အမွတ္ေလးကို ေရာက္လာပါေပါ့

တစ္ခန္းထက္တစ္ခန္း ကဗ်ာေတြကလဲ ပုိလို႕ ပိုလို႕ ေကာင္းလာတယ္လို႕ေတာင္ ေျပာရမလား မသိ

ဒီ ျပခန္းမွာ ကဗ်ာ ဆယ့္ေျခာက္ပုဒ္ ထည့္သြင္း ျပသထားပါတယ္ဗ်ိဳ႕

အဲ……..အဲ

ေမ့ေတာ့မလို႕

ဒီအပတ္ ျပခန္းပို႕စ္ တင္တဲ့ အမြန္က ေပးထားတဲ့ ကဗ်ာေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ ရွိေသးတယ္

ေရွ႕ပို႕စ္မွာ ေနရာမေလာက္လို႕ ဒီမွာ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်။

၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ထုတ္ “ေတာ္လွန္ကဗ်ာ” စာအုပ္မွာ ပါတဲ့  ဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာ ရဲ႕  အမွာစာပါ ခင္ဗ်။

(၁)
ေခတ္ေပၚကဗ်ာသည္ ဘာလဲ။

ေခတ္သစ္ကဗ်ာဟု ဆိုသူက ဆိုၾကသည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကဗ်ာဟု ေဝဘန္ေရးဆရာတခ်ိဳ႕က နာမည္ေပးၾကသည္။ ယေန႔ လက္ရွိ ကဗ်ာေရးေနၾကသူမ်ားေရာ၊ စာဖတ္ပရိသတ္ကပါ ယင္းေဝါဟာရသစ္ကို ျပႆနာမလုပ္ၾက။ ယင္းေဝါဟာရသစ္ကို ဘယ္ကဗ်ာဆရာကမွ အျငင္းပြါးမေနၾကေတာ့။ သူတို႔အားလံုးရင္ထဲက ကဗ်ာသစ္ပါတကားဟု ခံစားၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေဝါဟာရတို႔သည္ သူ႔အဓိပၸာယ္ကို သူ ေဖာ္ေနၾကေပသည္။ ႏွစ္ကာလၾကာေသာ လူက လက္ခံၿပီး စာလံုးသည္ တည္ရွိသြားေလၿပီ။

ေခတ္သစ္ဟု ေျပာလုိက္သျဖင့္ ေခတ္ေဟာင္းႏွင့္ ကြဲျပားေၾကာင္း ျခားနားျခင္းျဖစ္သည္။ မ်က္ေမွာက္ဟု ေခၚလိုက္သျဖင့္ ၿပီးခဲ့ေသာ ေခတ္ႏွင့္ မတူေၾကာင္း ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ စာေပသစ္ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္သျဖင့္ စာေပေဟာင္းမွ လမ္းခြဲေၾကာင္း ေက်ညာလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ယင္းသို႔ေသာ အခ်င္းအရာမ်ားသည္ ေရွာင္တခင္ အမွတ္တမဲ့ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းေလာ။ မဟုတ္ေပ။

ယေန႔ေခတ္တြင္ ေရးသျဖင့္ ေခတ္ေပၚဟု ေခၚျခင္းေလာ။ မဟုတ္ေပ။ ေခတ္သစ္ဟု အမည္ထုတ္ျခင္းလည္း မဟုတ္ေပ။ ကဗ်ာသစ္ဟု သိဒၶိတင္ျခင္းမဟုတ္ေပ။ ေရွးက ကုန္းေဘာင္ေနမင္း၊ ဘုန္းေရာင္ေဝရွင္းဟု ေရးသည္ကို ေခတ္ေဟာင္းေတးဟု သမုတ္ၿပီး ယေန႔ေခတ္သစ္၌ အုပ္စိုးသူ အာဏာရွင္မ်ားကို ျပည္သူ႔ေခါင္းေဆာင္ဟု ေရးဖြဲ႔ပါက ကဗ်ာသစ္ျဖစ္မည္ ထင္သေလာ။

ေရွးကဗ်ာသည္ စိန္ၾကာေညာင္လြ၊ ေရာင္ႀကိဳးၾကြမွ ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ သူသည္ ေပထုပ္မ်ားျဖင့္ မြမ္းေသာ ေက်ာင္းသခၤမ္း သို႔မဟုတ္ ေစာင္းခတ္သံ စည္ေဝေသာ နန္းယင္ျပင္မွ ႀကီးျပင္းခဲ့သည္။ စာေပက်မ္းဂန္၌ ႏွံစပ္ေသာ ပညာရွိ ကဝိမ်ား၏ အရာဟုလည္း ကဗ်ာ၏ အဓိပၸါယ္ကို ဖြင့္ခဲ့ၾကသည္။ သားၿမီးယပ္ေတာင္ကို ခတ္ရင္း ေစာင္းသံျဖင့္သီေသာ လကၤာကို သာယာခ်ိဳၿမိန္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုေခတ္က ပညာတတ္၊ စာတတ္ အသိုင္းအဝိုင္းမွာ ေက်ာင္းပရဝုဏ္ႏွင့္ နန္းယင္ျပင္၌သာ ရွိသည္။

သို႔ေသာ္ ေခတ္ေတြေျပာင္းခဲ့ၿပီ။

ေဒါင္းတံဆိပ္ ေနရာတြင္ သရဖူႏွင့္ ျခေသၤ့တံဆိပ္ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ကုန္ေဘာင္ေနမင္းမွ ေဂ်ာ့ဘုရင္ ေနတႏႈန္း ေပၚလာျပန္သည္။ ယင္းတို႔သည္ ထူးျခားေသာ အခ်င္းအရာေလာ။ ေခတ္ေပၚ ကဗ်ာေပေလာ။

ကမၻာတြင္လည္း ေျပာင္းလဲလာသည္။

ထေလာ့

အငတ္ေဘး က်ေရာက္သူတို႔ေတြ

ထေလာ့

စေသာ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုေတးသည္ ပဲရစ္မွ ပီကင္းအထိ လႊမ္းလာေတာ့သည္။ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားတို႔၏ ရႊံ႕ေပေသာ ဘိနပ္စုတ္တုိ႔သည္ နန္းေတာ္မ်ား၏ ကတၱီပါေကာ္ေဇာေပၚသို႔ နင္းတက္ကာ တူတံဇင္အလံနီကို လႊင့္ထူလိုက္ၾကသည္။ ကဗ်ာဆရာတို႔က ရႊံ႕ေပေသာ ေကာ္ေဇာႏွင္းဆီကြက္ကို ဖြဲ႕ႏြဲ႕ၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ၌လည္း ပင္နီေယာထမီဝတ္တုိ႔သည္ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္ေရးကို ေတာင္းဆိုၾကေပၿပီ။ ၁၉၃၀ ၌ကား လယ္သမားသူပုန္ကို မဟာမႈိင္းက ဂဠဳံသရဏံ ဂစၦာမိၾကေပေတာ့ ဟု အေလးျပဳလိုက္သည္။ မင္းဧကရာဇ္ေခတ္က သူပုန္ဆိုသည္မွာ ငါ့နန္းလုမဲ့သူဘဲဟု ဖိုက်င္ထိုး၍ သတ္ေစဟု ျပန္တမ္းေတာ္ ထုတ္ဆင့္ခဲ့သည္။ မဟာမႈိင္းက ျပည္သူ႔ဘက္မွ ရပ္ကာ နယ္ခ်ဲ႕သမားအားတိုက္သူကို ေက်ာက္တိုင္ စိုက္ေပးခဲ့သည္။

ယင္းေက်ာက္တိုင္ကား ေခတ္ေပၚကဗ်ာ၏ မွတ္တိုင္ပင္။
……………………….

က်န္တဲ့ အပိုင္းကို ေနာက္ျပခန္းမွာ ဆက္ပါမယ္ဗ်ိဳ႕…………

ကဗ်ာမ်ားကို စာသားသီးသန္႕ ဖတ္ခ်င္သူေတြအတြက္ ဒီလင့္ကို ႏွိပ္ပါဗ်ိဳ႕

 

ကဗ်ာ စစ္မ်က္ႏွာ

အဆင့္ျမင့္ တပ္ဆင္ ျပင္ဆင္ျခင္း

 

ဘုရားတပည့္ေတာ္ မိုက္မဲမိပါေၾကာင္း……

ေလာဘ၊ ေနာက္က ေဒါသ၊ ထပ္ပါလာတာက ေမာဟ

အစၥဘယ္လာ နီလာ

ကဗ်ာရဲ႕ ျမစ္ဖ်ားအစ

က်မရဲ႕ ညကေလး

ဟိုး……………အေဝးက

 

ငါမျဖစ္ေသးတဲ့ ငါ……

 

ဘာမ်ားလဲ………

 

ခ်စ္သူ…တမ္းခ်င္း

အလြမ္း မတတ္တဲ့ သူ

 

အလြမ္း ဘက္လိုက္မိတဲ့ ဆံုမွတ္

 

မေရရာျခင္း

 

ရင္မွာပ်ိဳးတဲ့ ဒီႏွင္းဆီ

 

ရိုးစင္းတဲ့ ကမာၻ

+++++++++++++++++++++++++++++++

ကဗ်ာစစ္မ်က္ႏွာ

ၾကည့္လိုက္ၾကစမ္း
ေသြးေတြလႊမ္း၍၊ ယမ္းနံ႔မီးခိုး
ညွီေဟာက္သိုးၿပီး၊ လူရိုးေတာင္လို ပံုေနတာ။

နယ္ခ်ဲ႕ဝါဒီ
ေသြးဆာသည္ေၾကာင့္
က်ည္ဆန္ထိပ္ဖူး အဆိပ္လူး၍၊
ျမဴးတူးခဲ့ရာ စစ္မ်က္ႏွာ။

သည္မွာၾကည့္စမ္း
ေမွာင္ရိပ္လမ္းမွာ၊ ဖမ္းၾကဆီးၾက
ဆဲဆိုၾကႏွင့္၊ သတ္ၾကပုတ္ၾက
လုယက္ၾကႏွင့္၊ ခိုးၾက၀ွက္ၾက
တိုက္ခိုက္ၾကႏွင့္၊ ရင္၀ဓားခ်က္
ေသြးပြက္ပြက္ႏွင့္၊ ေမွာက္ရက္လဲၿပီး ေသေနတာ။

အဲဒါဘာလဲ
ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၊ မွန္ကန္ရာကို
ေဖြရွာၾကည့္စမ္း၊ တထြာဝမ္းတြက္
မ်က္ကန္းတေစၦ၊ မေၾကာက္ေလသို႔
ေရနဲသည့္ငါး၊ ဆင္းရဲသား၏
စီးပြားေရးရဲ႕ စစ္မ်က္ႏွာ။

ၾကည့္စမ္းေသခ်ာ
ဘာေတြညီမွ်၊ တူေနၾကလဲ
အလုပ္သာလုပ္၊ ဝမ္းၾကဳတ္ၾကဳတ္လွ်င္
လႈပ္ရွားမပ်က္၊ ဆာေလာင္လ်က္တည့္
ခြက္လက္ဆြဲျငား၊ သူေတာင္းစားမွ
စားရမွန္မွန္၊ ဝမ္းျပည့္လွ်ံလိမ့္
အံကိုႀကိတ္ၿပီး၊ ေဒါသမီးႏွင့္
ပစၥည္းမဲ့ေတြ၊ မြဲေတေနရဲ႕
ေ၀စည္မၿဖိဳး၊ ႀကံဳလွီညိႈးလ်က္
အရိုးအေရတင္ေနတာ။

ေရမ်ားေလရာ
မိုးလိုက္ရြာသို႔၊ ႏိုင္ရာစားၾက
ယုတ္မာၾက၍၊ လိမ္ၾကေကာက္ၾက
စဥ္းလဲၾက၍၊ အမွန္တရား
ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီး၊ စီးပြားပ်က္မႈ
အစျပဳသည့္၊ လူမႈေရးရဲ႕ စစ္မ်က္ႏွာ။

ပဋိပကၡ
ေပါျပည့္စြာတည့္၊ ေလာကလူ႔ရြာ
စစ္မ်က္ႏွာေတြ၊ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိေန၏။

ငါတို႔သည္ကား
လႈပ္ရွားေရွ႕တက္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္
အသက္ရွင္ေန၊ လူငယ္ေတြတည့္။

အေတြးအေခၚ
ရင့္ေရာ္အိုမင္း၊ ယုတ္မာျခင္းျဖင့္
မင္းမူေနျငား၊ လူလိမ္မ်ားကို
အားသစ္မာန္သစ္၊ အေတြးသစ္ႏွင့္
စစ္ေခၚသံေပး၊ ေတာ္လွန္ေရးမွာ
ေသြးစည္းတက္ၾကြ၊ ပါဝင္ၾကေလာ့
“ကဗ်ာလူငယ္ ေရးေဘာ္မ်ား”။ ။

…………………………………………………………

တပည့္ေတာ္မုိက္လွပါ၏ ဘုရား

(၁)
မနက္မွာ ဖရုႆဝါစာ
ညမွာ ၾသကာသသံစာစာ
ဘုရားဘုရားစိတ္ပုတီးနဲ႕
ရိပ္သာမဝင္ခင္
စိတ္မွာအေမွာင္မလင္းႏုိင္ဘူး….
ရိကၡာမပါမွာစုိးရိမ္မႈကထိပ္…..။

(၂)
ပုဆိုးအသစ္ကအထည္ေလးဆယ္
အက်ီကငါးဆယ့္ငါး
သံေသတၱာ ႏွစ္လုံးရယ္ ကၽြန္းတစ္ကုိေပါင္းေတာ့
သုံးလုံးမွာ ငါ့ဥစၥာ
နင္မႏိႈက္ ငါမၾကိဳက္တာသိရက္နဲ႕
ဆိတ္ဆိတ္ေန
မအဟြာ…..။

(၃)
ဘုရားသြားေက်ာင္းဆယ္ခါ
နာေရးၾကိမ္ၾကိမ္ မဂၤလာသြား
ေမြးေန႕အမွာ ၊ အလွဴရယ္ ခပ္တင္းတင္း
ညိဳရင္ေတာင္
ေလွ်ာ္ရင္ေျပာင္တဲ့ဟဲ့
ျဖဴတိုက္ပုံပုဝါပါး…ဘန္ေကာက္မွာလုံခ်ည္ေဆြးျပန္ေတာ့
တိတ္တိတ္ေနပါ….။

(၄)
ငါ့အရိပ္ ငါ့ဥစၥာ
ငါမေျပာရင္ ငါ့အႀကိဳက္နဲ႕ေဝးကြာ
စည္းမရွိေရွာင္ခြာ
နင့္သားေတြတေထြး
နင့္သမီးေတြ နင့္အေၾကြးရယ္နဲ႕
ငါ့အိမ္ခုိ
ငါ့ေျမနင္းရုံမွ
ငါ့ေခါင္းကုိနင္းကာေခ်
ငါေသတၱာမေပးႏုိင္ဘု
လူ႕အဝတ္
ေတာင္းအကြပ္မွာနင္ဆင္ေတာ့
နင့္အရိပ္ခုိ
နင္ျပန္ကုိက္မယ့္ေခြး
နင့္ရင္မွာျဖစ္တဲ့ေသြးေတြက
ငါ့ရင္ကုိစုိစုိရႊဲေစရဲ႕
ငါေသ
ငါနတ္ျပည္မေရာက္ႏုိင္ဘု
မလွမ္းခ်င္
ငါ့နိဗၺာန္ငါလွမ္းရေအာင္ပ
မနက္မွာ ဖရုႆ
ညမွာ ၾသကာသတာပ….
ငါ့အစြဲ
ငါခၽြတ္မွာ ကၽြတ္မယ္ဆုိလည္း
ဒီဘဝ
ဒီမွာ ငါ ဥစၥာစြဲေစ
စုိးရိမ္စြာ
စိတ္မွာဖူးေစ
ဘုရားျမတ္စြာ…..တပည့္ေတာ္မုိက္လွပါ၏ ဘုရား….။

………………………………………………………………………………………………

ရိုးစင္းတဲ့ကမာၻ

အမွတ္တရတစ္ခုတုိင္းစီအတြက္……
ပန္းတစ္ပြင့္ ပြင့္ေၾကးဆို…..
အစိမ္းလန္းဆံုး ပန္းခင္း… ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာရွိတယ္….
အေတြးခ်ိဳခ်ိဳတိုင္းအတြက္…….
စမ္းေခ်ာင္းေလး စီးစတမ္းဆို…….
အၾကည္လင္ဆံုး စမ္းေလး…… ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာစီးတယ္….
အျပံဳးတစ္ပြင့္တိုင္းအတြက္…..
အလင္းတန္းေတြ ျဖန္႔က်က္စတမ္းဆို…….
ေနမဝင္တဲ့…. ကမာၻ…. အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္ကမာၻ……
ငိုတတ္တဲ့ခ်စ္သူ အငိုတိတ္ဖို႔…..
ၾကည္ႏူးစရာ ပံုျပင္ေတြ… ရင္ဘတ္အျပည့္ ကၽြန္ေတာ္သိမ္းထားတယ္……
အားငယ္တတ္တဲ့ခ်စ္သူ ေပ်ာ္ရႊင္ေစဖို႔…..
သူသြားရာလမ္း….ကၽြန္ေတာ့္အရိပ္….. ျဖန္႔မိုးထားတယ္…….
သူကလမင္းဆို….
သူ႔ပံုရိပ္ေလး ရင္ထဲသိမ္းထားခ်င္တဲ့….
ကၽြန္ေတာ္က ပင္လယ္ျပာ……
သူက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆို….
သူ႔ကာရံေလး မွတ္တမ္းတင္မယ့္….
ကၽြန္ေတာ္က ေပစာလႊာ…….
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကမာၻမွာ…
တစ္ခါတစ္ခါ…. မ်က္ရည္ေတြလဲရွိတယ္…..
တစ္ခါတစ္ခါ…. အထင္လြဲမွဳေတြလဲရွိတယ္…..
တစ္ခါတစ္ခါ…. အိပ္ပ်က္ညေတြလဲရွိတယ္…..
ဒါေပမယ့္……
ကၽြန္ေတာ့္ ကမာၻမွာ သူရွိသလို….
သူ႔ကမာၻမွာ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ရင္း….
ကၽြန္ေတာ္တို႔…. ႏွစ္ေယာက္ကမာၻ……
ကၽြန္ေတာ္တို႔….. ျမတ္ႏိုးတယ္…..

…………………………………………………………………………………………………….

အစၥဘယ္လာ နီလာ

ဆင္းရဲအမွတ္ မသိလိုဘူး
တန္ဖိုးနည္းတာေတြ မသံုးတတ္ဘူး
မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းနဲ႔ အၾကည့္စိမ္းစိမ္း
တြယ္ရာမဲ႔ လူသားေတြရဲ႔ ဘဝကို
စိတ္ကူးရြက္လႊင့္ၾကည့္စမ္းပါ အစၥဘယ္လာ နီလာ
ပညာတတ္ ဥစၥာေပါ ရုပ္ေခ်ာ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေပမယ့္
ေလာကကို အလွမဆင္ရင္ ဘာဆိုဘာမွမလွဘူး
မိဖုရားဖြားေစာကိုမွ အားက်ၿပီး
အလံုး အရပ္ လွတာေလးနဲ႔
ေျခြြရံသင္းပင္းေပါတာေလးနဲ႔
သူတကာထက္ ျမတ္ခ်င္သူ အစၥဘယ္လာ နီလာ
သခၤါရ သေဘာတရားမွာ အရာအားလံုး အေရြ႔တရားနဲ႔
မင္းအနား ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနတာ အလွမက္သူေတြ
ႏွလံုးသားေတြ စစ္ပါေစေလ
ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈကို ကိုယ္ေက်နပ္ေနတဲ႔
မင္းရဲ႕မ်က္လံုးစိမ္းစိမ္း စကားလံုးမာမာေတြ
အနာဂါတ္လမ္းမွာ ပန္းေတြပြင့္ဖို႔
မင္းအားထုတ္နိုင္မယ္ မထင္ေတာ့ဘူး
အေမြအနွစ္ေတြရဲ႕ ၾသဇာက
မင္းကို လႊမ္းမိုးထားခဲ႔ၿပီ အစၥဘယ္လာ နီလာ
မိဘမဲ့ကေလးေတြ
ဆင္းရဲသား တြယ္ရာမဲ့လူသားေတြ
လြတ္လပ္မႈနဲ႔ တရားမွ်တမႈေတြဆီ ဆြဲေခၚဖု႔ိ
တာ၀န္ မင္းမေက်ေသးဘူး
အမ်ားက်ိဳးအတြက္ တာ၀န္ထမ္းရြက္သူမွ
တကယ့္လွတာ အစၥဘယ္လာ နီလာ

ငါ ေလွ်ာက္ ေန တဲ့ လမ္း နဲ႔ မင္း သြား ေန တာ
ၿပိဳင္ မ်ဥ္း ႏွစ္ ေႀကာင္း
တို႔ ဘယ္ ေတာ႔ မွ မ ဆံု နိုင္ ဘူး။ ။

……………………………………………………………………………………………………..

ကဗ်ာ့ျမစ္ဖ်ား

မလတ္ဆတ္ႏိုင္ေတာ့မွန္းသိတဲ့
ဖိုးသိုးဖတ္သတ္ အေဟာင္းစက္စက္
ရင္ခုန္သံႀကီးကိုပဲ ထပ္ခါတလဲလဲ နမ္းရႈိက္ရင္း
လေရာင္ကို ဖမ္းေသာက္လိုက္တယ္..။

ရင္ဘက္ထဲက ပင္လယ္ျပင္ဟာ
ဆာေလာင္တဲ့အၾကည့္ေတြနဲ႔ လွ်ာတစ္ျခမ္းကိုု ႏွစ္သိမ့္တတ္ေပမယ့္…
သားမမွားဘူး ေမေမ…ဗီဇကမွန္ေနမွေတာ့
က်ေနာ္ဆိုုတာ ဘယ္ေရာက္ေရာက္
ငါးပုပ္ကို ေပါင္မုန္႔ေထာပတ္သုတ္ထက္ၾကိဳက္တယ္…။

သား…အမ်ားႀကီးကို ရွာေဖြခဲ့ပါတယ္ ေမေမ…
စာၾကည့္တိုက္ ျပတိုက္..အေဟာင္းဆိုုင္နဲ ့
ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေတြကို ႏွံ႔လို႔…
ဒါေပမယ့္…ေမေမရယ္….
သားရခဲ့တာဟာ အေဝးဆံုးတစ္ေနရာက ညနဲ ့မတူတဲ့ ညေတြရယ္….
ဓူဝံၾကယ္ေပၚက မခ်စ္တတ္တဲ့ ႏွလုံးသားတစ္စုုံရယ္…
အသက္နဲ ့ရင္းၿပီးဝယ္ခဲ့ရတဲ့ တန္ဖိုးနည္း အေတြ႔ႀကံဳေတြရယ္…
ၿပီးေတာ့….
မိတ္ေဆြတံဆိပ္နဲ ့ရန္သူစိတ္ေပါင္းစပ္ၿပီး
မၾကာခင္ ၿခံစည္းရိုုးေပါင္းမ်ားစြာအခတ္ခံရေတာ့မယ့္
ပိန္ပါးပါး ရွည္ေမ်ာေမ်ာေလးနဲ ့ေမွာင္ပ်ပ်တစ္ေနရာဟာ
သားရဲ ့စတင္ရာပါလားလိုု ့ျပန္သိလိုက္ရတဲ့ အသိေလးတစ္ခုရယ္ပါ…။

ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေမေမရယ္
က်ေနာ့္ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာက ကမၻာၿပိဳေတာင္ သူအိုမွာမဟုတ္ဘူးေလ..
ဟုတ္တယ္ေမေမ
သားရဲ႕အသက္ဟာ ေလေျပတစ္ခ်က္ ေခ်ာင္းတဟပ္နဲ႔တင္ လြင့္ထြက္သြားနိုင္ေပမဲ့
ေလတိုက္လို ့ေၾကြက်မယ့္ သရက္သီးေလးေတြကို လိုက္ေကာက္စားခ်င္ေသးတယ္…
ေျခမတစ္ေခ်ာင္းနဲ ့လက္ညိႈးေလးတစ္ေခ်ာင္းသာ ေနရာရတဲ့ ဘက္စ္ကားကိုလဲ တိုးစီးခ်င္ေသးတယ္…
ေဘးအိမ္ကေတာင္းလို ့ရတဲ့ ငါးပိရည္အျဖဴထည္္ ခပ္ႀကဲႀကဲေလးနဲ
့ျခံတစ္ပတ္လိုက္ခူးလို ့ရလာမယ့္ အရြက္စုံတို ့စရာေလးေတြကိုလဲ ၿမိန္ယွက္ယွက္စားခ်င္ေသးတယ္…
ရြာဦးေက်ာင္းကအလွဴပဲြမွာ ဖိနပ္ကိုခါးၾကားထိုးျပီး

ငါးေျခာက္ေထာင္းနဲ ့ျပာဟင္းခ်ိဳကိုလဲ ေသာက္ခ်င္ေသးတယ္ေမေမ…
ဒီလိုပါပဲ ေမေမ…အဲ့ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ေမေမ့ရင္ခြင္က ထြက္ျပီး
ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္ကတည္းကစတင္ခဲ့တာပါ…။

တကယ္ေတာ့လဲ သုခုမဆိုတာက ၾသဠာရိကထက္ကို ၾကမ္းလြန္းခဲ့ပါတယ္…
ေနာက္ဆုံးမွာ ငတ္လြန္းမကငတ္လာေတာ့လည္း
ကိုယ့္ႏွွလုံးသားကို ကိုယ္ျပန္ညွစ္ျပီး..အဆာေျပေသာက္ရင္း
ကဗ်ာေတြနဲ ့သာ အလြမ္းေက်ာက္စိုင္ေတြကို အရည္ေဖ်ာ္ေနရတာပါေမေမ..။

…………………………………………………………………..

အဆင္႔ျမွင္႔ျပန္လည္တပ္ဆင္ျခင္း

အသစ္အသစ္တို႕သည္ကား
ဝင္းကနဲ လက္ကနဲ
ျဖိဳးကနဲ ျဖတ္ကနဲ
အတင္းကာေရာ ျပဴးၿပဲၿပီးလိုက္ဖတ္ေနရ….။

ဖတ္ၿပီးလို႕မွ မခံစားေသးခင္
ေနာက္ကလိုက္လိုက္လာတဲ႕ အသစ္အသစ္တို႕က
ယခင္အရာကိုမွ မေခ်ဖ်က္ႏိုင္ေသးခင္မွာပဲ
ျပန္လည္စြန္႕ပစ္လိုက္ရ …..
အစာမေက်တာလည္းမ်ားလွေပါ႕ ….။

အသစ္တို႔ျဖည့္တင္းရင္း အေဟာင္းတို႔ စြန္႔ဖယ္ရင္းနဲ႕
ေရွ႕ဆက္ခရီးထြက္ေနရတာ
တစ္မနက္ခရီးမဟုတ္
တစ္ရက္ခရီးမဟုတ္
လူကသာ ငုတ္တုပ္ထိုင္ေနတယ္
အသစ္အသစ္တို႕က လည္ပတ္ေနဆဲ…..
ေတြးေန ေငးေနရင္း က်န္ရစ္ခဲ႕မွာလည္းစိုးရေသး ……….။

ဟယ္…….
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ သတိထားလိုက္မိတဲ႕ခဏ
အခ်စ္…..အခ်စ္…….ဆိုတာကို
အသစ္အသစ္လိုခ်င္လို႕ ေတာင္းဆိုေနတဲ႕
ႏွလံုးသားအစံု…………
ငါ႕ရင္ထဲဘယ္တုန္းကေရာက္ေနခဲ့ပါလိမ္႕…..။

ဘဝဆိုတာကို
ကြန္ျပဴတာ တစ္လံုးလိုပဲ
အပ္ဂရိပ္ဒ္ (Upgrade) လုပ္လို႕ရရင္ ေကာင္းမယ္…။

………………………………………………………………………………………

က်မရဲ႕ ဒီည

က်မက ညရဲ႕ ညဆန္မႈကို ႏွစ္ျခိဳက္သူ…။
မာက်ဴရီပန္ဆင္ရတဲ့ ညေတြကိုခါးသက္တတ္သူ…။
ပုိးစုန္းၾကဴးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ဓါတ္ျပဳမႈကို ေတာက္ေခါက္ခ်င္သူ…။

က်မရဲ႕ညကို
ၾကယ္တာယာေတြနဲ႕ အလွမဆင္ဘူး…။
လမင္းႀကီးနဲ႕ မဖ်ားေယာင္းဘူး…။

ညဟာ ညပီပီနက္ရွိဳင္းေနဖို႕လိုတယ္…။
မွ်တတဲ့ပိုင္ဆိုင္မွဳေတြေပးတတ္တဲ့ညဟာ
အလင္းေရာင္ရဲ႕ အလုိမတူနယ္ခ်ဲ႕ျခင္းကို ခံရေလ့ရွိတယ္…။
အနာဂတ္ေတြဟာလည္း ညပီသဖို႕ ေဝဝါးလြန္းတယ္…။

က်မရဲ႕ဒီညမွာ…
ညဟာ တိတ္ဆိတ္လြန္းေနတယ္…။
ညတစ္ညရဲ႕နာေရးဟာ ေမွ်ာ္လင့္ထားမိသလို
ႏႈတ္ဆက္စကားေတြနဲ႕ စည္ကားမေနခဲ့ဘူး…။

ညဟာ…
တိတ္တိတ္ကေလး ေနာက္ဆုတ္ေပးေနရင္း
ေနေရာင္ျခည္နဲ႕ ထိေတြ႕ရေတာ့မယ္…။
လက္နက္ခ်အရွံဳးေပးျပီးတဲ့ညက
အေရာင္အႏုအရင့္ေတြနဲ႕ ျခယ္သျခင္းခံရေတာ့မယ္…။

မနက္ျဖန္ညမ်ားဟာ မေရရာေတာ့ေၾကာင္း
သတင္းစကားပါးျပီးသားပါ…။
ဒါေပမဲ့…
အသံေတြဟာ ဖမ္းယူျခင္းမခံရပဲ
လြင့္ပါးေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတယ္ ထင္ရဲ႕…။

ဒီလိုနဲ႕
က်မရဲ႕ညကလဲ
တိမ္ေတြကိုခိုစီးရင္း အိပ္မက္ျမိဳ႕ေတာ္ဆီသို႕
ခရီးဆန္႕ျဖစ္ခဲ့ျပီ…။

……………………………………………………………………………………………………

အေဝးက

မုန္းခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ့္
ၿပံဳးအျမင္နဲ႕ ေမာင္ ေနပါ့မယ္
ဟိုး.. အေဝးကေနၾကည့္ရင္းေပါ့ေလ

လက္တြဲျဖဳတ္လို႕ လွည့္မၾကည့္လည္း
မျပတ္တမ္း ဆက္ကမ္းထားမယ္
ဟိုး.. အေဝးကေနၾကည့္ရင္းေပါ့ေလ

အသစ္ေတြ႕လို႕ ပစ္ပါေစဦးေတာ့
အခ်စ္ရိပ္ေငြ႕ေငြ႕ ရွိေနပါရေစ..
ဟိုး.. အေဝးကေနၾကည့္ရင္းေပါ့ေလ

ေခၚခြင့္မရွိေတာ့ဘူးဆိုေပမယ့္
ေမွ်ာ္လင့္ၾကည့္ပါရေစ ခ်စ္ဦးရယ္
ဟိုး…အေဝးကေနၾကည့္ရင္းေပ့ါေလ…

……………………………………………………………………….

ငါမျဖစ္ေသးတဲ့ငါ

ကမၻာႀကီးက ရြာႀကီးျဖစ္သြားေပမယ့္
ငါက ငါေတာင္မျဖစ္ေသးဘူး

ရိုးသားျခင္းနဲ႕ ေပါ့ပါးရွင္သန္ခ်င္ေပမယ့္
ပံုစံခြက္ေတြၾကား ခရီးသြားေနတဲ့ငါ
ဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြနဲ႔ အသားတက်ေပါ့။

ရဲရင့္မႈနဲ႕ မိုက္မဲမႈၾကား ျခားထားတဲ့အလႊာပါး
ငါနားမလည္တဲ့ ငါ့အတြက္ လက္ခုပ္သံေတြၾကား
ေပ်ာက္သြားျပီးတဲ့ေနာက္
ငါ……….. ၾကမၼာႀကိဳးတန္းေပၚက လမ္းေလွ်ာက္သူေပါ့။

လိုအပ္ျခင္းေတြအတြက္ ျမတ္ႏိုးရာေတြကို စေတးရင္း
ငါ့ကိုယ္ငါျပန္ၾကည့္ ငါကငါမွမျဖစ္ခဲ့တာ။

ကမၻာၾကီး ရြာျဖစ္ျဖစ္ မျဖစ္ျဖစ္
ရြာၾကီး ကမၻာျဖစ္ျဖစ္ မျဖစ္ျဖစ္
ငါက ငါျဖစ္ဖို႔ပဲ ငါ့အတြက္ အေရးၾကီးတယ္။

………………………………………………………………………………………..

ဘာလဲ….

ေကာင္းကင္မွာ
ၾကယ္တာရာလည္းစံုျပီ
တိမ္ညစ္ေထးလည္းကင္းတယ္
လမင္းကိုမေတြ.တာ…..
ရင္နာစရာ…

………………………………………………………..

ခ်စ္သူသို႔ တမ္းခ်င္း

ခ်စ္သူကို လြမ္းလွမို႔၊
တမ္းတလို႔ ညလယ္၊
မွန္းဆလို႔ ရွလြယ္တယ္၊
လၾကယ္ရယ္ ေရွာင္ပုန္း၊
ေႏွာင္ထံုးဖြဲ႕ ေျဖသူမယ္၊
ေႏြပူတယ္ သန္းေခါင္လ်ႏံုး။

ခန္းေဆာင္ဝ ကန္႔လန္႔ကာ၊
လန္႔ျဖန္႔ကာ ယူဖံုး၊
ပ်ံ႕ႏွံ႔လာ ဆူတုန္းမို႔၊
ပူလံုးဆို႔ ရင္မွာ၊
ျမင္ခ်င္လာ မွန္းေဆြးရ၊
လွမ္းေဝးည လြမ္းေတးဆိုကာ။

ေျဖသာဘူး ေမာင့္သက္လ်ာ၊
ေျဖာင့္ခ်က္ရွာ ေတြေဝတုန္း၊
ေႏြေသအံုး ဆုပန္လို႔ေပ်ာ္၊
ခုျပန္ဖို႔ ေမွ်ာ္၊
အမွန္မို႔ ဝွန္ဆို႔ေသာ္မွ၊
ထံသို႔ေရာ္ ႏြမ္းရိလွေလး…။ ။

………………………………………………..

အလြမ္းမတတ္သူ

ကေမာက္ကမနဲ ့
အျမီးအေမာက္မတဲ့ ဘဝမွာ
မင္းကိုသတိရတိုင္း
ပုဆိုးေလးၿခံဳ
ေဆးလိပ္တိုဖြာရင္း
သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ညဥ္းမိတယ္
ေႀသာ္…. အေမနဲ ့ရြာကိုလြမ္းတယ္….

…………………………………………………………………….

ေလာဘ ၊ေဒါသ ၊ေမာဟ

မနက္ဆို အသက္ တစ္ရက္တိုး
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ အခ်ိန္ေတြ
အတိတ္မွာ မႏိုးေသာအိပ္စက္ျခင္းမ်ားနဲ႔ က်န္ရစ္ခဲ႔ျပီ…….။

အရုဏ္တက္တာနဲ႔
ရွစ္ပါးေသာေလာကဓံက မ်က္ေစာင္းထိုး
အဆိုးေတြၾကားထဲ အေကာင္းေတြရွာရတာ အသက္ရွဴမွားမတတ္
ေျခဖ၀ါးၾကြတာနဲ႔ အစားဝင္မယ့္သူက အစီအရီ

မသတီစရာ မ်က္ႏွာထားမ်ားနဲ႔
ပလီပလာစကားေတြဖုံးလြမ္း
ပုခံုးထမ္းထားတဲ့ေျမၾကီးကို အားမနာ
ခဏတာ လူျဖစ္တဲ႔ တုိ႔ဘ၀
ျပန္ ရင္ ဘာ ေတြ ယူ လာ ၾက မွာလဲ…..။

………………………………………………………………………………………

အလြမ္းဘက္လိုက္တဲ့ ဆံုမွတ္

မိုးရြာရန္ရာႏႈန္း ၉၀ရွိတယ္လို႔ မိုးေလဝသ သတင္းမွာၾကားလိုက္တယ္
ဟုတ္လိမ့္မယ္ ဆိုေၿပ
ပတ္ဝန္းက်င္က အလြမ္းဘက္လိုက္ေတာ့လည္း …. ေမွာင္လိုက္တာကြယ္

မိုးေရထဲမွာ ရပ္ေနရတာ ကၽြန္မ ႏွစ္သက္တယ္ ဆိုေၿပ
အဲဒါဆုိ
ကၽြန္မ်က္ရည္ေတြကို ရွင္ မၿမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့
မိုးေတြကို ကၽြန္မ ခ်စ္လိုက္တာ

ဟိုမွာေက်ာင္းစိမ္းနဲ႔ကေလးမေလးတစ္ေယာက္
ထီးမပါလို႔ထင့္ ဖိုင္ေလးနဲ႔ေခါင္းကိုမုိးၿပီး ေၿပးရွာတယ္
ေက်ာင္းစာေတြေရစိုကုန္မွာ စိုးရိမ္မိပါရဲ႕

ဟုတ္တယ္ ဆိုေၿပ
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မက ေလာကကို ကၽြန္မအတြက္ပဲ ေဘာင္ခတ္ၾကည့္ခဲ႔မိတာ
အဲဒီေဘာင္ေလးထဲမွာ ဘာေတြရွိမယ္ထင္သလဲ ဟင္

ၿပိဳင္ေနတဲ႔မ်ဥ္းေတြအတြက္
ဆုံမွတ္ဟာလည္း ေဝးလို႔ေနအုံးမွာပဲ
ဆုံမွတ္ကိုေတြ႕တဲ႔အခါ
ကၽြန္မေဖ်ာ္တုိက္မယ့္ေကာ္ဖီ ရွင္ေသာက္ခ်င္အုံးမလား ေၿဖပါ

………………………………………………………………………………….

မေရရာျခင္း

မေရရာမႈေတြ မ်ားေနျပီ
မေသခ်ာမႈေတြ ၾကားထဲမွာ…
မစဘဲနဲ.ဆံုးတဲ့ဇာတ္လမ္း
လြမ္းစရာမေကာင္းမွာေတာ့ အမွန္ပဲ…

ငါ့အတၱေတြနဲ႔ မသိမ္းပိုက္ရက္ပါဘူး
ငါ့ဆႏၵေတြနဲ႔ မေလာင္ၿမိဳက္ရက္ပါဘူး..

ဒါေပမယ့္…..
ျခြင္းခ်က္တစ္ခုအေနနဲ႔…
ခံစားမႈထဲေတာ့ (နည္းနည္း) ေပ်ာ္ဝင္ေစခ်င္တယ္..

မေမွ်ာ္လင့္ရဲပါဘူးဟာ…
ကစဥ့္ကလ်ား ကံစီမံရာၾကားထဲမွာ..
တစ္ခါတစ္ရံ
ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ လူစဥ္ေပ်ာက္တယ္…

………………………………………………….

ရင္ကပ်ိဳးတဲ့ႏွင္းဆီ

ႏွင္းဆီ၀ါ၀ါ
အသည္းမွာ
ထိုးကာထားေစ
ေပးအပ္ေခၽြ
သူေလကစား
တန္ဘိုးမထား
ႏွင္းဆီေၾကြက်
ေျမသုိ႕ခလို႕
ခုေတာ့ ႏွင္းဆီ ေသေလျပီ။

ရင္ထဲမွာလန္း
တစ္ပြင့္ပန္းအား
အစစ္မထင္
အျပစ္ျမင္လို႕
သူအေခၽြမွား
ေစစားေလခဲ့သလား
ႏွင္းဆီသခင္
သည္းဦးရွင္ရယ္
ရင္ကလြမ္းရ
မခ်ိလွ
စိတ္၀ယ္မေကာင္း
ဒီရင္ေဟာင္းက
လြမ္းရင္းနဲ႕ေၾကြ
စိတ္ေတြ ေလေနခဲ့ေလျပီ။

တိုင္တည္စကား
သူၾကားေစသား
ရင္ထဲကပ်ိဳး
ႏွင္းဆီမ်ိဳးအား
သူခ်ိဳးရန္ခက္
အမ်ိဳးမွန္တက္ေလေတာ့
ႏွင္းဆီေ၀ျဖာ
အသည္းမွာ
၀ါ၀ါထိန္ဆင္း
လွပ၀င္းလုိ႕
ရင္မွာႏွင္းဆီ ေ၀ေလျပီ။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ဖတ္ၿပီးရင္ ကြန္မန္႕ ေပးခဲ့ ၾကပါဗ်ိဳးးးးးးးးးးးးးး

About Mr. MarGa

Mr. MarGa has written 85 post in this Website..

နတ္ျပည္သမၼတ အဂၢမဟာ သေရစည္သူ အဂၢမဟာ သီရိသုဓမၼ ေနမ်ိဳးဗလေက်ာ္သူ ဝဏၰေက်ာ္ထင္ သီရိပ်ံခ်ီ အလကၤာေက်ာ္စြာ သီဟသူရ ေအာင္ဆန္းသူရိယ ဦးမာဃ CJ # 9292010