အခ်ိန္ကား ျဗိတိသွ် ကုိလိုနီ ျမန္မာျပည္ တစ္နံတစ္လ်ား ကုိ သိမ္းယူကာ ကၽြန္ျပဳ စုိးမိုးေနခ်ိန္ျဖစ္ရကား… သူ႔ကၽြန္မခံလုိစိတ္ေသာ မ်ိဳးခ်စ္သူရဲေကာင္းမ်ား ထၾကြေနခ်ိန္ျဖစ္ေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယမ္းေငြ႔မျပယ္ … တစ္နယ္တစ္ေက်းမွ မေအးေပ။ ျမန္မာျပည္တြင္း ျငိမ္ဝပ္ပိျပားေရး အတြက္ မ်က္ႏွာျဖဴေတြဗ်ာမ်ားေနရေသာ ကာလျဖစ္သည္။

ထုိကာလအတြင္းအစုိးရမင္းမ်ား ရုံးစိုက္ရာ ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းစာလွ်င္ ျမိဳ႕ငယ္နယ္စပ္ဂါတ္စခန္းမ်ား လြန္စြာ ရႈပ္ေထြးေသာ ရာဇဝတ္မႈမ်ားႏွင့္ လုံးလည္ခ်ပ္ျပား ျဖစ္၍ေနရသည္။

“ဆရာေရ…ေရာက္ေရာက္ျခင္း ေဆာက္နဲ႔ထြင္း ဆုိသလုိ ျဖစ္ေတာ့မွာပဲ မေန႔ညက ခ်စ္တီး မရန္ဒါကုိ သတ္သြားလုိ႔တဲ့” ရာဇဝတ္အုပ္ ဦးေမာင္ကေလး မ်က္လုံးျပဴးကာ လွမ္းၾကီးျပီး “ေဟ…ေသပလားကြဲ႔” “ေၾသာ္…သတ္မွေတာ့ ေသျပီေပါ႔ဗ်” “ဒုကၡေတာ့မ်ားျပီပဲ ဘယ္သူသတ္သလဲ၊ တရားခံေကာ မိပလား” “ဟုတ္ကဲ့၊ သတင္းရရခ်င္း ပုလိပ္အဖြဲ႔နဲ႔ ဆားပုလင္းေမာင္ျပဳံးတုိ႔ မရမ္းေခ်ာင္းရြာကုိ လုိက္သြားၾကတယ္။ ဆရာေရာက္လာရင္ သတင္းပုိ႔ပါဆုိလုိ႔”

ဦးေမာင္ကေလးလည္း ရပ္လ်က္ ေတြေဝေနရာမွ ပင့္သက္ အရွည္ၾကီးခ်ျပီး သူ၏ရုံခန္းဆီ ခပ္စိုက္စုိက္ဝင္သြားေလသည္။ ထုိအေျခအေနေၾကာင့္ ဂါတ္စာေရး  ေမာင္ထင္လည္း ေျပာမိျပီးမွ မွားေလျပီလား ဟုေတြးကာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္။ ရာဇဝတ္အုပ္ဦးေမာင္ကေလးကား သူတုိ႔ ဂါတ္ထဲသုိ႔ မေန႔ကမွ ေျပာင္းေရႊ႕လာကာ ဒီမနက္မွစျပီး စခန္းထုိင္ရန္ ေရာက္ရွိလာျခင္းပင္…..။ဒါေပမယ့္လည္း တာဝန္အရ မေျပာလုိ႔လည္း မျဖစ္သျဖင့္ အလုိက္မသိရန္ေကာဟု အမ်က္သင့္လည္း သင့္ေစေတာ့ဟု ေတြးကာ ရွိသည့္ အမႈဖိုင္တြဲမ်ား အား လွန္ေလွာ စစ္ေဆးေနေတာ့၏။ဂါတ္တဲစခန္း အဝင္ဝ ကင္းရုံးကေလးတြင္ ပုလိပ္သားေလး ေမာင္တူးရွိေနခိုက္ ကင္းမွဴးပုလိပ္ၾကပ္ ေအာင္ထြန္းေရာက္လာကာ စစ္ေဆးသည္။

“ဘာထူးလဲ ေမာင္တူး” “ေမာင္တူးကင္းက်ရင္ ထူးတာမ်ားတယ္။ ကုိေအာင္ထြန္းေရ” “ေအးပါ ငါလည္း အဲ့ဒါေျပာခ်င္လုိ႔ မင္းဘက္လွည့္လာတာ မင္းမွာ မီးျခစ္ပါလား” “ပါပါေသာ္ေကာဗ်ာ… ေဟာဒီမွာပါ” ေမာင္တူးက သူ႔ေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲက ေဒါင္းရုပ္ေၾကီးမီးျခစ္ကုိ ထုတ္ေပးလုိက္၍ ေအာင္ထြန္းက လန္ဒန္ရိုး ဖရုိက္စီးကရက္အား ဟန္ပါပါ ပါးေစာင္ခဲကာ မီးညွိရိႈက္ဖြာပစ္လုိက္သည္။

“ၾကီးပြားေနပါလား ဆရာရဲ႕..အပုိပါရင္ တစ္လိပ္ေလာက္မွ်ပါဦး” “မပါဘူးကြ ဒါေတာင္မေန႔က ရာဇဝတ္အုပ္ကုိ အေရးပုိင္မင္းဆီလုိက္ပုိ႔ေပးလုိ႔ အေရးပုိင္လူယုံ ခ်န္ဒယားဆီက ေတာင္းလာတာ တာဝန္ခ်ိန္ ေဆးေလာက္မေသာက္နဲ႔ကြ အက်င့္ပါတယ္။ အဲဒါထက္ ေမာင္ရင့္နာမည္ေလးဘာေလး ေျပာင္းလုိက္ပါလား” “ဗ်ာ!!!!!!ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဗ်” “အာ……ေမာင္ရင္ ဒီဂီတ္မွာ ကင္းဝင္တာနဲ႔ တစ္မႈမဟုတ္ တစ္မႈတက္ေတာ့တာပဲ၊ တက္လာတဲ့ အမႈကလည္း ဆင္က အဘေခၚရမယ့္ အမႈေတြခ်ည္းပဲ” ေမာင္တူးစိတ္ညစ္သြားဟန္ႏွင့္…..

“ဒါကေတာ့ တုိက္ဆုိင္တာပါ ကုိေအာင္ထြန္းရာ” “ေဟ……မင္းႏွယ္ တိုက္ပဲတုိက္ဆုိင္ပါဦးေတာ့…ဒီမွာ ငါတြက္ျပမယ္၊ ကလိမ္ရြာ သူၾကီးသား ငေပါက္အသတ္ခံရတုန္းကလည္း မင္းဂ်ဴတီခ်ိန္ပဲ၊ ေအးရြာ ဓားျပမႈတုန္းကလည္း မင္းဂ်ဴတီခ်ိန္၊ တစ္ခါ ျမိဳ႕အုပ္မင္း အမ်ိဳးေတြေနတဲ့ ကန္ပုိင္းရြာ မွာ လူသတ္မႈျဖစ္တုန္းကလည္း မင္းဂ်ဴတီခ်ိန္ပဲ၊ ဒီအမႈေတြ တစ္မႈမွမေပၚလုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခံရတဲ့ ရာဇဝတ္အုပ္ေတြလည္း သုံးေယာက္ရွိသြားျပီ။ အခုလာျပန္ျပီ အခု ခ်စ္တီးအသတ္ခံရတဲ့ အမႈ၊ ဦးေမာင္ကေလးကလည္း ခုဆုိ စိတ္ညစ္ေနေလာက္ျပီ၊ ေနာက္ထပ္ ဂါတ္တစ္ခုထပ္ေျပာင္းရဖို႔ ေသခ်ာေနျပီကြ ေမာင္တူးရ” ေမာင္တူးလည္း မခံခ်င္ျဖစ္သြားပုံျဖင့္….

“ဒီလုိေတာ့ မေျပာႏုိင္ဘူးေလ ကုိေအာင္သိန္းရဲ႕ ဆားပုလင္းတုိ႔ ျပန္လာရင္ တစ္ခုခုထူးႏုိင္တာပဲ ဥစၥာ” “ဟာ…..ေတာ္ပါကြာ ေမာင္ျပဳံးဆုိတဲ့ေကာင္ ေလက်ယ္ေနတာနဲ႔ပဲ တရားခံက ေျပးျပီ၊ ေရာက္ကတည္းက တစ္မႈမွလည္း မေဖာ္ႏုိင္ဘူး။ အခုအမႈက ပုိေတာင္ဆုိးဦးမယ္။ ခ်စ္တီးက ျမိဳ႕အုပ္မင္းေတြ အျမဲတမ္း ပူေဇာ္ခစားေနတာဆုိေတာ့ သူတုိ႔ လာဘ္အိုးၾကီး ေသရွာလုိ႔ ငါတုိ႔ ဂါတ္ထဲ ဖိအားေပးမွာပဲ မင္းတုိ႔ရေအာင္ေဖာ္ မေဖာ္ႏုိင္ရင္ အိပ္ရာလိပ္ျပင္ထားေပေတာ့လုိ႔ေျပာမွာပဲ” “က်ဳပ္အိပ္ရာလိပ္ကေတာ့ အလိပ္လိုက္အတုိင္းပဲ ေလဗ်ာ…ဟုိမွာ”

ေမာင္တူးက ကင္းရုံေပၚရွိ သူ႔အိပ္ရာလိပ္ကုိ ဆက္ျပကာ အရႊန္းေဖာက္ဖုိ႔ျပင္ခုိက္ ခမ္းလွမ္းလွမ္းဆီမွာ ေအာ္စတင္ကား အမ်ိဳးအစား ကားေလးတစ္စီး ဂါတ္တဲဘက္ ေမာင္လာတာေတြ႔၍…“ကုိေအာင္သိန္းေရ ဟုိမွာ…” “ဟုိက္..အေရးပုိင္မင္း ၾကြခ်ီလာျပီေဟ့….”

 

ခ်စ္တီးသူေဌး အသတ္ခံလုိက္ရသည့္ သတင္းက မရမ္းကုန္းရြာတြင္သာမက အနီးပတ္ဝန္းက်င္ရွိ ထိန္ပင္စု၊ ကုကၠိဳတန္း၊ ဗ်ိဳင္းကုလားရြာအထိပါ သတင္းပ်ံ႕ကုန္ကာ အံ့အားသင့္ကုန္ၾကသည္။ သည္နယ္တစ္ဝုိက္သည္ မရန္ဒါ၏ ေငြဂုဏ္ၾသဇာကား ၾကီးမားလွသည္။ အတုိးၾကီးစားမွန္းသိေသာ္လည္း ဆင္းရဲ ခၽြတ္ျခဳံက်ေနသည္႔ လယ္သမား ဘဝတုိ႔ ျမက္တစ္ပင္သည္လည္း အသက္ပဲ ထင္ကာ ဆြဲရသည္။ အဆိပ္ပါမွန္းသိေသာ္လည္း အငတ္ေျပေအာင္ စားရသည္။ ခ်စ္တီးကလည္း လူမိုက္မ်ားကုိ လက္သပ္ေမြးျပီး ထုိအေျခအေနဆုိးကုိ အခြင့္ေကာင္းယူက စပါးသိမ္း၊ လယ္သိမ္းသည္။ ေနာက္ဆုံး ဘာမွမရွိလွ်င္ မယားသိမ္း၊ ႏွမသိမ္းေသာ လူယုတ္မာ ဝါဒကုိ အသက္သြင္း အႏုိင္က်င့္ျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိအခါ ေဒသခံျပည္သူလူထုႏွင့္ ခ်စ္တီးတုိ႔ လူစုၾကားမွာ တရားမျမင္ ဓါးပဲျမင္ေသာ အသိစိတ္ရုိင္းေတြ လႊမ္းမုိးလာခဲ့သည္။ ခ်စ္တီးတုိ႔လူစုလည္း မေခ မုိက္ေပ့ ဆုိးေပဟူေသာ လူရမ္းကားမ်ား တပည့္ေမြးကာ အာဏာရွိေသာ ျမိဳ႕အုပ္မင္း၊ အေရးပုိင္မင္းတုိ႔ကုိ ဆရာေမြးထားသည္။ မတရားသျဖင့္ သိမ္းယူရသမွ်ထဲက တပည့္ ကုိအခ်ိဳ႕စြန္႔ၾကဲျပီး အခ်ိဳ႕အား ဆရာကုိ ပူေဇာ္ပသသည္။ အာခံလာသူရွိလွ်င္ ေငြေပးျပီးဖမ္းခုိင္းသည္။ ခ်စ္တီး ၾသဇာ အရွိန္အဝါေအာက္မွာ ခြက္ခၽြတ္လက္ခၽြတ္လုိက္ရသည့္အျပင္ ႏွမပါ ခၽြတ္လုိက္ရသည္။ အခ်ိဳ႕ စိတ္ဓာတ္ျပင္းထန္သူတို႔ ခ်စ္တီးအင္အားစုကုိ ခုခံရင္း ဘဝပ်က္အသက္စြန္႔ၾကရသည္။ ယခုမူ ခ်စ္တီးမရန္ဒါ အလွည့္ တစ္ေက်ာ့ျပန္ကံတရားေပလားဟု မဆုိႏိုင္၊ လူမိုက္အေစာင့္အေရွာက္ အေျခြအရံေတြၾကားက လူယုတ္မာခ်စ္တီးကုိ ေယာယုဝခရီးကုိ အႏွင္ခံလုိက္ရသည္။ လူသတ္တရားခံဆုိတာ ဘယ္သူဘယ္ဝါမွန္းမသိေသး။ ခ်စ္တီး ေသဆုံးသြားျခင္း အတြက္ တစ္ရြာလုံးက ၾကိတ္ဝမ္းသာေနၾကသည္။

“ေသမွေအးမယ့္ မသာ ေျမမျမွပ္ဘဲ အပုပ္ခံျပီး ဠင္းတစာေကၽြးပစ္ရမွာ” “အို…ငါကေတာ့ ငါ့လယ္ထဲမွာ ျမွပ္ျပီး ေျမၾသဇာေတာင္ လုပ္ပစ္ခ်င္ေသးတယ္ေအ” “ဟဲ့!!!! နင္တုိ႔ ပါးစပ္ေတြ ပိတ္ထားၾကစမ္း ဟုိမွာ ပုလိပ္အဖြဲ႔ေတြ ရြာထဲေရာက္ေနျပီ” “ေရာက္ပေစ…လူသတ္သမားၾကီး ေဘးရန္ကင္းပါေစ ေမာင္မင္းၾကီးသား က်န္းမာပါေစေတာ္” “မိေအးတို႔နဲ႔ေတာ့ ခက္တာပဲ”

ပုလိပ္အဖြဲ႔မ်ား တကယ္ပင္ေရာက္ရွိေနကာ အခင္းျဖစ္ထားေသာ ခ်စ္တီးသူေဌး အိမ္ကား လုံျခံဳေရးခ်ထားလုိက္ျပီး တခ်ိဳ႕ ရြာထဲလွည့္က သတင္းယူေနၾကသည္။

“အကူအညီေပးပါ ဘယ္သူသတ္တယ္လို႔ထင္လဲ” “ဘယ္သိမလဲဗ်” “ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္မွာ ေအာ္သံေတြၾကားလဲ ေျပးလႊားတာေတြေကာ ၾကားလား ဘယ္ဘက္ကုိ ေျပးမယ္လုိ႔ ယူဆလဲ” “အင္း…က်ဳပ္တစ္ေရးႏုိးေတာ့ ေျခရင္းက ၾကက္ဖတြန္သံၾကားတယ္ဗ်။ ျပန္အိပ္ျပီး ျပန္ႏုိးေတာ့ ဦးျပဴးျခံထဲက ႏြားေတြ ရြာလယ္လမ္းေပၚေျပးတဲ့ေကာင္ကေျပး ေဝွ႕တဲ့ေကာင္က ေဝွ႕ေပါ႔ဗ်ာ က်ဳပ္အထင္ေတာ့ ဒီႏြားအုပ္က ရြာေတာင္ဘက္က စားက်က္ကုိ စုန္ေျပးမယ္ထင္တာပဲ”

ဆားပုလင္း ေမာင္ျပဳံးလည္း စိတ္ညစ္ေနသည္။ ဘယ္သူလုိ႔လဲ ေမးလုိ႔မရ ေျဖေတာ့လည္း တစ္လြဲ၊ သုိ႔ႏွင့္ ခ်စ္တီးႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္အိမ္မွ တဲေလးတစ္လုံးသုိ႔ ဝင္ေမးသည္။ “အစ္မၾကီးက ဒီမွာေနတာလား၊” “ဟုတ္တယ္” “ခ်စ္တီး မရန္ဒါကုိေတာ့ သိပါတယ္ေနာ္” “အေရးပိုင္ေတြ ျမိဳ႕အုပ္ေတြ အကာအကြယ္မေပးဘူးဆုိရင္ ဓားနဲ႔ထုိးမသတ္ဘူး ပါးရုိ္က္ျပီးေတာ့ သတ္ခ်င္တယ္၊ အခုေသတာကေတာ့ ငါမသတ္ဘူး ငါနဲ႔လည္း မပတ္သက္ဘူး” “ဒါျဖင့္ ဘယ္သူသတ္တယ္လို႔ ထင္လဲဗ်” “ဘယ္သိမလဲ သိရင္လည္း ေျပာစရာလား ဒင္းေသတာေတာင္ ေနာက္က်ေနေသးလုိ႔” “အဲလိုေတာ့ ရမ္းမေျပာနဲ႔ေလဗ်ာ” “ တစ္နယ္တစ္ေက်းလုံး ဒီလုိပဲ ေျပာေနတာ မေက်နပ္ရင္ထြက္သြားးးးးးးးးးးးးးး”

ဆားပုလင္းေမာင္ျပဳံးလည္း စိတ္ညစ္ညစ္ျဖင့္ ထြက္လာရသည္။ ခ်စ္တီးေသဆုံးမႈလည္း ေလးလၾကာသည္အထိ မေဖာ္ထုတ္ႏုိင္သျဖင့္ ဆားပုလင္း ေမာင္ျပဳံးလည္း ေညာင္တုန္းဂါတ္သုိ႔ နတ္လမ္းသဖြယ္ မွတ္ကာ ေျပာင္းေရႊ႕သြားရေလေတာ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဆားပုလင္းေမာင္ျပံဳးအစား မႏၱေလးသား ရာဇဝတ္အုပ္ ေမာင္တုတ္ ဆုိသူ ေရာက္လာေလေတာ့၏။

 

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။ ဒီေလာက္ႏွင့္ နားထားဦးမည္ ဇာတ္သိမ္းေမွ်ာ္…………. :-D

Credit to-နတ္ရြာမုိး

About Paing Lay

Paing Lay has written 20 post in this Website..

သမုဒၵရာ ဝမ္းတစ္ထြာအတြက္ စီပြားရွာေနရေသာ္လည္း ရင္ထဲက အႏုပညာ ပုိးမေသေသာသူ။ တစ္နည္းေျပာရလွ်င္ အႏုပညာ ေလာကတြင္ က်င္လည္ လုိသူ။