အခုတေလာကၽြန္မေတာ္ေတာ္ေလးေဒါသေတြထြက္ေနရတယ္။ ကိုယ္က ပဲ အဆုိးျမင္ေနတာ လား။ လူေတြကပဲ ေစတနာမပါတာလား။ ကုိယ္ကပဲ မဟုတ္မခံတာလားေတာ့ မသိေတာ့ပါဘူး။ က ကၽြန္မလြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က နာဂစ္မျဖစ္ခင္က မုန္႔ဖုတ္သင္တန္းတက္ခဲ့ပါတယ္။ အေျခခံေကာ အဆင့္ျမင့္ေရာေပါ့။ အဲတုန္းကေတာ့ စက္ေတြရွားပါေနတုန္းမုိ႔ လက္နဲ႔ပင္ပန္းတႀကီး လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေပါင္မုန္႔၊ ကိတ္မုန္႔ အပါအ၀င္မုန္႔အားလံုးကိုေပါ့။ ကၽြန္တို႔ အေျခခံမွာ မုန္႔ ၁၅ မ်ိဳး၊ အဆင့္ျမင့္မွာ မုန္႔ ၁၅ မ်ိဳးသင္ပါတယ္။ ဆရာေတြရ႕ဲေစတနာနဲ႔ လုပ္ရင္းပုိပုိသင္ေပးလုိ႔ အားလံုးအ မ်ိဳး ၄၀ ေလာက္ရခဲ့ပါတယ္။ တကယ့္ကုိအတတ္သင္ပါတယ္။ အေျခခံ၊ အဆင့္ျမင့္ ေပါင္းတလ။ မနက္ ၉ ညေန ၃ တေနကုန္ထမင္းဘူးနဲ႔တက္ခဲ့ရပါတယ္။ ကုိယ့္အစုနဲ႔ကိုယ္ ကုိယ့္မုန္႔ကိုယ္ တာ၀န္ယူလုပ္ရပါတယ္။ တစုမွာေလးေယာက္လုိ႔ထင္တာပဲ။ သိပ္မမ်ားဘူး။ ဆရာေတြက သူတို႔ ထိပ္ကေန သူတို႔မုန္႔သူတို႔လုပ္ျပတယ္။ ကၽြန္မတို႔ကလဲ ကိုယ့္အဖြဲ႔နဲ႔ ကုိယ္ ေနာက္ကလုိက္လုပ္။ မုန္႔ပ်က္လဲရတယ္။ ပ်က္တာေပါ့ ေပါက္ကရလုပ္တာကုိး။ တတ္မွမတတ္ပဲဟာ။ ၿပီးမွဆရာေတြကလုိက္ၾကည့္ လုိအပ္တာေျပာ။ ဘာမွားတယ္။ ဘာလုိတယ္သင္ျပေပါ့။ ဆရာစား လံုး၀မခ်န္ပဲ မုန္႔တခုရ႕ဲ အေရးႀကီးဆံုးလ်ဳိ႕၀ွက္ ခ်က္ေတြပါေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဘာလုပ္ရင္မုန္႔ပ်က္မယ္။ ဘာလုပ္ရင္မုန္႔ပို ေကာင္းမယ္။ ေရာင္းတန္းဆုိအခ်ိဳးဘယ္လုိ ဘာေလးထည့္ဆုိတာကစလုိ႔ အေသးစိတ္ေျပာျပ ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မလဲ စီးပြားျဖစ္မလုပ္ျဖစ္ေသးေပမဲ့ အိမ္မွာေတာ့ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ လုပ္စားျဖစ္ပါတယ္။ အခုေနာက္ပုိင္းစက္ေတြေပၚလာေတာ့ စက္ေတြနဲ႔မုိ႔မၾကာ ခဏလုပ္စားျဖစ္ ပါတယ္။ ေရာင္းတန္း၀င္ေအာင္ထိကၽြမ္းက်င္လာခဲ့ပါတယ္။ အခုတေလာ သံုးေလးလေလာက္အလုပ္ေတြရႈပ္ၿပီး ဘာမုန္႔ မွအိမ္မွာမလုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ အလုပ္နဲနဲလဲအားေရာ မုန္႔ေရာဂါျပန္ထလာပါတယ္။ မုန္႔ျပန္ဖုတ္မယ္ေပါ့။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ YWCA မွာ အဆင့္ျမင့္မုန္႔သင္တန္း ငါးရက္တဲ့ဆုိေတာ့ ကုိယ္ကေတြးလုိက္တာက ငါတုိ႔သင္တာတလကိုတေနကုန္သင္ရတယ္။ အခုက အဆင့္ျမင့္ ငါးရက္ထဲဆုိေတာ့ ေနာက္ပီး မနက္ ၉ ကေန ၁၂ နာရီထိဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္အဆင့္ျမင့္မွာပဲေပါ့။ ( မုန္႔သင္တာက ငါးရက္ဆုိ တတ္မွမတတ္ပဲဟာ )။ ေမးလဲမေမးပဲ ကိုယ့္အေတြး နဲ႔ုကုိယ္ေပါ့။ ကုိယ္ညံ့တာပါ။ ေနာက္ေစ်းႏႈန္း ကလဲ တရက္တေသာင္းနီးပါးဆုိေတာ့ ဒါမြန္းမံသင္တန္းေပါ့။ အေဆာ့တက္ကိတ္လဲပါမယ္ ဆုိေတာ့ ပန္းေဖၚနည္းလဲပါမယ္ေပါ့။ ကိုယ့္ဟာကုိယ္လူတတ္ႀကီးလုပ္တာ။ အဲဒါနဲ႔ အသိကိုလွမ္း ဖုန္း ဆက္ၿပီး အပ္လုိက္ပါေပါ့။ သူကလဲ အပ္လုိက္တယ္ေပါ့။ မနက္ ၉ နာရီအေရာက္လာပါေပါ့။ အဲဒါနဲ႔တက္ရမဲ့ရက္ေရာက္ေတာ့ သြားတာေပါ့။ ေရာက္ေတာ့ အခန္းေနအထား စားပြဲအေနအထား နဲ႔ တက္တဲ့လူနဲ႔ၾကည့္လုိက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာတမ်ိဳးျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့အဆင့္ျမင့္ဆုိေတာ့ ေနရာမလုိဘူးေပါ့။ အဲလုိပဲေတြးလုိက္တယ္။ ခဏေနေတာ့သင္မဲ့ဆရာမႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာ တယ္။ မိတ္ဆက္ၾကတယ္ေပါ့။ သင္တန္းသားေတြလဲမိတ္ဆက္ေပါ့။ ကုိယ္လဲနီးစပ္ရာစပ္ရာမိတ္ ဆက္ေတာ့မွ လံုး၀မတတ္ေသးတဲ့သူေတြတက္တာျဖစ္ေနတယ္။ အရမး္အံ့ၾသသြားတယ္။ ဘယ္လုိမ်ားသင္မွာပါလိမ့္ေပါ့။ ငါေတာ့မွားၿပီလုိ႔ခံစားလုိက္ရတယ္။ ခဏေနေတာ့ သင္မဲ့စာရြက္က ေလးေတြလာေ၀တယ္။ အဲဒီမွာ အႀကီးအက်ယ္ခံလုိက္ရၿပီဆုိတာသိလုိက္ရတယ္။ စာရြက္ထဲမွာလံုး၀ကုိမျပည့္မစံုေရးထားတယ္။ စာအုပ္ေတာင္မဟုတ္ပဲ စာရြက္ေကာ္ပီ ကေလး ေတြျဖစ္ေနတယ္။ စတက္ပလာေလးနဲ႔ခ်ဳပ္ထားတယ္။ ေရးထားတာကလဲ ပါ၀င္ပစၥည္းေတြကို အျဖစ္ကေလးေရးထားတာေတြ႔ရတယ္။ ( လံုး၀မတတ္ေသးသူေတြကေတာ့မသိေပမဲ့ တတ္ၿပီး သားကၽြန္မကေတာ့သိလုိက္တယ္ )။ လုပ္နည္းကလဲ ဂ်ဳံ၊ သၾကား၊ ေထာပတ္ထည့္ေမႊပါ။ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ႏွပ္ထားပါ။ ပံုေဖာ္ပါ။ ဖုတ္ပါ ဆုိတာထက္ပိုမေရးထားပါဘူး။ အဲဒါနဲသင္မယ္လာပါဆုိ ေတာ့အားလံုး ၈ ေပ ၄ ေပေလာက္ပဲက်ယ္တဲ့စားပြဲမွာ လူ ၃၀ ေလာက္၀ုိင္းလိုက္ပါတယ္။ ေရွ႕ကလူပဲျမင္ရၿပီးေနာက္ကလူေတြမျမင္ရေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီမွစေတြ႔တာပါပဲ။ သူတို႔ကလုပ္မဲ့ပါ၀င္ ပစၥည္းေတြကို အိမ္ကတဲက ခ်ိန္တြယ္ၿပီးေပါင္းထည့္လာၿပီးသား။ အဲဒါေလးဇလံုထဲထည့္ ပြေအာင္ေမႊလုိက္တဲ့။ ဘာပါလဲဆုိတာစာရြက္ထဲမွာရွင္းေအာင္မေရးထားသလုိ သူဘာေတြစပ္ လာလဲ အေလးခ်ိန္ဘယ္ေလာက္လဲဆုိတာလဲရွင္းေအာင္မေျပာပါဘူး။ ေထာပတ္သံုးမ်ိဳးေပါင္း ထည့္လာတာကၽြန္မသိေပမဲ့ တခါမွ ဘာဆုိဘာမွမသိတဲ့သူေတြကဘာေတြမွန္းမသိလုိက္ပါဘူး။ ေမးေတာ့လဲအေပါက္ကဆုိးေသး တယ္။ ေသခ်ာမေျဖပါ ဘူး။ ေနာက္ပီးသူတို႔မုန္႔တုိက္ကမုန္႔ဆရာ ေခၚလာၿပီးသူခ်ည္းလုပ္သြားပါတယ္။ သင္တန္းသားေတြလုပ္တာမွားရင္ နင္တို႔ငါ့မုန္႔ကိုဖ်က္စီးေန တာလားဆုိၿပီးတြန္းထုပ္ၿပီး သူတို႔ကိုယ္တုိင္လုပ္ပါတယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ မုန္႔ထြက္လာရင္ ေရာင္း စားရအံုးမွာမုိ႔သူတုိ႔မုန္႔ပ်က္လုိ႔မျဖစ္ပါဘူး။ မုန္႔သင္တန္းဆုိတာ အေျခခံျဖစ္တဲ့ ဂ်ဳံ၊ ေထာ ပတ္၊ ပြေဆးေတြအေၾကာင္းရွင္းျပရမွာကိုလံုး၀ရွင္းျပတာမၾကားလုိက္ရဘူး။ ေနာက္မုန္႔လုပ္ တဲ့ေနရာမွာ လ်ိဴ႕၀ွက္ခ်က္ကေလးေတြရွိတယ္။ အဲဒါေလးေတြမွားရင္ မုန္႔ပ်က္တတ္တယ္။ အဲဒါလဲ လံုး၀မေျပာပါဘူး။ ေပါင္မုန္႔က်စ္သြားတာ။ ကိတ္မုန္႔စီးသြားတာ အဲဒါေလးေတြက ေသးေသးမႊား မႊား အမွားေလးေတြကေနျဖစ္တာပါ။ ဒါကို သင္တန္းမွာအဓိကထားေျပာေပးရမွာပါ။ လံုး၀မေျပာ ပါဘူး။ ကၽြန္မေလ ပိုက္ဆံႏွေမ်ာလုိ႔သင္တန္းေန႔တုိင္းသြားတက္ေနေပမဲ့ ေဒါသေတြထြက္တာ ကလဲေန႔တုိင္းပါပဲ။ တကယ့္ဆုိ သင္တန္းေရာက္မွ သင္တန္းသားေတြေရွ႕မွာ ဂ်ဳံဘယ္လိုခ်ိန္၊ ေထာပတ္ဘယ္လုိခ်ိန္၊ ဆုိၿပီးခ်ိန္ျပရမွာပါ။ ေနာက္ ဂီးဆုိတာ မုန္႔ကိုဘယ္လုိအက်ဳးိျပဳတယ္။ Butter ဆုိတာဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးရွိၿပီးဘယ္မုန္႔မွာ ဘယ္ Butter သံုးရမယ္။ ဂ်ဳံဆုိလဲ ဘယ္မုန္႔ကို ဘယ္ဂ်ဳံသံုးရမယ္။ ပြေဆးဆုိရင္လဲ ယိစ့္ကဘယ္လုိ၊ ေဘကင္၊ ေဆာ္ဒါ၊ အာမုိးနီးယား ဘယ္မုန္႔မွာ ဘယ္လုိသံုးရမယ္။ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ဳိးဘယ္လုိရွိတယ္ဆုိတာ သင္ကုိသင္ရမွာပါ။ လံုး၀မသင္ ပါဘူး။ ေနာက္ကိုယ္သံုးမယ့္ ပစၥည္းေတြကို သက္တန္းကုန္မကုန္စစ္နည္း အဲဒါေတြကလဲ မသင္ မျဖစ္သင္ရမွာပါ။ သူ႔ဆီမွာ မုန္႔ဆရာသြားလုပ္ရင္ေတာ့ ပညာခ်န္တာနားလည္ႏုိင္ေပမဲ့ အခုက သူ႔ပညာကုိ ပုိက္ဆံေပးတက္တာမို႔ ပညာကုန္သင္ေပးရမယ္လုိ႔ကၽြန္မခံယူပါတယ္။ တန္ရာတန္ ေၾကးထက္ပုိယူထားပါတယ္။ တေန႔တေသာင္းနီးပါးဆုိတာ တန္ေအာင္သင္ေပးသင့္ပါတယ္။ ဒီလုိဆရာစားခ်န္တာမ်ိဳးကိုေတာ့ လူပါး၀တယ္လုိ႔ခံစားရပါတယ္။ ပုိက္ဆံလဲနင့္ေနေအာင္ေပးထား ရေသးတယ္။ အေပါစား ပစၥည္းေတြနဲ႔လုပ္ထားတဲ့မုန္႔ကို လဲ ေစ်းႀကီးေပးၿပီးျပန္၀ယ္ရေသးတယ္။ ဒီမွာလုပ္ျပတာနဲနဲပဲလုပ္ျပၿပီး အိမ္ကေနအားလံုးလုပ္ယူလာတာဟာ ကၽြန္မတို႔ကိုေစာ္ကားတာပဲလုိ႔ ခံစားရပါတယ္။ အိမ္ကလုပ္လာတဲ့ဟာကိုလဲရွင္းလင္းေအာင္မေျပာျပပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေန႔ က်ေတာ့ သူတုိ႔သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္ဟာ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္မွီ တယ္တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ဘယ္ႏုိင္ငံက မုန္႔ဖုတ္သင္တန္းနဲ႔မ်ား Join ထားလုိ႔လဲေပါ့။ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူတို႔ ညီအမလက္မွတ္ရယ္။ YWCA ေက်ာင္းတံဆိပ္ရယ္ကလြဲလုိ႔ဘာမွမပါပါဘူး။ ထားပါ YWCA မုိ႔ႏိုင္ငံတကာကလက္ခံ တယ္ပဲထား။ လက္မွတ္ႀကီးရၿပီး ေပါင္မုန္႔ေလးေတာင္ေျဖာင့္ေအာင္ မဖုတ္တတ္ရင္ႏုိင္ငံျခားမ ေျပာနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာေတာင္အလုပ္ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲလုိရုိက္စားသင္တန္းမ်ိဳးေတြ ဒီႏုိင္ငံမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနပါလိုက္သလဲလုိ႔။

အဲဒီသင္တန္းလာတက္တက္သူအမ်ားစုက ေထာပတ္ဆိုရင္ Mother Choice ကလဲြလုိ႔မသိ တဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးပါ။ ဂီးေထာပတ္ဆုိတာအခု မွၾကားဖူးၿပီးျမင္ေတာင္ မျမင္ဖူးတဲ့သူေတြပါပါတယ္။ အဲဒါေတြကိုလံုး၀ေျပာမျပပါဘူး။ ပြေဆးအေၾကာင္းေတြသိဖုိ႔ဆုိတာအေ၀းႀကီးမွာပါ။ လံုး၀ကိုရွင္းျပမေပးပါဘူး။

ကၽြန္မကေတာ့ ကုိယ္သိထားတာအားလံုးကိုဆရာစားမခ်န္ အဲဒီသင္တန္းကနီးစပ္ရာ ခင္မင္မိသူ ေတြကို သင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဆရာမေတြကေတာ့မ်က္ေစာင္းတခဲခဲနဲ႔။ ကၽြန္မကလဲတခါတရံရြတ္ ရြတ္ၿပီးသြားေမးရင္ေျဖေတာ့ဘူး။ ေဆာင့္ေအာင့္ေနတယ္။ ရီရတယ္။ ကၽြန္မမ်ားမွားသြားလားမသိဘူး။ ဟီဟိ။

About မြသဲ ( 17082011 )

has written 110 post in this Website..

THAKHIN CJ #8172011