ေနသာေသာေန႔တစ္ေန႔ ၿဖစ္လိုက္ခ်င္သည္ အပိုင္း (၁၄)

——————————–

 

ဖုန္းထဲမွာဓာတ္ပုံေလးကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မအရမ္းကိုသေဘာက်ေနမိသည္။ ထိုပုံမွာ တၿခားမဟုတ္ လင္းလက္လွ်ပ္တၿပက္ရိုက္ေပးလိုက္ေသာ

ကၽြန္မက စိမ္းလန္းစိုၿပည္ ကစားကြင္းထဲက ဒန္းေလးမွာ ထိုင္ေနတုန္း ဗိုလ္က ကၽြန္မကို ဒန္းလႊဲေပးတဲ႔အခိုက္ ရိုက္ထားလိုက္တာ။

တမင္တကာ လုပ္ယူၿပီးၿပံဳးထားတဲ႔အၿပံဳးလည္းမဟုတ္၊ တကူးတကပို႔စ္ေပးထားတာလည္းမဟုတ္ပါဘဲ snapshot ရိုက္ထားလို႔လားမသိ

အရမ္းပဲၾကည့္လို႔ေကာင္းသည္ ဟု ကၽြန္မစိတ္ထဲထင္မိသည္။ ဒီေန႔ ကၽြန္မတို႔ေတြ စိမ္းလန္းမွာမုန္႔အတူစားၾက၊ စကားေတြေၿပာၾကႏွင့္ ည ၉ နာ၇ီေက်ာ္မွာပင္အိမ္ကိုၿပန္ေရာက္ၾကသည္။

အိမ္ၿပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေဒၚေလးကေတာင္ ေနာက္က်လိုက္တာဟု ဆူလိုက္ေသးသည္။ ကၽြန္မလည္း ဇက္ကေလးပုကာ ထက္ၿမက္ၿပန္ေရာက္လာလို႔ဟုေၿပာမွ

ေဒၚေလးက နည္းနည္းၿငိမ္သြားတာ။ လင္းလက္တုိ႔၊ ထက္ၿမက္တုိ႔က ကၽြန္မကိုအရမ္းခင္ၿပီး အိမ္ကိုဝင္ထြက္သြားလာေနၾကမို႔ ေဒၚေလးကစိတ္ခ်သည္ေလ။

ဓာတ္ပုံေလးကိုၾကည့္ရင္း သေဘာေတြက်ေနတာနဲ႔ ည ၁၀နာ၇ီထိုးတာေတာင္မသိလိုက္။ နာရီၾကည့္မိေတာ့မွ ကိုကိုေစာင့္ေနေတာ့မွာပဲဆိုၿပီး အြန္လိုင္းအၿမန္တက္ရသည္။

ကၽြန္မက ကိုကိုကၽြန္မကိုစိတ္ပူၿပီး ေစာင့္ေနမလားလို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိေပမယ့္ ထင္သည့္အတိုင္းမၿဖစ္ခဲ႔ပါ။ ကိုကုိ အြန္လိုင္းတြင္ရွိမေနေတာ့ၿပီ။

“ညီမေလး အၿပင္သြားေနတာလား ကိုကိုအိပ္ေတာ့မယ္ေနာ္ အလုပ္ေတြအရမ္းမ်ားေနလုိ႔ မနက္ေစာေစာထရမယ္ ေကာင္းေသာညပါ ညီမေလး” ဟုခ်န္ထားေသာစာသာေတြ႔ရသည္။

ကၽြန္မအြန္လိုင္းမလာတာ သူဘယ္လိုမွမခံစားရဘူးလား? ကၽြန္မဘယ္သူနဲ႔ဘယ္သြားေနတယ္ဆုိတာ သူမသိခ်င္ေတာ့ဘူးလား?

ကၽြန္မစိတ္ထဲအရမ္းသိခ်င္လာမိသည္။ ေဒါသလည္းၿဖစ္မိသည္။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ကၽြန္မၾကံစည္ထားေသာ အလုပ္ကေလးကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္လိုက္မိသည္။

ဗိုလ္နဲ႔ကၽြန္မ ဓာတ္ပုံေလးကို facebook မွာ တင္လိုက္ၿပီး ဗိုလ့္ကိုပါ tag လုပ္ပစ္လုိက္သည္။ မနက္ၿဖန္ ကိုကိုအြန္လိုင္းတက္ရင္ေတြ႔ကိုေတြ႕မွာပဲ။

အဲဒီအခါက်မွ ဟန္နီဘယ္လိုခံစားရလဲဆုိတာ ရွင္ေသခ်ာသိလိမ့္မယ္ ကိုထူးၿခား ဟု က်ိန္းရင္း မနက္ၿဖန္ကိုၿမန္ၿမန္ေရာက္ခ်င္မိသည္။

———————————-

 

ကၽြန္မ ေမွ်ာ္လင့္ထားမိတာက အဲဒီဓာတ္ပုံထဲကို ကိုကိုၿမင္ၿပီး ကၽြန္မကို တခုခုေၿပာဖို႔ကိုၿဖစ္သည္။ တကယ္တမ္း ၿဖစ္လာတဲ႔အေၿခအေနက အဲဒီလုိမဟုတ္ခဲ႔ပါ။

“can u pretend that airplanes in the night sky r like shooting stars …
i could really use a wish right now… a wish right now .. a wish right now …
can u pretend that airplanes in the night sky r like shooting stars …
i could really use a wish right now… a wish right now .. a wish right now …”

“ေၿပာ ဗိုလ္ ထမင္းစားၿပီးၿပီလား”

“အင္း စားၿပီးပါၿပီ ဟန္နီ႔ကိုဗိုလ္ေၿပာစရာရွိလို႔”

“ေၿပာေလ ဗိုလ္ရဲ႕ ဘာၿဖစ္လို႔လဲ”

“ခုဗိုလ္ဟန္နီ႔အိမ္ေရွွ႕မွာ ခဏထြက္လာမလား”

“ဟယ္ ဟုတ္လား အင္း ဟန္နီအခုလာခဲ႔မယ္ေနာ္”

ဗိုလ္ေစာင့္ေနရမွာစိုးတာနဲ႔ အိမ္ေနရင္း အက်ီနဲ႔ေဘာင္းဘီရွည္ေလးကိုေတာင္မလဲဘဲ ဖုန္းေလးကိုင္ကာ အိမ္ၿပင္ထြက္လာခဲ႔သည္။

ဗိုလ္ကထုံးစံမပ်က္ေပ။ ကားတံခါးဖြင့္ေပးဖို႔ အသင့္ေစာင့္ေနေလသည္။

“ဘယ္သြားခ်င္လဲ ဟန္နီ”

“ဘယ္မွမသြားဘူးေလ ဗိုလ္ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းထြက္လာတာ ဟန္နီကအိမ္ေနရင္းအဝတ္အစားၾကီးနဲ႔ဟာ”

“ဒါဆို ကန္ေတာ္ၾကီးဘက္မွာပဲ ခဏစကားသြားေၿပာတာေပါ့” ဟု ေၿပာကာ ကားကိုေမာင္းထြက္လာခဲ႔ေတာ့သည္။

ဗိုလ္က လမ္းတေလွ်ာက္လုံး ေရွ႕ကိုပဲတည့္တည့္စိုက္ၾကည့္ကာ ကားေမာင္းေနခဲ႔သည္။ ကၽြန္မကိုစကားစိုးစဥ္းမွမေၿပာေပ။

မ်က္ႏွာကတစ္စုံတစ္ခုကို အေလးအနက္ေတြးေနသလိုမ်ိဳး၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုေရာ ကၽြန္မကိုေရာ သတိရဟန္မတူပါ။

စေန တနဂၤေႏြမဟုတ္တာေၾကာင့္ေရာ၊ ေန႔လည္ဘက္ၾကီးၿဖစ္ေနတာေၾကာင့္ေရာ ထင္သည္။ ကန္ေတာ္ၾကီးတြင္ ကားမ်ားမ်ားစားစားသိပ္မရွိပါ။

အရိပ္ရတဲ႔သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္မွာ ဗိုလ္ကကားကိုရပ္လိုက္ပါသည္။ ကၽြန္မ အိမ္ေနရင္းအဝတ္အစားဝတ္ထားလို႔ထင္သည္။ ဗုိလ္က ကားေပၚမွ မဆင္းေပ။

ကားရပ္ၿပီး ၁၀မိနစ္ေလာက္ၾကာတဲ႔အထိ ဗိုလ္ကစကားတစ္ခြန္းမွမေၿပာ။ အၿမဲတမ္း ပါးစပ္ကစကားေတြတရစပ္ေၿပာေနတတ္တဲ႔ဗိုလ္ကအခုလိုၿဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္မလည္းမေနတတ္ေတာ့။

“ဗိုလ္ ေၿပာစရာရွိတယ္ဆုိ ဘာေၿပာမွာလဲေၿပာေလ” ဟု စေမးလုိက္ရပါေတာ့သည္။

“ဟုတ္တယ္ ဟန္နီ ဒါေပမယ့္ေၿပာသင့္မေၿပာသင့္ စဥ္းစားေနတာ”

“ဘာစကားမို႔လုိ႔လဲဗိုလ္ ဗိုလ့္ဆီမွာ ဟန္နီ႔ကိုေၿပာလို႔မၿဖစ္တဲ႔အေၾကာင္းဆုိတာရွိလို႔လား” ဟု ကၽြန္မကေမးလိုက္ေတာ့ ဗိုလ္ကကၽြန္မကိုတခ်က္ၾကည့္ပါသည္။

အဲဒီအၾကည့္ရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို ကၽြန္မ မေဖာ္တတ္ပါ။ အဲဒီအၾကည့္မွာ ေတြေဝၿခင္းေတြ၊ စိုးရိမ္ၿခင္းေတြ၊ ၾကင္နာၿခင္းေတြပါေနတာေတာ့ အေသအခ်ာပဲၿဖစ္သည္။

“ဟန္နီ facebook မွာတင္ထားတဲဲ႔ပံုေလးကိဖ်က္ေပးလို႔ရမလားဟင္” ဟု ဗိုလ္ကခပ္တုိးတုိးေလးေၿပာလိုက္ေတာ့ ကၽြန္မတဒဂၤမွင္သက္သြားမိသည္။ ထင္မထားခဲ႔ပါ။

ကိုယ့္အေၿခအေနကိုယ္မသိတဲ႔ကၽြန္မက ေမးခြန္းတစ္ခုကိုထပ္ေမးလိုက္မိၿပန္သည္။ အဲဒီေတာ့မွ ကၽြန္မပိုေၾကကြဲသြားရတာၿဖစ္သည္။

“အဲဒီပုံကို ဗုိလ့္မိန္းမေလးေတြ႕သြားတယ္ဟန္နီ ေနာက္ ဟန္ေလးေရာပဲ ဗိုလ့္ကိုအမ်ိဳးမ်ိဳးစြပ္စြဲၾကတယ္ အဲဒါကိုထားအုံး ကုိၾကီးဖုန္းဆက္လာတယ္

အေၿခအေနေတြ အဲလိုတုိးတက္ေနၿပီလားတဲ႔ ေမးတ႔ဲအသံက ခနဲ႔သလိုလို ဗိုလ္ကပဲၿဖတ္ခုတ္တဲ႔ေကာင္လိုလို ဗိုလ္မခံစားႏိုင္ဘူး”

“ဗိုလ္ ဟန္နီ႔ကိုစိတ္ဆိုးသြားတာလား”

“အမွန္အတိုင္းဝန္ခံရရင္ အဲဒီကိစၥေတြအတြက္ ဗိုလ္စိတ္အရမ္းအေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္တယ္ဟန္နီ”

စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္ရတယ္တဲ႔လားဗိုလ္ရယ္ …. အခုေတာ့ ဟန္နီ႔အေၿခအေနကို ဟန္နီေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္လိုက္ပါၿပီ။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း ဟန္နီ႔ေဘးမွာ နားလည္ေပးမယ့္ ဗိုလ္လည္း … ေယာက်ာ္းထဲကေယာက်ာ္းတစ္ယာက္ပဲၿဖစ္ေနခဲ႔တယ္ေလ…

ကၽြန္မ မ်က္ရည္အရမ္းက်ခ်င္လာတာမို႔ စိတ္ကိုထိန္းရင္း

“ေကာင္းပါၿပီဗိုလ္ ဟန္နီဖ်က္ေပးပါ့မယ္ ဓာတ္ပံုတင္မဟုတ္ဖူး ဗိုလ့္ကိုပါ ဟန္နီ unfriend လုပ္ေပးပါ့မယ္ ဗိုလ္လည္းဟန္နီနဲ႔လာမပက္သက္နဲ႔ေတာ့” ဟုေၿပာလိုက္မိေတာ့သည္။

“ဟာ ဟန္နီ ဗိုလ္ကဟန္နီ႔ကိုပုံေလးပဲဖ်က္ခိုင္းတာပါ ဟန္နီ႔ကိုမခင္ေတာ့ဘူးလို႔ေၿပာတာမွမဟုတ္တာ”

ဗိုလ္အဲလိုၿပန္ေၿပာလိုက္ကာမွ မ်က္ရည္ေတြက ပါးၿပင္ႏွစ္ဖက္ကေန ေလွ်ာက်လာေတာ့သည္။ ကၽြန္မ မ်က္ရည္ေတြသုတ္ၿပီး အံၾကိတ္လိုက္ရင္း

“ဟန္နီရွိေနရင္ ဗိုလ့္ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ တမ်ိဳးၿပီးတမ်ိဳးၿပႆနာၿဖစ္ေနရအုံးမယ္ေလ အဲဒါေၾကာင့္ ဟန္နီတုိ႔မပက္သက္တာပဲေကာင္းပါတယ္ ဟန္နီၿပန္ေတာ့မယ္”

ဟုေၿပာၿပီး ကားေပၚကဆင္းလာခဲ႔လိုက္သည္။ အခန္႔သင့္ပင္ signature garden ကိုလာေသာ တကၠစီတစ္စီးက ဧည့္သည္ဆင္းသြားတာနဲ႔ၾကံဳေတာ့ အဲဒီကားကိုပဲတားကာ

အိမ္ၿပန္ခဲ႔ေတာ့သည္။ တကၠစီခလည္းမပါတာမုိ႔ ငိုခ်င္တာကိုထိန္းရင္း ေဒၚေလးကိုဖုန္းဆက္ကာ တကၠစီထြက္ေပးဖို႔ေၿပာရေသးသည္။

About သူကေလး

Thu Thu Htet has written 37 post in this Website..

My personalities is just the way I am & My attitude depends on who u are :)