လူ ့သဘာ၀ စိတ္ခံစားမႈဟာ ေတာ္ေတာ္ ဆန္းၾကယ္တယ္လို ့ဘဲ ေျပာရပါလိမ့္မယ္.

အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို တည္မွီျပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားမႈဟာ အေျခခံ အေၾကာင္းအရာ (သို ့) ျဖစ္စဥ္

တစ္ခုေပၚမွာမူတည္ျပီး ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ သေဘာေလးကို ကိုယ္တိုင္ခံစားသိရွိမိသလို သတိလဲ ထားမိပါတယ္..

ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မသိခင္နဲ ့ သိျပီး ခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ စိတ္ကေလးကို ဖမ္းလိုက္မိတာပါ..

က်ေနာ့္ဘ၀မွာတစ္သက္မွာတစ္ခါ၊တစ္ခါမွာတစ္သက္ဆိုသလိုမွတ္မွတ္ယယ အျဖစ္ဆံုးေလးေပါ့…။ ထူးထူးျခားျခားသြားတိုက္ေဆးေလးပါ…….
အညာမွာေမြးသူမို ့ထင္ပါရဲ…တမာကိုင္းေတြေတြ ့ရင္သြားတိုက္တံပူလုပ္ခ်င္တယ္…..

ဆန္စက္ေတြမွာေလာင္စာအျဖစ္အသံုးျပဳတဲဖြဲျပာျဖဴဆြတ္ဆြတ္ေလးေတြ ေတြ ့တဲ့အခါသြားတိုက္ခ်င္လာတာ။
အိမ္မွာပက္ဆိုးဒဲန္ေတြရွိေပမယ့္၊တမာတံပူေတြ၊ဖြဲျပာျဖဴျဖဴေတြ၊ဆားမႈန္ ညက္ညက္ေလးေတြကိုဆီနဲ ့စိမ္ထားတာေတြလဲအျမဲရွိပါတယ္..
ငယ္ကတည္းကဒီလိုရိုးရာ သြားတိုက္ေဆးေတြအကုန္သံုးလာတာဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းေပါ့ေလ…တမာပင္ေတြ ့လဲ…စိတ္ကစားတယ္…..ဖြဲျပာနုနုေလးေတြေတြ ့ရင္ စိတ္မထိမ္းနိုင္ဘူးေပါ့…။

မနက္မိုးလင္းသြားတိုက္တဲ့အခါ သမီးေတြက အေဖ့သြားေလးေတြေဖြးေနတာဘဲ လိုခ်င္လိုက္တာလို

့ေျပာတိုင္း က်ေနာ္သံုးခဲ့ဘူးတဲ့ သြားတိုက္ေဆးအေၾကာင္းကို ျပန္ေတြးရင္း ဘယ္လိုၾကီးျဖစ္ျဖစ္သြားမွန္းမသိဘူး…..
ျဖစ္ခဲ့တာက ရခိုင္မွာ ဇာတ္က”တုန္းကပါ…ၾကာျပီ။ ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ ့ကေန
ေတာင္ဘက္ မိုင္၂၀ေက်ာ္မယ္ထင္တယ္…ကင္းဆိပ္ရြာဆိုတာရွိတယ္..
ငါးလုပ္ငန္းေတြ ပိုက္ဆြဲပိုက္ခ်လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ၾကတယ္။
ဟိုတစ္ဖက္ကမ္းဆက္ကူးလိုက္တာနဲ ့ေလးေတာင္ တိုက္နယ္ကိုေရာက္တာဘဲ…။ က်ေနာ္တို ့က ေနာက္တစ္ညမွ ကျပရမွာဆိုေပမယ့္ တစ္ရက္ၾကိဳကူးလာတာေပါ့…တစ္ညအိပ္ျပီးမွေနာက္ညမွာဘုရားပြဲ ကျပရမွာ..
ဇာတ္ကားၾကီး ကင္းဆိပ္ကိုေရာက္တာနဲ ့အားလံုးဆင္းၾကတာေပါ့..
ပစၥည္းခ်သူေတြခ်၊နားသူေတြနားေပါ့။ ကိုယ္လဲ ကားေပၚကဆင္းတာနဲ ့ေအးေအးေဆးေဆးေနခ်င္ေတာ့

ခပ္လွမ္းလွမ္းက သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္နားကိုသြားျပီး သစၥာေတာ္ခံ ေဆးလိပ္ေလးန ့ဲ ႏွပ္ေနတာေပါ့…။
ေအးေအးလူလူအေတြးခ်ဲ ့ေနယင္း ေဘးပါတ္၀န္းက်င္ကို ေ၀့၀ဲၾကည့္
လိုက္ေတာ့….အိုး…က်ေနာ့္ရဲ ့ခေရဇီ..
ေရႊညာသားတို ့ရဲ ့ခေရဇီ…မီးေလာင္ထားျပီးကာစ ျပာနုနုေလးေတြ
ျဖဴဆြတ္ေနလိုက္တာမွ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနေအာင္ကိုျဖဴတာ…။
ျဖတ္ကနဲထျပီးေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီးေငြ ့ေငြ ့ေလာင္ေနေသးတ့ဲ ထင္းတံုးတစ္ခ်ိဳ ့ရယ္…ေဘးနားမွာျပန့္က်ဲေနတဲ ့စပါးခြံတစ္ခ်ိဳ ့ရယ္ကို
ေတြ ့လိုက္တာနဲ ့သိျပီ ၊ ဒါဖြဲမီးရႈိ ့ထားတာ၊။
မိဘေတြကိုေတာင္သတိရေသးတယ္…ဓါတုေဗဒသြားတိုက္ေဆး
ေတြ ဘယ္ေလာက္ေပၚေပၚ သြားခိုင္တယ္ဆိုျပီိးတမာ၊ဖြဲျပာေတြသံုး
တတ္ေအာင္ အက်င့္လုပ္ေပးထားတာ။
ဒီျဖဴေဖြးေနတဲ ့ျပာေလးေတြက အနူးညံ့ဆံုး ဖြဲျပာေလးေတြေပါ့…။
ေနာက္တစ္ၾကိမ္ရဘို ့မလြယ္ဘူးဆိုေတာ့ ခရီးေဆာင္အိပ္ထဲက ပလပ္စတစ္အိတ္ေလးထုတ္ျပီး ထည့္တယ္…။သိမ္းတယ္။

ေနာက္မွေရဘူးကိုထုတ္ျပီး မီးပံုနားမွာ က်က်နနထိုင္ျပီး ျပာျဖဴေလးေတြနဲ ့ သြားတိုက္ေတာ့တာေပါ့။
အားရပါးရသြားတိုက္ေနတုန္း ရခိုင္အဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္ က်ေနာ့္အနားေရာက္လာျပီး ၾကည့္ေနတယ္၊ ျပီးေတာ့ သူေျပာတယ္…
က်ေနာ္ကေရာက္ကာစဆိုေတာ့ သူေျပာတဲ ့ရခိုင္စကားနားမလည္ဘူးဗ်…ဒီေတာ့သြားတိုက္ရင္းဘဲ ေလာက၀တ္အေနနဲ ့ျပန္ရယ္ျပလိုက္ပါေသးတယ္..။ သူလဲဘာေတြဆက္ေျပာမွန္းမသိဘူး…။
က်ေနာ္ကလည္းသြားတိုက္တာ မပ်က္ေပါ့..
သူေျပာတာနားမလည္မွန္းသိတာနဲ ့သူလွည့္ထြက္သြားတယ္..
စကားနားမလည္ေပမယ့္ သူ ့မ်က္လံုးထဲကအရိပ္အေယာင္ကိုဖမ္းၾကည့္
ေတာ့ တစ္ခုခုဘဲ..။ ခဏေနေတာ့ ျမန္မာစကားတတ္တဲ ့ ဇာတ္ဆရာသားနဲသူျပန္လာတာပါဘဲ…အဖြဲ ့သားတစ္ခ်ိဳ ့လဲပါတာေပါ့..
မင္းသား…ဘာလုပ္ေနလဲ ”
ဒီမွာဖြဲျပာေလးေတြလွလို ့သြားတိုက္ေနတယ္ေလ”
မတိုက္နဲ ့…”
ေၾသာ္…ဒီျပာနုေလးေတြက လွလို ့ ”
အဲဒါ မေကာင္းဘူး ”
ေကာင္းတယ္…ကိုခင္ေမာင္လတ္ရဲ ့၊ သြားျဖဴတယ္ေလ”
ေအး…နင္တိုက္ခ်င္ရင္တိုက္ေပါ့…အခုေတာ့ မလုပ္နဲ့”
ဘာျဖစ္လို ့လဲဗ်ာ…ဘယ္သူ ့ဟာမွ ခိုးတာမဟုတ္ဘဲနဲ ့”
အခုကမွာ ဘုရားပြဲ ေတာ္ေတာ္စည္ကားတယ္…အနယ္နယ္ကလာၾကတယ္…အာဂႏၶဳဘုန္းၾကီးတစ္ပါး ဘုရားပြဲလာရင္း နာမက်န္းဖစ္ျပီး ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတယ္..”
အဲအအ အဒါဘယ္လိုပါတ္သက္ေနလို ့လဲ”
အခု နင္သြားတိုက္ေနတဲ့ျပာေတြက ခုနင္ကဘဲ ဘုန္းၾကီးကို မီးရိႈ ့ထားတဲ ့ အရိုးျပာေတြ ”
စကားဆံုးတာနဲ ့က်ေနာ္ျဖစ္ပ်က္သြားတာစာနဲ ့ေရးျပလို ့ေတာင္မတတ္ဘူး။

ေရဘူးထဲကေရတင္မကဘူး၊ ေဘးနားကအိမ္ေတြက ေရေတြပါယူျပီး ပလုပ္က်င္း ပါးစပ္ကိုေဆးလဲ စိတ္ထဲမသန္ ့ဘူး။
၄ရက္ေလာက္ ဘာမွ စားလို ့မရေတာ့ဘူးဗ်ာ…။
ညအိပ္ရင္ေတာင္ လာရယ္ျပေနတဲ ့ဘုန္းၾကီးကိုဘဲ မ်က္ေစ့ထဲအျမဲ
ျမင္ေယာင္ေနတာ…။
က်ေနာ့္သြားေလးေတြ ေဖြးမေဖြး၊ျဖဴမျဖဴေတာ့ မသိဘူး..
လာရယ္ျပေနတဲ ့ဘုန္းၾကီးကေတာ့ ညအေမွာင္ထဲမွာေတာင္
သြားေလးေတြကေဖြးဥေနတာဘဲ…။
တစ္သက္မွာ တစ္ခါဘဲ သံုးခဲ့တဲ့ သြားတိုက္ေဆးေလးေပါ့…။
ဒီမွာ သိလိုက္တာက ဘုန္းၾကီးအေလာင္း မီးရႈိ ့ထားတဲ့ ျပာမွန္း မသိခင္က စိတ္နဲ ့ သိျပီးလိုက္တဲ့ စိတ္..

တစ္ျပိဳင္နက္ထဲ ဘုရားရွင္ သြန္သင္ျပီး လမ္းျပခဲ့တဲ့ အသုဘ ကမၼဌာန္း က်င့္စဥ္ကို အထပ္ထပ္ ၾကည္ညိုျပီး

စိတ္နဲ ့ကန္ေတာ့မိခဲ့တယ္..

ဒါက စိတ္ခံစားမႈ အပိုင္း

ေနာက္ထပ္ၾကံဳရတာက အေတြးအေခၚပိုင္း

၂ရက္ဘဲ ျခားတယ္..

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ အေတြးေပၚျပီး ဘုန္းၾကီးမီးရႈိ ့ထားတဲ့ ျပာပံုဆီ တစ္ေခါက္ထပ္သြားျပီး

ဟိုျဖဲ ဒီရွာ လုပ္ေနတာ

တစ္ေအာင့္ေလာက္ေနေတာ့ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားထပ္တိုက္တယ္ ထင္လို ့လား မသိပါဘူး..

ဇာတ္ထဲက ေကာင္ေလးေတြ ကိုခင္ေမာင္လတ္ကို သြားေခၚျပီး ေရာက္လာၾကျပန္ေရာ

သူက ေမး ..ကိုယ္ကေျဖေပါ့

အဲဒီမွာ ကိုခင္ေမာင္လတ္ဆီက စကားက အေတြးအေခၚတစ္ခုျဖစ္ေစဘို ့တြန္းအားေပးခဲ့တာဘဲ..

သံဃာေတာ္ေတြကို ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္ေပမယ့္ ရုတ္ရုတ္ရုတ္ရုတ္ ..ဂုတ္ဂုတ္..ဂုတ္ဂုတ္ ဘုန္းၾကီးေတြ

ေတြ ့ရင္ ကိုခင္ေမာင္လတ္ စကားၾကီးက နားထဲ လႊတ္၀င္လာတယ္

…..

မင္းသားဘာလုပ္ေနျပန္တာလဲသြားတိုက္ျပန္ျပီလား ”

ဘယ္ကလာ သြားတိုက္ရမွာလဲဟိုဟာ ရွာေနတာ…”

ဘာရွာတာတုန္း…”

……….”

ကဲ..ကဲတို ့လဲ ၀ိုင္းကူရွာေပးမယ္.. ဘာရွာတာတုန္း ေျပာ…”

ဘုန္းၾကီးဆီကမ်ားဓါတ္ေတာ္ေတြ ဘာေတြ က်မလားလို ့ရွာေနတာ…”

…..

ေသလိုက္ဘိေ၀့….နန္ ့အမိဓါတ္ေတာ္လားလူလိုေနဘိတဲ့ ဘုန္းကရီးေစက ဓါတ္ေတာ္မေျပာနဲ ့

ႏွပ္ေတာ္ေတာင္ မကရယာေ၀့..”

 

ေက်ာ္စြာေခါင္

 

About ေက်ာ္စြာေခါင္

kyaw swar kaung has written 80 post in this Website..

ပန္းခ်ီကို လူမွန္းသိတတ္စကတည္းက အရိုက္ႏွက္ခံျပီး သင္ယူဆည္းပူးခဲ့ပါတယ္.. 3D Animation အတြက္ ပန္းပုရုပ္ေလးေတြ ဖန္တီးပါတယ္..။ ကဗ်ာေရးတယ္..စာေရးပါတယ္..။ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ စာကို အသည္းအသန္ဖတ္ပါတယ္..။