2006 ၏ အေစာပိုင္းေန႔ရက္မ်ားတြင္ ….မိုးျပိဳမည့္ဇတ္လမ္းစတင္ခဲ့ပါျပီ…လူတကာကို ေဟာက္စားလုပ္ေနေသာ ရံုးခန္းအတြင္းမွ ဖုန္းသံကထမည္လာသည္..
..” ကို..ကေလးအင္တာဗ်ဴးေအာင္တယ္ ” ဘာအင္တာဗ်ဴးမွန္းေတာ့မသိ ….
” ေအး…cheer ကြာ….ေတာ္ခ်က္.. ”
” ရန္ကုန္ဆင္းလာခဲ့ေတာ့ ”….
.အမိန္႔သံပါေသာ ေတာင္းဆိုမႈ ေအာက္တြင္ ၾကယ္ငါးပြင့္ဟိုတယ္ၾကီးတြင္ GRO ေခၚ ဧည့္သည္ဆက္ဆံေရးအရာရွိ တာ၀န္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ..အံုးမရွိသည္႔ငနဲမွာ…အထုတ္ေကာက္ဆြဲဆင္းခ် လာေတာ့သည္….
—————————————
”မသြားပါနဲ႔ကေလးရယ္ ” ” မသြားလို႔မရဘူး…အကုန္စီစဥ္ျပီးေနျပီ ”
ေတာင္းပန္သံအဆံုးတြင္ တံု႔ျပန္သံက နင့္ကနဲ…..အံၾကိတ္ထားသျဖင့္…သူ႔ေမးေၾကာေလးမ်ားပင္ ေထာင္ေနျပီ…….
ေပါေၾကာင္ေၾကာင္ဇတ္ကားမ်ားၾကည့္ျပီး….ေလယာဥ္မယ္ျဖစ္ခ်င္ေသာ စိတ္က …ထိုမွ်ျပတ္သားခိုင္မာမည္ဟု…တခ်ိန္က စိုးစဥ္းမွ် မထင္ခဲ့…
..သူေမ႔ေလ်ာ့သြားပါျပီ….တတိယနွစ္ဂ်ာမန္ေက်ာင္းသူဘ၀ က ေတာင္တမန္အင္းမွ တိုင္လံုးၾကီးမ်ားဖက္ျပီး…..စပ္ျဖဲျဖဲႏွင့္ေပးခဲ့ေသာ ..ကတိမ်ားက အရာမထင္ေတာ့…..မန္းေလးက်ံဳးေဘးက …ဒန္တန္႔တန္ ေန႔ရက္မ်ားကို…သူတကယ္ေမ႔ေလ်ာ့ခဲ့ပါျပီ……..
————————————
ေလဆိပ္ Departure ……
ဆံပင္ပိုနီေတးလ္ ေလး…pencil heel ႏွင့္..စတိုင္ပန္အက်ပ္ေလး…၀တ္ထားပံုက …ယခုပဲထပ်ံေတာ့မည္႕ေလယာဥ္ နွင့္အျပိဳင္ ..၀င့္၀င့္ထည္ထည္ရွိလြန္းပါသည္……..
” ကေလး…ကို႔ကိုခ်စ္တယ္ ” ….မ်က္ႏွာ၀င္း၀င္းေလးက …၀မ္းနည္းသည့္အရိပ္အေယာင္လံုး၀ မရွိ…..ပီဘိ အရုပ္သစ္ရထားေသာ…ကေလးငယ္သဖြယ္….
ရင္ထဲတြင္ ဘေလာင္ဆူေနေသာ္လည္း….ဟန္ေဆာင္အျပံဳးျဖင့္…”.အတူတူပါပဲကြာ” ေျပာရင္း….သူ႔ပါးျပင္ေလးကို နမ္းလိုက္သည္…..ထိုအနမ္းက ၇င္ကိုနာက်င္ေစသည့္အျပင္…..မ်က္ရည္က ေပါက္ ကနဲ…….
ဖုန္းေလးဆက္မည့္အသြင္….လုပ္ျပရင္း….ခ်ာကနဲ ..လွည့္ထြက္သြားေသာ..သူ႔ေက်ာျပင္ေလးကို ၾကည့္ရင္း…..အရာအားလံုးကိုကြ်န္ေတာ္ဆံုးရံႈးသြားပါျပီ……..ေကာင္းကင္ေပၚထိုးတက္သြားေသာ …ေလယာဥ္ ႏွင့္အတူ ..ႏွလံုးသားတခုလံုးပါသြားပါျပီ……..
————————————————-

ပ်ံ႕လြင့္ေနေသာ စိတ္တို႕ က ဟိုဒီ ကိုေျပးလႊား လ်က္……ႏွစ္သစ္တခုကိုထပ္မံေရာက္ရွိျပန္ပါျပီ…..ဒါဏ္ရာတို႔ကလတ္ဆတ္ေနဆဲ….
” ကို…ကေလးခြင္႔နဲ႕ ျပန္လာမယ္ ”……ရူးခါမတတ္…ေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ အခ်ိန္ကာလကိုေရာက္ရွိလာပါျပီ……
ေသမတတ္နာက်င္ေစေသာ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းအသဲထဲကို…ထိုးစိုက္ဖို႔ျပန္လာမယ္မွန္းမသိေသာ …ငနဲတစ္ေကာင္မွာ…သတ္ကြင္းထဲသြင္းမွန္းမသိ ေသာ..ႏြားရိုင္းတေကာင္ကို ..ျမဴးတူးတက္ၾကြလို႕……….
……………………………………….
ေလဆိပ္ထဲ….ေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ….သူတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ…ေလေၾကာင္းလိုင္းမွ…..ေလယာဥ္ၾကီးဆင္းသက္လာပါျပီ….
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕.နတ္သမီးပါလာပါျပီ….
….ဂ်င္းပန္အျပာအက်ပ္ ေလးက …ေပ်ာ္ရ႔ႊင္ ျခင္းေတြသယ္ေဆာင္လာပါျပီ……..
“‘ ကို႔ကို…အရမ္းလြမ္းတာပဲ “‘……သူ႕အေျပာမွာ ..အသည္းတစ္ခုလံုး အရည္ေပ်ာ္ခဲ့ပါျပီ……ထိုအခ်ိန္က…ေျမျပင္ကုိ ကြ်န္ေတာ္ထိေတြ႕ေနသလား မေသခ်ာပါ………….ေပါ့ပါးတက္ၾကြလ်က္……..
………………………………………..
အိမ္မပို႕ပဲခ်န္ထားေသာ..ေဒၚ လာအၾကြင္းအက်န္မ်ားမွ…..ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းထားေသာ.ညစာ အျဖစ္အသြင္ေျပာင္းခ်ိန္မွာ……..
သူ႕မ်က္ႏွာေလးက ၀င္းမြတ္ ၾကည္လင္လွ်က္…
” ကုိ႕ …ကိုပဲတခ်ိန္လံုးသတိရေနတာ “‘ ……
” အဲ့ဆိုမေနပါနဲ႕လား …ကေလးရယ္ “‘ သူလိမ္တတ္မွန္းသိလ်က္ႏွင့္ပင္ …..ကြ်န္ေတာ္ယံုခဲ့မိပါျပီ…..
ေခာတ္မွီတိုးတက္ေသာ ..ျမိဳ႕ ျပအေငြ႕အသက္ကို ..သူခံုမင္ႏွစ္သက္မွန္းလည္း….ရိပ္မိခဲ့ပါျပီ…..
လက္စြပ္ေမာင္းကြင္း ေလးကို စြပ္ေပးရင္း…..” ကုိ…ဒါေလးျမင္တိုင္း…ကေလးကိုသတိရေနာ္…ဖြန္မေၾကာင္နဲ႕သိလား…” ထိုအေျပာတြင္ …ကြ်န္ေတာ္…ယစ္မူးခဲ့ပါျပီ……..ရင္ခြင္ထဲေကြးေကြးေလး…တိုးေခြ႕၀င္လာေသာေၾကာင္ေလးလို…..သူ႕အသြင္ က…..အျပစ္ကင္းလြန္းပါသည္….
အရာအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္လည္ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ပါျပီ……….
———————-
” ကုိ ..ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္စုမိျပီလဲ” ”ဟင္ ” ရသမွ်အိမ္ပို႕ေသာ…ငနဲမွာလက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပစရာက…ငါးေထာင္ပင္မျပည္႔….
”မိန္းမေရာ…ယူအံုးမွာလား..ဒီတသက္ ” ”ဒီကိုလာဆိုေတာ့…ေသြးမရွိဘူး..”…. ”.လစာေဒၚလာ**ရာက တက္အံုးမွာလား…. ”
”ဒီဖိနပ္က…ကို႔လစာေလာက္ ရွိတယ္….” အနက္ေရာင္..pencil heel ေလးကို ေမးေငါ့ျပရင္း..ျမန္မာကားမ်ားထဲမွ ဓနရွင္ေလသံႏွင့္.သူေျပာသည္….သူ႔လစာေဒၚလာအထပ္လိုက္..
…ႏွင္႔ ယွဥ္လွ်င္..ကြ်န္ေတာ့္လစာက ကေလးမုန္႕ဖိုးသာသာ….ခနဲ႕တဲ့တဲ့ေလသံက .ကခ်င္ျပည္နယ္ၾကီး မတိုးတက္သည္ကပဲ …ကြ်န္ေတာ့္အျပစ္လိုလို…
ကြာျခားလြန္းေသာ…ဘ၀ႏွစ္ခုကို …အခ်စ္တခုတည္းႏွင့္ ..ဆက္စပ္ရန္ၾကိဳးစားခဲ့ေသာ….ငတံုးတေကာင္၏ ..ဇတ္သိမ္းက …မရႈမလွ…
တခ်ိန္ကသူျမတ္ႏိုးခဲ့ေသာ….ကြ်န္ေတာ့္မာနကို ..နင္းေျခဖ်က္ဆီးသူ က…သူကိုယ္တိုင္……သူ႕မ်က္ႏွာေလး…ကေဒါသႏွင့္အတိ….
ေဒါသႏွင့္..နာေနေသာမာန က…ေျမြတစ္ေကာင္လို ..ေခါင္းေထာင္ထခဲ့ပါျပီ….ျမစ္က်ိဳးအင္း..ဇတ္လမ္းမွာ …ကြ်န္ေတာ္က ဇတ္ပို႕ေနရာက….
ေလယာဥ္မယ္မ်ား…ေဒါသထြက္လွ်င္…မလွပါ….

————————————————-
” လက္မွတ္ဘြတ္ကင္လုပ္ေတာ့….” ” မလိုက္ရင္.ကေလးနဲ႕.ဇတ္လမ္းက ..ျပီးျပီ”…..မာထန္ေနေသာေလသံက.
..သူအရိပ္သံုးပါးကိုနားမလည္ခဲ့..
တကယ္တမ္းထိုမွ်ေလာက္….သူျပတ္သားလိမ့္မည္လဲ ….၀န္ခံရလွ်င္ မထင္ခဲ့…….
”မျဖစ္ႏိုင္ဘူး…ျဖဴေလး…..” ”’…ငါမလိုက္ခ်င္ဘူး….”….မိန္းမတစ္ေယာက္္၏ ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွ
…ၾကိဳးစားရေအာင္…ကြ်န္ေတာ္ေသြးမနည္းခဲ့….
…….တဖက္မွာက …ေအာင္ျမင္စျပဳေနသည့္ …ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္ရႊင္ေသာနယ္ပယ္..ေထာက္ပံ႔ေပးရဦးမည့္ မိဘႏွစ္ပါး
..မာနျခင္းျပိဳင္သည့္ပြဲမွာ….အလဲထိုးခံရမည့္သူက…ကြ်န္ေတာ္….
သူ႔မ်က္ႏွာတင္းတင္းေလးက…တခုခု ျပတ္ျပတ္သားသား…ဆံုးျဖတ္ေတာ့မည့္အသြင္….
” ကို႔ကို အရမ္းစိတ္ပ်က္တယ္…တကယ့္ေယာက္်ားေပ်ာ့….” ေဒါသေၾကာင့္နီျမန္းေနသည္.သူ႔အသြင္က…
..ေပါက္ကြဲေတာ့မည္႔..ယမ္းအိုးသဖြယ္ ..
မတုန္လႈပ္ေတာ့ပါ…ရူးခါ ေအာင္…ေျပာခဲ့ေသာ..စကားမ်ားက…ကြ်န္ေတာ့္ကိုထံုထိုင္းေစခဲ့ပါျပီ….
.ျပန္ေျပာစရာ …….စကားလံုးတစ္လံုးမွ် ကြ်န္ေတာ္…ရွာမေတြ႕ခဲ့….သူမႈန္ေနပါျပီ…သူ၀တ္လာေသာ.
..အမည္း၀မ္းဆက္ေလးက ….ႏွလံုးသားတခု၏ ..စ်ာပန ကိ ု ..ၾကိဳသိေနသေယာင္ေယာင္……
———————————————–
” ေနခဲ့လိုက္ေတာ့…အားလံုးျပီးသြားျပီ…. ” မ်က္ႏွာကိုေစ႔ေစ႔ၾကည့္ရင္းက …သူေျပာသည္..
.ထိုစကားသည္…သူ႕ထံမွၾကားခဲ့ရေသာ…စကားမ်ားအနက္…..ေနာက္ဆံုးစကားျဖစ္ခဲ့ပါျပီ…..
………..ယေန႕ ထက္တိုင္…ျပန္မၾကားရေတာ့….
ရင္ႏွင့္ရင္းခဲ့ပါျပီ…….ဇတ္လမ္းတခု …အမွန္တကယ္အဆံုးသတ္ခဲ႔ပါျပီ……
ရက္စက္စြာျဖတ္ေတာက္ျခင္းခံရေသာ….ငနဲက အရုပ္ၾကိဳးျပတ္….
သူ႕မာနအတြက္ ….ကြ်န္ေတာ့္ကိုစေတးခဲ့ပါျပီ…..ေျပာခ်င္ရာေျပာျပီး…လွည့္ထြက္သြားေသာ..
.ေက်ာျပင္ေလးကို တရိႈက္မက္မက္ …လွမ္းၾကည့္ယံုမွတပါး….ဘာမွမတတ္ႏိုင္ခဲ့….
ႏွစ္ခ်ီၾကာျမင့္ခဲ့ေသာ….ရိုမီယို ဇတ္လမ္း၏ ဇတ္သိမ္းပိုင္းက …ထိုမွ် အေပါစားဆန္လိမ့္မည္မထင္ခဲ့..
အရာအားလံုးသည္….မႈန္ရီေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ပါျပီ…………………..

sorrow

About sorrow

has written 38 post in this Website..

ေသာကေတြနဲ႔ ရက္ကန္းခတ္....မင္းျခံဳဖို႔အတြက္ ပု၀ါတထည္ရက္မယ္...ေႏြးေထြးပါေစ..ဟန္ေန