nnzjpeg                                                        ၂၀၀၅ ခုႏွစ္က နုိင္ငၤစံု ယဥ္ေက်းမႈ ကပြဲမွာ ရိုက္ခဲ့တဲ့ပံုေလးပါ။

ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္းမႈိင္းပ်ပ်ေတြနဲ ့ေတာင္ေတြရဲ ့အလယ္ခ်ိဳင့္ထဲမွာ လွပတဲ့ ျမိဳ ့ေလးက

က်ေနာ့္ဘ၀ လမ္းေၾကာင္းေတြ ေျပာင္းသြားေအာင္၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ လမ္းခင္းေပးလိမ့္မယ္လို ့ တစ္ခါမွ မေတြးမိခဲ့ပါဘူး..

လူတစ္ေယာက္က ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘ၀လမ္းကို ဦးတည္ျပီး ေလွ်ာက္ေနေပမယ့္…..
လူဟာ ကံဇာတ္ဆရာ စီမံမႈအတိုင္း ကျပရတယ္ဆိုတာေလးပါ

ကိုယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္ထဲမွာ မပါေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ရင္ မျဖစ္လို ့မရ၊ျဖစ္လာရပါတယ္ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ ့ ေနရာမွာ ျဖစ္လာဘို ့ကလည္း တစ္ခ်ိဳ ့က ကူညီသူ ၊ တစ္ခ်ိဳ ့က ဖိႏွိပ္သူ အျဖစ္ ပါရမီ ျဖည့္ရေတာ့တာပါဘဲ။ သူတို ့လည္း ေရွာင္လႊဲလို ့မရပါဘူး။ ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ
ေျပာင္းဖူးေလး ကို ဖတ္ဘူး ထားရင္ က်ေနာ္ ဇာတ္ထဲကို ပန္းခ်ီဆြဲဘို ့လိုက္သြားတာ မွတ္မိမွာပါ
က်ေနာ္က ပန္းခ်ီဆရာျဖစ္ခ်င္တာ တအားဘဲ..

က်ေနာ့္မိဘေတြမွာ မန္းေလးစာနယ္ဇင္း တိုင္းသမနဲ ့ဆက္သြယ္ျပီး က်ေနာ္တို ့တနယ္လံုးကို စာေပျဖန္ ့ခ်ိေရးလုပ္ရင္း ဖြင့္ထားတဲ့ စာအုပ္ဆိုင္ရွိပါတယ္..။ဆိုင္မွာ စာလာဖတ္ေနၾက ဆရာထြန္းဆိုတာရွိတယ္..။ သူက မႏၱေလးက ေဗဒင္ေဟာတဲ ့ဆရာ..။ က်ေနာ္က ပန္းခ်ီနဲ ့ေအာင္ျမင္မလားလို ့ေမးဘူးပါတယ္
သူက မင္း တစ္ျခား အနုပညာနဲ ့ပို ေအာင္ျမင္သြားမယ္လို ့ေဟာေတာ့.. လက္မခံခဲ ့ပါဘူးကိုယ္မွ တစ္ျခား အနုပညာ မလုပ္တတ္တာ.
ဇာတ္ထဲ လိုက္ရတာကလည္း အိမ္မွာ ဘာသာေရး ၊လူမႈေရးေတြေၾကာင့္ အိမ္ကသြားထြက္မွ ကိုယ္သိခ်င္တဲ ့၊ ရွာေဖြခ်င္တဲ ့အမွန္တရားတခုကို ရနိုင္မွာမို ့ စြန္ ့စားျပီးထြက္ရတာ..လူက ၁၆ ႏွစ္ေတာင္ မျပည့္တတ္ေသးပါဘူး
ဒီေတာ့ ဘ၀ရပ္တည္ဘို ့ စားဘို ့ အလုပ္နဲ ့ေနရာ လိုေနျပီေလ။ ေရႊဘို ကားဂိတ္က လဘက္ရည္ဆိုင္ေလးမွာ အလုပ္စံုစမ္းရင္း ဇာတ္မွာ ပန္းခ်ီဆရာလိုတယ္ဆိုလို ့ ေကာက္လိုက္သြားတာ။ အစားအေသာက္ဆင္းရဲလိုက္တာ.. အိမ္မွာ မိုးလင္း လဘက္ရည္နဲ ့ထမင္းေၾကာ္၊ နန္းၾကီးသုပ္ စားေနၾကေကာင္ ….မိုးလင္းရင္ ဘာမွမစားရဘူး။ အိမ္မွာက အသားဟင္းမပါရင္ ထမင္းမျဖစ္၊ ေန ့တိုင္းစားေနရတာအိမ္ကိုေတာ့ လြမ္းတယ္..ဒါေပမယ့္ မျပန္ေတာ့ဘူးလို ့ဆံုးျဖတ္ထားတာကိုး..
တစ္ကယ္တမ္းၾက ဇာတ္ထဲမွာ ၂လ နီးပါးဘဲ ပန္းခ်ီဆရာျဖစ္ခဲ ့တာ ။ ကံၾကမၼာက စ”ျပီေလ..
က်ေနာ္လိုက္ရတာက မင္းသား၃ ေယာက္ ကတဲ ့ဇာတ္ပြဲပါ

ေခါင္းေဆာင္မင္းသားက အဖြဲ ့သားအားလံုးအေပၚမွာရင့္တယ္..
ကိုယ္နဲ ့က လိုင္းမတူလို ့အရင္ ကဘာမွ မျဖစ္ေပမယ့္ရွမ္းျပည္ကျပန္ဆင္းလာေတာ့ မိုးကုတ္မွာ ကရတယ္….
ေဆာင္းတြင္းဆိုေတာ့ ေအးလိုက္တာ။ ေပ်ာ္တယ္အညာသားေလ..ထူးဆန္းတာေတြ ေတြ ့လို ့တျခားေတာ့ မဟုတ္ဘူး
ေရခြက္ေလးထဲကို ေရထည့္ ျပီး ဇာတ္ရုံ အျပင္မွာ ၅ မိနစ္ေလာက္ထားလိုက္ရင္ ေရခဲ ျဖစ္ေနျပီအဲဒါကို သေဘာက်တာ..
ကျပီး ၂ ည ေျမာက္မွာ ေခါင္းေဆာင္မင္းသား ေခၚတယ္ဆိုလို ့သြားတာေပါ့ဘာကိစၥ ရွိလို ့လဲလို ့ေမးေတာ့..
မနက္ကို မႏၱေလး ဆင္းမလို ့ ငါ့ ေ၀ါ့ကင္းရႈး ေလွ်ာ္ေပးစမ္းပါတဲ ့..
ဟာ….ကိုယ့္အိမ္မွာေတာင္ ကိုယ့္အက်ီ္ ္ ကိုယ္ေလွ်ာ္မ၀တ္ခဲ ့ရဘူး၊ သူ ဒီလို ခိုင္းတယ္..။ ေနာက္ ကိုယ့္တာ၀န္က ဒါမဟုတ္ဘူး..ပန္းခ်ီဆြဲဘို ့ဘဲေလ..

အေျခအတင္ ့ေျပာရတာေပါ့ ..ဒါက်ေနာ့္တာ၀န္မဟုတ္ဘူး..မလုပ္နိုင္ဘူးလို ့။ ဒီမွာ သူက ျခိမ္းေျခာက္တာဘဲ..
ငါခိုင္းတာ မလုပ္ရင္ မင္း မနက္ဇာတ္က ထြက္သြားရေအာင္ ငါလုပ္လို ့ရတယ္ေပါ့..
က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ေဒါသျဖစ္တာ။ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ အေျခအေနကလည္း မွီတြယ္စရာ လိုေနေသးေတာ့..စဥ္းစားရတယ္..
ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ္လုပ္ေပးရတာပါဘဲ။ အဘြားနဲ ့ အေဒၚေတြသာေတြ ့ရင္ ေတာ့ ရင္ကြဲမွာ..
မင္းသားက သူ ့ညီ တစ္၀မ္းကြဲကို အေဖၚ ထည့္ေပးတယ္က်ေနာ္ ဘိနပ္ ေလွ်ာ္ေပးရတာ ည ၃နာရီေလာက္ရွိေနျပီ
ေအးလိုက္တာ..ေရက က်င္ေနတာဘဲ..။ ကိုင္လို ့ကိုင္ထားမွန္းေတာင္ မသိရဘူး။ႏွင္းေတြကလည္းက်ေနတာ..
ျပီးတာနဲ ့ဘိနပ္ကိုေပးရင္း သူ ့ညီကို က်ေနာ္ ေျပာတယ္
မင္းအကိုက ငါ့ မာနကို ေစာ္ကားလိုက္ျပီငါမင္း အကိုကို လက္စားေခ်မယ္လို ့ေျပာလိုက္ပါ” လို ့။
သူ ့ညီက ျပန္ေျပာတာေပါ့..မင္းသားက လာေမးတယ္ “ မင္းက လက္ခ်င္း ယွဥ္မလို ့လား”တဲ ့။
က်ေနာ္က မလုပ္ပါဘူးလို ့တစိမ့္ စိမ့္ ေတြးျပီး နာက်ဥ္ေအာင္ လုပ္မွာပါရိုးသားစြာနဲ ့ေပါ့ လို ့ေျပာေတာ့ သူက ရယ္ေမာျပီး
မင္းစိန္ေခၚတာကို ငါ လက္ခံတယ္”တဲ ့..
ေနာက္ရက္ မိုးလင္းတာနဲ ့ ေစတီေလးတစ္ဆူကို က်ေနာ္သြားပါတယ္ ေနာ္ လူငယ္ဆိုေတာ့ ေျပာသင့္ မေျပာသင့္ မစဥ္းစားဘဲ.. ဘုရားမွာ မ်က္ရည္က်ရင္းသစၥာ ဆိုခဲ ့ပါတယ္
အရွင္ဘုရား….ယေန ့မွ အစ တပည့္ ေတာ္ေခါင္းေဆာင္မင္းသား ျဖစ္ေအာင္ က်ိဳးစားပါမည္
အခု အသက္ ၁၆ ႏွစ္ပါဘုရားတပည့္ေတာ္အသက္၂၀ ျပည့္ လို ့မွ ေခါင္းေဆာင္မင္းသား မျဖစ္ခဲ ့ရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၾကိဳးဆြဲ( ဆြဲၾကိဳး)ခ်ျပီး သတ္ေသပါမယ္ ဘုရား” လို ့ သဲေတြကိုင္ျပီး သစၥာ ဆိုခဲ ့ပါတယ္
က်ေနာ္ အျပင္းအထန္ေလ ့က်င့္ပါတယ္။သေဘာေကာင္းတဲ ့မင္းသားအလတ္ဆီမွာ အက သင္တယ္..မင္းသမီးေတြကို ေ၇ခပ္ေပးျပီး အကသင္တယ္ကံၾကမၼာ အလွည့္ အေျပာင္းနဲ ့ၾကိဳးစားမႈေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္ထဲနဲ ့လက္ေထာက္မင္းသား ျဖစ္ခဲ ့ပါတယ္
(
တခ်ိဳ ့ဆို ယိမ္းမင္းသား အျဖစ္နဲ ့ အနည္းဆံုး ၅ႏွစ္ေလာက္ၾကာပါတယ္)
၁၈ႏွစ္အရြယ္မွာေတာ့ ဇာတ္ တဖြဲ ့လံ ုးကို ဦးေဆာင္ကျပနိုင္တဲ ့ ေခါင္းေဆာင္မင္းသားျဖစ္ခဲ ့ပါေတာ့တယ္
ေခါင္းေဆာင္ မင္းသားျဖစ္ျပီး ၅ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဘိနပ္ေလွ်ာ္ခိုင္းတဲ ့မင္းသား ဇာတ္ပြဲနဲ ့က်ေနာ့္ ဇာတ္ ပြဲေတာ္တစ္ခုမွာအျပိဳင္ကရပါတယ္….
ဘိနပ္ေလွ်ာ္တုန္းက က်တဲ ့မ်က္ရည္က ဒီအခ်ိန္ေရာက္မွ ေျခာက္ေတာ့တာပါ
ပြဲခင္း၂ ခု ယွဥ္ကမယ့္ ပထမ ည ကတည္းက သူ ့ဆီကို သြားေတြ ့ပါတယ္သူမွတ္မိတယ္ဒါေပမယ့္ ပြဲျပိဳင္ကမယ့္ မင္းသားဆိုတာ သူမသိခဲ ့ပါဘူးက်ေနာ္ေျပာျပမွ သူသိတာပါ။ သူ က်ေနာ့္ကို စိုက္ၾကည့္ ေနတာ အၾကာၾကီးဘဲ။
ျပိဳင္ျပီ ဆိုမွေတာ့ဗ်ာ..။ သူ ့ပြဲခင္းမွာ လူ မရွိသေလာက္ျဖစ္ေအာင္ကို ပညာကုန္ ကျပခဲ ့တာပါ
ဒါ အက ျပိဳင္တာ မဟုတ္ဘူးမာနနဲ ့ေယာက်ာ္း တစ္ေယာက္ရဲ ့သိကၡာကို ျပိဳင္တာေလ
၃ ည ကတာပါ။ ေနာက္ဆံုးည ႏွစ္ပါးသြားျပီးေတာ့ က်ေနာ္ သူ ့ဆီ ကို သြားပါတယ္လဘက္ရည္ မုန့္၊ စီးကရက္ဘူးေတြနဲ ့ပါ..
သူစားပါတယ္ လက္ခံပါတယ္
က်ေနာ္ကလည္း ဘာမွ မေျပာဘဲ သူကထားတဲ ့ေတာင္ရွည္ပုဆိုးေတြကို ယူေခါက္ေပးေနတာပါ
က်ေနာ္ မေပ်ာ္ပါဘူး၀မ္းနည္းေနတာဘဲ သိပါတယ္
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္သူ ့ကို “ အကို ဘိနပ္ေလွ်ာ္စရာရွိေသးလား” လို ့ေမးပါတယ္
သူက်ေနာ့္ကို လွမ္းဖက္ျပီး “ ငါ မင္းကို ရႈံးသြားျပီ” လို ့ေျပာပါတယ္
သူ မ်က္ရည္က်ေနပါတယ္က်ေနာ္လည္း မ်က္ရည္က်ေနခဲ ့တာပါဘဲ
သူ က်ေနာ့္ ဆရာပါ….
ေအာင္ျမင္တဲ ့မင္းသားတစ္လက္ျဖစ္ဘို ့ သူ ပါရမီ ျဖည့္ ေပးခဲ ့တာပါ…..။ အဲဒီကတည္းက လက္စားေခ်တဲ ့အလုပ္ကို မလုပ္ေတာ့တာ ခုထိပါဘဲ..

ေလာကဟာ ဆန္းၾကယ္ပါတယ္တခ်ိဳ ့အျဖစ္ေတြက စိတ္ကူးယဥ္တာထက္ ပိုျပီး ဆန္းၾကယ္တတ္ပါတယ္..
ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ကယ္ျဖစ္ခ်င္ တစ္ကယ္လုပ္ပါ….မျဖစ္နိုင္တာ မရွိပါဘူး……မျဖစ္ေသးတာဘဲ ရွိတာပါ

ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မေမ့နိုင္တဲ့ ေအာင္ေျမ မိုးကုတ္ျမိဳ ့ေလးကို က်ေနာ္ ခ်စ္ပါတယ္..

မိုးကုတ္ျမိဳ ့သူေလး ထက္ထက္မိုးဦးက အင္တာဗ်ဴးမွာ ေမလ ၈ ရက္ဖြားလို ့ေျပာေတာ့

ေမြးလ ေမြးရက္တူတဲ့ က်ေနာ္လည္း ျပန္ေတြးရပါတယ္..

ေမလ ၈ရက္ဖြား ေက်ာက္ေလးတစ္လံုး မိုးကုတ္မွာ ေအာင္ေျမနင္းျပီး အဘိုးတန္ေက်ာက္ေလး ျဖစ္ခဲ့ေတာ့

ခ်စ္ေသာမိုးကုတ္ကို က်ေနာ္ ေမ့လို ့ ဘယ္ရနိုင္ပါ့မလဲ..

ခ်စ္လဲ ခ်စ္ဆဲ……

လြမ္းလဲ လြမ္းဆဲပါ ….မိုးကုတ္ေျမ။

 

ေက်ာ္စြာေခါင္

About ေက်ာ္စြာေခါင္

kyaw swar kaung has written 80 post in this Website..

ပန္းခ်ီကို လူမွန္းသိတတ္စကတည္းက အရိုက္ႏွက္ခံျပီး သင္ယူဆည္းပူးခဲ့ပါတယ္.. 3D Animation အတြက္ ပန္းပုရုပ္ေလးေတြ ဖန္တီးပါတယ္..။ ကဗ်ာေရးတယ္..စာေရးပါတယ္..။ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ စာကို အသည္းအသန္ဖတ္ပါတယ္..။