“ရွယ္ျပႆနာ”

 

 

 

 

ျပီးခဲ႔တဲ႔သုံးေလးရက္ေလာက္က က်ေနာ္နဲ႔ မိတ္ေဆြသုံးေယာက္ မုန္႔ဟင္းငါးသြားစားၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ႔ ဘာျဖစ္ျဖစ္စားေပမယ္႔ တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ဘဲဥ ငါးဖယ္ထည္႔တာ မၾကဳိက္ပါဘူး။

အဲဒီေန႔က မုန္႔မွာေတာ႔ မုန္႔ဟင္းငါး အစုံသုံးပြဲ ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔တစ္ပြဲလုိ႔မွာလုိက္ပါတယ္။

မုန္႔လာခ်ေတာ႔ သုံးပြဲက ပဲေၾကာ္ တစ္ပြဲက ဘူးသီးေၾကာ္။

ဒါေပမယ္႔ အားလုံးမွာ ငါးဖယ္ဘဲဥပါလာပါတယ္။

စားပြဲထုိ္းေကာင္ေလးကို လွမ္းေခၚေျပာေတာ႔ ရိုးရုိးလုိ႔မွာရင္ အဲဒါေတြမထည္႔ဘူးလုိ႔ေျပာပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ ဘဲဥေတြ ငါးဖယ္ေတြကို ဖယ္စားလုိက္ေတာ႔ ကိစၥျပီးသြားပါတယ္။

 

မေန႔က တစ္ခါထပ္ျပီးသြားစားေတာ႔ အစုံသုံး ရိုးရုိး တစ္ ရုိးရုိးက ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔လုိ႔မွာလုိက္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔မွာလုိက္တဲ႔ စားပြဲထုိးေလးက  မုန္႔မွာတဲ႔ေကာင္တာထိမသြားဘဲ က်ေနာ္တုိ႔ စားပြဲနားေနဘဲ

မုန္႔ဟင္းငါး အစုံသုံး ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔ ရုိးရုိးတစ္ လုိ႔လွမ္းေအာ္လုိက္ပါတယ္။

မုန္႔လာခ်တဲ႔အခါေလးပြဲလုံးငါးဖယ္ေတြဘဲဥေတြပါလာျပန္ပါတယ္။

သုံးပြဲကေတာ႔ ပဲေၾကာ္နဲ႔ တစ္ပြဲကေတာ႔ ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔။

အဲဒါနဲ႔ စားပြဲထုိးေလးကုိ ေခၚေျပာတဲ႔အခါ မုန္႔လာခ်တဲ႔စားပြဲထုိးက

“ရုိးရုိး ဆုိတာ ဘာလဲ”လုိ႔က်ေနာ္တုိ႔ကိုျပန္ေမးပါတယ္။

စိတ္တုိခ်င္စရာအေတာ္ေကာင္းပါတယ္။

“ဟ ဘဲဥေတြငါးဖယ္ေတြမထည္႔ရင္ ရုိးရုိး ဆုိတာ မင္းတုိ႔ဘဲေျပာတာေလ”လုိ႔ေျပာလုိက္ေတာ႔

ဘာမွ ျပန္မေျဖ။

ေနာက္စားပြဲထုိးေခါင္းေဆာင္က ျပန္လဲေပးမယ္ ေျပာမယ္ေပမယ္႔

မလဲနဲ႔ေတာ႔ လုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။

သူတုိ႔ကသြန္ပစ္ျပီးအသစ္မွာရင္လဲ ပုိင္ရွင္ဘဲနစ္နာမယ္။

ပထမ မွာသူက ေသခ်ာမမွာလုိ႔ စားပြဲထုိးေတြစုိက္ရမယ္ဆုိရင္လဲ သူတုိ႔ပုိက္ဆံအျဖတ္ခံရမယ္။

အဲေတာ႔ မွားတတ္တာကိုမွ စားခ်င္တဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ဘဲခံလုိက္ပါတယ္။

*******************************************

ဟုိအရင္ကေတာ႔ စားေသာက္ဆုိင္ေတြမွာ ရွယ္ေတြရုိးရိုးေတြသိပ္မရွိပါဘူး။

ပြဲၾကီး-ပြဲေသးေတြေလာက္ကေတာ႔ရွိတတ္ပါတယ္။

အခ်ဳိ႔ေသာပုိက္ဆံခ်မး္သာသူမ်ားက သူမ်ားေတြစားတာနဲ႔မတူခ်င္ေတာ႔

အပုိေတြထည္႔စားၾကပါတယ္ ။

တတ္လဲတတ္နုိင္ၾကတာကုိး။

ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲစားရင္ အသားအပုိထပ္ထည္႔တာတုိ႔၊

ေၾကးအုးိစားရင္ ဦးေနွာက္ တုိ႔ အသဲတုိ႔ ပုိထည္႔တာတုိ႔၊

ၾကက္ဥတစ္လုံးအပုိေဆာင္းတာတုိ႔ ဆုိျပီး ထြင္ျပီး ထပ္ ထည္႔ခုိင္းတတ္ၾကတာကိုိး။

မုန္႔ဟင္းငါးစားျပန္ရင္လဲ အုိးဘဲဥထည္႔တာတုိ႔ ငါးဥေၾကာ္ထည္႔စားတုိ႔

လုပ္ၾကတဲ႔အျပင္ ျမီးေရွလုိအစားအစာမ်ဳိးေတာင္မွ ဘာမဆုိင္ညာမဆုိင္

ဒိန္ညင္းသီးကို အဆန္းထြင္ျပီးထည္႔စားတတ္ၾကပါတယ္။

အဲလုိအပုိေဆာင္းျပီးစားၾကေသာက္ၾကတာမ်ဳိးေတြရွိလာေတာ႔ဆုိင္ေတြကလဲ

ရွယ္

ရုိးရုိးရွယ္

ရွယ္တကာ႔ရွယ္ေတြ ျဖစ္ေအာင္ အပိုေဆာင္းလုိ႔အဆန္းထြင္ၾကပါေတာ႔တယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ငယ္ငယ္ကေတာ႔ မုန္႔ပ်စ္စလက္ဆုိရင္လဲ ဒီအတုိင္း

တုိရွည္ဆုိရင္လဲ ဒီအတုိင္းစားတတ္ၾကပါတယ္။

အခုေခတ္မွေတာ႔ ၾကက္ဥထည္႔လုိ႔စားၾကပါတယ္။

 

ဟုိတစ္ေလာက တုိရွည္သြားစားၾကပါတယ္။

စားပြဲထုိးေလးကို တုိရွည္ႏွစ္ပြဲလုိ႔ မွာလုိက္တဲ႔အခါ

ၾကက္ဥထည္႔မွာလားေမးပါတယ္။

ၾကက္ဥမၾကဳိက္ေတာ႔ ထံုးစံအတုိငး္ရုိးရုိးလုိ႔မွာလုိက္ပါတယ္။

တုိရွည္ကေတာ႔ေစာင္႔ရတဲ႔အထဲမွာပါ ပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔အဲဒီေန႔က က်ေနာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ စားတဲ႔သူရွိပါတယ္။

ခဏေနေတာ႔ ေနာက္ထပ္ မိသားစုတစ္စု၀င္လာပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ကလဲ စကားေျပာေနရင္းဆုိေတာ႔ မုန္႔လာမခ်တာ သတိမထားမိ။

အေတာ္ၾကာမွ သတိရလုိ႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ေနာက္မွ ေရာက္တဲ႔သူေတြ က စားလုိ႔ေတာင္ကုန္ေတာ႔မွာပါ။

စားပြဲထုိးေလးကုိ “ငါတုိ႔ကအရင္ေရာက္တာေလကြာ မုန္႔မရေသးဘူးလား” လုိ႔ေမးေတာ႔

“သူတုိ႔က ၾကက္ဥနဲ႔မွာေတာ႔ အရင္လုပ္ေပးလုိက္တာ”လုိ႔ျပန္ေျပာပါတယ္။

ဘာမွေျပာခ်င္စိတ္မရွိတာနဲ႔ ဒါဆုိလဲ မလုပ္နဲ႔ေတာ႔ဆုိျပီးထျပန္လာခဲ႔ပါတယ္။

အခုစားေသာက္ဆုိင္ေတြ၀င္လုိက္ရင္ ရွယ္လားရုိးရုးိလားဆုိတာက အျမဲေျဖေနရတဲ႔

ေမးခြန္းလုိျဖစ္ေနပါတယ္။

အဲဒီမွာျပႆနာရွိလာတာက ရုိးရုိးလုိ႔ေျပာလုိက္ရင္ စားပြဲထုးိေလးေတြကမုန္႔မွာေပးရတာ

ဖီလင္မလာေတာ႔သလုိပါဘဲ။

မုန္႔မွာေပးတဲ႔အသံကိုက စိတ္မပါလက္မပါ။

ေဘာ္ေဘာ္တုိ႔ေရာ ဒါမ်ဳိးေလးေတြၾကဳံဘူးသလားလုိ႔ ေမးၾကည္႔ခ်င္စမ္းပါရဲ႔။

 

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

10-7-2013

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။