ကျမအလုပ်လုပ်တဲ့ရုံးမှာ ဝန်ထမ်းအငယ်လေးတွေ တော်တော်များများက ရိုင်းကြပါတယ်။ နှုတ်ရေးအပြောရိုင်းတာပါ။
အကုန်လုံးကတော့မဟုတ်ပေမယ့် ၃၊ ၄၊ ၅ယောက်လောက်ရှိပါတယ်။ ဒီ၂၀၁၃မှ အသစ်ဝင်လာတဲ့ဝန်ထမ်းလေးတွေထဲမှာလည်း စုန်းပြူး၁ယောက်စ ၂ယောက်စပါပေမယ်လို့ အရင်တစ်သုတ် ကျမတို့နဲ့အတူဝင်တဲ့ဝန်ထမ်းတွေထဲက စုန်ပြူးလေးတွေလောက်တော့ မပြူးကြပါဘူး :D ။ တခါတလေ ကျမအရမ်းစိတ်ညစ်မိပါတယ်။ ဒီအငယ်လေးတွေ အပြောအဆိုဘာလို့မသိမ်မွေ့ကြတာလဲ။ သူတို့တွေ ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ လုပ်ငန်းခွင်ဝင်နေကြပြီ။ ဒါဟာရုံး၊ အလုပ်ဌာနဖြစ်တယ်။ ရုံးကလူတွေဟာ အိမ်ကမိသားစုတွေမဟုတ်ဘူး။ အထက်ကလူရှိမယ်၊ လက်အောက်ကလူ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ၊ သူတို့တွေကို အချင်းချင်းလေးစားမှုတော့ရှိရလိမ့်မယ်။ အိမ်မှာ မောင်နှမချင်းရန်ဖြစ်သလို ရုံးမှဖြစ်လို့မရဘူး။ အိမ်မှာ မိဘတောင်သည်းမခံဘူး၊ ဒါ့ကြောင့်ရုံးမှာလည်း ပြန်ပြောစရာရှိပြောမှာပဲဆိုတာလေးတွေ ရှိတယ်။ သိထားရမှာက ရုံးကလူတွေက သူစိမ်းတွေ၊ ကိုယ့်မိဘမဟုတ်ဘူးလေ။ ကျမတွေးကြည့်မိပါတယ်။ သူတို့မိဘတွေကိုတောင် မခံဘဲပြန်ပြောတယ်ပြုတယ် (ကျမလည်း ပြောမိပါတယ်) အဲ့ဒါကြောင့် ရုံးမှာလည်း သူများကိုပြောမယ်ဆိုမယ်ဆိုတာကတော့ သူတို့မိဘများက သေချာများမသင်ကြားလေးရော့သလားရယ်လို့။ :chee: အငယ်လေးတွေမှာ အလုပ်အတွေ့အကြုံမရှိကြပါဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့ရုံးမှာ အပြောအဆိုနားမလည်တာလားလို့ တွေးမိပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ခု၂၀၁၃မှအသစ်ထပ်ဝင်လာတဲ့ဝန်ထမ်းလေးတွေလည်း လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံမရှိပေမယ့်လို့ တော်တော်လေးပြောတတ်ဆိုတတ်တဲ့လူတွေကို တွေ့ရပါတယ်။ အရင်အဟောင်းလေးတွေလည်း အလုပ်လုပ်လာတာ ၁နှစ်ကျော်လာပါပြီ။ ၁နှစ်ဆိုတော့ တချို့ဟာတွေသိသင့်ပါပြီ။ ကျမမှာ အဲ့လိုမျိုးနဲ့စိတ်ညစ်တော့ သူများကိုရင်ဖွင့်မိပါတယ်။ ရတဲ့အကြံဉာဏ်ကတော့ ကိုယ်ကလီဒါပဲ၊ ကိုယ့်လုပ်ပိုင်ခွင့်နဲ့ ပြန်ပြီးလုပ်စရာရှိတာလုပ်ပေါ့တဲ့။ :lol: :mrgreen: ဒါနဲ့ ကျမတို့ရုံးမှာက ၆လတစ်ခါ ဝန်ထမ်းအရည်အချင်းကို အကဲဖြတ်ပါတယ်။ ဝန်ထမ်းရဲ့ တိုးတက်မှု၊ ကြိုးစားမှု၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး အစုံပါပဲ။ အဲ့ဒီအခါမှ မန်နေဂျာက လီဒါတွေကိုမေးရပါတယ်။ လီဒါတွေက ကိုယ့်လက်အောက်က မန်ဘာတွေရဲ့အခြေအနေကို အားလုံးအရှိအတိုင်းပြောရပါတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ချစ်လို့၊ မုန်းလို့ဆိုတာတွေမရပါဘူး။ လီဒါတွေခေါင်းချင်းဆိုင်သင့်ဆိုင်ပြီးစဉ်းစားရတဲ့အခါ အငယ်လေးတွေရဲ့ရလာဒ်ကို တော်ရုံမထိခိုက်စေချင်လို့ လျှော့လို့ရရင်တော့ လျှော့ကြပါတယ်။ ဒီရလာဒ်ဟာ နောက်၆လအတွက် သူတို့လစာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမှာပါ။ အရင့်အရင်က လုပ်ငန်းခွင်မှာ မပြေပြစ်တဲ့လူတွေကို အဲ့ကျရင်တော့ လျှော့ပေါ့မနေဘဲ အရှိအတိုင်းလုပ်လိုက်မယ်ဟဲ့လို့ တေးထားပေမယ့် တကယ်တမ်းကျ မလုပ်ရက်ပါဘူး။ ကျမလည်း ဝန်းထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကိုယ်ချင်းစာပါတယ်။ ဒီတော့ ဒီပြဿနာကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ တွေးရတော့မှာပါ။ တခုခုခိုင်းရင် မပြေမလည်ဖြစ်ချင်တာလေးတွေလည်း တခါတလေတွေ့နေရပါတယ်။ အဓိကကတော့ သူတို့အပြောအဆိုလေးတွေ သိမ်မွေ့စေချင်တာပါပဲ။ ကျမဘာလုပ်ရမလဲလို့အဖြေမထွက်ခဲ့ပါဘူး။ :roll: သူတို့ရိုင်းလို့ ကိုယ်ကပြန်ရိုင်းလိုက်မယ်ဆိုပြီး ပြန်ရိုင်းလိုက်တာ စစ်မှန်တဲ့ဖြေရှင်းနည်းမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့လည်း မယဉ်ကျေးသွားသလို ကိုယ်လည်းရိုင်းသွားတာသာအဖတ်တင်ပါတယ်။ Win-Lose တောင်မဟုတ်တော့ဘဲ Lose-Loseဖြစ်သွားမှာပါ။ ဒီမှာပဲ ကျမတစ်ခုသွားတွေ့တယ်။ လှည်းတန်းက ရွှေမျက်ဝန်းဆိုတဲ့အလှပြင်ဆိုင်။ ဝန်ထမ်းတွေယဉ်ကျေးလိုက်တာ။ သူတို့ချင်းပြောတာဆိုတာလည်း သိမ်မွေ့လိုက်တာ။ ကျမ ဝန်ထမ်းတွေရော ဆိုင်ရှင်ကိုပါလေးစားသွားတယ်။ သူတို့ဒီလိုယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပြောနေတာ စိတ်ထဲပါချင်မှပါမှာပေါ့လို့ပြောစရာရှိပါတယ်။ ပါတာမပါတာတစ်ပိုင်းပေ့ါ။ ဘေးကလူလည်း စိတ်ချမ်းသာသလို သူတို့လည်း ဒေါသမနည်းပေဘူးလား။ တစ်ယောက်ကဒေါသထွက်နေတာကို နောက်တစ်ယောက်က မချေမငံပြောရင် ပိုလို့ဒေါသထွက်ပြီပေ့ါ။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြောရင် ထွက်ရမယ့်ဒေါသ ဘယ်လိုထွက်မလဲလေ။ ဒီနည်းလမ်းကျမသုံးကြည့်မယ်လို့စဉ်းစားမိတယ်။ ဖြစ်ပါ့မလား။ သည်းခံနိုင်ပ့ါမလား။ ကျမစကားပြောရင် မဆဲတတ်၊ သောက် ထည့်ပြီးမပြောတတ်ပေမယ့်လို့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးလည်း မပြောတတ်ပါ။ အဖြေကတော့ အငယ်လေးတွေရဲ့အပြောအဆိုကို ကိုယ့်အနေနဲ့ သိမ်မွေ့အောင်မလုပ်နိုင်ရင် ကိုယ့်ဖက်က ပိုယဉ်ကျေးဖို့ပဲရှိတော့တယ်လို့ ကျမထင်ပါတယ်။ ကျမရဲ့ အထင်သက်သက်ပါ။ :D :D :D :harr:

About panpan

chit has written 61 post in this Website..