆုိ ခုေတာ့ထူးၿခားနဲ႔ႏွစ္ေယာက္တြဲလို႔ပါလား ႏွစ္ေယာက္သားၿပန္အဆင္ေၿပေနၿပီေပါ့ေလ ဝမ္းသာပါတယ္

နင္တုိ႔ကေက်ာင္းမွာတည္းက perfect couple ေတြဆိုၿပီးနာမည္ၾကီးခဲ႔တဲ႔ဟာ မိန္းမ လွ်ိထားတာလုံးဝမေက်နပ္ဘူးေနာ္”

အနားေရာက္လာတဲ႔ကိုကိုတုိ႔သူငယ္ခ်င္းေၿပာတဲ႔စကားေတြနားေထာင္ရင္း ကၽြန္မမ်က္လုံးၿပဳးသြားမိသည္။

ေသခ်ာပါၿပီ။ သူတုိ႔ကေက်ာင္းတုန္းကအရမ္းခ်စ္တဲ႔ခ်စ္သူေတြၿဖစ္ခဲ႔ပုံရသည္။ ဘယ္လိုေတြေၾကာင့္ကြဲသြားလဲေတာ့မေၿပာတတ္ေခ်။

ၿဖိဳးက သူ႔သူငယ္ခ်င္းလက္ကိုအသာဆိတ္လ်က္

“ ဟဲ႔ ေမခ်ိဳ နင္ေတာ့ေရွ႕မၾကည့္ေနာက္မၾကည့္ေလွ်ာက္ေၿပာေနေတာ့တာပဲ ထူးၿခားနဲ႔ငါက အခုမွဒီမွာေတြ႔လို႔ႏႈတ္ဆက္ေနတာ

ေနာက္မွာ သူ႔ရဲ႕ညီမေလးပါတယ္ … ညီမေလး ဒါမမတို႔ေက်ာင္းတုန္းကသူငယ္ခ်င္းေလ .. ေမခ်ိဳတဲ႔ .. ဟဲ႔ ေမခ်ိဳ ဒါထူးၿခားရဲ႕ …… နာမည္က ဟန္နီတဲ႔”

သူမက ကိုယ့္ကိုစကားဝိုင္းထဲအတင္းသြင္းလာေတာ့လည္း မတတ္သာပဲဝင္ေၿပာရေတာ့သည္။

“ ဟုတ္က႔ဲ ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္ ဟန္နီပါရွင့္”

“ဒီကလည္း၀မ္းသာပါတယ္ညီမေလးရယ္ မခုနကမသိလို႔ေၿပာမိတာေဆာ္ရီးပါ ဟဲ႔ထူးၿခား နင့္ေကာင္မေလးကခ်စ္စရာေလးေနာ္ ဘယ္လိုရွာထားတာလဲ”

“ဟာေမခ်ိဳရာ .. ၿဖိဳးေလွ်ာက္ၾကပ္တိုင္းယုံမေနနဲ႔ ဒါငါ့ညီမေလးပါဟ .. ကဲ ညီမေလးသြားရေအာင္”

ဟု ကိုကိုကေၿပာကာ .. စက္ေလွကားရွိရာဘက္ကို ခပ္ၿမန္ၿမန္ေလွ်ာက္သြားေတာ့သည္။

အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္မလည္း မၿဖိဳးတုိ႔ကို ႏွဳတ္ဆက္အၾကည့္နဲ႔ၾကည့္ကာ ကိုကို႔ေနာက္အေၿပးေလးလိုက္လာခဲ႔ရသည္။

ကားေပၚေရာက္ၿပီး စက္ႏိႈးတဲ႔အထိ ကိုကိုကစကားတစ္ခြန္းမွမဟေခ်။ မ်က္ႏွာကလည္း တစ္ခုခုကိုမေက်နပ္ေနသလိုပဲ။

လိုက္မမွီေတာ့ဘူး ကိုကိုရယ္။ ကုိကိုဘာၿဖစ္ေနတာလဲလို႔ ကၽြန္မသိခ်င္ေနမိတာမုိ႔ ခပ္တိုးတုိးပဲစကားစလိုက္ရသည္။

“ ကိုကို .. စကားလည္းမေၿပာဘူး ဘာၿဖစ္ေနတာလဲဟင္”

“ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး ပုံမွန္ပါပဲ”

“မညာပါနဲ႔ ကိုကိုတစ္ခုခုၿဖစ္ေနတာညီမေလးသိတယ္ ညီမေလးကိုစိတ္ဆိုးေနတာလားဟင္”

“စိတ္ဆုိးရေအာင္ ညီမေလးကဘာမွမွမလုပ္တာစိတ္မဆိုးပါဘူး”

“ခုနကသူငယ္ခ်င္းကေၿပာလိုက္တာကို စိတ္တုိေနတာလား”

“စိတ္တုိတယ္ေတာ့လည္းမဟုတ္ပါဘူး ဘာမွမသိဘဲနဲ႔ ဇြတ္တရြတ္ေၿပာေတာ့ နည္းနည္းေတာ့စိတ္အေႏွင့္အယွက္ၿဖစ္တာေပါ့”

“မသိလို႔ေၿပာတာဘဲ ကိုကိုရယ္”

“အင္းပါေလ .. ေနာက္ဆို ကိုကိုနဲ႔ညီမေလးအသြားအလာဆင္ၿခင္မွၿဖစ္မယ္”

“ ရွင္ ”

ရက္စက္လိုက္တာ ကိုကိုရယ္။ ဒီေလာက္ေလးအစခံရတာနဲ႔ကို ဒီလိုစကားမ်ိဳး ကိုကိုမို႔ေၿပာထြက္တယ္ေနာ္။

ကိုကိုနဲ႔ညီမေလးၾကားကသံေယာဇဥ္က နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကြဲကြာေနၿပီး

ခုမွၿပန္ေတြ႔တဲ႔ ငယ္ခ်စ္ဦးစကားတစ္ခြန္းနဲ႔ေၿပာပ်က္သြားရေတာ့မယ္တဲ႔လား။ တကယ္ကိုထင္မထားမိတာပါ။ ကၽြန္မဘာဆက္ေၿပာရမယ္မွန္းမသိေတာ့ပါဘူးရွင္။

“ဟိုေလ ကိုကိုကမေတြ႔ဘူးေၿပာတာမဟုတ္ပါဘူး ညီမေလးကို ကိုကိုကကုိယ့္ညီမေလးလို ဘယ္ေလာက္ပဲသံေယာဇဥ္ရွိရွိ တကယ္တမ္းကသူစိမ္းေတြဆိုေတာ့လူၿမင္မတင့္တယ္မွာစိုးရိမ္လိ႔ုပါ”

“ ဒီမွာကိုကို လူၿမင္မတင့္တယ္ရေအာင္ ကိုကိုနဲ႔ညီမေလးက ဘာေတြလုပ္ေနလို႔လဲ

ကိုကို႔ကိုညီမေလးကရိုးသားစြာခင္တြယ္တာအၿပစ္တဲ႔လား

ကိုကို႔ရဲ႕ရည္းစားေဟာင္းအထင္လဲြတာနဲ႔ပဲ ညီမေလးတုိ႔ခင္မင္မႈကိုဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ရမွာလား”

“မဆိုင္တာေတြထည့္မေၿပာနဲ႔ညီမေလးခုကိုကိုကညီမေလးကိုအၿပစ္တင္ေနတာမဟုတ္ဖူး

ေနာက္ကိုဒီလိုမၿဖစ္ေအာင္သတိထားဖို႔ေၿပာတာ”

“အဲဒီအၿပစ္မတင္ဘူးဆုိတဲ႔ေလသံက တစ္စိတ္ေလာက္တင္းမာေနတယ္လို႔မထင္မိဘူးလားကိုကို”

“ေဆာ္ရီးကြာ ကိုကိုနည္းနည္းစိတ္ရွုပ္သြားတာ ေနာက္မွပဲဒါေတြေၿပာရေအာင္္”

ကိုကိုက သက္ၿပင္းခ်ၿပီးစကားကိုရပ္ပစ္လုိက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ဘာစကားမွထပ္မေၿပာေတာ့ေခ်။

ကၽြန္မအိမ္ေရွ႕မွာကားရပ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မကားေပၚကဆင္းသြားတဲ႔ထိလည္းဘာမွမေၿပာေခ်။

ကၽြန္မကားေပၚကဆင္းၿပီး ကားေမာင္တဲ႔ကိုကို႔ဘက္ၿခမ္းကိုေလွ်ာက္သြားၿပီးမတ္တပ္သြားရပ္ေနေတာ့မွ

“ေစာေစာအိပ္ေနာ္ ညီမေလး ကိုကိုသြားၿပီ”

ဟုေၿပာကာကားကိုေမာင္းထြက္သြားေတာ့သည္။

ကိုကို႔ကားထြက္သြားတာကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မမ်က္ရည္ေတြပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်လာရေတာ့သည္။ဘာလဲကြာ။ ဘာေတြလဲ။

တကယ္ပဲ ဒါဟာကၽြန္မအတြက္က်ဆုံးခန္းလား။ ဟင့္အင္း မၿဖစ္ရဘူး။ ဗိုလ္ေရ။ ရွင္ဘယ္ေရာက္ေနသလဲဟင္။

ကၽြန္မအခုရွင့္ကိုလိုအပ္ေနတယ္။ အိမ္ကအေဒၚတရားစခန္းဝင္ေနတာမုိ႔လို႔ အိမ္ေသာ့ကိုဖြင့္ရင္း တစ္ေယာက္တည္းဖိနပ္ခၽြတ္တဲ႔ေၿခရင္းေလးမွာ ထိုင္ေနမိသည္။

စိတ္ခ်င္းဆက္ေနသည့္အလား ထုိစဥ္မွာပဲ ကၽြန္မဆီ message ေလးတစ္ေစာင္ဝင္လာခဲ႔တယ္။

“where r u?” တဲ႔။ ဗိုလ္ကပို႔လိုက္တာပဲၿဖစ္သည္။

ကၽြန္မလည္းလက္ေတြကိုအလ်င္အၿမန္လႈပ္ရွားကာ reply လုပ္လိုက္မိတယ္။

“i am at home, i need u now”

“i m coming” ဟူေသာ message ေလးခ်က္ခ်င္းပင္ၿပန္ဝင္လာေတာ့ ကၽြန္မမ်က္ရည္ၾကားက ခပ္ယဲ႔ယဲ႔ေလးၿပဳံးလုိက္မိသည္။

ေက်းဇူးပါ ဗိုလ္။

 

About သူကေလး

Thu Thu Htet has written 37 post in this Website..

My personalities is just the way I am & My attitude depends on who u are :)