အပိုင္း (၃)

 

သူ႔ရဲ႕ visiting card ကိုရခဲ႔ေပမယ့္ သူ႔ဆီ ကၽြန္မ မဆက္သြယ္ၿဖစ္ခဲ႔ဘူး။

 

ဘယ္ေလာက္ပဲ ေယာက်ာ္းေလးဆန္ဆန္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေခတ္ေရွ႕ေၿပးေနတဲ႔

 

မိန္းကေလးၿဖစ္ေနပါေစ ကၽြန္မရွင့္ကိုစၿပီး မဆက္သြယ္ရဲခဲ႔ဘူး ဦးသားေမာင္ရယ္။ ၿပီးေတာ့ ကံတရားဆိုတဲ႔အရာကိုလည္း

 

ကၽြန္မ ခပ္ေရးေရးေလးေမွ်ာ္လင့္ေနမိေသးတယ္။ ကၽြန္မတို႔ၿပန္ဆုံၾကအုံးမွာပါလို႔ေပ့ါ။

 

တကယ္ပဲ ၿမားနတ္ေမာင္က ကၽြန္မကိုပစ္မထားတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္မဆုေတာင္းတုိ႔ပဲၿပည့္ခဲ႔သလားမသိ။

 

ေနာက္ႏွစ္ပတ္အၾကာမွာ ကၽြန္မတို႔ ဒုတိယအၾကိမ္ထပ္ဆုံေတြ႔ခဲ႔ပါသည္။ အဲဒီေန႔က ေတြ႔ဆုံပုံက်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။

 

သူကတစ္ၿပန္ ကၽြန္မကိုအကူအညီကိုေတာင္းခံရတာၿဖစ္ေလသည္။ သူလိုသူေဌးတစ္ေယာက္က

 

ကၽြန္မလိုငခၽြတ္မေလးဆီမွာ အကူအညီေတာင္းရတယ္ဆုိတာ သူမ်ားေတြၾကားရင္ ရယ္ခ်င္ရယ္လိမ့္မယ္။

 

ဒါမွမဟုတ္ လုပ္ဇာတ္ၾကီးလို႔ထင္ခ်င္လည္းထင္ၾကမယ္။

 

ဒါေပမယ့္ ဒီအၿဖစ္အပ်က္ကတကယ္ကိုၿဖစ္ခဲ႔တာပင္။ အဲဒီေန႔က ရာသီဥတုက

 

ေငြမွင္ေရာင္သန္းလို႔ေနတယ္လုိ႔ ကၽြန္မကေတာ့တင္စားခ်င္ေသးရဲ႕။

 

မနက္လင္းစအခ်ိန္ ကန္ေဘာင္ေပၚမွာသူလူသိပ္မမ်ားေသး။ ေဆာင္းတြင္းမို႔

 

ၿမဴေတြဆိုင္းေနတာက ေကာင္းကင္ကိုေငြေရာင္ၿခယ္ထားသလိုပင္။

 

အအိပ္မက္ေသာကၽြန္မ အဲဒီေန႔ကထူးဆန္းစြာအေစာၾကီးႏိုးေနၿပီး ကန္ေဘာင္ေပၚလမ္းသြားေလွ်ာက္ခ်င္မိေသာ

 

အၿဖစ္ဟာ သူႏွင့္ေတြ႔ဖို႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကႏိုးေဆာ္လိုက္လုိ႔လား။

 

တကၠစီေပၚကအဆင္း ကန္ေဘာင္လမ္းေပၚေလွ်ာက္ဖို႔ၾကံရြယ္ဆဲ ၿမင္လိုက္ရတဲ႔ ၿမင္ကြင္းက

 

ရင္ကိုေအးၿမသြားေစေတာ့တာပင္။ ဦးသားေမာင္ရယ္ေလ။ ထရက္ဒဆုအၿပည့္နဲ႔ နဖူးမွာ ေခါင္းစည္းေလးပတ္ထားပုံက

 

ရုပ္ရွင္မင္းသားတစ္ေယာက္အလား။ အနီးကပ္ၿဖတ္ေလွ်ာက္သြားမွ ၾကားလိုက္ရတဲ႔အသံေၾကာင့္

 

သူ႔တစ္ခုခုအခက္အခဲေတြ႔ေနမွန္းသိလိုက္ရတာ။

 

သူက ကန္ေဘာင္မွာမေၿပးခင္ ကားပါကင္အထုိးမွာ ဗယာေၾကာ္သည္ကို ကားနဲ႔ပြတ္မိမလိုၿဖစ္သြားခဲ႔တာ။

 

အဲဒါကို အေၾကာ္သည္က ေလ်ာ္ဖို႔ေၿပာေတာ့

 

သူက ကားရပ္ကာေၿပးရုံပဲမို႔ ပိုက္ဆံအိတ္ တမင္ကိုထားခဲ႔သတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ပဲ သူ႔မွာ ဘာလုပ္လို႔ဘာကိုင္ရမွန္းမသိၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာပဲ

 

ကၽြန္မကကြက္တိ ဖ်ာဝင္ခင္းလိုက္ေလသည္။ ပြဲဆုိတာ အၿမဲလန္႔တာမွမဟုတ္တာ။ အခြင့္အေရးဆုိတာ ႏွစ္ခါမရဘူးေလ။

 

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ သူက ကၽြန္မကို မွတ္မိစြာနဲ႔ပဲ “ဆုံၾကၿပန္ဘီေနာ္” ဟု ႏူးႏူးည့ံညံ့ေၿပာလာသည္။

 

“ဆုံတာကတာ့ဟုတပါတယ္ ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ့ ကၽြန္မအကူအညီမေတာင္းေတာ့ဘူးေနာ္” ဟု ရယ္ဟဟေလးၿပန္ေၿပာမိေတာ့တယ္။

 

 

သူကလည္း ဟက္ဟက္ပက္ပက္ၿပံဳးရင္းႏွင့္ပင္ “ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ ဒီတစ္ခါေတာ့

 

ကၽြန္ေတာ္ကၿပန္အကူအညီေတာင္းရၿပီ ဒုကၡေပးမိသလိုၿဖစ္သြားရင္

 

ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္” တဲ႔။ သူ႔မ်က္ႏွာ၊ သူ႔အေၿပာကို ဘယ္လိုအရာမ်ိဳးနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ သိမ္းထားရမယ္မသိ။ ဘယ္သူမွမၿမင္ေအာင္ပဲ သိမ္းထားလိုက္ခ်င္မိတာ။

 

“ဒီလိုလုပ္ပါလားး အၿပန္က်ရင္ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကိုလိုက္ၿပီး ညီမစိုက္ထားတဲ႔ပိုက္ဆံေတြလိုက္ယူပါလား ကၽြန္ေတာ္အိမ္ၿပန္လိုက္ပိ႔ုမွာပါ”

 

“အဲလိုမ်ိဳးေတာ့မလိုက္ခ်င္ပါဘူး စိုက္ထားတဲ႔ပိုက္ဆံကလည္း အဲေလာက္အမ်ားၾကီးမွမဟုတ္တာ ေနာက္ၾကံဳမွေပးေပါ့”

 

“မဟုတ္တာပဲဗ်ာ ၾကံဳမွေတာ့မလုပ္ပါနဲ႔ အခုအၿပန္မလိုက္ခ်င္ဘူးဆိုလည္း ညီမလိပ္စာကၽြန္ေတာ့္ကိုေပးထားေလ

 

ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ၿပန္ၿပီးမွ ၿပန္လာပို႔ပါမယ္”

 

“ေရာ္ ေနာက္မွေပးပါဆုိမွမရဘူး ဇြတ္ပဲ ဘယ္လိုၿဖစ္ေနတာလဲ” ဟု ကၽြန္မက ဆူပြပြေၿပာေတာ့

 

သူကသေဘာက်သလိုထပ္ရယ္ပါသည္။

 

“အဟား မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ေတာ္ၾကာ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ မုန္႔စားရမယ့္မုန္႔ဖိုးေတြကုန္ၿပီဆိုၿပီး

 

ကြယ္ရာမွာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ငိုေနမွာစိုးလို႔ပါ”

 

ကေလးေလးတစ္ေယာက္ဆိုပဲ။ သူ႔အၿမင္မွာ ကၽြန္မက ကေလးသာသာတစ္ေယာက္ၿဖစ္ေနတာလား။

 

စိတ္ထဲၾကိတ္ၿပီး ဘုရားတလိုက္မိသည္။

 

ကိုယ္ဟာ သူ႔အၿမင္မွာ ကေလးသာသာခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ၿဖစ္ေနလို႔ လုံးဝလုံးဝ မၿဖစ္ေခ်။

 

“ေအာင္မယ္ ကေလးမဟုတ္ပါဘူးေနာ္ ကၽြန္မအသက္ ၂၂ ႏွစ္ရွိၿပီ”

 

အဲလိုေၿပာလိုက္ကာမွ ပိုဆုိးေတာ့သည္။ သူကတဟားဟားနဲ႔ ေအာ္ရယ္ေနတာမၿပီးႏိုင္ေတာ့။

 

ကၽြန္မကိုလည္း တကယ့္ကေလးေလးဆုိတဲ႔

 

အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႔ၾကည့္ကာ ဘာေတြသေဘာက်ေနသည္မသိ။

 

“ ဒါေပါ့ ဒါေပါ့ ၂၂ႏွစ္ေတာင္ရွိၿပီဆိုေတာ့ လူၾကီးၿဖစ္ေနၿပီေပါ့ အဲဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ္က အသက္ ၃၅ ႏွစ္ေတာင္ရွိၿပီဆုိေတာ့

 

အဘိုးၾကီးၿဖစ္ေနၿပီလားဟင္”

 

ဘုရားေရ ၃၅ႏွစ္။ စိတ္ထဲမွာသူ႔အသက္က ကၽြန္မထက္ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ၾကီးမယ္ထင္ထားေပမယ့္လည္း

 

တကယ္တမ္း ၃၅ႏွစ္လုိ႔ေၿပာေတာ့ မယုံခ်င္ေပ။ သူဟာ တကယ့္ကို ၃၅ႏွစ္ေလာက္မထင္ရေအာင္ ႏုဖတ္လြန္းတာအမွန္ပင္။

 

မ်က္ႏွာေလးက ႏုတဲ႔အၿပင္ တည္ၾကည္မႈလည္းေပါင္းလိုက္ေတာ့ တကယ့္ကိုေနာ္ေနာ္ၿဖစ္သြားေတာ့တာပဲ ဦးသားေမာင္ေရ။

 

“အဘိုးၾကီးလို႔မထင္ရပါဘူး ဦးသားေမာင္ကႏုပါတယ္” ဟု ခပ္တိုးတုိးေၿပာမိသည္။

 

“အခုလိုေၿပာတာ တကယ့္ကိုေက်းဇူးပါဗ်ာ ကဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိုႏုတယ္လို႔ေၿပာတဲ႔အတြက္ေရာ

 

ပိုက္ဆံၿပန္ဆပ္ဖို႔အတြက္ေရာ ညေနစာလုိက္ေကၽြးမယ္ေလ

 

ဒီညေန … အဲ ဒီညေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္သြားေတြ႔ဖို႔ရွိတယ္ဗ် မနက္ၿဖန္ ညေနမုန္႔လိုက္ေကၽြးမယ္ေလ”

 

သူကမ်က္ခုံးတစ္ဖက္အေပၚပင့္ကာ ဘယ္လိုလဲ ဟူေသာ စတိုင္လ္နဲ႔ေမးေတာ့ ကၽြန္မ အသက္ရွူေတာင္ရပ္ခ်င္သြားရသည္။

 

ရွင့္ကိုဒီေလာက္ေၾကြေနတဲ႔မိန္းကေလးက ရွင္ခင္းေပးတဲ႔ ဒီလမ္းမွာ မေလွ်ာက္ပဲေနပါ့မလား ရွင္။

 

အဲဒီေတာ့ ကၽြန္မ ဘယ္လိုေၿပာရမလဲ ဗဲရီးဂြတ္ေပါ့။ မူလက်ီေတြလည္း လုပ္မေနေတာ့ပါဘူး

 

“ဟုတ္ ဂ်ပန္စာလိုက္ေကၽြးေနာ္” ဟု ခပ္ၿမန္ၿမန္ေၿပာလိုက္ရသည္။

 

“အိုေကဗ်ာ ဒါဆုိမနက္ၿဖန္ညေန ဘယ္မွာလာေခၚရမလဲသာ ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ ကၽြန္ေတာ့္လိပ္စာကတ္ရွိေသးတယ္ဟုတ္”

 

“ဟုတ္”

 

“ကဲ ဒါဆုိ လမ္းေလွ်ာက္မွာမို႔လား သြားရေအာင္ေလ ခဏေနဆို ေနထြက္ေတာ့မယ္ထင္တယ္”

 

“ဟုတ္ သြားမယ္ေလ”

 

မရည္ရြယ္ပဲ ၾကံဳလိုက္တဲ႔အေၿခအေနေလးမွာ အမွတ္မထင္ ရင္းႏွီးမႈရသြားတာ အံ့ၾသဖို႔ပင္ေကာင္းေသးသည္။

 

စကားေတြအမ်ားၾကီးေၿပာရတာမဟုတ္ပါပဲ တစ္ေယာက္စိတ္ တစ္ေယာက္နားလည္သြားၾကသလိုပင္။

 

ကၽြန္မအတြက္ ရုတ္တရက္ၿပည့္စုံခမ္းနားတဲ႔မနက္ခင္းတစ္ခု ေမြးဖြားေပးလိုက္သလိုပင္။

 

ေဗဒင္ေမးစရာမလိုပါဘူး သူသာ ကၽြန္မေဘးနားရွိေနမယ္ဆုိရင္ ကၽြန္မဘဝရဲ႕ေန႔သစ္ေတြတိုင္းဟာ လွပၿပည့္စုံေနအုံးမွာပါ။

 

============================================

 

(မွားယြင္းပါေစ .. အခုေနေတာ့ငါမၿပဳၿပင္ … အဓိပၸါယ္မဖြင့္ဆုိႏိုင္ သိပ္နက္ရွိုင္းတာပဲသိတယ္ … အသည္းႏွလုံးကေန

 

အို တိုက္ရိုက္ၾကိဳးခိုင္ေစခိုင္သလား ငါဘယ္လိုၿဖစ္သြားလဲ မၾကံဳဖူးေသးလို႔ရူးတာလား) ~~

 

============================================

 

အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္မတို႔ဟာ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလိုပဲ ရင္းႏွီးမႈရသြားၾကပါေလေရာ။

 

သူဟာ တၿခားလူငယ္ခ်ာတိတ္ေတြလို ကၽြန္မကိုေန႔တုိင္းလာေတြ႔၊ ၁၅မိနစ္တစ္ခါဖုန္းဆက္မလုပ္ေပမယ့္လည္း

 

တစ္နည္းတစ္ဖုံၿဖင့္ေတာ့ ကၽြန္မအေပၚသူအေလးအနက္ထားသည္ ဆုိတာကို သိေစခဲ႔ခ်ည္းပင္။

 

ဘာရယ္မဟုတ္ သူခရီးသြားေနတဲ႔အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူနဲ႔ဖုန္းေၿပာရင္း ဘာေလးစားခ်င္တယ္ဆုိၿပီးေၿပာမိတာမ်ိဳးေၿပာမိလိုက္ပါလား။

 

အဲဒီေန႔တြင္းခ်င္းပင္ သူ႔တပည့္တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ အဲဒီမုန္႔ကို ကၽြန္မသင္ဝင္လုပ္ေနတဲ႔ကုမၸဏီကို လာပို႔သြားေရာ။

 

ကၽြန္မနဲ႔ တစ္ေန႔ကို ၂ခါေလာက္သာဖုန္းေၿပာၿဖစ္ေပမယ့္ စကားေၿပာၾကတဲ႔အခ်ိန္တိုင္း

 

ကၽြန္မေၿပာသမွ်စကားေတြကို သူအေလးအနက္နားေထာင္ေပးတယ္။

 

သူ႔အလုပ္နဲ႔ပက္သက္တဲ႔ကိစၥေတြကို ကၽြန္မေဝဖန္အၾကံေပးသမွ် စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ေဆြးေႏြးေပးတတ္ေသးတာ။

 

အဲဒီလိုမ်ိဳး သေဘာထားၾကီးတဲ႔ရွင့္ကို ကၽြန္မကသိပ္ခ်စ္မိတာ ကၽြန္မလြန္သလား။

 

ကၽြန္မကေတာ့ ရွင့္ဆီက တုံ႔ၿပန္မႈခ်စ္ၿခင္းဆိုတာကို

 

မရရွိခဲ႔ဖူးဆုိရင္ေတာ့ ခ်စ္ၿမဲခ်စ္ေနအံုးမွာပါပဲ။

 

မထင္မွတ္ဘဲ ဦးသားေမာင္ဆီက “ခ်စ္တယ္” ဆိုတဲ႔စကားကို စၿပီးၾကားလိုက္ရေတာ့ ရင္ေတြတအားခုန္တာမ်ား မေၿပာပါနဲ႔ေတာ့။

 

အဲဒီေန႔ကလည္း သူက အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ၿပင္ဦးလြင္ေရာက္ေနတာပါပဲ။ သူဟာ ကၽြန္မကို ဖုန္းထဲကပဲ ရည္းစားစကားေၿပာခဲ႔တာ။

 

ဦးသားေမာင္ဆိုေသာ လူလည္ၾကီးဟာ ကၽြန္မကိုရုိးရိုးတန္းတန္းခ်စ္တယ္မေၿပာေပ။

 

သီခ်င္းအရမ္းၾကိဳက္တဲ႔ကၽြန္မကို သူကသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္နားေထာင္ခိုင္းတာ။

 

အဂၤလိပ္နဲ႔ တရုတ္ေရာထားေသာ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ rap ကို တရုတ္လိုဆိုၿပီး chorus က်မွ အဂၤလိပ္လိုၿပန္ၿဖစ္သြားတာ။

 

ကၽြန္မက “နားေထာင္လို႔ေကာင္းသားပဲ မဆုိးဘူးေနာ္ သီခ်င္းနာမည္ကဘာလဲ”

 

လုိ႔ေမးေတာ့ …….. သူက တစ္လုံးခ်င္းၿပန္ေၿပာတယ္။

 

“may i love u” တဲ႔။ သီခ်င္းနာမည္လားေမးေတာ့ “ဘယ္လိုထင္လဲ” ဟုၿပန္ေမးၿပန္တယ္။ သူ႔အသံက ခႏိုးခနဲ႔ပုံေပါက္ကာ လူကိုပဲ

 

စခ်င္သလို ေနာက္ခ်င္သလိုနဲ႔။ နားထင္ရွိ ေသြးေၾကာမ်ားက တလႈပ္လႈပ္နဲ႔ ပိုၿပီးခုန္လာသလိုပင္။

 

ကၽြန္မ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုယ္ကိုက္ကာ ဘာမွၿပန္မေၿပာဘဲ ၿငိမ္ေနမိသည္။

 

သူ႔အၿမင္မွာ ကၽြန္မက ကေလးတစ္ေယာက္လိုၿဖစ္ေနလို႔ပဲ ဒီလိုမ်ိဳးစေနာက္ေနတာလားလို႔ စိတ္ထဲစိုးရိမ္မိၿပန္တယ္။

 

ဦးသားေမာင္က အင္မတန္မွထက္ၿမက္ေသာ ေယာက်ာ္းပီပီ ကၽြန္မစိတ္ထဲကို နားလည္သြားပုံရတယ္။

 

“ညီမရွက္သြားမွာစိုးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္မိတာပါ ကၽြန္ေတာ္ လွေသြးခ်ယ္ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္ေနတာ” လို႔သူေၿပာလာေတာ့တယ္။

 

တစ္ေလာကလုံးမွာ အေပ်ာ္ဆုံးနဲ႔ကံအေကာင္းဆုံးမိန္းမက လတ္တေလာ ဆုရသြားတဲ႔ “မိုးစက္ဝိုင္” မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

 

အခုခ်ိန္မွာ “ဦးသားေမာင္” ဆုိတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ခြင့္ပန္ၿခင္းကို ခံလိုက္ရတဲ႔ “လွေသြးခ်ယ္” ၿဖစ္သြားၿပီ ဆုိတာ

 

တလာကလုံးသိေအာင္ ေၾကညာပစ္လိုက္ခ်င္သည္။

 

သူ႔စိတ္ထဲဘယ္လိုၿဖစ္ေနမယ္မွန္းမသိေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ သူ႔မ်က္ႏွာဘယ္လိုၿဖစ္ေနမွာလဲလို႔

 

ခ်က္ခ်င္းေၿပးေတြ႕ခ်င္စိတ္ေတြေပါက္ေနေတာ့တာပဲ။

 

“မုိးစက္ဝိုင္” လိုကံေကာင္းၿပီးရင္ သူမလိုပဲ ေနာက္ကြယ္မွာ မလိုသူေတြက

 

က႔ဲရဲ႕ေဝဖန္ၾကႏိုင္တယ္ဆိုတဲ႔အခ်က္ကိုေတာ့ ကၽြန္မေမ့ေနခဲ႔တယ္။

 

အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူနဲ႔ပက္သက္ၿပီး စိတ္ထဲမွာရွိေနတာက “နန္းဆုရတီစိုး” ရ႕ဲ အေခြသစ္လို “ေရွ႕ဆက္သြားမွာပဲ”

 

=============================================

 

အပိုင္း (၄)

 

သူဟာ အဂၤလိပ္စကားေၿပာေကာင္းတာ၊ အလုပ္မွာ တၿခားလူေတြထက္ ကြက္ေက်ာ္ၿမင္တတ္တာ၊

 

ေအာင္ၿမင္ေနတဲ႔လုပ္ငန္းတစ္ခုကို အသာအယာပင္ကိုင္တြယ္ေၿဖရွင္းႏိုင္တာ၊

 

လူေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ အဆင္ေၿပေအာင္ေၿပာဆိုဆက္ဆံတတ္တာအၿပင္၊

 

မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကိုသိပ္ကိုခ်စ္တတ္ေသးတာ ေနာက္မွတၿဖည္းၿဖည္းသိၿမင္လာခဲ႔ရတာၿဖစ္ေသး၏။

 

ကၽြန္မနဲ႔ခ်စ္သူၿဖစ္ၿပီး ၂ရက္ၾကာမွ သူကခရီးကၿပန္လာခဲ႔တယ္။ ခရီးကၿပန္ေရာက္တဲ႔ေန႔မွာပင္

 

ကၽြန္မကို အၿပင္မွာမုန္႔သြားစားရေအာင္ခ်ိန္းဆုိေလသည္။

 

သူ႔ဆီက ပထမဆုံးရခဲ႔တဲ႔လက္ေဆာင္က ကၽြန္မဘယ္လိုမွမေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ အနီႏုေရာင္ပန္းစည္းၾကီးတစ္စီး။

 

ေမြးေန႔လည္းမဟုတ္၊ ခ်စ္ခြင့္ေတာင္းတဲ႔ေန႔လည္းမဟုတ္ပါပဲ ဒါမ်ိဳးလက္ေဆာင္

 

သူေပးလိမ့္မည္ဟု ကၽြန္မကိုတကယ္ကိုထင္မထားခဲ႔ေပ။

 

“မင္းက ထက္ၿမက္ၿပီးရဲရင့္တဲ႔ မိန္းကေလးမို႔လို႔ ကိုယ္အနီေရာင္ႏွင္းဆီကုိေရြးထားတာ

 

ကိုယ့္အခ်စ္ကိုလက္ခံေပးတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အလွ”

 

အလွ တဲ႔။ သူမ်ားေတြၾကားရင္ ေတာက်လိုက္တာ၊ ဘာၾကီးလဲလို႔ က႔ဲရဲ႕ႏိုင္ေပမယ့္ ကၽြန္မအတြက္ Big Suprise ပင္။

 

ကၽြန္မတစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ တစ္ခါမွ အလွလို႔အေခၚမခံရဖူးေခ်။ ယုတ္စြအဆုံး “လွ” ဟူေသာ နာမည္စာလုံးကိုပင္

 

မည္သူမွမေခၚခဲ႔ၾက။ ဘယ္သူနဲ႔မွမတူေသာ ထိုနာမည္ဆန္းေလးေခၚဖို႔ ေတြးတတ္လြန္းေသာ ခ်စ္သူကို

 

ဘယ္လိုခ်စ္မိမွန္းပင္မသိေခ်။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မကလဲ သူ႔ကို တစ္မူထူးၿခားကြဲထြက္ေသာ အေခၚအေဝၚ

 

တစ္ခုလက္ေဆာင္ေပးခဲ႔သည္။ သိပ္ကိုခ်စ္ရလြန္းပါေသာ “ခ်စ္ေမာင္” လို႔။

 

အသက္အားၿဖင့္ၾကည့္ရင္ “ကိုကို” တုိ႔ “ကိုၾကီး” တုိ႔ဟာ သင့္ေတာ္ေသာအေခၚအေဝၚဆိုေပမယ့္

 

ကၽြန္မကေတာ့ “ခ်စ္ေမာင္” ဟုသာေခၚခ်င္သည္။ သူကလည္း “ခ်စ္ေမာင္” ဟုတ္လား။

 

“အလွကေတာ့အဆန္းပဲကြာ ဘယ္လိုေလးမွန္းကိုမသိဘူး”

 

ဟု သူကလည္း သေဘာတက် ေထာက္ခံအားေပးခဲ႔တာပင္။ အဲဒီလိုနဲ႔ “ခ်စ္ေမာင္” နဲ႔ “အလွ” တုိ႔ဟာ

 

သိပ္ကိုခ်စ္ဖိ႔ုေကာင္းေသာ အတဲြေလးတစ္တဲြၿဖစ္ခဲ႔ေတာ့တယ္။

 

( အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ အားၾကီးတဲ႔သက္ေရာက္မႈတစ္ခုေၾကာင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ

 

ခံစားမႈမ်ားဆဲြငင္ အၿပာေရာင္စက္ကြင္းထဲဝင္ေရာက္

 

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဗုံဗိမၺာန္နဲ႔ေထာင္ေခ်ာက္ ဘာဆုိတာမသိ စြန္႔စားခ်င္စိတ္ေတြရွိၿပီ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ သိပ္ခ်စ္လုိ႔ေပါ့ ~~~

 

ကမ္းစပ္မၿမင္ဘဲ အတူတူေမ်ာခ်င္လြင့္ခ်င္မိတာ အၿပစ္ပဲလား မုိးသားပင္လယ္ အေၿပာက်ယ္မႈလို အခ်စ္ကိုေဘာင္ခတ္မထား

 

မတားနဲ႔ေတာ့ေလ အဆုိးအမိုက္ ၾကိဳက္သလိုေဝဖန္ပါ ငါဝန္ခံေၿဖာင့္ခ်က္ေလးေပး္ ငါတုိ႔ေဝးမ်ားေဝးရင္ ငါ့ရင္ကြဲမယ္ ~~~)

 

=======================================

 

ေနာက္တစ္ေန႔မွာပဲ သူဟာ ကၽြန္မထပ္ၿပီးမေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ႔ ကိစၥတစ္ခုကို ဝန္ခံေၿပာလာခဲ႔ပါသည္။

 

အဲဒါကေတာ့ သူ႔ဘဝအေၾကာင္းပါပဲ။

 

သူဟာ ႏိုင္ငံၿခားကေန ဘြဲ႔ယူၿပီးၿပန္လာတဲ႔အခ်ိန္မွာ မိဘေတြေပးစားတဲ႔မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကိုလက္ထပ္လိုက္ရေၾကာင္း၊

 

အခ်စ္မပါေပမယ့္လည္း သံေယာဇဥ္နဲ႔ ေအးခ်မ္းတဲ႔မိသားစုဘဝကို တည္ေဆာက္ဖို႔ရည္ရြယ္ခဲ႔ေၾကာင္း၊

 

ဒါေပမယ့္လည္း သမီးေလးတစ္ေယာက္ရလာသည္အထိ ထိုအမ်ိဳးသမီးဟာ သူ႔ကိုဂရုမစိုက္ဘဲ သူ႔တစ္ေယာက္အတြက္ပဲၾကည့္ကာ

 

အလွအပ၊ အေပ်ာ္အပါးကိုပဲ ဂရုစိုက္ေနခဲ႔သည္တဲ႔။ မိဘမ်ိဳးရိုးစဥ္ဆက္ခ်မ္းသာလာေသာသူမဟာ

 

ေရႊကိုေရႊခ်င္းထပ္ ၿမတ္ ဆိုသလိုပဲ ပြဲတက္ေယာက်ာ္းေကာင္းတစ္ေယာက္အၿဖစ္ သူ႔ကိုလက္ထပ္ခဲ႔ရုံမွအပ

 

ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာတစ္စြန္းတစ္စမွ မရွိခ႔ဲတာပင္ၿဖစ္သည္တဲ႔။ အဲဒီလိုနဲ႔ သူဟာ သာယာတဲ႔အိမ္ေထာင္ေရးကိုမရႏိုင္တဲ႔အဆုံးမွာေတာ့

 

စိတ္ေလွ်ာ့ကာ ကြာရွင္းခြင့္ေတာင္းခံခဲ႔ေလသည္။ မာနအလြန္ၾကီးေသာ အဲဒီမမ “ေမယမင္း” ဟာလည္း တစ္ခ်က္ကေလးမွ

 

မေတြေဝ၊ မ်က္ရည္မက်ဘဲ သူ႔ကိုကြာရွင္းေပးခဲ႔သည္တဲ႔ေလ။

 

ရယ္ရလြန္းေတာ့ ငိုရတတ္သည္ဟုပဲ ေၿပာရေလမလား။ ကၽြန္မသူ႔ကို ဘယ္လိုတု႔ံၿပန္သင့္သလဲမသိေခ်။

 

“တစ္ကယ္ေတာ့ ကိုယ္မွားတာပါ အလွရယ္ အလွကို propose မလုပ္ခင္ ဟိုအေစာၾကီးတည္းက

 

ဒီကိစၥကိုဖြင့္ေၿပာၿပခဲ႔ဖုိ႔ေကာင္းတာ ဒါေပမယ့္လည္း အစတုန္းကေတာ့ ကိုယ္အလွကိုညီမေလးတစ္ေယာက္လုိပဲ

 

သေဘာထားခဲ႔တာ ေနာက္ပိုင္း ရင္းနွီးလာေတာ့

 

အလွရဲ႕ ထက္ၿမက္တဲ႔အေတြးအေခၚေလးေတြ ကိုယ္နဲ႔ေတြ႕တဲ႔အခ်ိန္ကိုယ့္အေပၚ

 

ၾကည့္တဲ႔အၾကည့္ေလးေတြကို ကိုယ္အရမ္းခ်စ္မိသြားတယ္

 

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္မွာ ခ်စ္တယ္လို႔ေၿပာလိုက္ခ်င္တဲ႔စိတ္ကစိုးမိုးလြန္းေနေတာ့ တၿခားအရာေတြကို မစဥ္းစားမိေတာ့ဘူး

 

ကိုယ္လြန္သြားတယ္ ကိုယ္မွားသြားတယ္ဆိုတာသိပါတယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ အလွရယ္ ကိုယ့္ကိုၾကိဳက္တဲ႔အၿပစ္ေပးပါ

 

တကယ္လိ႔ု အလွခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး ကိုယ့္မ်က္ႏွာေတာင္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူးဆုိရင္လည္း

 

ကိုယ္အလွနဲ႔အေဝးဆုံးကိုထြက္သြားေပးပါ့မယ္”

 

အို သူက ကၽြန္မနဲ႔အေဝးဆုံးကိုထြက္သြားမယ္တဲ႔။ ရုတ္တရက္ စကားေၿပာေနတဲ႔ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို

 

ကၽြန္မလက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ အသာပိတ္လိုက္မိခဲ႔ၿပီ။

 

ခ်စ္ေမာင္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ဖို႔ဆုိတာ ကၽြန္မအိပ္မက္ပင္ထည့္မမက္ဖူးေသာအရာ။ ဘယ္လုိမွကိုမၿဖစ္ႏုိင္။

 

ဘယ္ေလာက္ထိ ရွင့္ကိုခ်စ္ခဲ႔လဲဆုိတာ မသိခဲ႔လုိ႔လား ခ်စ္ေမာင္ရယ္။ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔ရွင့္ကို ၿဖစ္ခဲ႔ၿပီးတဲ႔အတိတ္အတြက္

 

လက္လြတ္စပယ္လမ္းခဲြပစ္လိုက္ရေအာင္ ကၽြန္မသတိၱမရွိပါဘူး။ အဲဒီေတာ့လည္း

 

“တကယ္ပဲ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ဘာမွမပက္သက္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သက္ေသၿပႏိုင္မလား ခ်စ္ေမာင္”

 

“ဟာ ၿပႏိုင္တာေပါ့ ကိုယ့္မွာ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္အစစ္ သက္ေသရွိတယ္ အခု အဲဒီေမယမင္းနဲ႔

 

သမီးေလးကလည္း စင္ကာပူမွာေနေနတာပါ

 

ကိုယ္လည္း လုံးဝသူနဲ႔မေတြ႕ပါဘူး ကိုယ့္သမီးအတြက္ လစဥ္ေက်ာင္းစရိတ္ကိုဘဏ္ကေန တစ္ဆင့္ပို႔ေပးတာပဲရွိတာပါ” တဲ႔။

 

အဲဒီေတာ့လည္း ဘာေၿပာအံုးမလဲ လွေသြးခ်ယ္။ သူ႔ဘက္က သက္ေသၿပႏုိင္တယ္ဆိုမွေတာ့လည္း

 

ခ်စ္ၿမဲတိုင္း ဆက္ခ်စ္ေနမိဆဲေပါ့။

 

==============================================

 

“တကယ္လုိ႔ အခ်စ္မွာ ညီမွ်တဲ႔ခ်စ္ၿခင္းဆုိတာမရွိခဲ႔ဘူးဆုိရင္ ကၽြန္မဘက္ကပဲ ပိုတုိးလို႔ခ်စ္ပါရေစ”

 

ပြင့္လင္းမႈေတြရဲ႕ေနာက္မွာ သူ႔အေပၚ အထင္ၾကီးမႈေတြကလဲ ပိုတိုးလို႔လာခဲ႔ၿပန္တယ္။

 

သူ႔လို အေၿခအေန ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ပုံမ်ိဳးနဲ႔ဆုိ ကၽြန္မလို ခ်ာတိတ္မေလးအေပၚမွာ လြန္ခဲ႔ေသာ ၅ႏွစ္ေက်ာ္ ၆ႏွစ္ေလာက္ကကိစၥကို

 

အစဆြဲမထုတ္ႏိုင္ေအာင္ ၿပည့္ဖုံးကာခ်ကာ ထိန္ခ်န္ထားလို႔ရေပမယ့္လည္း ခ်စ္ေမာင္က ကၽြန္မကို ထိုသို႔မလုပ္ခဲ႔ေပ။

 

သူ “အလွ” ဟုေခၚေသာ ကၽြန္မအေပၚ တန္ဖိုးထားၿပီးရိုးသားေပးခဲ႔တာကို ရင္ထဲမွာၾကည္ႏူးလို႔မဆုံး။

 

ထိုေန႔အၿပီး ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ခ်စ္သူသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးဟာ ေအးခ်မ္းခဲ႔ပါသည္။ အလုပ္ကိစၥခရီးသြားစရာမရွိသည့္ ေန႔မ်ိဳးတြင္

 

တစ္ေန႔တစ္ေခါက္ေတာ့ ကၽြန္မဆီေရာက္ေအာင္သူလာခဲ႔ေပးသည္။ ခ်စ္သူဘဝတြင္ သူ႔ေၾကာင့္ မ်က္ရည္က်ရသည္ဆိုတာမ်ိဳး

 

ရွိကိုမရွိခဲ႔ပါ။ အစည္းအေဝးရွိလို႔ပဲၿဖစ္ေစ ဘယ္ေလာက္အေရးၾကီးတဲ႔ကိစၥမ်ိဳးရွိေနပါေစ သူဟာ

 

သူ႔ဖုန္းကိုပိတ္ထားေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ ဖုန္းမပိတ္ခင္ ကၽြန္မဆီမရမက ဖုန္းဆက္တတ္ေလသည္။

 

“အလွ ခ်စ္ေမာင္ကိစၥရွိလို႔ ဖုန္းခဏပိတ္မယ္ေနာ္ အလုပ္ၿပီးတာနဲ႔

 

ဖုန္းေခၚလိုက္မယ္သိလား” ဟု ခပ္ၿမန္ၿမန္ ဖုန္းဆက္ပတတ္ေသာ ခ်စ္ေမာင္ရယ္ပါ။

 

ဘယ္ေလာက္ေတာင္ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္ပါလဲ။

 

ခ်စ္သူသက္တမ္း (၃) လၿပည့္ေသာ ညကေလးမွာေတာ့ သူက ညစာစားရင္း ကၽြန္မကို ဒီလိုေမးခဲ႔တယ္။

 

“why are u loving a man who couldn’t start a perfect life with you?”

 

“Because” ……. ဟု ေၿပာကာ ကၽြန္မ အခ်ိဳသာဆုံးသာၿပံဳးၿပေနခဲ႔မိသည္။

 

တၿခားေသာမိန္းကေလးေတြအတြက္ ရွင္ဟာၿပီးၿပည့္စုံတဲ႔ေယာက်ာ္းမၿဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာင္

 

ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ရွင္ဟာအေကာင္းဆုံးခ်စ္သူပါ။

 

 

(သူအခ်စ္ေပးရင္ ငါအသက္ေပးႏိုင္ တုံ႔ၿပန္လိုက္ဖို႔အသင္ရွိ သူရဲ႕အဆုိးအေကာင္း ဘယ္သူဘာေၿပာေၿပာ ထုံးစံအေဟာင္းေတြ ငါမယုံၾကည္

 

ငါယူမယ့္အရာ ငါၿပန္ေပးမွာ အခ်စ္သက္သက္တစ္ခုေလ ဆိုင္သူႏွစ္ဦးတည္း စိတ္ရဲ႕နားနဲ႔ ၾကားႏိုင္မယ့္ ကာရန္မဲ႔သီခ်င္း ~~~)

 

 

ပန္းကေတာ့ ကၽြန္မ ခ်စ္သူရေနၿပီဆိုတာသိေသာ္လည္း ခ်စ္ေမာင္ရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇဝင္ကိုမသိေခ်။

 

ကၽြန္မကလည္း ခ်စ္သူအေပၚ သူငယ္ခ်င္း ပန္း တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ထင္မည္ ဆိုးေသာေၾကာင့္ ေၿပာမၿပၿဖစ္ခဲ႔။

 

ပန္းသာသိလွ်င္ “နင့္ကိုနင္မွန္တယ္ထင္ေနလား” လို႔ေမးအုံးမည္ေလာ။ အမွန္နဲ႔အမွားဆုိတာကို ကၽြန္မ ခြဲၿခားမၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္

 

ရွင့္ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ႔တဲ႔အေပၚ ရွင့္ကိုခ်စ္ခဲ႔မိတဲ႔အေပၚမွာ ကၽြန္မ ဘယ္ေတာ့မွေနာင္တရမွာမဟုတ္ပါဘူး။

 

အဲဒီလုိနဲ႔ အခ်ိန္ ၅လေက်ာ္အတူၿဖတ္သန္းခဲ႔ၾကရင္းနဲ႔ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္မကိုအသိမေပးဘဲ ဖုန္းဘယ္ေတာ့မွမပိတ္တတ္ေသာ

 

ခ်စ္ေမာင္ရဲ႕ ဖုန္းဟာ မနက္ (၁၀) နာရီေလာက္မွစကာ တစ္ေနကုန္ကိုပိတ္ထားေတာ့တာၿဖစ္သည္။

 

သူ႔ရဲ႕ရုံးကိုဆက္ေတာ့လည္း သူရုံးမေရာက္ေသးပါတဲ႔။ သူနဲ႔သူ႔တပည့္ေက်ာ္ ေအးကို အတူေနတဲ႔ condo ဖုန္းကိုဆက္ေတာ့လည္း

 

ဆရာ မနက္ကတည္းကထြက္သြားတာပဲတဲ႔။ ရွင္ ဘယ္ေတြမ်ားေရာက္ေနတာလဲ ခ်စ္ေမာင္ရယ္။

 

ရွင္နဲ႔ အဆက္အသြယ္မရတဲ႔ အခုအခ်ိန္ေတြကို ကၽြန္မ ဘယ္လို အဆုံးသတ္ရမလဲ။ ကၽြန္မ ဘယ္လိုၿဖတ္သန္းရမွာလဲ။

 

ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ရယ္မသိဘဲ ဘာလို႔ ကၽြန္မကမသိမေပးဘဲ ေပ်ာက္ေနရတာလဲ။

 

ကၽြန္မ ရင္ေတြပူလြန္းလို႔ ကၽြန္မကို အၿမန္ဆုံးဆက္သြယ္လွည့္ပါအုံး။

 

===================================

 

 

အပိုင္း (၅) ေမွ်ာ္

About သူကေလး

Thu Thu Htet has written 37 post in this Website..

My personalities is just the way I am & My attitude depends on who u are :)