တစ်ခါသားမှာဖြင့် ပေါ့ကွယ်…။
ဘုန်းလက်ရုန်း တန်ခိုးတော် ကြီးမားတယ်ဆိုတဲ့ တောင်လှေကားမြို့စား ကြီးမိုက်တစ်ယောက်
မန်းဂဇက် နိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်ရရှိတော်မူခဲ့သတဲ့…။
ဒန်…ဒန့်…ဒန်…။
အောင်မယ်…နန်းတက်တော့ ခံယူတဲ့ ဘွဲ့အမည်က သတိုးကြီးမိုက် တဲ့ဗျာ…။ လုပ်ပေါက်ကိုက…။
ဟေးဟေး…ပညာရှိ အမတ်ကြီး ကိုရင်စည်သူ တွက်ချက်ပေးတယ်ပြောတာပါပဲဗျာ…။
သတိုးကြီးမိုက် နန်းတက်တဲ့ အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာရှိတဲ့ မာဆတ်ဆိုင်တွေ…၊
ကာရာအိုကေဆိုင်တွေကိုတစ်နေ့တာ ဖရီး ကုသိုလ်ဖြစ် လှူတော်မူစေတယ်တဲ့ ကျောင်းဒကာတို့ရေ…။
အရက်မျိုးစုံကိုလည်း သဒ္ဒါတရားထက်သန်စွာနဲ့ ဖရီးသောက် ခွင့်ပြုခဲ့သတဲ့ဗျာ…။
ပျော်စရာကောင်းလိုက်မယ့်ဖြစ်ခြင်း…။
ဟယ်…တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကြက်သီးမွေးညင်း ထလောက်ပါရဲ့…။
သာဓုပါဗျာ…၊ သာဓု…သာဓု…။
ဘုရင်အသစ်တက်တယ်ဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်း ပုန်ကန်ခြားနားကြသူတွေလည်း ရှိခဲ့တာပေါ့ဗျာ…။
ရမလားလို့ မခန့်လေးစားလုပ်တဲ့ သဘောပေါ့…။
ပုန်ကန်ကြသူတွေထဲ ရဲဘော်ရဲဘက် တေဘော်တေဘက် သောက်ဖေါ်သောက်ဘက်
အုတ်ကျင်းစား ရာဇာဘလက်ချော လည်း ပါနေခဲ့ပါတယ်…။
သတိုးကြီးမိုက် ဟာ ရဲဘော်ရဲဘက်ခြင်း ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ ရာဇာ ဘလက်ချောကို သိမ်းသွင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်…။
စစ်ကို ရှောင်လွှဲဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်…။
မရခဲ့ပါဘူး…။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သတိုးကြီးမိုက်ဟာ ရာဇာ ဘလက်ချောရဲ့ တိုက်ချင်ခိုက်ချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်
မလွှဲမရှောင်သာခဲ့ပဲ စစ်ပွဲကိုသာ ရွေးခြယ်လိုက်ရပါသတဲ့…။
သတိုးကြီးမိုက်လည်း ရာဇာ ဘလက်ချော နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ဆင်၊ မြင်း၊ လား အလုံးအရင်းဖြင့် ချီတော်မူပါတယ်…။
စစ်ပွဲမှာ ဆင်တပ် မြင်းတပ် လားတပ် တွေနဲ့ စီးချင်းထိုးကြပြီးသကာလ ရာဇာ ဘလက်ချောကို် လက်ရဖမ်းမိလိုက်သတဲ့…။
သတိုးကြီးမိုက်ဟာ ရာဇာဘလက်ချော ကို စိတ်နာနာနဲ့ စားသောက်စားပွဲထက်မှာ ပက်လက်လှန်စေပါတယ်…။
ပြီးတော့ လူပုံအလယ်မှာပဲ လက်စွဲတော် သံလျက်နဲ့ လည်လှီးပြီးသတ်တော်မူသတဲ့…။
သတ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ခြင်းကြီးပဲ ရာဇာဘလက်ချော အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ ရင်ဘတ်ထက်မှာ
Prome စားသောက်ဆိုင်မှ မှာယူထားသောဆတ်သားခြောက်ပန်းကန်ကို တင်တော်မူူ၍
Double Black နှင့် မြည်းတော်မူသတဲ့…။
အော် ရက်စက် ကြမ်းတမ်းလွန်းသော ဘုရင် ပါတကား…ကျောင်းဒကာတို့ရေ…။
အဲဒီလို ရာဇာဘလက်ချော အလောင်းပေါ်မှာ ဆတ်သားခြောက်ပန်းကန်တင်ပြီး အရက်သောက်တာကို မှူးမတ်တွေ
ရဲမက်တွေ မြင်တော့ အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြကုန်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်ဗျာ…။
အင်း…အကြောက်တရား…၊ အကြောက်တရား…။
ခေတ်အဆက်ဆက် အကြောက်တရားနဲ့ ကို မကင်းနိုင်ခဲ့ကြပါဘူးကွယ်ရို့…။
မိဖုရားကြီးဘက်လှည့်လိုက်ကြဦးစို့ရဲ့…။
ဒီဇာတ်မှာ မိဖုရား က အရေးတော်တော် ကြီးတယ်လေကွယ်…။
သတိုးကြီးမိုက်ကြီးက နန်းတက်တော့ ငယ်ငယ်က လင်မယားလုပ်တမ်း ကစာဖေါ်ကစားဘက် စိုးမြတ်သူဇာ ကို
မိဖုရားကြီးမြှောက်ခဲ့သတဲ့ကွယ်…။
စိုးမြတ်သူဇာ မိဖုရား ကြီးဟာ လုံးကြီးပေါက်လှ ရွှေဘို မင်းကြိုက်စိုးကြိုက်…။
ယောက်ျားတွေအပေါ် စွဲဆောင်နိုင်စွမ်းလို့ ခေါ်တဲ့ Sexy ဖြစ်လွန်းလို့
သတိုးကြီးမိုက် ဘုရင်ကြီးခင်ဗျာ အနားက တစ်ဖုဝါးမှ မခွာနိုင်အောင် ဖြစ်တော်မူသတဲ့ ကျောင်းဒကာတို့ရေ…။
အော် တဏှာရာဂများ…အတော် ရွံစရာကောင်းပါလားကွယ်…။
ထားလိုက်တော့ …အဲဒီ တဏှာကြီးကို…။
ခိုးသူတစ်ယောက် သောင်းကျန်းတဲ့ ဘက်လှည့်ကြဦးစို့…။
ငအံစာပြားဆိုတဲ့ ခိုးသူတစ်ယောက်ဟာ
ဆင်းရဲမွဲတေမှု တိုက်ဖျက်ရေးဆိုတဲ့ မူကို ကိုင်စွဲပြီး…
ခိုးတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်တော်မူနေသတဲ့…အဲ…ခိုးနေသတဲ့ကွယ်…။
ဒီ သူခိုးက နည်းနည်းထူးခြားပါတယ်…။
ခရိုနီခေါ်တဲ့ သူဌေးကြီးတွေဆီက ခိုးပြီးတော့ ဆင်းရဲသား လူထုကို ပြန်ဝေငှပေးသတဲ့ကွယ်…။
ပရဟိတ သူခိုးပေါ့ဗျာ…။
ကြောင်ဆေးပဲ ထိုးထားသလိုလို ဘာလိုလို…ဟေးဟေး…။
ဆိုတော့…။
ငအံစာပြားဆိုတဲ့ သူခိုးကို ဆင်းရဲသားကျောမွဲလူတန်းစားတွေက အင်မတန်ချစ်ကြသတဲ့…။
ခရိုနီသူဌေးကြီးတွေက အလွန်မုန်းတည်းပြီး လက်ရဖမ်းဆီးပေးဖို့ ဘုရင်ကြီးသတိုးကြီးမိုက် ထံ
တိုင်ကြားကြတယ်ပေါ့ဗျာ…။
သူခိုး ငအံစာပြား ကလည်း သူ့ကို ပြည်သူလူထုက ချစ်လို့ အကာအကွယ်ပေးထားတယ်ဆိုပြီး
လေကြီးလေကျယ်တွေ ပြောတယ်တဲ့…။

ငါ့ကို ဘုရင် ကိုယ်တိုင်ဖမ်းမှ သတ်ခွင့်ရမယ်…။
တခြားသူ ဖမ်းလျှင်တော့ ဘယ်တော့မှ မရဘူးဟေ့…။

လို့ အလုံးကြီးကြီးနဲ့ ထုသတဲ့…။
ဒါနဲ့…။
ဘုရင်လည်း ထောက်လှမ်းရေးဌာနကြီးမှူး အမတ်မင်း ကို ခေါ်ပြီး စကားပြောရတယ်ပေါ့ဗျာ…။
သတိုးကြီးမိုက် ။ ။ ဟယ် အမတ်မင်း…၊
မန်းဂဇက် တစ်ခွင်တွင် ငအံစာပြားဆိုသော ခိုးသူတစ်ယောက်
သောင်းကျန်းနေတဲ့ သတင်း ငါ့ နားထဲအထိရောက်လာပါရောလား…။
နင် ဘာတွေ ထောက်လှမ်းထားပြီးပြီလဲ…၊ ခုချက်ခြင်း လျှောက်တင်စေ…။
အမတ်မင်း။ ။ မှန်လှပါ…၊ ဘုန်းတော်ကြောင့် သူဌေးကြီး ဦးရွှေသွေးနဲ့ သူဌေးကြီး ဦးဈော်ဈော် တို့ အိမ်တွေ
ဖေါက်ထွင်း ခိုးယူခံလိုက်ရကြောင်းပါ…။
သတိုးကြီးမိုက်။ ။ သယ်…။ သူ့ဟာသူ အခိုးခံရတာ ဘယ့်နှယ့်ကြောင့် ငါ့ဘုန်းတော်ကြောင့် ဖြစ်ရသလဲ…။
အမတ်မင်း။ ။ မှန်လှပါ…။ စကားမှားသွားပါတယ် ဘုရား…။ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ…။
သတိုးကြီးမိုက်။ ။ အိမ်း…၊ ငါ့ ဘော်ဘော်တွေ အခိုးခံရတာ ငါအခိုးခံရသလိုပဲ ခံစားရတယ်…။
အမြန်ဖမ်းနိုင်အောင် စုံစမ်းထောက်လှမ်းပါ…။
အမတ်မင်း။ ။ မှန်လှပါ…။ ငအံစာပြားက ကြုံးဝါးထားပါတယ်…။ ဘုရင်မှလွဲ၍ ငါ့ကို မဖမ်းနိုင်…
စွမ်းသူရှိက ဖမ်းကြည့်ကြလို့ ကြုံးဝါးထားကြောင်းပါ…။
သတိုးကြီးမိုက်။ ။ သယ်…၊ ရာရာစစ…၊ တယ်လည်း ဆိုတဲ့ သူခိုးပါလားကွယ့်…။
အမတ်မင်း။ ။ မှန်ပါ…။ ကျွန်တော်မျိုုးကြီးတို့လည်း ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားကြပါတယ် ဘုရား…။
ဒင်းကိုက စွမ်းလွန်းနေတာပါ ဘုရား…။
ထောက်လှမ်းရေးဌာနကြီးမှူး အမတ်မင်း ကလည်း သာသာထိုးထိုးလေး လျှောက်တင်တာပေါ့…။
သတိုးကြီးမိုက်။ ။ ဒီသူခိုးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေ ထောက်လှမ်းထားပြီးပြီလဲ…။
အမတ်မင်း။ ။ မှန်ပါ…။ လှည်းတန်းရပ်တွင်နေသော လုံမငယ် တစ်ယောက်နှင့် ချစ်ကြိုက်ရည်ငံနေတယ်လို့
သတင်းအတိအကျရထားကြောင်းပါ…။
သတိုးကြီးမိုက်။ ။ အေး လုံမငယ် နှင့် မျှားရင် ငအံစာပြား ဘာခံနိုင်မတုန်း အမတ်ကြီးရဲ့…။
အမတ်မင်း။ ။ မှန်ပါ…။ ဘုန်းတော်ကြောင့် ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်းပါ…။
အဲဒီလိုနဲ့ ဘုရင် သတိုးကြီးမိုက်နဲ့ ထောက်လှမ်းရေးဌာနအကြီးအဲ အမတ်မင်းတို့ဟာ သူခိုး ငအံစာပြား ဖမ်းမိဖို့
လှည်းတန်းရပ် က လုံမငယ် အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကင်းပုန်းဝပ် စောင့်တော်မူနေရသတဲ့ကွယ်…။
အသေးစိတ်တွေရေးနေရင် ပေရှည်နေမှာစိုးလို့ …
လုံမငယ် နဲ့တွေ့ဖို့လာတဲ့ ငအံစာပြားတစ်ယောက် အဖမ်းခံလိုက်ရတယ်ပေါ့ဗျာ…။
ချစ်သူနဲ့ တွေ့ရတော့မယ်ဆိုပြီး ငံ့လင့်နေတဲ့ လုံမငယ်တစ်ယောက် မျက်ရည်ဝိုင်းရလေသတည်းပေါ့…။

မေ့မျက်ရည်ဝိုင်း…မေ့မျက်ရည်ဝိုင်း…
တွေးမိလေတိုင်း ငိုချင်တယ်…

အဲဒီသီချင်းကို နောက်ခံထားပြီး လုံမငယ် လွမ်းခန်းပေါ့…။

သတိုးကြီးမိုက်လည်း ငအံစာပြားကို မေးတော်မူတယ်…။
ဟယ် ငအံစာပြား…၊ သင် ဘယ်လက်နက်နဲ့ သေလိုသနည်း…
ငအံစာပြား က ပြန်ဖြေပါတယ်…။
မင်းကြီး ငါ့ကို မိပြီိဆိုတော့ အလိုရှိသလိုသာ သတ်တော်မူပါ…။
ငါ့ဆန္ဒကို မေးရင်တော့ မင်းကြီး မိဖုရား စိုးမြတ်သူဇာ နှင့် တစ်ညလောက် ချစ်ပွဲဝင်ခွင့်ရချင်ပါတယ်…။

ဘုရင်ကြီး သတိုးကြီးမိုက် က တအံ့တဩနဲ့ ပြန်မေးသတဲ့…။
ဟယ် ငအံစာပြား…၊ ငါ့ မိဖုရားကို နင်တမ်းတတယ်…၊ နင်မြင်ဖူး သလား…။

ငအံစာပြားလည်း ဒီလောက်တော့ အပျော့ပေါ့ ဆိုတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့…။

အို…မင်းကြီး၊ ငါအလိုရှိရာနေရာကို တံခါးမရှိ ဓါးမရှိ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်သောအစွမ်း ငါ့မှာရှိပါတယ်…။
ဒါကြောင့် မင်းကြီးမိဖုရားစောဥမ္မာအိပ်စက်တော်မူသော အခန်းတွင်း ထိ ငါရောက်ခဲ့ဖူးပါတယ်…။
မင်းကြီး မြင်ဖူးသလောက် ငါလည်း မြင်ဖူးသည်ဟု မှတ်ပါ…။

ဗုဒ္ဓေါ…။
အာဂသူခိုးပါတကား…။
ငါ့ မိဖုရားကိုများ ငါမြင်ဘူးသလောက် မြင်ဘူးတယ် ဆိုပဲ…။
ဒင်း တို့ ခြင်း ကင်းကင်းရှင်းရှင်း မှ ရှိပါလေစ…။
ဟယ်…ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီလောက်စွမ်းတဲ့ သူခိုး အကြောင်းမဲ့ မသေစေရာ…။
ငါ ခိုးချင်တာရှိ ခိုးခိုင်းရအောင် အသက်ကိုမသတ်ပဲထားဦးမှ တော်မယ် ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့
ငအံစာပြားကို ရွှေတိုက်စိုး ရာထူးခန့်အပ်ပြီး (ဟေးဟေး သူခိုးကို ဘဏ္ဍာတိုက်သော့အပ်ခဲ့တာ ဟိုခေတ်ကတည်းကဗျ…)
သူကောင်းပြုလိုက်သတဲ့ကွယ်…။

About black chaw

black chaw has written 332 post in this Website..