ကၽြန္ေတာ့္မွာ ျပန္ထုိင္ရမလား၊ထလက္စနဲ႕ ထြက္ပဲလာခဲ့ရေတာ့မလား မသိျဖစ္ေနတာ။ သူ႕ကုိၾကည့္ေတာ့လည္း စကားေတြ အမ်ားၾကီးဆက္ေျပာခ်င္ေနေသးတဲ့ပုံ။ တစ္ဖက္သားမွာ ေျပာစရာေတြနဲ႕ပါလားလုိ႕ သိရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။အျပင္ဘက္ကေနလဲ ဟိုေကာင္ကလည္း ေခၚေနၿပီ။ ေနာက္ဖုန္းထဲမွာလည္း နံပါတ္တစ္ခုရဲ႕ MissCall ေတြက ေလးငါးၾကိမ္ခန္႕၀င္ထား ၿပီးၿပီ။ ဒီေတာ့ တစ္ခုခုကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆုံးျဖတ္ရေတာ့မယ္။အျပင္ဘက္က ေခၚေနတဲ့ ဟုိေကာင္ကလည္း ခုထုိင္ေနတဲ့သူ မသိေအာင္ ေစာေစာက တုိးတုိးေလးကပ္ေျပာသြားတယ္။

“ ေအာင္ရဲ မသိေစနဲ႕“ တဲ့။ၿပီးေတာ့ Message ၀င္လာတယ္။ ေစာေစာ ၀င္ထားတဲ့ Miss Call နံပါတ္ၾကီးနဲ႕ပုိ႕လာတယ္။ ဖြင့္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့။

“ေအာင္ရဲမသိေစနဲ႕၊ အေရးၾကီးတယ္“ တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ၿပီး Message ပုိ႕လုိက္တယ္။

“ေအးနင္အေျခအေနကိုၾကည့္ထိန္းထားလိုက္ပါ။ ငါတုိ႕ခုလာခဲ့မယ္“

###################

ဖုန္းကအဆက္မျပတ္ျမည္ေနေတာ့မကိုင္ခ်င္ကုိင္ခ်င္နဲ႕ပဲ ဘယ္သူ႕ဆီကဖုန္းလဲလုိ႕ နံပါတ္ကုိၾကည့္တယ္။ ထူးျခားလြန္းေနတဲ့နံပါတ္တစ္ခုကုိေတြ႕ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေျဖလုိက္တယ္။ ဖုန္းေျပာလုိက္တာ တစ္နာရီေက်ာ္သြားတယ္။ေျပာသြားတာအမ်ားၾကီး။ ေခါင္းထဲမွာ အေၾကာင္းအရာေတြ ရွဳပ္ယွက္ခတ္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ဘာျဖစ္သင့္သလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းကုိ ေမးသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွျပန္မေျဖလုိက္မိဘူး။ အဲဒီေမးခြန္းကုိ ကၽြန္ေတာ္ဒီညမေျဖႏုိင္ဘူး။ မဟုတ္ဘူး မေျဖခ်င္ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာလုိက္တဲ့စကားေၾကာင့္တစ္စုံတစ္ဦးကုိ ထိခုိက္ေစၿပီး တစ္စုံတစ္ေယာက္က ေအာင္ျမင္သြားတာကုိ ကၽြန္ေတာ္မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ညဦးပုိင္းေလာက္က စားေသာက္ဆုိင္ သီးသန္႕ခန္းေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ အခန္းထဲမွာေအာင္ရဲထုိင္ေနတာ။ တစ္ေယာက္တည္းေတာ့မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္။ အဲဒီလူကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ၿပီးေတာ့ ဟုိေကာင္လည္းရွိတယ္။ဟုိေကာင္ဆုိတာ စည္သူ။ စည္သူပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကုိေခၚလာတာ။ စားေသာက္ဆုိင္မေရာက္ခင္လမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိေျပာတယ္။

“ေအာင္ရဲတုိ႕ ျပႆနာျဖစ္ျပန္ၿပီကြ“

“ဟင္ ဘာျဖစ္ျပန္တာလဲ“

“မေန႕ညကတည္း ငါ့ဆီေရာက္လာတယ္။ဘာမွသိပ္မေျပာဘူး။ အရက္ေတြခ်ည္း ဇြတ္ေသာက္ေနတယ္။ ဒါ ျပႆနာျဖစ္လာလုိ႕ပဲ“

“ငါ့ဆီ ေအာင္ရဲဖုန္းဆက္ေသးတယ္။ငါမကုိင္ျဖစ္လုိက္တဲ့ ညကျဖစ္လိမ့္မယ္“

ဆုိင္ေရာက္ေတာ့ ေအာင္ရဲေတာ္ေတာ္မူးေနၿပီ။ဒါေတာင္ ေရွ႕မွာ ၀ီတစ္ေတာင့္က တစ္စိတ္ေလာက္ေလ်ာ့ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျမင္ေတာ့

“လာ ထိုင္ ေက်ာ္ေက်ာ္။ “

ဒါပဲေျပာတယ္။စည္သူ႕မ်က္လုံးကိုၾကည့္ေတာ့ အရိပ္တစ္ခုခုေျပးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ခန္႔မွန္းတာမမွားဘူးဆုိရင္..။

###################

 

ဆုိင္ကလူစည္ေနသားပဲ။ ဒါေပမယ့္စားေသာက္ဆုိင္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အကင္နံ႕ေတြေမႊးပ်ံ႕ေနတဲ့ ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕စည္သူ ၀င္လာတာကုိေတြ႕ေတာ့ မိမိျမတ္က ထုိင္ဦးဆုိၿပီး ဆုိင္က ေကာင္မေလးကုိ ထုိင္ခုံခ်ခုိင္းတယ္။ကၽြန္ေတာ္က မထုိင္ေသးပဲ ကြမ္းယာထယာတယ္။ စည္သူက ကၽြန္ေတာ့္ကုိခ်ည္းၾကည့္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကသိပါတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႕ မ်က္ရိပ္ျပန္ျပတယ္။ မိမိျမတ္က စားပြဲ၀ုိင္းေတြ အကုန္ခ်ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္နားလာတယ္။

“ကဲ ေျပာနင္တုိ႕ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ။ငါဖုန္းေခၚတာလည္း မကုိင္ဘူး။ ခု Message ရတယ္မလား။ ငါတုိ႕ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ။“

“ေစာေစာက ငါေျပာသလုိေပါ့။နင္အေျခအေနကုိၾကည့္ထိန္းမွရမယ္။“

ျမတ္ေလးက ျဖတ္ခနဲကၽြန္ေတာ့္ကုိၾကည့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စည္သူ႕ကုိၾကည့္တယ္။

“ငါတစ္ေယာက္တည္းထိန္းလုိ႕ရတယ္အေျခအေနမဟုတ္ဘူးေက်ာ္ေက်ာ္။ ခု ျပႆနာက ေျပာရင္းနဲ႕အျပတ္အျပတ္နဲ႕ နာေခါင္းေသြးထြက္ေတာ့မယ့္ ကိန္းပဲ။နင္တုိ႕ကလည္း ငါဖုန္းေခၚေနတာ ၾကာၿပီ မကုိင္ၾကဘူး။ ငါ့မွာ ခု မနည္းပဲေျပာၿပီး ျမ ကုိျပန္ခုိင္းလုိက္ရတယ္။“

ကၽြန္ေတာ္သက္ျပင္းခ်တယ္။စည္သူက

“ဖုန္းမကုိင္ခ်င္လုိ႕မဟုတ္ဘူး။နင့္ဖုန္း၀င္ကတည္းက ေက်ာ္ေက်ာ္က ငါ့ကုိျပတယ္။ ကုိင္လုိ႕မရတဲ့အေျခအေနရွိေနလုိ႕ မကုိင္တာ။ဒီမွာအစီအစဥ္တစ္ခုလုပ္ၿပီ နင့္ဖုန္းကုိ ငါေခၚလုိက္တာ။ ေက်ာ္ေက်ာ္က အဲဒီအခ်ိန္ ဆုိင္ထဲမွာ။ငါ သူ႕ကုိေခၚတယ္။ ေခၚလုိ႕မရဘူး။ ေက်ာ္ေက်ာ္ကုိ ေအာင္ရဲက ဆြဲထားတာ။ ဆုိင္ကယ္မပါလာဘူးဆုိတာေတာင္ျပန္ပုိ႕ပါ့မယ္လုပ္ေနလို႕ အက်ပ္ရုိက္ေနေသးတာ။ ေတာ္ေသးတာက နင့္ေက်ာ္ေက်ာ္ကုိMessageပုိ႕လုိ႕ရသြားလုိ႕“

“ေနပါဦး ဘယ္လုိအေျခအေနမ်ိဳးမုိ႕ဖုန္းမကုိင္ရတာလဲ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေျပာငါ့ကုိ။“

“အဲဒီအခ်ိန္ ငါဘယ္သူနဲ႕အတူရွိေနတယ္လုိ႕နင္ထင္လဲ“

“ဘယ္သိမလဲ“

“ငါတုိနဲ႕အတူ ေအာင္ရဲရွိေနတယ္“

“ဟင္“

မိမိျမတ္ အံ့ၾသသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့

“ေ—ာက္ေကာင္က အဲဒီမွာ ၿငိမ့္ေနတာေပါ့ျမကေတာ့………“

ကားတစ္စီး၀ူးခနဲျဖတ္အေမာင္းမွာ မိမိျမတ္ေျပာလုိက္တဲ့ စကားအဆုံးကုိ ကၽြန္ေတာ္မၾကားလုိက္မိဘူး။စည္သူ႕ကုိၾကည့္ေတာ ့ေခါင္းခါတယ္။ အခ်ိန္က ည(၉)နာရီ။

###################

 

မနက္(၈)နာရီပဲရွိေသးတယ္။ဒါေပမယ့္ စကားလုံးေတြေပါက္ကြဲေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ မိမိျမတ္ဆုိင္ကုိ ေရာက္ေတာ့ ခုိင့္ခုိင့္ကိုေတြ႕တယ္။ ခုိင္ခုိင္က မ်က္ရိပ္ျပၿပီး ၀င္ခဲ့ဖုိ႕ေခၚတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လာေနတာကုိ သိလုိ႕လားမသိဘူး စကား၀ုိင္းက ခဏတိတ္သြားတယ္။ ေခြးေခ်ခုံတစ္ခုံကုိ ဆြဲထုိင္လုိက္တယ္။ ဒီမွာ ျမကုိကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္တယ္။ ျမက ဆုိင္ကယ္ ဦးထုပ္ကုိေတာင္ မခၽြတ္ထားဘူး။ မ်က္၀န္းက မုိ႕ေနတယ္။မိမိျမတ္က

“ျမ မိတုိ႕ေျပာတာကုိ ေသခ်ာစဥ္းစားေစ့ခ်င္တယ္။ငါတုိ႕ေျပာတာက ဘယ္သူ႕အတြက္မွမဟုတ္ဘူးေနာ္။“

“ငါေသခ်ာဆုံးျဖတ္ၿပီးၿပီမိ၊ “

“ခုိင္တစ္ခုေျပာမယ္ ျမ။ ျမဒီလုိဆုံးျဖတ္ၿပီး ျပန္သြားရင္ ျမအတြက္အရမ္းႏွစ္နာသြားမယ္။ မိန္းမဆုိတာအစကတည္းက ရွံဳးၿပီးသား။ေနာက္ထပ္ထပ္ၿပီး အရွဳံးခံမလုိ႕လာ။ ျမ ေသခ်ာစဥ္းစားပါ။“

ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွမေျပာေသးဘူး။မိန္းမသားေတြ ေျပာၾကပါေစဆုိၿပီး လႊတ္ထားတယ္။ ျမ ေတာ္ေတာ္ ခံစားထားရ ပုံေပါက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းငုိထားၿပီးၿပီ။ ျမ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ တစ္ခ်က္ၾကည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကအလုိက္သသိနဲ႕

“ေျပာလုိ႕ရတယ္ ျမ။ ကိစၥမရွိဘူး။သူငယ္ခ်င္းဆုိေပမယ့္ ဘာမွအားနာစရာမရွိဘူး။နင္တုိ႕ငါတုိ႕က ငယ္ငယ္ကတည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ။ ခု နင့္စိတ္ထဲရွိတာကုိ အကုန္ေျပာလုိ႕ရတယ္ ျမ“

“ငါ ဒီတစ္ခါေတာ့ သည္းမခံႏုိင္ေတာ့ဘူး။မိနဲ႕ခုိင္။ ငါ့သမီးေလး ငါ့ကုိ ခဏခဏေမးေနၿပီ။ ေမေမ သမီးကုိ ေမာင္ေလးဘယ္ေတာ့ ေမြးေပးမွာလဲတဲ့“

မိမိျမတ္နဲ႕ ခုိင္ခိုင္ကကၽြန္ေတာ့္ကုိ ၾကည့္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္နာကဘယ္လုိမွမေနပါဘူး။ ျမက ဆက္ေျပာတယ္။

“ေက်ာ္ေက်ာ္ေရွ႕မွာ မရွက္တမ္းေျပာရရင္ငါ တားေဆးေတြစားေနတာ မိ“

“ဘာ….“

ခုိင္ခုိင္က ဆက္ခနဲ မတ္တပ္ထရပ္တယ္။ျမ ကုိၾကည့္ၿပီး ဆြံ႕အေနတယ္။ မိမိျမတ္က ေရတစ္ခြက္ထေသာက္တယ္။ ျမက တရွံဳ႕ရွံဳ႕နဲ႕ ငုိေနတယ္။ကၽြန္ေတာ္ဘာေျပာရမွန္းမသိဘူး။ စည္သူကခုထက္ထိမလာေသးဘူး။ မိန္းမသားသုံးဦးၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္ထထြက္ရမွာလား။ ဆက္ပဲထုိင္ေနရမလား။ ခ်ိတုံခ်တုံနဲ႕။ ခုိင္ခုိင္ ခုံေပၚျပန္ထုိင္တယ္။

“ျမ ေျပာ ခု ေျပာ နင့္အေၾကာင္းျပခ်က္ကဘာလဲ ဘာလဲလုိ႕ ေျဖ“

“ငါ သူ႕အတြက္ ဘာလဲဆုိတာ မသိရမခ်င္းငါေနာက္ထပ္ ကေလးမယူၿပီး ခုိင္၊ အဲဒီ ေ-ာက္ေကာင္ အခ်ိဳးေတြ မျပင္မခ်င္းလည္း မယူဘူး ခုိင္။“

မိမိျမတ္က အဲဒီအခ်ိန္မွာစကားတစ္ခြန္းေျပာတယ္.။

“ငါေဖြးေလးကုိ သနားလုိက္တာ။“ တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းထဲမွာ

###################

 

“ငါ ကေလးေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ယူခုိင္းမွရမယ္ထင္တယ္ေက်ာ္ေက်ာ္“

ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ခုံးေတြပင့္သြားရတယ္။အဲဒီစကားမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ကုိလာေျပာရမွာမဟုတ္ဘူးဆုိတာ ေအာင္ရဲ မသိဘူးလား။ အမဲအူျပဳတ္သုပ္ကုိတစ္ဇြန္းခ်င္းစားရင္း တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ေမာ့တယ္။ အခ်ိန္က အေစာၾကီးရွိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိလာေခၚတုန္းက မနက္စာစားဖုိ႕။ ခု ေခါင္ဆုိင္ကုိေရာက္ေနရတယ္။ ညကတည္းက ေအာင္ရဲအိပ္ခဲ့ပုံမရဘူး။

“အဲဒါ ျမကုိေျပာၾကည့္ေလကြာ“

ေအာင္ရဲက မဲ့တဲ့တဲ့ျပံဳးတယ္။

“သူလက္မခံဘူးကြ။ မယူႏုိင္ဘူးတဲ့။“

“ဘာလဲအေၾကာင္းျပခ်က္က“

“တစ္ေယာက္ပဲေမြးမယ္တဲ့။ ဒါပဲေျပာတယ္“

“မင္းတုိ႕လင္မယားအဆင္ေျပေနလား။ငါေမးတာက ဆက္ဆံေရးအဆင္ေျပေနလားလုိ႕ေမးတာ။ ၿပီးေတာ့ မင္း ဒီလုိေသာက္ေနဖုိ႕မသင့္ဘူး“

“ငါ မေသာက္ပါဘူး“

မေသာက္ပါဘူး။ ဒီဆုိင္ကုိမေရာက္ခင္ေအာင္ရဲဆုိင္ကယ္ေနာက္ကလုိက္စီးကတည္းက ကၽြန္ေတာ္အနံ႕ေတြရေနခဲ့တယ္။ ခု လိမ္ေနတယ္။

“မင္းတုိ႕မွာ ဘာလုိေနလဲဆုိတာငါေျပာမယ္။“

“ဘာလဲ ဘာလုိလုိ႕လဲ။ ငါသူ႕ကုိေကာင္းေကာင္းထားႏုိင္တယ္။ လုိတာ၀ယ္ေပးႏုိင္တယ္ေလကြာ။ ဘာလုိေနေသးလုိ႕လဲ“

“လုိတာေပါ့။ မင္းတုိ႕မွာဘာမွမလုိဘူး ၿပီးျပည့္စုံေနတယ္ဆုိ ေပမယ့္ မင္းတုိ႕ နားလည္မႈ အျပန္အလွန္ရွိဖုိ႕ေတာ့လုိအပ္တယ္။“

“သူက ငါ့ကုိနားမလည္ပါဘူး။ငါအလုပ္ပင္ပန္းတယ္ကြ။ ငါေသာက္တယ္ကြာ။ နားလည္ေပးေပါ့။ အလုပ္ေတြလာအပ္တယ္။ ငါ့အလုပ္ငါသိတယ္။ေျပာစရာမလုိဘူး။ သူေလာဘအရမ္းၾကီးတယ္။ တတြတ္တြတ္ေျပာတယ္။ ငါ နားၿငီးတယ္။ အိမ္မွာမေနဘူးအျပင္မွာထြက္ေသာက္တယ္။ ျပန္လာေတာ့ ရန္ျဖစ္ဘာလဲကြာ။ ငါစိတ္ရွဳပ္တယ္။ မနက္က သမီးေလးငါ့ကုိေမးတယ္။ေဖေဖ ေမေမက သမီးကုိ ေမာင္ေလးမေမြးေပးဘူးတဲ့။ ဘာလုိ႕လဲ သမီးရဲ႕လုိ႕ေမးေတာ့ သမီးကုိရုိက္တယ္တဲ့“

ကၽြန္ေတာ္ဘာေျပာရမလဲ။သမီးေလး ေဖြး အေဖာ္မဲ့လြန္းေနၿပီ။ ပတ္၀န္းက်င္မွာကေလးအေဖာ္မရွိ။ ေန႕စဥ္ရန္ျဖစ္ေနတဲ့အေဖနဲ႕အေမ။

###################

 

“ကဲ မင္းက ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲေျပာ“

“ဟာ ေအာင္ရဲ နင္ဘယ္လုိေျပာလုိက္တာလဲ။ဒီမွာငါတုိ႕ကညိွေပးေနတာကုိ နင္ကအဲလုိေျပာစရာလား။“

မိမိျမတ္က ေအာင္ရဲကုိ ခပ္ဆတ္ဆတ္ေျပာလုိက္တယ္။ေအာင္ရဲ၀င္၀င္ခ်င္း အဲဒီစကားေျပာေတာ့ ျမက မ်က္ရည္ေတြက်လာၿပီး စူးရဲေနေအာင္ ေအာင္ရဲကုိၾကည့္တယ္။ျမ တစ္ခုခုေျပာခါနီးအလုပ္မွာ ခုိင္ခုိင္က ျမကုိဆြဲၿပီး

“ဒီမယ္ ေအာင္ရဲ။ ငါတုိ႕ နင္တုိ႕အဆင္ေျပေအာင္လုပ္ေပးေနတာပါ။ငါတုိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္တဲ့ နင္တုိ႕ လင္မယားကြဲသြားတယ္ဆုိတဲ့ အသံကုိမၾကားခ်င္ၾကဆုံးကငါတုိ႕ပါ။ နင္တုိ႕ ဒီလုိျဖစ္ေနေတာ့ငါတို႕ စိတ္ညစ္တယ္။ ခု အကုန္လုံး အလုပ္ေတြပစ္ထားခဲ့ၿပီးလာတာ။ ငါတုိ႕ရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေစာေစာကလုိမ်ိဳးစကားမ်ိဳးနင္မေျပာပါနဲ႕။“

ခုိင္ခိုင္ေျပာေတာ့ ေအာင္ရဲၿငိမ္သြားတယ္။ ျမက

“ေတြ႕လား ဒီ ေ-ာက္ေကာင္ အခ်ိဳးျပင္မွာမဟုတ္ဘူး။ငါေတာ့ ေရွ႕ဆက္ဘယ္လုိမွအဆင္ေျပမွာမဟုတ္ဘူး။ တစ္စိတ္ရွိ ငါ့ကုိအိမ္ေပၚကေမာင္းခ်ေနတာငါမခံႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ငါအေျခမဲ့အေနမဲ့မဟုတ္ဘူး ခုိင္။ ခု ငါ့ကုိ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ေစာ္ကားလာၿပီ။ေနာက္ဆုိ အရက္ေၾကာင္ၿပီး ငါ့ကုိမသတ္ဘူးလုိ႕ ငါ့သမီးကုိလည္းမသတ္ဘူးလုိ႕ မေျပာႏုိင္ဘူး။“

“မင္း အဲဒါေျပာစရာမလုိဘူး“

“ေျပာမွာပဲ။ ေျပာေအာင္နင္လုပ္တာေလေ-ာက္ေကာင္ရဲ႕“

“မင္းဘာလုိ႕ ငါ့ကုိ လာလာေဒါသဆြလဲကြ၊“

“ေၾသာ္ ဘာလဲ ငါ့နင္နဲ႕ယူထားတာဘာမွေျပာခြင့္မရွိဘူးလား၊ ေမးခြင့္မရွိဘူးလား။ တစိတ္ရွိ မင္းေနလုိက္ေတာ့ မေျပာနဲ႕ေတာ့၊ေတာ္ေတာ့ခ်ည္းနဲ႕ ငါ့နင့္အတြက္ ဘာလဲ။ အိပ္ရုံပဲမလား။ ဒါဆုိ နင္ ဖာသယ္ေတြနဲ႕ပဲေနေလ။ငါေတာ့မေနႏုိင္ဘူး။ အေျပာအဆိုလည္းခံရေသး။ ေမာင္းခ်လည္းခံရေသး။ နင့္ ေ-ာက္က်င့္မ်ိဳးနဲ႕တစ္သက္လုံး ဒီအတုိင္းသြားမွာပဲ“

ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ညွိႏွိဳင္းေပးမယ္ဆုိမွ စကားမ်ားေနၾကၿပီ။ မိမိျမတ္ရယ္ ခုိင္ခုိင္ရယ္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိမ်က္ရိပ္ျပတယ္။စည္သူသြားေခၚလာလုိ႕ေအာင္ရဲ ဒီကုိေရာက္လာတယ္။ ခုေတာ့ ရွဴးရွဴးရွားရွားနဲ႕။

“ျမ မေျပာေတာ့နဲ႕ ေအာင္ရဲသူငယ္ခ်င္း ငါေျပာမယ္။ ခုမင္းတုိ႕ဘာေတြစဥ္းစားထားၾကလဲ။ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ျပတ္ႏုိင္တာလဲမဟုတ္ဘူး။မင္းတုိ႕ ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္ခဲ့ၾကသလဲ State ေက်ာင္းတစ္ခုလုံး သိတယ္။ ခုလုိေတြျဖစ္လာေတာ့ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ဘယ္လိုမ်က္နာျပမလဲ။ ခု ကေလးလည္းရေနၿပီ။ ေအာင္ရဲေရာ ျမေရာ ငါတစ္ခုေမးမယ္။အမွန္အတုိင္းေျဖ။ ခုျဖစ္တာဘာမွမဟုတ္ဘူး။ ငါေမးတာကုိပဲေျဖ။ ေအာင္ရဲ မင္း ျမကုိ ျပတ္ႏုိင္လား၊“

ေအာင္ရဲ ဘာမွျပန္မေျဖဘူး။

“ျမကေရာျပတ္ႏုိင္တာ ေသခ်ာလား“

ျမက လည္းဘာမွမေျဖဘူး။

“ကဲ ေအာင္ရဲ မင္းပဲေျဖ မင္းျမကုိျပတ္ႏုိင္လား“

ေအာင္ရဲက ေခါင္းၾကီးငုံၾကီးတစ္ခြန္းတည္းျပန္ေျဖတယ္။

“ငါ ခ်စ္လုိ႕ယူထားတာပါကြာ“

ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အသံေတြကတစ္ထပ္တည္းထြက္လာတယ္။

“ေအး…………..အဲဒါပဲ“

“ဟုတ္ပ….မသာ နင့္အဲဒါေတာ့သိသားပဲ“မိမိျမတ္က ၀င္ဆဲၿပီးေျပာတယ္။

“ၾကားတယ္မလားျမ“

###################

 

စည္သူ။              ။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ေလ်ာ့သင့္တာေလ်ာ့ေပါ့။တစ္ေယာက္တင္းေနရင္ တစ္ေယာက္ကေျဖေတြးေပါ့။ ခုနင္တုိ႕ကေလးေလး အေဖာ္မဲ့ေနၿပီ။ ကေလးကငါလာရင္ငါ့လက္ကေလးဆြဲၿပီး မျပန္ေသးပါနဲ႕ ဦးဦးလုိ႕ေျပာေနၿပီ။ ဒီေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သမီးကုိမင္းမို႕ဂရုမစုိက္တယ္။ မိသားစုကုိ အခ်ိန္ေပးဖုိ႕လုိတယ္ ေအာင္ရဲ။

မိမိျမတ္။             ။ငါတုိ႕မိန္းကေလးေတြက ပူတတ္ပင္တတ္တဲ့အမ်ိဳးဟဲ့။ငါလည္း ငါေယာက်ာ္းကုိေဆြကုိ ဖုန္းခဏခဏဆက္တာပဲ။ ဘယ္ေရာက္ေနလဲဘာညာ။ အဲလုိေမးတာမၾကိဳက္မွန္းသိသိၾကီးနဲ႕ကုိေမးတာ။ ေနာက္ေတာ့ ဖုန္းဆက္ရင္ ပိတ္ပစ္လုိက္ေရာ။ ငါနားလည္လာတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ယုံၾကည္ဖုိ႕ပဲလုိတာ။

ခုိင္ခုိင္။               ။ ငါဆုိ မ်က္ရည္နဲ႕မ်က္ခြက္ေပါ့ ျမရယ္အိမ္ေပၚက ခဏခဏေမာင္းခ်ခံခဲ့ရတယ္။ ငုိၿပီး ငါ့ အေမအိမ္ေပၚကုိ တက္တုိင္း အေမက ငါ့ကုိေျပာတယ္ေနာက္တစ္ခါအိမ္ေပၚကဆင္းရင္ ျပတ္သားႏုိင္မွ လာခဲ့တယ္။ ငါ့မွ ၾကည့္ရမယ့္ မ်က္နာေတြရွိတယ္ေလ။ေနာက္ပုိင္း သူဘယ္ေလာက္ေမာင္းခ်ခ်။ ဒါ ငါသားအိမ္ဆုိၿပီး တင္းေနလုိက္တာ။ ေယာက်ာ္းေတြရဲ႕အိမ္မွာလုိက္ေနရတာကုိ ကၽြန္လုိမ်ိဳးသေဘာမထားပဲ။ ငါကအိမ္ၾကီး သခင္ဆုိတဲ့ပုံစံမ်ိဳး စိတ္သြင္းလုိက္တယ္ျမ။

ကၽြန္ေတာ္။          ။ ခု ျမ နင့္ကေလး ကုိသြားေခၚ။ ၿပီးေတာ့အိမ္ျပန္။ေရမုိးခ်ိဳးၿပီး အလွျပင္ၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနလုိက္ ေတာ့။ စိတ္ထဲကုိ ဘာကုိမွျပံဴၿပီးမထည့္ထားပါနဲ႕။ငါနဲ႕စည္သူ နင္တုိ႕လင္မယားေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ရင္ နင္တုိ႕အျပစ္ေနာ္။

အဲဒီအခါမွာ မိန္းမသားသုံးေယာက္လုံးကတစ္ျပိဳင္တည္းေျပာပါတယ္။

“မသာ“တဲ့။

###################

 

ည။

ေအာင္ရဲဖုန္းဆက္လာလုိ႕ နာမည္ၾကီးဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာထမင္းေကၽြးမယ္ဆုိတာကုိသိတယ္။ ဆုိင္ေရာက္ေတာ့ မိမိျမတ္ရယ္ ခုိင္ခိုင္ရယ္၊ စည္သူရယ္က ေရာက္ႏွင့္ေနၾကၿပီ။

“ေက်ာ္ေက်ာ္ “

မိမိျမတ္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိေခၚတယ္။

“ဟင္ ဘာလဲ“

“ငါတုိ႕ေတြခုပဲေျပာေနၾကတာ“

“ဘာလဲဟ“

“ဒီလုိဟ ကခ်င္နဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲလုပ္ေနၾကတယ္မလား၊“

“အင္းေလ ဂ်ာနယ္ေတြ၊သတင္းေတြဖတ္ေနရတာပဲ။ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ“

“ဘာျဖစ္ရမလဲ မေအာင္ျမင္ေသးဘူးေလ။“

“ဒီေတာ့“

“ဒီေတာ့ နင္ရယ္ ငါရယ္ ခုိင္ခိုင္ရယ္စည္သူရယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမွာ ၀င္ေစ့စပ္ေပးရေအာင္ေလ။“

ေအာင္ရဲနဲ႕ျမက တိတ္တိတ္ကေလးပဲကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကုိၾကည့္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က

“ေအာင္ရဲနဲ႕ ျမတုိ႕က အစကတည္းကခ်စ္သူေတြၿပီးေတာ့လင္မယားေတြဟ နင္ေျပာတဲ့ ကခ်င္နဲ႕အစုိးရက အစကတည္း ရန္သူေတြေလ။ နားလည္မႈမေျပာနဲ႕ျပံဳးျပေတာင္ ရြဲ႕တယ္ထင္ေနၾကတဲ့ ဟာေတြဆုိတာ နင္မေမ့နဲ႕။“

###################

 

ေသာ္ဇင္(လြိဳင္ကာ္)

Date-3rd-Dec-2013

Time-02:52PM

 

About ေသာ္ဇင္ (လြိဳင္ေကာ္)

ေသာ္ဇင္ (လြိဳင္ေကာ္) has written 192 post in this Website..

ရင္ဘတ္နဲ႕ခံစားၿပီးေရးတဲ့ စာေတြ တင္ျပပါရေစခင္ဗ်ား