အပိုင္း (၂)

 

အံ့ၾသဖြယ္ရာပင္ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းတုိ႔ၿပည့္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ထင္မွတ္မထားစြာနဲ႔ သူဟာ အဲဒီေန႔က

 

Business Talk မွာေၿပာမယ့္ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ၃ဦးထဲက

 

တစ္ဦးၿဖစ္လို႔ေနသည္။ ၿပန္ေတြ႔ခြင့္ရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိေသာ္လည္း သူ႔ကို

 

အဲဒီလို ေအာင္ၿမင္ေနတဲ႔ကုမၸဏီပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ၿဖစ္လိမ့္မည္ဟု ထင္မထား။

 

သူေၿပာတဲ႔ စြန္႔ဦးတီထြင္မႈအေၾကာင္းေတြ၊ လုပ္ငန္းအေၾကာင္းေတြ နားေထာင္ရတဲ႔ အရသာကို ကၽြန္မ ဘာႏွင့္မွ မလဲႏိုင္။

 

သူ႔စကားေတြေသခ်ာနားေထာင္မိေတာ့မွ သူဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးစားအထင္ၾကီးစရာေကာင္းတဲ႔

 

လူေတာ္တစ္ေယာက္ဆိုတာ ပိုေသခ်ာလိ႔ုသြားသည္။

 

ဘယ္အရာက ေစခိုင္းခ႔ဲသလဲဆုိတာ ကၽြန္မအေၿဖမရွာခ်င္ ရွင့္ကို ရွင္အၿဖစ္ပဲ ကၽြန္မစြဲလမ္းမိသြားခဲ႔တာပဲ ဦးသားေမာင္။

 

ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာက ရွင္ဟာ ေလးစားဖြယ္ရာလူတစ္ေယာက္မဟုတ္လည္း

 

ကၽြန္မ ရူးသြပ္မႈကို ရပ္တန္႔လုိ႔ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။

 

အဆိုေတာ္ ခ်မ္းခ်မ္းဆိုထားတဲ႔ “ထူးဆန္းတဲ႔အခ်စ္” ဆုိတဲ႔သီခ်င္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို အခုမွပဲ

 

သေဘာေပါက္သလိုလို သူ႔အသံကိုနားေထာင္ရင္း

 

သူ႔မ်က္ႏွာကိုေငးၾကည့္ရင္း သေဘာက်တဲ႔စိတ္ေတြ၊ အခ်စ္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားၿဖစ္တည္လာတာအံ့ၾသဖု႔ိေတာ့ေကာင္းလွပါသည္။

 

ေခတ္လူငယ္ပီသစြာေနခဲ႔ေသာ္လည္း ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးမွာေတာ့ ကၽြန္မဘက္ကစတင္မိတ္ဆက္ဖို႔ဆုိတာ သိပ္ေတာ့မလြယ္လွ။

 

မိန္းမတုိ႔ကုေၿႏၶေရႊေပးလို႔မရဟူေသာ စကားပုံကိုလက္ကိုင္ထားက်င့္သုံးေနတဲ႔မိန္းကေလးမ်ိဳးမဟုတ္ေပမယ့္

 

ကၽြန္မဘက္ကစၿပီး သူ႔ကိုစကားစေၿပာဖို႔ရာ လုံးဝမၿဖစ္သင့္ဟု ဦးေႏွာက္ကေရာ ႏွလုံးသားကပါ ဆုံးၿဖတ္ထားၿပီးသား။

 

ေရစက္ဆုိတာတကယ္ရွိရင္ေတာ့ တစ္ေခါက္တစ္ခါၿပန္ေတ႔ြအုံးမွာပါလို႔ ခပ္ေရးေရးေလးေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ႔ပဲ

 

အိမ္ၿပန္ဖို႔ေတြးလိုက္ရေတာ့သည္။ အဲလိုနဲ႔ ေနာက္အၿပန္အလွည့္မွာ ကၽြန္မႏွင့္သူ ပက္ပင္းတိုးပါေတာ့သည္။

 

ဒါကိုပဲ ကၽြန္မက ေရစက္လို႔ ဇြတ္မွိတ္ယုံပစ္ေတာ့တာပင္။

 

ုလက္ထဲမွာဖိုင္တစ္ခုကိုငုံဖတ္ရင္း လက္ကိုင္ဖုန္းကိုတစ္ဖက္မွကိုင္ကာ ေလွ်ာက္လာတဲ႔သူ႔ကို

 

မၿမင္ဘဲ ကၽြန္မကဝင္တိုက္မိေတာ့တယ္။

 

ပထမဆုံးသတိထားမိတာက ႏွာေခါင္းထဲအတင္းတုိးေဝွ႔ဝင္လာတဲ႔ အေကာင္းစားေရေမႊးန႔ံ။

 

Mont Blanc လား Bvalgari လား Hugo Boss လား။

 

တစ္ခုခုေတာ့ၿဖစ္လိမ့္မည္။ ေၾသာ္ သူေဌးေတြမ်ား ေရေမႊးရန႔ံနဲ႔တင္ မိန္းကေလးေတြကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပံုရတယ္။

 

ထုိအခ်ိန္ထိပင္ သူဟာ ကၽြန္မဟာ သူ႔ကို ဦးသားေမာင္ မွန္းမသိေသးပါ။

 

ကိုယ္မွားသည္မုိ႔ ေတာင္းပန္ဖို႔ ထိုသူကိုဖ်တ္ခနဲေမာ့ၾကည့္မိေတာ့မွ

 

ဝါးးးးးးး အနက္ေရာင္ေတာက္ေတာက္ မ်က္ဝန္းရဲ႕အၾကည့္စူးစူးေတြက လူကိုဖမ္းစားႏိုင္လြန္းသည္။

 

ရုတ္တရက္ “ေဆာ္ရီး” ေၿပာဖို႔ပင္ေမ့သြားရသည္အထိ။

 

သတိဝင္လာမွသူ႔ကို “ကန္ေတာ့ေနာ္ ဦးသားေမာင္ ကၽြန္မရုတ္တရက္ေနာက္ၿပန္လွည့္လိုက္မိလို႔ပါ

 

ေတာင္းပန္ပါတယ္” ဟု ခပ္သြက္သြက္ေၿဖရွင္းရေတာ့တယ္။

 

ကၽြန္မက သူ႔နာမည္ကိုသိေနေတာ့ သူက ဘယ္လုိလဲဟူေသာ မ်က္လုံးနဲ႔တစ္ခ်က္ၾကည့္လာသည္။

 

ေနာက္မွ ကၽြန္မက သူတုိ႔ေဟာေၿပာပြဲလာတဲ႔သူမွန္းသိသြားပုံရတယ္။

 

သူက “never mind” ဟု ခပ္တုိးတိုးၿပန္ေၿပာကာ ေရွ႕ဆက္သြားဖို႔ ဟန္ၿပင္သည္။ အဲဒီမွာမွ ၿပႆနာကစေတာ့သည္။

 

သူ႔အက်ီတြင္ တပ္ထားေသာ ေရႊၾကယ္သီးတစ္လုံးတြင္

 

ကၽြန္မရဲ႕ ဆံႏြယ္တို႔က မဆင္မၿခင္ၿငိေနေၾကာင္းသိလုိက္ရတယ္။ ေအာ္ ကၽြန္မတင္ရွင့္ကိုေၾကြတာမဟုတ္ဘူး

 

ကၽြန္မဆံပင္ေတြကေတာင္ ရွင့္ကိုၿငိေနပါေရာလား။ သူကဖုန္းကိုခပ္ၿမန္ၿမန္ခ်ရင္း ကၽြန္မဆံပင္ေတြကိုရွင္းေပးဖို႔ၿပင္သည္။

 

ဒါေပမယ့္ သူ႔လက္တစ္ဖက္တြင္ ဖိုင္ကကိုင္ထားေသးတာမုိ႔ ထင္သေလာက္အရာမတြင္။

 

ကၽြန္မရဲ႕ဆံပင္က ဆံလုံးတအားေသးၿပီး ဖြာေနတတ္တာေၾကာင့္ ကၽြန္မလည္းအၿမဲစိတ္ညစ္ခ႔ဲရတာ။

 

သူ႔ကိုကူၿပီး ကၽြန္မဆံပင္ေတြၿဖဳတ္ေပးဖို႔ ေခါင္းငုံ႔ေတာ့

 

သူ႔နဖူးနဲ႔ ကၽြန္မနဖူးတို႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ၿပန္သည္။ ဒါကို နပဖူးစာလို႔ ကၽြန္မကလည္း ယူဆပစ္လိုက္ေတာ့တာတယ္။

 

သူနဲ႔ကၽြန္မ နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႕နဲ႔ပင္ ကၽြန္မဆံပင္မ်ားကို ၅မိနစ္ေလာက္ရွင္းယူလိုက္ရတယ္။

 

ဆံပင္ေတြရွင္းရင္း စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ရယ္လိုက္ၾကရင္းနဲ႔

 

ရင္းႏွီးမႈတစ္မ်ိဳးရလိုက္သလိုပင္။ ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ သူနဲ႔ခုလို နီးနီးကပ္ကပ္ရွိေနရတာကို စိတ္ထဲမွာ ေႏြးေထြးေနမိတယ္။

 

သူကၿပန္ဖို႔ႏႈတ္အဆက္မွာ သူ႔ရဲ႕ visiting card ေလးေပးသြားတယ္။ အကူအညီလိုရင္ ဆက္သြယ္လိုက္ပါတဲ႔။

 

ကၽြန္မဘက္က ဖုန္းနံပါတ္ၿပန္ေပးလိုက္ခ်င္ေပမယ့္ ကိုယ္ကသူ႔လို Business Man မဟုတ္ေတာ့ ကတ္ေတြဘာေတြမရွိေခ်။

 

ဒီအတိုင္းၾကီး ဖုန္းနံပါတ္ေပးမယ္ လိုက္မွတ္ဆုိရအာင္လည္း သူကကိုယ့္ဖုန္းကိုမေတာင္း။

 

ခပ္ညစ္ညစ္နဲ႔ သူေပးတဲ႔ကတ္ေလးကိုယူရင္း “ဟုတ္ကဲ႔” ဟုသာ ေၿပာၿဖစ္ခဲ႔တယ္။

 

ထိုေန႔က ကၽြန္မရဲ႕ဆံပင္မွာ သူ႔ေရေမႊးန႔ံခပ္သင္းသင္းေလးစြဲက်န္ရစ္ခဲ႔သည္။

 

လူကအိုက္စပ္စပ္ခံစားေနရေပမယ့္လည္း သူ႔ေရေမႊးန႔ံေပ်ာက္သြားမွာစိုးကာ

 

ေခါင္းမေလွ်ာ္ၿဖစ္ခဲ႔။ သူနဲ႔ဆုံၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္းကို အစက ပန္းကိုေၿပာၿပမည္ဟု ရည္ရြယ္ေသာ္လည္္း

 

သူ႔အေပၚထားတဲ႔ခံစားခ်က္တုိ႔ တစ္ေယာက္ေယာက္အား ဖြင့္ေၿပာၿပလိုက္လွ်င္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ၿဖစ္သြားမွာစိုးသည့္အလား

 

မေၿပာပဲေနအုံးမည္ ဟု ဆုံးၿဖတ္လိုက္သည္။

 

ရွင္နဲ႔ ပက္သက္တဲ႔ ကၽြန္မႏွလုံးသားကို ဘယ္သူမွမသိေအာင္ ကၽြန္မ တိတ္တိတ္ေလးသိမ္းဆည္းထားတယ္။

 

ကၽြန္မရွင့္ကုိ အရမ္းခ်စ္မိသြားတယ္။ ဒါကို ရွင္တစ္ေယာက္ကလြဲ ဘယ္သူမွမသိေစရဘူး ဦးသားေမာင္။

 

အဲဒီညက ဘုရားရွိခိုးေတာ့ တစ္ခါမွမေတာင္းဖူးေသာ “ဆု” ဆိုတာကိုေတာင္းၿဖစ္ခဲ႔တယ္။

 

“တပည့္ေတာ္မ သူ႔အေပၚထားေသာ ေမတၱာတရားစစ္မွန္ခဲ႔ပါလွ်င္ သူႏွင့္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ထပ္ဆုံရပါေစသား” ။

 

========================================================

 

အပိုင္း (၃) ေမွ်ာ္ …..

About သူကေလး

Thu Thu Htet has written 37 post in this Website..

My personalities is just the way I am & My attitude depends on who u are :)