“လုိတာေပး၏………………. မေပး၏ လုိတာရ၏ …………မရ၏”

 

 

အခုရက္သြားရင္းလာရင္းေတြ႔တဲ႔သူက

“ေလးေအာင္ နည္းနည္း၀လာတယ္”တုိ႔

ခင္မင္ရင္းႏွီးသူေတြက

“၀ိတ္ခ်အုံး ဘုိက္ၾကီးကို နည္းတာမဟုတ္ဘူး”တုိ႔ေျပာသံၾကားရင္ စိတ္တုိပါတယ္။

မွန္ၾကည္႔ ၾကည္႔ မၾကည္႔ၾကည္႔ ပုံပ်က္ပန္းပ်က္ ျဖစ္ေနျပီဆုိတာေတာ႔ ကိုယ္႔ကို ကိုယ္သိေနလုိ႔ပါ။

“ကိုယ္႔၀မ္းနာကုိယ္သာသိ “ဆုိတဲ႔ စကားပုံေလးအတုိငး္ပါဘဲ။

မီးဒုကၡေရဒုကၡေတြနဲ႔ အိပ္ေရးပ်က္တာေတြမ်ားတာၾကာေပါ႔။

ညတစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ထုိးအထိ ေရေစာင္႔ျပီးတင္။

ေရတင္ရမယ္႔အခ်ိန္ မီးမလာရင ္မီးစက္ေမာငး္ ျပီး ေရတင္ရတယ္

ဆုိေတာ႔ ပင္ပန္းတာေပါ႔။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ေရေစာင္႔တင္ရင္း အိပ္ခ်ိန္လြန္သြားရင္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔အိပ္မေပ်ာ္။

အဲေတာ႔ ဟုိလုပ္ဒီလုပ္ ဟိုဟာဖြင္႔ၾကည္႔ ဒီဟာဖြင္႔ၾကည္႔နဲ႔ မုိးလင္းခါနီးမွအိပ္တဲ႔အခါလဲရွိျပန္ပါတယ္။

အရင္ကေတာ႔ ညဆယ္တစ္နာရီေလာက္ဆုိ အိပ္။

မနက္ငါးနာရီထ ငါးနာရီ ဆယ္႔ငါးဆုိ အိမ္ကထြက္လုိ႔ ကန္ေတာ္ၾကီးဘက္လမ္းေလ်ာက္ပါတယ္။

က်ဳပ္တုိ႔မန္းေလးကန္ေတာ္ၾကီးကလမး္ေလ်ာက္လုိ႔ေကာငး္ပါတယ္။

တစ္ခုဘဲရွိပါတယ္ မနက္ေ၀လီေ၀လင္းမွာ မီးမဖြင္႔ဘာမဖြင္႔တဲ႔ေမာင္းလာတတ္တဲ႔

အေစာဆုံးခင္းတဲ႔ ပုတီးေက်ာက္၀ုိငး္သြားတဲ႔ဆုိင္ကယ္ရယ္၊

ေခါက္ေရျပည္႔ေအာင္မနက္အေစာၾကီး ၀ုန္းဒုိင္းၾကဲေမာင္းတတ္တဲ႔သဲကားရယ္၊

ကားအျမင္႔ၾကီးေပၚကေန ေအာက္ကို ဘာမွ မၾကည္႔ဘဲစြတ္ေမာငး္တဲ႔  ဓါတ္ဆီ ဒီဇယ္သယ္တဲ႔ကားၾကီးေတြကိုဘဲေၾကာက္ရတာပါ။

က်ဳပ္ေနတဲ႔တုိက္ခန္းကေန ျပည္ၾကီးမြန္ရွိတဲ႔ လိပ္ဗ်ဴးထိခပ္သြက္သြက္ေလးေလ်ာက္ရင္

နာရီ၀က္။

ဟုိမွာ ေကာ႔ေကာ္ကန္ကားေလး ဆယ္မိနစ္ေလာက္လုပ္။

စည္ပင္ကလုပ္ေပးထားတဲ႔ လူၾကီးေဆာ႔စရာ ေလးေတြဟုိလႊဲဒီလႊဲ ဟုိ႔လွည္႔ဒီလွည္႔ ဆယ္မိနစ္ေလာက္လုပ္

အျပန္က်ရင္ လမး္ေလ်ာက္ေဖာ္ေတြနဲ႔ ဟုိအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္းေလးေျပာရင္း ေလ်ာက္ခဲ႔ရင္

အလြန္ဆုံး (၇)နာရီဆုိိအိပ္ျပန္ေရာက္ေနပါျပီ။

အခုေတာ႔ အဲလုိ႔လမး္မေလ်ာက္နုိ္င္တာ သၾကၤန္မတုိင္ခင္ မတ္လအကုန္ေလာက္ကစတာပါဘဲ။

လမး္သာမေလ်ာက္နုိ္င္တာ အစားအေသာက္က အရင္အတုိင္းမေရာ႔ ဆုိေတာ႔

လူကလဲ ၀ သထက္၀လုိ႔ ေပါင္ခ်ိန္ေတြလဲတုိးေတာ႔ေပါ႔။

လူကလဲ ခါးတုတ္ ျပီး ဗုိက္ပူသူေတာ္ျဖစ္ေနတာၾကာေပါ႔။

 

*************************************************************************

က်ဳပ္လြန္ခဲ႔တဲ႔ ဆယ္ႏွစ္စြန္းစြနး္ေလာက္က ဒီကန္ေတာ္ၾကီးတုိ္က္ခနး္ကုိ စေျပာငး္လာတာပါဘဲ။

အဲဒီတုနး္က ဒီတုိက္ခနး္ေတြကို ေနတဲ႔လူေတြလဲနည္းပါေသးတယ္။

အခန္းေစ႔ေတာင္ လူမေနေသးဘူး။

မီးကေတာ႔ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက လာလုိက္ပ်က္လုိက္ပါဘဲ။

ပ်က္ရင္ေတာ႔ အရွင္း။

လာရင္ေတာ႔ မီးအားက မွန္တယ္။

၁၅၀နဲ႔၁၈၀ၾကားကေတာ႔ ပုံမွန္ရွိပါတယ္။

ထုံးစံအတုိငး္  မီးက ခြဲတမ္းဘဲေပါ႔။

ဒါေပမယ္႔ မီးပ်က္ခ်ိန္မီးလာခ်ိန္က မွန္ေတာ႔ ကြက္တိတြက္လုိ႔ရျပန္ေတာ႔

လုပ္စရာရွိတာေလးကို ၾကဳိတင္ျပီးလုပ္ထားလုိ႔ရပါတယ္။

မီးလာတုန္းထမင္းဟင္းခ်က္ထား ဘက္ထရီအုိးေလးအားျပည္႔ေအာင္ျဖည္႔ထားေပါ႔။

မျပည္႔စုံေပမယ္႔ အဆင္ေျပေသးတယ္ေျပာလုိ႔ရတယ္ေပါ႔။

 

မီးကလဲ ပုံစံအမ်ဳးိမ်ဳးိနည္းအမ်ဳိးမ်ုဳိးနဲ႔စမ္းသပ္ျပီးေပးခဲ႔တာက်ဳပ္တုိ႔ခံရဘူးပါတယ္။

ေလးနာရီပ်က္ ေလးနာရီလာလုပ္လုိက္။

ႏွစ္ရက္လာ တစ္ရက္ပ်က္လုပ္လုိက္။

ေန႔လာညပ်က္လုပ္လုိက္။

မီးေပးလုိက္တဲ႔ နည္းေပါင္းကိုစုံေနတာပါဘဲ။

လုပ္ခ်င္သလုိလုပ္ေပးခ်င္သလုိေပးဆုိေပမယ္႔လည္း

မီးအားအျပည္႔ ရတယ္ဆုိေတာ႔ သုံးရတာအဆင္ေျပခဲ႔ပါတယ္။

ျပီးခဲ႔တဲ႔ေဆာငး္ကစျပီး ဒီမီးကလဲအရင္ကထက္ပုိျပီး  ဒုကၡေတြေပးေတာ႔တာပါဘဲ။

ခြဲတမ္းဆုိေပမယ္႔လဲ ပ်က္တဲ႔အခ်ိန္မွာအတိအက်ပ်က္ေပမယ္႔

လာတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ အခ်ိန္မမွန္တဲ႔အျပင္ အလာျပျပီးပ်က္လုိ႔ပ်က္

ေစာပ်က္လုိ႔ပ်က္နဲ႔ အေတာ္ေလးကို စိတ္ေလရပါတယ္။

က်ဳပ္တုိ႔ဘက္ကိုေပးတဲ႔လုိင္းက မီးလုိင္းသုံးလုိင္းရွိတယ္ေျပာပါတယ္။

ပ်က္တဲ႔အခ်ိန္က ေတာ႔ သုံးလုိင္းစလုံး အကုန္ပ်က္။

ေဟာ မီးလာခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာ႔ ခဏေလးလာျပီး တစ္လုိင္းကေတာ႔ပ်က္သြားတာပါဘဲ။

သူတုိ႔အေခၚတစ္လုိင္းေအာက္တယ္ေပါ႔။

ကံဆုိးတဲ႔ေကာင္ခံေပါ႔။

အဲဒီကံဆုိးတဲ႔ထဲမွာက်ဳပ္အျမဲပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲအိမ္နားက မီးပ်က္ရင္ေခၚျပီးခုိင္းရျပဳရတဲ႔ကေလးေတြကို ေကာငး္တဲ႔လုိင္းေလးေျပာငး္ေပးပါ

ဆုိျပီးခုိင္းလဲ ခဏဘဲ ေကာငး္။

ေနာက္ေတာ႔ ဒုံရင္းပါဘဲ။

အဲေတာ႔ ဟိုအရင္ကလုိ ဘာကိုမွ ၾကဳိလုပ္ထားလုိ႔လဲမရ။

ခက္တာေတာ႔ ဒီမီးနဲ႔အေတာ္႔ကိုခက္တာဗ်။

မီးလာတဲ႔ မနက္ပုိင္းေလး ထမငး္ဟင္းၾကဳိျပီးခ်က္ထားျပန္ရင္လဲေႏြခါေရာက္ေတာ႔ အခက္ဗ်။

ပူေတာ႔ ထမင္းဟငး္ကသုိးျပန္ေရာ။

ေဆာင္းၾကျပန္ေတာ႔လဲေအးတိေအးစက္။

ပူပူေလးစားခ်င္လုိ႔ ညေနေတာ႔မီးလာမယ္႔ရက္ဘဲဆုိျပီးေစာင္႔မိပါတယ္။

ဆန္ေလးေရေဆး ေပါင္းအုးိက ပလပ္တပ္ျပီး တ ေအာင္႔ေလာက္လဲေနေရာ ျဖတ္ဆုိပ်က္သြားေရာ။

အဲေတာ႔ မီးေသြးမီးဖုိျပီးအျမန္ေျပာင္းတယ္ရျပန္ေရာ။

တစ္ခါတစ္ေလမ်ားဆုိရင္  မီးကေတာ႔မပ်က္ဘူး။

မီးအားကတက္လုိက္က်လုိက္။

အဲဒါကုိ သတိမထားမိဘဲ ထမင္အုိးတည္ထားမိေရာ။

ထမင္းေပါင္းအုိးကေတာ႔ တက္သြားပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ ထမင္းက မနပ္ဘဲပြစိစိနဲ႔က်န္ခဲ႔ေရာ။

ေန႔ပိုငး္က သိပ္မသိသာေပမယ္႔ မီးအသုံးမ်ားတဲ႔ ညပုိငး္ ဆုိပုိဆုိးတယ္ဆုိတာထက္

အရမး္ဆုိးတယ္လုိ႔ေျပာနုိ္င္ပါတယ္။

မီးအား ၁၅၀ေလာက္ကေန ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ျပီးက်သြားလုိက္တာ မီးအားက ၃၀ေလာက္အထိ။

အဲေတာ႔ မီးေတြက မွိတ္ကုန္ေရာ။

အေျပးအလြားသြားျပီး  လက္လွည္႔မီးအားျမင္႔စက္ကို တင္ေပးရတာေပါ႔။

တင္ေပးလုိ႔မွထိုင္ခုံမွာျပန္မထုိင္ရေသးဘူး မီးအားက

၀ုတ္ကနဲ ျပန္တက္သြားလုိက္ေတာ႔ မီးအားက ၂၀၀ေက်ာ္သြားျပီး မီးအားျဖတ္စက္က

ျဖတ္ခ်လုိက္ေတာ႔ ျပန္ျပီးမွိန္က်သြားျပန္ေရာ.။

မွိန္ေနရာကေန အျပီး မိွတ္သြားေတာ႔ မီးအားျပန္တင္လုိက္ေတာ႔ တစ္ခါျပန္တက္ျပီးျပဳတ္က်သြားျပန္ေရာ။

တက္လုိက္က်လုိက္ က်လုိက္ တက္လုိက္ ဇာတ္လမး္ခင္းတာ ည အထိပါဘဲ။

က်ဳပ္တုိ႔က လက္လွည္႔ မင္ႏူယာယ္ မီးအားျမႈင္႔စက္နဲ႔ ဆုိလုိ႔ အဆင္မေျပဘူးထင္လုိ႔

ေအာ္တုိျမင္႔စက္နဲ႔လူေမးၾကည္႔ေတာ႔ သူတုိ႔လဲထူးမျခားနား

က်လုိက္တက္လုိက္ တက္လုိက္က်လုိက္နဲ႔ေတာက္တက္ေတာက္တက္ ဇာတ္လမး္ခင္းရတာပါဘဲ။

ဒီေလာက္အေျပာင္းအလဲျမန္ေတာ႔ ဘယ္”ကတ္ေတာက္”မွလဲ အလုပ္မလုပ္နုိ္င္ေတာ႔ပါဘူး။

 

ဆုိးတာက တီဗီြေအာက္စက္ မီးေခ်ာငး္မီးေကြးေတြ လွ်ပ္စစ္နဲ႔ပါတ္သက္တဲ ဒီဒဏ္ကို မခံနုိင္ေတာ႔ ခဏခဏပ်က္ေပါ႔။

မီးေခ်ာငး္ဆုိ ခဏခဏကြ်မး္နဲ႔ ေငြကုန္လူပန္း စိတ္မခ်မး္သာတာဒီ မီးေၾကာင္႔ပါဘဲ။

***********************************************************************

မီးဆုိတာ ပူတဲ႔အမ်ဳးိမုိ႔ ဒုကၡေပးတယ္ဆုိတာခံသာေပမယ္႔ ေအးျမတယ္ဆုိတဲ႔ေရကလဲ

က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ဒုကၡေတြေပးတာပါဘဲ။

ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ မီးက မရွိဘူးဆုိရင္အစားထုိးစရာရွိပါတယ္။

ထမငး္ဟင္းခ်က္ဘုိ႔ မီးေသြးမီးဖုိရွိမယ္။

ဂက္္မိးဖုိရွိမယ္။

ဖေယာင္းတုိင္ထြန္းလုိ႔ရတယ္။

ေခတ္ေပၚ အယ္လ္အီးဒီမီးထြန္းလုိ႔ရတယ္။

တီဗီြပါၾကည္႔ခ်င္တယ္ဆုိရင္ အင္ဗာတာနဲ႔ ဘက္ထရီတြဲျပီးသုံးရင္အဆင္ေျပတယ္။

ဓါတ္ဆီဖုိးလဲအကုန္ခံနုိ္င္မယ္ဆုိရင္ နားအညည္းလဲခံနုိင္မယ္ဆုိရင္ မီးစက္ေမာင္းလုိ႔ရတယ္။

ကိုယ္႔အိမ္က မီးစက္သံဆူလုိ႔ ေဘးအိမ္က ျငဴစူတာလဲ ခံနုိ္င္ရည္ေတာ႔ ရွိရပါမယ္။

အဲဒါေတြကို အလုပ္ရွုပ္တယ္ထင္ရင္ အေမွာင္ထဲထုိင္ေနလုိ႔ရတယ္။

ေရကေတာ႔ တကယ္႔ကုိမရွိမျဖစ္။

မနက္အိမ္ယာနုိးတဲ႔အခ်ိန္ကစလုိ႔ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္ထိေရနဲ႔မပါတ္သက္ရတဲ႔ တာ

တစ္ခုမွမရွိသလုိပါဘဲ။

အိပ္ယာထလုိ႔မ်က္ႏွာသစ္ေတာ႔လဲေရလုိတယ္။

အေပါ႔အေလးသြားရင္လဲေရလုိတယ္။

ေရခ်ုဳိး အ၀တ္ေလွ်ာ္ ထမင္းခ်က္ ဘာလုပ္လုပ္ေရမပါတဲ႔ေနရာကို မရွိပါဘူး။

ဒါေၾကာင္႔လဲေရ ၏ အသက္ တစ္မနက္လုိ႔ဆုိခဲ႔ၾကတာပါ။

ေရမရွိရင္ ဘာမွအလုပ္မျဖစ္။

 

က်ဳပ္ဒီတုိ္က္ခနး္ေရာက္စက ေရေပါမွေပါ။

ေရေပးေရးက ေရမီတာေနာက္ေဖးမွာသြယ္ေပးထားတယ္ ကိုယ္႔မီတာနဲ႔ကိုယ္က်သေလာက္ရွင္း။

ၾကဳိက္တဲ႔အခ်ိန္ဖြင္႔ ေရက ေ၀ါကနဲဘဲ။

က်ဳပ္တုိ႔တုိက္ခန္းေတြကေရခ်ုဳိးခန္းအေပၚမွာ သံေရကန္ တစ္ကန္စီပါတယ္။

ဂါလံ ၁၀၀ ဆန္႔တယ္ေျပာတာပါဘဲ။

ဒါေပမယ္႔ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သံေခ်းကိုက္ျပီးေပါက္ေနလုိ႔ ပလပ္စတစ္ကန္ေတြအစားထည္႔ထားၾကတာမ်ားပါတယ္။

က်ဳပ္တုိ႔ကေတာ႔ အေပၚကန္တစ္ခု စဥ္႔အုိးအလတ္သုံးလုံးရွိတယ္။

ဒါေတာင္မေလာက္မွာစုိးေတာ႔ ဒန္ဇလုံေတြ ပလပ္စတစ္ဇလုံေတြပါအဆင္သင္႔ေဆာင္ထားရတယ္။

ဟုိးအရင္ကေတာ႔ စဥ္႔အုိးထဲကေရက တစ္ပါတ္တစ္ခါေလာက္ မသုံးဘဲလွယ္ေပးေနရတာေလ။

ပိုက္ဖြင္႔တာနဲ႔ေရက်တာကိုးဗ်။

အဲဒီတုန္းက ေရမီတာက ကိုယ္သုံးသေလာက္ဘဲရုံးသြားေဆာင္ရတာ။

ရုံးသြားေဆာင္တယ္ဆုိလုိ႔ေျပာရအုံးမယ္။

က်ဳပ္တုိ႔ေရာက္စႏွစ္က ေရမီတာကို မီတာလာဖတ္တဲ႔စာေရးက သူနဲ႔ေဆာင္ရင္ရတယ္ေပါ႔။

တစ္ခါေဆာင္ရင္ ၁၀၀ေတာ႔အပိုေပးရတာေပါ႔။

အဲဒါနဲ႔ဘဲသူနဲ႔ေဆာင္လုိက္ၾကတာေပါ႔။

တစ္ခါတစ္ေလလဲရုံးကို ကိုယ္တုိ္င္သြားေဆာင္တာလဲရွိပါ႔။

အဲဒီတုံးက တစ္လ က်ရင္တစ္ေထာင္ ေထာင္႔ငါးရာ ဒီေလာက္ထက္မပုိပါဘူး။

အဲဒီသူကျဖတ္ပုိင္းကိုေနာက္မွေပးမယ္ဆုိယူသြားတတ္ပါတယ္။

က်ဳပ္တုိ႔ကလဲ သူ႔ဆီက ျဖတ္ပုိင္းျပန္မေတာငး္မိတာမ်ားပါတယ္။

ရုံးက ၀န္ထမ္းကို္ယ္တုိင္အိမ္တုိင္ယာေရာက္လာေကာက္သြားတာကိုး။

အဲဒါဗ်ာ ေနာက္ (၂)နွစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာမွ မီတာေၾကြးက်န္ဆုိနုိ႔တစ္စာထြက္လာပါတယ္.။

အဲေတာ႔ရုံးသြားေျပာရေတာ႔တာေပါ႔။

ဒီရုံးက၀န္ထမ္းကိုေဆာင္လုိက္တာေပါ႔ ျဖတ္ပုိင္းေတာ႔ျပန္မလာဘူးေပါ႔။

အဲဒီေတာ႔မွဇာတ္ရည္လည္တာ အဲဒီ၀န္ထမ္းက အလုပ္ထြက္သြားျပီတဲ႔။

ေဆာင္ျပီးတာလက္မွတ္ျပနုိင္ရင္ေတာ႔ ထပ္ေဆာင္စရာမလုိဘူး။

မျပနုိင္ရင္ထပ္ေဆာင္တဲ႔။

အဲဒီလူနဲ႔ ေဆာင္တာ တရားမ၀င္ဘူးတဲ႔။

က်ဳပ္က “သူ ကခင္ဗ်ားတုိ႔ယူနီေဖာငး္၀တ္ထားတဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔၀န္ထမ္းဘဲမဟုတ္ဘူးလား”လုိ႔

ေမးေတာ႔ “ဟုတ္ေတာ႔ ဟုတ္တယ္ ဒါေပမယ္႔အဲဒီလုူက အလုပ္ထြက္သြားျပီတဲ႔”

ဇာတ္လမ္းကိုျပတ္ေရာ။

က်ဳပ္ျဖင္႔ ေလးငါးေထာင္ထက္မပုိတဲ႔ ေရမီတာခကုိ ေသာငး္ခ်ီျပီးေဆာင္လုိက္ရတယ္။

အခုေတာ့သူမ်ားနဲ႔မေပးရဲေတာ႔ဘူးရုံးဘဲကိုယ္တုိင္သြားေဆာင္လုိက္ေတာ႔တယ္။

ရုံးသြားေဆာင္မယ္ဆုိလုိ႔တေလာက ေလးတင္ျဖစ္သြားတာ။

မွတ္မွတ္ရရ အိမ္ခြန္ထင္ပါတယ္။

အရပ္၀တ္နဲ႔တစ္ေယာက္က ျဖတ္ပုိင္းေလးနဲ႔လာေရာ။

က်ဳပ္ကလဲ ရုံးသြားေဆာင္မယ္ဆုိ ေျပာေတာ႔ ဘာမွမေျပာဘဲျဖတ္ပုိင္းေပးသြားတယ္။

အရပ္၀တ္နဲ႔ဆုိေတာ႔လဲ က်ဳပ္က သူတုိ႔ရုံးကမွန္းဘယ္သိမလဲ။

ေနာက္ရက္ ရုံးသြားေဆာင္ေတာ႔ ေဆာင္ျပီးတဲ႔ ျဖတ္ပုိင္းက ေနာက္ရက္မွလာယူတဲ႔။

ဘာျဖစ္လုိ႔လဲေမးေတာ႔ အခုရက္ စီမံခ်က္နဲ႔အိမ္တုိင္ယာေရာက္လုိက္ေကာက္ေနလုိ႔တဲ႔.။

ဒါနဲ႔ဘဲအခြန္ေငြေတာ႔ေဆာင္ခဲ႔ပါတယ္။

ေနာက္ေန႔မွျဖတ္ပုိငး္သြားယူရတာေပါ႔။

အမွန္ဆုိ ရုံးသြားေဆာင္မယ္ေျပာတဲ႔အခါ အက်ဳိးအေၾကာငး္ရွင္းျပသင္႔တာေပါ႔ေနာ္။

ထားလုိက္ပါေတာ႔။

အဲဒီတုန္းကလဲ ေရမီတာကေနာက္ေဖး က အမူိက္ေတာမွာျဖစ္ေနတာ႔ ညစ္ပတ္စုတ္ျပတ္။

ဒီေတာ႔ ၀န္ထမး္က ၀င္မဖတ္ ခန္႔မွန္းေျခနဲ႔ေကာက္။

ေနာက္ေတာ႔ ဒီျပင္လူ၀င္စစ္တဲ႔အခါ တကယ္မီတာ မွာျပတာနဲ႔ ၀င္စစ္တဲ႔သူ ၾကားမွ

ကြာေနျပန္ေရာ။

ဒါနဲ႔ဘဲေနာက္ေတာ့ပုံေသႏူန္း နဲ႔ေကာက္တာ အခုခ်ိန္ထိပါဘဲ။

လူနည္းရင္ ေတာ႔ ၂၃၄၀က်ပ္က အနိမ္႔ဆုံးေပါ႔။

သုံးလဲ မေပး မသုံးလဲမေပး

ေရလာလဲေပး မလာလဲေပး စနစ္ျဖစ္ခဲ႔တာၾကာေပ႔ါ။

 

က်ဳပ္တုိ႔ဘက္ကိုေရေပးတဲ႔အခါ ျမစ္ၾကမး္ျပင္ကအ၀ီစိေရကို စုပ္ယူျပီးေရတြန္းစက္ကေန

တင္ေပးတယ္လုိ႔ေတာ႔ေျပာၾကတာပါဘဲ။

အရင္ကေတာ႔ လူနည္းလုိ႔ထင္ပါတယ္ ေရတြန္းစက္ တြန္း  တြန္း မတြန္းတြန္း

ေရကေတာ႔ အျမဲရေနပါတယ္။

ေနာက္ပုိငး္မွေတာ႔ တုိ္က္ခန္းေစ႔ လူအေစ႔ျဖစ္လာတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔

ေမာ္တာနဲ႔မဆြဲရင္ေရက လုံး၀မရေတာ႔ဘူး။

အရင္ကေမာ္တာနဲ႔ဆြဲရင္ ေရက တေ၀ါေ၀ါနဲ႔က်လာေပမယ္႔

အခုေတာ႔ ေမာ္တာနဲ႔ဆြဲရင္ေတာင္မွေရက တစက္ခ်င္းလာတယ္ဆုိရုံဘဲက်ေနတာေလ။

ေရလာတဲ႔အခ်ိန္ၾကည္႔လုိက္အုံး ည ဆယ္႔တစ္နာရီေက်ာ္မွ ေမာ္တာနဲ႔ဆြဲလုိ႔ရပါတယ္။

တစ္စက္ျခင္းလာတဲ႔ေရကို ေစာင္႔ျပီးတင္လုိက္ရတာ ညတစ္နာရီေက်ာ္မွာဘဲ

အိမ္မွာ ေရထည္႔လုိ႔ရသမ်ွ အုိးေတြခြက္ေတြထဲအကုန္ထည္႔လုိ႔ျပီးပါေတာ႔တယ္။

ဒါေလာက္ထည္႔ထားတာေတာင္မွ ေခြ်ေခြ်တာတာေလး သုံးမွေလာက္ငွရုံဘဲရွိပါတယ္။

အဲလုိေရေစာင္႔ခံေနရေတာ႔ အိပ္ေရးပ်က္တဲ႔ညေတြမ်ား လာ။

မနက္လဲ ေစာေစာမထနုိင္။

ဒီေတာ႔ အရင္လုိဘယ္လမး္ေလ်ာက္နုိ္င္ေတာ႔မလဲေနာ္။

လမ္းမေလ်ာက္နုိ္င္မွေတာ႔ လူလဲပုံပ်က္ပန္းပ်က္ ျဖစ္သြားေတာ႔တာေပါ႔ေနာ္။

 

**********************************************************

အခုေနာက္ပိုင္း လွ်ပ္စစ္မီး က ပုဂၢလိက ကိုေျပာင္းေပးလုိက္တယ္ေျပာပါတယ္။

မီတာခြန္ေဆာင္တဲ႔စာရြက္ေလးမွာ ကုမၸဏီနာမယ္ေလးေတာ႔ ပါလာပါတယ္။

မီးတက္လုိက္က်လုိက္ျဖစ္ေနတဲ႔အေၾကာင္းကိုလွမ္းဖုနး္ဆက္လုိက္ေတာ႔

“ဘယ္နားမွာလဲျပင္ေပးပါမယ္”လုိ႔ေတာ႔ ျပန္ေျဖေပၚရပါတယ္။

အရင္ကလုိ ေမးလုိက္ရင္ ဟုိဆက္ပါ ဒီဆက္ပါနဲ႔ ေဘာလီေဘာမပုတ္ေတာ႔

ဖုန္းဆက္ခေတာ႔ သက္သာသြားသေပါ႔။

 

ဒါေပမယ္႔လဲ မီးကေတာ႔ ညေနေစာင္းတာနဲ႔ တက္လုိက္က်လုိက္ျဖစ္ေနျမဲပါဘဲ။

အရပ္စကားကေတာ့ ရပ္ကြက္ေတြထဲမွာ  လုပ္ငန္းလုပ္ေနသူေတြရွိပါသတဲ႔။

“ လွ်ပ္စစ္မီးကုိ မေတာ္မတရားသုံးေနတာေတြ႔ရင္ တုိင္လုိ႔ရတယ္။

ဒါေပမယ္႔ တိတိက်က် ေတာ႔ေျပာနုိင္ရမယ္ ဟုိနားမွာလိုလုိ ဒီနားမွာလုိလုိ

မတိမက်ေတာ႔ ေျပာလုိ႔မရဘူး” ဆုိတဲ႔ စကားေလးကို ေတာ႔ နားထဲကမထြက္။

ခက္တာက ကိုယ္ကလဲ ဖုံးထားတာကုိေဖာ္ဘုိ႔ေလာက္ထိမစြမး္။

လုပ္ငန္းေတြ ျမဳိ႔ျပင္ေရႊ႔ဆုိတဲ႔အခ်ိန္ကေတာင္ လူျမင္သူျမင္မွာမေရႊ႔ဘဲေနနုိင္စြမး္

ရွိသူေတြကလဲ ရွိဆုိေတာ႔ အခက္သားလား။

ေနာက္ မီတာမရွိေပမယ္႔ မီးေတြလင္းထိန္ေနတဲအိမ္လဲေတြ႔ပါ။

ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္က ဘာလုပ္နုိင္တာမွတ္လုိ႔။

 

လက္ေတြ႔မွာေတာ႔  မီးအားက တက္လုိက္က်လုိက္။

ဒါကလဲ မေျပာေတာင္မွသိေနတဲ႔ကိစၥေတြပါဘဲ။

ေရေပးေရး လဲ ေရတြန္းစက္ေတြနဲ႔ေရတြန္းေပးေနတယ္လုိ႔ဆုိျပန္ပါတယ္။

အဲလုိေရတြနး္တာမွ ေရရတယ္ဆုိရင္ ဘာလုိ႔မ်ားလူအမ်ားအိပ္ခ်ိန္မွေရတြန္း

ေပးရတယ္ဆုိတာ မသိနုိင္ျပန္ပါဘူး။

က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ျဖတ္သန္းမူ႔ဘ၀ေတြမွာ လွ်ပ္စစ္မီးတုိ႔ေရတုိ႔ က မရွိမျဖစ္ပစၥည္းေတြျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။

တုိးတက္လာတဲ႔ ေခတ္ေပၚပစၥညး္မွန္သမွ်က လွ်ပ္စစ္မီး ကုိဘဲအသုံးျပဳေနျပန္ပါတယ္။

ေသာက္ေရ ခ်ဳးိေရ သုံးေရ ဆုိျပန္ေတာ႔ လဲ လူဦးေရက တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔တုိးေနျပန္ပါတယ္။

အဲေတာ႔ အရင္ကျဖန္႔ေ၀ေပးသေလာက္ ေရ နဲ႔ကမလုံေလာက္တာအမွန္ပါဘဲ။

လူဦးေရတုိးတက္လာတာနဲ႔အမ်ွ ျဖန္႔ေ၀ေပးတဲ႔ လွ်ပ္စစ္မီး ေရာ ေရ ပါ တုိးျပီးျဖန္႔ေပးမွ

လူတနး္ေစ႔ေနနုိင္မွာကလဲအမွန္ပါဘဲ။

 

အခုခ်ိန္မွာေတာ႔ သတင္းစာေတြ ဂ်ာနယ္ေတြမွာဖတ္လုိက္ရင္ေတာ႔

နို္င္ငံတကာအဆင္႔မီ နုိင္ငံတကာရင္ေဘာင္တန္းဆုိတဲ႔ စကားလုံးေတြက

ေတာ႔ ပလူပ်ံေအာင္ဖတ္ေနရပါတယ္။

ဘယ္ေနရာမွာ မွီျပီး ဘယ္ေနရာတနး္တယ္ေတာ႔မသိပါဘူး။

တကယ္႔လူတန္းေစ႔ေနနုိင္ၾကျပီလားလုိ႔ျပန္ေမးရင္ လုိအပ္ခ်က္ေတြက ဒင္းၾကမး္ျပည္႔လုိ႔ပါဘဲ။

က်ဳပ္တုိ႔မွာ ေန႔စဥ္ေနေရးထုိင္ေရးအတြက္အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ေတြက မျပည္႔မစုံနဲ႔ပါ။

က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာက ရွင္းရွင္းေလးပါဘဲ။

က်န္တာေတြ အဆင္႔မီခ်င္မီ မမွိီခ်င္ေန ဘာမွသိပ္အေရးမပါပါဘူး။

အခုလဲ လူတုိင္းပါးစပ္ဖ်ားမွာ ၁၅၀၀ တန္လက္ကိုင္ဖုန္းဘဲ။

ဒီလက္ကိုင္ဖုန္း မကုိင္လုိက္ရလုိ႔လဲ ဘာမွမျဖစ္ဘူးလုိ႔က်ဳပ္ကေတာ႔ ခံယူထားတာဘဲ။

အဲဒီအတြက္ကုန္မယ္႔ ပိုက္ဆံေတြကို လွ်ပ္စစ္မီး ေသာက္ေရသုံးေရ လုံေလာက္ေအာင္

ေပးနုိင္ဘုိ႔ အသုံးခ်လုိက္ရင္ ပုိေကာင္းမယ္လုိ႔ထင္တာပါဘဲ။

မီးနဲ႔ေရလုိတာကေတာ႔ က်ဳပ္တစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး။

တစ္တုိင္းတစ္ျပည္လုံးရဲ႕လုိအပ္ခ်က္ပါ။

က်ဳပ္တုိ႔လုိ ျမဳိ႔ေပၚေတာင္မွ ေရဒီေလာက္ခက္ေနရင္ မုိးေခါင္ေရရွား

အရပ္ကလူေတြပုိခက္မွာကအေသအခ်ာပါဘဲ။

သုံးေရေသာက္ေရေတာင္ခက္ရင္ စုိက္ပ်ဳးိဘုိ႔အတြက္ဆုိေ၀းေရာေပါ႔။

လယ္ယာေျမနဲ႔အသက္ေမြး၀မး္ေက်ာင္းျပဳေနသူမ်ားအတြက္က ေရမရွိဘဲ စုိက္လုိ႔ပ်ဳိးလုိ႔မရ။

 

အခုေခတ္မွာက ဘာလုပ္လုပ္စက္ကိရိယာကို အသုံးခ်ျပီးလုပ္တာမ်ားပါတယ္။

ဒီေတာ႔ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိဘဲ လုပ္ငန္းေတြလုပ္လုိ႔မရ။

တုိးခ်ဲ႔လုိ႔မရ။

ဒါေတြက တကယ္႔အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ေတြပါဘဲ။

တုိင္းျပည္ဆင္းရဲတယ္ဆုိတာလဲအားလုံးကအသိ။

အဲေတာ႔ လုိအပ္ခ်က္ေတြကေတာ႔ ျဖည္႔မကုန္ေအာင္ရွိေနအုံးမွာပါဘဲ။

ဒီေတာ႔ မလုိတာေတြကို ခဏနားထားျပီး အဓိကလုိအပ္တဲ႔ မီးနဲ႔ေရကို

ျမဳိ႔တုိင္းရြာတုိင္းအတြက္ စီမံကိနး္အေသအခ်ာဆြဲဘုိ႔လုပ္ေဆာင္ဘုိ႔ေတာ႔

လိုအပ္တယ္လုိထင္ပါတယ္။

ဟုိနားမွာေရရျပီအလွ်ံပယ္ ဒီမွာလ်ပ္စစ္မီဂါ၀ပ္ဘယ္ေလာက္ထုတ္လုိ႔ဘယ္ကိုေတာင္ေရာင္းစားလုိ႔ရေနပါတယ္ဆုိျပီး

ဘယ္ေလာက္ဘဲေျပာေျပာ ဘယ္ေလာက္ဘဲေရးေရး

လက္ေတြ႔မွာမီးမလာ ေရျပတ္ ဆုိတဲ႔ အခက္အခဲေတြ မလုံေလာက္မူ႔ေတြၾကဳံေနရတာ

မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ပါဘဲ။

ဟုိးနွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက လူၾကားေကာင္းေအာင္

ျပည္႔စုံပါတယ္ဆုိတာကုိ  စာရြက္ေပၚမွာသာ သက္ေသျပနုိင္တဲ႔အျဖစ္ေတြကလဲ

ပေပ်ာက္သင္႔ပါျပီ။

အဲေတာ႔ မရွိရင္လဲျဖစ္ေနေသးတဲ႔ မလုိအပ္တာေတြကိုေပးေနမယ္႔အစား

တကယ္႔လုိအပ္ခ်က္ေတြကိုသာျပည္႔မွီေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။

က်ဳပ္ေခါငး္ထဲမွာေတာ႔ ဒီေမးခြန္းေလးကဘဲ ျပဴတစ္ျပဴတစ္နဲ႔ ျဖစ္ေနပါတယ္။

“လုိတာေပး၏………………. မေပး၏ လုိတာရ၏ …………မရ၏”

တဲ႔ ။

ကဲ က်ဳပ္ကုိယ္စား အမ်ားက ေျဖေပးလုိက္ၾကပါအုံးဗ်ဳိ႔။

 

 

 

 

ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

9-6-2013

 

 

 

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1605 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။