ေလာကၾကီး  မွာ   က…  လို  အပ္  ေနသူ  ေတြ  အမ်ား  သား  လား  ..တစ္ခ်ဳိ႕  က  ေငြ  … တစ္ခ်ဳိ႕  က  ခ်စ္ျခင္း  ေမတၱာ  … တစ္ခ်ဳိ႕   က   မိဘ ..တစ္ခ်ဳိ႕  က   ပညာ …တစ္ခ်ဳိ႕  က  အသိတရား…တစ္ခ်ဳိ႕  က က်င့္စဥ္  ….

ဒီ  လို   ဒီ  လို  လို  အပ္  ေနတ ာ  ေတြ  မ်ား  လြန္း  လွ  တဲ့  ဤ  ေလာ ကမွာ  ..ကိုယ္  တတ္  နိုင္ တဲ့   အရာ  နဲ႕  ျဖည့္ ဆည္း  ၾကျခင္း  ဟာ  ေလာက  ရဲ႕  အလွတရား  ကို  ပိုလွ  ေအာင္  ေဆးျခယ္  ေပး ေနၾကသူ  ေတြ  ပါ  …

အခု  လည္း…  ၾကယ္ျဖဴ  ေလး  တစ္ပြင့္…သူမ  တတ္  နိုင္  ရာ  နဲ႕  ေလာက  လိုအပ္ခ်က္ ေတြ  ကို  နိုင္သေလာက္  ျဖည့္ဆည္း  ေပး  ေနရွာ  တယ္  ။ သူမ  မွာ  မိဘ  ရွိတယ္  ေမာင္ႏွမ ေတြ  ရွိတယ္  ။  ပညာ  တတ္  ဥစၥာ ဓန  မပူ ရတဲ့  အသိုင္းအ၀ိုငး္  က  ေန  ဖယ္ခြါ  ျပီး  သူမ  တစ္ကိုယ္တည္း  ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းဇရပ္  မွာ  ေန    ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း  ထမင္း စား   အတူ  ေန    မိဘ  မဲ့  ကေလး  ေတြ  စာသင္ ေပး  တယ္   ေလ ။  အသိပညာ  တိုး  လိမၼာ ေအာင္  ဆံုးမ  မယ္  ။  တရား က်င့္ ၾကံ  ရင္း  နဲ႕  တရား  အေတြ႕  အၾကံဳ ေတြ  ကို  လိုအပ္ေနသူ  ေတြ ဆီ စကား၀ိုင္း  ေတြ  လုပ္  .. က်င့္စဥ္  ေတြ  မွ်ေ၀တယ္  ။  ေဆးရံု ေတြ  ကို  သြား  …လူနာေတြ  ကို  အားေပး  တယ္  ။  တရားစကား  ေျပာ  တယ္  ။    ေဟာ ..  သူမ  နိုင္သေလာက္  ေလာက  ၾကီး ကို  ပံ့ပိုး  ျဖည္းဆည္း  ေပး  ေနတာ  ဘယ္ေလာက္  လွပ  ေနပါ  သလဲ…။  ဒါေပမယ့္  ကံၾကမၼာ  အရ  ..  သူမ  က  က်န္းမာေရး  မေကာင္းဘူး..အသည္း  က  လုပ္ငန္းေဆာင္တာ  ပံုမွန္  မလုပ္ နိုင္သမို႕ ဆရာ၀န္  ဆိုသူ  နဲ႕  ခ်ိတ္  ဆက္  ကုသ  ေနရ  ျပန္  ပါတယ္  …။  ဒီေတာ့ ဆရာ၀န္  ကို  လည္း  တရာစကား  ေျပာ  လမ္း မွန္ေတြ  ညႊန္  ..  လို႔  ဆရာ၀န္  ခမ်ာ  တရားလူနာ  ျပန္  ျဖစ္   ရင္းနွီး မွဳ  တစ္ခု  ရွိလာ  ပါ  သည္   ေပါ့..  ခင္ဗ်ာ…။

ဒီ ေတာ့  ဆရာ၀န္  ဆီ  တစ္ပါတ္  ကို  သံုးခါ  ေလာက္  ေဆးသြင္း  ကုသ  ေနခ်ိန္  မွာ  …    လိုအပ္  တဲ့ ေဆးစစ္မွု ေတြ     ၊  Result  ေတြ  ကို  ဆရာ၀န္  ကေလး  က သိပါတယ္  ။   မေကာင္း  ဘူး  ..တကယ့္ ကို  အေျခအေန  မေကာင္း  ဘူး  …။   ဒီမွာ  တင္  …ဆရာ၀န္  ကေလး  ခဗ်ာ ..လိုအပ္  ခ်က္  ရွိလာ  ပါ  တယ္   ..။။။    ေျပာျပီး  ပါေကာ   ေလာက  ၾကီး  မွာ  လိုအပ္  ခ်က္  ေတြ  နဲ႔  ပါ  ..လို႕။

 

အခု   ..ဆရာ၀န္   ကေလး  က  ေတာ့  ..ဒါေလး    လိုအပ္  ေန  ပါ  သတဲ့  ဗ်ာ…

 

ျကယ္ျဖဴေလး  ..  သို ့

 

 

 ျကယ္ျဖဴေလးေရ   …

မင္း    ..  ေပ်ာက္သြားမွာ စိုးတယ္

မင္း  …   တစ္ေယာက္ မွားမွာ စိုးတယ္

လမင္းျကီးလို ၀င္း၀င္း ပ ပ ထြန္းလင္းမျပေပမယ့္

 ျပံဳး ျမျမနဲ ့ အလင္းစူးရွတဲ့ ျကယ္ျဖဴေလးေရ  …..

ဖုန္းဆက္တိုင္း မင္း   ….    မအား

ေက်ာင္းလာျကည့္ေတာ့လည္း    စာသင္ခန္းထဲမွာ အေန  မ်ား  ..

ကိုယ္ပိုင္ အခ်ိန္ေတြ နဲ႕ သြား

မင္း  …  လမ္းေတာ့မမွားေစနဲ ့  

သိလား  …   စိတ္ပူစြာနဲ ့လာျကည့္တိုင္း

မင္း   …   အျပံဳးေတြ ရွိေနဆဲပါပဲ

ေ၀ဒနာေတြက္ို ဘယ္လိုမ်ား ဖယ္ခြာထားလည္း  ခေလးရယ္

မင္းရဲ့ အေျဖအတြက္ ကိုယ္တစ္ကယ္စိတ္မေကာင္းဘူး

ရင္နာစြာ နဲ ့ဖြင့္ေျပာရတယ္   …

မင္း   ….   အျပံဳးေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမလား   

ခဏတာ ေငးသြား  …

လူနာလည္း မင္း     လူနာရွင္လည္း မင္း

ကိုယ္ …   ျငင္းလိုက္ခ်င္တယ္

ဒီ     အေျဖေတြကို   …

မ်က္ႏွာ ပ်က္စြာ   ေျပာျပရတဲ့     

ကိုယ့္ကို   ျပန္အားေပး  …   ျပံဳးေျပာေနတဲ့    မင္း

ျကယ္ျဖဴေလးေရ  …   မင္း  …  ေပ်ာက္သြားမွာ.. စိုး.. တယ္   ..

ေကာင္းကင္မွာ…    ျကယ္ေတြအမ်ားျကီးပါ    .. တဲ့

ဒါေပမယ့္  ..ခေလးရယ္  

အဲဒီ့ ျကယ္ေတြက ကိုယ့္ လူနာေတြျကား လင္းလက္နိုင္မွာလား

မင္းလို    ႏွလံုးသားထဲက လာတဲ့ အျပံဳးေတြ ျပံဳးတတ္မွာလား

သစၥာ စကားေတြကို ေမတၱာထားျပီး… ေျပာျပမွာလား  ..

ပလႅင္ရွိမွ ေဟာ …  ရတဲ့ တရား       ေျပာ..  ရတဲ့ စကား မဟုတ္ဖူး    .. လို ့

ရဲ ရဲ ေတာက္ ေျပာတတ္သူ..-မင္း 

ကန္ေတာ့ပြဲ မလို…စာအိတ္ မပါ

ဒီလို…   စကား၀ိုင္းကို ပိုျကိဳက္တယ္    ဆိုတဲ့ …. မင္း

အင္အားျပင္းစြာနဲ ့ ဆက္ရွင္သန္ပါဦး  ..  လား

ကိုယ္တို ့ စကား၀ိုငိ္းေပါင္းမ်ားစြာ  ..   ျမင္ေနခ်င္ေသးလို ့ပါ  ..

ခေလး  ..  အလင္းမွဳန္ .. ေလးရယ္ပါ ..  တဲ့  ..

 ႏွလံုးသားေတြ တုန္ယင္သြားေစပါတယ္   …

ဒါေေတြဟာ  . တကယ္ေတာ့  ..   ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး  …   တဲ့

ဘာမွ မဟုတ္ဘူး  ..  မေျပာပါနဲ႕  ..   မေျပာ  လိုက္ ပါနဲ ့   ..  လား

ကိုယ္  ..  ရင္နာလြန္းလို ့ပါ  ..   လမ္းျပပါဦး  ..  အလင္းမွဳန္ေလး  ရယ္  ..

ခ်ိဳ ့တဲ့ႏြမ္းပါး တိုင္းရင္းသား ကေလးေတြနဲ ့ မိဘ မဲ့  ကေလးေေတြရဲ့

လက္ေသးေသးေလးေတြ တြယ္ဖက္ဖို ့

ေႏြးေထြးတဲ့ ရင္ခြင္တစ္စံုဟာျဖင့္ ခဏေလးနဲ ့ေတာ့

ကုန္မသြားသင့္ပါဘူး  ..   ျကယ္ျဖဴေလးရယ္ 

ခေလး    …   မင္း အရြယ္   …  မင္း တာ၀န္ေတြ ျငင္းဆန္ျပီး

ထြက္မသြားလိုက္ပါနဲ ့ဦး

ကိုယ္တို ့  အားလံုး    ေမာ့ျကည့္လိုက္တိုင္း

အလင္းစူးရွတဲ့ ျကယ္ျဖဴေလးကို ေတြ ့ျမင္ေနပါရေစ 

နဴးညံ့တဲ့ အျပံဳး   ထူးဆန္းတဲ့ စကားလံုးေေတြနဲ ့

လမ္းညႊန္ျပသ ေဖးကူမပါဦး  …  ျကယ္ျဖဴေလး   ..ရယ္ 

လမင္းျကီးလို   ..    ၀င္း၀င္း ပ ပ  …   ထြန္းလင္းမျပေပမယ့္

စူးရွ တဲ့ အလင္း   ..  ထူးျခားတဲ့ ခ်စ္ျခင္း  ပိုင္ရွင္  ..

ျကယ္ျဖဴေလးေရ   …  မင္းထြက္သြားလို ့ ..  မျဖစ္ဖူးေနာ္     ……..  ။

 

ကုမာရီ

 

( ဤကဗ်ာ  ကို  တကယ့္ ဆရာ၀န္  စစ္စစ္  မႏၱေလး  မွာ  ရွိေနသူ  တစ္ေယာက္  က  ေရးဖြဲ႕ ထား  တာျဖစ္   ျပီး  သူ႕ရဲ႕  ၾကယ္ျဖဴေလး  ဆီ  ေပး  ထား တာ ကို..  အကၽြနု္ပ္  မဟာျမန္မာ  က  ၀င္၍  ေဖၚေကာင္  လုပ္  ခံစား  ေပးျခင္း  ျဖစ္ပါ  သည္  .  ဆရာ၀န္  ေတြ  လည္း   စာေပ  မွာ  မညံ့  ေၾကာင္း  ပါ  ခင္ဗ်ာ  )

 

 

မဟာျမန္မာ

About Mahar Myanmar

Mahar Myanmar has written 16 post in this Website..