“မိန္းကေလးတုိ႔ရဲ႕က်က္သေရ”

 

 

ျပီးခဲ႔တဲ႔ ရက္က ဘဏ္ကေနေငြထုတ္အျပီး လာၾကဳိတဲ႔သူကိုိေစာင္႔ေနတုံးကပါ။

က်ေနာ္ရပ္ေနတဲ႔ လမ္းနံေဘးမွာ စကားေျပာေနၾကတဲ႔  ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔

ကေလးမေလးႏွစ္ေယာက္ကို ျမင္မိေတာ႔အေတာ္ေလးကိုစိတ္ေလသြားပါတယ္။

တစ္ေယာက္ကဆုိင္ကယ္ကုိခြထုိင္ေနျပီးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ မတ္တပ္ရပ္လုိ႔ေနပါတယ္။

ထုိ္င္ေနတဲ႔ေကာင္မေလးက စကပ္အတုိကို၀တ္ထားျပီး စကားေျပာေနရင္းေပါင္ကုိ

ဟလုိက္ စိလိုက္လုပ္ေနေတာ႔ လမး္သြားလမ္းလာေတြကို မွတ္တမ္းတင္ေနသလုိပါဘဲ။

ကုိယ္က သူနဲ႔ေဘးတုိက္ရပ္ေနမိတာ ေတာ္ပါေသးရဲ႕လုိ႔ဆုိရပါမယ္။

ႏုိ႔မဟုတ္ရင္  သူရဲ႕ “ဟစိတီဗြီကင္မရာ” စက္ကြင္းက က်ေနာ္လဲလြတ္မယ္မထင္။

သူ႔ေဘးမွာရပ္ေနတဲ႔ေကာင္မေလး၀တ္ထားတဲ႔ေဘာင္းဘီအတုိေလးကလဲေအာက္ခံ

ေဘာင္းဘီသာသာေလာက္ဘဲရွိပါတယ္။

၀တ္ထားတဲ႔ ေဘာင္းဘီက တကယ္႔ကိုအကြက္မေပၚေတာ႔

ေလာက္ေအာင္ေဟာငး္ႏြမ္းေနတဲ႔ ခ်ည္သားအကြက္ေေဘာင္းဘီတုိကပ္ကပ္ကလဲျမင္ရတာညစ္ထပ္ထပ္။

ေဘာငး္ဘီတုိထဲမွာလ်ဳိ၀င္ေနတဲ႔ ေပါင္ပိန္ပိန္ႏွစ္ေခ်ာင္းကလဲ ညဳိညစ္ညစ္။

မ်က္နွာၾကည္႔ျပန္ေတာ႔ ဘာမွလိမ္းျခယ္မထား  အဆီျပန္ေနတဲ႔မ်က္ႏွာေျပာင္။

လက္ေမာင္းကိုေနပူေလာင္မွာစုိးလုိ႔ လက္အိပ္အရွည္ၾကီးစြတ္ထားေပမယ္႔

တုိနံ႔နံ႔ အကၤ်ီကို၀တ္ထားျပန္ေတာ႔ ဗုိက္ေပၚခ်က္ေပၚ။

ဆုိင္ကယ္ေပၚထုိ္င္ေနတဲ႔ကေလးမကေတာ႔အက်ီအမဲေရာင္လက္ရွည္ကုိ၀တ္ထားပါတယ္။

ေရွ႔က လုံေပမယ္႔ေနာက္ေက်ာက ျခင္ေထာင္ဇာပါးပါးလုိအစမ်ဳးိနဲ႔ဆုိျပန္ေတာ႔

ေက်ာတစ္ျပင္လုံးက ဟာလာဟင္းလင္းေဖာက္ထြင္းလုိ႔ျမင္ေနရပါတယ္။

ေနာက္ေက်ာတစ္ျပင္လုံးမွာ လုံတဲ႔ေနရာဆုိလုိ႔ လက္တစ္လုံးသာသာေလာက္ရွိတဲ႔ ၾကဳိးေလးတစ္ေခ်ာငး္ဘဲရွိပါတယ္။

ႏွစ္ေယာက္လုံးကို ၾကည္႔ရတာ ဖုံစုတ္စုတ္နဲ႔ပါ။

ေကာင္မေလးနွစ္ေယာက္စလုံးကေတာ႔ ေဆးဆုိးထားလုိ႔နီက်င္က်င္

မဖီးမသင္ ဆံပင္ဖြာလန္က်ဲေလးေတြနဲ႔။

စကားေျပာေနတဲ႔ေကာင္ေလးကေတာ့ဆံပင္ကို ေနာက္မွာျမငး္ျမီးလုုိစုစည္းလုိ႔

ခ်ည္ထားျပီး  နားကြငး္ကေလးနဲ႔ဆုိေတာ႔

ေယာက်ာ္းနဲ႔မတူဘဲ မိနး္မနဲ႔ေတာင္ဆင္ေနသလုိလုိ။

လက္မွာေရာ ေျခေထာက္မွာေရာတက္တူးရုပ္ေတြကအျပည္႔။

တီရွပ္က အရုိးေခါငး္အရုပ္အမဲ  ဂ်င္းေဘာင္းဘီအေကာင္းကို ဒူးနားမွာ

ေသခ်ာစုတ္ေအာင္လုပ္ထားတဲ႔ ဒီဇုိင္းနဲ႔။

သုံးေယာက္သား စကားေတြေျပာလုိက္ရီလုိက္။

ေကာင္မေလးကလဲ သူ႔ကုိ တဖတ္ဖတ္နဲ႔ရုိက္လုိက္။

ဟီးတုိက္ျပီးရီလုိက္ သူ႔တုိ႔ဟာသူတုိ႔ေတာ႔ ေလာကၾကီးထဲမွာသူတုိ႔ဘဲရွိေနသလုိ

ဘယ္သူ႔ကိုမွ ထည္႔မတြက္တဲ႔ ပုံစံအျပည႔္။

 

စတုိင္ရွိမွ စတားျဖစ္တယ္လုိ႔ ခံယူထားတဲ႔ေခတ္မွာေတာ႔

သူ႔လဲဒါဘဲ ငါ႔လဲဒါဘဲ ဘာဆနး္သလဲဆုိတဲ႔အေတြးနဲ႔

ၾကည္႔ေသာသူျမင္၏ဆုိျပီး ၀တ္ခ်င္သလုိ၀တ္တဲ႔ေခတ္

အစုတ္အျပတ္ေတြကိုမွ အဟုတ္မွတ္တဲ႔ေခတ္

ေပၚခ်င္ေပၚမေပၚခ်င္ေန မလုံေပမယ္႔ လွပါတယ္ဆုိျပီး စတုိင္ထုတ္တဲ႔ေခတ္

မခုိ႔တရုိ႔နဲ႔ မလွဳပ္လွဳပ္ေအာင္လုပ္ျပတဲ႔ေခတ္ ၾကီးဆုိေတာ႔လဲ

သူေခတ္နဲ႔သူဘဲလုိ႔ဘဲ ေတြးမိပါတယ္။

 

အဲလုိပစၥလကၡတ္၀တ္စားထားေပမယ္႔ အေတာ္မ်ားမ်ားက မိေကာင္းဖခင္

သားသမီးေတြ တကၠသုိလ္အဆင္႔ကိုေရာက္ေနတဲ႔ကေလးေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။

ေခတ္ေရစီးေၾကာငး္အရ ဒူးေပၚေပါင္ေပၚ၀တ္ခ်င္လဲ၀တ္ေပါ႔။

ျမင္ပါမ်ားလုိ႔ ရုိးသြားေတာ႔လဲ အၾကည္႔ရ မဆုိးဘူးဆုိတာလုိျဖစ္သြားနုိင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔သူေနရာနဲ႔သူ၀တ္ဘုိ႔ေတာ႔လုိပါတယ္။

ကားေပၚက မဆင္းဘဲသြားလာေနရတဲ႔ မိန္းကေလးမ်ားအဖုိ႔ကေတာ႔

ဘယ္ေလာက္တုိတာ၀တ္၀တ္ ျပႆနာမရွိေပမယ္႔  ဆုိ္င္ကယ္နဲ႔ဘဲ

သြားလာေနတဲ႔ မိန္းကေလးမ်ားကေတာ႔ သိပ္တုိတာ မ၀တ္သင္႔ဘူးလုိ႔ထင္ပါတယ္။

အ၀တ္အစား၀တ္တဲ႔အခါမွာလဲ သန္႔ရွင္းတဲ႔ အေရာင္အေသြးရွိတဲ႔အ၀တ္အစားကို

၀တ္ဆင္သင္႔ပါတယ္။

 

က်ေနာ္တုိ႔ငယ္ငယ္က စည္းကမး္ၾကီးတဲ႔အဖြားနဲ႔ေနခဲ႔ရပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ အေဒၚေတြဆုိရင္ မနက္အိပ္ယာထတာနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္။

သနပ္ခါးေလးပါးပါးလူး။

ဆံပင္ကို ဖီးသင္လုိ႔ သပ္သပ္ရပ္ရပ္စီးေႏွာင္ထား။

ည၀တ္အိပ္ထားတဲ႔အ၀တ္အစားကို အိမ္ေနရင္း၀တ္တဲ႔အ၀တ္အစားနဲ႔လဲျပီးမွ

အိမ္မူကိစၥေတြကုိလုပ္ၾကရပါတယ္။

အ၀တ္အစားကိုေတာင္အတန္းအစားခြဲလုိ႔၀တ္ခုိင္းပါတယ္။

ညအိပ္တဲ႔အ၀တ္အစားကေတာ႔ ခပ္ႏြမး္ႏြမး္။

အေတာ္အသင္႔လတ္တာက အိမ္ေနရင္း၀တ္ဘုိ႔။

ထသြားလာသြား၀တ္ဘုိ႔က အသင္႔အတင္႔ေကာင္းတာ။

အျပင္ကုိခပ္ေ၀းေ၀းသြားမယ္ဆုိရင္၀တ္တဲ႔အ၀တ္က အေကာင္း။

အဲတကယ္လုိ႔မ်ား ပြဲေနပြဲထုိ္င္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ အဘုိးတန္အေကာင္းဆုံးေပ႔ါ။

 

အခုေခတ္မ်ားမွာေတာ႔ ၾကဳံသလုိ ၀တ္ခ်င္သလုိ၀တ္ပါဘဲ။

အိပ္ယာထဲ၀တ္တဲ႔ အ၀တ္အစားနဲ႔ အျပင္ထြက္ခ်င္ထြက္ေနတတ္ပါတယ္။

႔ အခုေခတ္မိန္းကေလးမ်ားက စကပ္ထမီ၀တ္ၾကပါတယ္။

ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္ရွိသလုိ ခဏခဏထမီျပင္၀တ္ဘုိ႔မလုိတာကေတာ႔ ေကာင္းတဲ႔အခ်က္ပါဘဲ။

ခက္တာက ဆုိင္ကယ္မ်ားစီးျပီဆုိလုိ႔ကေတာ႔ ထမီအကြဲေၾကာင္းကၾကီးေတာ႔ ေပါင္ရင္းအထိေပၚေနတတ္ပါတယ္။

ပုိဆုိးတာ ဗုိက္ပူပူ ေဒၚေဒၚမမမ်ား ၀တ္ထားလုိ႔တာကေတာ႔ အေရွ႔အလယ္ပုိင္းနဲ႔

အေနာက္ေအာက္အရပ္ သူနုိ္င္ကိုယ္နုိင္ျပဳိင္ေနသလုိပါဘဲ။

 

အခုေခတ္မွာမိန္းကေလးအေတာ္မ်ားမ်ားက ေဘာင္းဘီအ၀တ္မ်ားပါတယ္။

ေရွးေခတ္က ေဘာင္းဘီေတြက ဂြၾကားက ခပ္ပြပြ။

အခုေခတ္မွာေတာ႔ ဂြၾကားက အကပ္။

ပိန္ပိန္ပါးပါးကေလးမေတြ၀တ္ထားတာဘာမွမျဖစ္ေပမယ္႔

ေဘာ္ဒီေတာင္႔ေတာင္႔ မမေတြ၀တ္လုိ႔ကေတာ႔ …………..။

အခုေခတ္ ေဘာင္းဘီေတြကေနာက္ပုိင္းကတုိတုိ။

အဲေတာ႔ ဆုိင္ကယ္ေနာက္ကထုိင္လုိက္ရင္

ခုံေပၚမွာထုိင္လုိက္ရင္ ေနာက္ပုိင္းက ဟေနေတာ႔

ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ကိုပါျမင္ေနရပါတယ္။

အျမင္မေတာ္ေပမယ္႔ မၾကည္႔လဲျမင္ေနရတာအမွန္ပါဘဲ။

 

လူျဖစ္စေက်ာက္ေခတ္လူသားဘ၀မွာ ဘာမွ၀တ္စရာမလို သဘာ၀အတုိင္း။

ေနာက္ယဥ္ေက်းပါတယ္ဆုိတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ ဖုံးသင္႔တာဖုံးကြယ္သင္႔တာကြယ္။

တကယ္ေတာ႔ ဖုံးကြယ္ျခင္းဆုိတာကလဲ အလွတရားတစ္ခုပါဘဲ။

ခုေခတ္မွာေတာ႔ ကြယ္သင္႔တာ ဖယ္ ဖုံးသင္႔တာကုိလႊတ္ဆုိေတာ႔

အလွေတြေပ်ာက္လုိ႔ေက်ာက္ေခတ္ကိုတျဖည္းျဖည္းျပန္ေရာက္သြားသလုိပါဘဲ။

ကဲ …………………………………….

 

ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

13-8-2013

 

 

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1610 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။