အသက္၃၀ အေၾကာင္းကိုစဥ္းစားမိတုိင္း စိတ္ထဲမွာ ေနာက္က်ိက်ိျဖစ္သြားတတ္တာ ၂၈ႏွစ္ေက်ာ္လာကတည္းကစလုိ႔ပဲ။

က်န္ခဲ့တဲ့အသက္၁၀ႏွစ္၊၂၀ျပည့္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြဟာ မသိလုိက္မသိဘာသာ ေက်ာ္ျဖစ္လာခဲ့ေပမယ့္ ဒီအသက္၃၀ဆုိတာၾကီးက်ေတာ့

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္ေလာက္တည္းက ၾကိဳစိုးရိမ္ေနတာ တရားမရွိတဲ့ပံုစံ ျဖစ္ေနတာကိုလည္း ရွက္မိပါတယ္။

 

အသက္၃၀ဆိုတဲ့အရြယ္ဟာ ကၽြန္မတုိ႔ႏုိင္ငံအေနနဲ႔ဆုိရင္ အခုမွအလုပ္စ လုပ္ခ်င္တဲ့လူေတြ အတြက္ ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲသြားျပီ။အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္ပါျပီဆုိတဲ့

အပ်ိဳေတြအတြက္ဆုိရင္ေကာ သိပ္ေရြးဖုိ႔ အဆင္မေျပေတာ့ဘူး ဆုိျပီး ကၽြန္မနဲ႔မဆုိင္တာေတြေတြးျပီးေတာ့လည္း ပူလား ပူရဲ႕။

၂၉ျပည့္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ငါ၃၀ျပည့္ေတာ့မယ္။ျပည့္ေတာ့မယ္နဲ႔ လူတကာကို ညည္းျပေနမိျပန္ေရာ။အဲ့ဒီလုိ ေတြညည္းေနရင္းနဲ႔လည္း

ငါေတာ္ေတာ္တရားမရွိတဲ့မိန္းမပါလားလုိ႔လဲ ေတြးေနမိေသးသား။

 

ပိုဆိုးတာက အခုလို ၃၀ျပည့္မယ့္ လက်မွ ဖ်ားလုိက္တာကခဏခဏ။အေအးေလးနည္းနည္းမိရံုနဲ႔ ႏွာေခ်၊ ႏွာေခ်ရာက ေခ်ာင္းဆုိး ဖ်ား။အဲ့ဒီေတာ့

ငါအသက္ၾကီးပိုင္းထဲ၀င္လာလုိ႔ ခ်ဴခ်ာလာျပီလားလုိ႔ ျဖစ္ျပန္ေရာ။

ဖ်ားေနရင္းက ေဖေဖၾကီးေရ၊ေဖေဖၾကီးေရနဲ႔ ေအာ္ညည္းေနမိခ်ိန္ေတြက်ေတာ့လည္း ကိုယ့္အ၇ြယ္ကိုယ္ေမ့ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို

က်န္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာဆီ ျပန္ေရာက္ေနသလိုလို ခံစားမိျပန္ေရာ။

ကၽြန္မေဘးမွာ “မင္းဒင္ရဲ႕သက္ခိုင္”စာအုပ္ၾကီး ဖတ္ျပီး ထုိင္ေစာင့္ေပး ေနတဲ့ ကၽြန္မခ်စ္သူက

“ေဖေဖၾကီးေရ”လုိ႔ တစ္ခ်က္ေအာ္လုိက္တုိင္း ကၽြန္မလက္ကိုလာကိုင္ရင္း “ေဟ..ေဟ”နဲ႔လွမ္းထူးေပးတဲ့ အခါ

ကၽြန္မစိတ္ထဲ တကယ့္အေဖလုိပဲ ခံစားေနရျပန္ေရာ။

ကၽြန္မ ဖ်ားနာျပီဆိုရင္ ကၽြန္မပါးစပ္ကေအာ္ညည္းေလာက္ေအာင္ သတိရတတ္တာ ကၽြန္မရဲ႕အေဖေတြပါ။

အေဖေတြဆုိတာက ကၽြန္မရဲ႕ဘဘ၊ကၽြန္မရဲ႕ေဖေဖနဲ႔ကၽြန္မခင္ပြန္းတုိ႔ပါပဲ။

 

  • ဘဘ

ကၽြန္မဘ၀မွာ ၆ႏွစ္သမီးေလာက္ကစလုိ႔ ၁၁ႏွစ္ေက်ာ္တဲ့အထိ မိဘနဲ႔ခြဲျပီး သြားေနခဲ့တဲ့ ကၽြန္မအေမရဲ႕အစ္ကိုေရွ႕ေနၾကီး ဘဘဟာ

ကၽြန္မရဲ႕အေဖ။(အခုေတာ့ဆံုးသြားတာ ၅ႏွစ္ေလာက္ရွိပါျပီ)

ကၽြန္မတုိ႔ညီအစ္မေတြထဲမွာ ကၽြန္မကိုမွ ေရြးျပီးအခ်စ္ဆံုးျဖစ္သလုိ ကၽြန္မလုိသမွ် တစ္ခ်က္မွမျငင္းပဲ ျဖည့္ဆည္းတတ္ခဲ့တယ္။ကၽြန္မဆယ္တန္းေျဖတဲ့ညတုိင္း

ကၽြန္မစာက်က္တဲ့နားမွာ ကုတင္ခ်ျပီး မုန္႔မ်ိဳး စံုနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေပးခဲ့ရွာတယ္။ကၽြန္မကိုအျပစ္ေျပာတဲ့လူတုိင္းကို တရားခံေတြေၾကာက္တတ္တဲ့ သူ႔ရဲ႕

မ်က္လံုးျပဴးၾကီးနဲ႔ေဟာက္ျပစ္တတ္တယ္။ ၇ႏွစ္သမီးေလာက္တည္းက သူ႔ေပါင္ေပၚတင္ျပီး ကားေမာင္းခုိင္းခဲ့တယ္။(ကၽြန္မကားမေမာင္းတတ္ခဲ့ပါ)

တရားရံုးကေနအလုပ္ထြက္ျပီး စီးပြားေရးေတြစံုေအာင္လုပ္ေနတဲ့ကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာလဲ မအားတဲ့ၾကားက ကၽြန္မေ၀ယ်ာ၀ိစၥမွန္သမွ်ကို

သူေကာ၊သူ႔အလုပ္သမားေတြပါ ၀ိုင္း၀န္းျဖည့္ဆည္းခဲ့ၾကလုိ႔ ကၽြန္မညီအစ္မေတြၾကား အားက်စရာျဖစ္ခဲ့ရတယ္။

ေမာင္ႏွမေတြၾကား ထူးျခားအလုိျပည့္စြာၾကီးျပင္းလာရေအာင္ အရာရာကိုျဖည့္စြမ္းေပးခဲ့တဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးေတြထဲကတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မဘဘရယ္ပါ။

အခုေတာ့ ဘဘဆံုးသြားခဲ့တာ ၅ႏွစ္ရွိျပီ။

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မႏွလံုးသားထဲမွာေတာ့ အျမဲရွင္သန္ တမ္းတ အားကိုးေနရ ဦးမယ့္အေဖၾကီးတစ္ေယာက္က ရွိေနဆဲပါပဲ။

 

  • ေဖေဖ

 

ကၽြန္မတို႔ညီအစ္မေတြနဲ႔ေမာင္ေလးအေပၚ အခ်ိန္တုိင္းစိတ္မခ်ပူပင္စြာ ရွိေနတတ္တဲ့ဖခင္ေကာင္း ၾကီးတစ္ေယာက္ပါ။ကၽြန္မတုိ႔ေမာင္ႏွမေတြငယ္ငယ္ေလးကတည္းက

လုပ္ငန္းကိစၥ ခရီးထြက္တုိင္း ငါ့သားသမီးေတြပါ ေရာက္ဖူးေအာင္ဆုိျပီး မိန္းမနဲ႔ကေလးေတြတျပံဳၾကီးကို ရထားနဲ႔ရေအာင္တင္ေခၚသြား

တတ္တဲ့ေဖေဖရယ္ပါ။ကၽြန္မတုိ႔ေနထုိင္မေကာင္းတုိင္း ေမေမကခပ္ေအးေအးေနတတ္သေလာက္ ပူပန္ပ်ာ ယာခတ္ေနတတ္တယ္။

ကၽြန္မတုိ႔ကလည္း ဘာေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဖေဖေရ၊ေဖေဖေရသာ တ,တတ္ကုန္ေတာ့တာေပါ့။

သြားကိုက္လဲေဖေဖ၊ဗုိက္ေအာင့္လဲေဖေဖ၊ေခ်ာ္လဲလည္းေဖေဖ၊အခက္အခဲမွန္သမွ် ေဖေဖကခ်ည့္ဒိုင္ခံပါ။

ကၽြန္မတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူဘ၀ ဒုတိယႏွစ္မွာေပါ့။

ကၽြန္မလက္ကဖ်ံမွာ ေမြးကၽြတ္နာကအစျပဳလုိ႔ ခြဲရတဲ့အထိျဖစ္ပါေလေရာ။ေဆးခန္းက ကၽြန္မတို႔အိမ္ေရွ႕ဆုိင္ခန္းတင္ပါ။

လက္ကိုစားပြဲေပၚတင္ျပီးေဒါက္တာမကခြဲေတာ့

ကၽြန္မက ခံုမွာထုိင္ေနရင္း ကၽြန္မေရွ႕မွာ ပိတ္ရပ္ေပးထားတဲ့ေဖေဖ့ကို က်န္တဲ့လက္ေကာ၊ေျခေထာက္ေတြနဲ႔ပါ က်စ္ေနေအာင္ဖက္ျပီး ေအာ္တာ ရပ္ကြက္ထဲက

ကေလးေတြပါ လာ၀ုိင္းအံုၾကည့္ၾကတဲ့အထိ။

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းကသတင္းလာေမးတဲ့ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတြပါ ေတြ႔ျပီး ဘယ္ေျပာေကာင္းလိမ့္မလဲ။

အဲ့ဒီေလာက္ ေဖေဖ့ကိုအားကိုးခဲ့ရတဲ့ကၽြန္မပါ။

အခုဆုိရင္ ေဖေဖၾကီး ၆၂ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ျပီ။”ကိုေသာ္ကသိပ္ေခ်ာတဲ့လူဗ်ာ” လုိ႔အမ်ားတကာကခ်ီးမြမ္းခံခဲ့ရတဲ့ေဖေဖ..

အခုအခ်ိန္ထိကၽြန္မမ်က္စိထဲအေခ်ာဆံုးေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ရွိေနတုန္းပါ။ သူ႔သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ၀န္ထမ္းဘ၀ကို ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ေဆးပင္စင္ယူလုိက္ျပီး

သားသမီးေတြပညာေရး အတြက္ လုပ္ခဲ့ရတဲ့စီးပြားေရးလုပ္ငန္းက မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ပါပဲ။

ငပိပြဲရံု၊မုန္႔ဟင္းခါးဖုိ၊တရုတ္မုန္႔ဖုတ္လုပ္ငန္း၊စက္ဘီးအပိုပစၥည္းဆုိင္၊ပဲေၾကာ္ပဲေလွာ္နဲ႔လၻက္ေျခာက္ဖုိ၊အုတ္ဖုတ္လုပ္ငန္း၊သစ္စက္၊ဆန္ပြဲရံု၊အစိုးရဆီကကားရထားငွားဆြဲ၊ဟိုင္းလတ္ကားေထာင္၊ကုန္ကား

အစရွိသျဖင့္ ကၽြန္မမွတ္မိသေလာက္လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ကၽြန္မ မသိခဲ့တဲ့လုပ္ငန္းေတြ။

ေဖေဖဘာလုိ႔ဒီေလာက္ေတာင္ လုပ္ငန္းေတြေျပာင္းလုပ္သြားတာလဲလုိ႔ေမးလုိက္တုိင္း၊

“အဆင္ေျပရင္ေတာ့ ေဖလဲဘယ္ေျပာင္းပါ့မလဲသမီးရယ္အရံဳွးေတြေပၚေပၚသြားလုိ႔ ေကာင္းမယ္ထင္တာေတြထပ္ထပ္ေျပာင္း သြားရင္းနဲ႔ ဒီေလာက္စံုကုန္တာေပါ့”

လုိ႔ခ်ည့္ေျဖတတ္တယ္။

ကၽြန္မတုိ႔အားလံုးဘြဲ႕ဓာတ္ပံုေတြခ်ိတ္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ေဖေဖဟာ အက်ိဳးမေပးရွာတဲ့သူ႔အလုပ္သမားေတြနဲ႔ သူ႔လုပ္ငန္းေတြကို

စြန္႔ပစ္လိုက္ေတာ့တယ္။လုပ္ငန္းေတြက ေပးခဲ့တဲ့အဆုိးရလာဒ္အေၾကြးေတြကို ေက်ေအာင္ဆပ္ျပီးေနာက္

အခုဆုိရင္ ေဖေဖနဲ႔ေမေမဟာ ပီစီအုိဖုန္းေလးအိမ္ေရွ႕ခ်လုိ႔ကၽြန္မရဲ႕အထက္က ကၽြန္မအစ္မ

အပ်ိဳၾကီးရဲ႕အရာရွိလစာေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးရဲ႕လစာကိုမွီခိုသူေတြ ျဖစ္လုိ႔ေနရွာခဲ့ပါျပီ။

အခုအခ်ိန္ထိ အေ၀းေရာက္သမီးေတြကို စိတ္မခ်စြာ ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ဆက္တတ္တဲ့၊ကၽြန္မကလည္း ဘာေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိတရ လွမ္းေျပာတတ္တဲ့

ကၽြန္မရဲ႕အခ်စ္ဆံုး ေဖေဖရယ္ပါ။

 

  • ကိုၾကီး

ကၽြန္မရဲ႕ဘဘနဲ႔ေဖေဖျပီးရင္ ကၽြန္မရဲ႕ခ်စ္သူ၊ခင္ပြန္း၊အစ္ကို၊အေဖ ေနရာစံုေအာင္တင္စားလုိ႔ရတဲ့ ေယာက္က်ာ္းေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။

ကၽြန္မထက္ ၂ႏွစ္ပိုပိုေလးသာၾကီးေပမယ့္ ကၽြန္မကိုဂရုစိုက္မွုက ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကီးတဲ့ အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္၊အေဖတစ္ေယာက္ပမာရယ္ပါ။

အသက္ငယ္ငယ္ေလးေတြနဲ႔ခုိးရာလုိက္ေျပးခဲ့ၾကေပမယ့္ ကိုၾကီးရဲ႔တည္ျငိမ္ရင့္က်က္မွုေတြေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္ဘ၀အစမွာၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲေတြကို

ထိန္းသိမ္းႏုိင္ခဲ့တယ္။ကၽြန္မအလုိမွန္သမွ် တတ္ႏုိင္သေလာက္ျဖည့္ဆည္းေပးရွာခဲ့တယ္။

ကၽြန္မ၉တန္းေက်ာင္းသူဘ၀မွာတည္းက ခ်စ္ၾကိဳက္လာခဲ့ၾကတဲ့ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို အရာရွိလစာရွစ္ေသာင္းစျဖစ္ခ်ိန္မွာ ေပါင္းစည္းခဲ့ၾကတယ္။

ကၽြန္မကိုဘယ္ေတာ့မွမေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေတာ့တဲ့ ကၽြန္မဘဘကိုယ္စား၊ကၽြန္မကို လက္ရွိကိုယ္တုိင္မေစာင့္ ေရွာက္ႏုိင္ရွာတဲ့ကၽြန္မေဖေဖကိုယ္စား ကိုၾကီးက

ကၽြန္မရဲ႕အေဖတစ္ေယာက္ပါပဲ။

ေအးတဲ့ရာသီေတြတုိင္း လက္ဖ်ား၊ေျခဖ်ား၊ႏွာဖ်ားနဲ႔နားရြက္ဖ်ားေတြေအးစက္ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္မကို အျမဲေႏြးေနတတ္တဲ့ကိုၾကီးတစ္ေယာက္

ဘုရားကလက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္ဆုိရင္လည္းမမွားပါဘူး။

 

………………

အခုဆုိရင္ တသက္လံုးကေလးဆန္စြာ ဂ်ီက်ခဲ့တဲ့အေဖတုိ႔ရဲ႕သမီးတစ္ေယာက္ အသက္၃၀ဆုိတဲ့မွတ္တုိင္ တစ္ခုကိုေက်ာ္ျဖတ္ျပီး

လူၾကီးရင့္မာၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေတာ့မယ္။

ေနာက္လာမယ့္ အသက္၄၀၊၅၀ မွတ္တုိင္ေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္ခါနီးေတြမွာေကာ ကၽြန္မအတြက္အဆင္ေျပ ႏုိင္ပါ့မလားလို႔လည္း အခါခါေတြးမိတယ္။

  • ေနာက္ဆံုးေျဖသိမ့္စရာရွာမိတာကေတာ့ ကၽြန္စိတ္ထဲအျမဲအားကိုးေနရတဲ့ ကၽြန္မအေဖ၃ေယာက္ကို တမ္းတေနသေရြ႕ ကၽြန္မဘ၀မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲစိတ္ဓာတ္က်က်
  • အားေတြျပန္ျပန္ရေနမွာပဲ ဆိုတာကိုေပါ့။

8-O  8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O 8-O

 

အေဖမ်ားကိုခ်စ္တဲ့အေဖတုိ႔သမီး၃၀အရြယ္ရဲ႕ဖ်ားေနလ်က္ကေရးတဲ့စာ :oops:

 

မွတ္ခ်က္-အခုရက္ပိုင္းေတာ္ေတာ္ေလးဖ်ားဖ်ားေနတာေၾကာင့္ဖတ္ခ်င္မန္႔ခ်င္တဲ့ပို႔စ္ေတြနဲ႔ကြန္ဖရင့္မွတ္တမ္းေတြကို အေၾကြးမွတ္ထားပါသည္။လက္ရွိပို႔စ္ရဲ႕မန္႔ခ်က္ေတြကို ခ်က္ခ်င္းရီပလုိင္းမလုပ္ႏုိင္ပါက ခြင့္လႊတ္ေပးၾကဖုိ႔ လည္းၾကိဳေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။   :(

•*¨နန္းေတာ္ရာသူ •*¨

About •*¨နန္းေတာ္ရာသူ •*¨

•*¨နန္းေတာ္ရာသူ •*¨ has written 72 post in this Website..

လူအခ်င္းခ်င္းမိတ္ဖက္ျခင္းတြင္၊ကုိယ္စိတ္ရႊင္သာ ၾကင္နာပါမွ၊ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ခ်မ္းေျမ႕တတ္၏။ စိတ္ရင္းအမွန္ျဖင့္ခင္မင္တတ္စြာနဲ႔ နန္းေတာ္ရာသူ